"ΟΙ ΕΠΤΑ ΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ" ΤΟΥ ΧΑΫΔΝ ΓΙΑ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΕΓΧΟΡΔΩΝ ΚΑΙ ΑΦΗΓΗΤΗ (ΒΙΝΤΕΟ)

Μ. Τετάρτη 2011

Πασχαλινή συναυλία της Ορχήστρας Πατρών υπό τη διεύθυνση του Δημήτρη Μποτίνη στο Δημοτικό Θέατρο Απόλλων της Πάτρας.

Joseph Haydn (1732-1809):  Οι επτά λόγοι του Χριστού στον Σταυρό. 

Επιμέλεια κειμένου-Αφήγηση: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος

Το κείμενο που πλαισιώνει το έργο του Χάυδν, περιλαμβάνει τις περικοπές των Ευαγγελίων που αναφέρονται στη Σταύρωση και άλλα χωρία του Ευαγγελίου, που έχουν σχέση με τα λόγια του Χριστού από τον Σταυρό. Επίσης, στίχους και ποιήματα των: Ρωμανού Μελωδού, Νίκου Γκάτσου, Ι. Μ. Παναγιωτόπουλου, Ντίνου Χριστιανόπουλου (απόδοση του Κατά Ματθαίον Ευαγγελίου στη νέα ελληνική).
Το κείμενο έχει ως εξής:

1. Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι
Καὶ ὅτε ἀπῆλθον ἐπὶ τὸν τόπον τὸν καλούμενον Κρανίον, ἐκεῖ ἐσταύρωσαν αὐτὸν καὶ τοὺς κακούργους, ὃν μὲν ἐκ δεξιῶν, ὃν δὲ ἐξ ἀριστερῶν. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἔλεγε· Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι.
Να αγαπάτε τους εχθρούς σας, να ευλογείτε εκείνους που σας καταριούνται, να κάνετε καλό σ' εκείνους που σας μισούν και να προσεύχεστε για κείνους που σας κακομεταχειρίζονται και σας κατατρέχουν, για να γίνετε γιοί του πατέρα σας που είναι στους ουρανούς...
Πάτερ, άφες αυτοίς... Πάτερ... άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών. Κύριε, μη στήσεις αυτοίς την αμαρτίαν ταύτην.

2. Ἀμήν λέγω σοι· σήμερον μετ ' ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ Παραδείσῳ 
Εἷς δὲ τῶν κρεμασθέντων κακούργων ἐβλασφήμει αὐτὸν λέγων· εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστός, σῶσον σεαυτὸν καὶ ἡμᾶς. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἕτερος ἐπετίμα αὐτῷ λέγων· οὐδὲ φοβῇ σὺ τὸν Θεόν, ὅτι ἐν τῷ αὐτῷ κρίματι εἶ; καὶ ἡμεῖς μὲν δικαίως· ἄξια γὰρ ὧν ἐπράξαμεν ἀπολαμβάνομεν· οὗτος δὲ οὐδὲν ἄτοπον ἔπραξε. καὶ ἔλεγε τῷ ᾿Ιησοῦ· μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· ἀμὴν λέγω σοι, σήμερον μετ᾿ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ.

Βαριά τα βήματά μου σέρνω
στο φως της μέρας το θαμπό
κρίνα της άνοιξης σου φέρνω
και στο σταυρό σου τ’ ακουμπώ
φίλε δακρυοπότιστε
των πρωτίστων πρώτιστε.

Σήμερα ο Άδης ηνεώχθη
γεφύρι εγίνη ο Γολγοθάς
και στου θανάτου εσύ την όχθη
άφατο δρόμο ακολουθάς
έγγιστε κι ανέγγιστε
των μεγίστων μέγιστε.


3. Γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου... ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου

Εἱστήκεισαν δὲ παρὰ τῷ σταυρῷ τοῦ Ἰησοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, Μαρία ἡ τοῦ Κλωπᾶ καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή. Ἰησοῦς οὖν ἰδὼν τὴν μητέρα καὶ τὸν μαθητὴν παρεστῶτα ὃν ἠγάπα, λέγει τῇ μητρὶ αὐτοῦ· γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου. Εἶτα λέγει τῷ μαθητῇ· ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου. Καὶ ἀπ' ἐκείνης τῆς ὥρας ἔλαβεν ὁ μαθητὴς αὐτὴν εἰς τὰ ἴδια.

Πηγαίνεις, Παιδί μου, σὲ ἄδικο φόνο
καὶ κανεὶς δὲν Σὲ πονεῖ.
Οἱ μαθητές σου, ποὺ πρόκειται νὰ κρίνουν τὶς φυλὲς τοῦ Ἰσραήλ, τώρα ποῦ βρίσκονται;
Κανένας ἀπ᾿ ὅλους καὶ Ἕνας γιὰ ὅλους.
Πεθαίνεις, Τέκνο μου, Μόνος, μιᾶς καὶ ὅλους τοὺς ἔσωσες,
μιᾶς καὶ ὅλους τους ευεργέτησες.
Σὺ ὁ Υἱὸς καὶ Θεός μου.

4. Θεέ μου, Θεέ μου, ἱνατί με ἐγκατέλιπες; 
Απὸ δὲ ἕκτης ὥρας σκότος ἐγένετο ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν, ἕως ὥρας ἐνάτης. Περὶ δὲ τὴν ἐνάτην ὥραν ἀνεβόησεν ὁ ᾿Ιησοῦς φωνῇ μεγάλῃ, λέγων· Ἠλὶ, Ἠλί, λαμὰ σαβαχθανί, τοῦτ᾿ ἔστι, Θεέ μου, Θεέ μου, ἱνατί με ἐγκατέλιπες; Τινὲς δὲ τῶν ἐκεῖ ἑστώτων ἀκούσαντες, ἔλεγον· ὅτι ᾿Ηλίαν φωνεῖ οὗτος. Καὶ εὐθέως δραμὼν εἷς ἐξ αὐτῶν, καὶ λαβὼν σπόγγον, πλήσας τε ὄξους, καὶ περιθεὶς καλάμῳ, ἐπότιζεν αὐτόν. Οἱ δὲ λοιποὶ ἔλεγον· Ἄφες, ἴδωμεν εἰ ἔρχεται ᾿Ηλίας σώσων αὐτόν. Ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς, πάλιν κράξας φωνῇ μεγάλῃ, ἀφῆκε τὸ πνεῦμα.

5. Διψῶ
εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς ὅτι πάντα ἤδη τετέλεσται, ἵνα τελειωθῇ ἡ γραφή, λέγει· Διψῶ. σκεῦος οὖν ἔκειτο ὄξους μεστόν· οἱ δὲ πλήσαντες σπόγγον ὄξους καὶ ὑσσώπῳ περιθέντες προσήνεγκαν αὐτοῦ τῷ στόματι· και γευσάμενος, οὐκ ήθελε πιεῖν. 

Μες στην τόση μου εκμηδένιση Κύριε,
εδίψησέ σε η ψυχή μου
Ἐν γῇ ἐρήμω καὶ ἀβάτω καὶ ἀνύδρω.
Θέλω ν’ ἀγγίξω τὸ χέρι σου καὶ νὰ σωπάσω.
Νὰ καρτερέσω τὴν Κυριακή, τὴν ἀνάπαυση,
νὰ λυτρωθῶ ἀπὸ τὴ μνήμη τοῦ σώματος,
νὰ σοῦ μιλήσω γιὰ τὸν πολὺ θερισμό,
γιὰ τὴν ὥρα ποὺ ἔρχεται.
Ἐδίψησέ σε ἡ ψυχή μου.
Μες στην τόση εκμηδένιση...

Όλα στερέψαν σιγά σιγά.
Τα περιστέρια πετούν αργά
σε λίμνες άνυδρες βάλτους υγρούς
σε διψασμένους κήπους κι αγρούς.
Εδίψησέ σε η ψυχή μου, Κύριε, εδίψησέ σε η ψυχή μου.

6. Τετέλεσται
ὅτε οὖν ἔλαβεν τὸ ὄξος ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· τετέλεσται, καὶ κλίνας τὴν κεφαλὴν παρέδωκεν τὸ πνεῦμα.
Πάτερ, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα· δόξασόν σου τὸν υἱόν, ἵνα καὶ ὁ υἱὸς σου δοξάσῃ σε ... ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον. αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν. ἐγώ σε ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς, τὸ ἔργον ἐτελείωσα ὃ δέδωκάς μοι ἵνα ποιήσω· καὶ νῦν δόξασόν με σύ, πάτερ, παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοί.

7. Πάτερ, εἰς χεῖράς σου παρατίθεμαι τὸ πνεῦμά μου
Ἦν δὲ ὡσεὶ ὥρα ἕκτη καὶ σκότος ἐγένετο ἐφ᾿ ὅλην τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης, τοῦ ἡλίου ἐκλείποντος, καὶ ἐσχίσθη τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ μέσον·
καὶ φωνήσας φωνῇ μεγάλῃ ὁ Ἰησοῦς εἶπε· πάτερ, εἰς χεῖράς σου παρατίθεμαι τὸ πνεῦμά μου· καὶ ταῦτα εἰπὼν ἐξέπνευσεν.
Εἰς χεῖράς σου παραθήσομαι τὸ πνεῦμά μου· ἐλυτρώσω με, κύριε ὁ θεὸς τῆς ἀληθείας.
Και τότε το καταπέτασμα του ναού σκίστηκε στα δύο από πάνω ως κάτω, και η γη σείστηκε και οι πέτρες σκίστηκαν, και τα μνήματα άνοιξαν και πολλά σώματα κεκοιμημένων αγίων αναστήθηκαν και μπήκαν στην αγία πόλη και εμφανίστηκαν σε πολλούς. Αλλά και ο εκατόνταρχος κι αυτοί που ήταν μαζί του και φύλαγαν τον Ιησού, βλέποντας τον σεισμό και τα γενόμενα φοβήθηκαν πολύ και είπαν: "Αληθινά, γιός Θεού ήταν αυτός".

"Οι επτά λόγοι του Χριστού στον Σταυρό" του Χάϋδν διαλέγονται με έλληνες ποιητές

Πασχαλινή συναυλία της Ορχήστρας Πατρών υπό τη διεύθυνση του Δημήτρη Μποτίνη στο Δημοτικό Θέατρο Απόλλων της Πάτρας (Μ. Τετάρτη 2011). 

Joseph Haydn (1732-1809):  Οι επτά λόγοι του Χριστού στον Σταυρό. 

Επιμέλεια κειμένου-Αφήγηση: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος. 

Το κείμενο που πλαισιώνει το έργο του Χάυδν, περιλαμβάνει τις περικοπές των Ευαγγελίων που αναφέρονται στη Σταύρωση και άλλα χωρία του Ευαγγελίου, που έχουν σχέση με τα λόγια του Χριστού από τον Σταυρό. Επίσης, στίχους και ποιήματα των: Ρωμανού Μελωδού, Νίκου Γκάτσου, Ι. Μ. Παναγιωτόπουλου, Ντίνου Χριστιανόπουλου (απόδοση του Κατά Ματθαίον Ευαγγελίου στη νέα ελληνική).
Το κείμενο έχει ως εξής:

1. Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι
Καὶ ὅτε ἀπῆλθον ἐπὶ τὸν τόπον τὸν καλούμενον Κρανίον, ἐκεῖ ἐσταύρωσαν αὐτὸν καὶ τοὺς κακούργους, ὃν μὲν ἐκ δεξιῶν, ὃν δὲ ἐξ ἀριστερῶν. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἔλεγε· Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι.
Να αγαπάτε τους εχθρούς σας, να ευλογείτε εκείνους που σας καταριούνται, να κάνετε καλό σ' εκείνους που σας μισούν και να προσεύχεστε για κείνους που σας κακομεταχειρίζονται και σας κατατρέχουν, για να γίνετε γιοί του πατέρα σας που είναι στους ουρανούς...
Πάτερ, άφες αυτοίς... Πάτερ... άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών. Κύριε, μη στήσεις αυτοίς την αμαρτίαν ταύτην.

2. Ἀμήν λέγω σοι· σήμερον μετ ' ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ Παραδείσῳ 
Εἷς δὲ τῶν κρεμασθέντων κακούργων ἐβλασφήμει αὐτὸν λέγων· εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστός, σῶσον σεαυτὸν καὶ ἡμᾶς. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἕτερος ἐπετίμα αὐτῷ λέγων· οὐδὲ φοβῇ σὺ τὸν Θεόν, ὅτι ἐν τῷ αὐτῷ κρίματι εἶ; καὶ ἡμεῖς μὲν δικαίως· ἄξια γὰρ ὧν ἐπράξαμεν ἀπολαμβάνομεν· οὗτος δὲ οὐδὲν ἄτοπον ἔπραξε. καὶ ἔλεγε τῷ ᾿Ιησοῦ· μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· ἀμὴν λέγω σοι, σήμερον μετ᾿ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ.

Βαριά τα βήματά μου σέρνω
στο φως της μέρας το θαμπό
κρίνα της άνοιξης σου φέρνω
και στο σταυρό σου τ’ ακουμπώ
φίλε δακρυοπότιστε
των πρωτίστων πρώτιστε.

Σήμερα ο Άδης ηνεώχθη
γεφύρι εγίνη ο Γολγοθάς
και στου θανάτου εσύ την όχθη
άφατο δρόμο ακολουθάς
έγγιστε κι ανέγγιστε
των μεγίστων μέγιστε.


3. Γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου... ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου

Εἱστήκεισαν δὲ παρὰ τῷ σταυρῷ τοῦ Ἰησοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, Μαρία ἡ τοῦ Κλωπᾶ καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή. Ἰησοῦς οὖν ἰδὼν τὴν μητέρα καὶ τὸν μαθητὴν παρεστῶτα ὃν ἠγάπα, λέγει τῇ μητρὶ αὐτοῦ· γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου. Εἶτα λέγει τῷ μαθητῇ· ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου. Καὶ ἀπ' ἐκείνης τῆς ὥρας ἔλαβεν ὁ μαθητὴς αὐτὴν εἰς τὰ ἴδια.

Πηγαίνεις, Παιδί μου, σὲ ἄδικο φόνο
καὶ κανεὶς δὲν Σὲ πονεῖ.
Οἱ μαθητές σου, ποὺ πρόκειται νὰ κρίνουν τὶς φυλὲς τοῦ Ἰσραήλ, τώρα ποῦ βρίσκονται;
Κανένας ἀπ᾿ ὅλους καὶ Ἕνας γιὰ ὅλους.
Πεθαίνεις, Τέκνο μου, Μόνος, μιᾶς καὶ ὅλους τοὺς ἔσωσες,
μιᾶς καὶ ὅλους τους ευεργέτησες.
Σὺ ὁ Υἱὸς καὶ Θεός μου.

4. Θεέ μου, Θεέ μου, ἱνατί με ἐγκατέλιπες; 
Απὸ δὲ ἕκτης ὥρας σκότος ἐγένετο ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν, ἕως ὥρας ἐνάτης. Περὶ δὲ τὴν ἐνάτην ὥραν ἀνεβόησεν ὁ ᾿Ιησοῦς φωνῇ μεγάλῃ, λέγων· Ἠλὶ, Ἠλί, λαμὰ σαβαχθανί, τοῦτ᾿ ἔστι, Θεέ μου, Θεέ μου, ἱνατί με ἐγκατέλιπες; Τινὲς δὲ τῶν ἐκεῖ ἑστώτων ἀκούσαντες, ἔλεγον· ὅτι ᾿Ηλίαν φωνεῖ οὗτος. Καὶ εὐθέως δραμὼν εἷς ἐξ αὐτῶν, καὶ λαβὼν σπόγγον, πλήσας τε ὄξους, καὶ περιθεὶς καλάμῳ, ἐπότιζεν αὐτόν. Οἱ δὲ λοιποὶ ἔλεγον· Ἄφες, ἴδωμεν εἰ ἔρχεται ᾿Ηλίας σώσων αὐτόν. Ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς, πάλιν κράξας φωνῇ μεγάλῃ, ἀφῆκε τὸ πνεῦμα.

5. Διψῶ
εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς ὅτι πάντα ἤδη τετέλεσται, ἵνα τελειωθῇ ἡ γραφή, λέγει· Διψῶ. σκεῦος οὖν ἔκειτο ὄξους μεστόν· οἱ δὲ πλήσαντες σπόγγον ὄξους καὶ ὑσσώπῳ περιθέντες προσήνεγκαν αὐτοῦ τῷ στόματι· και γευσάμενος, οὐκ ήθελε πιεῖν. 

Μες στην τόση μου εκμηδένιση Κύριε,
εδίψησέ σε η ψυχή μου
Ἐν γῇ ἐρήμω καὶ ἀβάτω καὶ ἀνύδρω.
Θέλω ν’ ἀγγίξω τὸ χέρι σου καὶ νὰ σωπάσω.
Νὰ καρτερέσω τὴν Κυριακή, τὴν ἀνάπαυση,
νὰ λυτρωθῶ ἀπὸ τὴ μνήμη τοῦ σώματος,
νὰ σοῦ μιλήσω γιὰ τὸν πολὺ θερισμό,
γιὰ τὴν ὥρα ποὺ ἔρχεται.
Ἐδίψησέ σε ἡ ψυχή μου.
Μες στην τόση εκμηδένιση...

Όλα στερέψαν σιγά σιγά.
Τα περιστέρια πετούν αργά
σε λίμνες άνυδρες βάλτους υγρούς
σε διψασμένους κήπους κι αγρούς.
Εδίψησέ σε η ψυχή μου, Κύριε, εδίψησέ σε η ψυχή μου.

6. Τετέλεσται
ὅτε οὖν ἔλαβεν τὸ ὄξος ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· τετέλεσται, καὶ κλίνας τὴν κεφαλὴν παρέδωκεν τὸ πνεῦμα.
Πάτερ, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα· δόξασόν σου τὸν υἱόν, ἵνα καὶ ὁ υἱὸς σου δοξάσῃ σε ... ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον. αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν. ἐγώ σε ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς, τὸ ἔργον ἐτελείωσα ὃ δέδωκάς μοι ἵνα ποιήσω· καὶ νῦν δόξασόν με σύ, πάτερ, παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοί.

7. Πάτερ, εἰς χεῖράς σου παρατίθεμαι τὸ πνεῦμά μου
Ἦν δὲ ὡσεὶ ὥρα ἕκτη καὶ σκότος ἐγένετο ἐφ᾿ ὅλην τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης, τοῦ ἡλίου ἐκλείποντος, καὶ ἐσχίσθη τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ μέσον·
καὶ φωνήσας φωνῇ μεγάλῃ ὁ Ἰησοῦς εἶπε· πάτερ, εἰς χεῖράς σου παρατίθεμαι τὸ πνεῦμά μου· καὶ ταῦτα εἰπὼν ἐξέπνευσεν.
Εἰς χεῖράς σου παραθήσομαι τὸ πνεῦμά μου· ἐλυτρώσω με, κύριε ὁ θεὸς τῆς ἀληθείας.
Και τότε το καταπέτασμα του ναού σκίστηκε στα δύο από πάνω ως κάτω, και η γη σείστηκε και οι πέτρες σκίστηκαν, και τα μνήματα άνοιξαν και πολλά σώματα κεκοιμημένων αγίων αναστήθηκαν και μπήκαν στην αγία πόλη και εμφανίστηκαν σε πολλούς. Αλλά και ο εκατόνταρχος κι αυτοί που ήταν μαζί του και φύλαγαν τον Ιησού, βλέποντας τον σεισμό και τα γενόμενα φοβήθηκαν πολύ και είπαν: "Αληθινά, γιός Θεού ήταν αυτός".

"ΟΙ ΕΠΤΑ ΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ" ΤΟΥ ΧΑΫΔΝ ΜΕ ΑΦΗΓΗΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ

Την Μ. Τετάρτη του 2011 συμμετείχαμε στην πασχαλινή συναυλία της Ορχήστρας Πατρών υπό τη διεύθυνση του ιδρυτή της, μαέστρου Δημήτρη Μποτίνη στο Δημοτικό Θέατρο Απόλλων της Πάτρας. 

Στο δεύτερο μέρος της συναυλίας παρουσιάστηκε το περίφημο έργο του Γιόζεφ Χάυδν Οι επτά λόγοι του Χριστού στον Σταυρό, με κείμενο που επιμεληθήκαμε ειδικά για τη συναυλία αυτή. Φυσικά κύριος οδηγός τα Ευαγγέλια. Οι περικοπές που αναφέρονται στη Σταύρωση. Όμως προσθέσαμε κι άλλα χωρία του Ευαγγελίου, που είχαν σχέση με τα λόγια του Χριστού από τον Σταυρό, και στίχους και ποιήματα των: Ρωμανού Μελωδού, Νίκου Γκάτσου, Ι. Μ. Παναγιωτόπουλου, Ντίνου Χριστιανόπουλου.

Η ιδέα για την παρεμβολή αφήγησης ήταν του μαέστρου Δημήτρη Μποτίνη. Εμείς ανταποκριθήκαμε ασμένως στην πρό(σ)κλησή του. Άλλωστε, νομίζω πως για πρώτη φορά στα ελληνικά χρονικά επιχειρήθηκε κάτι ανάλογο. 

Το κείμενο που διαμορφώσαμε και ακούστηκε σ' εκείνη τη συναυλία μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Παραθέτουμε το βίντεο με το έργο του Χάυδν, από τη συναυλία εκείνη της Ορχήστρας Πατρών.

Π.Α.Α. 

"ΟΙ ΕΠΤΑ ΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΟ ΣΤΑΥΡΟ" ΤΟΥ ΧΑΫΔΝ ΜΕ ΑΦΗΓΗΣΗ

Σαν σήμερα, Μ. Τετάρτη, πριν δυο χρόνια, ήτοι το 2011, συμμετείχαμε στην πασχαλινή συναυλία της Ορχήστρας Πατρών υπό τη διεύθυνση του ιδρυτή της, μαέστρου Δημήτρη Μποτίνη στο Δημοτικό Θέατρο Απόλλων της Πάτρας. 

Στο δεύτερο μέρος της συναυλίας παρουσιάστηκε το περίφημο έργο του Γιόζεφ Χάυδν Οι επτά λόγοι του Χριστού στον Σταυρό, με κείμενο που επιμεληθήκαμε ειδικά για τη συναυλία αυτή. Φυσικά κύριος οδηγός τα Ευαγγέλια. Οι περικοπές που αναφέρονται στη Σταύρωση. Όμως προσθέσαμε κι άλλα χωρία του Ευαγγελίου, που είχαν σχέση με τα λόγια του Χριστού από τον Σταυρό, και στίχους και ποιήματα των: Ρωμανού Μελωδού, Νίκου Γκάτσου, Ι. Μ. Παναγιωτόπουλου, Ντίνου Χριστιανόπουλου.

Η ιδέα για την παρεμβολή αφήγησης ήταν του μαέστρου Δημήτρη Μποτίνη. Εμείς ανταποκριθήκαμε ασμένως στην πρό(σ)κλησή του. 

Το κείμενο που διαμορφώσαμε και ακούστηκε σ' εκείνη τη συναυλία μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Σήμερα παραθέτουμε το βίντεο με το έργο του Χάυδν, από τη συναυλία εκείνη της Ορχήστρας Πατρών.

Π.Α.Α.

ΟΙ ΕΠΤΑ ΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΠΑΤΡΩΝ

φωτογραφίες: Ιωάννης Μαραζιώτης

Ουσιαστική η χθεσινή συναυλία της Ορχήστρας Πατρών υπό τη διεύθυνση του Δημήτρη Μποτίνη στο Δημοτικό Θέατρο Απόλλων της Πάτρας.
Στο πρώτο μέρος η Αδαμαντία Πανούτσου ερμήνευσε το δημοφιλές κοντσέρτο για πιάνο του Μότσαρτ (αρ. 21) με άρτια τεχνική και χαρίεσσα διάθεση, ενθουσιάζοντας το κοινό.

Στο δεύτερο μέρος το έργο του Γιόζεφ Χάυδν Οι επτά λόγοι του Χριστού στον Σταυρό, με κείμενο που επιμεληθήκαμε ειδικά για τη συναυλία αυτή.
Φυσικά κύριος οδηγός τα Ευαγγέλια. Οι περικοπές που αναφέρονται στη Σταύρωση. Όμως προσθέσαμε κι άλλα χωρία του Ευαγγελίου, που είχαν σχέση με τα λόγια του Χριστού από τον Σταυρό, και στίχους και ποιήματα των: Ρωμανού Μελωδού, Νίκου Γκάτσου, Ι. Μ. Παναγιωτόπουλου, Ντίνου Χριστιανόπουλου.
Το κείμενο που ακούστηκε έχει ως εξής:

1. Πάτερ άφες αυτοίς· ου γαρ οίδασι τι ποιούσιΚαὶ ὅτε ἀπῆλθον ἐπὶ τὸν τόπον τὸν καλούμενον Κρανίον, ἐκεῖ ἐσταύρωσαν αὐτὸν καὶ τοὺς κακούργους, ὃν μὲν ἐκ δεξιῶν, ὃν δὲ ἐξ ἀριστερῶν. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἔλεγε· Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι.
Να αγαπάτε τους εχθρούς σας, να ευλογείτε εκείνους που σας καταριούνται, να κάνετε καλό σ' εκείνους που σας μισούν και να προσεύχεστε για κείνους που σας κακομεταχειρίζονται και σας κατατρέχουν, για να γίνεται γιοί του πατέρα σας που είναι στους ουρανούς...
Πάτερ, άφες αυτοίς... Πάτερ... άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών. Κύριε, μη στήσεις αυτοίς την αμαρτίαν ταύτην.

2. Αμήν, λέγω σοι, σήμερον μετ' εμού έση εν τω παραδείσωΕις δε των κρεμασθέντων κακούργων εβλασφήμει αυτόν λέγων· ει συ ει ο Χριστός, σώσον σεαυτόν και ημάς. αποκριθείς δε ο έτερος επετίμα αυτώ λέγων· ουδέ φοβή συ τον Θεόν, ότι εν τω αυτώ κρίματι ει; και ημείς μεν δικαίως· άξια γαρ ων επράξαμεν απολαμβάνομεν· ούτος δε ουδέν άτοπον έπραξε. και έλεγε τω Ιησού· μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθης εν τη βασιλεία σου. και είπεν αυτώ ο Ιησούς· αμήν λέγω σοι, σήμερον μετ’ εμού έση εν τω παραδείσω.

Βαριά τα βήματά μου σέρνω
στο φως της μέρας το θαμπό
κρίνα της άνοιξης σου φέρνω
και στο σταυρό σου τ’ ακουμπώ
φίλε δακρυοπότιστε
των πρωτίστων πρώτιστε.

Σήμερα ο Άδης ηνεώχθη
γεφύρι εγίνη ο Γολγοθάς
και στου θανάτου εσύ την όχθη
άφατο δρόμο ακολουθάς
έγγιστε κι ανέγγιστε
των μεγίστων μέγιστε.


3. Γύναι ιδού ο υιός σου - Ιδού η μήτηρ σουΕἱστήκεισαν δὲ παρὰ τῷ σταυρῷ τοῦ Ἰησοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ Μαρία ἡ τοῦ Κλωπᾶ καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή.
Ἰησοῦς οὖν ἰδὼν τὴν μητέρα καὶ τὸν μαθητὴν παρεστῶτα ὃν ἠγάπα λέγει τῇ μητρί αὐτοῦ, Γύναι ίδε ὁ υἱός σου εἶτα λέγει τῷ μαθητῇ Ἰδού, ἡ μήτηρ σου καὶ ἀπ᾽ ἐκείνης τῆς ὥρας ἔλαβεν αὐτὴν ὁ μαθητὴς εἰς τὰ ἴδια (Ιω. 19. 25-27).

Πηγαίνεις, Παιδί μου, σὲ ἄδικο φόνο
καὶ κανεὶς δὲν Σὲ πονεῖ.
Οἱ μαθητές σου, ποὺ πρόκειται νὰ κρίνουν τὶς φυλὲς τοῦ Ἰσραήλ, τώρα ποῦ βρίσκονται;
Κανένας ἀπ᾿ ὅλους καὶ Ἕνας γιὰ ὅλους.
Πεθαίνεις, Τέκνο μου, Μόνος, μιᾶς καὶ ὅλους τοὺς ἔσωσες,
μιᾶς καὶ ὅλους τους ευεργέτησες.
Σὺ ὁ Υἱὸς καὶ Θεός μου».

4. Θεέ μου, Θεέ μου ίνα τι με εγκατέλιπες;Απὸ δὲ ἕκτης ὥρας σκότος ἐγένετο ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν, ἕως ὥρας ἐνάτης. Περὶ δὲ τὴν ἐνάτην ὥραν ἀνεβόησεν ὁ ᾿Ιησοῦς φωνῇ μεγάλῃ, λέγων· Ἠλὶ, Ἠλί, λαμὰ σαβαχθανί, τοῦτ᾿ ἔστι, Θεέ μου, Θεέ μου, ἱνα τί με ἐγκατέλιπες; Τινὲς δὲ τῶν ἐκεῖ ἑστώτων ἀκούσαντες, ἔλεγον· ὅτι ᾿Ηλίαν φωνεῖ οὗτος. Καὶ εὐθέως δραμὼν εἷς ἐξ αὐτῶν, καὶ λαβὼν σπόγγον, πλήσας τε ὄξους, καὶ περιθεὶς καλάμῳ, ἐπότιζεν αὐτόν. Οἱ δὲ λοιποὶ ἔλεγον· Ἄφες, ἴδωμεν εἰ ἔρχεται ᾿Ηλίας σώσων αὐτόν. Ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς, πάλιν κράξας φωνῇ μεγάλῃ, ἀφῆκε τὸ πνεῦμα.

5. Διψώεἰδὼς ὁ Ἰησοῦς ὅτι πάντα ἤδη τετέλεσται, ἵνα τελειωθῇ ἡ γραφή, λέγει· Διψῶ. σκεῦος οὖν ἔκειτο ὄξους μεστόν· οἱ δὲ πλήσαντες σπόγγον ὄξους καὶ ὑσσώπῳ περιθέντες προσήνεγκαν αὐτοῦ τῷ στόματι· και γευσάμενος ουκ ήθελε πιείν.

Μες στην τόση μου εκμηδένιση Κύριε,
εδίψησέ σε η ψυχή μου
Ἐν γῇ ἐρήμω καὶ ἀβάτω καὶ ἀνύδρω.
Θέλω ν’ ἀγγίξω τὸ χέρι σου καὶ νὰ σωπάσω.
Νὰ καρτερέσω τὴν Κυριακή, τὴν ἀνάπαυση,
νὰ λυτρωθῶ ἀπὸ τὴ μνήμη τοῦ σώματος,
νὰ σοῦ μιλήσω γιὰ τὸν πολὺ θερισμό,
γιὰ τὴν ὥρα ποὺ ἔρχεται.
Ἐδίψησέ σε ἡ ψυχή μου.
Μες στην τόση εκμηδένιση...

Όλα στερέψαν σιγά σιγά.
Τα περιστέρια πετούν αργά
σε λίμνες άνυδρες βάλτους υγρούς
σε διψασμένους κήπους κι αγρούς.
Εδίψησέ σε η ψυχή μου, Κύριε, εδίψησέ σε η ψυχή μου.

6. Τετέλεσταιὅτε οὖν ἔλαβεν τὸ ὄξος ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· τετέλεσται, καὶ κλίνας τὴν κεφαλὴν παρέδωκεν τὸ πνεῦμα.
Πάτερ, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα· δόξασόν σου τὸν υἱόν, ἵνα καὶ ὁ υἱὸς σου δοξάσῃ σε ... ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον. αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν. ἐγώ σε ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς, τὸ ἔργον ἐτελείωσα ὃ δέδωκάς μοι ἵνα ποιήσω· καὶ νῦν δόξασόν με σύ, πάτερ, παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοί.

7. Πάτερ, εις χείρας σου παρατίθεμαι το πνεύμα μουἮν δὲ ὡσεὶ ὥρα ἕκτη καὶ σκότος ἐγένετο ἐφ᾿ ὅλην τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης, τοῦ ἡλίου ἐκλείποντος, καὶ ἐσχίσθη τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ μέσον·
καὶ φωνήσας φωνῇ μεγάλῃ ὁ Ἰησοῦς εἶπε· πάτερ, εἰς χεῖράς σου παρατίθεμαι τὸ πνεῦμά μου· καὶ ταῦτα εἰπὼν ἐξέπνευσεν.
Εἰς χεῖράς σου παραθήσομαι τὸ πνεῦμά μου· ἐλυτρώσω με, κύριε ὁ θεὸς τῆς ἀληθείας.
Και τότε το καταπέτασμα του ναού σκίστηκε στα δύο από πάνω ως κάτω, και η γη σείστηκε και οι πέτρες σκίστηκαν, και τα μνήματα άνοιξαν και πολλά σώματα κεκοιμημένων αγίων αναστήθηκαν και μπήκαν στην αγία πόλη και εμφανίστηκαν σε πολλούς. Αλλά και ο εκατόνταρχος κι αυτοί που ήταν μαζί του και φύλαγαν τον Ιησού, βλέποντας τον σεισμό και τα γενόμενα φοβήθηκαν πολύ και είπαν: "Αληθινά, γιός Θεού ήταν αυτός".

Επιμέλεια κειμένου-Αφήγηση: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος

ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΠΑΤΡΩΝ ΤΗΝ Μ. ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ "ΑΠΟΛΛΩΝ" ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ

Εναρμονισμένη στο κλίμα της Μεγάλης Εβδομάδας θα είναι η Πασχαλινή Συναυλία της Ορχήστρας Πατρών, που θα πραγματοποιηθεί τη Μεγάλη Τετάρτη 20 Απριλίου και ώρα 21.00 στο Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων».

Το πρόγραμμα της συναυλίας αποτελείται από έργα κλασικής μουσικής με θρησκευτικό χαρακτήρα, που υπογράφουν δυο κορυφαίοι μουσουργοί, ο Wolfgang Amadeus Mozart και ο Joseph Haydn, ενώ με την ορχήστρα θα συμπράξουν η Αδαμαντία Πανούτσου (πιάνο) και ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος σε ρόλο αφηγητή.

Αναλυτικά η Ορχήστρα Πατρών υπό τη διεύθυνση του Δημήτρη Μποτίνη θα ερμηνεύσει τα ακόλουθα έργα:

Α΄ Μέρος

-Wolfgang Amadeus Mozart: Αντάτζιο και Φούγκα για έγχορδα σε ντο ελάσσονα, KV 546

-Wolfgang Amadeus Mozart: Κοντσέρτο για πιάνο αρ.21 σε ντο μείζονα, KV 467

1. Allegro maestoso

2. Andante

3. Allegro vivace

Σολίστ στο πιάνο θα είναι η Αδαμαντία Πανούτσου.

Β΄ Μέρος

-Joseph Haydn: Οι επτά τελευταίοι λόγοι του Χριστού στο Σταυρό, op.51

1. Maestoso ed adagio

2.Vater,vergib ihnen - Largo

3. Fürwahr, ich sag' es dir - Grave e cantabile

4. Frau, hier siehe deinen Sohn - Grave

5. Mein Gott, mein Gott, warum hast du mich verlassen? - Largo

6. Jesus rufet: Ach, mich dürstet! - Adagio

7. Es ist vollbracht - Lento

8. Vater, in deine Hände empfehle ich meinen Geist - Largo

9. Terremoto - Presto e con tutta la forza

Aφηγητής: Παναγιώτης Ανδριόπουλος

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑ

Τα μουσικά χαρίσματα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ (1756-1791), ενός από τους κορυφαίους συνθέτες του κλασικισμού, αναδείχτηκαν πολύ νωρίς με την ολοκλήρωση των πρώτων του συνθέσεων σε ηλικία πέντε μόλις ετών. Κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του γνωρίζει όχι μόνο σημαντικούς σύγχρονους του συνθέτες όπως ο Γιόχαν Κρίστιαν Μπαχ, ο Σαμμαρτίνι και ο Χάιντν, αλλά και μουσικά είδη, όπως η ιταλική όπερα, που επηρέασαν την μεταγενέστερη συνθετική του πορεία. Μετά το γάμο του με τη Κονστάντζα Βέμπερ το 1882, ο Μότσαρτ εγκαθίσταται οριστικά στη Βιέννη όπου και επιδίδεται στη σύνθεση της Λειτουργίας σε ντο ελάσσονα, της Συμφωνίας αρ. 36, των Κοντσέρτων για πιάνο αρ. 14-19 και τον κύκλο των έξι κουαρτέτων που αφιέρωσε στο Χάιντν. Κατά τη διάρκεια αυτής της ιδιαίτερα δημιουργικής περιόδου, ο Μότσαρτ συνθέτει (στις 29 Δεκεμβρίου του 1883) μια φούγκα για δυο πιάνα. Το θέμα της φούγκας μπορεί να προήλθε από ένα κουαρτέτο του Μποκερίνι ή ένα μπαλέτο του Στάρτσερ (πιθανόν των ετών 1770-80). Θα περάσουν τέσσερα χρόνια πριν να καταπιαστεί και πάλι ο Μότσαρτ με αυτή τη σύνθεση για να τη μεταγράψει για κουαρτέτο εγχόρδων προσθέτοντας και ένα πρελούδιο το οποίο ενισχύει τον δραματικό χαρακτήρα της τετράφωνης φούγκας. Η μεγάλη πολυπλοκότητα της φούγκας δείχνει το πόσο ο Μότσαρτ είχε μελετήσει και αφομοιώσει τα έργα του Μπαχ και του Χαίντελ.

Δυο μόλις χρόνια αργότερα, ο Μότσαρτ γράφει το Κοντσέρτο για πιάνο αρ.21 (1785). Το ενδιάμεσο μέρος του, Andante, -με χαρακτήρα νυχτερινού που διατηρεί το ενδιαφέρον αμείωτο χάρη στις ευφυείς μετατροπίες του Μότσαρτ- επιλέχθηκε ως μουσική επένδυση πολλών κινηματογραφικών ταινιών, κάνοντας το έργο ευρύτατα γνωστό. Το αρχικό μέρος, Αλλέγκρο μαεστόζο, ξεκινά με ένα θέμα εμβατηριακό που προσδίδει σοβαρότητα και επισημότητα. Ακολουθεί το δεύτερο θέμα, ένας σύντομος διάλογος ανάμεσα στα πνευστά. Μετά την επάνοδο του πρώτου θέματος προετοιμάζεται η είσοδος του σολίστα. Το τελικό Allegro vivace assai συνδυάζει τη φόρμα-σονάτα με αυτή του ροντό και συναρπάζει με την ενέργεια και ζωντάνια του δίνοντας περισσότερη βαρύτητα στο μέρος του πιάνου.

Ο F. J. Haydn (1732-1809), από τους κορυφαίους εκπροσώπους της περιόδου του κλασικισμού, θεωρείται δίκαια «πατέρας» της συμφωνίας και του κουαρτέτου εγχόρδων, αφού συνέβαλε ουσιαστικά στη διαμόρφωση των δυο αυτών μουσικών ειδών. Το συνολικό έργο του εξάλλου, επηρέασε βαθύτατα τους δυο μεταγενέστερους κλασικούς συνθέτες Μότσαρτ και Μπετόβεν.

Τρία σημαντικά γεγονότα σημάδεψαν τη ζωή και το έργο του. Το πρώτο ήταν η συνάντηση του με τον Πόρπορα, διάσημο συνθέτη της εποχής που δίδαξε στο Χάιντν τη τέχνη του τραγουδιού και της σύνθεσης. Τα πρώτα κουαρτέτα εγχόρδων op. 1 και 2 (1757) τον κάνουν διάσημο στους κύκλους της βιεννέζικης αριστοκρατίας. Το τρίτο όμως και σημαντικότερο γεγονός ήταν η πρόσληψη του από τους Εστερχάζι για τους οποίους θα συνθέσει όπερες, έργα συμφωνικά και μουσικής δωματίου, αλλά και θρησκευτική μουσική. Το 1791 ο Χάιντν εγκαταλείπει τους Εστερχάζι και ταξιδεύει στο Λονδίνο για να επιστρέψει οριστικά στη Βιέννη το 1795. Εκεί θα συνθέσει και τα δυο περίφημα ορατόρια του τη «Δημιουργία» και τις «Εποχές».

Το επόμενο έτος, η εκκλησία της Santa Cueva στο Cadix της Ισπανίας παραγγέλνει στον Αυστριακό συνθέτη μια σύνθεση για την Μεγάλη Εβδομάδα. Η μουσική του Χάιντν πρέπει να συνοδεύει τους Λόγους του Χριστού που εκφωνεί ο ιερέας. Ο Χάιντν συμπληρώνει τα μέρη της Ακολουθίας με μια εισαγωγή και ένα φινάλε που ονόμασε terremoto (σεισμός). Σε αυτή την πρώτη εκδοχή του έργου «Οι τελευταίοι επτά λόγοι του Χριστού στο Σταυρό» δεν υπήρχε καθόλου φωνητικό μέρος, μόνο τα εννέα μέρη για κουαρτέτο εγχόρδων. Το 1787, ο Χάιντν προσθέτει τα λόγια του Χριστού (στη λατινική γλώσσα) στα αντίστοιχα οργανικά μέρη και το έργο παρουσιάζεται στη Βιέννη. Το 1792, ο Joseph Friberth γράφει ένα σχετικό κείμενο στα γερμανικά και δημιουργεί μια τραγουδιστική εκδοχή την οποία ο Χάιντν ανακαλύπτει και ενσωματώνει στη μουσική του με την βοήθεια του Gottfried van Swieten. Το έργο παίρνει τη τελική του μορφή με την προσθήκη ενός ιντερλούδιου (adagio e cantabile σε λα ελάσσονα) ανάμεσα στον τέταρτο και πέμπτο Λόγο που παιζόταν μόνο από τα πνευστά. Αυτή η τελευταία εκδοχή του έργου υπό μορφή ορατορίου χρονολογείται στα 1795-96.

ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΔΕΠΑΠ

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΠΑΤΡΩΝ ΤΗΝ Μ. ΤΕΤΑΡΤΗ

Στο πνεύμα των ημερών της Μ. Εβδομάδος είναι προσαρμοσμένη, ως προς το περιεχόμενο και το ύφος, η επόμενη συναυλία της Ορχήστρας Πατρών, που θα πραγματοποιηθεί την Μεγάλη Τετάρτη 20 Απριλίου στις 9 το βράδυ στο Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων».

Το ρεπερτόριο της συναυλίας περιλαμβάνει κλασικά έργα των μεγάλων συνθετών Wolfgang Amadeus Mozart και Joseph Haydn.Αναλυτικά το πρόγραμμα της συναυλίας έχει ως εξής:

Α΄ Μέρος

Wolfgang Amadeus Mozart "Adagio and Fuga"

Wolfgang Amadeus Mozart "Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα, αρ. 21" με σολίστ την πιανίστρια Αδαμαντία Πανούτσου.

Β΄ Μέρος

Joseph Haydn "Επτά Λόγοι του Χριστού πάνω στο Σταυρό" με αφηγητή τον Παναγιώτη Ανδριόπουλο.

Την Ορχήστρα Πατρών θα διευθύνει ο Δημήτρης Μποτίνης.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΡΕΣΙΤΑΛ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΔΩΜΑΤΙΟΥ ΣΥΝΟΛΩΝ ΤΗΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

Την περασμένη Τρίτη, 5 Απριλίου, στο Δημοτικό Θέατρο Απόλλων της Πάτρας, συμπράττοντας με μουσικούς της Ορχήστρας Πατρών, τον Γιώργο Μπουρδόπουλο (κλαρίνο) και τον Τάσο Σπηλιωτόπουλο (πιάνο), στην ερμηνεία του έργου της Κωνστάντιας Γουρζή Ιερατική Ποίηση. Μια ιδιαίτερη μουσική εμπειρία για μένα και μια έκπληξη για όσους προσήλθαν στη συναυλία, καθώς το έργο της Κ. Γουρζή συνδυάζει μουσικά Δύση και Ανατολή, και μπορεί να ξενίσει τον ανυποψίαστο ακροατή.

Την συναυλία, στην οποία αποδόθηκαν επίσης το Κουαρτέτο για έγχορδα του πατρινού Θεόφιλου Κάββουρα και ένα Κουαρτέτο του νορβηγού συνθέτη Johan Svendsen, παρακολούθησαν: ο πρόεδρος του νέου Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Πατρέων Αντώνης Σκιαθάς, ο διοργανωτής των Σεμιναρίων Ιστορικοφιλοσοφικού Λόγου Απόστολος Πιερρής, ο υπεύθυνος της Δημοτικής Πινακοθήκης Δημήτρης Παπανικολάου, ο εκδότης της εφημερίδας Πολιτική - Φιλολογική των Πατρών, νομικός Γεώργιος Γιαννόπουλος, ο Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας στη Βοστώνη Παναγιώτης Καραβίτης, η αρχιτέκτων - πολεοδόμος Χαρά Γιαννοπούλου, μέλη της Λέσχης Φίλων Κλασσικής Μουσικής και άλλοι φιλόμουσοι.

Με την Ορχήστρα Πατρών, υπό τη διεύθυνση του ιδρυτή και διευθυντή της Δημήτρη Μποτίνη, θα συμπράξω στην Πασχαλινή της Συναυλία, την Μ. Τετάρτη 20 Απριλίου, πάλι στο Θέατρο Απόλλων, ως αφηγητής, στην ερμηνεία του έργου του Γιόζεφ Χάυδν Οι επτά λόγοι του Χριστού στον Σταυρό (στην εκδοχή για έγχορδα).

φωτογραφίες: Γιάννης Μαραζιώτης