| Θάνος Μικρούτσικος και Γιώργος Κοζίας στη συναυλία του Ιανουαρίου 2009 στο Μέγαρο Μουσικής (φωτό: Ιδιωτική Οδός) |
Τρίτη 20 Απριλίου 2021
ΘΑΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ - ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΖΙΑΣ: ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΔΙΑΛΟΓΙΚΗΣ ΕΠΙΝΟΗΣΗΣ
Κυριακή 11 Αυγούστου 2013
ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΟΥ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ
Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011
ΕΡΓΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΘΕΤΩΝ ΖΩΝΤΑΝΑ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

E. Grieg: Peer Gynt (2η σουϊτα) 15’
Φ. Τσαλαχούρης: «Concerto για πιάνο & μικρή ορχήστρα, opus 33» (2000) 23’
Νέλλη Σεμιτέκολο, πιάνο
Τ. Χριστογιαννόπουλος: "Επτά τραγούδια σε ποίηση e.e. cummings" (18’)
Σολίστ : Έλενα Μαραγκού
Το Κοντσέρτο για πιάνο & ορχήστρα, έργο 33 του Φίλιππου Τσαλαχούρη ολοκληρώθηκε το 2000. Αποτελεί φόρο τιμής σε πέντε συγγραφείς που θαυμάζει ο συνθέτης. Πέντε συγγραφείς, πέντε μέρη.
Το 1ο μέρος, που είναι αφιερωμένο στην Μαργκερίτ Γιουρσενάρ, είναι αυστηρά δομημένο σε ρυθμικά, συνοδευτικά σχήματα. Ο ρόλος του πιάνου προσδίδει στη μουσική χαρακτήρα τοκκάτας. Αν και ακολουθεί την καθιερωμένη φόρμα αλέγκρο σονάτας ηχεί περισσότερο σαν αναπαράσταση του στιβαρού νου, της καθαρής σκέψης και του ποιητικού λόγου της μεγάλης γαλλίδας συγγραφέως.
Το λυρικό πένθος της γραφής της Βιρτζίνια Γουλφ υπαγόρευσε την μουσική γραφή του 2ου μέρους… ένας ερωτικός χορός της φαντασίας και της προσμονής.
Το 3ο μέρος είναι εμπνευσμένο από την ποίηση της Ρωσίας. Η ποιήτρια Άννα Αχμάτοβα ενέπνευσε το συνθέτη και στη δημιουργία του Ακάθιστου Ρέκβιεμ. Το θεματικό υλικό αυτού το μέρους δεν έχει σχέση με το ρέκβιεμ αν και θα μπορούσε να ισχυριστεί βάσιμα ο ακροατής πως αποτελεί «επιμύθιό» του.
Η ασφυκτικά αδιέξοδη ατμόσφαιρα του Τόμας Μπέρνχαρντ όπως αυτή αποτυπώθηκε στο φινάλε του θεατρικού έργου Μινέττι συνθέτει το 4ο μέρος του Κοντσέρτου. Η μορφή του Γιώργου Λαζάνη, στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης, κάτω από το χιόνι… η αυτοκτονία… ο αποχαιρετισμός…
Το 5ο και τελευταίο μέρος είναι το μόνο που δεν έχει στον τίτλο του το όνομα συγγραφέα. Ο Γιόζεφ Κνέχτ είναι ο ήρωας του μυθιστορήματος του Έρμαν Έσσε Το παιχνίδι με τις χάντρες. Ο πλήρης τίτλος του ποιητικοί φινάλε είναι Ο Θάνατος του Γιόζεφ Κνέχτ στην παγωμένη λίμνη… ο ήρωας του βιβλίου είναι συνθέτης και μουσικός… βγάζει τελετουργικά τα ρούχα του και κολυμπά στην παγωμένη λίμνη μέχρι να σταματήσει η απογοητευμένη του καρδιά.
Εύλογα γεννάται το ερώτημα: γιατί Κοντσέρτο και όχι σουίτα… δεν είμαι μόνο η δεξιοτεχνία που προκαλεί το νου, αλλά και η πλοκή του συναισθήματος… concertare: συνεργώ, συμπράττω… πέρα από την κλασσική και τη ρομαντική υπέρβαση της «δυνατότητας» βρίσκεται και η υπέρβαση της σκέψης, η νοηματοδότηση της σιωπής, η ακροβασία της σκέψης «επάνω από το πεντάγραμμο»…






