Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΝ ΜΑΝΟΛΗ ΧΑΤΖΗΓΙΑΚΟΥΜΗ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΣΗΜΟ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος απένειμε σήμερα, Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2018, σε ειδική τελετή στο Προεδρικό Μέγαρο, το Παράσημο του Ταξιάρχη της Τιμής στον γνωστό Φιλόλογο και Μελετητή της Εκκλησιαστικής Μουσικής Μανόλη Χατζηγιακουμή, του οποίου το σημαντικό έργο προβάλλουμε συστηματικά από την «Ιδιωτική Οδό». 

Η υψηλή τιμητική διάκριση απονεμήθηκε στον Μανόλη Χατζηγιακουμή «για το κορυφαίο φιλολογικό του έργο και στην Αρχαία Γραμματεία, και στον Διονύσιο Σολωμό, και στην μετάφραση του Ομήρου, αλλά συνάμα και για το μοναδικό μουσικολογικό ερευνητικό και συγγραφικό του έργο, πραγματικό θησαυρό της Εκκλησιαστικής Παραδοσιακής μας Μουσικής», όπως την αιτιολόγησε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. 

Της ίδιας τιμητικής διάκρισης έτυχαν και ο Φιλόλογος Νικόλαος Τριανταφυλλόπουλος, καθώς και ο Ζωγράφος Σωτήρης Σόρογκας. 

Στον Νικόλαο Τριανταφυλλόπουλο: «Για την άψογη επιστημονικώς, κριτική και φιλολογική, αποκατάσταση του Παπαδιαμαντικού έργου, η βιωματική προσήλωσή του στο οποίο διαποτίζει την ζωή του και το λογοτεχνικό του έργο». 

Στον Σωτήρη Σόρογκα: «Για το δωρικά ξεχωριστό ζωγραφικό ιδίωμα στο έργο του, που παραμένει σύγχρονο και πρωτοποριακό, αντλώντας υλικά από το μοναδικώς πλούσιο απόθεμα της Ελληνικής πνευματικής και ζωγραφικής παράδοσης».

Στην τελετή της απονομής παραβρέθηκε και ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, ο οποίος διατηρεί πολυχρόνια φιλία με τον Μ. Χατζηγιακουμή από τα φοιτητικά χρόνια. 

Να θυμίσουμε ότι το 2005 o Μανόλης Χατζηγιακουμής βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την δουλειά του πάνω στις – ιστορικές πλέον – ηχογραφήσεις εκκλησιαστικής μουσικής, ενώ στις 21 Μαρτίου 2017, τιμήθηκε για το σύνολο του φιλολογικού του έργου – από την διατριβή του για τον Διονύσιο Σολωμό μέχρι την πρόσφατη μετάφραση στην «Οδύσσεια» του Ομήρου - με το Αριστείο των Γραμμάτων της Ακαδημίας Αθηνών.

Φωτογραφίες: ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΛΑΧΟΣ, intimenews, ΤΖΑΜΑΡΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, Reader.gr

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΟΡΟΓΚΑΣ / Σέβομαι... Ελπίζω... Ζηλεύω... Φαντάζομαι...

Μα αφορμή την έκθεση περισσότερων από 200 έργων του Σωτήρη Σόρογκα στο Μουσείο Μπενάκη από τις 21 Δεκεμβρίου, ο σπουδαίος εικαστικός έδωσε μια πολύ ουσιαστική συνέντευξη στο Κυριακάτικο Βήμα. 

Σταχυολογώ κάποια αποσπάσματα. Ενδιαφερθείτε να την διαβάσετε ολόκληρη, αγαπητοί συνοδίτες.

Σέβομαι...

Την πίστη των άλλων. Η απο- ιέρωση των πάντων πιστεύω ότι συνέτεινε στην απουσία σεβασµού και στις σχέσεις των ανθρώπων, όπως προς τον δάσκαλο, τον ηλικιωµένο, τον ιερέα, τα σύµβολα της πατρίδας, προς το ψωµί που κάποτε, αν έπεφτε κάτω, το φιλούσαµε σηκώνοντάς το.

Ελπίζω...

Οτι στο µέλλον η ζωγραφική θα αναδυθεί ξανά στο µέγεθος των δυνατοτήτων της. Γιατί σήµερα θεωρείται τέχνη για συντηρητικούς, τριτοκοσµικούς ή ερασιτέχνες... Οι νέοι µάς κοιτούν µε συγκατάβαση, άλλωστε είναι αρκετοί και της δικής µου γενιάς που µεταπήδησαν σε «κατασκευές», video art ή ψηφιακή φωτογραφία. Εγώ όµως διατηρώ τις ελπίδες µου. Εχω παράδειγµα την ποίηση που ακµάζει λόγω Θείας Πρόνοιας. ∆εν κατάφεραν ακόµη να την κάνουν εµπόρευµα.

Ζηλεύω...

Αυτούς που πιστεύουν, γιατί η λυτρωτική δύναµη της πίστης απουσιάζει παντελώς από εµένα. Ζήλευα και τον αείµνηστο πατέρα µου για την αµετακίνητη πίστη του στον σοσιαλισµό. που ο θάνατός του το 1982 δεν του επέτρεψε να δει τα «επιστηµονικά τρωκτικά της αλλαγής» ή τα ιδεολογικά παιδιά του Εµβέρ Χότζα. Φαίνεται ότι σε κάθε «πιστεύω» είναι κρυµµένα πάντοτε τα ζωτικά µας ψεύδη. Ωστόσο µακάρι να πίστευα κι εγώ κάπου.

Πέτρα με κόκκινο πανί. Ακρυλικό, κάρβουνο και μελάνι σε μουσαμά

Φαντάζομαι...

Οτι ένα µεγάλο µέρος της ζωής µου θα µπορούσε να ήταν µια ιδανική κατασκευή, «Σχέδια για ένα καλοκαίρι», όπως θα έλεγε πάλι ο ποιητής. Μια εκδροµή στο Πήλιο, η µετάβαση σε ένα χιονισµένο χωριό τα Χριστούγεννα, η Μεγάλη Παρασκευή σε ξωκλήσι της Αττικής παίρνουν µέσα µου τρυφερές διαστάσεις και οργανώνονται µε ιδανικό τρόπο στο µυαλό µου, έτσι που πολλές φορές η πραγµατικότητα τα ανατρέπει. Θυµάµαι και τον Εγγονόπουλο να µου λέει ότι η µητέρα του τον κατηγορούσε επειδή έκανε Πάσχα στο µυαλό του. Εκείνος όµως συµπλήρωνε: «Μα εκεί είναι το αληθινό Πάσχα»!