- «Εφτιαξα τη ζωή που έφτιαξα, τα παιδιά μου, τα εγγόνια μου, κι αφού οι εκτελεστές δεν τα κατάφεραν μ' εμένα, είμαι εδώ, όρθια»
Τι σας έρχεται στο μυαλό όταν ακούτε ότι κάποιο οίκημα ονομάζεται Βίλα Γκριμάλντι; Κάποια εξοχική κατοικία στη Νότια Ιταλία; Πιθανότατα. Αν, όμως, μαθαίνατε ότι ήταν το διαβόητο κέντρο βασανιστηρίων της μυστικής αστυνομίας του Χιλιανού δικτάτορα Αουγκούστο Πινοσέτ, ίσως να σας σηκωνόταν η τρίχα.
Η 59χρονη Χιλιανή ποιήτρια Κάρμεν Γιάνιες, όταν συνελήφθη από τους στρατιωτικούς, μετά τη δολοφονία του προέδρου Σαλβαδόρ Αλιέντε, φυλακίστηκε και βασανίστηκε στη Βίλα Γκριμάλντι. Στο τέλος, βαρέθηκαν και οι βασανιστές. Και αποφάσισαν να την πετάξουν σ' ένα «λόφο», όπου έριχναν παλιά κρεβάτια, «ξεκοιλιασμένα στρώματα», σκουπίδια, γάζες με ξεραμένα αίματα, περιττώματα. Ανθρώπους; Ναι, ανθρώπους.
Την Κάρμεν Γιάνιες, όταν τη βρήκαν ανάμεσα σ' αυτά τα απορρίμματα της καθημερινής ιστορίας, που φωτίζει τη μεγάλη Ιστορία των εθνών, βρισκόταν ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο. Ενα ζωντανό πτώμα. «Η χώρα μου είναι ένας συγγενής γεμάτος περιφρόνηση, /δεν μου ανοίγει τις πόρτες. /Είμαι η ξένη που έρχεται με κακές συνήθειες», έχει γράψει. Στίχοι γραμμένοι με αίμα, χωρίς μεταφορές και παρομοιώσεις.
