ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ επέλεξε την Διακαινήσιμο εβδομάδα για να δημοσιοποιήσει μια επιστολή του προς την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, με το προσφιλές του, βέβαια, θέμα, ήτοι "την παναίρεση του Οικουμενισμού" και πώς αυτή θα καταδικασθεί από την Εκκλησία της Ελλάδος. 

Το ερώτημα που έρχεται αυθόρμητα στα χείλη κάθε ανθρώπου που παρακολουθεί στοιχειωδώς τα - ως πλημμυρίδα - κείμενα του Σεβ. Πειραιώς και των "αντιοικουμενιστών" συνεργατών του, είναι: Σε ποια ιεραρχία απευθύνεται ο Σεβασμιώτατος; Σε αυτήν που περιγράφει ο υπεύθυνος του Γραφείου Αιρέσεων και Παραθρησκειών της Μητροπόλεώς του αρχιμ. Παύλος Δημητρακόπουλος; 

"...Το ιστορικό αυτό γεγονός [ενν. τη διοργάνωση συνεδρίου για τον Οικουμενισμό], το οποίο έχει ήδη καταγραφή στην νεότερη εκκλησιαστική μας ιστορία, δυστυχώς δεν έφερε το αναμενόμενο αποτέλεσμα στην Ιεραρχία μας. Διότι ενώ θα έπρεπε κυριολεκτικά να συγκλονίση τους Ιεράρχες μας, να τους προβληματίση και να τους πείση να ασχοληθούν επί τέλους συνοδικά και να πάρουν θέση απέναντι στην αίρεση, αυτοί το προσπέρασαν αδιάφοροι. ...Δεν πονά λοιπόν και δεν οδύρεται η Ιεραρχία μας πρό αυτού του τραγικού φαινομένου, δεν σπαράσσεται να βλέπη τα λογικά της πρόβατα να αποσχίζονται και να αποχωρίζονται από την μάνδρα της, σκανδαλιζόμενα από την στάση της; Πως προσπερνά το οδυνηρό και συγκλονιστικό αυτό γεγονός, σφυρίζοντας αδιάφορα; Πως αμελεί να πράξη το καθήκον της, το οποίον ας σημειωθή, προβλέπεται από τους ίδιους τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας;... Ποιά άραγε απολογία θα δώσουμε, Σεβασμιώτατοι αρχιερείς, την ημέρα της κρίσεως προ του φοβερού βήματος του Χριστού για την αμέλειά μας αυτή; Τι έχουμε να φοβηθούμε; Μήπως μας καθαιρέσουν κάποια εκκλησιαστικά ρετιρέ; Τιμή και καύχημά μας, γιατί έτσι αξιωνόμαστε, να μιμηθούμε έστω και στο ελάχιστο τους αγίους Πατέρες μας. Ανάδειξε Κύριε στους εσχάτους καιρούς,που μας επεφύλαξες να ζήσουμε, αξίους και αγίους και ομολογητές Ιεράρχες προς καταισχύνην της πλάνης και δόξαν της αγίας Σου Εκκλησίας, «ην περιεποιήσω διά του ιδίου Σου αίματος»." 

Είναι προφανές ότι ο αρχιμ. Παύλος εγκαλεί την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, στο θέμα του Οικουμενισμού, για αδιαφορία, για προσπέρασμα "σφυρίζοντας αδιάφορα", για παράβαση καθήκοντος, για αμέλεια κ.ο.κ. 

Προσωπικά δεν γνωρίζω πολλούς κληρικούς Μητροπόλεων της Εκκλησίας της Ελλάδος να γράφουν κατ΄αυτόν τον τρόπο για την Ιεραρχία. Πρόκειται, μάλλον, για κατόρθωμα - καλύτερα, κατάκτηση! - κληρικών μόνο της Μητροπόλεως Πειραιώς. 

Αλλά και στην απάντησή του σε άρθρο του Μ. Πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Τσέτση, ο ίδιος κληρικός (Παύλος Δημητρακόπουλος), γράφει "ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος δὲν εἶναι μόνον οἱ Ἱεράρχες, ποὺ συγκροτοῦν τὸ σῶμα τῆς Ἱεραρχίας, οὔτε μόνον οἱ ἀκαδημαϊκοὶ διδάσκαλοι, τοὺς ὁποίους μνημονεύει στὸ ἄρθρο του [ενν. τον π. Γ. Τσέτση]. Εἶναι ἐπίσης καὶ ὁ ὑπόλοιπος κλῆρος καὶ ὁ πιστὸς λαὸς τοῦ Θεοῦ". 

Πράγμα που σημαίνει ότι η Ιεραρχία πρέπει να πάρει και την έγκριση του ...περίφημου "πιστού λαού" για να συμμετάσχει στο Π.Σ.Ε. ή στους διαλόγους. Και άρα βήμα δεν πρέπει να κάνει η Ιεραρχία χωρίς την έγκριση του "πιστού λαού". Έχει μεγάλο ενδιαφέρον να μας πει ο αρχιμ. Παύλος και οι όμοιοί του από ποιους αποτελείται αυτός ο "πιστός λαός"... τον οποίο επικαλούνται εις εύκαιρον βοήθειαν... Αν ο "πιστός λαός" απαρτίζεται από μερικές χιλιάδες που υπέγραψαν την χρυσαυγίτικη "Ομολογία Πίστεως", τότε η Ιεραρχία καλώς δεν λαμβάνει υπ' όψιν της αυτούς τους ..."σεσωσμένους" (κατά την γνώμη τους). 

Σε πρόσφατο κείμενό του, ο έτερος "αντιοικουμενιστικός" αστήρ της Μητροπόλεως Πειραιώς π. Άγγελος Αγγελακόπουλος "βλέπει" στην έκδοση της Μ. Εβδομάδος της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος του 1978 "χείρα" ή  "διορθωτική πέννα" της "παναίρεσης του διαθρησκειακού οικουμενισμού"(!!!).

Κατόπιν αυτών - των άκρως ενδεικτικών - διερωτάται ο καθείς: Αυτή η υπνώττουσα ιεραρχία, η αμελής, αυτή που διορθώνει μέχρι και τα Εγκώμια της Μ. Παρασκευής χάριν του Οικουμενισμού, η διαβρωμένη - κατά πως μας περιγράφουν οι κληρικοί της Μητροπόλεως Πειραιώς - αυτή θα αποκηρύξει συνοδικώς τον Οικουμενισμό, όπως ζητάει με επιστολή του ο Σεβ. Πειραιώς Σεραφείμ; 

Πάντως ο Σεβασμιώτατος, αν και "αγωνιστής και ομολογητής", φέτος την Κυριακή της Ορθοδοξίας δεν εκφώνησε "μεγάλη τη φωνή" τα περσινά "αναθέματα". Μήπως τελικά προτίμησε να τα καθιερώσει "συνοδικώς"; Ίσως δεν έχει άδικο. Να μη φαίνεται μόνον αυτός γραφικός... 

Π.Α.Α.

Διαβάστε και το συναφές άρθρο της Ιδιωτικής Οδού:

Ενορχηστρωμένη επίθεση στο Οικουμενικό Πατριαρχείο από κληρικούς της Μητροπόλεως Πειραιώς

ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΤΥΠΙΚΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Πύλη Εκκλησιαστικών Ειδήσεων amen

Στις μέρες μας παρατηρείται μια πρωτοφανής εκδοτική δραστηριότητα γύρω από την υπόθεση θρησκεία και ειδικότερα την χριστιανική και ορθόδοξη πνευματικότητα. Τα βιβλία βγαίνουν "σα ζεστό ψωμάκι" και προσφέρονται "προς βρώσιν" από τους πιστούς, οι οποίοι πολλάκις αναζητούν την πνευματική τροφή με κυριολεκτική ...δίψα!!

Βιβλία που αφορούν σε όλες τις πτυχές της ορθόδοξης πίστης και ζωής. Από τη δογματική μέχρι τη λειτουργική και από την αγιολογία μέχρι την βιοηθική.

Παράλληλα διοργανώνονται αναρίθμητες ημερίδες και συνέδρια από την Ιερά Σύνοδο, Μητροπόλεις, Πανεπιστημιακές σχολές και άλλους φορείς, με αντικείμενο όψεις και θέματα της ορθόδοξης παράδοσής μας. Ποτέ άλλοτε δεν έχουν γίνει τόσες πολλές επιστημονικές συνάξεις για την εξέταση ζητημάτων που αφορούν την εκκλησιαστική ζωή, όσες στις μέρες μας.

Αντιλαμβάνεται, λοιπόν, ο καλοπροαίρετος χριστιανός ότι όλα αυτά συντελούν στην επανεύρεση του "αρχαίου κάλλους" στη θεολογία, στη λατρεία, στην κατήχηση, στην εν γένει ζωή της Εκκλησίας.

Δυστυχώς, όμως, τα πράγματα έτσι θα έπρεπε να είναι αλλά δεν είναι.

Θα σταθώ μόνο στη λατρεία της Εκκλησίας, την τόσο σημαντική και πρωταρχική για τη ζωή των πιστών, και για την οποία γίνονται και από την Ιερά Σύνοδο κατ' έτος πανελλήνια συνέδρια και άλλα τινά κατά καιρούς.

Στα συνέδρια αυτά έγκριτοι καθηγητές και επιστήμονες αναλύουν ιστορικά και θεολογικά τη λειτουργική μας ζωή, επισημαίνουν τα κακώς κείμενα στη λατρεία και κάποιοι προτείνουν και τις λύσεις που η ίδια η παράδοση μάς υποδεικνύει. Όλοι συμφωνούν, αλλά κανείς δεν τηρεί εν τέλει τα όσα με αγαθή πρόθεση αναλύουν οι λειτουργιολόγοι, κληρικοί και λαϊκοί.

Για παράδειγμα: Ποιος επιστήμονας δικαίωσε ποτέ τα "πολυαρχιερατικά συλλείτουργα" και δη αυτά των "ονομαστηρίων"; Μα κανείς, αφού καμιά τυπική διάταξη δεν προβλέπει κάτι τέτοιο. Μια απλή ανάγνωση των Τυπικών (από της Μεγάλης Εκκλησίας μέχρι των Αγιορειτικών Μονών) επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές.

Που ερείδεται λειτουργικά και από πλευράς Τυπικού η - ευκαίρως ακαίρως - σύναξη αρχιερέων, με σκοπό την τέλεση της Θείας Λειτουργίας, που γίνεται - δυστυχέστατα - όχημα προσωπικής προβολής; Τα συλλείτουργα κατά το Τυπικό είναι έκτακτη και λίαν επίσημη υπόθεση, που αφορά στις μεγάλες γιορτές και μόνον. Αφήνω κατά μέρος το αίσθημα του λαού, που μπορεί να προκαλούν ανάλογες πολυαρχιερατικές φιέστες, και μάλιστα εν καιρώ κρίσης, η οποία απαιτεί όχι μόνο περιστολή δαπανών αλλά και κάθε περιττής κίνησης που δεν οικονομεί αλλά "ξεχειλώνει" τα πράγματα.

Ποια διάταξη του Τυπικού της κατά Ανατολάς Ορθοδόξου Εκκλησίας δικαιώνει την μεταφορά ιερών λειψάνων όπου γης και εντελώς ακρίτως, με τη συμμετοχή και πάλιν πλειάδος Αρχιερέων; Νομίζω καμία!

Ποια τυπική διάταξη θέλει έναν αρχιερέα να αφήνει τη Μητρόπολή του και να μεταβαίνει σε άλλη Μητρόπολη για ιεροπραξία, προκειμένου να αναπληρώσει τον επιχώριο επίσκοπο, ο οποίος είναι κάπου αλλού; Ο Δεσπότης στολίζει τα πράγματα, ενώ θα έπρεπε να οδυνάται γι' αυτά, για να παραφράσω τον αείμνηστο π. Μιχαήλ Καρδαμάκη.

Άρα, ζούμε μια λειτουργική ζωή που ουσιαστικά αντίκειται πλήρως στην παράδοσή μας, την οποία τόσο ανέξοδα και ανόητα υμνούμε, χωρίς να έχουμε αγγίξει την ουσία.

Την ευθύνη για την τήρηση του Τυπικού έχουν πρωτίστως οι ποιμένες, ήτοι οι επίσκοποι, οι οποίοι πρώτοι - δυστυχώς - στο βωμό διαφόρων σκοπιμοτήτων, καταστρατηγούν, χωρίς πλέον να αντιλαμβάνονται το μέγεθος της απόκλισης, που συνιστά βάναυση εκτροπή από την καθόλου ορθόδοξη πνευματικότητα.

Ίσως του θέματος θα έπρεπε να επιληφθεί κάποτε, με πνεύμα αυτοκριτικής, η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος και ο σεμνός Πρόεδρός της, Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος, ώστε να μην κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας με τα λειτουργικά συνέδρια που συγκαλούνται αλλά στην πράξη περιφρονούνται.

Κοστούμι του Βασίλη Φωτόπουλου

"ΜΑΘΗΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ" ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ π. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΡΔΑΜΑΚΗ

ΜΑΘΗΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ
(Φιλοκαλικές Δοκιμές)
Πρεσβυτέρου Μιχαήλ Σπ. Καρδαμάκη
Σχῆμα 14Χ21, σελίδες 443.

Ἡ Ἀποστολική Διακονία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐξέδωσε καί κυκλοφορεῖ τό ἔργο τοῦ λογίου ἱερέως καί συγγραφέως ἀειμνήστου π. Μιχαήλ Σπ. Καρδαμάκη μέ τίτλο «Μαθητεία στήν ὀμορφιά» - Φιλοκαλικές Δοκιμές.

Ὅπως γράφει στόν πρόλογο τοῦ βιβλίου του ὁ σεβαστός συγγραφέας:
«Μαθητεία λοιπόν στήν ὀμορφιά σημαίνει δοκιμή ἤ δοκίμιο, περίπου μαρτύριο˙ σημαίνει νά παιδευτοῦμε νά ἀναζητοῦμε καί νά βρίσκουμε τήν ὀμορφιά πού ὑπάρχει παντοῦ, νά συγκεντρώνουμε τή νήψη καί τήν προσοχή τῆς καρδιᾶς στήν ὡραιότητα πού κρύβεται μέσα ἤ πίσω ἀπό τά πράγματα, νά διαλεγόμαστε ἀγαπητικῶς μ’ αὐτήν, ὅταν διαρκῶς μᾶς καλεῖ σέ ὠδές πνευματικῶν ἀναβαθμῶν, σέ ἦθος ἀληθῶς φιλοκαλικό, γιά νά συνυφαίνεται μέ τή στάση ἤ τόν τρόπο τῆς ζωῆς μας. Εἶναι ὅλο αὐτό τό θαῦμα πού μέ κάνει νά αἰσθάνομαι περίπου ὡς ἀλλότριος στή δοκιμή μου νά κοινωνήσω τοῦ μυστικοῦ νοήματος τῆς ὀμορφιᾶς. Ὅλοι σχεδόν θεωροῦν, περίπου ἄχρηστο ἤ τουλάχιστον περίεργο, τό νά ὑποφέρει ἕνας Ἱερέας καί Θεολόγος γιά τήν ὀμορφιά, νά ἀναζητᾶ παντοῦ στήν Ἐκκλησία καί στή Δημιουργία τήν εἰκόνα της».

Και παρακάτω σημειώνει ο εραστής της ομορφιάς αείμνηστος π. Μιχαήλ:
«Δεν είμαι κάτοχος μιας ειδικής – επιστημονικής αισθητικής παιδείας, που θα επικύρωνε επισήμως την οποιαδήποτε αναφορά μου στην ομορφιά. Δεν μου απέλιπε όμως, ο παιδιόθεν έρωτας προς την ομορφιά, ένα είδος αιχμαλωτεύσεως της ψυχής μου απ’ αυτήν, γι’ αυτό και μου άρεσε να ζωγραφίζω, θεωρώντας τις στιγμές αυτής της ενασχόλησής μου, στιγμές πραγματικής αθωότητας ή εξαγοράς του καιρού. Αυτός ο έρωτας βρήκε την τέλεια, έμπρακτη απάντησή του στην Ιερωσύνη, που κινείται και λειτουργεί εν μέσω της ευπρέπειας των άνωθεν πραγμάτων και της ωραιότητας των κάτωθι πραγματικοτήτων».

Τό βιβλίο χωρίζεται σέ δύο μέρη καί κάθε μέρος σέ τέσσερα κεφάλαια.
Στο πρώτο μέρος ανιχνεύονται Θεολογικές και ανθρωπολογικές προσεγγίσεις, ενώ στο δεύτερο Αισθητικές και μετα-αισθητικές προεκτάσεις.
Ένα βιβλίο - εγκόλπιο ομορφιάς και κάλλους ξεχωριστού.

Για την σπουδαία περίπτωση του π. Μιχαήλ Καρδαμάκη διαβάστε επίσης στην Ιδιωτική Οδό.

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΑ ΙΧΝΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ

Με αυτή την ανάρτηση ολοκληρώνεται η παρουσίαση της τριλογίας του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Τιράνων και πάσης Αλβανίας κ. Αναστασίου που αποτελείται από τα έργα: "Ιεραποστολή, στα ίχνη του Χριστού", "Εως εσχάτου της γης" και "Στην Αφρική".

Στην Ιεραποστολική αυτή τριλογία, που εξέδωσε η Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, παρουσιάζονται μελέτες και ομιλίες που αποτελούν κατάθεση προσωπικής θεολογικής ανησυχίας, ιστορικά μελετήματα, άρθρα, μελέτες και οδοιπορικά όπου ο πολιός συγγραφέας καταθέτει με γλαφυρό τρόπο την πολυετή και γόνιμη διακονία του.

Στο βιβλίο Στην Αφρική καταγράφονται ίχνη της ιεραποστολικής πορείας στην Αφρική του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου, καθώς και μελετήματά του για την αφρικανική θρησκευτικότητα, που καταδεικνύουν με πόσο σεβασμό και γνώση προσπάθησε να προσεγγίσει την αφρικανική ψυχή, προσφέροντας της τον θησαυρό της ορθόδοξης αλήθειας, της σταυρωμένης αγάπης και της αναστάσιμης ελπίδας του Χριστού.
Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος (Γιαννουλάτος), ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και Επίτιμο Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, με την αποστολική φλόγα που χαρακτηρίζει το σύνολο της βιοτής του, συνδυάζοντας τα χαρίσματα του έγκριτου θεολόγου και θρησκειολόγου, του δημιουργικού ηγέτη, και κυρίως του ανθρώπου αγάπης και αυτοθυσίας, περπάτησε στη σαβάνα και τις ζούγκλες της Αφρικής, και το πέρασμα του «έφερε καρπόν πολύν» που συνεχίζει να πολλαπλασιάζεται και μετά τη φυσική απουσία του από τους «προσφιλείς του Αφρικανούς».

Σχήμα: 15Χ22, σελίδες 479 (20 €)

Through this book the reader follows some leads of the missionary track in Africa of Anastasios, the Archbishop of Albania, as well as some of his studies on the African religiousness that are evidence of the respect and knowledge that he exercised in his effort to approach the African soul, offering the treasure of Orthodox truth, the crucified love and resurrection hope of Christ.
Archbishop Anastasios (Yannoulatos), associate professor of the University of Athens and Honorary Member of the Academy of Athens, with the apostolic passion that characterizes all his life, combining the gifts of the distinguished theologian and student of religious studies, the creative leader and, mainly, the man of love and self-sacrifice, walked on the African savanna and in the African jungles and his passage “was very fruitful” and continues to multiply even after his physical absence by “his African people that are near to his heart”.

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓ. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ

Χθες βράδυ στο Μουσείο Εκκλησιαστικής Τέχνης Ιεράς Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου στη Ζάκυνθο, πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του Καταλόγου έργων τέχνης του Μουσείου, τον οποίο συνέγραψε η αρχαιολόγος Ζωή Α. Μυλωνά και εξέδωσε πρόσφατα η Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Κεντρική ομιλήτρια της εκδήλωσης ήταν η γνωστή Βυζαντινολόγος Νανώ Χατζηδάκη, Καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ενώ το συντονισμό την εκδήλωσης είχε ο ιεροκήρυκας της Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου Αρχιμ. Διονύσιος Λυκογιάννης, φιλόπονος ερευνητής της τοπικής ιστορίας.

Κατά την εκδήλωση μίλησαν, επίσης, ο Μητροπολίτης Ζακύνθου Χρυσόστομος, ο και κτίτωρ της νέας πτέρυγας της Μονής του Αγίου Διονυσίου και του Μουσείου (και δωρητής πολλών κειμηλίων), ο Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνάτιος και ο Διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας Επίσκοπος Φαναρίου Αγαθάγγελος.
Παρέστησαν οι Μητροπολίτες Θηβαϊδος Πορφύριος και Ζάμπιας Ιωακείμ και οι Επίσκοποι Μαραθώνος Μελίτων και Φωτικής Διονύσιος και αρκετός φιλόμουσος κόσμος από τη Ζάκυνθο και άλλα μέρη.

"Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ" ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝΟΥ

Ἡ Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννη
Μία ἐκσυγχρονιστική ἑρμηνευτική προσέγγιση

Γεωργίου Π. Πατρώνου
Σχ. 14Χ21, Σελ. 128
Εκδόσεις της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος

Ὁ ὁμότιμος Καθηγητής τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν Γ. Πατρῶνος, μέ τήν μοναδική ἐπιστημονική ἄνεση πού τοῦ δίνει ἡ ἐπί δεκαετίες ἐνασχόλησή του μέ τήν ἑρμηνεία τῆς Καινῆς Διαθήκης, ἀλλά καί οἱ εἰδικές μελέτες πού ἔχει ἐκπονήσει γιά τήν Ἀποκαλυπτική Γραμματεία τῆς Μεσο-διαθηκικῆς περιόδου, κατανοεῖ ὅσο ἐλάχιστοι τήν πραγματική σημασία τῆς Ἀποκαλύψεως τοῦ Ἰωάννη καί τήν ἑρμηνεία της στόν σύγχρονο κόσμο μας.

Ὁ συγγραφέας ἀναδεικνύει τό μοναδικό σωτηριολογικό μήνυμα τοῦ θεόπνευστου ἔργου τῆς Ἀποκαλύψεως, ἀποφεύγοντας τίς συμπληγάδες τοῦ στείρου ὀρθολογισμοῦ καί τοῦ εὐσεβιστικοῦ ἀποκαλυπτισμοῦ. Ὁ ἀναγνώστης μέ τήν εὔληπτη καί ἀνεπιτήδευτη ἔκφραση τοῦ συγγραφέα θά οἰκειοποιηθεῖ τήν βαθύτερη λειτουργική ἐσχατολογία σωτηριολογικοῦ χαρακτήρα τῆς Ἀποκαλύψεως.

Η ΑΓΓΛΙΚΑΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΝ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟ ΤΟΝ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟ

ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Αναστασίου (Γιαννουλάτου),
Αρχιεπισκόπου Τιράνων και πάσης Αλβανίας

Σχήμα 17Χ24, σελίδες 374

Εκδόσεις της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος

Άλλη μια διάκριση για τον παγκοσμίου φήμης Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο.
Στις 7 Ιουλίου 2011 στη διάρκεια επισήμου δείπνου στο Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο της πόλεως York της Αγγλίας, ο Αρχιεπίσκοπος του Canterbury Dr Rowan Wiliams, αναφερόμενος με ιδιαίτερα επαινετικό τρόπο, του απένειμε την τιμητική διάκριση, τον "Σταυρό του Lambeth", μία εξαιρετική διάκριση προς ξένους εκκλησιαστικούς ηγέτες. Περισσότερα για το θέμα δείτε εδώ.
Με αφορμή, λοιπόν, αυτή τη νέα διάκριση παρουσιάζουμε σήμερα το βιβλίο του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Τιράνων και πάσης Αλβανίας κ. Αναστασίου -ο οποίος επί δύο σχεδόν δεκαετίες διετέλεσε Γενικός Διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας- με τίτλο: «Ιεραποστολή στα ίχνη του Χριστού», το οποίο από τις πρώτες ημέρες της κυκλοφορίας του απέσπασε την προσοχή και τα ευμενή σχόλια του αναγνωστικού κοινού. Παραθέτουμε μικρό απόσπασμα από την εισαγωγή της έκδοσης:
«Οι μελέτες και ομιλίες που περιλαμβάνονται στην παρούσα συλλογή αποτελούν την κατάθεση μιας προσωπικής θεολογικής ανησυχίας, κάποτε μιας πνευματικής μυστικής αγωνίας, που αρχίζει με σειρά ερωτημάτων για να μετεξελιχθεί συχνά σε πόνο, έκκληση, κραυγή, εμπρός στην αδράνεια, τη σύγχυση και την αδιαφορία διαφόρων "αρμοδίων" και μη. Ετοιμάσθηκαν για ποικίλα ακροατήρια: νεανικά, θεολογικά ή ευρύτερα διεθνή περιβάλ-λοντα. Το γεγονός αυτό καθόρισε το ύφος, τους τόνους, τους εναλλασσόμενους "ήχους". Τα περισσότερα από τα κείμενα του παρόντος τόμου δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά σε ξένη γλώσσα και κατόπιν στην ελληνική. Ορισμένα (κεφ. 2,10,13,14) μεταφράζονται και δημοσιεύονται εδώ για πρώτη φορά στα ελληνικά. Στην αρχή κάθε κειμένου σημειώνεται η αφορμή συγγραφής του, το έτος της πρώτης δημοσιεύσεώς του, καθώς και οι αναδημοσι-εύσεις του...Πολλές από τις ιδέες και προτάσεις που πρωτοδιατυπώθηκαν σ' αυτά τα κείμενα κάποτε ξένιζαν ή αμφισβητήθηκαν. Η προσπάθεια θεολογικής αντιμετωπίσεως νέων προβλημάτων απαιτεί συνήθως τόλμη και αποδοχή κάποιου κινδύνου.

Τώρα, εν πολλοίς έχουν γίνει αποδεκτές από την ορθόδοξη συνείδηση και τονίζονται πλέον από επίσημα χείλη. Συγχρόνως, έχουν συμβάλει σε σημαντικές αποφάσεις πολλών στις δεκαετίες που πέρασαν».

Στο Προλογικό Γράμμα του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου Κυρίου Βαρθολομαίου εξαίρεται «...ο πρωταρχικός ρόλος τον οποίον διεδραμάτισεν [ο Μακαρ. Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας] εις την αναγέννησιν και επανενεργοποίησιν εν τοις χρόνοις ημών της ιεραποστολικής πρακτικής και διακονίας, ως αναγκαιοτάτου έργου και χρεωστικής εκφράσεως της αυτοσυνειδησίας της Εκκλησίας προς τους εκτός της Πίστεως και ανά πάσας τας ηπείρους του πλανήτου ημών θεοπλάστους αδελφούς».

Οι δέκα πέντε μελέτες που περιλαμβάνονται στον τόμο αυτό «...παρατίθενται κατά χρονολογική σειρά, δηλώνοντας έτσι την ανέλιξη και τους κυματισμούς του θεολογικού μας προβληματισμού κατά τις τελευταίες δεκαετίες».


Στο τέλος του τόμου υπάρχει αλφαβητικό ευρετήριο, πίνακας των δημοσιευμάτων του συγγραφέως και βιογραφικό του σημείωμα.

Ιεραποστολικά μελετήματα του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου

Έως εσχάτου της γης
Αναστασίου Αρχιεπισκόπου Τιράνων καί Πάσης Αλβανίας
Σχ. 15, 5Χ 22,5, σελ. 388

Εκδόσεις της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος

Η παρούσα συλλογή ιεραποστολικών μελετημάτων του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αλβανίας αποτελεί εκδοτικό γεγονός, καθώς οι αναγνώστες έχουν την δυνατότητα χάρη σ’ αυτό το ευσύνοπτο πόνημα να κατανοήσουν εκκλησιολογικά την ανά τον κόσμο διάδοση της αλήθειας του Ευαγγελίου μέσω των γραπτών ενός ιεράρχη ο οποίος αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του σ’ αυτόν τόν σκοπό, επαληθεύοντας στο πρόσωπό του όσο λίγοι τό Καινοδιαθηκικό «Έσεσθέ μοι μάρτυρες».

Ο συγγραφέας αναδεικνύει την βαθύτερη θεολογική σημασία της ιεραποστολής που είναι συνυφασμένη με την ίδια την φύση της Εκκλησίας: Η Εκκλησία οφείλει να είναι ιεραποστολική, ν’ ανοίγει τις αγκάλες της σε μη μέλη της κηρύσσοντας τον λόγο του Ευαγγελίου, πραγματώνοντας έτσι την εντολή του Κυρίου μας: «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη» (Ματθ. 28:19).
Το έργο χωρίζεται σε δύο μέρη.

Το πρώτο είναι αφιερωμένο στην ιεραποστολική δράση των μοναχών της ερήμου και των πρώτων χριστιανών, καθώς και στην ένδοξη εποχή του εκχριστιανισμού της Αν. Ευρώπης χάρη στις σύντονες και οργανωμένες ιεραποστολές της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Στο δεύτερο μέρος παρουσιάζονται εκτενώς οι μέχρι πρότινος άγνωστες στο ευρύ κοινό ορθόδοξες ιεραποστολές των νεότερων χρόνων στην Κίνα, την Ιαπωνία αλλά και την Αλάσκα. Η ευρύτητα των παρατιθέμενων πληροφοριών και η πλούσια βιβλιογραφία στην οποία παραπέμπει ο συγγραφέας καθιστούν το έργο, πέρα από εύληπτο για το ευρύ κοινό, απαραίτητο εγχειρίδιο για κάθε επιστημονικό ερευνητή.

Jean Claude Larchet: Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ

Ἡ Θεραπευτική τῶν πνευματικῶν νοσημάτων-
Εἰσαγωγή στήν ἀσκητική παράδοση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας,
τομ. Α΄
Jean Claude Larchet,
Μετάφραση Χρίστου Κούλα

Ὁ συγγραφέας τοῦ ἔργου Jean Claude Larchet, διδάκτωρ Φιλοσοφίας καί Θεολογίας τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Στρασβούργου, θεωρεῖται ἕνας ἀπό τούς κορυφαίους Ὀρθόδοξους πατρολόγους τῆς Δύσεως, καθώς ἔχει νά ἐπιδείξει πλουσιώτατο συγγραφικό ἔργο γιά τήν πνευματικότητα τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, μεταφρασμένο, μάλιστα, σέ δώδεκα γλῶσσες. Στό παρόν ἔργο, ὁ συγγραφέας ἀντιδιαστέλλει στήν θεολογική σκέψη τῆς Δύσεως, ἡ ὁποία ἑρμηνεύει τό ἀπολυτρωτικό ἔργο Χριστοῦ μέ στενούς δικανικούς ὅρους, τήν εὐρύτερη πατερική παράδοση τῆς Ὀρθοδοξίας: ὁ Χριστός δέν εἶναι λυτρωτής τοῦ ἀνθρώπου μόνο μέ τήν δικανική ἔννοια τῆς ἐξαγορᾶς τῆς ἁμαρτίας. Οἱ ὅροι Λυτρωτής καί Σωτήρας ταυτίζονται καί τό ρήμα «σώζω» σημαίνει ἐπίσης καί «θεραπεύω». Γι αὐτό οἱ Πατέρες ἀπό τόν πρῶτο αἰώνα ἀπέδωσαν στόν Χριστό τό προσωνύμιο Ἰατρός «τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων». Αὐτός κομίζει σέ κάθε βαπτιζόμενο τήν θεραπεία στήν ἀσθενούσα ἀνθρώπινη φύση του. Κάθε χριστιανός γιά νά οἰκειοποιηθεῖ τήν Θεία Χάρη ὀφείλει νά ἀσκηθεῖ διάγοντας πνευματική ζωή. Ἡ ἄσκηση εἶναι τό μέσο θεραπείας καί ἐπιστροφῆς τῆς νοσούσας ἀνθρώπινης φύσης στήν προπτωτική μακαριότητα.

Εκδόσεις της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος (Σχ. 14Χ21, Σελ. 656, Τιμή: 18€).

Ο ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓ. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΖΑΚΥΝΘΟΥ

Μουσεῖο Ἐκκλησιαστικῆς Τέχνης
Ἱερᾶς Μονῆς Στροφάδων καί Ἀγίου Διονυσίου
τῆς ἀρχαιολόγου Ζωῆς Ἀ. Μυλωνᾶ

Εἰσαγωγή

«Τό Μουσεῖο-Σκευοφυλάκιο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Στροφάδων καί Ἁγίου Διονυσίου στήν πόλη τῆς Ζακύνθου στεγάζεται στό ἰσόγειο τῆς νέας πτέρυγας τοῦ μοναστηριοῦ, πού ἐγκαινιάστηκε στίς 12 Νοεμβρίου 2000. Συγκροτεῖται ἀπό εἰκόνες καί ἄλλα ἔργα τῆς χριστιανικῆς τέχνης, ἐκ τῶν ὁποίων ἕνας σημαντικός ἀριθμός προέρχεται ἀπό τήν Ἱερά Μονή Μεταμόρφωσης τοῦ Σωτῆρος στά Στροφάδια. Τά ἔργα μεταφέρθηκαν στή Ζάκυνθο, ὕστερα ἀπό τό μεγάλο σεισμό τῆς 18ης Νοεμβρίου 1997, πού ἐπέφερε σοβαρές βλάβες στό μοναστηριακό συγκρότημα. Ἀποτελοῦν πολύτιμα τεκμήρια τῆς ἱστορίας καί τῆς μακραίωνης πνευματικῆς παράδοσης τῆς Μονῆς, ἀφοῦ τά περισσότερα ἀπό τά ἀνεκτίμητα κειμήλιά της, καθώς καί μεγάλο μέρος τῆς περίφημης βιβλιοθήκης της, ἀποτέλεσαν λεία τῶν ἐπιδρομέων, τῶν πειρατῶν καί τῶν ἀρχαιοκαπήλων.
Ἡ σημερινή ἔκθεση, ὁ πυρήνας τῆς ὁποίας ὑπῆρχε σέ ἕνα μικρό, μᾶλλον ἀκατάλληλο ὡς πρός τίς συνθῆκες φύλαξης ἐκθεσιακό χῶρο στήν παλιά πτέρυγα τοῦ μοναστηριοῦ, ἔχει ἐμπλουτιστεῖ σημαντικά χάρη στή γενναιόδωρη προσφορά τοῦ Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Χρυσοστόμου Β' ποικίλων ἀντικειμένων ἐξαιρετικῆς ἐκκλησιαστικῆς τέχνης. Πέρα ἀπό τήν ἀρχαιολογική τους ἀξία, τά ἀρχιερατικά ἄμφια, τά ἱερά λειτουργικά σκεύη καί τά λειτουργικά ἐξαρτήματα τῆς δωρεᾶς τοῦ Μητροπολίτη Ζακύνθου καθίστανται καί τεκμήρια τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας τοῦ νησιοῦ μέ τή διαδοχική χρήση τους ἀπό τούς ἀρχιερεῖς…
Ἡ ἔκθεση τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Μουσείου ἐντάσσεται στήν προσπάθεια γιά μία μουσειακή πολιτική πού σκοπό ἔχει νά ἀναθερμάνει τή συλλογική μνήμη τῆς τοπικῆς κοινωνίας καί νά μεταβάλλει, τό ἄγνωστο στούς πολλούς πολιτιστικό ἀγαθό, μέσω συγκεκριμένης μουσειακῆς δράσης, σέ κοινωνικό ἀγαθό. Ἀποτελεῖ ἕνα μικρό, ἀλλά πολυσύνθετο εἰκονιστικό δεῖγμα διαπολιτισμικῶν σχέσεων Ἀνατολῆς καί Δύσης ἀπό ἕνα μικρό μέρος τῆς Μεσογείου, αὐτῆς τῆς πολύ-πολιτισμικῆς θάλασσας, στήν ὁποία συντελέστηκαν ἀπίστευτες διεργασίες συγχωνεύσεων καί μετασχηματισμῶν. Μέσα ἀπό τά ἔργα ἀναδεικνύονται οἱ ἀλληλεπιδράσεις τῆς βυζαντινῆς καί τῆς δυτικῆς τέχνης στήν ἀνάπτυξη μιάς εἰκονογραφίας πού συνδύαζε τή βυζαντινή κληρονομιά με τίς ἰσχυρές ἐπιρροές ἀπό τήν Ἰταλική Ἀναγέννηση καί τό Μπαρόκ…»

Μια εξαιρετική έκδοση της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος
Σχ. 17Χ24, σελ. 248, τιμή: 20€