Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΑΔΑΜ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ "ΕΓΩ,Ο ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ ΧΑΛΕΠΑΣ"

Η ταινία της Στέλλας Αρκέντη "Εγώ, ο Γιαννούλης Χαλεπάς", που αναφέρεται στη ζωή του μεγάλου γλύπτη, προβάλλεται στον κινηματογράφο Τριανόν μέχρι και μεθαύριο Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου.

Στην ταινία καθοριστικός είναι ο ρόλος της πρωτότυπης μουσικής της Σωτηρίας Αδάμ, η οποία ...δίνει ρεσιτάλ ηχοχρωμάτων που υπομνηματίζουν κατά πως πρέπει την τραγικότητα των στιγμών.

Από τον χώρο της «κλασικής μουσικής» η συνθέτις Σωτηρία Αδάμ δημιουργεί έναν ηχητικό κόσμο ο οποίος προσθέτει ένα νέο άξονα αφήγησης στην ταινία.

Ανέλαβε τον ηχητικό σχεδιασμό (sound design) της ταινίας και την σύνθεση πρωτότυπης μουσικής. Όσον αφορά τον ηχητικό σχεδιασμό ήταν υπεύθυνη για οτιδήποτε σχετίζεται με την ηχητική μπάντα της ταινίας από την ηχογράφηση και επεξεργασία των διαλόγων και των ηχητικών εφέ έως και την τελική μίξη την οποία πραγματοποίησε.

Για την σύνθεση της πρωτότυπης μουσικής χρησιμοποίησε ένα κουαρτέττο εγχόρδων και ένα φλάουτο με μουσικούς από την Kαμεράτα και την ορχήστρα της Λυρικής Σκηνής.

Τα έργα ηλεκτροακουστικής μουσικής δημιουργήθηκαν με εξειδικευμένο λογισμικό όπως το σύστημα επεξεργασίας ήχου ΚΥΜΑ και Pro Tools σε περιβάλλον MacOS.

Χρησιμοποίησε επίσης και αποσπάσματα έργων της για παράδειγμα στην σκηνή ο Χαλεπάς στον καθρέφτη «πως κατάντησα έτσι...», το έργο computer music «Dolly, you don’t need your mirror any more» το οποίο έχει ήδη παρουσιάσει στο μεγαλύτερο διεθνές φεστιβάλ computer music ICMC 1997.

Πρόθεσή της είναι η δημιουργία ενός ενιαίου ηχητικού κόσμου ο οποίος ενσωματώνει τις φωνές των ηρώων, τα ηχητικά εφέ και τα μουσικά θέματα. Αυτός ο ηχητικός-μουσικός κόσμος αποτελεί ένα μουσικό άξονα αφήγησης, ο οποίος κινείται παράλληλα με την δραματική εξέλιξη της ταινίας.

H συνεργασία της με την σκηνοθέτη Στέλλα Αρκέντη ξεκίνησε 1995 στο Φεστιβάλ Αθηνών, Θέατρο Λυκαβηττού με την θεατρική παράσταση «Πέρσες» του Αισχύλου και έκτοτε συνεχίζεται με αμείωτη αφοσίωση και εξαιρετική δημιουργικότητα ως ένα «καλλιτεχνικό δίδυμο», με πολλές παραγωγές στο ιστορικό της (κινηματογράφο, θέατρο και συναυλίες multimedia).

ΑΠΟΨΕ Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΣΤΕΛΛΑΣ ΑΡΚΕΝΤΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΓΛΥΠΤΗ ΓΙΑΝΝΟΥΛΗ ΧΑΛΕΠΑ

Απόψε στις 8 στον κινηματογράφο Τριανόν της Αθήνας η πρεμιέρα της ταινίας Εγώ, ο Γιαννούλης Χαλεπάς της Στέλλας Αρκέντη.

Η ταινία θα παίζεται μέχρι τις 23 Φεβρουαρίου και θα έχει τρεις προβολές καθημερινά: 18.00, 20.15 και 22.30.

Στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας Ριζοσπάστης διαβάζουμε για την ταινία:

Η ταινία της Στέλλας Αρκέντη για τον γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά είναι η πρακτική απόδειξη ότι η Τέχνη είναι μία και αδιαίρετη παρά τις εφτά εκφράσεις της. Διέπεται, μάλιστα, από τις τρεις παραμέτρους που διαπερνούν όλες τις τέχνες και τις ενώνουν στο ένα και αδιαίρετο αισθητικό γεγονός: Τη μουσικότητα, τη γραφικότητα και την ποιητικότητα. Πυκνή, πολυμορφική και σύνθετη η προσέγγιση στο έργο, στη ζωή και την αρρώστια του Χαλεπά, στη σχέση με την μητέρα του, στη φιλοσοφία του για τη δημιουργία και τον δημιουργό. Αποδραματοποιημένος και αυστηρός ο λόγος.

Η ταινία της Αρκέντη διέπεται από εντονότατη θεατρικότητα σε στοιχεία και συμβάσεις, η οποία, όμως, όχι μόνο ενσωματώνεται, αλλά αφομοιώνεται σε ένα κινηματογραφικότατο αποτέλεσμα. Η κάμερα ρέει κι όταν είναι σταθερή, στο εργαστήρι του Χαλεπά στριφογυρίζει αργά σαν να φοβάται μη σπάσει κάποιο πρόπλασμα, αγγίζει τις επιφάνειες, χαϊδεύει τα σχήματα, επιτείνει την πλαστικότητα της εικόνας. Εκπληκτική η σεκάνς με τις δύο καθήμενες φιγούρες, δίπλα δίπλα αλλά μακριά, ο Χαλεπάς σε μεγάλη ηλικία και η μητέρα του να αφηγούνται. Εκκωφαντική η παρουσία της αφαίρεσης, η προσπάθεια να παραμεριστεί οτιδήποτε περίσσιο για να φθάσει κανείς κατευθείαν στην ουσία. Μνεία ιδιαίτερη στη μουσική και στον τρόπο που η Αρκέντη την εντάσσει οργανικά στην αφήγηση. Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ στους ηθοποιούς. Στον Θανάση Παπαθανασίου και την Ιωάννα Γκαβάκου, η οποία στιγμές στιγμές αγγίζει σημεία ύψιστης, απόλυτης και σπάνιας ερμηνείας, με όπλο σημαντικό τις βραχνές, χαμηλές οκτάβες στην τοποθέτηση της φωνής ...

Η παραγωγός και σκηνοθέτις Στέλλα Αρκέντη σπούδασε σκηνοθεσία στην Αθήνα, στη Σχολή Κινηματογράφου "'Λυκούργος Σταυράκος" και στο Παρίσι στο Πανεπιστήμιο: PARIS VIII.
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ & ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ
Tαινίες Mικρού Mήκους με συμπαραγωγή
1988, "Eνας Hθοποιός Δημιουργείται". Συμπαραγωγός: Eλληνικό Kέντρο Kινηματογράφου.
1986, "Aυτή και η Άλλη". Συμπαραγωγοί: Γιώργος Eμιρζάς & Bαγγέλης Kοτρώνης.
1983, «Θεαματικοί ή Φαντασματικοί».
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ & ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΗΚΟΥΣ
1987, «ENA XPEOΣ ΠAΛIO». Σενάριο σε συνεργασία με την Άντζελα Μπρούσκου Συμπαραγωγοί: "Positive E.Π.E., Mαίρη Xατζημιχάλη Παπαλιού" & Γιώργος Eμιρζάς.
2010, «Εγώ, ο Γιαννούλης Χαλεπάς». Μοντάζ- Κάμερα - Παραγωγή – Σενάριο –Σκηνοθεσία.
ΠAPAΓΩΓH & EKTEΛEΣH ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ & ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ & ΣΕΝΑΡΙΟ
Από το 2008 έχει ξεκινήσει μια σειρά ντοκυμαντέρ, με θέμα την αδιάσπαστη ενότητα της ελληνικής τέχνης ανά τους αιώνες. Όπου πρωτότυπα θέματα θα δίνουν αφορμή για την παρουσίαση της Ελληνικής τέχνης και των μορφών της, από την Αρχαιότητα έως σήμερα.
2010, «Τρείς Παίδες εν Καμίνω». Ντοκυμαντέρ για το Λειτουργικό δράμα στα Βυζαντινά χρόνια (στη φάση του μοντάζ).
2010, Η "Ακολουθία των Χριστουγέννων με τους Βυζαντινούς Χορούς της Αγίας Ειρήνης" υπό την διεύθυνση του Χοράρχη Λυκούργου Αγγελόπουλου (Τηλεοπτική εκπομπή 245 λεπτά). Προβλήθηκε στο κανάλι της Βουλής.
2008, «Ο πάπυρος της Οξυρύγχου», το τέλος μιας εποχής και η αρχή μιας άλλης» διάρκεια 40’ λεπτών. Είναι το πρώτο επεισόδιο της σειράς ντοκυμαντέρ και προβλήθηκε από το κανάλι της Βουλής.
2008, «Τα 30 Χρόνια της Ελληνική Βυζαντινής Χορωδίας». Διάρκεια 80’ λεπτών.
Προβλήθηκε επίσης από το κανάλι της Βουλής.
1997, Nτοκυμαντέρ μεγάλου μήκους, με τίτλο «Ένα - Δύο - Tρία». Παραγωγή: Oργανισμός Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Eυρώπης, Θεσσαλονίκη 1997, Cyber Screen.
Xορηγία: Ίδρυμα Iωάννου Φ. Kωστοπούλου. Εκτέλεση Παραγωγής, Σενάριο, Σκηνοθεσία.
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ & ΣΥΓΓΡΑΦΗ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ
2004, Θεατρική παράσταση «O Aριστόξενος και οι Oλυμπιακοί αγώνες».
Συγγραφή - Σκηνοθεσία: Στέλλα Αρκέντη
Παραγωγή: Λιάνα Πατέρα. Yπό την αιγίδα της Aρχιεπισκοπής Aθηνών.
ΠAPAΓΩΓH & ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΘEATPIKΩN ΠAPAΣTAΣEΩN & ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
1996, Θεατρική παράσταση «O Δίκρανος Nτίσνεϋ», του Φίλιπ Pίντλεϋ, στον «Tεχνοχώρο υπό Σκιάν». Παραγωγή Cyber Scene. Xορηγία: Reynolds - Camel Art.
1995, Θεατρική παράσταση «ΠEPΣEΣ» στο θέατρο του Λυκαβηττού στα πλαίσια του Φεστιβάλ Aθηνών. Xορηγοί: Yπουργείο Tουρισμού - Philip Morris - Χαλυβουργική Α.Ε.
ΑΛΛΕΣ ΑΣΧΟΛΙΕΣ
Πρόεδρος της Eταιρείας Cyber Scene - Mουσικό και Θεατρικό Kέντρο Mελετών και Παραστάσεων. Aπό το 1995 - 2005.
2006, Θεατρικό έργο με τίτλο «Silly season».
2004, Θεατρικό έργο με τίτλο «O Aριστόξενος και οι Oλυμπιακοί αγώνες» κατόπιν παραγγελίας της παραγωγού Λιάνας Πατέρα και της Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
2000, Σενάριο με τίτλο «Regardez Macha» (Arc en ciel). Mε την υποστήριξη του Ευρωπαϊκού προγράμματος Media για την ανάπτυξη σεναρίου.
2008, Λιμπρέττο για την Όπερα της Σωτηρίας Αδάμ «Το Βλέμμα του Αετού».
2009, Σενάριο μεγάλου μήκους με τίτλο: «Η Λογική γεννάει Τέρατα» στηριγμένο στο μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Η Φόνισσα». Tα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν τέλος του 2010.

ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΟ "'ΤΡΙΑΝΟΝ" Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΣΤΕΛΛΑΣ ΑΡΚΕΝΤΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΟΥΛΗ ΧΑΛΕΠΑ

Την ερχόμενη Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου θα προβληθεί στον κινηματογράφο Τριανόν στην Αθήνα μια ταινία μεγάλου μήκους, μια ταινία μυθοπλασίας, μια ταινία με θέμα την καλλιτεχνική πορεία του μεγάλου γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά.

Παραγωγή και σκηνοθεσία της Στέλλας Αρκέντη, που εκπροσωπεί την άλλη Ελλάδα, της Ιδιωτικής Οδού και ενός ήθους διαφορετικού.

Η ίδια η Στέλλα Αρκέντη μας λέει για την προσωπική της περιπέτεια σε σχέση με την ταινία:
H προσωπικότητα του Γιαννούλη Χαλεπά και κυρίως η αγάπη και η αφοσίωσή του στην τέχνη με παρακίνησαν να γυρίσω αυτήν την ταινία. Μελετώντας το έργο του πολλά στοιχεία της δικής μου καλλιτεχνικής αναζήτησης βρήκαν διέξοδο έκφρασης.
Ο Χαλεπάς με έμαθε πολλά, και συνέβαλε στο να ολοκληρωθεί το καλλιτεχνικό ύφος μου. Όπως λέει ο Γκαίτε “γυρνώ στον εαυτό μου και ανακαλύπτω έναν ολόκληρο κόσμο”.
Η ταινία μιλάει για τον αγώνα του Χαλεπά να ανακαλύψει το δικό του ύφος και ταυτόχρονα για το πώς η ελληνική τέχνη μπορεί να παραμείνει κλασσική και ταυτόχρονα σύγχρονη. Θεωρώ ότι η ταινία είναι αυτοβιογραφική στο βαθμό που κάθε δημιουργός αναζητά το ωραίο και το αληθινό.

Δούλεψα το σενάριο της ταινίας δύο χρόνια, δέκα ώρες την ημέρα σε μεγάλη απομόνωση. Μελέτησα τον βίο και του έργο του μεγάλου αυτού δημιουργού παράλληλα με τα χαρακτηριστικά της ελληνικής δημιουργίας-τέχνης.
Καρπός αυτής της εργασίας είναι η συγκεκριμένη ταινία και μεταξύ των άλλων η απόφασή μου να αφοσιωθώ στην δημιουργία ταινιών με πορτραίτα δημιουργών. Όχι μόνο δεν κουράστηκα αλλά ομολογώ ότι πέρασα την πιό δημιουργική περίοδο στην ζωή μου.

Στο έργο περιγράφεται ο αγώνας του Χαλεπά να ξεφύγει από τον Βαυαρικό κλασσικισμό προς μια προσωπική δημιουργία. Η ανάγκη να αφομοιώσει την Αρχαία Ελληνική τέχνη παράλληλα με την Βυζαντινή τεχνοτροπία γίνεται ένας αγώνας τιτάνιος να αποδώσει ήθος και ύφος ελληνικό και ταυτόχρονα σύγχρονο.
Η ταινία παρουσιάζει τον αγώνα αυτόν. Οι διάλογοι είναι σχεδόν όλοι λόγια του ίδιου του δημιουργού. Η αφήγηση στηρίζεται πάνω στους ίδιους τους μύθους που απασχόλησαν τον ίδιο τον γλύπτη και έγιναν σημαντικοί σταθμοί στην ζωή του. Το ύφος της ταινίας ακολουθεί την ελληνική αυτή γραμμή, δωρική στην παρουσίαση, αργή στον ρυθμό σαν ένα κράτημα του Κουκουζέλη που μας εγκλωβίζει στον ψυχικό κόσμο του μεγάλου δημιουργού και μας αφήνει να απολαύσουμε το μεγαλείο του μεγάλου γλύπτη.

"Εγώ, ο Γιαννούλης Χαλεπάς", στον κινηματογράφο ΤΡΙΑΝΟΝ

Mια ταινία μεγάλου μήκους, μια ταινία μυθοπλασίας, μια ταινία με θέμα την καλλιτεχνική πορεία του μεγάλου γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά, μια παραγωγή, και σκηνοθεσία, της Στέλλας Αρκέντη, βγαίνει στην αίθουσα ΤΡΙΑΝΟΝ στις 17 Φεβρουαρίου.

«Εγώ, ο Γιαννούλης Χαλεπάς»
Η ταινία περιγράφει την μαρτυρική ζωή του Γιαννούλη Χαλεπά στην προσπάθειά του να ανακαλύψει νέες μορφές έκφρασης και να αποδώσει με δικές του πλαστικές τεχνοτροπίες την νέα εποχή.
Στην ταινία καθρεφτίζεται ο αγώνας του καλλιτέχνη που επιζητά να δώσει ψυχή στο πηλό και για τον σκοπό αυτό θυσιάζεται ο ίδιος…
Μπήκε στα Τάρταρα της γης για να ξεχάσει όσο ήξερε
Και να μάθει τα άλλα – αυτά τα μυστήρια
Της Θείας Θελήσεως… να μάθει πώς η ύλη γίνεται πνεύμα
Και γύρισε στον κόσμο μας για να μας φανερώσει την Θεία Αρμονία.

Γιαννούλης Χαλεπάς (1851 –1938)
Yπήρξε ο μεγαλύτερος έλληνας γλύπτης του 20ου αιώνα και δίκαια χαρακτηρίστηκε ο Φειδίας της σύγχρονης εποχής.
Το έργο του χωρίζεται σε δύο περιόδους :
- Κλασσική περιόδος, 1871 –1877 (20 - 26 ετών)
- Σύγχρονη περίοδος, 1918-1938 (67 - 87 ετών)

Την ταινία σκηνοθέτησε η Στέλλα Αρκέντη η οποία είναι και παραγωγός της ταινίας σε μεγάλο ποσοστό. Όμως η ταινία αυτή είναι αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς μιας ομάδας ανεξάρτητων καλλιτεχνών, που ενώθηκαν με στόχο να φέρουν σε πέρας ένα συγκεκριμένο όνειρο. Το όνειρο της ολοκλήρωσης μιας ταινίας που αφορά τη ζωή ενός σημαντικού Έλληνα. Η διαδρομή ήταν δύσκολη γιατί δεν υπήρχε κάποια κρατική βοήθεια.
Σημαντική ήταν όμως η ανθρώπινη βοήθεια όπως αυτή των κατοίκων του Πύργου της Τήνου, εκεί όπου γεννήθηκε ο μεγάλος γλύπτης.

Οι δημιουργοί της ταινίας
Ηθοποιοί: Ιωάννα Γκαβάκου, Τάκης Βογόπουλος, Μαρίνα Κορέλη, Ζαχαρίας Φιλιππότης και ο Θανάσης Παπαθανασίου.
Διεύθυνση Παραγωγής: Κική Φιλιππότη
Γλυπτά - Σκηνικά – Κοστούμια: Δημήτρης Σκαλκώτος
Σχεδιασμός Φωτισμού: Αντώνης Παναγιωτόπουλος
Διεύθυνση Φωτογραφίας Β' Συνεργείου: Γιάννης Λασκαρής
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Νεκτάριος Σουλδάτος
Μουσική - Ηχητικός Σχεδιασμός: Σωτηρία Αδάμ
Μοντάζ -Σενάριο - Σκηνοθεσία: Στέλλα Αρκέντη