Μνήμη Χρυσόστομου Σταμούλη: Η παρουσίαση του cd "Αγάπη σ' αγαπάω"

Με αφορμή την αναχώρηση του Χρυσόστομου Σταμούλη προς την αιωνιότητα, θυμόμαστε την παρουσίαση του cd του "Αγάπη σ' αγαπάω" στην Αθήνα, πριν 12 χρόνια (2 Ιουνίου 2013). 

Κείμενο - φωτογραφίες: Ιδιωτική Οδός 

Μια βραδιά αληθινής ευαισθησίας και ουσιαστικής επικοινωνίας ήταν η χθεσινή στο Polis art cafe, όπου οι εκδόσεις Αρμός παρουσίασαν την πέμπτη δισκογραφική δουλειά του Χρυσόστομου Σταμούλη, "Αγάπη σ' αγαπάω", μαζί με ένα εξαιρετικό βιβλίο με κείμενα για την αγάπη, που ο ίδιος ο συνθέτης και κράτιστος θεολόγος επέλεξε. 

Την βραδιά άνοιξαν οι αδελφοί Χατζηιακώβου. 

Ο Βασίλης ως εκπρόσωπος του Polis και ο Γιώργος από τις εκδόσεις Αρμός. 

Ο Χρυσόστομος Σταμούλης στη συνέχεια ευχαρίστησε από καρδιάς τους διοργανωτές και τους συντελεστές αυτής της δουλειάς και διάβασε το κείμενο του που συνοδεύει την έκδοση. 

Μετά το λόγο είχε η μουσική. Η Μελίνα Κανά, ο Γεράσιμος Ανδρεάτος και ο Απόστολος Ρίζος τραγούδησαν τα οκτώ τραγούδια του βιβλίου - cd, που διακρίνονται για την ευαισθησία τους και την λαϊκότητα τους. Μια αίσθηση του έντεχνου λαϊκού, οικεία και γνήσια. Έπαιξαν πραγματικά θαυμάσια οι μουσικοί: Θάνος Σταυρίδης, ακορντεόν & Δημήτρης Λάππας, κιθάρα. 

Στο τέλος τραγουδιστές, αλλά και χορωδοί του Χρυσόστομου Σταμούλη που ήλθαν στην Αθήνα ειδικά για την εκδήλωση, τραγούδησαν σαν μια αγκαλιά τους στίχους του συνθέτη: 

«Αγάπη σ' αγαπάω» 

Τις νύχτες πάντα θλίβομαι

και ψάχνω στα σκοτάδια

μήπως και βρω παρηγοριά

σε ξεχασμένα χάδια

Βάλε φωτιά στα βράδια

βάλε φωτιά

αρώματα τ' Αυγούστου

κι άγια φιλιά

Τις νύχτες πάντα ορκίζομαι

πως πίσω δεν γυρνάω

μα πάντα ξεφτιλίζομαι

αγάπη σ' αγαπάω

Βάλε φωτιά στα βράδια

βάλε φωτιά

αρώματα τ' Αυγούστου

κι άγια φιλιά

Μελίνα Κανά

Χρυσόστομος Σταμούλης και Γεράσιμος Ανδρεάτος

Βασίλης Χατζηϊακώβου

Γιώργος Χατζηϊακώβου

Χρυσόστομος Σταμούλης και Μελίνα Κανά

Γεράσιμος Ανδρεάτος

Η πέμπτη δισκογραφική δουλειά του συνθέτη, η οποία κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός μαζί με ένα εξαιρετικό βιβλίο με κείμενα για την αγάπη, που ο ίδιος επέλεξε, των: Όσκαρ Ουάϊλντ, Χαλίλ Γκιμπράν, Μάνου Χατζιδάκι, Σολομώντα (Άσμα Ασμάτων), Τάσου Λειβαδίτη, Βασιλείου Αγκύρας, Τάκη Βαρβιτσιώτη και Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη. 

Τα σχέδια που κοσμούν το βιβλίο υπογράφει ο Χρίστος Πίτσιλος, ενώ το εξώφυλλο ο Ανδρέας Νικολάου. 

«Τα χρόνια πέρασαν. Γέμισαν επανάσταση. Ο κόσμος γνώρισε με τρόπο σκληρό την απουσία. Αγόρια και κορίτσια ξεχύθηκαν στους δρόμους και κυνήγησαν έως θανάτου τον ουρανό. Σύγχυση. Το δίκαιο. Τα λάβαρα. Ο έρωτας. Τα πλήθη ανέβηκαν στις καμένες στέγες. Ο λαχειοπώλης σήκωσε τη σημαία ψηλά, κοίταξε το απρόσμενο και επανήλθε στην τάξη. Μόλις τον είδε η αταξία πήρε θάρρος και άρχισε να γελά αμφισβήτηση. Αντίσταση, φώναξε και χάθηκε στη στροφή της ελπίδας. Η μάχη δόθηκε μέχρι τέλους. Τότε το παιδί κατέβηκε από το σταυρό, έσκυψε στη γη και μάζεψε το φυλαχτό. Το πουλί που το είδε πέταξε γρήγορα κοντά του. Μαζί ανέβηκαν στο ποδήλατο και πήραν το δρόμο ανάμεσα στις παπαρούνες. Ο ουρανός γέμισε πολύχρωμους χαρταετούς. Κι αυτοί φτιάξανε λέξεις απροστάτευτες και επίμονες. Θάν’ η αγάπη φυλαχτό… Πήρα και τους αγέρηδες… Γιορτές πληγές… Κατάλευκο πουλί… Αγάπες… Αυγουστιάτικη μου θλίψη… Έρωτας στα χιόνια… Αγάπη σ’ αγαπάω» (Χ. Σταμούλης, Αγάπη σ' αγαπάω) 

Στίχοι τραγουδιών: Χρυσόστομος Σταμούλης, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Παναγιώτης Θωμάς, Σόνια Κούμουρου. 

Τραγουδούν οι: Μελίνα Κανά, Γεράσιμος Ανδρεάτος & Απόστολος Ρίζος. 

Παίζουν οι: Θάνος Σταυρίδης & Δημήτρης Λάππας.

ΜΝΗΜΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΑΜΟΥΛΗ: Ο Μάνος Χατζιδάκις μάθημα στη Θεολογική Σχολή

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Ενοχλήθηκαν… ευσεβείς τινες εν Ελλάδι από την είδηση που δημοσίευσε στις 12 Ιουνίου 2010 η εφημερίδα Φιλελεύθερος της Κύπρου ότι από τον προσεχή Σεπτέμβριο στην Γ΄ Λυκείου «ο εκπαιδευτικός θα μπορεί να χρησιμοποιεί και άλλα μέσα εκτός από το βιβλίο των Θρησκευτικών». Σημειώνει ενδεικτικά ο καθηγητής Σταύρος Φωτίου ότι μπορεί να βάλει στους μαθητές να ακούσουν το τραγούδι «Ο εφιάλτης της Περσεφόνης» σε μουσική Μάνου Χατζιδάκι και στίχους Νίκου Γκάτσου, που χαρακτηρίστηκε ως ένα από τα πιο οικολογικά τραγούδια που γράφτηκαν ποτέ. 

Αλλά σκέπτομαι και τον σπουδαίο καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ Νίκο Ματσούκα (1934–2006), ο οποίος είχε γράψει για ένα ξεχωριστό τραγούδι του Χατζιδάκι: 

Η μπαλλάντα του Ούρι, σε στίχους Νίκου Γκάτσου και μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, πέρα από την απαράμιλλη αισθητική δόνηση, που προσφέρει στον καθένα, αποτελεί μια ποιητική και μουσική δημιουργία με συνταρακτικές μεταφυσικές προεκτάσεις. Με έναν τρυφερό σπαραγμό, ελαφρό και απαλό ωστόσο, αλλά σε ένα κλίμα χαρμολύπης, ο παραπονούμενος μας λέει πως δεν μπορεί ν’ αρνηθεί τη μάνα γη αφήνοντας της ζωής το φως το ξανθό, και να πάει να σμίξει με τον ουρανό, αυτόν τον μακρινό φίλο. Δεν ξέρω άλλη ποίηση και μουσική, που να παριστάνουν τόσο ζωντανά και αληθινά το τραγικό σκίσιμο μακρινού φίλου ουρανού και μάνας γης. Προσωπικά —και αυτό αποτελεί αυστηρά προσωπική μου κρίση— μόνο στα περιώ- νυμα ιδιόμελα του Ιωάννη του Δαμασκηνού βρήκα μια τέτοια τραγική αλήθεια. (Νίκος Ματσούκας, Πολιτισμός αύρας λεπτής, Το Παλίμψηστον, Θεσσαλονίκη 2000, σ. 379) 

Πάντως, ούτε ο Μάνος Χατζιδάκις θα φανταζόταν ποτέ, νομίζω, ότι θα αποτελούσε εξεταστέα ύλη για τους φοιτητές του καθηγητή της Δογματικής στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ Χρυσόστομου Σταμούλη.

Το κατ’ επιλογή υποχρεωτικό μάθημα είχε τίτλο: «Συναντήσεις Ι: Αντιβολές και αντανακλάσεις της Ορθόδοξης θεολογίας με το τραγούδι, την ποίηση και τη λογοτεχνία. Σπουδή στον Μάνο Χατζιδάκι, τον Ιωάννη Τσαρούχη, τον Γιώργο Θέμελη, τον Τάσο Λειβαδίτη και τον Κυριάκο Χαραλαμπίδη» και στην ύλη του περιλαμβάνονταν τα βιβλία του Μάνου Χατζιδάκι Τα σχόλια του Τρίτου και Ο καθρέφτης και το μαχαίρι· του Γιάννη Τσαρούχη Εγώ ειμί πτωχός και πένης· και του Χρυσόστομου Σταμούλη Άσκηση αυτοσυνειδησίας. Μελετήματα Δογματικής Θεολογίας· Θεολογία και τέχνη και Η γυναίκα του Λωτ και η σύγχρονη Θεολογία. 

Ο καθηγητής και μουσικός Χρυσόστομος Σταμούλης στον δρόμο που χάραξε ο δάσκαλός του, ο μεγάλος Νίκος Ματσούκας! Του διαλόγου της Θεολογίας με το σήμερα και τον πολιτισμό του. Απ’ όπου δεν μπορεί να λείπει ο Μάνος Χατζιδάκις. Εκείνος που μας εξήγησε τόσο εύστοχα γιατί είναι «ανακουφιστικό» το «Χριστός Ανέστη» σε μια Ελλάδα που σε ρυθμό εμβατηρίου δεν πεθαίνει ποτέ: 

"Κι ήρθε ένα Μεγάλο Σάββατο, έτσι καθώς παρακολουθούσα τη λειτουργία της Αναστάσεως σαν τυπικός χριστιανός κι εγώ, μ’ όλες τις ένοπλες δυνάμεις παρούσες και γυαλιστερές, που μου ξαναθύμισαν το γνωστό εμβατήριο της εθνικής μας υπερηφάνειας «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει» - τ’ άκουγα μέσα μου καθώς την ίδια στιγμή ηκούγετο το ανακουφιστικό «Χριστός Ανέστη», ενώ μερικοί εύζωνοι, τιμητική φρουρά, χαμογελούσαν αμήχανα και ηλιθίως. Σκέφθηκα, σαν κάτι να φωτίστηκε μέσα μου, εφόσον η Ελλάδα δεν πεθαίνει ποτέ, πάει να πει πως και ποτέ δεν θα αναστηθεί. 

Πώς θα ’ναι αιώνια δίχως ανάσταση, μια και δεν δέχθηκε ποτέ της να πεθάνει. Τότες άρχισα να καταλαβαίνω, καθώς ο κόσμος έφευγε βιαστικά με το «Χριστός Ανέστη» στα χείλη του, και την Ελλάδα και το εμβατήριο και την Ανάσταση κατά κάποιο τρόπο. 

Ψέματα η Ελλάδα πως τάχα δεν πεθαίνει ποτέ. 

Ψέματα το εμβατήριο για μια μη θνήσκουσα Ελλάδα. 

Ψέματα και η Ανάσταση για μια περίπτωση χώρας μη θνήσκουσας και μη αναστημένης, αλλά γενναίως επαρμένης. Τώρα γιατί η Ελλάδα ειδικά βρίσκεται τόσο στενά συνδεδεμένη με τη γιορτή του Πάσχα, είναι ένα άλλο ερώτημα που απαιτεί μια κάποια απόκριση. Είτε από μας είτε από τους ασκητές του Αγίου Όρους. Κάτι περισσότερο θα γνωρίζουν αυτοί για μας, αφού έχουν την άνεση να μας παρατηρούν με ψυχραιμία χρόνια και αιώνες τώρα. Λοιπόν τα Πάσχα των Ελλήνων, ίσως λόγω στρατώνων, λόγω τσάμικου και λόγω φαλλοκρατικής λεβεντιάς που άνετα επιδεικνύουν οι πολιτικοί μας αρχηγοί όταν καταδέχονται με τόση «δημοκρατικότητα» να συγχορέψουν με τους φαντάρους και να τσουγκρίσουν πασχαλινά αυγά. (Άλλη μια μελαγχολική εικόνα της εθνικής μας εθιμοτυπίας που, θυμάμαι από παιδί, μου προκαλούσε μιαν ακατάσχετη διάθεση για κλάμα. Ένα κλάμα που δεν έλεγε να σταματήσει και που κανείς δεν θα ήταν σε θέση να εξηγήσει). Όπως και να το δούμε το «ψέμα», ένα είναι σίγουρο και αδιαφιλονίκητο: πως η Ελλάδα σε ρυθμό εμβατηρίου δεν πεθαίνει ποτές" (Το Τέταρτο, τχ. 1, Μάιος 1985)

[Από το βιβλίο του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου "ΤΑ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΚΑ", Αθήνα 2023]

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΑΜΟΥΛΗ "MIND THE GAP" (ΒΙΝΤΕΟ)

Η Πρωτοβουλία για την Πρόληψη της Ενδοοικογενειακής Βίας του Ιδρύματος Νεότητος & Οικογένειας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και οι Εκδόσεις Αρμός διοργάνωσαν χθες, Δευτέρα 30 Ιουνίου 2025, την παρουσίαση του νέου βιβλίου του καθηγητή του ΑΠΘ Χρυσόστομου Σταμούλη Mind the Gap - Κείμενα για μια θεολογία στο ύψος της αγάπης, στο πατάρι των εκδόσεων "Αρμός", στο κέντρο της Αθήνας. 

Για το βιβλίο μίλησαν: 

- Μοναχή Φιλοθέη, Ηγουμένη Ιερού Ησυχαστηρίου Παναγίας Βρυούλων 

- π. Αντώνιος Καλλιγέρης, Συντονιστής της Πρωτοβουλίας για την Πρόληψη της Ενδοοικογενειακής Βίας του Ιδρύματος Νεότητος & Οικογένειας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, εκπαιδευτικός 

- Σταύρος Γιαγκάζογλου, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής ΕΚΠΑ και 

- ο συγγραφέας του βιβλίου Χρυσόστομος Σταμούλης. 

Συντόνισε ο Βασίλης Χατζηιακώβου. 

Ακολούθησε μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με πρωταγωνιστές ξεχωριστούς ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών: Η ηθοποιός Ελένη Κοκκίδου, ο συγγραφέας Θανάσης Τριαρίδης, ο καθηγητής του ΕΚΠΑ Χαράλαμπος Βέντης, η θεολόγος Ντένια Αθανασοπούλου - Κυπρίου, η Έλση Δημουλά κ.α.

Mind the Gap 

Tόσο η θεολογία όσο και η Εκκλησία δεν μπορούν και δεν πρέπει να σταθούν απέναντι στην αλλαγή και στην εξέλιξη, την επιστήμη και τις ανακαλύψεις του ανθρώπου. Εξάπαντος δεν πρέπει να λειτουργήσουν με τη μορφή σέκτας και να μετακινηθούν στο περιθώριο της ιστορίας. Δεν είναι υποχρεωμένες, όμως, και να υποκύψουν δίχως όρους ενώπιον τούτης της «αναπαράστασης». Και τούτο διότι το «κενό» «δεν καταπίνει τα πάντα, αλλά η δύναμή του ξεπερνάει τη συνήθη φαντασία» και αποδεικνύει πως «τόσο η συμπαγής χυδαιότητα όσο και η υποτιθέμενη αιθέρια κομψότητα έχουν σχέση ζωτική και θανάσιμη» μαζί του. Η συζήτηση, συνεπώς, οφείλει να στοχεύει την ενίσχυση της δημιουργικότητας και την κριτική θέαση των υπερβολών της. Τη διαφύλαξη του νοήματος και τη στηλίτευση της κάθε απροϋπόθετης αποδοχής και ανέξοδης θριαμβολογίας, αλλά και της κάθε δομικής απαισιοδοξίας. Τη συμβολή στη δημιουργία ενός ανανεωμένου μαζί. 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 

ΠΡΟΟΙΜΙΟ 

- «τη σάρκα σου φύλαξε: εξατμίζεται». Από τον υλικό στον άυλο κόσμο: Πώς φτάσαμε ως εδώ 

- Ένας απάνθρωπος και εχθρικός Χριστός: οι ποιμαντικές συνέπειες μιας παρεννοημένης θεολογίας 

- «Καὶ ἐν τῇ ἐκπλήξει καταπλήττεται καὶ καταποθεῖται ὁ νοῦς». Η σημασία της διδασκαλίας του Ισαάκ του Σύρου για τον σύγχρονο άνθρωπο 

- «τί καθέζῃ ἐνταῦθα; […] Οὐ καθέζομαι, ἀλλὰ ὁδεύω». Κόσμος και ακοσμία στον μοναχισμό της Ορθόδοξης Ανατολής 

- «Η δυνατότητα για το αδύνατο». Εκκλησία και βία 

- Πόσες γλώσσες μιλάει ο Θεός; Προλογικά σχόλια για το διάλογο της θεολογίας με την τέχνη 

- Οι νέοι ενώπιον μεγάλων επιλογών. Στάσεις ζωής 

- «Ανοιχτό παράθυρο». Προοπτικές για ένα σύγχρονο μάθημα των Θρησκευτικών 

- «Πώς να σε σώσω;». Η σωτηρία του Θεού στην ποιητική του Τάσου Λειβαδίτη 

- Ποια παράδοση; Σχόλια εισαγωγικά για τη μεγάλη παρεξήγηση «Να έχεις ή να είσαι;» Οι τρεις Ιεράρχες και το μυστήριο της πρόσληψης του αδελφού και του ξένου 

- «Είναι του δρόμου η χαρά» ή ο θεολόγος θεολογεί στο ύψος της αγάπης του 

- «Εν αρχή ο Θεός εποίησεν ένα χαμόγελο». Κυριάκος Χαραλαμπίδης ο μεθιστορικός ποιητής της φιλάνθρωπης τυραννίας τα «Αδέσποτα κορμιά» και η Άνοιξη της Θεσσαλονίκης. Μια παρέμβαση για τη συγ-χώρηση 

- Ένας αιφνιδιασμός είναι η ζωή. Ας παραδοθούμε χαμογελώντας. Μια αδημοσίευτη συνέντευξη 

- Η επιστήμη αποτελεί τη συνέχεια του δημιουργικού έργου του Θεού στον κόσμο. Μια συζήτηση με τον Κώστα Μπλιάτκα 

- Έως ότου το κάλλος μάς κατοικήσει 

- «Συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει». 

ΓΙΟΖΕΦΙΝΕ: ΕΝΑ ΚΑΦΚΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Τάσης Χριστογιαννόπουλος – ΓΙΟΖΕΦΙΝΕ 

Μουσική: Χρυσόστομος Σταμούλης 

Στίχοι: Παναγιώτης Θωμά 

Από το άλμπουμ «ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΦΚΑ» 

Παίζουν οι μουσικοί: 

Βασίλης Βαρβαρέσος (πιάνο) 

Δήμος Γκουνταρούλης (βιολοντσέλο) 

Διεύθυνση παραγωγής: Χρυσόστομος Σταμούλης. 

    

ΓΙΟΖΕΦΙΝΕ 

Γιοζεφίνε, Γιοζεφίνε 

Το τραγούδι σου ποθώ 

Σαν λυγίζεις το λαιμό σου 

Και ξοδεύεις το λυγμό σου 

Στη φωνή σου αναρριγώ 

Γιοζεφίνε, Γιοζεφίνε 

Μην παραπονιέσαι πια 

Είσαι η μόνη σωτηρία 

Mες την τόση απελπισία 

Μες τη μαύρη λησμονιά 

Γιοζεφίνε, Γιοζεφίνε 

Την ανημποριά μας δες 

Μοιάζει τόσο στη δική σου 

Την αδύναμη φωνή σου 

Που ζεσταίνει τις καρδιές. 

Στην ανάπαυλα απ’ τη μάχη 

Τον αιώνιο σκοτωμό 

Η φωνή σου είναι καράβι 

Για έναν κόσμο πιό καλό. 

Γιοζεφίνε Γιοζεφίνε 

Οι στίχοι του τραγουδιού είναι εμπνευσμένοι από το διήγημα του Φραντς Κάφκα, "Γιοζεφίνε η αοιδός", το οποίο κυκλοφόρησε το 1923. 

Η ΓΙΟΖΕΦΙΝΕ, ανήκει στον σουρεαλιστικό και συμβολιστικό κόσμο του Κάφκα και αποτελεί τη μούσα του, ίσως και τον ίδιο του τον καλλιτεχνικό -και όχι μόνον-, εαυτό, που παλεύει απέναντι στον εχθρικό κόσμο, όντας ο ίδιος μέλος μιας περιθωριοποιημένης μειοψηψίας. "Λαό των ποντικών", την ονομάζει ο εναλλακτικός τίτλος του αφηγήματος. Έναν κόσμο σκληρό, αδίστακτο, που αδυνατεί να καταλάβει τη φύση της τέχνης και του καλλιτέχνη. Βασικός σκοπός αυτού του λαού η μηχανική αναπαραγωγή του είδους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Και είναι αυτός ο κόσμος της ισοπέδωσης και της βίαιης κατάργησης της ετερότητας, που εξουθενώνει την εύθραστη αοιδό, τη ΓΙΟΖΕΦΙΝΕ με την ισχνή φωνή, που δεν είναι σίγουρο αν τραγουδάει ή αν απλά σφυρίζει, και την οδηγεί στη φυσική της εξόντωση, τον θάνατο. Αλλά η φωνή της είναι αυτή που κατορθώνει να ενώνει τους απελπισμένους, πέρα από την όποια καλλιφωνία που θα την έδενε με τον καλλιτεχνικό κανόνα. Κι αυτό είναι ίσως μια ανομολόγητη ευχή του Κάφκα για τον ίδιο και το έργο του, το έργο εν τέλει κάθε σεμνού μα παθιασμένου καλλιτέχνη που διεκδικεί δειλά μια ουσιαστική φωνή στον κόσμο του κυνισμού και της απόρριψης.

Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Επιστημονική ημερίδα διαλόγου για την Παιδεία, την Πρόνοια και την Ψυχική Υγεία, τον Πολιτισμό και το Περιβάλλον, διοργάνωσε και συντόνισε η δημοσιογράφος, κλασική φιλόλογος και υποψήφια ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία Βίκυ Φλέσσα. 

Η ημερίδα, που πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 27 Μαϊου 2024 στο Ωδείο Αθηνών, είχε ως θέμα: "Η Ευρώπη στο μέλλον: Επιστροφή στον Άνθρωπο". 

Η ημερίδα αποτέλεσε ένα σημείο συνάντησης και εμβάθυνσης Ακαδημαϊκών Επιστημόνων, καθώς και άλλων εξεχόντων προσώπων τής επιστήμης και της τέχνης, μεταξύ των οποίων οι: Γεώργιος Μπαμπινιώτης, Σταμάτης Κριμιζής, Κωνσταντίνος Δασκαλάκης, Μαρία Ευθυμίου, Θεόδωρος Παπαγγελής, Δημήτριος Γιατρομανωλάκης, Σοφία Καλανταρίδου, Αντώνης Μακρυγιαννάκης, Δημήτριος Καραγιάννης, Ελένη Αγγελοπούλου-Καραγιάννη, Χρήστος Ζερεφός, Ειρήνη Σταματούδη, Χρυσόστομος Σταμούλης, Παναγιώτης Ροϊλός, Κώστας Βαρώτσος, Γεώργιος Χρούσος, Μητροπολίτης Βελγίου, κ. Αθηναγόρας, Ευγενία Μανωλίδου.

Ο Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, Χρυσόστομος Σταμούλης, στην δική του παρέμβαση, υπογράμμισε τα παρακάτω σημεία: 

Η υποχώρηση του θρησκευτικών κοινοτήτων και του μυστηρίου της πίστης στην Ευρώπη, η υποχώρηση των Εκκλησιών διαβρώνει την κοινωνική ζωή, την ενότητα και στατικότητα των κοινωνιών και αδυνατίζει τα δικαιώματα του ανθρώπου. Μείζων δε τούτων η αγάπη. Η σημαντικότητα της "Μπλε" ταινίας του Κριστόφ Κισλόφσκι για τον δυτικό πολιτισμό, που κορυφώνεται στον μελοποιημένο από τον Ζμπίκνιεφ Πραισνερ Ύμνο της Αγάπης που βρίσκεται στα θεμέλια του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Να μιλήσουμε ξανά για έναν πολιτισμό της σάρκωσης. Κενωτικό και μαζί προσληπτικό. Έναν πολιτισμό στο κέντρο του οποίου βρίσκεται ο άνθρωπος που αντλεί από τα έσχατα. Να μιλήσουμε, λοιπόν για μια επιστροφή στο μέλλον, όπου περιμένει ο αναστημένος σαρκωμένος Λόγος. Ο Χριστός της ιστορίας και των εσχάτων. Ο πολιτισμός της σαρκώσεως αφορά τους Ορθόδοξους, τους Χριστιανούς εν γένει, αλλά και όλους εκείνους οι οποίοι χωρίς να αποτελούν μέλη της εκκλησιαστικής κοινότητας αντλούν τρόπο υπάρξεως από έναν τρόπο που καταφάσκει τον άνθρωπο, την ελευθερία του και την ετερότητά του. 

Παραθέτουμε εδώ το βίντεο της παρουσίασης του  Χρυσόστομου Σταμούλη.

 

Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ ΣΤΗΝ "ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟ" ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

Συζητώντας με τον πανεπιστημιακό δάσκαλο και μουσικό Χρυσόστομο Σταμούλη 

Στην εκπομπή "Εγνατία Οδός", στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας. 

Επιμελείται και παρουσιάζει ο Γιώργος Ντόβολος. 

Σάββατο 18 και Κυριακή 19 Μαΐου 2024, 7-8 το πρωί. 

Ο Χρυσόστομος Σταμούλης είναι καθηγητής στο ΑΠΘ, συνθέτης και συγγραφέας. Από νεαρή ηλικία συμμετέχει σε εκκλησιαστικές πολυφωνικές χορωδίες της Θεσσαλονίκης. Από τον ψάλτη πατέρα του μαθαίνει να αγαπά την λατρευτική πράξη αλλά και τη μουσική. Στο ερώτημα αν υπερτερεί η εκπαίδευση ή η μουσική μέσα του ο ίδιος δηλώνει “διφυσίτης χαλκηδόνιος”. Εδώ και περισσότερο από 30 χρόνια με κορυφαίες συνεργασίες ο ίδιος συνεχίζει να συνθέτει, να ψάλλει, να διδάσκει αλλά και να επενδύει με την πένα του πολλά μουσικά έργα. 

Για όλα τα παραπάνω και ακόμα περισσότερα ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος τον τίμησε με το να τον συμπεριλάβει στους άρχοντες του Θρόνου. Μάλιστα είναι χαρακτηριστικό αυτό το οποίο ειπώθηκε από τον ίδιο τον Πατριάρχη στην τελετή απονομής: «Ἔχετε ἀξιόλογον παρουσίαν εἰς τά πολιτιστικά δρώμενα καί ἰδίως εἰς τόν χῶρον τῆς μουσικῆς. Συνειργάσθητε μέ σπουδαίους συνθέτας καί ἑρμηνευτάς. Η Χορωδία καί Ὀρχήστρα Νέων Θεσσαλονίκης Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος εἶναι ἰδικόν σας δημιούργημα.». Και λίγο πιο κάτω συνεχίζει λέγοντας: «Εὐφυής, δυναμικός καί δημιουργικός, μέ ὑγιές αἰσθητήριον διά τά αὐθεντικά στοιχεῖα τῆς Παραδόσεώς μας, διατυπώνετε τό σωτηριῶδες μήνυμα τῆς Ὀρθοδοξίας ἐν διαλόγῳ μέ τούς ἐκπροσώπους συγχρόνων τάσεων, μέ ἰσχυράν ἀπήχησιν. Μέ τήν γραφῖδα, τόν λόγον καί τήν μουσικήν σας, ἀποκαλύπτετε τό θεολογικόν βάθος, τό ἄρρητον κάλλος καί τήν ἐξανθρωπιστικήν δύναμιν καί ἐμβέλειαν τῆς προτάσεως ζωῆς τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἡ θεολογική γλῶσσα, ὡς λόγος καί ὡς τέχνη, ὡς ἀρχιτεκτονική, ζωγραφική, ποίησις, μελωδία, πρέπει νά «σημαίνῃ» τήν ἀλήθειαν, τήν ὁποίαν ἐφανέρωσεν ἡ σάρκωσις τοῦ προαιωνίου Λόγου τοῦ Θεοῦ». 

Στα πλαίσια του δίπτυχου αφιερώματος θα ακούσουμε τον Χρυσόστομο Σταμούλη να μιλάει στην Εγνατία Οδό και στον Γιώργο Ντόβολο για τη ζωή και το έργο του, για τα βιώματά του, αλλά και τις απόψεις του σχετικά με τη μουσική, τον πολιτισμό και την θεολογία.

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΘΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΦΚΑ

Την Τρίτη 9 Απριλίου 2024, στο Σπίτι της Κύπρου (Ξενοφώντος 2Α, Σύνταγμα), πραγματοποιήθηκε μια ιδιαίτερη εκδήλωση με τον γενικό τίτλο: «Διάλογοι με τον Κάφκα», κατά την οποία παρουσιάστηκε το βιβλίο  του Παναγιώτη Θωμά, "Μια ανέφικτη ανάσταση. Σχόλιο στη Μεταμόρφωση του Φραντς Κάφκα", εκδ. Αρμός, Αθήνα 2024. 

Για το βιβλίο μίλησαν ο ποιητής Ρήσος Χαρίσης και ο θεολόγος και μουσικός Παναγιώτης Ανδριόπουλος, ενώ χαιρετισμό απηύθυνε ο συγγραφέας. 

Στη συνέχεια παρουσιάστηκε για πρώτη φορά μεγάλο μέρος νέου κύκλου τραγουδιών εμπνευσμένων από το έργο του Φρ. Κάφκα, σε στίχους του Παναγιώτη Θωμά και μουσική Χρυσόστομου Σταμούλη και Γιώργου Καλογήρου, τα οποία συνόδευσε αφήγηση σύντομων αποσπασμάτων από κείμενα του Κάφκα. Την εκδήλωση συντόνισε η δημοσιογράφος και κλασική φιλόλογος Βίκυ Φλέσσα. 

Συντελεστές μουσικού μέρους εκδήλωσης: Θάνος Σταυρίδης: ακορντεόν και ενορχήστρωση, Στέλλα Τέμπρελη: βιολοντσέλο, Γιώργος Καλογήρου: ερμηνεία, πιάνο, Μαρία Παπαλεοντίου: ερμηνεία. Παναγιώτης Θωμά και Χρυσόστομος Σταμούλης: αφήγηση. 

Ήταν μια ουσιαστική εκδήλωση - αφιερωμένη και στην επέτειο των 100 χρόνων από τον θάνατο του μεγάλου συγγραφέα, Φραντς Κάφκα (1883-1924) - που καταχειροκροτήθηκε από το κοινό. 

Διοργάνωση: Το Σπίτι της Κύπρου, οι Εκδόσεις Αρμός σε συνεργασία με το Τμήμα Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Ε.Κ.Π.Α. και το Τσέχικο Κέντρο Αθήνας. 

Photos by Anestis Kyriakidis

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΘΩΜΑ: ΜΙΑ ΑΝΕΦΙΚΤΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ - ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΦΚΑ

Την Τρίτη, 9 Απριλίου 2024, ώρα 19:00, στο Σπίτι της Κύπρου (Ξενοφώντος 2Α, Σύνταγμα), θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση με τον γενικό τίτλο: «Διάλογοι με τον Κάφκα», που θα αποτελεί παρουσίαση του βιβλίου του Παναγιώτη Θωμά, "Μια ανέφικτη ανάσταση. Σχόλιο στη Μεταμόρφωση του Φραντς Κάφκα", εκδ. Αρμός Αθήνα 2024. 

Για το βιβλίο θα μιλήσει ο ποιητής Ρήσος Χαρίσης και ο θεολόγος και μουσικός Παναγιώτης Ανδριόπουλος. Αντιφώνηση από τον συγγραφέα. 

Στη συνέχεια θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά μεγάλο μέρος νέου κύκλου τραγουδιών εμπνευσμένων από το έργο του Φρ. Κάφκα, σε στίχους του Παναγιώτη Θωμά και μουσική Χρυσόστομου Σταμούλη και Γιώργου Καλογήρου, τα οποία θα συνοδεύσει αφήγηση σύντομων αποσπασμάτων από κείμενα του Κάφκα. 

Την εκδήλωση συντονίζει η δημοσιογράφος και κλασική φιλόλογος Βίκυ Φλέσσα. 

Συντελεστές μουσικού μέρους εκδήλωσης: Θάνος Σταυρίδης: ακορντεόν και ενορχήστρωση, Στέλλα Τέμπρελη: βιολοντσέλο, Γιώργος Καλογήρου: ερμηνεία, πιάνο/κιθάρα, Μαρία Παπαλεοντίου: ερμηνεία. Παναγιώτης Θωμά και Χρυσόστομος Σταμούλης: αφήγηση.

"Εφοδιασμένος με μια στέρεα θεολογική όσο και φιλολογική σκευή, ο Παναγιώτης Θωμά κατορθώνει στο δοκίμιο αυτό, με τρόπο πυκνό και ακαριαίο, να παρουσιάσει τις ποικίλες συνιστώσες που διέπουν το αριστούργημα του Κάφκα και να οδηγήσει σιγά-σιγά τη συζήτηση σε έναν γόνιμο προβληματισμό γύρω από φλέγοντα διαχρονικά ζητήματα, όπως η διαφορετικότητα και η απομόνωση που συχνά συνεπάγεται σ' έναν κόσμο αυστηρώς «κανονικό», αλλά και η φθορά, η αρρώστια, το γήρας και ασφαλώς ο θάνατος. Άκρως εύστοχη λοιπόν και η επιλογή του να ολοκληρώσει με ένα χαρακτηριστικό ποίημα από την Κική Δημουλά, στο οποίο εκφράζεται -με άλλους όρους βέβαια, αλλά εξίσου ανατρεπτικά- όλη η τραγικότητα του ανθρώπου, η αγωνία και ο σπαραγμός που συναντάμε και στη "Μεταμόρφωση" του Κάφκα". (Εύα Πολυβίου, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) 

Ο Παναγιώτης Θωμά, διδάκτωρ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου με κύριο πεδίο έρευνας και συγγραφής τον διάλογο της θεολογίας με τη λογοτεχνία, αλλά και άλλες μορφές τέχνης, όπως ο κινηματογράφος και το τραγούδι, παρουσιάζει την πρώτη του μελέτη (εκτενές δοκίμιο) για τον Φραντς Κάφκα, που καταπιάνεται με την πυρηνική στο έργο του νουβέλα Μεταμόρφωση. Η έκδοση συμπίπτει με τα 100 χρόνια από τον θάνατο του εμβληματικού λογοτέχνη, του γερμανόφωνου Εβραίου της Πράγας. Παρουσιάζει επιπλέον, για πρώτη φορά συνδυαστικά με ένα βιβλίο του, και την άλλη του ιδιότητα, αυτή του στιχουργού, με αυτά τα νέα τραγούδια που αφορμώνται από κείμενα του Κάφκα, αλλά δημιουργούν αυτόνομη αφηγηματική ενότητα με έντεχνα τραγούδια. Συμπράττουν μαζί του στη σύνθεση, γνώριμοι και παλιοί του συνεργάτες, με τους οποίους τους ενώνουν κοινές μουσικές εμπειρίες στη Θεσσαλονίκη: ο καθηγητής του Αριστοτελείου, μαέστρος και μουσικοσυνθέτης Χρυσόστομος Σταμούλης και ο σπουδαίος Κύπριος συνθέτης και ερμηνευτής Γιώργος Καλογήρου. 

Η εκδήλωση εντάσσεται στον κύκλο για το "Έτος του Φραντς Κάφκα" (100 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου συγγραφέα), που συνδιοργανώνουν το Τσεχικό Κέντρο Αθήνας και το Τμήμα Γερμανικών Σπουδών του ΕΚΠΑ.

Στη συνέχεια, το πρώτο από μία ενότητα τραγουδιών με τίτλο «Διάλογοι με τον Κάφκα», τα οποία ενέπνευσαν κάποια από τα κείμενα του Φραντς Κάφκα, σε στίχους Παναγιώτη Θωμά και μουσική των Γιώργου Καλογήρου και Χρυσόστομου Σταμούλη. Εκδίδεται με αφορμή τα 100 χρόνια από τον θάνατο του εμβληματικού λογοτέχνη το 1924. 

Στίχοι: Παναγιώτης Θωμά, Μουσική και ερμηνεία: Γιώργος Καλογήρου, Ακορντεόν και ενορχήστρωση: Θάνος Σταυρίδης, Βιολοντσέλο: Στέλλα Τέμπρελη. Aφήγηση: Παναγιώτης Θωμά.

Πατέρα […] «“Πρέπει να φύγει”, φώναξε η αδελφή, “αυτό είναι το μόνο μέσο, πατέρα. Πρέπει μονάχα να προσπαθήσεις ν’ απαλλαγείς απ’ τη σκέψη πως αυτό είναι ο Γκρέγκορ. Η πραγματική μας, άλλωστε, δυστυχία είναι ακριβώς ότι το πιστέψαμε τόσον καιρό. Μα πώς μπορεί λοιπόν να ’ναι ο Γκρέγκορ; Αν ήταν ο Γκρέγκορ, θα το καταλάβαινε από καιρό πως είναι αδύνατη η συμβίωση των ανθρώπων με ένα τέτοιο ζώο και θα ’φευγε μόνος του. Δε θα είχαμε τότε αδελφό, μα θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε τη ζωή μας και να τιμούμε τη μνήμη του”» . (Φρ. Κάφκα, Η Μεταμόρφωση). 

Πατέρα καλέ μου πατέρα 

Σπλαχνίσου τον μόνο σου γιό 

Χαμήλωσε λίγο το βλέμμα 

Τα μάτια σου χρόνια ζητώ 

Πατέρα σκληρέ μου πατέρα 

Μου στέρησες τόση χαρά 

Την κράτησες όλη δική σου 

Προνόμιο πικρό, συμφορά 

Πατέρα λυπάμαι πατέρα 

Δεν ήμουν, δεν θα ’μαι ό,τι θες 

Συ πόθησες φώτα της μέρας 

Μα εγώ τραγουδώ τις σκιές

 

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΕΔΩ

ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ

Η Αθήνα Καλεί: Μια δίωρη ραδιοφωνική περιπέτεια ιδεών εντός και εκτός συνόρων. 

Με τον Περικλή Βασιλόπουλο. 

Στο Πρώτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας 

«Athens Calling»

Ακούστε την εκπομπή της Κυριακής, 12 Ιουνίου 2022, 10-12 το βράδυ, με αφορμή τη γιορτή του Αγίου Πνεύματος, ΕΔΩ. 

Καλεσμένοι είναι: 

• Ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος, Καθηγητής Θεολόγος, Ψάλτης, Μουσικός, ιδρυτής του Καλλιτεχνικού Συνόλου «Πολύτροπον», της ιστοσελίδας Φως Φαναρίου και συγγραφέας του βιβλίου Ελληνορωσικά, που μιλά για το νόημα της Πεντηκοστής με την επιφοίτηση των Αποστόλων από το Άγιο Πνεύμα, το «Ορατόριο της Πεντηκοστής» του πρωτοποριακού Έλληνα συνθέτη Γιάννη Χρήστου (1926-1970), τη Βυζαντινή μουσική και τις πολλαπλές αναγνώσεις του τραγουδιού «Η Αραπιά» του Βασίλη Τσιτσάνη από τον Μάνο Χατζιδάκι και τον Νίκο Σκαλκώτα. Επίσης, για το νόημα της Οικουμενικής Ορθοδοξίας και τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίο και για τις εκκλησιαστικές διαστάσεις της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. 

 

• Από τη Θεσσαλονίκη ο Χρυσόστομος Σταμούλης, Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, Συνθέτης/ Μουσικός και προσφάτως χειροθετηθείς Άρχων Διδάσκαλος της Εκκλησίας από τον Οικουμενικό Πατριάρχη, συγγραφέας των βιβλίων Έρως και θάνατος, Φάγαμε ήττα, Ο αυτοεγκλωβισμός της Ορθοδοξίας, μιλά για τον έρωτα, τη σεξουαλικότητα και τις ηδονές στην Θεολογία της Ορθόδοξης Ανατολής, όπως και για το Νόημα της Φώτισης, της προστασίας του Περιβάλλοντος, της Διαφορετικότητας και του Εθνοφυλετισμού στην Ορθόδοξη Πίστη.

Ολόκληρη εκπομπή ΕΔΩ. 

ΑΠΟΨΕ ΣΤΟ ATHENS CALLING ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ

Η Αθήνα Καλεί: Μια δίωρη ραδιοφωνική περιπέτεια ιδεών εντός και εκτός συνόρων. 

Με τον Περικλή Βασιλόπουλο. Κάθε Κυριακή 22:00-24:00.

Στο Πρώτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας 

«Athens Calling»

Απόψε Κυριακή 12 Ιουνίου 2022, 10-12 το βράδυ, με αφορμή τη γιορτή του Αγίου Πνεύματος, καλεσμένοι στην εκπομπή είναι: 

• Ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος, Καθηγητής Θεολόγος, Ψάλτης, Μουσικός, ιδρυτής του Καλλιτεχνικού Συνόλου «Πολύτροπον», της ιστοσελίδας Φως Φαναρίου και συγγραφέας του βιβλίου Ελληνορωσικά, που μιλά για το νόημα της Πεντηκοστής με την επιφοίτηση των Αποστόλων από το Άγιο Πνεύμα, το «Ορατόριο της Πεντηκοστής» του πρωτοποριακού Έλληνα συνθέτη Γιάννη Χρήστου (1926-1970), τη Βυζαντινή μουσική και τις πολλαπλές αναγνώσεις του τραγουδιού «Η Αραπιά» του Βασίλη Τσιτσάνη από τον Μάνο Χατζιδάκι και τον Νίκο Σκαλκώτα. Επίσης, για το νόημα της Οικουμενικής Ορθοδοξίας και τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίο και για τις εκκλησιαστικές διαστάσεις της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. 

• Από τη Θεσσαλονίκη ο Χρυσόστομος Σταμούλης, Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, Συνθέτης/ Μουσικός και προσφάτως χειροθετηθείς Άρχων Διδάσκαλος της Εκκλησίας από τον Οικουμενικό Πατριάρχη, συγγραφέας των βιβλίων Έρως και θάνατος, Φάγαμε ήττα, Ο αυτοεγκλωβισμός της Ορθοδοξίας, μιλά για τον έρωτα, τη σεξουαλικότητα και τις ηδονές στην Θεολογία της Ορθόδοξης Ανατολής, όπως και για το Νόημα της Φώτισης, της προστασίας του Περιβάλλοντος, της Διαφορετικότητας και του Εθνοφυλετισμού στην Ορθόδοξη Πίστη.

Προς Κυθήρων Σεραφείμ: «Φαρισαίε τυφλέ…»

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

«Φαρισαῖε τυφλέ, καθάρισον πρῶτον τὸ ἐντὸς τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος,

ἵνα γένηται καὶ τὸ ἐκτὸς αὐτοῦ καθαρόν» (Ματθ. κγ’ 23).

kytheranews

Ο μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ  απέστειλε τον Δεκέμβριο του 2021 επιστολή προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, για «ετεροδιδασκαλίες» του Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ Χρυσόστομου Σταμούλη, που «άπτονται των κρασπέδων της αιρετικής διδαχής».

Στην επιστολή του αυτή δεν πήρε απάντηση ο Κυθήρων, διότι η Σύνοδος – προφανώς – δεν έδωσε την σημασία που θα ήθελε ο κ. Σεραφείμ σε αυτό που χαρακτήρισε «δεινήν αίρεσιν και βαρυτάτην βλασφημίαν».

Αλλά την πρέπουσα και καταλυτική απάντηση για την «θεολογία Σταμούλη» την πήρε χθες (Πέμπτη, 26 Μαΐου 2022) ο μητροπολίτης Κυθήρων από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, ο οποίος απένειμε στον Καθηγητή Χρυσόστομο Σταμούλη το οφφίκιο του Άρχοντος Διδασκάλου της Εκκλησίας, παρουσία και του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.

Αυτή η κίνηση της Εκκλησίας θα έπρεπε να προβληματίσει κάπως τον μητροπολίτη Κυθήρων για τον δικό ρόλο, την δική του παρουσία μέσα στην Εκκλησία.

Επειδή, όμως, δεν έχω αυταπάτες ότι ο Κυθήρων Σεραφείμ θα πάρει το μήνυμα, θα του το καταστήσω σαφέστερο.

Στην πρόσφατη εγκύκλιό του «Ιερο-κατηγοριών αναίρεσις», «απαντάει» (στο Α’ μέρος), στο κείμενό μου «ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ ΣΤΑΜΟΥΛΗ ΑΠΟ ΚΥΘΗΡΩΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ,ΨΑΛΤΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ΓΥΜΝΑΣΤΕΣ».

Για πρώτη φορά μου απαντάει μετά από αρκετά χρόνια που του γράφω για την απαράδεκτη στάση του μέσα στην Εκκλησία. Με γνωρίζει πολύ καλά ο μητροπολίτης Κυθήρων μέσα από την αρθρογραφία μου – έστω αυτή που τον αφορά – αλλά μοιάζει να με …συναντάει για πρώτη φορά! Έστω.

Γράφει, λοιπόν, προς την Ι. Σύνοδο για να την ενημερώσει για τις «ετεροδιδασκαλίες» Σταμούλη, ποιος;

Αυτός που πολέμησε και καταφρόνησε την Ι. Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος για την συμμετοχή της και την υπογραφή των αποφάσεων της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Κρήτη (2016).

Αυτός που πολέμησε και καταφρόνησε την Ι. Σύνοδο και για την αναγνώριση της Αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ουκρανίας, σε σημείο που αναγκάστηκε η Ι. Σύνοδος να απαντήσει στις αιτιάσεις του: «Με αφορμή Ανακοίνωση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κυθήρων κ. Σεραφείμ, η οποία αναρτήθηκε στο διαδίκτυο, σχετικά με την από 12ης Οκτωβρίου τ.έ. απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος περί της Αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ουκρανίας, η οποία κοινοποιήθηκε με Δελτίο Τύπου από την αρμοδία Επιτροπή Τύπου, ανακοινώνεται και διευκρινίζεται ότι, όπως δύνανται να μαρτυρήσουν όλοι οι παρόντες Σεβασμιώτατοι Ιεράρχες, αλλά και έχει καταγραφεί στα επίσημα Πρακτικά της Ιεράς Συνόδου, το εκδοθέν Δελτίο Τύπου, το οποίο στηρίχθηκε τόσο στην εισήγηση του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου και στην γενομένη συζήτηση κατά την οποία συμμετείχαν 33 Αρχιερείς, όπως και στα συμπεράσματα, τα οποία στο τέλος της συζητήσεως ανακοίνωσε ο Μακαριώτατος, αναγνώσθηκε εις επήκοον πάντων και κατόπιν γενομένων υπό των Αρχιερέων διορθώσεων, έλαβε την τελική του μορφή και απετέλεσε απόφαση της Ιεραρχίας».

Αυτός που πολέμησε και καταφρόνησε τις αποφάσεις της Ι. Συνόδου για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού, μέχρι του σημείου που η Ι. Σύνοδος ανακοίνωσε για την περίπτωσή του:  «Μετά λύπης ο Μακαριώτατος Πρόεδρος της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου διεπίστωσε, και συναπεδέχθησαν οι Σεβασμιώτατοι Συνοδικοί Αρχιερείς, ότι ιδίως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυθήρων κ. Σεραφείμ, και μέσω νεωτέρου κειμένου του προς την Διαρκή Ιερά Σύνοδο, καταφέρεται εναντίον των Αποφάσεων Αυτής, επιμένει να μην αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα των δυσκόλων και εκτάκτων αποφάσεων της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου για την δημόσια υγεία και την προστασία της ανθρώπινης ζωής, αυτοαπομονώνεται και θέτει εαυτόν μακράν της συλλογικής προσπάθειας της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία στο σύνολό Της πασχίζει και εργάζεται τόσο για την ακώλυτη επιτέλεση της Θείας Λατρείας, όσο και για την τήρηση των υγειονομικών μέτρων».

Άλλωστε εκκρεμεί ακόμη η ολοκλήρωση της ανακριτικής διαδικασίας για τον Κυθήρων Σεραφείμ, που αφορά στο ζήτημα για τη στάση την οποία τήρησε σχετικά με το ωράριο τέλεσης των ιερών ακολουθιών την περίοδο του Πάσχα του 2021, καταφρονώντας τις αποφάσεις της Ι. Συνόδου.

Αυτός που, ενώ είναι παντελώς άσχετος με την υπόθεση των Διαχριστιανικών Διαλόγων, κατήγγειλε στην Ι. Σύνοδο (2010) τον έμπειρο στους Διαλόγους και Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσόστομο για «εκκλησιολογική εκτροπή» (sic).

Αυτός που εξακολουθεί να καταφρονεί την Ι. Σύνοδο και την εγκύκλιό της περί «Λειτουργίας ἱστοσελίδων ἐκ μέρους ἐκκλησιαστικῶν φορέων καί ἐκ μέρους κληρικῶν καί μοναχῶν» (15/1/2015), όπου αναφέρεται ρητώς και κατηγορηματικώς ότι: «…τόσον οἱ μοναχοί ὅσον καί οἱ κληρικοί παντός βαθμοῦ ὀφείλουν νά μήν λησμονοῦν, ὅτι τήν ἰδιότητά τους αὐτή δέν τήν χάνουν καί δέν μετατρέπονται σέ ἁπλοῦς ἰδιῶτες, ὅταν διαδίδουν τίς ἀπόψεις τους στό διαδίκτυο, ὅπως δέν τήν χάνουν οὔτε ὅταν ἐκφράζουν τίς ἀπόψεις τους διά τοῦ τύπου ἤ σέ δημόσιο χῶρο. Ὁ σεβασμός πού ἐμπνέει τό μοναχικό ἤ ἱερατικό σχῆμα τους στό κοινό τῶν ἀναγνωστῶν τους δέν μπορεῖ νά χρησιμοποιεῖται γιά τήν ἀνάπτυξη διχαστικοῦ λόγου, τόν προπαγανδισμό, τήν ὑποστήριξη παρατάξεων, τήν ἔκφραση προσωπικῆς ἐμπαθείας, τήν προσβολή τῆς τιμῆς καί τῆς ὑπολήψεως λαϊκοῦ ἤ κληρικοῦ ἤ ἀκόμη καί τήν πρόκληση σχίσματος πρός τόν τοπικό Ἐπίσκοπο ἤ πρός ὅσους ἔχουν τήν εὐθύνη διοικήσεως ἄλλων Μητροπόλεων, ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί Πατριαρχείων, δηλαδή γιά ἐπιδιώξεις, πού ἀνήκουν στήν ἀνθρώπινη παθολογία, δέν ἐντάσσονται στό σωτηριολογικό σκοπό τῆς Ἐκκλησίας καί προκαλοῦν διαίρεση τοῦ Σώματός Της. Ὁ δημόσιος λόγος πού ἀναπαράγει τά προαναφερθέντα χαρακτηριστικά δέν εἶναι ἁπλῶς «παράνομος» ἤ «ἀνήθικος» ἤ «ἀντικανονικός». Εἶναι λόγος παντελῶς ἄσχετος μέ τήν Ἐκκλησία, ἀποτελεῖ «αἵρεση», δηλαδή ἐκτροπή τοῦ κληρικοῦ καί τοῦ μοναχοῦ ἀπό τήν ἀποστολή στήν ὁποία προσῆλθε ἑκουσίως, καί προτίμηση (αἵρεση) προσωπικῆς ἐκδοχῆς γιά τό καθῆκον του ὡς κληρικοῦ ἤ μοναχοῦ καί τό περιεχόμενο τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ γεγονότος, καί, ὡς τοιοῦτος, εἶναι λόγος ἀποδοκιμαστέος».

Αλλά για τον Κυθήρων Σεραφείμ καμία αξία δεν έχουν οι Συνοδικές εγκύκλιοι. Τις γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του και στο κείμενό του «Ιερο-κατηγοριών αναίρεσις» γράφει ανενδοιάστως: «Περιποιεῖ ἰδιαίτερη τιμή γιά τόν Ἀρχιμανδρίτη ἤ ὅποιον ἄλλον Κληρικό,  ὅταν ὑπεραμύνεται δογματικῶν καί ἄλλων σοβαρῶν θεμάτων Ὀρθοδόξου Πίστεως  καί Παραδόσεως καί ἀντιπαρατίθεται ἀκόμη καί σέ Καθηγητάς Πανεπιστημίου» και στη συνέχεια καλύπτει πλήρως τον κληρικό του Παύλο Καλλίκα όταν γράφει:

«Ὁ Διευθυντής τῶν «Κυθηραϊκῶν» κ. Καλλίγερος ἐπεκτείνει τήν κριτική  του καί εἰς ἄλλον Ἱερέα, τόν π.Παῦλο τῶν Ἐνοριῶν Καρβουνάδων – Κεραμωτοῦ. Τοῦ καταλογίζει ὅτι σχολιάζει ἐνέργειες Ἀρχιερέων, Ἀρχιεπισκόπων, Ἱ.  Συνόδου καί Πατριαρχῶν. Ὡς Κληρικός καί δή Θεολόγος θεωρεῖ ὡρισμένες ἐνέργειες  καί πρωτοβουλίες (ἰδιαίτερα ἐκεῖνες πού Ὀρθόδοξοι Κληρικοί ὅλων τῶν βαθμῶν  συγχρωτίζονται καί συμπροσεύχονται μέ ἑτεροδόξους καί ἀλλοθρήσκους), ὅτι  ἀντίκεινται στήν Ὀρθόδοξη Παράδοσι, τούς Ἱερούς Κανόνες καί τούς Δογματικούς  Ὅρους τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας καί ἐκφράζει τόν  πόνο καί τίς ἀνησυχίες του».

Επιλείψει με διηγούμενον ο χρόνος για την αντιεκκλησιαστική στάση του Κυθήρων Σεραφείμ, ο οποίος αντί να ασχολείται με την μικρή επαρχία του, την οποία ο ίδιος όπως μας αποκαλύπτει στο «Ιερο-κατηγοριών αναίρεσις» είναι ανίκανος να ποιμάνει, θέλει να …διορθώσει Πατριάρχες και Συνόδους.

«Σκανδαλίστηκε» και από μια συνάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχου με τον Πάπα Φραγκίσκο και του έστειλε σχετική επιστολή (11-4-2014) και ο Πατριάρχης του απάντησε σοφώς και λακωνικώς: «Έχουσι  γνώσιν οι φύλακες». Το αστείο είναι ότι αυτήν ακριβώς την φράση χρησιμοποιεί ο Κυθήρων Σεραφείμ απευθυνόμενος στον διευθυντή των Κυθηραϊκών: «Ἔχουσι γνῶσιν οἱ φύλακες» κ.Καλλίγερε.

Στο τέλος δε του κειμένου του «Ιερο-κατηγοριών αναίρεσις» γράφει: «Αὐτές τίς ἐξηγήσεις ἤθελα νά δώσω στό λογικό μας Ποίμνιο, θεωρώντας ὅτι  εἶναι Ποιμαντικό μου χρέος νά κάνω αὐτή τήν ἐνημέρωσι, διότι ὅπως ἀποδεικνύεται  κάποιοι ἐπιχειροῦν νά ἐνσπείρουν ζιζάνια στόν «πνευματικό ἀγρό» τῶν Κυθήρων  καί νά κλονίσουν τήν ἐμπιστοσύνη τοῦ Ποιμνίου στόν Ἐπίσκοπο, τούς Ἱερεῖς καί τήν  Τοπική μας Ἐκκλησία καί νά φέρουν ταραχή στό Χριστεπώνυμο Πλήρωμα».

Τα γράφει αυτά Αυτός που κάνει ακριβώς τα ίδια στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Με τα δικά του κείμενα και κάποιων κληρικών του, σπείρει ζιζάνια με σκοπό να κλονίσει την εμπιστοσύνη των πιστών στον Οικουμενικό Πατριάρχη, την Ιερά Σύνοδο κ.ο.κ.

Τι άλλο μπορεί να πει κανείς για την περίπτωση του Κυθήρων, παρά το ψαλμικόν:

«…και φαρισαϊκής υποκρίσεως ρύσαι με…».

Ο Κυθήρων Σεραφείμ απάντησε στην "Ιδιωτική Οδό"

Ο μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ μου έκανε την …τιμή να μου απαντήσει στο κείμενό μου ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ ΣΤΑΜΟΥΛΗ ΑΠΟ ΚΥΘΗΡΩΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΨΑΛΤΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ΓΥΜΝΑΣΤΕΣ.

Μάλιστα με «Εγκύκλιο» προς το ποίμνιό του με τίτλο «Ιερο-κατηγοριών αναίρεσις», στην οποία αφιερώνει το «Α’ Μέρος» στην ελαχιστότητά μου. 

Παραθέτω στη συνέχεια την σχετική αναφορά, αλλά και ολόκληρη την εγκύκλιο του Κυθήρων Σεραφείμ, που μας προξενεί ηδονική θυμηδία – είναι αλήθεια –, επιφυλασσόμενος εντός των ημερών να απαντήσω συντριπτικά – δυστυχώς! – για τον σεβασμιώτατο. 

Απόσπασμα της επιστολής του Κυθήρων στην Ι. Σύνοδο 

Ἐν Κυθήροις τῇ 20ῇ Μαΐου 2022

Πρός Τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κυθήρων & Ἀντικυθήρων

Ἀγαπητοί μου Πατέρες καί Ἀδελφοί, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! 

Ἐφθάσαμε σύν Θεῷ εἰς τό μέσον τῆς ἁγίας περιόδου τοῦ Ἱεροῦ Πεντηκοσταρίου καί ἀπολαμβάνουμε τίς θεῖες εὐλογίες καί δωρεές τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἀναστάσιμης αὐτῆς ἐαρινῆς ἐποχῆς: τό θεῖο Ἀναστάσιμο φῶς, τήν λυτρωτική χαρά, τήν εἰρήνη καί τήν ἀγάπη τοῦ Ἀναστάντος φιλανθρώπου Κυρίου καί Θεοῦ ἡμῶν. 

Ἀφοῦ ἐπέρασαν οἱ δύο ἑβδομάδες τῶν λιτανεύσεων τῆς ἁγίας καί θαυματουργοῦ Εἰκόνος τῆς Παναγίας μας τῆς Μυρτιδιώτισσας, Προστάτιδος, Ἐφόρου καί Πολιούχου τῆς νήσου μας καί ἡ Ἱερά Πανήγυρις τοῦ Προστάτου μας Ὁσίου Θεοδώρου τοῦ ἐν Κυθήροις ἀσκήσαντος, θεωρῶ ὡς Ἐπισκοπικόν μου χρέος νά ἀπευθυνθῶ εἰς τήν εὐλάβειάν σας καί νά ἀπαντήσω σέ ὡρισμένες κατηγορίες, οἱ ὁποῖες ἐγράφησαν καί ἀκούσθηκαν αὐτές τίς ἅγιες ἡμέρες καί χρῄζουν ἐξηγήσεως πρός ἀποφυγήν σκανδαλισμοῦ τοῦ λογικοῦ μας Ποιμνίου. 

Ἱ ε ρ ο – κ α τ η γ ο ρ ι ῶ ν  ἀ ν α ί ρ ε σ ι ς  Α ’ 

Δυό ἡμέρες, μετά τήν Ἀνάστασι τοῦ Κυρίου μας δημοσιεύθηκε στήν ἱστοσελίδα Kythera news ἄρθρο τοῦ κ.Παναγιώτη Ἀντ. Ἀνδριόπουλου μέ τίτλο: «Ἐπίθεση τοῦ Σεραφείμ Κυθήρων στόν καθηγητή Χρυσόστομο Σταμούλη γιά «δεινή αἵρεση». 

Ὁ ἀρθρογράφος αὐτός προφανῶς μέ θεωρεῖ μικρονοϊκό, ἀστοιχείωτο καί ἀθεολόγητο, ἀφοῦ «δέν περιμένει κανείς νά κατανοήσω τήν θεολογία τοῦ καθηγητοῦ Χρυσοστόμου Σταμούλη …». Ἐρωτᾶ ὁ κ.Ἀνδριόπουλος «γιατί ἐπέλεξα τόν Καθηγητή κ.Σταμούλη καί ὄχι κάποιον ἄλλον ἀπό τούς … «ἀποδομητές» πού μοῦ ὑπέδειξε ὁ Πολυχρονιάδης». Κάνοντας δέ λόγο στήν ἀναφορά τοῦ Συλλόγου Ἱεροψαλτῶν Θεσσαλονίκης «Λυκοῦργος Πετρίδης» ὅτι «ὁ συγκεκριμένος (κ.Χρ. Σταμούλης) εἶναι καί ὁ κύριος εἰσηγητής γιά τήν ἵδρυση μουσουλμανικῶν σπουδῶν ἐντός τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τῆς Θεσσαλονίκης» ἐξάγει τό συμπέρασμα ὅτι «μᾶλλον ἄλλα εἶναι τά πραγματικά κίνητρα τῆς ἐπίθεσης στόν Καθηγητή Χρ. Σταμούλη καί ὄχι ἡ θεολογία του».  

Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὡς ἄνω αἰτιάσεων θά παραθέσω αὐτούσιον τόν ἐπίλογο τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 374/8-12-2021 ἐγγράφου μου πρός τήν Ἱερά Σύνοδο, στόν ὁποῖο ὑπάρχουν οἱ ἀπαντήσεις:

………………………………………………………………

Μακαριώτατε ἅγιε Πρόεδρε, Σεβ. Συνοδικοί Πατέρες, 

Δέν γνωρίζω οὔτε κατ’ ὄψιν τόν Καθηγητήν κ. Χρυσ. Σταμούλην καί οὔτε ἔχω τι προσωπικόν μετ’ αὐτοῦ. Ἐπιστήμονες ἐκ τοῦ Θεολογικοῦ κύκλου, γνωρίζοντες ὅτι εἶμαι Τακτικόν Μέλος τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπί τῶν Αἱρέσεων, ὡμίλησαν εἰς ἐμέ περί αὐτοῦ καί τῶν συναφῶν προμνημονευθέντων ἔργων του καί ἐθεώρησα ὡς ἐπιτακτικόν καθῆκον μου νά ὑποβάλω τήν παροῦσαν ἀναφοράν μου πρός Ὑμᾶς καί τήν περί Ὑμᾶς Ἱεράν Σύνοδον διά νά ἀσχοληθῇ μετ’ αὐτῆς καί τῶν θιγομένων ἑτεροδιδασκαλιῶν τοῦ κ.Καθηγητοῦ, ἁπτομένων, δυστυχῶς, τῶν κρασπέδων τῆς αἱρετικῆς διδαχῆς, ἡ ἁρμοδία ΣΕ ἐπί τῶν Αἱρέσεων πρός ἔλεγχον καί ἐπανόρθωσιν τοῦ ἐν θέματι Ἐλλογιμ. κ.Καθηγητοῦ.

Διαχωρίζει, δυστυχῶς, ὁ κ.Καθηγητής τό Μυστήριον τῆς Ἀειπαρθενίας τῆς Παρθένου Μαρίας ἐκ τοῦ Μυστηρίου τῆς Θεοτοκίας της. Ὅμως, ἐάν δέν ὑφίστατο τό πρῶτον, τό ὁποῖον κατέπληξε τόν Ἀρχάγγελον Γαβριήλ, θαυμάσαντα «τήν ὡραιότητα τῆς Παρθενίας καί τό ὑπέρλαμπρον τό τῆς ἁγνείας» τῆς Παναχράντου Κόρης, δέν θά ἠκολούθει τό δεύτερον. Ἀναγινώσκομεν εἰς τό προφητικόν βιβλίον τοῦ Προφήτου Ἰεζεκιήλ: «Καί ἐπέστρεψέ με κατά τήν ὁδόν τῆς πύλης τῶν ἁγίων τῆς ἐξωτέρας τῆς βλεπούσης κατ’ ἀνατολάς, καί αὕτη ἦν κεκλεισμένη. Καί εἶπε Κύριος πρός με˙ ἡ πύλη αὕτη κεκλεισμένη ἔσται, οὐκ ἀνοιχθήσεται, καί οὐδείς μή διέλθῃ δι’ αὐτῆς, ὅτι Κύριος ὁ Θεός τοῦ Ἰσραήλ εἰσελεύσεται δι’ αὐτῆς καί ἔσται κεκλεισμένη…» (Ἰεζ. κεφ. ΜΔ’, στίχ.1-2). Ἑπομένως, οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, οὐδέποτε θά ἦτο δυνατόν «Κύριος ὁ Θεός τοῦ Ἰσραήλ» νά γεννηθῇ «ἀπό ἔγγαμη γυναίκα», τοῦθ’ ὅπερ συνιστᾷ δεινήν αἵρεσιν καί βαρυτάτην βλασφημίαν. 

Ἐξαιτούμενος τήν Ὑμετέραν συγγνώμην καί κατανόησιν διά τήν καταπόνησίν Σας ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῆς παρούσης καί τάς Ὑμετέρας εὐχάς, διατελῶ, 

Μετά βαθυτάτου σεβασμοῦ 

Ἐλάχιστος ἐν Ἐπισκόποις 

Ὁ Μητροπολίτης 

† Ὁ Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων Σεραφείμ 

Ἐξ ὅσων εἴδατε στόν ἐπίλογο τοῦ ἐγγράφου μου πρός τήν Ἱεράν Σύνοδο δέν ἔγινε κάποια ἐπίθεσις, οὔτε καταγγελία εἰς βάρος τοῦ κ. Καθηγητοῦ. Χωρίς νά δημοσιεύσω τήν ἀναφοράν μου αὐτή εἰς τά ΜΜΕ ἀπετάθην εἰς τήν Διαρκῆ Ἱεράν Σύνοδον διά νά ἐπιληφθῇ, μέσῳ τῆς ἁρμοδίας Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ σοβαροτάτου αὐτοῦ θέματος καί ἀνακαλέση στήν τάξι τόν κ.Σταμούλη, ἀφοῦ εἶναι Κοσμήτωρ καί Καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ ΑΠΘ καί μέλος Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς. Δέν κατεβλήθη, λοιπόν, «προσπάθεια γιά νά καθίσει στό σκαμνί ὁ κ. Καθηγητής», ἀλλά γιά νά διορθωθοῦν τά κακῶς ἔχοντα παραδοξολογήματά του. 

Πράγματι λυπήθηκα καί «σκανδαλίσθηκα σφόδρα καί δέν ἄντεξα» μέ τίς αἱρετικές δοξασίες τοῦ κ.Καθηγητοῦ, οἵας δέν ἐτόλμησαν νά διατυπώσουν οἱ αἱρεσιάρχες Ἄρειος καί Νεστόριος. Μέ αὐτό τό σκεπτικό προέβην εἰς τό ἐν θέματι διάβημά μου πρός τήν ΔΙΣ καί δι’ αὐτόν τόν λόγον μέ ἀπασχόλησε ἡ ἑτεροδιδασκαλία τοῦ Καθηγητοῦ κ.Σταμούλη «καί ὄχι κάποιου ἄλλου ἀπό τούς … «ἀποδομητές»… Ἑπομένως δέν «εἶναι ἄλλα τά πραγματικά κίνητρα τῆς ἐπίθεσης στόν Καθηγητή κ. Χρ. Σταμούλη» ἀλλά τό ἀνεπέρειστον καί ἀσύμβατον μέ τήν Ἁγιογραφική καί Ἁγιοπατερική διδασκαλία τῶν αὐθαιρέτων «θεολογικῶν» θέσεων καί ἐπιχειρημάτων τοῦ Καθηγητοῦ κ.Σταμούλη, καί οὐδέν πλέον. 

Ὁ ἀρθρογράφος κ. Ἀνδριόπουλος σημειώνει ὅτι μέ τήν ὡς ἄνω ἐνέργειά μου «ἔκαψα» τούς ἀντιδρῶντας εἰς τά ἐν λόγῳ γραφόμενα τοῦ κ.Καθηγητοῦ καί προσδοκῶντας ὁ «ὑβριστής» Καθηγητής «νά δώσει λόγο ἐνώπιον Συνοδικοῦ ὀργάνου», ἀφοῦ ἡ ἐπιστολή μου πρός τήν Ἱερά Σύνοδο «πέρασε στά ἀζήτητα». 

Ἀπό τῆς 8-12-2021, πού ἀπεστάλη τό ἐν θέματι ἔγγραφό μου πρός τήν Ἱεράν Σύνοδον μέχρι σήμερα δέν ἔλαβα κάποια ἀπάντησι. Ὁ κ.Ἀνδριόπουλος γνωρίζει τό θέμα του: «Σχετικῶς μέ τήν προβολήν αἱρετικῶν δοξασιῶν ὑπό Πανεπιστημιακοῦ Καθηγητοῦ» καί ἔχει τήν πληροφορίαν ὅτι «πέρασε στά ἀζήτητα». Ἐάν ἔτσι ἔχουν τά πράγματα φοβᾶμαι πώς μία ἑπόμενη Ἱ. Σύνοδος μέ τόν ἑπόμενο Προκαθήμενο «θά τρέχῃ καί δέν θά φθάνη», κατά τό κοινῶς λεγόμενο, – ὅπερ ἀπεύχομαι-, διότι ἡ κακοδοξία καί ἡ πλάνη, ὅταν δέν ἀντιμετωπίζονται ἐγκαίρως, ἀφηνιάζουν καί δέν συμμαζεύονται.