In memoriam: Δημήτρης Τριανταφυλλίδης

Εκπομπή αρχείου - πρώτη

Σήμερα, Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2024 στις 8 το βράδυ στον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδας, στους 89,5 fm, ο σκηνοθέτης και ιερέας π. Πέτρος Μινώπετρος συνομιλεί με τον συγγραφέα και μεταφραστή Δημήτρη Τριανταφυλλίδη. 

107 χρόνια από το πραξικόπημα των Μπολσεβίκων: 

α) Η πνευματικότητα της Ουκρανίας και της Ρωσίας και η αντίσταση της Τέχνης στον Κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό. 

β) Μαρτυρολόγιο: Νικολάι Γκόγκολ, Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, Βσέβολοντ Μέγιερχολντ, Άννα Αχμάτοβα, Βαρλάμ Σαλάμοφ, Αλεξάντρ Σολζενίτσιν, Αντρέι Ταρκόφσκι, Σεργκέι Παρατζάνοφ, Νικολάι Μπερντιάγιεφ, π. Παύλος Φλορένσκι. 

Ο Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης γεννήθηκε το 1959 στη Θεσσαλονίκη. Το 1980 έγινε δεκτός στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Κιέβου «Ταράς Σεβτσένκο», από το οποίο αποφοίτησε το 1985 με Αριστείο και τον τίτλο του «Μάγιστρου των Φιλοσοφικών Επιστημών». Τελείωσε και την Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Για πολλά χρόνια εργάστηκε ως Διευθυντής Σχολικών μονάδων της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και σε ΙΕΚ. Στη συνέχεια μεταπήδησε στη Δημοσιογραφία και εργάστηκε ως επιτελικό στέλεχος σε μεγάλες εφημερίδες, τηλεοπτικούς σταθμούς και περιοδικά. Διετέλεσε αρχισυντάκτης του δημοτικού ραδιοφώνου της Αθήνας «Αθήνας 9.84», υπεύθυνος για τις μεταναστευτικές εκπομπές. Μετέφρασε περισσότερα από 130 βιβλία ρώσων θεολόγων, φιλοσόφων, πεζογράφων, ποιητών και δραματουργών. Ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο samizdat και το 2014 ίδρυσε το περιοδικό «Στέπα», μια τετραμηνιαία επιθεώρηση του ρωσικού πολιτισμού 400 σελίδων, με περιεχόμενα για την ποίηση, τη λογοτεχνία, τη φιλοσοφία, τη θεολογία, το θέατρο, τον κινηματογράφο, την ιστορία, τη ρωσική Διασπορά κλπ. Συμμετείχε ενεργά στις ελληνορωσικές πολιτιστικές σχέσεις, σε διεθνή συνέδρια και κοινές εκδόσεις με μεγάλα ρωσικά πνευματικά ιδρύματα. Απεβίωσε στις 26 Οκτωβρίου 2024.

ΜΝΗΜΗ ΔΗΜΗΤΡΗ Β. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ (1959-2024)

Ο γνωστός δημοσιογράφος, συγγραφέας και μεταφραστής Δη­μή­τρης Β. Τρι­α­ντα­φυλ­λί­δης ...απέδρασε προς την αιωνιότητα ανήμερα των ονομαστηρίων του (26 Οκτωβρίου 2024). 

Γεν­νή­θη­κε το 1959 στη Θεσ­σα­λο­νί­κη. Ολο­κλή­ρω­σε τις προ­πτυ­χι­α­κές και με­τα­πτυ­χι­α­κές του σπου­δές στο Κρα­τι­κό Πα­νε­πι­στή­μιο «Τα­ράς Σεβ­τσέν­κο» στο Κί­ε­βο και στη συ­νέ­χεια σπού­δα­σε Θε­ο­λο­γία στο ΑΠΘ. Από πο­λύ νω­ρίς, γο­η­τεύ­τη­κε από τη ρω­σι­κή γραμ­μα­τεία κι έτσι άρ­χι­σε να με­τα­φρά­ζει εμβληματικές προ­σω­πι­κό­τη­τες και κεί­με­να. 

Είχε με­τα­φρά­σει πε­ρισ­σό­τε­ρα από 130 βι­βλία, τα οποία αφο­ρούν όλο το εύρος των ρω­σι­κών γραμμάτων: φι­λο­σο­φία, θε­ο­λο­γία, ιστο­ρία, πο­λι­τι­κή, πε­ζο­γρα­φία, ποί­η­ση, θέ­α­τρο, κρι­τι­κή της λογοτεχνίας κ.ά. 

Το 2014 ίδρυ­σε το πε­ρι­ο­δι­κό «Στέ­πα», μία τε­τρα­μη­νι­αία επι­θε­ώ­ρη­ση του ρω­σι­κού πο­λι­τι­σμού, στο οποίο δη­μο­σίευε με­τα­φρά­σεις ση­μα­ντι­κών στο­χα­στών και λο­γο­τε­χνών, τό­σο του πα­ρελ­θό­ντος, όσο και του πα­ρό­ντος, σε μία προ­σπά­θεια να δι­ευ­κο­λύ­νει τον Έλ­λη­να ανα­γνώ­στη να προ­σεγ­γί­σει το πε­ρί­πλο­κο μα και γο­η­τευ­τι­κό φαι­νό­με­νο που ακούει στο όνο­μα «ρω­σι­κός πο­λι­τι­σμός». Γι' αυτό προχώρησε και στην ίδρυση του εκδοτικού οίκου s@mizdat, όπου εξέδιδε κυρίως βιβλία για την ρωσική διανόηση, ενώ  πα­ράλ­λη­λα, δη­μο­σίευε άρ­θρα και με­λέ­τες σε σύγ­χρο­να ελ­λη­νι­κά πε­ρι­ο­δι­κά.

Ο οτρηρός Δη­μή­τρης Β. Τρι­α­ντα­φυλ­λί­δης με τίμησε με την φιλία του και την εμπιστοσύνη του. Δημοσίευσε κείμενά μου στην "Στέπα" και εξέδωσε το βιβλίο μου "Ελληνορωσικά" (2022). 

Έγραψε τότε προαναγγέλλοντας την έκδοση: 

"Ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος πολεμούσε μόνος του τον ρωσικό εκκλησιαστικό ιμπεριαλισμό, όταν άλλοι ταξίδευαν με ιδιωτικά τζετ Ρώσων αρχιερέων ή πουλούσαν ταγκιασμένα λάδια σε μονές της ρωσικής ενδοχώρας, για να μην αναφέρω άλλα πιο ποινικά κολάσιμα. Στα κείμενα του, θα βρείτε απαντήσεις για την λυσσαλέα αντίδραση της ρωσικής εκκλησίας (ναι με μικρά, τα μεγάλα δεν τα αξιώθηκε) στο Αυτοκέφαλο της Ουκρανικής Εκκλησίας. Θα μάθετε λεπτομέρειες για την εισβολή της ρωσικής εκκλησίας στην Αφρική, για να τιμωρήσει το εκεί πατριαρχείο που αναγνώρισε την Αυτοκέφαλη πια Ουκρανική Εκκλησία και άλλα πολλά". 

Ο Δ. Τριανταφυλλίδης, επίσης, ανταποκρίθηκε στις προσκλήσεις μου και συμμετείχε ως ομιλητής σε εκδηλώσεις που πραγματοποιήσαμε με το Καλλιτεχνικό Σύνολο "Πολύτροπον" για μορφές και θέματα του ρωσικού πολιτισμού. 

Παραθέτω στη συνέχεια δύο βίντεο από αντίστοιχες εκδηλώσεις μας. 

Το πρώτο αφορά στην εκδήλωση  «Ρωσική Διασπορά – Από το μαρτύριο στη μαρτυρία» (Τρίτη 12 Απριλίου 2016 Πολυχώρος ΑΙΤΙΟΝ, Αθήνα), όπου ο Δ. Τριανταφυλλίδης μίλησε με θέμα; «Η μεγάλη φυγή. Η απέλαση των Ρώσων διανοουμένων το 1921 και η πρώτη γενιά της Ρωσικής Διασποράς».

 

Το δεύτερο βίντεο περιλαμβάνει ένα αφιέρωμα στον μεγάλο Ρώσο συνθέτη Ντμίτρι Σοστακόβιτς, με αφορμή την επέτειο των 110 χρόνων από τη γέννησή του (1906-2016). Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδας στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2016. 

Ο Δημήτρης Τριανταφυλλίδης ανέπτυξε το θέμα: «Η ατμόσφαιρα του ζόφου για τον Ντμίτρι Σοστακόβιτς. Η συνομιλία των αρχείων με την Ιστορία».

 

Δείτε όλες τις αναρτήσεις της ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΟΔΟΥ για τον Δημήτρη Τριανταφυλλίδη ΕΔΩ. 

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ "ΕΛΛΗΝΟΡΩΣΙΚΑ" ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ s@mizdat

Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης

Σε λίγες ημέρες από τον εκδοτικό οίκο s@mizdat θα κυκλοφορήσει το βιβλίο του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου «Ελληνορωσικά». Είναι κείμενα που έχει γράψει εδώ και μερικά χρόνια και χωρίζονται σε δύο μέρη: τα πολιτιστικά και τα εκκλησιαστικά. 

Ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος πολεμούσε μόνος του τον ρωσικό εκκλησιαστικό ιμπεριαλισμό, όταν άλλοι ταξίδευαν με ιδιωτικά τζετ Ρώσων αρχιερέων ή πουλούσαν ταγκιασμένα λάδια σε μονές της ρωσικής ενδοχώρας, για να μην αναφέρω άλλα πιο ποινικά κολάσιμα. Στα κείμενα του, θα βρείτε απαντήσεις για την λυσσαλέα αντίδραση της ρωσικής εκκλησίας (ναι με μικρά, τα μεγάλα δεν τα αξιώθηκε) στο Αυτοκέφαλο της Ουκρανικής Εκκλησίας. Θα μάθετε λεπτομέρειες για την εισβολή της ρωσικής εκκλησίας στην Αφρική, για να τιμωρήσει το εκεί πατριαρχείο που αναγνώρισε την Αυτοκέφαλη πια Ουκρανική Εκκλησία και άλλα πολλά.

Ιωσήφ Μπρόντσκι: Υπαπαντή

Η Υπαπαντή του Κυρίου, διά χειρός Αντρέι Ρουμπλιόφ

Στην Άννα Αχμάτοβα 

Όταν έφερε για πρώτη φορά στην εκκλησιά 

το παιδί, ήταν εκεί στους πολλούς ανάμεσα 

ανθρώπους που βρίσκονταν μόνιμα 

ο άγιος Συμεών και η προφήτισσα Άννα. 

Κι ο γέροντας το βρέφος πήρε από τα χέρια 

της Μαρίας∙ τρεις άνθρωποι στέκονταν γύρω 

το παιδί, σαν άγρυπνη φρουρά 

εκείνο το πρωί, χαμένοι στο μισοσκόταδο στης εκκλησιάς. 

Σαν δάσος πυκνό τους σκέπαζε ετούτη η εκκλησιά. 

Τις κορυφές από των ανθρώπων και τ’ ουρανού το βλέμμα 

έκρυβε, σαν ξάπλωναν την ώρα εκείνη 

αυτό το πρωινό, η Μαρία, η προφήτισσα κι ο γέροντας. 

Και μόνο στο κεφάλι μια αχτίδα τυχαία 

έριχνε φως στο βρέφος∙ μα τίποτα 

δεν ήξερε ακόμη και βούρκωνε νυσταγμένα 

ήρεμο στου Συμεών τα δυνατά χέρια. 

Και όμως, ειπώθηκε στον γέροντα αυτόν 

πως τον Υιό του Κυρίου θα γνωρίσει 

πριν το θανάσιμο σκοτάδι αντικρίσει. 

Εγένετο! Και σιγοψιθύρισε ο γέροντας: «Σήμερα, 

φυλάσοντας τα προ καιρού ρηθέντα 

Κύριε, μ’ ελευθερώνεις, ειρηνικά, 

γιατί είδανε τα μάτια μου 

Το βρέφος: αυτό είναι το φως και η συνέχεια σου 

πηγή για τις φυλές που είδωλα τιμούν 

και η δόξα του Ισραήλ». – ο Συμεών 

σώπασε. Κι όλους τους σκέπασε η σιωπή. 

Μόνη των λέξεων η ηχώ, πετούσε ψηλά 

στροβιλιζόταν για λίγο ακόμη 

πάνω από τα κεφάλια της, θροΐζοντας ελαφρά 

κάτω από τις εκκλησιάς του θόλους, σαν πουλί, 

που έχει δύναμη να πετάξει ψηλά, μα όχι και να κατέβει.  

Ήταν τρομακτικά. Κι η σιωπή 

ήτανε πιο τρομακτική από τα λόγια. Σκυθρωπή 

Η Μαρία σώπαινε. «Τι λέξεις κι αυτές…» 

Κι ο γέροντας, στράφηκε και είπε στη Μαρία: 

«Αυτό που στα χέρια σου κρατάς, 

για άλλους είναι η πτώση και γι’ άλλους η εξύψωση, 

αντικείμενο προβλέψεων και αφορμή διαιρέσεων. 

Και με τον ίδιο όπλο, Μαρία, με το οποίο 

θα σκιστεί η σάρκα του και η δική σου 

Η ψυχή θα πληγωθεί. Αυτό το τραύμα 

μέλλει σ’ εσένα να το δεις, είναι βαθιά 

κρυμμένο στον ανθρώπων τις ψυχές, σαν παραθύρι». 

Απόσωσε τα λόγια του και κίνησε για την έξοδο. 

Ξωπίσω του η Μαρία, σκυμμένη και από των χρόνων 

τα βάρη η Άννα, κοιτούσαν σιωπηλά. 

Περπατούσε, μικραίνοντας σε σημασία και στο κορμί, 

για τις δύο αυτές γυναίκες, στον κολόνων την σκιά. 

Κυνηγημένος θαρρείς από τα βλέμματα τους, 

περπατούσε στην παγωμένη, άδεια εκκλησία, 

προς την χλωμή κατάλευκη πόρτα. 

Σταθερό ήταν το βήμα το γεροντικό. 

Μόνο της προφήτισσας η φωνή από πίσω 

σαν ακούστηκε, το βήμα του για λίγο κόμπιασε: 

Δεν τον φωνάζανε αυτόν, μα το Θεό 

η προφήτισσα άρχισε να υμνεί απ’ την αρχή. 

Πλησίασε στην πόρτα. Τα ρούχα και το πρόσωπο 

ο αγέρας ήδη αγγίζει και στην ψυχή του 

όρμησε η ζωή έξω από της εκκλησιάς τα τείχη. 

Ίσα στο θάνατο τραβούσε. Μέσα στης πόλης τον αχό, 

ανοίγοντας την πόρτα με τα χέρια, δρασκέλισε, 

στην κωφάλαλη επικράτεια του θανάτου. 

Διέσχισε το χώρο, που ήταν πλέον ασταθής 

 κατάλαβε πως χάθηκε ο ήχος. 

 Και του Βρέφους η μορφή λάμποντας 

 γύρω από τον πυκνό σκοτάδι στο δρόμο του θανάτου 

 την ψυχή του Συμεών οδηγούσε, 

 σαν το κερί μες στο πυκνό σκοτάδι 

 που μέχρι εκείνη τη στιγμή 

 κανένας δεν είχε ματαδεί. 

 Φώτιζε το κερί και άνοιγε ο δρόμος. 

 Μετάφραση από τα Ρωσικά Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης©

"Ο ΜΕΓΑΣ ΙΕΡΟΕΞΕΤΑΣΤΗΣ" ΤΟΥ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ, ΤΟΥ ΡΟΖΑΝΟΦ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΣ ΣΕΡΟ

Ilya Glazunov, Grand Inquisitor (1985)

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Πρόσφατος, εύχυμος καρπός των εκδόσεων s@mizdat, ο «Θρύλος για τον Μεγάλο Ιεροεξεταστή του Ντοστογιέφσκι» του Βασίλι Β. Ροζάνοφ, που μετέφρασε ο υπεύθυνος των εκδόσεων, φιλόπονος Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης, προτάσσοντας μια εκτενή, κατατοπιστικότατη εισαγωγή. 

Το βιβλίο εκδίδεται φέτος, δηλαδή 100 χρόνια από τον θάνατο του Ροζάνοφ, ο οποίος πέθανε στις 5 Φεβρουαρίου 1919.

Στην εισαγωγή διαβάζουμε, μεταξύ άλλων: 

"Δεν υπάρχει άλλο φαινόμενο, τόσο δημιουργικών, τόσο επικών και τόσο εσχατολογικών διαστάσεων στην ιστορία της Ρους σαν την ρωσική αναγέννηση των αρχών του 20ού αιώνα. Μέσα σε τρεις περίπου δεκαετίες, όλα εκείνα οι αιώνες εγκυμονούσαν, ήρθαν στον κόσμο με εκτυφλωτικό φως και σκόρπισαν τα σκοτάδια που συσσωρεύονταν πάνω από την οικουμένη. 

Μέσα σ’ αυτό το ιστορικό πλαίσιο αναδύεται η μορφή του Βασίλι Βασίλιεβιτς Ροζάνοφ (1856 – 1919). Μορφή σκοτεινή και αινιγματική. Μορφή προφητική και αποκαλυπτική. Μορφή εσχατολογικών προσδοκιών και μεταφυσικών ανησυχιών.

Βασίλι Ροζάνοφ Προσωπογραφία δια χειρός Λεόν Μπακστ

Το φιλοσοφικό έργο του Β. Β. Ροζάνοφ θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι μέρος εκείνων των φιλοσοφικών και λογοτεχνικών κύκλων των αρχών του 20ού αιώνα που καθόρισαν το κίνημα της ρωσικής πνευματικής αναγέννησης, ωστόσο οι ιδιαιτερότητές του κάνουν την προσωπικότητά του να ξεχωρίζουν και μας επιτρέπουν να το θεωρήσουμε ως μια ξεχωριστή περίπτωση και μη τυπικό εκπρόσωπό της. 

Ο «Θρύλος για τον Μεγάλο Ιεροεξεταστή» του Β. Β. Ροζάνοφ είναι το έργο εκείνο που του χάρισε, αμέσως μετά την έκδοση του, την αναγνώριση και τον καθιέρωσε ως κεντρική φιγούρα της ρωσικής πνευματικής αναγέννησης. 

Ο «Θρύλος» είναι ένα βιβλίο που άσκησε τεράστια επίδρασης στους συγχρόνους του και μέχρι σήμερα θεωρείται ως ένα από τα αριστουργήματα αυτής της τόσο ταραγμένης μα και δημιουργικής περιόδου της ρωσικής ιστορίας. Ο «Θρύλος» είναι ένα βιβλίο «σκοτεινό», ένα βιβλίο προφητικό, ένα βιβλίο εσχατολογικών προσδοκιών. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο, το γεγονός ότι ο συγγραφέας χρησιμοποιεί ως αναλυτικό εργαλείο την «Αποκάλυψη του Ιωάννη». Για να κατανοηθεί ο «Θρύλος» τόσο ως φιλοσοφικό δοκίμιο όσο και ως απόπειρα φιλοσοφικής- λογοτεχνικής ανάλυσης θα πρέπει να ειδωθεί στο ιστορικό πλαίσιο που γράφτηκε και εκδόθηκε. Αυτό δεν μειώνει σε τίποτα την διαχρονική του αξία. Απεναντίας, ενισχύει την άποψη που θέλει αυτό το βιβλίο «οδηγό κατανόησης» του εμβληματικού αυτού αποσπάσματος από το έργο του Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι.

Στο παράρτημα του βιβλίου περιλαμβάνεται το δοκίμιο του Βασίλι Ροζάνοφ για τον Νικολάι Βασίλιεβιτς Γκόγκολ, δίνοντας έτσι πανόραμα όχι μόνο του προσωπικού του στοχασμού, μα και των δρόμων που ακολούθησε η ρωσική φιλοσοφική και θεολογική σκέψη κατά τον 19ο και στις αρχές του 20ού αιώνα."

Φυσικά, η ελευθερία είναι κι εδώ το κυρίαρχο στοιχείο, παρά την «αποκαλυπτική» ερμηνεία του Ροζάνοφ. Έχει ενδιαφέρον το ότι ο Ροζάνοφ αντιμετωπίζει την ελευθερία του «Θρύλου» ως βάσανο, ενώ ο ήρωας του Υπογείου την βλέπει ως ένα θετικό χαρακτηριστικό. 

Ο «Θρύλος» του Μ. Ιεροεξεταστή ανεβαίνει πια συχνά στο θέατρο, με την μορφή θεατρικού αναλογίου, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Αυτόν τον καιρό η Λυδία Κονιόρδου ανεβάζει τον συγκλονιστικό μονόλογο στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. 

Ο διάσημος Γάλλος σκηνοθέτης Patrice Chéreau (1944-2013) τον παρουσίασε στην Αθήνα το 2008. Σκέπτομαι ότι το έργο του Ροζάνοφ για τον Μ. Ιεροεξεταστή θα πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπ’ όψιν από τους ηθοποιούς και σκηνοθέτες που επιθυμούν να ανεβάσουν τον μονόλογο. Θα μπορούσε και κάποια αποσπάσματα του Ροζάνοφ να διαλέγονται με τον Ντοστογιέφσκι – άλλωστε υπήρξαν και σύγχρονοι – ώστε να αναδειχθούν πλευρές που ίσως δεν υποπτευόμαστε γύρω από το μοναδικό αυτό «Θρύλο» - ύμνο στην Ελευθερία, ο οποίος θεωρείται από τους μελετητές το σημαντικότερο αυτόνομο κείμενο του Ντοστογιέφσκι. Και φαίνεται πως η ιστορία δικαιώνει αυτή την εκτίμηση.

Σε μια συνέντευξή του στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής, τότε το 2008, στον δημοσιογράφο Ηλία Μαγκλίνη, ο Πατρίς Σερό λέει συγκλονιστικά πράγματα! Αυτός ο κατά δήλωσίν του «άθεος»! Προσέξτε, παρακαλώ, τη σκέψη του:

«Εξεπλάγην όταν ξαναδιάβασα αυτό το κείμενο. Νόμιζα ότι ήξερα τους “Καραμαζόφ” αλλά όταν έπεσα πάνω στο κείμενο είδα ότι το ερώτημα της ύπαρξης του Θεού τίθεται με έναν τρόπο ιλιγγιώδη. Εχει να κάνει με τον φόβο του ανθρώπου να είναι ελεύθερος. Φοβόμαστε την ελευθερία. Προτιμούμε κάποιος άλλος να μας λέει τι είναι καλό και κακό. Για τον σύγχρονο άνθρωπο η ελευθερία είναι ένα φορτίο. Γι’ αυτό και είναι ένα πολιτικό κομμάτι. Δεν έχει μόνο να κάνει με τη θρησκεία αλλά και με τον κομμουνισμό. Ο κομμουνισμός έχει πολλά κοινά με όλες τις Εκκλησίες: εμείς αποφασίζουμε για σένα τι είναι καλό και τι είναι κακό, σου δίνουμε μιαν επίφαση ισότητας αλλά το αντίτιμο είναι να μας παραδώσεις την ελευθερία σου.
Ο φονταμενταλισμός έχει επιστρέψει. Ο Χριστός απέτυχε λοιπόν; Το τρομερό με το κείμενο του Ιεροεξεταστή είναι ότι έχει μια λογική, τα επιχειρήματά του είναι ευφυή, ειδικά όταν σχολιάζει τους τρεις πειρασμούς του Χριστού στην έρημο.
Προσπαθούσα από μικρός να καταλάβω τι γίνεται στον κόσμο, κάτι που είναι αρκετά δύσκολο από μόνο του. Τι είναι καλό, κακό, δίκαιο, άδικο. Ισως κάποτε να ήταν πιο εύκολη η σχέση με την Εκκλησία, η υποταγή των ανθρώπων σε κάποια σχήματα. Αυτό το κείμενο με ξαναβάζει μέσα σε όλα αυτά και μετά την παράσταση (σ.σ. έχει παρουσιάσει το συγκεκριμένο αναλόγιο στο εξωτερικό) έχω δει τον κόσμο να βγαίνει αναστατωμένος. Αυτό είναι καλό. Να θέτεις ερωτήματα. Οι απαντήσεις περιττεύουν.
Δεν πιστεύω στον Θεό. Μακάρι να μπορούσα. Οπως και δεν μπορώ να πιστέψω ότι υπάρχει μετά θάνατον ζωή. Συνήθως το πιστεύουμε επειδή είμαστε τρομαγμένοι. Δεν θέλουμε να δεχθούμε ότι μας περιμένει μια μαύρη τρύπα, ότι ακολουθεί το κενό. Δεν τρέφω σεβασμό για την Εκκλησία, σέβομαι όμως το θρησκευτικό αίσθημα. Με απασχολεί πολύ η έννοια του ιερού, αλλά όχι μέσα από το πρίσμα της πίστης.
Ο Ντοστογιέφσκι είχε γράψει ότι αν δεν υπάρχει Θεός τότε όλα επιτρέπονται. Η ειρωνεία είναι ότι ειδικά σήμερα, που υποτίθεται ότι όλα επιτρέπονται, κάποιοι σκοτώνουν ανθρώπους στο όνομα του Θεού».

Τι να σχολιάσει κανείς; Πόσο, άραγε, οι τάχα και πιστοί είναι άξιοι της ελευθερίας του Θεού. Πόσο πραγματικά τον αναζητούν. Πόσο περιχαρακωμένοι είναι σε βεβαιότητες και αυτονόητα, που ο ίδιος ο Χριστός ανέτρεψε… Πόσο έχουν την αίσθηση του ιερού, που απασχολεί τον Σερό. Πόσο «σκοτώνουν» ανθρώπους – καταδικάζοντάς τους με τα λόγια και τα έργα μας, πάντα στο όνομα του Θεού!...

ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ "ΣΤΕΠΑ" ΜΕ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ π. ΓΕΩΡΓΙΟ ΦΛΩΡΟΦΣΚΙ

Με αφορμή τα 40 χρόνια από την εκδημία του μεγάλου Ρώσου θεολόγου και στοχαστή π. Γεωργίου Φλωρόφσκι, στο τεύχος #12 της Στέπας, που μόλις κυκλοφόρησε και επιμελείται ο φιλόπονος Δημήτρης Τριανταφυλλίδης, δημοσιεύεται ένα μεγάλο αφιέρωμα στη ζωή και το έργο του. 

Στο αφιέρωμα συμμετέχουν γνωστοί Έλληνες θεολόγοι, δημοσιεύεται ένα κριτικό κείμενο του Νικολάι Μπερντιάγιεφ καθώς και για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα, οι Θέσεις του π. Γεωρίου Φλωρόφσκι για τη διατριβή του, η οποία χάθηκε κατά τη διάρκεια μιας πυρκαγιάς στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. 

Στον μεγάλο, αλλά άγνωστο έρωτα της Άννας Αχμάτοβα με τον Μπορίς Ανρέπ είναι αφιερωμένο ειδικό τμήμα του τεύχους με κείμενα της ίδιας της ποιήτριας αλλά και του διάσημου Ρώσου γλύπτη της διασποράς, καθώς επίσης και τα διαφωτιστικά απομνημονεύματα του Γκλέμπ Στρούβε, του εκδότη, χάρη στις προσπάθειες του οποίου «πέρασαν» στη Δύση πολλά κείμενα της ρωσικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα. 

Ο μαέστρο Σεργκέι Παρατζάνοφ και οι σχέσεις του με την εξουσία. Ο σκηνοθέτης στο μικροσκόπιο των μυστικών υπηρεσιών. Για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα, στοιχεία από άγνωστα ντοκουμέντα της ΚΑ.ΓΚΕ.ΜΠΕ, αλλά και η «στενογραφημένη» από πληροφοριοδότες, ομιλία του Παρατζάνοφ στη Λευκορωσία. 

Στο τεύχος δημοσιεύονται διηγήματα του Α. Τσέχωφ, Βελιμίρ Χλέμπνικοφ και Αντρέι Πλατόνοφ, ενώ στη στήλη θέατρο δημοσιεύεται για πρώτη φορά το θεατρικό έργο του Χλέμπνικοφ «Η κυρία Λένιν». 

Το μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Ρωσίας Νατάλια Κορνιένκο δημοσιεύει στο τεύχος ένα αιρετικό άρθρο για τον άλλοτε πανίσχυρο γενικό γραμματέα της Ένωσης Σοβιετικών Συγγραφέων Κ. Φεντίν. 

Αμέσως μετά ο καθηγητής του Κρατικού Πανεπιστημίου Ανθρωπιστικών Σπουδών της Μόσχας Βαλέρι Τιούμπα αναλύει τα καρναβαλικά μοτίβα στην ποίηση του Α. Σ. Πούσκιν, ενώ ο Βιατσεσλάβ Ιβανόφ μας δίνει μία ολοκληρωμένη και βιωματική προσέγγιση της ποίησης του Βαρλάμ Σαλάμοφ.

Στον Δημήτρη Β. Τριανταφυλλίδη, μίλησε ο διάσημος Ρώσος συγγραφέας Μπορίς Ακούνιν, αναλύοντας τις απόψεις του για τη λογοτεχνία, την ιστορία και τη σημερινή πολιτική κατάσταση της Ρωσίας. Λίγες σελίδες παρακάτω δημοσιεύεται η τελευταία συνέντευξη του Γιούρι Λότμαν, ενός εκ των ιδρυτών της περίφημης σχολής Σημειολογίας στο Ταρτού. 

Ο Δημοσθένης Γ. Γεωργοβασίλης με το δοκίμιό του Μπορίς Παστερνάκ η τραγικότητα του ιδεαλισμού αναλύει το έργο του Ρώσου συγγραφέα Δόκτωρ Ζιβάγκο μέσα από το πρίσμα της διαχρονίας της ρωσικής λογοτεχνίας αλλά και του ζοφερού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο δημιούργησε ο νομπελίστας. 

Στις σελίδες για τον Φ.Μ. Ντοστογιέφσκι ο πλέον αρμόδιος από τους μελετητές του έργου του μεγάλου ανατόμου της ρωσικής ψυχής, Βασίλι Ροζάνοφ, αναφέρεται στη διένεξη του Ντοστογιέφσκι με τον Σολοβιόφ. 

Στο τεύχος όπως πάντα υπάρχουν νέες μεταφράσεις ποιημάτων των Άννα Αχμάτοβα – Βελιμίρ Χλέμπνικοφ – Νικολάι Νεντόμπροβο, Ρόμπερτ Ροζντένσεφσκι, Αρσένι Ταρκόφσκι, Ελντάρ Ριαζάνοφ, Ιωσήφ Μπρόντσκι, Τατιάνα Σερμπινά και το άγνωστου στην Ελλάδα ρόκερ και ποιητή Γιεγκόρ Λετόφ. 

Με κείμενα των Αντρέι Μπέλι για τη σχολή των Νεοσλαβόφιλων και οι Δυτικίζοντες στη σύγχρονη ρωσική φιλοσοφική σκέψη, του Αλεξέι Λόσεφ για τον όρο «μαγεία» στην κατανόηση του π. Πάβελ Φλορένσκι, αλλά και του Μεράμπ Μαμαρντασβίλι για τη ζωή στην Ε.Σ.Σ.Δ. αναδεικνύεται η ρωσική φιλοσοφική παράδοση του 20ου αιώνα. 

Ο Λάμπρος Σκάρλας κάνει μία εκτενή αναδρομή στο σοβιετικό μοντάζ και την περίπτωση Αϊζενστάιν, ενώ ο Παναγιώτης Μπουγιάς παρουσιάζει τη σοβιετική ταινία Σύμφωνα με το νόμο. 

Και φυσικά στο τεύχος υπάρχουν πάντα οι στήλες Βιβλιοστάσιο με παρουσιάσεις νέων εκδόσεων σχετικά με το ρωσικό πολιτισμό, Helleno–russica με κείμενα επιστημονικού χαρακτήρα για τις ελληνορωσικές πολιτιστικές σχέσεις, αλλά τα Αντίδωρα με έργα Ελλήνων λογοτεχνών εμπνευσμένα από τη Ρωσία. 

Και ένα κείμενο του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου για τις "Ελληνορωσικές μουσικές διαδράσεις στο διάβα της ιστορίας". 

ΒΑΣΙΛΙ ΡΟΖΑΝΟΦ: "Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΙΕΡΟΕΞΕΤΑΣΤΗ"

Ο Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης, ακολουθώντας πιστά την ιδιωτική οδό του, μας χαρίζει χρυσές σελίδες της ρωσικής σκέψης και διανόησης, μέσω των εκδόσεων s@mizdat, που ο ίδιος ίδρυσε και διευθύνει. 

Εντελώς πρόσφατος καρπός της σοβαρής εργασίας του, ο «Θρύλος για τον Μεγάλο Ιεροεξεταστή του Ντοστογιέφσκι» του Βασίλι Β. Ροζάνοφ, που μετέφρασε ο ίδιος και πρόταξε, στην έκδοση, μια εκτενή, κατατοπιστικότατη εισαγωγή. 

Το βιβλίο εκδίδεται φέτος, δηλαδή 100 χρόνια από τον θάνατο του Ροζάνοφ, ο οποίος πέθανε στις 5 Φεβρουαρίου 1919.

Στην εισαγωγή διαβάζουμε, μεταξύ άλλων: 

"Δεν υπάρχει άλλο φαινόμενο, τόσο δημιουργικών, τόσο επικών και τόσο εσχατολογικών διαστάσεων στην ιστορία της Ρους σαν την ρωσική αναγέννηση των αρχών του 20ού αιώνα. Μέσα σε τρεις περίπου δεκαετίες, όλα εκείνα οι αιώνες εγκυμονούσαν, ήρθαν στον κόσμο με εκτυφλωτικό φως και σκόρπισαν τα σκοτάδια που συσσωρεύονταν πάνω από την οικουμένη. 

Μέσα σ’ αυτό το ιστορικό πλαίσιο αναδύεται η μορφή του Βασίλι Βασίλιεβιτς Ροζάνοφ (1856 – 1919). Μορφή σκοτεινή και αινιγματική. Μορφή προφητική και αποκαλυπτική. Μορφή εσχατολογικών προσδοκιών και μεταφυσικών ανησυχιών. 

Βασίλι Ροζάνοφ Προσωπογραφία δια χειρός Λεόν Μπακστ

Το φιλοσοφικό έργο του Β. Β. Ροζάνοφ θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι μέρος εκείνων των φιλοσοφικών και λογοτεχνικών κύκλων των αρχών του 20ού αιώνα που καθόρισαν το κίνημα της ρωσικής πνευματικής αναγέννησης, ωστόσο οι ιδιαιτερότητές του κάνουν την προσωπικότητά του να ξεχωρίζουν και μας επιτρέπουν να το θεωρήσουμε ως μια ξεχωριστή περίπτωση και μη τυπικό εκπρόσωπό της. 

Ο «Θρύλος για τον Μεγάλο Ιεροεξεταστή» του Β. Β. Ροζάνοφ είναι το έργο εκείνο που του χάρισε, αμέσως μετά την έκδοση του, την αναγνώριση και τον καθιέρωσε ως κεντρική φιγούρα της ρωσικής πνευματικής αναγέννησης. 

Ο «Θρύλος» είναι ένα βιβλίο που άσκησε τεράστια επίδρασης στους συγχρόνους του και μέχρι σήμερα θεωρείται ως ένα από τα αριστουργήματα αυτής της τόσο ταραγμένης μα και δημιουργικής περιόδου της ρωσικής ιστορίας. Ο «Θρύλος» είναι ένα βιβλίο «σκοτεινό», ένα βιβλίο προφητικό, ένα βιβλίο εσχατολογικών προσδοκιών. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο, το γεγονός ότι ο συγγραφέας χρησιμοποιεί ως αναλυτικό εργαλείο την «Αποκάλυψη του Ιωάννη». Για να κατανοηθεί ο «Θρύλος» τόσο ως φιλοσοφικό δοκίμιο όσο και ως απόπειρα φιλοσοφικής- λογοτεχνικής ανάλυσης θα πρέπει να ειδωθεί στο ιστορικό πλαίσιο που γράφτηκε και εκδόθηκε. Αυτό δεν μειώνει σε τίποτα την διαχρονική του αξία. Απεναντίας, ενισχύει την άποψη που θέλει αυτό το βιβλίο «οδηγό κατανόησης» του εμβληματικού αυτού αποσπάσματος από το έργο του Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι. 

Στο παράρτημα του βιβλίου περιλαμβάνεται το δοκίμιο του Βασίλι Ροζάνοφ για τον Νικολάι Βασίλιεβιτς Γκόγκολ, δίνοντας έτσι πανόραμα όχι μόνο του προσωπικού του στοχασμού, μα και των δρόμων που ακολούθησε η ρωσική φιλοσοφική και θεολογική σκέψη κατά τον 19ο και στις αρχές του 20ού αιώνα."

ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ "ΣΤΕΠΑ" ΜΕ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ ΚΑΙ ΠΛΟΥΣΙΑ ΥΛΗ

Ο χαλκέντερος Δημήτρης Τριανταφυλλίδης συνεχίζει ακάθεκτη την μοναχική πορεία του στις στέπες της ρωσικής ιστορίας, διανόησης, λογοτεχνίας, τέχνης και εν τέλει ομορφιάς. 

Έφτασε κιόλας στο 9ο τεύχος του περιοδικού ΣΤΕΠΑ – Επιθεώρηση Ρωσικού Πολιτισμού, με ένα ογκώδες (420 σελίδες), πολύτιμο (μεταφράσεις και μελέτες) και, σε μεγάλο βαθμό, μοναδικό στην βιβλιογραφία υλικό. 

Παραθέτουμε στη συνέχεια αναλυτικά τα περιεχόμενα του τεύχους, το οποίο περιλαμβάνει και ένα ξεχωριστό αφιέρωμα στον Αλεξάντρ Σολζενίτσιν, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννησή του (1918) και τα 10 από το θάνατό του (2008). 

Η δική μας συμβολή στο αφιέρωμα αυτό, θίγει την πολύ δυνατή σχέση του Σολζενίτσιν με τον μεγάλο ρώσο θεολόγο της Διασποράς, π. Αλέξανδρο Σμέμαν. 

Στην ξενόγλωσση βιβλιογραφία έχουν από δεκαετίες εκδοθεί βιβλία-μαρτυρίες πρώην κρατουμένων στα Γκουλάγκ. Εξαιρουμένων των βιβλίων του Α. Σολζενίτσιν, της Μαργκαρέτε Νόυμαν και του Β. Σαλάμοφ, που διαθέτουμε σε ελληνική μετάφραση, τα βιβλία αυτά είναι παντελώς άγνωστα στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό. Με το σχετικό αφιέρωμα του νέου τεύχους του περιοδικού Στέπα ο αναγνώστης έχει ενώπιον του ένα σημαντικό υλικό για να κατανοήσει την λογοτεχνία των Γκουλάγκ κι ακόμα να ανακαλύψει το θέμα «Οι Έλληνες στα Γκουλάγκ». 

Ευχόμαστε από καρδιάς η Στέπα ν’ ανθεί και φέρει κι άλλο σε καιρούς αυχμηρούς, μ’ εμάς συνοδοιπόρους ταπεινούς. 

Π.Α.Α.

Περιοδικό Στέπα - Τεύχος 9 - Περιεχόμενα by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΟΙ "ΔΕΥΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΣΤΕΠΑΣ" ΣΤΟ ΠΑΤΑΡΙ ΤΟΥ ΑΡΜΟΥ

Ξεκίνησαν χθες, Δευτέρα 22 Ιανουαρίου 2018, οι "Δευτέρες της Στέπας" στο πατάρι του Αρμού.

Πρόκειται για μια σειρά εκδηλώσεων με ομιλητές συνεργάτες του περιοδικού “Στέπα” για τους αναγνώστες και φίλους όχι μόνο του περιοδικού αλλά και του ρωσικού πολιτισμού. 

Ο υπεύθυνος του κύκλου και εκδότης του περιοδικού Δημήτρης Τριανταφυλλίδης, έκοψε πρώτα την Βασιλόπιτα και ευχήθηκε για το νέο έτος, παρόντων φίλων του περιοδικού. 

Ακολούθησε η πρώτη ομιλία του κύκλου από τον Δημήτρη Τριανταφυλλίδη, με τίτλο: «Γράμματα από τη Ρωσία» ή Πώς προσεγγίζουμε το ρωσικό πολιτισμό. Παραδοχές – μεθοδολογία. Με αφορμή το βιβλίο του Δημήτρη Β. Τριανταφυλλίδη, η χθεσινή συνάντηση είχε ως θέμα τις βασικές παραδοχές και την μεθοδολογία προσέγγισης του ρωσικού πολιτισμού. 

Τι είναι εκείνο που κάνει τη Ρωσία ξεχωριστή ως χώρα και πολιτισμό; Γιατί στη Ρωσία, παρά τις πολιτικές και πολιτισμικές διαφορές, αναπτύχθηκε και αναπτύσσεται ένας μεγάλος πνευματικός πολιτισμός που επηρεάζει τον Δυτικό, αλλά και άλλους, εδώ και πολλούς αιώνες; Ποια η σχέση του ρωσικού πολιτισμού με τον ελληνικό και, κυρίως, τον βυζαντινό; 

Τα «Γράμματα από τη Ρωσία» (εκδόσεις Επίκεντρο) είναι ένα ιδιότυπο οδοιπορικό στην αχανή Ρωσία των αντιθέσεων μέσα από το βλέμμα ενός ταξιδιώτη που δεν ακολουθεί τη διαδρομή του σύγχρονου τουρίστα, αλλά του περιηγητή του 19ου αιώνα. Πρόκειται για ένα ημερολόγιο δρόμου, αποτελούμενο από 41 κείμενα, στα οποίο ο συγγραφέας κατέγραψε εικόνες, εντυπώσεις, συναντήσεις και συναισθήματα, όπως τα έζησε ή τα ένιωσε, διασχίζοντας με τρένα, λεωφορεία και αυτοκίνητα τις απέραντες εκτάσεις και τις μεγαλουπόλεις της Ρωσίας. Ποια ιστορικά αρχέτυπα καθορίζουν την ατομική και τη συλλογική ζωή των Ρώσων; Τι ρόλο παίζει στην καθημερινότητα η χριστιανική παράδοση, γιατί για τον δυτικό άνθρωπο παραμένει μία άγνωστη χώρα; 

Ο Δημήτρης Τριανταφυλλίδης, εκδότης και διευθυντής του περιοδικού «Στέπα», συγγραφέας και δημοσιογράφος, με σπουδές φιλοσοφίας στο Κίεβο και μεταφραστής ρωσικής λογοτεχνίας, αφουγκράζεται σε αυτό το λογοτεχνικό οδοιπορικό τον απόηχο του παρελθόντος, περιγράφει το ανήσυχο παρόν και προβλέπει το επικείμενο μέλλον μιας χώρας που έχει συνδεθεί, όσο λίγες, με τη λογοτεχνία, την πολιτική και τον αστικό μύθο. 

Ακολούθησε γόνιμη και ουσιαστική συζήτηση με το κοινό. 

Την επόμενη Δευτέρα, 29 Ιανουαρίου 2018, ομιλητής θα είναι ο συνεργάτης του περιοδικού Δημήτρης Μπαλτάς, Δρ Φιλοσοφίας, ο οποίος θα αναπτύξει το θέμα: «Σλαβόφιλοι και δυτικόφιλοι. Αντιπαραθέσεις και προσεγγίσεις».

Oι Δευτέρες της Στέπας στο πατάρι του Αρμού

Σειρά εκδηλώσεων με ομιλητές συνεργάτες του περιοδικού “Στέπα” για τους αναγνώστες και φίλους όχι μόνο του περιοδικού αλλά και του ρωσικού πολιτισμού. 

Πρόγραμμα 

22-01-2018 

«Γράμματα από τη Ρωσία» ή Πώς προσεγγίζουμε το ρωσικό πολιτισμό. Παραδοχές – μεθοδολογία (Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης) 

29-01-2018 

Σλαβόφιλοι και δυτικόφιλοι. Αντιπαραθέσεις και προσεγγίσεις (Δημήτρης Μπαλτάς) 

05-02-1018 

Η λαϊκή κουλτούρα του γέλιου και το καρναβάλι: Η θεωρία του Μπαχτίν. (Γιώργος Πινακούλας) 

12-02-2018 

Η ρωσική λογοτεχνία σε τέσσερις πράξεις (Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης) 

26-02-2018 

Η ρωσική θρησκευτική φιλοσοφία. Εκπρόσωποι και ζητήματα (Δημήτρης Μπαλτάς) 

05-03-2018 

Ο Μάνος Χατζιδάκις και οι Ρώσοι συνθέτες του 20ου αιώνα (Παναγιώτης Ανδριόπουλος) 

Διάρκεια: 2 ώρες 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΝΤΡΕΪ ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΣΤΕΠΑ"

Ο Δημήτρης Τριανταφυλλίδης επιμένει …ρωσικά – ευτυχώς! Και με πάθος! – και μας χαρίζει, αισίως, το 8ο τεύχος της Επιθεώρησης Ρωσικού Πολιτισμού «Στέπα» (Χειμώνας 2017), με μια πλούσια, πρωτότυπη και λίαν ενδιαφέρουσα ύλη, η οποία εκτείνεται σε 350 σελίδες! 

Το τεύχος περιλαμβάνει ένα αφιέρωμα στον μεγάλο σκηνοθέτη και διανοούμενο Αντρέι Ταρκόφσκι και κείμενα πολλών ρώσων συγγραφέων σε μετάφραση, σελίδες για ρώσους συγγραφείς και ποιήματα. 

Στο αφιέρωμα στον Ταρκόφσκι περιλαμβάνεται και το ημέτερον «Η μουσική ποιητική του Αντρέι Ταρκόφσκι», το οποίο παρατίθεται στη συνέχεια.

Η μουσική ποιητική του Αντρέι Ταρκόφσκι by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΡΩΣΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 1917 ΑΠΟ ΤΗΝ "ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ"

Τετάρτη 22 Νοεμβρίου 2017 

Αίθουσα ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20), στις 7 μ.μ. 

«Ρωσικὴ Ἐπανάσταση 1917. Ἰδεολογικὲς ζυμώσεις ποὺ ὁδήγησαν σ’ αὐτήν, ἡ ρωσικὴ διανόηση καὶ ἡ ὀρθόδοξη χριστιανικὴ ματιὰ τοῦ Νικολάου Μπερντιάγιεφ.» 

Μὲ τὸ παραπάνω θέμα ὀργανώνουν ἐκδήλωση-συζήτηση ἡ ἐφημερίδα "Χριστιανικὴ καὶ τὸ περιοδικὸ "Στέπα". 

Ὁμιλητές: 

-Δημήτρης Μπαλτᾶς, συγγραφέας καὶ μεταφραστής, σύμβουλος ἔκδοσης τοῦ περιοδικοῦ «Στέπα»: Ἰδεολογικὰ ρεύματα καὶ πολιτικὴ δράση στὴν προεπαναστατικὴ Ρωσία (1825-1916) 

-Δημήτρης Τριανταφυλλίδης, δημοσιογράφος καὶ μεταφραστής, ἐκδότης τοῦ περιοδικοῦ «Στέπα»: Ἡ τριλογία τῆς ρωσικῆς ἐπανάστασης: Ζητήματα ἰδεαλισμοῦ, Σταθμοί, Ἐκ βαθέων. 

-Κώστας Καμαριάρης, συγγραφέας, πρώην Ἀντιπρόεδρος καὶ μέλος τοῦ Π.Γ. τοῦ Κινήματος τῆς Χριστιανικῆς Δημοκρατίας: Ἐλευθερία καὶ μέλλον στὴ σκέψη τοῦ Νικολάου Μπερντιάγιεφ. Χριστιανοὶ καὶ Κομμουνιστὲς τὸν 20ὸ αἰώνα, 

Συντονίζει ὁ Γιάννης Ζερβός, Πρόεδρος τῆς «Χριστιανικῆς Δημοκρατίας». 

Εἴσοδος ἐλεύθερη

Το Ημερολόγιο τσέπης 2018 της «Χριστιανικής» είναι αφιερωμένο στο Νικόλαο (Νικολάϊ) Μπερντιάγιεφ (1874 - 1948) που θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους Ρώσους λογίους και στοχαστές του 20ού αιώνα. Με εισαγωγικό σημείωμα, συνοπτικό βιογραφικό και αποσπάσματα κειμένων του μεγάλου Ρώσου ορθόδοξου φιλόσοφου, πολλά από τα οποία είναι άγνωστα στην Ελλάδα.
Ένα από αυτά επιγράφεται: "Αντιχριστιανικός ο αντισημιτισμός". Ο Νικόλαος Μπερντιάγιεφ καταγγέλλει δημόσια τον φυλετισμό (ρατσισμό) τις παραμονές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Πρόκειται για απόσπασμα από ένα συγκλονιστικό κείμενο του Μπερντιάγιεφ, σε μετάφραση Δημήτρη Μπαλτά, το οποίο δημοσιεύτηκε ολόκληρο εδώ στην Ιδιωτική Οδό και στο περιοδικό Σύναξη τ. 132, 2014).

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΤΡ ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ "ΣΤΕΠΑ" ΚΑΙ ΤΟ "ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ"

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΤΡ ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ (1918-2008) 

Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 2017, 7.30 μ.μ. 

Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Αίθουσα Αντώνη Τρίτση) 

Ομιλητές: 

- π. Πέτρος Μινώπετρος 

- Δημήτρης Μπαλτάς 

- Δημήτρης Τριανταφυλλίδης 

- Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος 

Artwork: Ιωάννης - Πορφύριος Καποδίστριας

Διοργάνωση: Περιοδικό ΣΤΕΠΑ 

Καλλιτεχνικό Σύνολο ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ

Η εκδήλωση πραγματοποιείται την ημέρα που συμπληρώνονται 99 χρόνια από την γέννηση του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα Αλεξάντρ Σολζενίτσιν (11 Δεκεμβρίου 1918) και ως προανάκρουσμα για το επί θύραις Έτος Σολζενίτσιν, που θα είναι το 2018, καθώς συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννησή του και 10 από το θάνατό του (3 Αυγούστου 2008). 

ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ ΤΟΥ ΜΠΕΡΝΤΙΑΓΙΕΦ

Μια από τις πλέον προβεβλημένες και ιδιαιτέρως γνωστές και σεβαστές τόσο στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Ρωσία, όσο και στη Δύση, μορφές της ρωσικής φιλοσοφικής και θεολογικής Αναγέννησης, του μοναδικού αυτού φαινομένου στην ιστορία του ευρωπαϊκού πολιτισμού, είναι ο Νικολάι Αλεξάντροβιτς Μπερντιάγιεφ (1874 – 1948). 

Στο έργο του Νικολάι Μπερντιάγιεφ ξεχωριστή θέση έχει ο στοχασμός του πάνω στο έργο του Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι. Για πρώτη φορά σε ελληνική μετάφραση από τα ρωσικά, τρία κείμενα του γνωστού Ρώσου φιλοσόφου Ν. Μπερντιάγιεφ (1874-1948) πάνω σε πρόσωπα και ζητήματα που θίγει το έργο του μεγάλου Ρώσου μυθιστοριογράφου Φ. Ντοστογιέφσκι (1821-1881). Συγκεκριμένα, πρόκειται για το κείμενο του Μπερντιάγιεφ «Ο Μέγας Ιεροεξεταστής», το οποίο αποτελεί το Α΄ κεφάλαιο του βιβλίου "Η νέα θρησκευτική συνείδηση και η κοινωνία" (Αγία Πετρούπολη, 1907), και τα άρθρα του «Η περί ανθρώπου αποκάλυψη στο έργο του Ντοστογιέφσκι» και «Ο Σταβρόγκιν» που είχαν δημοσιευθεί στο περιοδικό Ρωσική σκέψη (1918 και 1914 αντιστοίχως). 

Τρία δοκίμια που συμπληρώνουν την ελληνική βιβλιογραφία για τον Ντοστογιέφσκι. Τρία δοκίμια από τον ανεξάντλητο πλούτο της ρωσικής θρησκευτικής και φιλοσοφικής σκέψης, αφορμή για αναστοχασμό του έργου του μεγάλου ανατόμου της ανθρώπινης ψυχής. 

Η εισαγωγή και η μετάφραση από τα ρωσικά είναι του Δημήτρη Β. Τριανταφυλλίδη, ενώ ο πρόλογος είναι του Δημήτρη Μπαλτά.

Δημήτρης Μπαλτάς - Για τον Ντοστογιέφσκι του Μπερντιάγιεφ by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΤΜΙΤΡΙ ΣΟΣΤΑΚΟΒΙΤΣ

To Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον» (υπεύθυνος: Π.Α. Ανδριόπουλος) και το Περιοδικό «Στέπα» - Επιθεώρηση Ρωσικού Πολιτισμού (εκδότης: Δ.Β. Τριανταφυλλίδης), διοργάνωσαν εκδήλωση – αφιέρωμα στον μεγάλο Ρώσο συνθέτη Ντμίτρι Σοστακόβιτς, με αφορμή την επέτειο των 110 χρόνων από τη γέννησή του (1906-2016). 

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην Αίθουσα Διδασκαλίας στη Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδας «Λίλιαν Βουδούρη», στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2016 και ώρα 7 μ.μ. 

Ομιλητές: 

- Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης, δημοσιογράφος – μεταφραστής: «Η ατμόσφαιρα του ζόφου για τον Ντμίτρι Σοστακόβιτς. Η συνομιλία των αρχείων με την Ιστορία». 

- Δημήτρης Β. Μπαλτάς, Δρ Φιλοσοφίας – συγγραφέας: «Οι βιογραφίες του Σοστακόβιτς στα ελληνικά». 

- π. Πέτρος Μινώπετρος, σκηνοθέτης: «Σοστακόβιτς και Σολζενίτσιν: Παράλληλοι». 

- Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, θεολόγος – μουσικός: «Ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς του Δημήτρη Μητρόπουλου». 

ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΟΣΤΑΚΟΒΙΤΣ, ΑΠΟΨΕ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ

Όλα για τον Σοστακόβιτς, απόψε στο Μέγαρο, όπως έγραψε και το Books' Journal. 

Νομίζω μια ουσιαστική εκδήλωση, που έκλεισε την φετινή Ρωσική τριλογία μας: Ταρκόφσκι, Ρώσοι της Διασποράς, Σοστακόβιτς.

Ευχαριστώ θερμά τους συντελεστές αυτών των αφιερωμάτων: Δημήτρη Τριανταφυλλίδη, Δημήτρη Μπαλτά, π. Πέτρο Μινώπετρο. 

ΑΠΟΨΕ ΣΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΟΣΤΑΚΟΒΙΤΣ

To Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον» (υπεύθυνος: Π.Α. Ανδριόπουλος) και το Περιοδικό «Στέπα» - Επιθεώρηση Ρωσικού Πολιτισμού (εκδότης: Δ.Β. Τριανταφυλλίδης), διοργανώνουν εκδήλωση – αφιέρωμα στον μεγάλο Ρώσο συνθέτη Ντμίτρι Σοστακόβιτς, με αφορμή την επέτειο των 110 χρόνων από τη γέννησή του (1906-2016). 

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Διδασκαλίας στη Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδας «Λίλιαν Βουδούρη», του Συλλόγου Οι φίλοι της Μουσικής, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σήμερα Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2016 και ώρα 7 μ.μ. 

Ομιλητές: 

- Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης, δημοσιογράφος – μεταφραστής: «Η ατμόσφαιρα του ζόφου για τον Ντμίτρι Σοστακόβιτς. Η συνομιλία των αρχείων με την Ιστορία». 

- Δημήτρης Β. Μπαλτάς, Δρ Φιλοσοφίας – συγγραφέας: «Οι βιογραφίες του Σοστακόβιτς στα ελληνικά». 

- π. Πέτρος Μινώπετρος, σκηνοθέτης: «Σοστακόβιτς και Σολζενίτσιν: Παράλληλοι». 

- Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, θεολόγος – μουσικός: «Ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς του Δημήτρη Μητρόπουλου».  

Στην εκδήλωση, θα προβληθεί σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό. Αξίζει να σημειωθεί πως το Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον» στις αρχές του 2016 πραγματοποίησε δύο ακόμα αφιερώματα με τους παραπάνω συντελεστές που αφορούσαν στον ρωσικό πολιτισμό. Το πρώτο για τον μεγάλο σκηνοθέτη Αντρέϊ Ταρκόφσκι και το δεύτερο για τους Ρώσους θεολόγους και διανοούμενους της Διασποράς.

Ο ΤΥΠΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΣΟΣΤΑΚΟΒΙΤΣ ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

Για την εκδήλωση – αφιέρωμα στον Ντμίτρι Σοστακόβιτς που θα πραγματοποιήσουμε την ερχόμενη Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2016 στις 7 το απόγευμα, στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Μουσικής Βιβλιοθήκης στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, έχουν γράψει ήδη αρκετά ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα. 

Μεταξύ αυτών: οι ηλεκτρονικές εκδόσεις των εφημερίδων ΤΟ ΒΗΜΑ και ΤΑ ΝΕΑ, ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (13-11-2016), το portal THE BEST. 

Επίσης, το Σάββατο 12 Νοεμβρίου το πρωί, μίλησα για την εκδήλωση στον Ραδιοφωνικό Σταθμό 9,84 και τον Δημήτρη Φύσσα. Παρακάτω το σχετικό ηχητικό. 

ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 13-11-2016 / Ατζέντα 

ΕΝΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΝΤΜΙΤΡΙ ΣΟΣΤΑΚΟΒΙΤΣ ΓΙΑ ΤΑ 110 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ

Ντμίτρι Σοστακόβιτς: η μουσική του, το σοβιετικό καθεστώς και η Ελλάδα

To Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον» (υπεύθυνος: Π.Α. Ανδριόπουλος) και το Περιοδικό «Στέπα» – Επιθεώρηση Ρωσικού Πολιτισμού (εκδότης: Δ.Β. Τριανταφυλλίδης), διοργανώνουν εκδήλωση – αφιέρωμα στον μεγάλο Ρώσο συνθέτη Ντμίτρι Σοστακόβιτς, με αφορμή την επέτειο των 110 χρόνων από τη γέννησή του (1906-2016). 

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Διδασκαλίας στη Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδας «Λίλιαν Βουδούρη», του Συλλόγου Οι φίλοι της Μουσικής, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2016 και ώρα 7 μ.μ. 

Ομιλητές: 

- Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης, δημοσιογράφος – μεταφραστής: «Η ατμόσφαιρα του ζόφου για τον Ντμίτρι Σοστακόβιτς. Η συνομιλία των αρχείων με την Ιστορία». 

- Δημήτρης Β. Μπαλτάς, Δρ Φιλοσοφίας – συγγραφέας: «Οι βιογραφίες του Σοστακόβιτς στα ελληνικά». 

- π. Πέτρος Μινώπετρος, σκηνοθέτης: «Σοστακόβιτς και Σολζενίτσιν: Παράλληλοι». 

- Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, θεολόγος – μουσικός: «Ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς του Δημήτρη Μητρόπουλου». 

Δημοσιεύουμε εδώ την εκτενή αναφορά στην εκδήλωση του ιστότοπου ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ, αλλά και όλο το εικαστικό υλικό που συνέθεσε - και γι' αυτή την εκδήλωσή μας - ο ταλαντούχος Ιωάννης - Πορφύριος Καποδίστριας, τον οποίο ευχαριστούμε από καρδιάς για την προσφορά του. 

Η ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΣΟΣΤΑΚΟΒΙΤΣ by Panagiotis Andriopoulos on Scribd