"ΓΛΥΚΕ ΜΟΥ ΕΣΥ ΔΕΝ ΧΑΘΗΚΕΣ..." ΚΑΤΑ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ

Στους νεκρούς της Ουκρανίας

Το τραγούδι "Γλυκέ μου εσύ δεν χάθηκες" από τον Επιτάφιο του Γιάννη Ρίτσου, στην θρυλική μουσική του Μίκη Θεοδωράκη. Μα στην Χατζιδακική εκδοχή της, για φωνή και πιάνο. 

Ο Χατζιδάκις ήταν ο πρώτος, ως γνωστόν, που ηχογράφησε τον Επιτάφιο με την Νάνα Μούσχουρη. Και είναι πάλι ο πρώτος που διασκεύασε το έργο για φωνή και πιάνο το 1970 στην Αμερική. Εκεί το προβάριζε με την Φλέρυ Νταντωνάκη. Σώθηκαν κάποιες ηχογραφήσεις... 

Τώρα έχουμε την τύχη να ερμηνεύουν τον λιτό Χατζιδακικό Επιτάφιο του Μίκη δύο ταλαντούχοι

μουσικοί, με περισσή ευαισθησία και γνώση. 

Η Σοφία Αβραμίδου στο τραγούδι και ο Σάκης Κοντονικόλας στο πιάνο.

"ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ" ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ ΣΕ ΜΙΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ

Μία αριστουργηματική ερμηνεία του τραγουδιού του Μάνου Χατζιδάκι "Το λιμάνι" σε στίχους Λουκά Στρογγυλού. 

Η Σοφία Αβραμίδου στο τραγούδι και ο Σάκης Κοντονικόλας στο πιάνο. 

Σε καιρούς χαλεπούς, η προσέγγιση αυτή του τραγουδιού από τους δύο νέους και σπουδαίους καλλιτέχνες τα έχει όλα: ευαισθησία, νοσταλγία, μουσικότητα, λυρισμό, ποίηση!

Είναι ιδανικοί στο να ζωντανεύουν ξεχασμένα - εν πολλοίς - τραγούδια ή και χιλιοακουσμένα, επίσης, μ' ένα τρόπο μαγικό, που τα καθιστά ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ! 

Τους ευχαριστώ!

Π.Α.Α.

ΤΟ ΚΑΤΑ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ "ΜΕΡΑ ΜΑΓΙΟΥ" ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ

Μίκης Θεοδωράκης από την παρτιτούρα του Μάνου Χατζιδάκι, όπως, δηλαδή, αυτός διασκεύασε τον "Επιτάφιο" το 1970 στην Νέα Υόρκη. 

Σοφία Αβραμίδου, τραγούδι 

Σάκης Κοντονικόλας, πιάνο

Η προσέγγιση του Χατζιδάκι εξαιρετικά σύγχρονη.

Η ερμηνεία των δύο καλλιτεχνών συν(γ) -κινητική! Σπουδαίοι μουσικοί, με ευλάβεια και δέος. Καμία σχέση με την περιρρέουσα μετριότητα ή χυδαιότητα. 

Σαρκώνουν την Ελυτική προτροπή: "Να χαράζεσαι στη ζωή τόσο προσεκτικά, που να μη ματώνει ποτέ η ευλάβεια."

"ΓΛΥΚΕ ΜΟΥ ΕΣΥ ΔΕΝ ΧΑΘΗΚΕΣ..." ΚΑΤΑ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ

Το τραγούδι "Γλυκέ μου εσύ δεν χάθηκες" από τον Επιτάφιο του Γιάννη Ρίτσου, στην θρυλική μουσική του Μίκη Θεοδωράκη. Μα στην Χατζιδακική εκδοχή της, για φωνή και πιάνο. 

Ο Χατζιδάκις ήταν ο πρώτος, ως γνωστόν, που ηχογράφησε τον Επιτάφιο με την Νάνα Μούσχουρη. Και είναι πάλι ο πρώτος που διασκεύασε το έργο για φωνή και πιάνο το 1970 στην Αμερική. Εκεί το προβάριζε με την Φλέρυ Νταντωνάκη. Σώθηκαν κάποιες ηχογραφήσεις... 

Τώρα έχουμε την τύχη να ερμηνεύουν τον λιτό Χατζιδακικό Επιτάφιο του Μίκη δύο ταλαντούχοι νέοι μουσικοί, με περισσή ευαισθησία και γνώση. 

Η Σοφία Αβραμίδου στο τραγούδι και ο Σάκης Κοντονικόλας στο πιάνο.

Είναι μαγικοί! 

Ο "ΚΟΚΑΪΝΟΠΟΤΗΣ" ΤΟΥ ΤΟΥΝΤΑ ΓΙΑ ΦΩΝΗ ΚΑΙ ΠΙΑΝΟ

Ο Σμυρνιός μαντολινίστας και συνθέτης ρεμπέτικων τραγουδιών Παναγιώτης Τούντας 

Ένα τραγούδι - χορός χασάπικος, ετών 83! 

Τίτλος: "Γι' αυτό, φουμάρω κοκαΐνη" (Κοκαϊνοπότης ή Μ' έμπλεξε ένας μόρτης). 

Σύνθεση και στίχοι: Παναγιώτης Τούντας 

Πρώτη εκτέλεση από την Πολίτισσα  Μαρίκα Φραντζεσκοπούλου (Αθήνα /1932 Δίσκος: Columbia Ελλάδος DG - 0279 / WG - 0376). 

Παραθέτουμε εδώ αυτή την πρώτη εκτέλεση - δείγμα καιρών αλλοτινών...

Το τραγούδι ερμήνευσαν πολλές σπουδαίες τραγουδίστριες κατά καιρούς. 

Μου άρεσε ιδιαίτερα η ερμηνεία της Χαρούλας Αλεξίου στον δίσκο "Η Χάρις Αλεξίου σε απρόβλεπτα τραγούδια", που επιμελήθηκε ο Μάνος Χατζιδάκις. 

Μα τώρα, φίλοι μου, σας προτείνω μια άλλη "χατζιδακική" ερμηνεία του τραγουδιού αυτού, από την καταπληκτική νέα τραγουδίστρια και συνθέτρια Σοφία Αβραμίδου, με τον επίσης εξαιρετικό Σάκη Κοντονικόλα στο πιάνο. 

Ο "Κοκαϊνοπότης" για φωνή και πιάνο, λοιπόν.

Πού `ναι εκείνα μου τα κάλλη 

πού `ναι η τόση εμορφιά, 

στην Αθήνα δεν είχε άλλη 

τέτοια λεβεντιά! 

Ήμουν κούκλα, ναι στ’ αλήθεια 

με μεγάλη αρχοντιά! 

Δε σας λέγω παραμύθια, 

τρέλανα ντουνιά! 

Μα μ’ έμπλεξε ένας μόρτης 

αχ, ένας μάγκας πρώτης 

μου πήρε ό,τι είχα και μ’ αφήνει. 

Μου πήρε την καρδιά μου, 

τα νιάτα, τα λεφτά μου, 

κι απ’ τον καημό φουμάρω κοκαΐνη. 

Μ’ αγαπούσαν αφεντάδες, 

νέοι, γέροι και παιδιά 

κι όλοι πρώτοι κουβαρντάδες 

μεσ’ στην αγορά. 

Αχ, τι όμορφα περνούσα 

με τραγούδια και κρασί, 

κάθε μέρα εγλεντούσα! 

Τι ζωή χρυσή! 

Και τώρα η καημένη 

γυρίζω μαραμένη 

γιατί ο σεβντάς του μάγκα δε μ’ αφήνει. 

Με τρέλανε ο μόρτης, 

ο κοκαϊνοπότης, 

γι’ αυτό κι εγώ φουμάρω κοκαΐνη.

Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ: "Τα παμπάλαια πράσινα και τα χρυσά κείνα που μέσα μας έχουν παντοτινές δεκαεφτά Ιουλίου..."

Κολάζ Οδυσσέα Ελύτη

Στον Μικρό Ναυτίλο του Ελύτη η Αγία Μαρίνα έχει την τιμητική της: 

Τώρα που ο νους απαγορεύεται και οι ώρες δε γυρίζουν 

Από κήπο σε κήπο η σκέψη μου 

Δειλή σαν τριανταφυλλιά πρωτάρα 

Που αρπάζεται απ' τα κάγκελα 

Δοκιμάζει απαρχής ν' αρμόσει πάλι 

Με σταγόνων σφήνες λαμπερών 

Τα παμπάλαια πράσινα και τα χρυσά κείνα που μέσα μας 

Έχουν παντοτινές δεκαεφτά Ιουλίου 

Κολάζ του Οδυσσέα Ελύτη

Ν' ακουστεί και πάλι της Αγίας Μαρίνας το νερό στις πέτρες 

Στον Ταξιδιωτικό του Σάκο ΟΤΤΩ ΤΙΣ ΕΡΑΤΑΙ, ένα από Τα Στιγμιότυπα είναι το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας στα Μυστεγνά της Λέσβου: 

ΜΥΤΙΛΗΝΗ 

Στα Μυστεγνά, πρωί, ανεβαίνοντας τους ελαιώνες για το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας. Το βάρος που νιώθεις να σου έχει αφαιρεθεί σαν αμαρτία ή τύψη και χωνεύεται από το χοντρό χώμα, λες και το τραβά η μεγαθυμία των προγόνων.

Στα Ρω του Έρωτα συναντούμε το απίθανο Ντούκου ντούκου μηχανάκι. Τραγούδι, νομίζω, περισσότερο παρά ποίημα. Με την τελευταία στροφή - προτροπή για να πάμε στην Αγια - Μαρίνα. 

Χάιντε χάιντε βρε παιδιά 

       πάμε στην Αγια - Μαρίνα 

Πάμε στην Αγια - Μαρίνα 

      με την όμορφη μπενζίνα. 

Στο Άξιον εστί: 

Είδα πέρα, μακριά, στην άκρια της ψυχής μου             

                     μυστικά να διαβαίνουνε 

φάροι ψηλοί ξωμάχοι Στους γκρεμούς τραβερσωμένα κάστρα 

Τ' άστρο της τραμουντάνας Την αγία Μαρίνα με τα δαιμονικά ... 

Η Μαρίνα των Βράχων από τους Προσανατολισμούς:    

Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη - Μα πού γύριζες 

Ολημερίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας 

Αετοφόρος άνεμος γύμνωσε τους λόφους 

Γύμνωσε την επιθυμία σου ως το κόκαλο 

Κι οι κόρες των  ματιών σου πήρανε τη σκυτάλη της Χίμαιρας 

Ριγώνοντας μ' αφρό τη θύμηση! ... 

Και τέλος, η Μαρίνα από τις Μικρές Κυκλάδες: ...   
    Μαρίνα πράσινό μου αστέρι 

Μαρίνα φως του Αυγερινού     

   Μαρίνα μου άγριο περιστέρι 

και κρίνο του καλοκαιριού.

"ΑΠΟΨΕ Μ' ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕΣ" ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΑΙΣΙΑ ΣΟΦΙΑ ΑΒΡΑΜΙΔΟΥ

Καταπληκτική Σοφία Αβραμίδου απόψε, στην εκπομπή "Στην υγειά μας, ρε παιδιά". 

Ερμηνεία με ήθος! Κατάνυξις, θα έλεγα.
"Απόψε μ΄ εγκατέλειψες", τραγούδι του 1950, σε στίχους Χαράλαμπου Βασιλειάδη και μουσική Στέλιου Χρυσίνη. 

 

ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΕΞΑΙΣΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΟΦΙΑ ΑΒΡΑΜΙΔΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΑΚΗ ΚΟΝΤΟΝΙΚΟΛΑ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Την Δευτέρα 16 Ιουνίου 2014 το βράδυ, στον πολυχώρο "Αίτιον", γίναμε κοινωνοί μιας μυσταγωγίας σπάνιας στους αυχμηρούς καιρούς μας, και μάλιστα από νέους ανθρώπους. 

Η Σοφία Αβραμίδου είναι δεν είναι 26 χρονώ, κι όμως μπορεί να γίνεται ιέρεια των "Λειτουργικών" του Μάνου Χατζιδάκι. Τέτοια ωριμότητα! 

Ο Σάκης Κοντονικόλας μύστης του πιάνου, με ήχο που κι ο Χατζιδάκις θα ...ζήλευε. 

Ένα ταξίδι στον μαγικό κόσμο του Μάνου, με δυο εξαιρετικούς μουσικούς - ερμηνευτές.
Ο κατά Χατζιδάκι "Επιτάφιος" του Μ. Θεοδωράκη, ήταν επίσης μια στιγμή μουσικής αγιοσύνης. 

Ο συνθέτης Νότης Μαυρουδής, που ήταν εκεί, δεν άντεξε. Στο τέλος πήρε το μικρόφωνο και εξήρε την ερμηνεία της Σοφίας Αβραμίδου, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι "εμείς οι παλιότεροι καραδοκούμε για να επισημάνουμε το λάθος, αλλά η Σοφία ήταν άψογη"!

Εκεί και ο συνθέτης Δημήτρης Λέκκας που είπε πολλά και για την σχέση του με τον Μάνο Χατζιδάκι, και ο πιανίστας Θόδωρος Κοτεπάνος. 

Παραθέτουμε εδώ βίντεο από την βραδιά, χωρίς άλλα λόγια.
Μόνο ευχαριστίες σ' αυτά τα νέα και καλά παιδιά για την συγκίνηση που μας προσέφεραν αφειδώλευτα. 

Η ΚΑΤΑ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ "ΑΡΑΠΙΑ" ΤΟΥ ΤΣΙΤΣΑΝΗ ΓΙΑ ΦΩΝΗ ΚΑΙ ΠΙΑΝΟ

Περιπλανώμενος στους δρόμους της Αραπιάς, εν όψει της εκδήλωσής μας στην Οικία Κατακουζηνού 13 και 20 Ιουνίου, έπεσα πάνω σε δυο σπουδαίους μουσικούς. Στην Σοφία Αβραμίδου και τον Σάκη Κοντονικόλα. 

Οι δύο αυτοί νέοι, εμποτισμένοι με ευαισθησία χατζιδακική, είχαν τη φαεινή ιδέα να παρουσιάσουν ένα πρόγραμμα στη μουσική σκηνή Ξέφωτο της Θεσσαλονίκης την περασμένη Κυριακή 1η Ιουνίου.

Πρόκειται για δύο έργα που διασκεύασε ο Μάνος Χατζιδάκις για πιάνο και φωνή: τα “Λειτουργικά” πάνω σε ρεμπέτικα τραγούδια των Τσιτσάνη, Παπαϊωάννου, Βαμβακάρη κ.α. και τον "Επιτάφιο" του Μίκη Θεοδωράκη, στον οποίο είχε κάνει και την ενορχήστρωση της πρώτης εκτέλεσης (1959) με την Νάνα Μούσχουρη. Οι διασκευές αυτές, για φωνή και πιάνο, έγιναν το 1970-71, όταν ο Χατζιδάκις ζούσε στην Αμερική και ερμηνεύτρια ήταν η αηδών Φλέρυ. 

Η "Αραπιά" του Τσιτσάνη όπως και "το Κάποια μάνα αναστενάζει" των Βασίλη Τσιτσάνη - Μπάμπη Μπακάλη, ήταν στα "Λειτουργικά". Άγνωστο για ποιο λόγο τα δύο αυτά κομμάτια έμειναν εκτός, όταν εκείνες οι ηχογραφήσεις κυκλοφόρησαν σε δίσκο το 1991 από τον Σείριο. 

Στη συναυλία της Θεσσαλονίκης, η Σοφία Αβραμίδου τραγούδησε και την "Αραπιά", και παραθέτω εδώ ένα βίντεο που ετοίμασε ο Σάκης Κοντονικόλας, νομίζω, και είναι πραγματικά εξαιρετικό. 

Ο Μάνος Χατζιδάκις μιλάει για το ρεμπέτικο, το Φάληρο και τα πέριξ μαγαζιά και η Σοφία Αβραμίδου τραγουδάει μοναδικά την Αραπιά του Β. Τσιτσάνη, θυμίζοντας την Φλέρυ Νταντωνάκη, χωρίς να την μιμείται. Ο Σάκης Κοντονικόλας εξαιρετικός επίσης. 

Αλλά στην "Αραπιά" θα επανερχόμαστε αυτές τις μέρες. 

Δημοσίευση by Sakis Kontonikolas.