Ο ΔΙΑΚΟΣ ΠΟΥ ΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΠΑΤΡΙΝΩΝ ΜΜΕ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΕΝΟΣ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

dete.gr

Στα Πατρινά διαδικτυακά Μέσα σχολιάστηκε το γεγονός ότι ο μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος εμφανίστηκε την περασμένη Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2020, χωρίς να φορά μάσκα στην Ι. Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Νοτενών, στο Σκιαδά, όπου ο περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας Νεκτάριος Φαρμάκης προχώρησε στην υπογραφή Προγραμματικής Σύμβασης με τον Δήμαρχο Ερυμάνθου, Θεόδωρο Μπαρή.

Ο Μητροπολίτης Πατρών βρέθηκε δίχως να τηρεί αυτό το στοιχειώδες μέτρο προστασίας δίπλα από τον περιφερειάρχη ο οποίος, ως γνωστόν, πρόσφατα μπήκε οικειοθελώς σε καραντίνα για προληπτικούς λόγους, καθώς είχε έρθει σε επαφή με επιβεβαιωμένο κρούσμα. 

Ο συντάκτης του σχολίου επισημαίνει ότι ο Πατρών Χρυσόστομος «φαίνεται ότι δεν κατανοεί τον κίνδυνο που ελλοχεύει από την εξάπλωση του κορωνοϊού, πολύ περισσότερο δεν συμμερίζεται την αναγκαιότητα της εφαρμογής των απαιτούμενων μέτρων για την αντιμετώπιση του, όπως αυτό της υποχρεωτικής χρήσης μάσκας». Και προσθέτει: «Αν και ο κ. Χρυσόστομος δεν συγκαταλέγεται στους «σκληροπυρηνικούς» ιεράρχες που έχουν προκαλέσει δημοσίως με τη στάση τους τη δύσκολη αυτή περίοδο που διανύουμε, προτρέποντας τους πιστούς να αγνοούν τον κορωνοϊό και να κοινωνούν κανονικά, εν τούτοις με την εικόνα που βγάζει προς τα έξω στέλνει ένα «σιωπηρό» αλλά ταυτόχρονα και ηχηρό μήνυμα κατά της χρήσης μάσκας». 

Το παραπάνω σχόλιο δεν το ...άντεξε ο διάκονος Θεόδωρος Μπουλιέρης, που υπηρετεί στον Ι. Ναό Παναγίας Αλεξιώτισσας, και απάντησε «σκληρά» στον προσωπικό του λογαριασμό στο fb. Χωρίς να κατονομάζει συγκεκριμένα sites ή δημοσιογράφους ο νεαρός διάκος θεωρεί πως «τα παραπροϊόντα της τοπικής ψευτο - δημοσιογραφίας επιτέλους αναδύθηκαν». Κάνει λόγο για «προβοκατόρικες ενέργειες ορισμένων παραεξουσιαστικών - δήθεν - δημοσιογραφικών κέντρων, που εξασκούνται επαγγελματικά στην χρησιμοποίηση της πένας ως όπλο ολοκληρωτικής εξόντωσης προσωπικοτήτων, τώρα στράφηκαν ή καλύτερα έστρεψαν τις κάννες τους, εναντίον του μητροπολίτου μας και απασφάλισαν, εξαπολύοντας τις αδικαιολόγητες, πλην όμως αναμενόμενες, επιθέσεις τους». 

Όλο το κείμενό του είναι γενικό και αόριστο και αρκούντως παραληρηματικό. Γράφει πως «η τοπική κοινωνία παράλληλα, είναι σε θέση να γνωρίζει ικανοποιητικά την ξεδιαντροπιά των συγκεκριμένων εμπόρων υπο-ειδήσεων (και όχι δημοσιογράφων, διότι η δημοσιογραφία ως λειτούργημα ευτελίζεται ολότελα όταν την επικαλούνται ως επαγγελματική ιδιότητα οι κύκλοι αυτοί), παρ' όλο που τα όρια των αδίστακτων αυτών υπογείων είναι σκοτεινά και επομένως ασαφή». 

Αφού, λοιπόν, ο διάκος θεωρεί πως η τοπική κοινωνία «γνωρίζει ικανοποιητικά την ξεδιαντροπιά των συγκεκριμένων εμπόρων υπο-ειδήσεων», γιατί δεν κατονομάζει ούτε έναν τέτοιο; Τόσο γνωστοί είναι;

Και συνεχίζει ...ακάθεκτος, με μια «δραματική» αποστροφή προς τους «εμπόρους υπο-ειδήσεων»: «Στην περίπτωση δε, που δεν σας γνώριζαν ορισμένοι, τώρα που σας έπεσαν οι μάσκες, σας έμαθαν, επομένως φορέστε τες πάλι, γιατί πέρα απ' την υγεία μας, ζημιώνετε και την αισθητική μας, διότι τα πρόσωπα σας, μόνο κακία και ασχήμια μπορούν να εκπέμψουν». 

Ο διάκος της Μητροπόλεως Πατρών σκιαμαχεί για την εικόνα του μητροπολίτου του. Ξεσπαθώνει με αοριστολογίες και μεγαλοστομίες, χωρίς να λέει καν σε ποιο περιστατικό αναφέρεται, δηλ. δεν παραθέτει αυτό που συνέβη στην Μονή Νοτενών, ούτε τον σχετικό σχολιασμό των Πατρινών ΜΜΕ. 

Αντιθέτως, κάνει λόγο για αγράμματους και πληρωμένους δημοσιογράφους: 

«Αν και η δημοσιογραφική δεοντολογία προτάσσει επιτακτικά το λεπτομερειακό ρεπορτάζ, δηλαδή την έρευνα και την διασταύρωση των πληροφοριών πριν βγουν στην δημοσιότητα, (θεωρία που διδάσκεται και στο τελευταίο εργαστήρι δημοσιογραφίας), παρά ταύτα εκείνοι, επειδή είτε δεν έχουν σπουδάσει αυτό που κάνουν, είτε το έχουν σπουδάσει, αλλά έχουν αμειφθεί ώστε να το αγνοήσουν, έσπευσαν χρησιμοποιώντας μία φωτογραφία, να κρεμάσουν τις ταμπέλες τους και να βγάλουν τα αυθαίρετα συμπεράσματα τους, για ακόμα μια φορά». 

Θα είχε ενδιαφέρον να γνωρίζαμε αν όλο αυτό το παραλήρημα του διάκου έχει την «ευλογία» του μητροπολίτου Χρυσοστόμου. 

Πάντως, προσωπικά νομίζω ότι τα Πατρινά ΜΜΕ αντιμετωπίζουν με σεβασμό τον μητροπολίτη, προβάλλουν το έργο του, δεν του ασκούν κριτική και άρα δεν του δημιουργούν προβλήματα. 

Αν ...ξεφύγει και κανένα κριτικό σχόλιο, ειδικά σε συνθήκες πανδημίας, πρέπει να βγαίνει ο κάθε διάκος και να κατακεραυνώνει με αοριστίες τον δημοσιογραφικό κόσμο της πόλης; 

Ο εν λόγω διάκος θυμίζουμε ότι πρωτοστάτησε πρόσφτα στην «αυθόρμητη» μηχανοκίνητη παρέλαση για την 28η Οκτωβρίου, που στήθηκε στην Πάτρα παρά τα ισχύοντα λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού περιοριστικά μέτρα.

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΝΟΥ ΚΛΗΡΙΚΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΥ ΣΤΑ ΜΜΕ

Η επιστολή του κληρικού της Μητροπόλεως Πατρών Κύριλλου Κωστόπουλου εναντίον του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου - τον οποίο κατηγορεί για αντιορθόδοξες θέσεις και του ζητάει να ανακαλέσει αλλιώς θέτει εαυτόν εκτός Εκκλησίας (sic) - γνωρίζει μεγάλη διάδοση μεταξύ των γνωστών κύκλων, των "γνησίων χριστιανών". 

Αρχικώς την δημοσίευσε το "Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων Ρομφαία", στη συνέχεια αναδημοσιεύτηκε σε άλλα blogs και σήμερα και στην γνωστή παραληρηματική εφημερίδα "Ορθόδοξος Τύπος", στην έντυπη και στην ηλεκτρονική μορφή της. 

Την δική μας παρέμβαση, που αφορά στην απαράδεκτη ενέργεια του πατρινού κληρικού, σχολίασε ένας ανώνυμος με το ψευδώνυμο Πορφυρίτης και δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog katanixi.gr. Φυσικά δεν χρήζει απαντήσεως ένας ταλαίπωρος "ομολογητής" της ανωνυμίας. 

Έγινε, όμως, θέμα και στα πατρινά ΜΜΕ. 

Απόψε, Παρασκευή 15 Νοεμβρίου 2019, έγινε εκτενής αναφορά στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Achaia Channel, το οποίο παρουσιάζει ο δημοσιογράφος Κωνσταντίνος Φλαμής. Προσκεκλημένοι ζωντανά στο δελτίο ο θεολόγος Παναγιώτης Ανδριόπουλος (τηλεφωνικά από Αθήνα) και ο δημοσιογράφος Χριστόδουλος Αθανασάτος από την Ν. Υόρκη (μέσω skype).
Το θέμα ανέδειξε και το portal dete.gr

Στη συνέχεια παραθέτουμε το σχετικό βίντεο από το Patrastv. Το ρεπορτάζ είναι βασισμένο στο δικό μας κείμενο για το θέμα. 

Π.Α.Α.

Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΕΡΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΕΝΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ

Αλέξανδρος Κ. Παπαδερός
Δρ. Φιλοσ., Δρ.Θεολ.h.c.

Αγαπητέ μου κ. Ανδριόπουλε, 

Ένα θερμό ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σας εκφράζω για την εμπεριστατωμένη αναφορά σας στις τελετές «επανακομιδής της Τιμίας Κάρας του Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου από τη Ρώμη στην Πάτρα στις 26 Σεπτεμβρίου 1964». Υπάρχει μια σχετική «λεπτομέρεια», την οποία θα μου επιτρέψετε να υπενθυμίσω. 

«Η Ορθοδοξία στην Τηλεόραση» είναι ο τίτλος σχετικής παραγράφου σε βιβλίο μου.1  Ως αναγκαία εισαγωγή στο παρόν σχόλιό μου αντιγράφω από το βιβλίο αυτό τα ακόλουθα: 

¨Όταν ιδρύθηκε ο μεγάλος κρατικός τηλεοπτικός σταθμός Zweites Deutsches FERNSEHEN (ZDF), δηλαδή η 2η Γερμ. Τηλεόραση, με έδρα το Μάιντς, πρώτος Intendant (Γενικός Διευθυντής) εκλέχθηκε (12 Μαρτίου 1962) ο Karl Holzamer (1906-2007), Καθηγητής μου της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Johannes Gutenberg, στην πόλη του Μainz. Στο Aνώτερο Σεμινάριο Φιλοσοφίας που διηύθυνε μετείχαμε τότε, αν θυμούμαι καλά, 17 σπουδαστές, μερικοί από διάφορες χώρες. 

Ήρθε στο σεμινάριο για τελευταία συνεδρία και αποχαιρετισμό. Η συγκίνηση ήταν μεγάλη. Κάποια στιγμή μας λέγει: Θα ήθελα να με συνοδεύσετε στο νέο μου Γραφείο… Περπατήσαμε ως κάτω στην πόλη, όπου ήταν τα πρώτα Γραφεία της νεοσύστατης Τηλεόρασης. Συνεχίσαμε να κουβεντιάζουμε όρθιοι, ώσπου διέκοψε τη συζήτηση και λέγει: Για μια στιγμή. Δεν έχω ακόμη κανένα συνεργάτη. Δεν έρχεσθε σεις, να αποτελέσετε το πρώτο επιτελείο μου; Κοίταξε γύρω - γύρω και άρχισε να μοιράζει οφίκια.
Όταν ήρθε η σειρά μου, λέγει: Εσύ είσαι Ορθόδοξος – αρμοδιότητά σου είναι η του Επιστημονικού Συμβούλου για τον ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ! Έτσι απλά, η Ορθοδοξία εισήλθε στον μεγάλο εκείνο Τηλεοπτικό Σταθμό! Αυθόρμητα, ανεπαίσθητα θα έλεγε κανείς, άνοιξε για την Ορθοδοξία ένα μεγάλο τηλεοπτικό παράθυρο.
Με τη νέα αυτή ιδιότητα του Επιστημονικού Συμβούλου μίλησα μερικές φορές από τον τηλεοπτικό αυτό Σταθμό για διορθόδοξα και οικουμενικά θέματα. Χάρη στην ίδια ιδιότητα εισηγήθηκα, καλύφθηκαν και προβλήθηκαν ιστορικά γεγονότα:
Η μεγάλη παραγωγή 1000 Jahre Athos - 1000 χρόνια Άθως (οι μόνοι, στους οποίους επιτράπηκε είσοδος τηλεόρασης, χάρη στην παρέμβαση που είχα ζητήσει από τον μακαριστό Πατριάρχη Αθηναγόρα), η Γ΄ Πανορθόδοξη Διάσκεψη στη Ρόδο, η συνάντηση Πάπα και Πατριάρχη στα Ιεροσόλυμα, και άλλα.
Πάτρα: Σχετικό τηλεγράφημά μου προς τον αείμνηστο Μητροπολίτη Κωνσταντίνο δεν είχε θετικό αποτέλεσμα. Ωστόσο έφερα το Συνεργείο από το Mainz, που κάλυψε λεπτομερώς το σημαντικότατο αυτό διεκκλησιαστικό γεγονός της επανακομιδής και το έκαμε γνωστό όχι μόνο στη Γερμανία. 
Θα ήταν νομίζω μια καλή ιδέα να ζητηθεί αρμοδίως αντίγραφο της σχετικής ταινίας από το Μainz, να γίνει μεταγλώττιση και να αξιοποιηθεί εκείνη η σημαντική καταγραφή.
____________________

1. Ἀλέξανδρος Κ.. Παπαδερός, Μέ τόν Κισάμου καί Σελίνου Εἰρηναῖον έπί τραχείας ὁδοῦ. Τά τῆς γενέσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἀκαδημίας Κρήτης. Τεκμήρια. Θεσσαλονίκη 2014, σελ. 497 εξ.

ΕΝΩΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ: "Ο Μητροπολίτης Πειραιώς είναι υπεύθυνος για την κατάσταση στην Ουκρανία"

ΕΝΩΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ

Τατιάνα Τσάϊκα 

Ο Έλληνας δημοσιογράφος Παναγιώτης Ανδριόπουλος ανέθεσε ευθύνη για την εκκλησιαστική κατάσταση στην Ουκρανία στον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ. Στις 14 Σεπτεμβρίου 2019 ο Έλληνας δημοσιογράφος Παναγιώτης Ανδριόπουλος, συντάκτης του fanarion.blogspot.com, δημοσίευσε ανοικτή επιστολή προς τον ιεράρχη της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ (Μενζελόπουλο). 

Ο λόγος για τη δημοσίευση του θεολόγου, τον οποίο τα ΜΜΕ ονομάζουν έναν από τους συμβούλους του Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης Βαρθολομαίου, ήταν το άρθρο του Μητροπολίτη Σεραφείμ από τις 12 Σεπτεμβρίου 2019, στο οποίο δήλωσε ότι η ΟCU είναι μια «εκκλησία» που δεν υπάρχει από την κανονική άποψη, αποτελούμενη από κανονικούς παραβάτες, η απόφαση ανάθεσης των δύο «αναθεματισμένων και αχειροτόνιστες σχισματικές δομές της Ουκρανίας» είναι άκυρη και επομένως η απόφαση χορήγησης αυτοκεφαλίας στην ΟCU είναι επίσης άκυρη. 

Η ανοιχτή επιστολή λέει ότι ο Μητροπολίτης «και οι ομόφρονές του τορπίλισαν την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο» στην Κρήτη και «την πολέμησαν λυσσαλέα. 

Ο συντάκτης του άρθρου γράφει ότι ο Μητροπολίτης Σεραφείμ και οι «ομόφρονές του» «με το κλίμα που δημιουργήσατε γύρω από την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, δώσατε ένα γερό πάτημα στους Ρώσους να μην προσέλθουν τελικά στην Κρήτη».

«Ευθύνεστε και για την κατάσταση στο Ουκρανικό. Στις 28-1-2019 στο site του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων της Ρωσικής Εκκλησίας δημοσιεύεται κείμενο του περιλάλητου Γραφείου σας, με τίτλο: Ι.Μ. Πειραιώς για το ουκρανικό: «Η Ορθοδοξία οδηγείται σε μεγάλο σχίσμα». Αυτό λέτε και στο δικό σας πρόσφατο κείμενο, τάχα αγωνιών, ενώ ενισχύετε συστηματικά το ρωσικό οπλοστάσιο», λέει η επιστολή. 

Υπενθυμίζουμε, ότι ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ (Μενζελόπουλο) είναι ένας από τους σημαντικούς ιεράρχες της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, το σχόλιό του συζητήθηκε ευρέως στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης. 

Όπως ανέφερε η ΕΟΔ, νωρίτερα ο κλήρος της Ελληνικής Εκκλησίας δημοσίευσε ανοικτή επιστολή για το «ουκρανικό ζήτημα», καλώντας τους ιεράρχες να μην αναγνωρίσουν μονομερώς την ΟCU, σε αντίθεση με τη θέση άλλων Εκκλησιών. Στην ανοιχτή επιστολή προς 179 υπογράφοντες, ο κλήρος της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, δήλωσαν ότι γνωρίζουν για την πίεση που βιώνει η Ελληνική Εκκλησία στο «ουκρανικό εκκλησιαστικό ζήτημα».

ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Ο ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ "ΣΑΝ ΤΟ ΛΙΓΟ ΤΟ ΝΕΡΟ"

Σήμερα, Κυριακή 7 Ιουλίου 2019, στίς 8 το βράδυ, στους 89,5 fm, στον Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο ιερέας και σκηνοθέτης Πέτρος Μινώπετρος,  παρουσιάζει, σε επανάληψη, μια εκπομπή με θέμα: "Τα εγκλήματα του KKE-EAM-EΛAΣ-ΟΠΛΑ-ΔΣΕ στήν Ελληνική πεζογραφία". 

Καλεσμένος ο συγγραφέας Σωτήρης Δημητρίου, ο οποίος μιλάει για το βιβλίο του "Σαν το λίγο το νερό". 

Το βιβλίο είναι δεκαετίας ήδη. Πρωτοκυκλοφόρησε το 2008. 

Πρόκειται για την περιδιάβαση μιας ψυχής μετά θάνατον στο εσωτερικό τοπίο του ανθρώπου. Κυρίως στις σκοτεινές μεριές του, στα ανομολόγητα και στις πληγές του. Είναι ακόμα μια περιδιάβαση στους οικισμούς του ανθρώπου. Αντιπαραβάλλει ο συγγραφέας τα πρόσωπα και τα άτομα, τις δυσκολίες και τα καλά των ανθρώπινων κοινωνιών.

Ο συγγραφέας σημειώνει στο οπισθόφυλλο του βιβλίου: "Η απουσία στείρων αμφιβολιών και αβεβαιοτήτων έκανε τους ανθρώπους στα χωριά να είναι συνηθέστατα έξω απ' τον εαυτό τους, με όλως εξωτερικές έγνοιες που έσβηναν το δειλινό. Είχαν μαζεμένη την γνώμη τους, καθώς έλεγαν. Βέβαια με έναν άλλον τρόπο -και κυρίως μέσω της γλώσσας και της ενθεότητος- διαφοροποιούνταν απ' την φυσική κυψέλη με μια μόνιμη επαφή με το άρρητο, με τον ουρανό."

Το βιβλίο αυτό σίγουρα γράφτηκε «εκ βαθέων». Πρόκειται για μια κατάθεση ψυχής, βασανισμένη και προσωπική, που αναδεικνύει το μεγαλείο της μηδαμινότητας του ανθρώπου, ή μάλλον του προσώπου, μπροστά στο άπειρο. Μπροστά στο χρόνο και στο θάνατο.

Κι ακόμα στο βιβλίο «Σαν το λίγο το νερό», «όλα είναι γλώσσα»! Όπως σε κάθε βιβλίο του συγγραφέα. 

Όπως έχει πει κι ο ίδιος: "Λέξη- λέξη, ψηφίδα- ψηφίδα, πραγματικά. Και σ’ αυτό έτι περισσότερο. Γιατί ειδικά σ’ αυτό το βιβλίο υπάρχει η σχέση «δια παντός», διότι είναι πεθαμένος ο άνθρωπος που τα διηγείται και δεν μπορεί να επέμβει στο γλωσσικό υλικό του αφού έχει πεθάνει! Δηλαδή είναι ένα ψυχολογικό παιχνίδι, πρέπει να είναι τέλεια η γλώσσα εδώ ως πεθαμένος. Είναι οριστικό αυτό το βιβλίο, συμβολικά οριστικό."

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΓΟΡΑΣ: Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΥΜΟΡΦΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ

Κωνσταντίνος Αγόρας

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΥΜΟΡΦΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ
Θεμελιώδης εκκλησιολογία από το Facebook

Εκδόσεις Αρμός

Ο σύγχρονος κόσμος είναι μετα-χριστιανικός και μάλιστα η Ευρώπη. Εμείς δεν είμαστε (?) διότι ψυχολογικά δεν είμαστε σύγχρονος κόσμος αλλά μάλλον παραδοσιακός, προνεωτερικός κόσμος. Αν κανείς δεν έχει μυωπικό βλέμμα και βλέπει τα πράγματα σε βάθος χρόνου, δεν θα πρέπει να ανησυχεί. Τώρα είναι ο καιρός του επανευαγγελισμού, της Ευρώπης και του Κόσμου. Η εκκλησία είναι πάλι στην αρχή της. Και είναι στα καλύτερά της, ακριβώς γι'αυτό. Γιατί έγινε κοινωνικά tabula rasa και καλείται να ξεκινήσει από την αρχή. Είναι ευκαιρία και αφορμή για να επιστρέψουμε στις πρωτοχριστιανικές ρίζες μας και στην πρωτοχριστιανική εκκλησία. Ο κίνδυνος βρίσκεται αντίθετα στις στατικές, τις παλαιού τύπου κοινωνίες όπου όλοι είναι βαφτισμένοι και κανείς δεν είναι χριστιανός. Με λίγα λόγια καλούμαστε σε επιστροφή στον προ-κωνσταντίνειο χριστιανισμό. Η societas christiana πέθανε ανεπιστρεπτί (όχι βέβαια ακόμα σε χώρες σαν την Ελλάδα). Ανήκει σε προγενέστερη φάση της εκκλησίας και του χριστιανισμού (δόξα τω Θεώ). Τώρα πια η εκκλησία βασίζεται μέσα στον κάθε πιστό, όχι στην κάθε κοινωνία! Και οι πιστοί καλούνται ο καθένας να εσωτερικεύσουν την εκκλησία. Και ο καθένας, με εσωτερικευμένη την εκκλησία να είναι διατεταγμένος με τους άλλους γύρω από τον Χριστό. Ίσως είναι θέλημα Θεού να ξεχωρίσουμε, όχι μόνο από τον Καίσαρα (πολιτεία), αλλά και από τη Μάζα (κοινωνία). Χοντρικά, η εκκλησιαστική φάση 4ος-20ος αι. έκλεισε. Γυρίζουμε πάλι στη φάση 1ος-3ος αι. Κοινωνικά η εκκλησία είναι λοιπόν σήμερα ... μετα-χριστιανική (αλλά όχι μετα-χριστοειδής !). Το ίδιο και η εκκλησιολογία που έχετε στα χέρια σας. Είναι μια μετα-χριστιανική εκκλησιολογία.

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

Παραθέτουμε στη συνέχεια τα περιεχόμενα, τον πρόλογο και την εισαγωγή του βιβλίου. 

Περιεχόμενα-Πρόλογος-Εισαγωγή βιβλίου Κωνσταντίνου Αγόρα by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

Ο "ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ" "ΡΟΜΦΑΙΑΣ" ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ "ΠΕΡΙΘΩΡΙΑΚΟΙ ΚΑΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ"

Π.Α. Ανδριόπουλος 

Ο «Ρομφαίας» Αιμίλιος Πολυγένης έσπευσε να «απαντήσει» στο κείμενο που πριν λίγο αναρτήσαμε. 

Και πάλι, πανικόβλητος, καταφεύγει σε …ωραίους χαρακτηρισμούς: «ιστολόγια ερασιτεχνικά για να καλύψουν την δημοσιογραφική τους γύμνια και ανυπαρξία.» 

Ευτυχώς «κύριε» Πολυγένη που υπάρχετε εσείς, ο «επαγγελματίας» δημοσιογράφος! Εμείς μπροστά σας βέβαια είμαστε «ερασιτέχνες»! Εσείς είστε ο κολοσσός του επαγγελματισμού. Ουδόλως το αμφισβητούμε. Απλώς, επιτρέψτε μας, να γελάμε. 

Γράφει ο «Ρομφαίας»: «Γνωρίζουμε τη συμβολή μας στην ενημέρωση του κοινού για τα ορθόδοξα πράγματα σε παγκόσμιο επίπεδο.» Και πάλι δεν σας αμφισβητούμε. Αφού, όμως, είστε «παγκόσμιοι» γιατί μας …προτρέπετε: «αναλώστε την κριτική σας εποικοδομητικά στο να προαχθεί η Ορθοδοξία και όχι να ασχολείστε με το τι γράφει ένα εκκλησιαστικό ΜΜΕ.». 

Εσείς οι «παγκόσμιοι» είστε απλώς «ένα εκκλησιαστικό ΜΜΕ»; Δεν το δέχομαι! 

Εσείς είστε ΤΟ εκκλησιαστικό ΜΜΕ. 

Γι’ αυτό δεν θα πρέπει να δίνετε σημασία και να ταράσσεστε με αυτά τα «σενάρια» που «σκαρφιζόμαστε» εμείς, τα «ερασιτεχνικά» και «του περιθωρίου ιστολόγια». Τι μπορείτε να πάθετε εσείς, από «περιθωριακούς» και «ερασιτέχνες»; 

Και κάτι τελευταίο: Εμείς ούτε όνειρα ούτε εφιάλτες θερινής νυκτός βλέπουμε. Γιατί απολαμβάνουμε το «Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ και την μουσική του Φέλιξ Μέντελσον για το έργο αυτό. 
Σας τα συνιστούμε εκθύμως. Ίσως είναι λίγο δύσκολη για σας η τοιαύτη απόλαυση, γιατί μπορεί να έχετε πιο …λαϊκά αναγνώσματα και ακούσματα, αλλά κάνετε μια προσπάθεια… Ωφελημένος θα βγείτε.

"ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ" ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΕ ΣΤΑΪΝΧΑΡΤ

Το 2006 οι εκδόσεις Μαΐστρος, δηλαδή οι φιλόπονοι Εύη Βουλγαράκη και Δημήτρης Πισίνας, μας έδωσαν ένα πολύτιμο βιβλίο: «Το Ημερολόγιο της Ευτυχίας του Nicolai Steinhardt». 

Ξαναθυμόμαστε την σπουδαία αυτή έκδοση, με αφορμή την εκπομπή του ιερέα και σκηνοθέτη π. Πέτρου Μινώπετρου, που θα μεταδοθεί την Κυριακή 11 Μαρτίου 2018 στις 8 τo βράδυ, στον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος (89,5 fm), και έχει ως θέμα: «Η αντίσταση της Λογοτεχνίας στον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό. Μάρτυρες των κομμουνιστικών φυλακών και των ρουμανικών στρατοπέδων καταναγκαστικής εργασίας, εξόντωσης και θανάτου-Γκουλάγκ. Το Ημερολόγιο της Ευτυχίας του Nicolai Steinhardt». 

Το βιβλίο (526 σελίδες), σε μετάφραση από τα Ρουμανικά του Νεκτάριου Κουκοβίνου, πραγματεύεται την πνευματική περιπέτεια του Νικολάε Στάινχαρτ, ενός συγγραφέα που θεωρείται ο «Παπαδιαμάντης» της Ρουμανίας. Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε Εβραϊκή οικογένεια. Έσκυψε και μελέτησε σε βάθος την Ευρωπαϊκή γραμματεία. Κάτοχος μεγάλης φιλοσοφικής όσο και λογοτεχνικής παιδείας, πνεύμα ανήσυχο και περίεργο, γνώρισε και ασπάστηκε την ορθόδοξη πίστη. Φυλακίστηκε από το καθεστώς Τσαουσέσκου και έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα μαζί με ποινικούς εγκληματίες και πολιτικούς καταδίκους, μεταξύ των οποίων και ιερείς όλων των χριστιανικών δογμάτων. Βαφτίστηκε κρυφά μέσα στις φυλακές, ενώ αργότερα έζησε στη Μονή της Ροχίας, ως ιερέας και υπεύθυνος βιβλιοθήκης. Οι εμπειρίες της ζωής του, η εξέλιξη των σκέψεών του, ο δρόμος για τη σωματική, ψυχική και νοητική του επιβίωση, καθώς και η πνευματική του πορεία, καταγράφονται στο βιβλίο του, το οποίο ο συγγραφέας θεωρεί ως την πολιτική, λογοτεχνική και πνευματική του διαθήκη. Το χειρόγραφο του «Ημερολογίου της Ευτυχίας», που είναι το σημαντικότερο έργο του, κατασχέθηκε από το καθεστώς, καταστράφηκε σε καιρούς ταραχώδεις και ανασυστήθηκε από μνήμης. Με παράδοξο όμως και αξιοθαύμαστο τρόπο ήρθε και πάλι στα χέρια του. Βιβλίο στοχαστικό όσο και βιωματικό, συνιστά μια από τις σημαντικότερες πνευματικές καταθέσεις του 20ού αιώνα. 

Όπως αναφέρει ο Νικολάε Μανολέσκου σε ένα χρονικό του «ένα λαμπρό βιβλίο, ένα πολυσύνθετο κράμα από αναμνήσεις, εξομολογήσεις, ερμηνευτική, χιούμορ, τραγωδία, ιστορία, οικουμενικότητα, μεταφυσική, φιλοσοφία, αποσπάσματα από βιβλία που έχει διαβάσει ο συγγραφέας κ.ά.». Άλλωστε αυτό το ομολογεί και ο ίδιος ο συγγραφέας, ότι δηλαδή ανατρέχει ελεύθερα στο παρελθόν, γράφοντας μάλιστα όχι παράλληλα με τα συμβάντα που περιγράφει αλλά ως απομνημονευματογράφος, εκ των υστέρων. Εξίσου ελεύθερη είναι και η ειδολογική ταυτότητα των σημειώσεών του. Αφήγηση, περιγραφή, δοκιμιακός βηματισμός ή αποφθεγματικός λόγος, φιλοσοφικοί ή θεολογικοί προβληματισμοί, παραθέματα από διαλόγους και στίχους, όλοι αυτοί οι αποκλίνοντες τρόποι γραφής ενισχύουν την εικόνα ενός όλου αποσπασματικού, που θυμίζει τον κατακερματισμένο, θραυσματικό, συνειρμικό λόγο της μοντέρνας λογοτεχνίας. 

O Βίτζιλ Μπουλάτ παρατηρεί ότι «στο πρόσωπο του Στάινχαρτ συνυπάρχουν αρμονικά ο συγγραφέας και ο μοναχός, γι’ αυτό και το Ημερολόγιο της Ευτυχίας είναι ένα βιβλίο μύησης στον χριστιανισμό». Ο ίδιος ο Στάινχαρτ καταγράφει στο Ημερολόγιό του καθαρά υπαρξιακές θέσεις, που αφορούν στην ουσία του χριστιανισμού, όπως: «Είμαι χριστιανός και γι’ αυτό με επισκέπτεται η χαρά, χαρά παράξενη και αναίτια. Μόνο εξαιτίας του χριστιανισμού δεν γυρνάω σκυφτός, ντροπιασμένος και απογοητευμένος στους δρόμους της πόλης, νύχτα μέρα. Μόνο εξαιτίας της πίστης στον Ιησού Χριστό δεν κατέληξα να γίνω κι εγώ (όπως λέει ο Φρανσουά Μωριάκ στο βιβλίο του Πεπρωμένα) ένα από αυτά τα ζωντανά πτώματα που κουβαλάει μαζί του το τρεχούμενο νερό της ζωής. Μόνο εξαιτίας του χριστιανισμού μπόρεσα να καταλάβω αυτό που πολύ όμορφα λέει η Αγία Γραφή στις Πράξεις των Αποστόλων και συγκεκριμένα στο 20,35: Μακάριον εστί μάλλον διδόναι ή λαμβάνειν». 

Π.Α.Α.

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ / ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ / ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑ ΒΑΣΙΛΕΩΝ

Ο θεολόγος και μουσικός Παναγιώτης Α. Ανδριόπουλος μιλάει στην εκπομπή "Η Μουσική των Προσώπων" και στον Γεώργιο Ντόβολο, στον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος 89,5 για «Τα Πολυχρόνια των Βασιλέων», με αφορμή τη διάλεξη που πραγματοποίησε στην Μουσική Βιβλιοθήκη στο Μέγαρο Μουσικής στις 11 Ιανουαρίου 2017. 

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ SOCIAL MEDIA ΣΤΗΝ ATHENS VOICE

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΝΤ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ 

Athens Voice

Ίσως δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει αλλά ένας από τους μεγαλύτερους θεράποντες των social media είναι η Εκκλησία! Και εδώ ο όρος ας εκληφθεί με την στενή, τρέχουσα έννοια, ήτοι τους κληρικούς όλων των βαθμίδων και διάφορους εκκλησιαστικούς οργανισμούς.
Στο facebook και στο twitter – για να περιοριστούμε στα πιο δημοφιλή – είναι κατακλυσμιαία η παρουσία κληρικών και μοναχών. Το ενδιαφέρον είναι, φυσικά, κυρίως η θεματολογία.
Πνευματικές νουθεσίες, πνευματικές – ας τις πούμε έτσι – συζητήσεις, σκέψεις (ως επί το πλείστον «θετικές»), προσευχές, ποιήματα θρησκευτικού περιεχομένου, κυκλοφορούν εν αφθονία στις σχετικές σελίδες. Μάλιστα ένας ιερέας έβγαλε σε βιβλίο το υλικό του στο fb και πωλείται σα ζεστό ψωμάκι. Και τίθεται το ερώτημα: Ασκείται ποιμαντική από το facebook; Προφανώς και όχι. Η ποιμαντική προϋποθέτει προσωπική σχέση. Στα social media τα πράγματα είναι απρόσωπα εν πολλοίς (παρά την …ειρωνεία του «φίλου» στο fb) και η φύση του μέσου δεν αντέχει σοβαρή ποιμαντική. Άρα αυτό που ασκείται από τους ιερείς είναι καθοδήγηση. Και τα social media προσφέρονται για καθοδήγηση.
Μια ατάκα, ένα tweet, μια «πνευματική» οδηγία, είναι ικανά για να πάρει φωτιά το διαδίκτυο. Χιλιάδες likes, σχόλια υπερεκχυλιζούσης συναισθηματικότητας, εκατοντάδες κοινοποιήσεις, με ένα λόγο «χαλάει ο κόσμος». Και ο ιερωμένος – γέροντας καθίσταται αδιαφιλονίκητος γκουρού των social media. Μια ανάρτησή του κάνει τα πλήθη να παραληρούν.
Παράλληλα, βλέπει κανείς στο fb ιερείς να πίνουν καφέ, με συναδέλφους τους κληρικούς ή φίλους λαϊκούς, να κάνουν αναρτήσεις από εντατικές νοσοκομείων όπου νοσηλεύονται οι ίδιοι (sic), να φωτογραφίζονται εντός ναού, εκτός ναού, να μας ενημερώνουν κάθε λεπτό πού βρίσκονται, τι κάνουν και πολλά άλλα απίθανα!
Ποια η ανάγκη των κληρικών να εκφράζονται στα social media ως «κοινοί θνητοί»; Έχουν βέβαια κάθε δικαίωμα, είναι άνθρωποι της εποχής τους, αλλά τίθεται ένα θέμα: υπάρχουν όρια λόγω ιεροσύνης ή όχι; Έχουμε σκεφτεί μήπως το μυστήριο της ιεροσύνης κινδυνεύει σοβαρά από τα social media;
Κατά καιρούς κάποιοι αρχιερείς έχουν δώσει οδηγίες στους ιερείς της Μητροπόλεώς τους για τη χρήση του facebook, θεωρώντας πως το πράγμα έχει «ξεφύγει».
Ο Μητροπολίτης Ν. Ιωνίας Γαβριήλ σε σχετική εγκύκλιό του προς τους ιερείς της περιφερείας του σημειώνει ότι δεν θέλει να προβεί σε «ενέργειες αποκλεισμού» από την διαδικτυακή παρουσία των κληρικών του, αλλά τονίζει μεταξύ άλλων: «Δέν δυνάμεθα νά χρησιμοποιοῦμε τά μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης χωρίς ἐκκλησιαστική συνείδηση καί συνάμα χωρίς ἐκκλησιαστικό φρόνημα. Δίνουμε μαρτυρία Ἐκκλησίας καί ὄχι ἀλλότριων χώρων». Τώρα θα πρέπει να ορίσουμε τι σημαίνουν σήμερα οι όροι «εκκλησιαστική συνείδηση» και «εκκλησιαστικό φρόνημα», και πώς μπορούν να αποτυπωθούν στην χρήση των social media από τους ιερείς.
Ο Μητροπολίτης Ν. Ιωνίας επισημαίνει σωστά ότι απαιτείται η αρετή της διάκρισης και ότι «χρειάζεται κατανόηση ἀπό μέρους μας καί συνεχῆ ὑπενθύμιση ὅτι οὔτε αὐτόκλητοι σωτῆρες εἴμαστε οὔτε ἡ ἄρχή καί τό τέλος τῆς ἐκκλησίας, γιά αὐτό καλό θά εἶναι νά μήν ἀναλωνόμαστε σέ διαδικτυακές μεγαλορητορίες καί ἀτέρμονες κριτικές πού περισσότερο ἐγωισμό καί ἐπαρση μᾶς προσδίδουν παρά ἐκκλησιαστική παρρησία». Ποιος όμως διδάσκει στους σημερινούς ιερείς την διάκριση; Όχι με λόγια, αλλά κυρίως με πράξεις. Η αδιακρισία είναι το κατ’ εξοχήν συστατικό των social media, αλλά και το κύριο χαρακτηριστικό της Εκκλησίας στις μέρες μας.
Πρωτοσύγκελλος Μητροπόλεως ζήτησε από τους ιερείς να προσέχουν που… φωτογραφίζονται και κυρίως να μην προχωρούν στην δημόσια ανάρτηση των φωτογραφιών αυτών και να απενεργοποιήσουν τους προσωπικούς τους λογαριασμούς στο… facebook. Το αίτημα του Πρωτοσυγκέλλου προκάλεσε την αντίδραση ιερέα που ανέφερε: «έχω περισσότερους από 3.000 “φίλους” στο facebook», για να πάρει την εξής “πληρωμένη” απάντηση: «Στο facebook έχεις 3.000 “φίλους" αλλά στην Ενορία σου δεν μαζεύεις ούτε 30 πιστούς».
Σημαντικό ζήτημα για την διοικούσα Εκκλησία είναι η παρουσία μοναχών στο fb. Οι μοναχοί υποτίθεται πως απαρνούνται τα του κόσμου. Άρα και τις τρέχουσες (διάβαζε εφήμερες) πρακτικές του κόσμου. Επομένως, θα πρέπει να συμφωνήσουμε ότι μοναχισμός και social media είναι πράγματα εντελώς ασύμβατα.
Τα social media σίγουρα δυναμιτίζουν την εσωτερική ζωή της Εκκλησίας, καθώς αναπαράγονται κουτσομπολιά, εκτοξεύονται …βολές, βγαίνουν στην επιφάνεια ζηλότυπες καταστάσεις κ.ο.κ. Το πρόβλημα έχει λάβει μεγάλες διαστάσεις και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με εγκυκλίους ή προτροπές.
Η ματαιοδοξία και η ματαιολογία – για να μην αναφερθούμε στη φωτολαγνεία – κυριαρχούν στις αναρτήσεις των κληρικών στο διαδίκτυο. 
Η κατάσταση δεν φαίνεται να είναι αναστρέψιμη, αφού η διοικούσα Εκκλησία δεν μπορεί ακόμα να προφέρει σωστά την πραγματικότητα σε σχέση με το φαινόμενο. Άρα, τα social media θα είναι το βήμα και κάθε …πικραμένου κληρικού.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (ΒΙΝΤΕΟ)

Στο διαδικτυακό κανάλι intv.gr μια συνέντευξη με τον Βλάση Βλασίδη, Επίκουρο καθηγητή στο Τμήμα Βαλκανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και την δημοσιογράφο Σοφία Καρεκλά, υποψήφια διδάκτορα στο Τμήμα Δημοσιογραφίας & ΜΜΕ του ΑΠΘ, με θέμα τους εκκλησιαστικούς τηλεοπτικούς σταθμούς στην Ελλάδα.

Παρουσίαση: Παναγιώτης Ανδριόπουλος 

Σκηνοθεσία: Γιώργος Αρβανίτης

Δείτε την συνέντευξη εδώ. 

«ΤΑ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΕΩΝ» ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 89,5

Σήμερα Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2017, στον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος 89,5 και στην εκπομπή «Η Μουσική των προσώπων», που μεταδίδεται κάθε Σάββατο 4-5 το απόγευμα, προσκεκλημένος του Γιώργου Ντόβολου θα είναι ο θεολόγος και πρωτοψάλτης στην Ι. Μονή Πετράκη Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος. 

Ο Π. Ανδριόπουλος θα αναφερθεί στην πρόσφατη διάλεξή του στην Μουσική Βιβλιοθήκη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, με θέμα: «Τα Πολυχρόνια των Βασιλέων». 

Ο Πολυχρονισμός του Βασιλέως ήταν μία μουσική σύνθεση που ψαλλόταν πάντοτε, κατά την περίοδο της Βασιλείας στην Ελλάδα, σε κάθε Θεία Λειτουργία, ακριβώς πριν το Αποστολικό ανάγνωσμα, αλλά ψαλλόταν και στις επίσημες Δοξολογίες. 

Πολλοί συνθέτες εκκλησιαστικής μουσικής συνέθεσαν έντεχνα Πολυχρόνια για τους Βασιλείς, τόσο στην βυζαντινή όσο και στην ευρωπαϊκή μουσική. Πολλές από τις συνθέσεις αυτές δημοσιεύτηκαν σε έντυπα μουσικά βιβλία, ενώ άλλες παρέμειναν χειρόγραφες και απόκεινται σε διάφορα αρχεία και ιδιωτικές συλλογές. 

Στην εκπομπή θα ακουστούν Πολυχρονισμοί των Βασιλέων από ανέκδοτες, ιστορικές ηχογραφήσεις σπουδαίων πρωτοψαλτών, όπως οι: Θρασύβουλος Στανίτσας, Χαρίλαος Ταλιαδώρος, Μανώλης Χατζημάρκος, Σπυρίδων Περιστέρης κ.α.

Ο π. ΠΕΤΡΟΣ ΜΙΝΩΠΕΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΤΡΕΪ ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας 89,5 στο πλαίσιο της εκπομπής «Ραδιοφωνικές Προσωπογραφίες», που μεταδίδεται κάθε Σάββατο 12:00 - 14:00, επιχειρεί να σκιαγραφήσει ραδιοφωνικά τις προσωπογραφίες σημαντικών ανθρώπων του παρελθόντος και του παρόντος. 

Αυτό το Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2017, με αφορμή τα 30 χρόνια από την κοίμηση του μεγάλου σκηνοθέτη Αντρέϊ Ταρκόφσκι, θα μεταδώσει σε επανάληψη εκπομπή με καλεσμένο τον π. Πέτρο Μινώπετρο, σκηνοθέτη (ειδικευμένο στον κινηματογράφο της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης) και Καλλιτεχνικό Διευθυντή της Κινηματογραφικής Λέσχης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. 

Η εκπομπή έχει θέμα: «Θεωρία και πράξη του κινηματογράφου μέσα από τη φιλμογραφία του Αντρέϊ Ταρκόφσκι. Μέρος Β΄» και την επιμελείται και παρουσιάζει ο δημοσιογράφος Βασίλης Σπυρόπουλος.

Δείτε στη συνέχεια τον π. Πέτρο Μινώπετρο να μιλάει για τον Ταρκόφσκι στην εκδήλωση που διοργάνωσε το Καλλιτεχνικό Σύνολο "Πολύτροπον" στις 26 Φεβρουαρίου του 2016. 

Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΒΕΛΙΤΖΑΝΙΔΗΣ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΙΑ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ ΚΑΙ ΣΑΛΑΜΟΦ

"Tο βιβλίο - που έφτασε σε μας με καθυστέρηση σαράντα ετών- αντιπροσωπεύει ένα βαρυσήμαντο γεγονός στα εκδοτικά μας πεπραγμένα, καθώς αποτελεί κι έναν «εκδοτικό» άθλο, όπου οι 2.000 σελίδες χώρεσαν σ’ έναν τόμο μέσου μεγέθους και όγκου. Τυπώθηκε λοιπόν «σε χαρτί Σαμουά Βίβλου 40 γραμμαρίων από την EBNER & SPIEGEL GmbH Γερμανίας τον Νοέμβρη του 2011». Και μόνο εκδοτικά ο τόμος είναι ένα πολύτιμο δώρο για τον αναγνώστη."

Αυτά έγραφε ο Κωστής Παπαγιώργης κατακλείοντας το κείμενό του για τις "Ιστορίες από την Κολιμά" του Αβραάμ Σαλάμοφ, το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ίνδικτος. 

Πρόκειται για ένα συγκλονιστικό, ωμό και ζοφερό ντοκουμέντο από τα στρατόπεδα εργασίας της Σοβιετικής Ένωσης, εκεί όπου ο Σαλάμοφ πέρασε τη μισή ενήλικη ζωή του. 

Ο Κωστής Παπαγιώργης, παρατηρεί στο κείμενο που ήδη μνημονεύσαμε:
"Δεν είναι τυχαίο ότι ο Σαλάμοφ αντιμετωπίζει με κάποια υποτίμηση τις Αναμνήσεις από το σπίτι των πεθαμένων. Ο Ντοστογιέφσκι, τονίζει ο αφηγητής, δεν συνάντησε και δεν γνώρισε ανθρώπους του αυθεντικού κόσμου των κακοποιών (σ. 280). Επίσης, παρατηρεί με μαύρο χιούμορ: «Η εποχή του Ντοστογιέφσκι ήταν διαφορετική, και το τότε κάτεργο δεν είχε φτάσει σε τέτοια αναβάθμιση, σαν αυτή που διηγήθηκα εδώ. Ό,τι συμβαίνει εδώ είναι υπερβολικά ασυνήθιστο, απίστευτο, και το φτωχό ανθρώπινο μυαλό δεν είναι σε θέση να δώσει συγκεκριμένη μορφή στην εδώ ζωή...». (σ. 179) Περί τίνος ακριβώς πρόκειται; Ενώ θα περίμενε κανείς να διαβάσει για στυγνούς ανθρωποφύλακες του καθεστώτος -που δεν λείπουν βέβαια-, εκείνο που ανακαλύπτει είναι οι κακοποιοί, τα απίθανα ανθρωπάρια (φονιάδες, κλέφτες, ανώμαλοι, αποσαθρωμένες ψυχές, ανθρωποφάγοι στην κυριολεξία) που είχαν ειδικό ρόλο στο στρατόπεδο. Οι κακοποιοί ήταν οι «φίλοι του λαού», ενώ οι πολιτικοί κρατούμενοι αποτελούσαν την απεχθή μάζα των «εχθρών του λαού»."

Ποιος είναι ο εκδότης  του βιβλίου "Ιστορίες από την Κολιμά" του Σαλάμοβ, όπως και ο εκδότης των Ντοστογιεφσκικών "Ηλίθιος", "Δαιμονισμένοι", "Αδερφοί Καραμάζοφ" κ.α. στα χρόνια μας; Μα, ο Μανώλης Βελιτζανίδης από τις εκδόσεις "Ίνδικτος", ο οποίος θα συνομιλήσει απόψε (εκπομπή σε επανάληψη), Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016 στις 8 το βράδυ, στο Ραδιόφωνο της Εκκλησίας 89,5 με τον ιερέα και σκηνοθέτη π. Πέτρο Μινώπετρο.

Οπότε παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η γνώμη του, αφού η εκπομπή έχει θέμα: «Η ζωή και το έργο των Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι και Βαρλαάμ Σαλάμοβ». 
Π.Α.Α.

Δείτε και την σχετική ανάρτησή μας

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟΥΣ "ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΚΑΡΑΜΑΖΟΦ" ΤΟΥ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Ο ΣΤΑΘΗΣ ΛΙΒΑΘΙΝΟΣ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΠΙΜΕΝΩΝ ΡΩΣΙΚΑ...

Στάθης Λιβαθινός - Ρίμας Τούμινας

Το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας 89,5 στο πλαίσιο της εκπομπής «Από Τέχνη σε Τέχνη», που μεταδίδεται κάθε Κυριακή 20:00 - 21:00, επιχειρεί να διαλεχθεί και να παρουσιάσει τα διάφορα είδη τέχνης μέσα από προσωπικές μαρτυρίες σημαντικών ανθρώπων που τα υπηρετούν.

Σήμερα Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2016, με αφορμή το έτος Ρωσίας, θα μεταδώσει σε επανάληψη εκπομπή με καλεσμένο τον σκηνοθέτη Στάθη Λιβαθινό. Η εκπομπή έχει θέματα: α) «Ο ρόλος και η λειτουργία του θεάτρου στη Σοβιετική Ένωση και η σχέση του με τον άνθρωπο, την κοινωνία και την εξουσία» β) «Η Ρωσική Σχολή Θεάτρου» γ) «Το Κρατικό Ινστιτούτο Θεάτρου Μόσχας» δ) «Οι σκηνοθέτες δημιουργοί: Στανισλάφσκι, Τσέχωφ, Βαχτάγκωφ, Μέγιερχολντ, Φαμένκο, Γκοντσαρώφ» ε) «Ο σκηνοθέτης ως πνευματικός οδηγός μιάς παράστασης» και στ) «Ο ηθοποιός ως πνευματικό όν» και την επιμελείται και παρουσιάζει ο ιερέας και σκηνοθέτης π. Πέτρος Μινώπετρος. 

Σε ανάρτησή μας τον περασμένο Ιούλιο, είχαμε αναφερθεί στην τραγωδία «Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή από το φημισμένο Ρωσικό Θέατρο Βαχτάνγκοφ που ανέβηκε στην Επίδαυρο σε συμπαραγωγή με το Εθνικό Θέατρο και σε σκηνοθεσία του πολυβραβευμένου Ρίμας Τούμινας, καλλιτεχνικού διευθυντή του Θεάτρου Βαχτάνγκοφ. 

Ο Στάθης Λιβαθινός τόλμησε αυτή την συνεργασία, η οποία ευοδώθηκε, κατά πως φαίνεται, αφού μετά το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, το Ηρώδειο και το Βαχτάνγκοφ στη Μόσχα, η παράσταση «Οιδίπους Τύραννος» σε σκηνοθεσία Ρίμας Τούμινας, μεταφέρθηκε και στην Αγία Πετρούπολη, όπου συμμετείχε στο 5ο Διεθνές Πολιτιστικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης με δύο παραστάσεις στο θέατρο Alexandrinsky, στις 2 και 3 Δεκεμβρίου, δηλ. μόλις χθες και προχθές. Επίσης, στις 2 Δεκεμβρίου, στο Πολιτιστικό Φόρουμ, παρουσιάστηκε το ντοκιμαντέρ «Οιδίποδας στην Επίδαυρο» της Marina Merkulova, διάρκειας 44 λεπτών, που προβάλλει όλα τα στάδια δημιουργίας της παράστασης του Ρίμας Τούμινας, από τη σύλληψη της ιδέας μέχρι την πρώτη παράσταση επί σκηνής. 

Ο «Οιδίπους Τύραννος», αποτέλεσμα συνεργασίας του Εθνικού Θεάτρου και του θεάτρου Βαχτάνγκοφ, πήρε ιδιαίτερα κολακευτικές κριτικές και στη Μόσχα, όπου παρουσιάστηκε στις 12, 13 και 14 Νοεμβρίου, ενώ αναφέρθηκαν στην παράσταση τα εγκυρότερα ρωσικά ΜΜΕ. Eπίσης, ιδιαίτερη μνεία έγινε από τα Μ.Μ.Ε. της Μόσχας για το Χορό ο οποίος αποτελείται από Έλληνες ηθοποιούς, τη διδασκαλία των οποίων έκανε o Αναπληρωτής Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου Θοδωρής Αμπαζής. 

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, Στάθης Λιβαθινός, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Ιζβέστια, αναφέρθηκε με θερμά λόγια στη συνεργασία με το θέατρο Βαχτάνχοφ και σχολίασε: «Όλοι μου έλεγαν στην αρχή, ότι είναι σχεδόν αδύνατο να κάνουμε ένα κοινό έργο, αλλά τελικά ο Ρίμας κι εγώ βρήκαμε χρηματοδότηση και σιγά -σιγά η ιδέα μας τους κέρδισε όλους». 

Το ενδιαφέρον είναι ότι η υπουργός Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου βρέθηκε στην Αγία Πετρούπολη για το Πολιτιστικό Φόρουμ και αναφέρθηκε στην συνεργασία Ρώσων και Ελλήνων στην παράσταση του Οιδίποδα, θεωρώντας την πρότυπο για την καλλιτεχνική συνεργασία των δύο χωρών. 

Κατόπιν αυτών η αποψινή εκπομπή του π. Πέτρου Μινώπετρου με καλεσμένο τον Στάθη Λιβαθινό, αποκτά ιδιαίτερη επικαιρότητα.
Π.Α.Α.

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΤΟΝ π. ΠΕΤΡΟ ΜΙΝΩΠΕΤΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΡΩΣΙΑ

Σήμερα, Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2016 στις 8 το βράδυ, το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας 89,5 στο πλαίσιο της εκπομπής «Από Τέχνη σε Τέχνη», με αφορμή το έτος Ρωσίας, θα μεταδώσει σε επανάληψη εκπομπή με καλεσμένο τον συγγραφέα και μεταφραστή Δημήτρη Τριανταφυλλίδη.  

Η εκπομπή έχει θέμα: «Η βυζαντινή και φιλοκαλική επίδραση στη ρωσική λογοτεχνία, θέατρο, κινηματογράφο και Θεολογία τον 19ο και 20ο αιώνα. Πρόσωπα και ρεύματα – Θεολόγοι : Νικολάι Μπερντιάγιεφ, π. Σέργιος Μπουλγκάκωφ, Άβελ Φλορένσκι - Λογοτέχνες: Πούσκιν, Γκόκγολ, Ντοστογιέφσκι, Τολστόι, Τσέχωφ, Γεσένιν, Αχμάτοβα, Μάντελσταμ, Σολτζενίτσιν, Σαλάμωφ, Πάστερνακ, Μπρόνσκι – Σκηνοθέτες κινηματογράφου: Ταρκόφσκι, Παραντζάνωφ, Μουράτοβα, Ιοσελιάνι, Αμπουλάντζε, Σοκούρωφ - Σκηνοθέτες θεάτρου: Μέγιερχολντ, Λιουμπίμοβ» και την επιμελείται και παρουσιάζει ο ιερέας και σκηνοθέτης π. Πέτρος Μινώπετρος.

Ο Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης γεννήθηκε το 1959 στη Θεσσαλονίκη. Το 1980 έγινε δεκτός στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Κιέβου «Ταράς Σεβτσένκο», από το οποίο αποφοίτησε το 1985 με Αριστείο και τον τίτλο του «Μάγιστρου των Φιλοσοφικών Επιστημών». Τελείωσε και την Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Για πολλά χρόνια εργάστηκε ως Διευθυντής Σχολικών μονάδων της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και σε ΙΕΚ. Στη συνέχεια μεταπήδησε στη Δημοσιογραφία και εργάστηκε ως επιτελικό στέλεχος σε μεγάλες εφημερίδες, τηλεοπτικούς σταθμούς και περιοδικά. Τα τελευταία δέκα χρόνια είναι αρχισυντάκτης του δημοτικού ραδιοφώνου της Αθήνα «Αθήνας 9.84», υπεύθυνος για τις μεταναστευτικές εκπομπές. Έχει μεταφράσει περισσότερα από 60 βιβλία ρώσων θεολόγων, φιλοσόφων, πεζογράφων, ποιητών και δραματουργών. Είναι διαχειριστής του blog samizdateditions.blogspot.gr και του εκδοτικού οίκου samizdat. Το 2014 ίδρυσε το περιοδικό «Στέπα», μια εξαμηνιαία επιθεώρηση του ρωσικού πολιτισμού, μια έκδοση 400 σελίδων με περιεχόμενα που αφορούν την ποίηση, τη λογοτεχνία, τη φιλοσοφία, τη θεολογία, το θέατρο, τον κινηματογράφο, την ιστορία, τη ρωσική Διασπορά κλπ. Συμμετέχει ενεργά στις ελληνορωσικές πολιτιστικές σχέσεις, σε διεθνή συνέδρια και κοινές εκδόσεις με μεγάλα ρωσικά πνευματικά ιδρύματα.

Με τον Δημήτρη Τριανταφυλλίδη - και τον Δημήτρη Μπαλτά - παρουσιάσαμε τον περασμένο Απρίλιο  την εκδήλωση «Ρωσική Διασπορά – Από το μαρτύριο στη μαρτυρία». Παραθέτουμε το σχετικό βίντεο. 

Ο Δημήτρης Τριανταφυλλίδης έχει ξαναμιλήσει στην εκπομπή του π. Πέτρου Μινώπετρου και μάλιστα για τα μαρτύρια των συγγραφέων στην Κομμουνιστική Ρωσία. Δείτε την σχετική ανάρτησή μας εδώ,

Το 4ο τεύχος του περιοδικού Στέπα (Φθινόπωρο 2016) μόλις κυκλοφόρησε, με πολύ πλούσια ύλη (σελ. 312) που καλύπτει ευρύ φάσμα θεμάτων της ρωσικής διανόησης. Να σημειώσουμε ότι πρόκειται για περιοδικό μοναδικό στο είδος του και εκδίδεται χάρη στο πάθος του Δημήτρη Τριανταφυλλίδη για την ρωσική πνευματικότητα και τον πολιτισμό της Ρωσίας.

ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΑ ΡΟΚ ΕΚΠΟΜΠΗ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 89,5

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Ο συγγραφέας Νίκος Μποζίνης μιλάει στο Ραδιόφωνο της Εκκλησίας 89,5 για τη ροκ παγκοσμιότητα και την ελληνική τοπικότητα, τον ποιητή, τραγουδοποιό Bob Dylan, στον οποίο απονεμήθηκε το Nobel Λογοτεχνίας 2016 και τον τραγουδοποιό Διονύση Σαββόπουλο. 

Η εκπομπή, την οποία επιμελείται και παρουσιάζει ο ιερέας και σκηνοθέτης π. Πέτρος Μινώπετρος, θα μεταδοθεί την Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2016 στις 8 το βράδυ. Ο συγγραφέας Νίκος Μποζίνης, Δρ Σύγχρονης Ιστορίας και συγγραφέας του βιβλίου «Ροκ παγκοσμιότητα και ελληνική τοπικότητα - Η κοινωνική ιστορία του ροκ στις χώρες καταγωγής του και στην Ελλάδα» θα συνομιλήσει με τον π. Πέτρο Μινώπετρο για τα θέματα: α) «Ροκ και νεολαία» και β) «Κινηματογράφος, θέατρο, όπερα, χορός, ραδιόφωνο και τηλεόραση». 

Στο βιβλίο του για το ροκ ο συγγραφέας Δρ Ν. Μποζίνης, - με σπουδές στην ιστορία και κοινωνική ανθρωπολογία στο Α.Π.Θ. και πολιτισμικές σπουδές (cultural studies) στο πανεπιστήμιο του Nottingham Trent - επιχειρεί μια ιστορική και πολιτισμική ανάλυση του φαινομένου παίρνοντας δυο άξονες: τις κοινωνίες προέλευσης και την Ελλάδα. Το παρακολουθεί για μισό αιώνα και μας αφηγείται μια ιστορία καλογραμμένη, πέρα από τα συνηθισμένα βαρύγδουπα στερεότυπα, με πρωτοτυπία και με βαθιά γνώση που βασίζεται στις σύγχρονες πολιτισμικές σπουδές, σε μια εκτεταμένη έρευνα, αλλά και στην εμπειρία από τα μέσα. 

Ήταν τέτοια η απήχηση του βιβλίου όταν πρωτοκυκλοφόρησε (Νεφέλη, 2007), ώστε ο ποιητής και μουσικός Άγγελος Καλογερόπουλος το παρουσίασε στο θεολογικό Περιοδικό "Σύναξη" (τχ. 106, Απρίλιος-Ιούνιος 2008). 

Και τώρα ο συγγραφέας συνομιλεί για το βιβλίο του με έναν ιερέα – τον π. Π. Μινώπετρο - που όχι μόνο είναι σκηνοθέτης, αλλά είναι και ο σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ «Η ιστορία του Ελληνικού Ροκ». Παραθέτουμε στη συνέχεια το σχετικό ντοκιμαντέρ σε δύο μέρη.  

Υποπτεύομαι ότι η …εμπλοκή του Διονύση Σαββόπουλου στην εκπομπή, έχει να κάνει με τα δάνεια του Σαββόπουλου από τον Bob Dylan. 

Το 1966 – πριν μισό αιώνα! - ο 22χρονος Διονύσης Σαββόπουλος στο ''Φορτηγό'' του περιλαμβάνει και το εμβληματικό ''Βιετνάμ Γιε - Γιε'' με έναν στίχο σαφώς επηρεασμένο από το ''A hard rain's a-gonna fall'' του Bob Dylan: ''Η βροχούλα αν δεν έκαιγε καλύβια/ ο καιρός θα 'ταν όμορφος στο δάσος''. 

Το 1971 ο Διονύσης Σαββόπουλος ηχογραφεί τον ''Μπάλλο'' του και πρόκειται για την πρώτη καθαρόαιμη διασκευή του σε τραγούδι του Bob Dylan με τα Μπουρμπούλια του και τον υπέροχο rock ήχο τους! Να σημειώσουμε ότι στα credits του ''Μπάλλου'' βλέπουμε και το όνομα του Δημήτρη Πουλικάκου στα κρουστά. 

Και τώρα ας έρθουμε στον …Βιβλικό Dylan. Το 1968, στο άλμπουμ ''John Wesley Harding'', ο Bob Dylan περιλαμβάνει το ''The Wicked messenger''. Το κομμάτι αυτό περιείχε τις αναφορές του δημιουργού του στη Βίβλο, την οποία διάβαζε εκείνη την περίοδο στο πλαίσιο θρησκειολογικών αναζητήσεων. Το παίρνει ο Σαββόπουλος και κάνει το τραγούδι «Άγγελος – Εξάγγελος» (δίσκος «Το βρώμικο ψωμί»), το οποίο βέβαια είναι άκρως ευφάνταστο και κάποιοι μιλούν για αναδημιουργία σε σχέση με το τραγούδι του Dylan. 

Ιδού τι είχε πει ο Διονύσης Σαββόπουλος περί Bob Dylan από την ηχητική μπάντα του ντοκιμαντέρ ''Ζωντανοί στο Κύτταρο - Σκηνές Ροκ'': 

"Το '70 άκουγα Bob Dylan, The Beatles, Frank Zappa, αλλά από την εφηβεία μου άκουγα πολύ Dylan και Georges Brassens. Χατζιδάκι άκουγα επίσης. Πάντα! Αυτό που έκανε ο Dylan ήταν πολύ σημαντικό! Έβαλε την ποίηση στο αμερικανικό τραγούδι και το έκανε να λέει βαθύτερα πράγματα, υπήρξε ο πρώτος ποιητής μέσα στην pop βιομηχανία. Ε, και με τη βοήθεια της αμερικανιάς, όλο αυτό έγινε πλανητικό! Τότε καταλάβαμε κι εμείς ότι η rock στην Ελλάδα πρέπει να έχει δυνατό στίχο μέσα από τη δική μας μουσική παράδοση και ταυτότητα!"

Και σκέπτομαι τη γνωστή ιστορία του Χατζιδάκι με το Oscar, που δεν πήγε να το πάρει και όταν του εστάλη κατέληξε κάποια στον σκουπιδοτενεκέ από τα χέρια του Μάνου! Και διαβάζω πως κι ο Dylan κρύβεται από το Νόμπελ!... 

Καλή rock εκπομπή, με ανθρώπους πραγματικά rock!

Ο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΦΑΚΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ ΡΙΒΕΛΛΗ

Το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας 89,5 στο πλαίσιο της εκπομπής «Από Τέχνη σε Τέχνη», που μεταδίδεται κάθε Κυριακή 20.00 – 21.00, επιχειρεί να διαλεχθεί και να παρουσιάσει τα διάφορα είδη τέχνης μέσα από προσωπικές μαρτυρίες σημαντικών ανθρώπων που τα υπηρετούν. 

Σήμερα, Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2016, με αφορμή τη σειρά διαλέξεων του φωτογράφου Πλάτωνα Ριβέλη, που ξεκινά τέλη Σεπτεμβρίου 2016 στην Ελληνοαμερικανική Ένωση, με θέμα: «Η θρησκεία στη φωτογραφία και στον κινηματογράφο», θα μεταδώσει σε επανάληψη εκπομπή με καλεσμένο τον Πλάτωνα Ριβέλλη, φωτογράφο και συγγραφέα. Η εκπομπή έχει θέμα: «Η τέχνη της φωτογραφίας και η σχέση της με την πίστη και το θρησκευτικό συναίσθημα» και την επιμελείται και την παρουσιάζει ο ιερέας και σκηνοθέτης π. Πέτρος Μινώπετρος. 

Αξίζει να σημειωθεί πως ο κύκλος διαλέξεων θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου και κάθε Τετάρτη του Οκτωβρίου (5, 12, 19 & 26), 20:00–22:00, στο Θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης (Μασσαλίας 22, Κολωνάκι).

Στη διάρκεια των διαλέξεων ο Πλάτων Ριβέλλης θα αναλύσει τον τρόπο με τον οποίο ο κάθε δημιουργός χρησιμοποιεί ως πλαίσιο ή ως κυρίως θέμα τη θρησκευτική πίστη και τις τελετουργίες και θα προσδιοριστούν οι ιδιαιτερότητες που χαρακτηρίζουν το έργο κάθε δημιουργού στον οποίο θα γίνει αναφορά. Θα προβληθούν, επίσης, κινηματογραφικά αποσπάσματα και φωτογραφίες από το έργο διάσημων σκηνοθετών και φωτογράφων, καθώς και φωτογράφων-μελών του «Φωτογραφικού Κύκλου».

Πάνω στην ώρα, οι Εκδόσεις Φωτοχώρος εξέδωσαν ένα νέο βιβλίο με φωτογραφίες του Πλάτωνα Ριβέλλη και κείμενα της Μαρίας-Θηρεσίας Δαλεζίου με θέμα τα καθολικά εξωκκλήσια της Σύρας έως τις αρχές του 19ου αιώνα. Μία εξαιρετική έκδοση, από την οποία αναδημοσιεύουμε εδώ ενδεικτικές φωτογραφίες, αφού στην έκδοση περιλαμβάνονται 190 φωτογραφίες, ασπρόμαυρες και έγχρωμες. 
Άρα, η αποψινή εκπομπή του π. Πέτρου Μινώπετρου προσλαμβάνει ιδιαίτερη σημασία, αφού ο δημιουργός ζει την εποχή της θρησκευτικότητάς του, εν-τέχνως! Από αυτή τη συνέντευξη δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα, όπως το κατέγραψε το Αντίφωνο.

ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, Ο π. ΠΕΤΡΟΣ ΜΙΝΩΠΕΤΡΟΣ ΚΑΙ "Η ΛΙΜΝΗ ΣΕΓΚΝΤΕΝ" ΤΟΥ ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ

Σήμερα, Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2016, ο Ραδιοφωνικός Σταθμός της Εκκλησίας της Ελλάδος 89,5 συνεχίζει το ενδιαφέρον μηνιαίο Αφιέρωμα στο Περιβάλλον, με τον γενικό τίτλο: «ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ Η ΓΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΑΥΤΗΣ». 

Στις 2.30 το μεσημέρι, η Αδαμαντία Μπούρτζινου στην εκπομπή της έχει καλεσμένο τον σκηνοθέτη π. Πέτρο Μινώπετρο, με θέμα: «Η γη στην τέχνη». 

Δεν ξέρω γιατί, μα μου ήρθε στο μυαλό, καθώς είδα ότι καλεσμένος θα είναι ο π. Πέτρος Μινώπετρος ένα πεζό του Αλεξάντερ Σολζενίτσιν (Александр Солженицын). 

Το παραθέτω. 

Ἡ λίμνη Σεγκντέν (Озеро Сегден) 

ΓΙΑ ΤΗ ΛΙΜΝΗ ΑΥΤΗ δὲν γράφουν οὔτε μιλοῦν φωναχτά. Κι ὅλοι οἱ δρόμοι ποὺ ὁδηγοῦν σ’ αὐτὴν εἶναι ἀποκλεισμένοι, σὰ νὰ ἐπρόκειτο γιὰ κάποιο μαγικὸ κάστρο. Πάνω ἀπ’ ὅλους τοὺς δρόμους κρέμεται μιὰ ἀπαγορευτικὴ πινακίδα, μὲ μιὰ ἁπλή, βουβὴ γραμμή. Ὁ ἄνθρωπος ἢ τὸ ἄγριο ζῶο ποὺ θὰ δοῦν στὸν δρόμο τους αὐτὴ τὴ γραμμὴ θὰ πρέπει νὰ τὸ στρίβουν. Τούτη τὴ γραμμὴ τὴν τοποθετεῖ ἐκεῖ ἡ ἐπίγεια ἐξουσία. Σημαίνει: ἀπαγορεύεται τὸ ταξιδεύειν, ἀπαγορεύεται τὸ ἵπτασθαι, ἀπαγορεύεται τὸ βαδίζειν καὶ ἀπαγορεύεται τὸ ἕρπειν. 

Δίπλα στοὺς δρόμους, μέσα στὸ πυκνὸ πευκοδάσος, ἐνεδρεύουν φρουροὶ μὲ κοντόκανα, πλατύστομα τουφέκια καὶ πιστόλια. 

Τριγυρνᾶς μέσα στὸ σιωπηλὸ δάσος, ὁλοένα τριγυρνᾶς καὶ γυρεύεις τὸν τρόπο νὰ φτάσεις στὴ λίμνη – δὲν θὰ τὸν βρεῖς, καὶ δὲν ὑπάρχει κανεὶς νὰ ρωτήσεις: ὁ κόσμος τρόμαξε, κανεὶς δὲν συχνάζει σ’ ἐκεῖνο τὸ δάσος. Καὶ μοναχὰ παίρνοντας στὸ κατόπι τὸν ὑπόκωφο ἦχο ἀπὸ τὸ κουδουνάκι μιᾶς ἀγελάδας θὰ μπορέσεις νὰ διασχίσεις μὲ δυσκολία τὸ δάσος, ἀκολουθώντας τὸ μονοπάτι τῶν ζώων, μιὰ ὥρα τοῦ μεσημεριοῦ, κάποια βροχερὴ ἡμέρα. Μόλις δεῖς τὴ λίμνη νὰ γυαλίζει, πελώρια, ἀνάμεσα στοὺς κορμοὺς τῶν δένδρων, πολὺ πρὶν τρέξεις πρὸς τὸ μέρος της, ἤδη τὸ γνωρίζεις: αὐτὴ τὴ γωνίτσα πάνω στὴ γῆ θὰ τὴν ἀγαπήσεις γιὰ ὅλη σου τὴ ζωή. 

Ἡ λίμνη Σεγκντὲν εἶναι στρογγυλή, σὰν νὰ χαράχτηκε μὲ διαβήτη. Ἂν φωνάξεις ἀπὸ τὴ μία ὄχθη (ὅμως δὲν θὰ φωνάξεις, γιὰ νὰ μὴν σὲ πάρουν χαμπάρι), στὴν ἄλλη ὄχθη θὰ φτάσει μόνο μιὰ ἀλλοιωμένη ἠχώ. Ἡ λίμνη βρίσκεται μακριά. Εἶναι περιτριγυρισμένη ἀπὸ τὸ παρόχθιο δάσος. Τὸ δάσος εἶναι ἐπίπεδο, τὸ ἕνα δέντρο εἶναι δίπλα στὸ ἄλλο, καὶ δὲν ὑπάρχει χῶρος οὔτε γιὰ ἕναν παραπανίσιο κορμό. Ὅταν φτάσεις στὸ νερό, βλέπεις ὅλη τὴν περιφέρεια τῆς ἀπομονωμένης ὄχθης: ἀλλοῦ ὑπάρχει μιὰ κίτρινη λωρίδα ἄμμου, κάπου ἕνα γκρίζο καλαμάκι προβάλλει ἀμυνόμενο, κάπου ἀλλοῦ ἁπλώνεται τὸ νεαρὸ γρασίδι. Τὸ νερὸ εἶναι ἐπίπεδο, λεῖο, δίχως ρυτίδες, κάπου-κάπου στὴν ὄχθη εἶναι καλυμμένο μὲ νεροφακές, κι ἔπειτα ἕνα διάφανο ἄσπρο – κι ὁ ἄσπρος βυθός.

Περίκλειστο τὸ νερό. Περίκλειστο καὶ τὸ δάσος. Ἡ λίμνη κοιτάει τὸν οὐρανό, ὁ οὐρανὸς τὴ λίμνη. Ἀκόμα κι ἂν κάτι ὑπάρχει στὴ γῆ ἢ πάνω ἀπὸ τὸ δάσος, αὐτὸ παραμένει ἄγνωστο κι ἀόρατο. Ἀκόμα κι ἂν κάτι ὑπάρχει, ἐδῶ εἶναι ἄχρηστο καὶ περιττό. 

Νὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ ἐγκατασταθεῖ ἐδῶ γιὰ πάντα… Ἐδῶ ἡ ψυχή, σὰν τὸν ἀέρα ποὺ τρεμίζει, θὰ ρυάκιζε ἀνάμεσα στὸ νερὸ καὶ στὸν οὐρανό, κι οἱ σκέψεις θὰ κυλοῦσαν καθάριες καὶ βαθειές. 

Ὅμως ἀπαγορεύεται. Ὁ θηριώδης πρίγκιπας, ὁ ἀλλήθωρος κακοῦργος, κατέλαβε μὲ τὴ βία τὴ λίμνη: νά ἡ ντάτσα του, νά καὶ τὸ μέρος ὅπου κολυμπάει. Τὰ παιδιά του ψαρεύουν καὶ πυροβολοῦν πάπιες μέσα ἀπὸ τὴ βάρκα. Στὴν ἀρχὴ ἐμφανίζεται λίγος γαλάζιος καπνὸς πάνω ἀπὸ τὴ λίμνη, κι ἔπειτα ἀπὸ λίγο ἀκοῦς τὴν τουφεκιά. 

Ἐκεῖ, πίσω ἀπὸ τὰ δάση, καμπουριάζει καὶ σέρνεται ὅλη ἡ γύρω περιοχή. Ἐνῶ ἐδῶ, γιὰ νὰ μὴν τοὺς ἐνοχλήσει κανείς, οἱ δρόμοι εἶναι κλειστοί, ἐδῶ οἱ ὑποτακτικοί τους ψαρεύουν καὶ κυνηγοῦν τὰ θηράματα ἀποκλειστικὰ γι’ αὐτούς. Ἰδοὺ καὶ τὰ ἴχνη: κάποιος ἑτοίμαζε φωτιά, κι αὐτοὶ τὴν ἔσβησαν μὲ τὴν πρώτη καὶ τὸν ἔδιωξαν. 

Ἔρημη λίμνη. Λίμνη ἀγαπημένη. 

Πατρίδα…
Πηγή: ΠΛΑΝΟΔΙΟΝ

Ὁ Ἀ­λε­ξὰν­τρ Σολ­ζε­νί­τσιν διαβάζει τὸ πεζό του «Ἡ λίμνη Σεγκντέν»

Υποπτεύομαι ότι αν ο π. Πέτρος Μινώπετρος αναφερθεί στον Σολζενίτσιν – με τον οποίο άλλωστε έχει ασχοληθεί επανειλημμένως στις δικές του ραδιοφωνικές εκπομπές - θα επικεντρωθεί στους κολασμένους του Κόκκινου Παραδείσου, στη δύναμη της πίστης και της ελευθερίας. 
Π.Α.Α.

Η ΜΙΡΚΑ ΓΕΜΕΝΤΖΑΚΗ ΩΣ ..."ΦΕΥΓΟΥΣΑ ΚΟΡΗ"...

Του Π.Α. Ανδριόπουλου

«Ήτο πνοή, ίνδαλμα αφάνταστον, όνειρον επιπλέον εις το κύμα• ήτον νηρηίς, σειρήν, πλέουσα, ως πλέει ναυς μαγική, η ναυς των ονείρων...». 

Αυτούς τους στίχους του κυρ Αλέξανδρου θυμόμουν καθώς έβλεπα στην Πάτρα στο θέατρο «Λιθογραφείον», το Δεκέμβριο του 2005, την Ρηνιώ Κυριαζή να ερμηνεύει Παπαδιαμάντη με φόντο το διήγημα «Μια ψυχή». 

Η Μίρκα Γεμεντζάκη είχε στήσει την ονειρική «Φεύγουσα κόρη», στην οποία πρωταγωνιστούσε η πρωτοφανέρωτη σε μένα τότε Ρηνιώ Κυριαζή, η οποία έπλεκε τους ήχους του κλαρίνου με παραμύθια, νανουρίσματα και μοιρολόγια, για να μας διηγηθεί «κάτι υπόθεσες ψυχικές», που θα ‘λεγε κι ο Σολωμός. 

Η Ρηνιώ Κυριαζή, σκηνοθετημένη από τη Γεμεντζάκη – άφθαστη δασκάλα της φωνής – μας αποκάλυψε φύση μουσικού οργάνου. Η Γεμεντζάκη κατείχε την τέχνη να ανακαλύπτει μέσα στο κείμενο τις δεσπόζουσες μελωδίες, τις συνηχήσεις, τις διαφωνίες και να τις σωματοποιεί. Έτσι, η Κυριαζή μέλιζε, τόνιζε, σιωπούσε, στεκόταν, μ’ ένα ρυθμό …φευγάτο. Αληθινή «φεύγουσα κόρη»! 

Μια παράσταση – παρτιτούρα. Από δυο γυναίκες. Ικανές να πάνε την ψυχή μας «εις ύψος θείας αναβάσεως», όπου η ψυχή της Παναγίας – στην εικόνα της Κοιμήσεως – είναι παιδίσκη στα χέρια του Υιού Της! 

Και η Μίρκα Γεμεντζάκη έφυγε από αυτή την ζωή στις 2 Αυγούστου 2013. 

Γι’ αυτό και σήμερα, Κυριακή 31 Ιουλίου 2016 στις 8 το βράδυ, με αφορμή τα τρία χρόνια από την κοίμησή της, η εκπομπή «Από τέχνη σε τέχνη», στο Ραδιόφωνο της Εκκλησίας 89,5 θα μεταδώσει σε επανάληψη συνέντευξη της διεθνούς φήμης σκηνοθέτριας, Μίρκας Γεμεντζάκη. 

Η εκπομπή έχει θέματα: α) «Τραγωδία, παράσταση "Τρωάδες" του Ευριπίδη, Παπαδιαμάντης, Τσαρούχης», β) «Η συνεργασία της Μίρκας Γεμεντζάκη με κορυφαίους σκηνοθέτες του κόσμου: Μπρούκ, Στάϊν, Γουίλσον, Μπέργκμαν, Βολανάκης», γ) «Το σύστημα υποκριτικής Γεμεντζάκη - Μέθοδος έρευνας της αναπνοής, της ουσίας της ανθρώπινης φωνής και του σώματος», δ) «Η ορθόδοξη πίστη, η σημασία των Μυστηρίων της Εκκλησίας στην ζωή του ανθρώπου και η πιστή τήρηση της τελετουργικής», ε) «Η αναγκαιότητα της γνώσης της Ορθόδοξης παράδοσης και λατρείας μέσα από το μάθημα των Θρησκευτικών» και στ) «Η χρησιμότητα της γνωριμίας με τις άλλες θρησκείες και πολιτισμούς και ο σεβασμός των έργων τέχνης, των μνημείων και των τόπων λατρείας».

Την εκπομπή επιμελείται και την παρουσιάζει ο ιερέας και σκηνοθέτης π. Πέτρος Μινώπετρος.