ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑ ΤΩΝ ΣΟΥΛΤΑΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟ "ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ"

Από την αρχή της Ιδιωτικής Οδού, εδώ και κάμποσα χρόνια, είχαμε εστιάσει στο πολύ ιδιαίτερο μουσικοφιλολογικό είδος των Πολυχρονισμών στους Σουλτάνους, από Ρωμιούς συνθέτες, με μικρά σημειώματα εδώ κι εδώ.
Τώρα, εν όψει και της επετείου των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση του 1821, θα πραγματοποιήσουμε μια δημόσια εκδήλωση με το Καλλιτεχνικό Σύνολο ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ, με αυτό το θέμα.
Ο Δρ Αντώνιος Χατζόπουλος έχει δημοσιεύσει σχετική μελέτη, μέρος της οποίας έχουμε αναρτήσει στο ΦΩΣ ΦΑΝΑΡΙΟΥ. 
Στην δική μας εκδήλωση θα παρουσιαστεί όσο το δυνατόν περισσότερο και αντιπροσωπευτικότερο υλικό για το θέμα, το οποίο είναι μεγάλο, έχει, δηλαδή, όγκο.
Έχουμε κάνει, άλλωστε, κάτι ανάλογο στο πρόσφατο παρελθόν με τα Πολυχρόνια των Βασιλέων.
Δημοσιεύουμε στη συνέχεια ένα ηχητικό ντοκουμέντο, το οποίο παραχώρησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Καλλιουπόλεως και Μαδύτου κ. Στέφανος στον κ. Αντώνιο Χατζόπουλο και εκείνος είχε την ευγενή καλοσύνη να μας το εμπιστευθεί για ανάρτηση.
Πρόκειται για ένα ηχητικό ντοκουμέντο του πρεσβ. Ιωάννη Γαλάνη (+1979), πατρός του αοιδίμου Μητροπολίτου Πέργης Ευαγγέλου, όπου ο π. Ιωάννης ψάλλει πολυχρονισμό του Σουλτάνου: 

"Τον Οσμανιδών το κλέος και την δόξαν των Σουλτάνων, πας αιών αρχαίος, νέος ύμνησε διά παιάνων. Όθεν έθνος, πάσα γλώσσα τον Θεόν υμνολογείτο, εν ωδαίς αναβοώσα ζήτω ο Σουλτάνος ζήτω, ζήτω ο Σουλτάνος ζήτω, ζήτω!".
Οι δύο φωτογραφίες του βίντεο είναι της οικογενείας του αειμνήστου π. Ιωάννη Γαλάνη.

 

ΑΠΟΨΕ "ΕΝ ΧΟΡΔΑΙΣ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΟΙΣ" ΣΤΟ ΟΜΗΡΕΙΟΝ ΤΗΣ ΧΙΟΥ

Από την πρόβα στο Ομήρειο

Απόψε, Παρασκευή 6 Ιουλίου 2018 και ώρα 9 το βράδυ, στο Ομήρειον της Χίου, μια μεγάλη συναυλία με τίτλο: "Εν χορδαίς και οργάνοις". 

Μια βραδιά με έργα σύγχρονων Ελλήνων συνθετών με πηγή έμπνευσης την παραδοσιακή μουσική. 

Έργα των: Μιχάλη Αδάμη, Θόδωρου Αντωνίου, Γιάννη Χρήστου, Βασίλη Τενίδη, Γιώργου Χατζημιχελάκη, Γιώργου Αδάμη, Αλέξανδρου Καλογερά, Κωνσταντίας Γουρζή, μαζί με Πολυφωνικά ηπειρώτικα. 

Συμμετέχουν: Το Φωνητικό και το Οργανικό Σύνολο του Φεστιβάλ. 

Θα έχω την τιμή να ερμηνεύσω το τραγούδι "Προς το τέρμα", της σύγχρονης συνθέτριας και μαέστρου Κωνσταντίας Γουρζή, σε ποίηση του μακαριστού Μητροπολίτου Πέργης Ευαγγέλου (+2018). Στο τσίμπαλουμ (σαντούρι) η Αγγελίνα Τκάτσεβα. 

2ο Φεστιβάλ Ελληνικής Μουσικής, 1-8 Ιουλίου 2018 - Χίος.  Διοργάνωση: Μούσα Ελληνική 
Καλλιτεχνική διεύθυνση: Ελευθερία Λυκοπάντη 
Καλλιτεχνικός σύμβουλος: Αλέξανδρος Καλογεράς 

ΠΕΡΓΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΠΡΟΣ ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΚΟΡΟΜΗΛΑ: Ἄσε νά σέ τραβάει ἡ Πόλη Μαριάννα

H «ΚΕΚΑΥΜΕΝΗ» ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ
(τῆς Μαριάννας Κορομηλᾶ)

τοῦ Μητροπολίτου

+Πέργης Εὐαγγέλου

Νοσταλγία ἀνοστάλγητη, ἡ «κεκαυμένη». Χωρίς πιά μέσα της τήν παλλόμενη καρδιά. Καί μέ ξεπερασμένη τήν λαχτάρα ἀπό θρύλλους καί ἀνατάσεις. Ἀπό ὀραματισμούς καί ἐκσπάσεις νοῦ ἀνθηροῦ. Ἀπό πορφυρένιες δύσεις. Ὅλα, μέσα σ᾿ ἕνα «πιά», ἐκστομισμένο ἀπό τήν «ἀλλοτριωθεῖσα» μας τῆς Πόλης, Ἀπό τήν «ξένη πιά», φίλη μας, Μαριάννα Κορομηλᾶ. 

Δύο λέξεις ἀπρόσμενες, σέ ὥρα πού μᾶς χαϊδεύει τό μῦρο τῆς ἀνθισμένης πασχαλιᾶς. Τήν ὥρα πού ἀτενίζοντας τόν Ἀναστάντα, λέμε: Μή μᾶς στερρεῖς, ἀνέσπερο φῶς, ὅ,τι μᾶς φιλιώνει μέ τίς μόνιμες ἀγάπες. Μέ τήν ἠώ καί τό δεῖλι. Μέ τήν Πούλια καί τόν Αὐγερινό. Μέ τήν ἡμέρα καί τή νύχτα. Εἶναι χαρίσματα πού μᾶς προσφέρει τό θάλπος τῆς ἀχραντωσύνης αὐτοῦ τοῦ τόπου τοῦ ἰδανικοῦ. Αὐτῆς τῆς ἀναφέος Πόλης, πού εὐωδιάζει ἀπό τό κάπνισμα τοῦ ἄφαντου θυμιατηριοῦ, κι᾿ ἀπ᾿ τόν ἀνασασμό αὐτῆς τῆς ἄρουρας, αὐτῆς τῆς παθιασμένης μαρτυρικά γῆς. 

Τή γνωρίσατε τή Μαριάννα; 

Μιά Ἀθηναία διανοούμενη ἀπό οἰκογένεια κατά σειράν διανοουμένων. Μία προσγειωμένη λογία, μέ σφηνωμένο στήν καρδιά της τό μυστήριο τῆς Πόλης. Κι᾿ ἀκόμη, μιά «Ρωμηά» μέ χαραγμένο θαυμαστά στίς σελίδες της τό ἀλησμόνητο ὑπέροχο τοῦ γραπτοῦ καί ἄγραφου λόγου αὐτῆς τῆς γῆς. Φθάνοντας καί μέχρι σέ βουρκώματα καί θυμώντας τα .. 

Αὐτή ἡ Δαῖτις, μέ ζωντανή τή φλόγα στή δέσμη τῶν ἐρώτων της γιά τήν Πόλη, ἀπέστρεψε ἀπό αὐτήν τό πρόσωπο της. Τό ἀπέστρεψε, ἀφήνοντας τρεμάμενο στή μνήμη μας τό φεγγοβόλο κερί της γιά τά πάλαι ποτέ, «τά ἀεί νοητῶς παρόντα». Γιά τόν ἐναγκαλισμό μέ τό ἴνδαλμα τῆς Πόλης. Γιά τήν ὤσμωση τοῦ οἰκόσημου τῆς Ρωμηοσύνης. 

Δέν εἶναι Μαριάννα κρυφή καί «ξένη» μας ἡ ἀποκάλυψη, ἡ ἐξομολόγηση σου. Οὔτε καί ἀκατανόητη. Τήν ἀλήθεια της τή βιώνουμε ὅλοι. Ὅπως καί τούς λογισμούς σου σέ χιλιάδες σελίδες σου, πού μιλοῦν γιά τούς αἰῶνες τῆς Πόλης. Γιά μιά ραγισμένη πέτρα. Γιά μιά καστρόπορτα. Γιά ἕνα τρεχάμενο ἁγιάσμα. Μέχρι καί γιά μιά λειτουργία, μέ φανταστικούς βυζαντινούς ἱερομύστες, πού σέ μεταρσίωσαν. Καί σέ μετέφεραν σέ ἀκούσματα ἀσιγήτων φωνῶν. 

Γιαυτό ... 

Ἄσε νά σέ τραβάει ἡ Πόλη Μαριάννα. Καί μή νοιώθεις ξένη. Συνέχισε «νά νοιώθεις ὅτι κάτι σέ λείπει», ὅταν δέν ἔρχεσαι. Εἶσαι δεμένη στή δέσμη τῶν ἄκαυτων κεριῶν της. Αὐτῶν πού φωτίζουν τή μοναδικότητά της. Γιατί σέ ταιριάζει ἡ Πόλη. Εἶσαι φώταυγος τῆς ἀρχαίας μνήμης της. Καί ἐπισταμένη πάντων τῶν κυκλούντων μας. Καί μή ξεχνᾶς. Ὁ τόπος, εἶναι καί ὑπαρκτός καί νοητός. Ἰστάμενη στόν πρῶτο, θά δονεῖσαι. Βιώνοντας τόν δεύτερο, θά κλαῖς. 

Ἡ Πόλη, κρύβει γιά τούς λίγους τήν ἀθώρητη πεμπτουσία της. Τόν ἄγραφο λόγο της, πού προκαλεῖ καί νηφάλιο μέθη. Οἱ λίγοι, εἶναι γεννήματα λογισμῶν τῆς θείας μοίρας αὐτῆς τῆς Πόλης, πού κραταιώνεται μέ τήν παράθεση τους. Ἄσχετα ἄν τά νῦν αἰσθητά ἀλλοτριώνουν τό αἴσθημα.

Σχόλιο Ιδιωτικής Οδού:

Προφανώς ο Μητροπολίτης Πέργης Ευάγγελος ...άκουσε τη συνέντευξη της Μαριάννας Κορομηλά στη Lifo (3.4.2013) όπου έλεγε:

Μέχρι πριν από δύο χρόνια πήγαινα στην Πόλη κάθε μήνα. Αν δεν πήγαινα, μου έλειπε φοβερά. Τώρα πια νιώθω ξένη. Το ίδιο ξένη αισθάνομαι και σε τούτη την Ελλάδα. Όταν πέθανε ο Μάνος Χατζιδάκις, ήταν σαν να τέλειωσε για μένα η ελληνική ζωή. Έχω δει θάλασσες που δεν υπάρχουν πια. Είδα την Ελλάδα να καταστρέφεται ολοσχερώς. Έχω ευθύνη κι εγώ, όπως όλη η γενιά μου. Παρακολούθησα και την Τουρκία να τινάζεται στον αέρα. Τη Συρία να τουριστικοποιείται και να αλλάζει η ανθρωπογεωγραφία της. Στη Συρία είχα βιώσει την οικουμενικότητα, τον σεβασμό ανάμεσα σε μουσουλμάνους και χριστιανούς. Εκεί όπου μέχρι πριν από λίγα χρόνια σε σκλάβωνε η απλότητα, η αφέλεια, η ζωντανή παράδοση, η απίστευτη αξιοπρέπεια της φτώχειας, τώρα υπάρχουν μόνο συντρίμμια. 

Έτσι, ο Μητροπολίτης Πέργης κάνει την έκκληση προς την Μαριάννα Κορομηλά:

Ἄσε νά σέ τραβάει ἡ Πόλη Μαριάννα. Καί μή νοιώθεις ξένη. Συνέχισε «νά νοιώθεις ὅτι κάτι σέ λείπει», ὅταν δέν ἔρχεσαι.
Ο Πέργης Ευάγγελος εξεμέτρησε το ζην στην Πόλη του! 
Την φόρεσε κατάσαρκα κι έγινε - στις μέρες μας - συνώνυμός της, αφού την τραγούδησε ποιητικά και την έψαλλε βιωματικά.
ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥ Η ΜΝΗΜΗ!

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΡΓΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΠΡΟΣ ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΚΟΡΟΜΗΛΑ

H «ΚΕΚΑΥΜΕΝΗ» ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ
(τῆς Μαριάννας Κορομηλᾶ)

τοῦ Μητροπολίτου

+Πέργης Εὐαγγέλου

Νοσταλγία ἀνοστάλγητη, ἡ «κεκαυμένη». Χωρίς πιά μέσα της τήν παλλόμενη καρδιά. Καί μέ ξεπερασμένη τήν λαχτάρα ἀπό θρύλλους καί ἀνατάσεις. Ἀπό ὀραματισμούς καί ἐκσπάσεις νοῦ ἀνθηροῦ. Ἀπό πορφυρένιες δύσεις. Ὅλα, μέσα σ᾿ ἕνα «πιά», ἐκστομισμένο ἀπό τήν «ἀλλοτριωθεῖσα» μας τῆς Πόλης, Ἀπό τήν «ξένη πιά», φίλη μας, Μαριάννα Κορομηλᾶ. 

Δύο λέξεις ἀπρόσμενες, σέ ὥρα πού μᾶς χαϊδεύει τό μῦρο τῆς ἀνθισμένης πασχαλιᾶς. Τήν ὥρα πού ἀτενίζοντας τόν Ἀναστάντα, λέμε: Μή μᾶς στερρεῖς, ἀνέσπερο φῶς, ὅ,τι μᾶς φιλιώνει μέ τίς μόνιμες ἀγάπες. Μέ τήν ἠώ καί τό δεῖλι. Μέ τήν Πούλια καί τόν Αὐγερινό. Μέ τήν ἡμέρα καί τή νύχτα. Εἶναι χαρίσματα πού μᾶς προσφέρει τό θάλπος τῆς ἀχραντωσύνης αὐτοῦ τοῦ τόπου τοῦ ἰδανικοῦ. Αὐτῆς τῆς ἀναφέος Πόλης, πού εὐωδιάζει ἀπό τό κάπνισμα τοῦ ἄφαντου θυμιατηριοῦ, κι᾿ ἀπ᾿ τόν ἀνασασμό αὐτῆς τῆς ἄρουρας, αὐτῆς τῆς παθιασμένης μαρτυρικά γῆς. 

Τή γνωρίσατε τή Μαριάννα; 

Μιά Ἀθηναία διανοούμενη ἀπό οἰκογένεια κατά σειράν διανοουμένων. Μία προσγειωμένη λογία, μέ σφηνωμένο στήν καρδιά της τό μυστήριο τῆς Πόλης. Κι᾿ ἀκόμη, μιά «Ρωμηά» μέ χαραγμένο θαυμαστά στίς σελίδες της τό ἀλησμόνητο ὑπέροχο τοῦ γραπτοῦ καί ἄγραφου λόγου αὐτῆς τῆς γῆς. Φθάνοντας καί μέχρι σέ βουρκώματα καί θυμώντας τα .. 

Αὐτή ἡ Δαῖτις, μέ ζωντανή τή φλόγα στή δέσμη τῶν ἐρώτων της γιά τήν Πόλη, ἀπέστρεψε ἀπό αὐτήν τό πρόσωπο της. Τό ἀπέστρεψε, ἀφήνοντας τρεμάμενο στή μνήμη μας τό φεγγοβόλο κερί της γιά τά πάλαι ποτέ, «τά ἀεί νοητῶς παρόντα». Γιά τόν ἐναγκαλισμό μέ τό ἴνδαλμα τῆς Πόλης. Γιά τήν ὤσμωση τοῦ οἰκόσημου τῆς Ρωμηοσύνης. 

Δέν εἶναι Μαριάννα κρυφή καί «ξένη» μας ἡ ἀποκάλυψη, ἡ ἐξομολόγηση σου. Οὔτε καί ἀκατανόητη. Τήν ἀλήθεια της τή βιώνουμε ὅλοι. Ὅπως καί τούς λογισμούς σου σέ χιλιάδες σελίδες σου, πού μιλοῦν γιά τούς αἰῶνες τῆς Πόλης. Γιά μιά ραγισμένη πέτρα. Γιά μιά καστρόπορτα. Γιά ἕνα τρεχάμενο ἁγιάσμα. Μέχρι καί γιά μιά λειτουργία, μέ φανταστικούς βυζαντινούς ἱερομύστες, πού σέ μεταρσίωσαν. Καί σέ μετέφεραν σέ ἀκούσματα ἀσιγήτων φωνῶν. 

Γιαυτό ... 

Ἄσε νά σέ τραβάει ἡ Πόλη Μαριάννα. Καί μή νοιώθεις ξένη. Συνέχισε «νά νοιώθεις ὅτι κάτι σέ λείπει», ὅταν δέν ἔρχεσαι. Εἶσαι δεμένη στή δέσμη τῶν ἄκαυτων κεριῶν της. Αὐτῶν πού φωτίζουν τή μοναδικότητά της. Γιατί σέ ταιριάζει ἡ Πόλη. Εἶσαι φώταυγος τῆς ἀρχαίας μνήμης της. Καί ἐπισταμένη πάντων τῶν κυκλούντων μας. Καί μή ξεχνᾶς. Ὁ τόπος, εἶναι καί ὑπαρκτός καί νοητός. Ἰστάμενη στόν πρῶτο, θά δονεῖσαι. Βιώνοντας τόν δεύτερο, θά κλαῖς. 

Ἡ Πόλη, κρύβει γιά τούς λίγους τήν ἀθώρητη πεμπτουσία της. Τόν ἄγραφο λόγο της, πού προκαλεῖ καί νηφάλιο μέθη. Οἱ λίγοι, εἶναι γεννήματα λογισμῶν τῆς θείας μοίρας αὐτῆς τῆς Πόλης, πού κραταιώνεται μέ τήν παράθεση τους. Ἄσχετα ἄν τά νῦν αἰσθητά ἀλλοτριώνουν τό αἴσθημα.

Σχόλιο Ιδιωτικής Οδού:

Προφανώς ο Μητροπολίτης Πέργης Ευάγγελος ...άκουσε τη συνέντευξη της Μαριάννας Κορομηλά στη Lifo (3.4.2013) όπου έλεγε:

Μέχρι πριν από δύο χρόνια πήγαινα στην Πόλη κάθε μήνα. Αν δεν πήγαινα, μου έλειπε φοβερά. Τώρα πια νιώθω ξένη. Το ίδιο ξένη αισθάνομαι και σε τούτη την Ελλάδα. Όταν πέθανε ο Μάνος Χατζιδάκις, ήταν σαν να τέλειωσε για μένα η ελληνική ζωή. Έχω δει θάλασσες που δεν υπάρχουν πια. Είδα την Ελλάδα να καταστρέφεται ολοσχερώς. Έχω ευθύνη κι εγώ, όπως όλη η γενιά μου. Παρακολούθησα και την Τουρκία να τινάζεται στον αέρα. Τη Συρία να τουριστικοποιείται και να αλλάζει η ανθρωπογεωγραφία της. Στη Συρία είχα βιώσει την οικουμενικότητα, τον σεβασμό ανάμεσα σε μουσουλμάνους και χριστιανούς. Εκεί όπου μέχρι πριν από λίγα χρόνια σε σκλάβωνε η απλότητα, η αφέλεια, η ζωντανή παράδοση, η απίστευτη αξιοπρέπεια της φτώχειας, τώρα υπάρχουν μόνο συντρίμμια. 

Έτσι, ο Μητροπολίτης Πέργης κάνει την έκκληση προς την Μαριάννα Κορομηλά:

Ἄσε νά σέ τραβάει ἡ Πόλη Μαριάννα. Καί μή νοιώθεις ξένη. Συνέχισε «νά νοιώθεις ὅτι κάτι σέ λείπει», ὅταν δέν ἔρχεσαι.

Ο π. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΑΛΚΗ ΤΟΥ ΠΕΡΓΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ

Σκοπελίτικο θερινό απόγευμα

Μιὰν ἀπάντηση, ποὺ θεωρῶ ἀπαραίτητη

Μὲ φωτεινά, θερινὰ χρώματα ἔντυσε τὴν πανευλόγητη καὶ ἐρατινὴ νῆσο Χἀλκη ὁ ποιητὴς τῆς Πόλης, ὁ εὐσταλὴς γόνος τοῦ μαρτυρικοῦ Φαναρίου,  ὁ Μητροπολίτης Πέργης κύριος Εὐάγγελος Γαλάνης καὶ μᾶς τὴν κόμισε ὡς πρόσφορο τιμῆς καὶ μάθημα ἐξάπαντος ἀναγαῖο, ὥστε νὰ γνωρίσουμε τὴν εὐπρέπεια καὶ τὸ κάλλος ποὺ ἀκτινοβολεῖ «Ἕνα δειλινὸ στὴ Χάλκη». 

Μὲ προσεχτικοὺς βηματισμοὺς λόγου ὁ Σεβασμιώτατος μᾶς ραντίζει, πρῶτα μὲ τ᾿ ἀρώματα ποὺ ἀποπνέει ἠ Χάλκη, μᾶς ἱκανοποιεῖ τὸ αἴτημα γιὰ ἐπίσκεψη σὲ μοναστήρια καὶ ἁγιάσματα, εὐκατάνυκτα καὶ καθαγιαστικά, κι ὕστερα μᾶς ἁπλώνει τὸν ἰλαρό του τὸ λόγο, ἀπό τὰ πρῶτα τὰ μαθήματα τοῦ ἀθάνατου «Εν Φαναρίῳ Α'», ὅταν ὡς ἱεροδιάκονος, σιμὰ στὸν Πατριἀρχη τῶν ὁραματισμῶν καὶ τῆς ὀδύνης (ἡ τελευταία λέξη λησμονεῖται, ὅταν γίνεται λόγος γι᾿ τὸ ὄνομά του) τοῦ Ἀθηναγόρου. Λέει λοιπόν ὁ Ἅγιος Πέργης μὲ γλώσσα ποιητική, ὅπως εἶναι τῶν ψαλμάτων ἡ γλώσσα-κάτι δηλ, ποὺ πολὺ ἀγαπᾶ, «Παντοῦ λειτουργεῖται ἡ ἁγιασμένη ἱστορία μας. Κι᾿ ἡ ἀλησμόνητη. Μ᾿ ὀρθάνοιχτα μέσα της τά μάτια τῶν ἁγίων μας καί τῶν ἀγγέλων μας καί τῶν ἀπόντων. Καί ξεχυμένη μέχρι τά πέλαγα ἡ μυρωδιά τοῦ λιβανιοῦ κι’ ὁ θόρυβος ὁ μυσταγωγικός ἀπ᾿ τά περάσματα τά ἱερά κι᾿ ἀπ᾿ τίς ἐμφάνειες τῆς θείας παρουσίας. Ὅλες ἕτοιμες νά μᾶς ξυπνήσουν, νά μᾶς ἀγκαλιάσουν, νά μᾶς προστατέψουν, νά μᾶς σώσουν: «Ἀντιλαβοῦ, σῶσον, ἐλέησον ...» 

Κι ὕστερα ἀνοίγει τὴν καρδιά μας, τήν εὐφραίνει καὶ τὴ στολίζει μέ τὸν φερέλπιδα λόγο του, γιὰ νἄχει ἀντοχὴ μέσα στὰ κύματα τῆς ὀδύνης καὶ τῶν καημῶν ποὺ τὴν κυκλώνουν 

Πολλὰ τὰ ἔτη Σας, σεβασμιώτατε. Περιμένουμε κι ἄλλους σταλαγμοὺς εὐλογίας ἀπό τὸ πανίερο χέρι Σας... 

παπα-Κων. Ν. Καλλιανός

Το κείμενο του Μητροπολίτου Πέργης Ευαγγέλου "Ένα δειλινό στη Χάλκη" δημοσιεύθηκε στο Φως Φαναρίου.

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΡΓΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ: "Προ εξ ημερών του Πάσχα"

«ΠΡΟ ΕΞ ΗΜΕΡΩΝ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ» (1)

Ἔστρωσε ἡ φύση στή γῆ τήν ἀνοιξιάτικη πνοή της. Γαλάζιο τό στερέωμα. Κι οἱ ἡλιακτίδες ὡς ἀργά μαζί μας. Πάνω σ᾿ αὐτήν τήν ἐμβίωση θά βαδίσει ὁ Ἀναμάρτητος γιά νά σπείρει τό θαῦμα τῆς Χριστιανοσύνης. Kι᾿ ἕνας ὕμνος γλυκός, γεμάτος προσδοκία καί χαρμοσύνη μᾶς περιμένει, μᾶς ὠθεῖ νά τόν τραγουδήσουμε ἐαρινά. Νά τόν ψάλουμε σάν τά μικρά κανοναρχάκια, γιά νά τόν ἀκούσει ὁ Θεός: «Ψυχή μου, ψυχή μου ἀνάστα, τί καθεύδεις;» (2).
Βλέπω τίς ἀνθισμένες μιγδαλιές, ὅλες μαζί μπουμπουκιασμένες, ἀγκαλιασμένες.
Καί μούρχεται νά τίς ρωτήσω, ποῦ πάτε τόσο στολισμένες, τόσο χαρούμενες; Κι᾿ ὕστερα νά στραφῶ στή Ρωμηοσύνη. Νά τῆς πῶ νά βάλει κι᾿ αὐτή τά καλά της. Νά μοσχομυριστεῖ.
Νά κρατήσει βάγια στά χέρια της. Καί νά τήν καλέσω νά ψάλλουμεν μαζί, σάν μικρά παιδιά, τό «Ἐξέρχεσθε οἱ πιστοί εἰς τήν Ἀνάστασιν» (3). Νά τ᾿ ἀκούσει κι᾿ ὁ κόσμος, πώς κι᾿ ἀπό κάστρα μέσα, μπορεῖ οἱ φύλακες τοῦ Ἀληθινοῦ νά κρατήσουνε χρυσές λαμπάδες, νά φωνάξουνε τό «Χριστός Ἀνέστη».
Πάμε νά μποῦμε σέ κατάνυξη. Μᾶς φωτίζουνε οἱ οὐρανοί τό δρόμο. Καί μέ τό ρυθμό τῆς ζωῆς, ν᾿ ἀνεβοῦμε σκαλί σκαλί στόν Πατέρα μας. Εἴμαστε ἡ μάζα ἡ ἡρωϊκή τῆς πόλης.
Καί πιασμένοι χέρι χέρι μέ τό πεπρώμενο μας στολίζουμε τό χρόνο τῆς μαρτυρίας μας μέ ὄνειρα ἀξεπέραστα. Σάν κάποιος ἄγγελος νά μᾶς τά θυμίζει στ᾿ αὐτί. Ἀθανατίζουμε τή συντροφιά τῆς λαλίστατης σιωπῆς βαδίζοντας πάνω της γιά νά μποῦμε νοσταλγημένα στόν κεκοσμημένο νυμφῶνα τοῦ Χριστοῦ.
Μέ Γλυκειά μυσταγωγία μᾶς σκεπάζουν οἱ νύχτες πού ἔρχονται. Γεμάτες ἀπό τό μυστήριο τῆς Πόλης, πού μᾶς βρίσκει μέσα της, σκεπασμένους ἀπό τήν ἀόρατη Χάρη ἀπό προικιά κειμηλιώδη τῶν αἰώνων. Εἶναι τό «γλυκύ μας ἔαρ». Ἡ ἀσίγαστη φωνή τοῦ Ζωοδότου, πού ἠχολογεῖ μέσα μας τήν ἐλπίδα. Ἕνα κρυφομίλημα τοῦ γένους μέ τό Θεό, πού μᾶς τρέφει μέ τό ἀχόρταγο μάννα τῆς ράτσας.
Νοιώθουμε τήν ἀνάσα τοῦ Θεοῦ νά μᾶς δροσίζει τό μέτωπο. Καί κάθε φορά σά᾿ νά πρωτοπίνουμε καί κάτι ἀπό τό θαῦμα καί τό νάμα τῆς Ἀνάστασης. Τῆς πολίτικης Ἀνάστασης, τῆς φωτισμένης μέ τό φέγγος τῆς Ἀνατολῆς, καί μέ τό μήνυμα τῶν ἀστέρων. Μέ τά βλέμματα τοῦ Σεραφείμ. Σάν τοῦ ἐνός τῆς Ἁγια-Σοφιᾶς πού παρέμεινε μαζί μας στήν Πόλη, νά μᾶς φέρνει τά μηνύματα τοῦ Ἀθεώρητου.
Γίνεται ὄμορφο τό Πάσχα ὅταν ἀνασταίνεται μέσα ἀπό ἀνθρώπινο πάθος. Αἰσθάνεσαι νά σέ κρατάει ὁ Ἀναφής ἀπό τό χέρι ζεστό νά σ᾿ ἔχει μέ τήν πίστη σου, μέ τήν Ὀρθοδοξία σου, μέ τήν κάθε ἀγάπη σου καί φορεμένο ἕνα «ἔνδυμα ἀφθαρσίας», πλεγμένο ἀπό τά χέρια τῆς Κυρᾶς Ρωμηοσύνης, καθισμένης στή σφραγισμένη κι᾿ ἀλησμόνητη αὐλόπορτα τῆς παλιᾶς γειτονιᾶς.
Πρίν ἀπό τή νύχτα τῆς Ἀνάστασης, λογιῶν λογιῶν ὧρες χτυποῦν τήν πόρτα μας, γεμᾶτες ἀπό ρέμβη ἑαρινή. Γεμάτες ἀπό ὄρθρους καί δειλινά, βουτηγμένα στόν ἦχο μιᾶς καμπάνας, πού τήν κρούει ἡ Πόλη, πού τήν ἐναρμονίζει ἡ Ρωμηοσύνη μαζί μέ τά παιδιά της, πού ντυμένα ἀγγελικά μᾶς τραγουδοῦν, «ἐξέρχεσθε οἱ πιστοί εἰς τήν Ἀνάστασιν».
Ἄνοιξη, φίλησε μας μέ τή δύναμη τῆς φρεσκάδας, σου. Κύριε, «ποῦ θέλεις ἑτοιμάσωμεν Σοι φαγεῖν τό Πάσχα»;

+ ὁ Πέργης Εὐάγγελος
Φανάρι,
Βαγιανή Ἑβδομάδα

--------------------------
Ἀπό τό
(1)Δοξαστικόν τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων
(2)Ὕμνος τοῦ Τριωδίου
(3)Τέλος τοῦ Κοντακίου τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων
(4)Ἀπό τό Δοξαστικόν τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων

Ο ΠΕΡΓΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΨΩΜΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ORHAN TURKER

ΣΕΛΙΔΕΣ ΜΕ ΤΑ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΑ

Για τον συγγραφέα ORHAN TURKER γράφει ο Μητροπολίτης Πέργης ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ

Και μόνον η «μια στιγμή» της Πόλης, είναι ιστορία. Το ίδιο και η «μια στιγμή» της Ρωμηοσύνης. Γι’ αυτό και τα ένδεκα πονήματα του φίλου συμπολίτη ORHAN TURKER (1999-2010) για την Πόλη και την Ρωμηοσύνη, δεν τ' αποκαλώ «παραμύθια», όπως τ' αναφέρει ο ίδιος (HİKAYE).

Είναι βουτήγματα της πέννας του στο εξελισσόμενο μυστήριο της Πόλης. Αγγίγματα είναι τής ολοένα και συμπληρούμενης ιστορίας της. Ιδιαιτέρως φανερά με την εφετεινή εμφάνιση της Πόλης ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης.

Μέσα σε μια τέτοια ατμόσφαιρα, ο συγγραφέας ανιχνεύει το χθες και το σήμερα του Ρωμαίηκου, συγκρίνοντας ακροθιγώς τα διατρέξαντα. Και τη σκέψη του, την κρίση του, την προλέγει περιεκτικά και χαρακτηριστικά, πρώτα με τον σχηματισμό των εξωφύλλων του: MEGA REVMA’DAN- ARNAVUTKOY’E, TATAVLA’DAN-KURTULUŞ’A κ.ο.κ.. Τώρα κρατώ το ενδέκατο, που προσωνυμείται: PSOMATİA’DAN-SAMATYA’YA. Θα μπορούσε να λεχθή και: KOCA MUSTAFA PAŞA’YA. Παιδιά των καιρών οι καινούργιες ονομασίες.

Υπάρχει, όμως, και το μη συγκρινόμενο χθες με το σήμερα τής Ρωμαίηκης Κοινότητας. Αυτό που όλοι μας βιώνουμε κάθε μέρα και κατ' ιδίαν, φιλοσοφώντας στις παληές γειτονιές μας, ο ORHAN το εκθέτει και γραπτώς. Το διαβάζουμε τελευταία και στον εντόπιο Τύπο. Πατούμε πάνω στα ίδια χώματα, αιώνες τώρα, μουσουλμάνοι και χριστιανοί.

Αλλά βγαίνει από τον συγγραφέα και μια ψυχική δόνηση, περιγράφοντας το ανικανοποίητο νυν τής Ομογένειας. Έζησε κι’ ο ίδιος στό Μόδι της Χαλκηδόνας τις αδελφικές παρέες τούρκων και ρωμηών μαζί, και τώρα θρηνεί τη στέρηση, τραγουδώντας στίχους απ’ τον παληό τρόπο τής ζωής μας. Είναι σελίδες που στάζουν και γεύση αλησμόνητης αγαλλίασης και χρόνους άχαρους. Ξεδίψασμα άγευστο.

Αυτά όλα μας τα κερνάει ο ORHAN TURKER πάνω στο γνωστό μας δίσκο, με την Επτάλοφο να παραμένει ωσάν Πόλη του μυστηρίου, ζωγραφισμένη με την καρδιά μας, χωρίς, όμως, τ' αστροφεγγίσματα της παληάς γειτονιάς, στολίσματα της αλησμόνητης Πόλης. Με τα βιβλία του, πρώτα αφήνει να πλανάται στο νου μας ένα νοσταλγημένο χθές, με την πληθυσμιακή του κάπως άνεση, μ’ όλα τα χρώματα, τη φαεινότητα, και την αγλαότητά του, κι’ ύστερα μας το δείχνει ξεθωριασμένο. Αμοσχοβόλητο από λιβάνι καί βασιλικό. Στερημένο και τη γνωστή ονοματική ταυτότητά του. Μεγαλωμένος κι’ ο ίδιος με μουσουλμάνους και χριστιανούς μαζί κι’ έχοντας σύντροφο και συμπαραστάτρια την πολίτισσα Κατερίνα Πρόκου, είναι επόμενο να γνωρίζει, όσο λίγοι, τους παλμούς τής Πόλης.

Τα ξανάζησα αυτά και με το τελευταίο κέρασμα του φίλου μας για τα Ψωμαθειά. Μέσα από τις ζωντανές συγκρίσεις στις σελίδες του, τ’ αφουγκράστηκα και σαν «Χρυσή Πύλη», τα διάβασα και σαν «Ύψωμα Θείον», τ’ ακροάστηκα και σαν «Επταπύργιον». Πολλές κι' οι Ακολουθίες που τέλεσα στις επτά εκκλησίες εκατέρωθεν τής «Μέσης Οδού». Και πάντα ακούω ψαλμωδίες από τη Μονή των Ακοιμήτων του Στουδίου.

Την πρώτη μισή ζωή μου τη ράντισε η Μαρμαρινή παραλία, με στέκι το κελλί τής Βλάγκας. Τήν υπόλοιπη τη συντροφεύει η φαντασία και το όνειρο τής παληάς γειτονιάς. Ευχαριστώ και συγχαίρω τον αγαπητό μου φίλο και μνήμονα των αλησμονήτων για το άνοιγμα της καρδιάς του.

† Ο Πέργης Ευάγγελος

Απογευματινή Κωνσταντινουπόλεως 31.8.2010

Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΟΝΤΙΚΩΝ ΤΗΣ ΧΑΛΚΗΣ

Στη Χάλκη των Πριγκηποννήσων σαν βρέθηκα το περασμένο Σάββατο άκουγα παντού φωνές Ελλήνων, έβλεπα πατήματα Ρωμηών.

Ήταν μια βροχερή μέρα και ηρεμία επικρατούσε στους δρόμους του νησιού που δεν το μολύνουν αυτοκίνητα. Και περπατώντας είχα την ευκαιρία να χαθώ μες στη μνήμη των παλιών ρωμέϊκων αρχοντικών, που στέκουν στύλοι ακλόνητοι της Ρωμηοσύνης και μαρτυρούν ακόμα τη ζωντάνια της.

Τα σπίτια αυτά δεν είναι απλές κατοικίες. Είναι μια μεγάλη ιστορία που θαρρώ πως δύσκολα ένας ιστορικός μπορεί να καταγράψει. Γιατί οι αλάλητοι στεναγμοί δεν καταγράφονται... Τους αφουγκράζεσαι... Κι αυτό προϋποθέτει μια άλλη από τη συνήθη λογική.

Νιώθω σαν καθένα απ' τα αρχοντικά που φωτογραφίζω να μου εξομολογείται δανειζόμενο τους στίχους του από πάντα Χαλκίτη τα καλοκαίρια Μητροπολίτη Πέργης Ευάγγελου:

Αν θα σου μιλούσα

μόνο για τα περασμένα

θα σου προσέφερα

λουλούδια μυρισμένα.

Σου μίλησα

και για τα τωρινά

να σε ραντίσω

και με πέταλα παρθενικά.

ΟΙ ΖΩΓΡΑΦΕΙΩΤΕΣ ΣΤΙΣ ΒΛΑΧΕΡΝΕΣ

φωτό: Νικόλαος Μαγγίνας

Οι Ζωγραφειώτες συνεχίζοντας την παράδοσή τους, προσκύνησαν και παρακολούθησαν την Δ΄ Στάση των Χαιρετισμών στο Ι. Ναό της Παναγίας των Βλαχερνών.
Κατά την ακολουθία χοροστάτησε ο Σεβ. Μητροπ. Πέργης κ. Ευάγγελος, απόφοιτος του Ζωγραφείου, έψαλε δε ο Μουσικολ. κ. Λεωνίδας Αστέρης Άρχ. Πρωτοψάλτης της Μ.Χ.Ε. μαζί με άλλους ζωγραφειώτες ιεροψάλτες.
Τους οίκους των Χαιρετισμών ανέγνωσε εμμελέστατα ο Αιδεσιμολ. Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Τσέτσης.
Πολλοί Ζωγραφειώτες, ο Διευθυντής, δάσκαλοι και μαθητές του Ζωγραφείου και άλλοι φιλακόλουθοι ήλθαν να ενώσουν τις φωνές της ψυχής τους και να υμνήσουν την Υπέρμαχο Στρατηγό, εκεί όπου γεννήθηκε ο θεσπέσιος αυτός ύμνος της Παναγίας.
Ακολούθησε δεξίωση, στην οποία μίλησε πρώτος ο Πρόεδρος του Δ. Σ. του Συνδέσμου κ. Παντελής Βίγκας, ο οποίος τόνισε ότι συμπληρώνει 10 χρόνια ως πρόεδρος και κάθε χρόνο διοργανώνεται αυτό το παραδοσιακό Ζωγραφειώτικο έθιμο.
Ακολούθως μίλησε ο κ. Δημήτριος Φραντζής, εκ των πρ. προέδρων του Διοικ. Συμβ. του Συνδέσμου, ο οποίος μεταξύ άλλων τόνισε ότι οι Ζωγραφειώτες κάθε χρόνο δίνουν το παρόν στη Βλαχερνήτισσα Παναγία, όπου οι Ρωμιοί βασιλείς μετέβαιναν ημέρα Παρασκευή για να λουσθούν τελετουργικά στα αγιασμένα ύδατα των Βλαχερνών, όπου τέμνονται τα Βυζαντινά τείχη με την ιστορία του γένους μας, όπου ερχόμαστε να αντλήσουμε δύναμη και κουράγιο για να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες της ζωής.
Σ’ αυτό το χώρο, τόνισε, που νοηματοδοτεί την ύπαρξή μας ως Ρωμιοσύνη και σηματοδοτεί το καρτερικό φρόνημά μας, συνεκκλησιαζόμαστε κάθε Δ΄ Χαιρετισμούς όχι μόνο σε αίθριους αλλά και στους χαλεπούς καιρούς.

Ακολούθως έλαβε το λόγο ο λόγιος προεξάρχων ιεράρχης Σεβ. Μητροπ. Πέργης κ. Ευάγγελος, ο οποίος τόνισε ότι είναι και χαρούμενος και συγκινημένος και αναφέρθηκε στη συγκυρία των επετείων που γιορτάζονται αυτές τις μέρες, όπως τα 66 χρόνια από την ίδρυση του Συνδέσμου, τα 10 χρόνια της προεδρίας του κ. Βίγκα, τα 40 χρόνια που προεξάρχει του προσκυνήματος αυτού των Ζωγραφειωτών και την επέτειο των 25 ετών της Πρωτοψαλτίας του Λεωνίδα Αστέρη. Ακολούθως εμνήσθη της αείμνηστης Εύας Ντούσα, η οποία ίδρυσε και ευόρκως υπηρέτησε για πολλά χρόνια, την Φιλόπτωχο Αδελφότητα Κυριών Βλαχερνών. Επίσης εξέφρασε την χαρά του για τη συγκυρία να βρεθούν 3 φίλοι, των οποίων η φιλία συνεχίζει άνω του μισού αιώνος, του ιδίου, του π. Γεωργίου Τσέτση και του Λεωνίδα Αστέρη.

Τελικά ανέφερε ότι είναι χαρούμενος με το μήνυμα που στέλνει ο Θεός για μας, να ανακηρυχτεί η Πόλη μας το 2010 Πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης, τονίζοντας ότι τιμάται από το 333 που ιδρύθηκε και αναδείχθηκε οικουμενική.
Στο προσκύνημα παραβρέθηκαν ο Ελλογιμ. κ. Αντώνης Χατζόπουλος, Συντονιστής Εκπαίδευσης, ο Εντιμολ. Άρχ. της Μ.Χ.Ε. κ. Βασίλειος Καλαμάρης, πολλοί ζωγραφειώτες και πολλοί προσκυνητές. Ακολούθησε δεξίωση με πλούσιο κυλικείο που προετοιμάστηκε με τη φροντίδα της Επιτροπής του Ι. Ναού.
Όταν αποχωρήσαμε τα πάντα έξω συναινούσαν με την ζεστή και πνευματική ατμόσφαιρα που ζήσαμε εντός του Ναού. Η βραδιά ήταν ήρεμη, όπως και τα νερά του Κερατίου Κόλπου, τα οποία χρύσιζαν με το αμυδρό φως που προερχόταν από το Πέρα. Για λίγο σταματήσαμε και αναπολήσαμε το παρελθόν αυτού του τόπου. Με ανάμικτα συναισθήματα ευχηθήκαμε να μας αξιώσει η Βλαχερνήτισσα Παναγία να την επισκεφτούμε και του χρόνου.

Πέρα 15 Μαρτίου 2010
ΖΩΓΡΑΦΕΙΩΤΗΣ

Απογευματινή Κωνσταντινουπόλεως

Η ΕΠΙΓΡΑΦΙΚΗ ΤΟΥ ΠΕΡΓΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ

Μ’ ένα καινούργιο τόμο της σειράς Εκ Φαναρίου που τον ονομάζει ΤΑ ΑΓΡΑΠΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ, ο λόγιος Μητροπολίτης Πέργης κ. Ευάγγελος, μας δίνει απτή εικόνα των ανιστορήσεων και ανακαινίσεων 40 ιερών Ναών της Πόλης, αλλά και ορισμένων στο εξωτερικό, που πραγματοποιήθηκαν επί της πατριαρχίας του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου και με προσωπική πρωτοβουλία και φροντίδα του. Γι' αυτούς τους ανακαινισθέντες ναούς ο Σεβ. Πέργης συνέγραψε τις σχετικές αναθηματικές επιγραφές τους, αναρτημένες σε μαρμάρινες πλάκες.
Τα επιγράμματα και τις επιγραφές όλων αυτών των Ναών, ο φιλίστωρ Μητροπολίτης Πέργης περιέλαβε σ᾿ ένα τόμο 211 σελίδων.
Ο τόμος κοσμείται με σχέδια των ναών του γνωστού Κωνσταντινουπολίτη συγγραφέα Ακύλλα Μήλλα, και περιλαμβάνει ιστορικές σημειώσεις του συγγραφέα για κάθε Ναό. Εκτυπώθηκε από τον εκδοτικό Οίκο Μίλητος του φιλόπονου Νίκου Χαϊδεμένου.
Ο Άγιος Πέργης είναι γνωστός από παλιά για την συνεχή και πολύκαρπο ενασχόλησή του φιλολογικά και ποιητικά με το τρίπτυχο θεμάτων όπως το ονομάζει: Πόλη, Ρωμηοσύνη και Φανάρι, που αποτελούν μέρος της συνεχιζόμενης ιστορίας της Πολίτικης Ρωμηοσύνης.
Η πνευματική αυτή εργασία του Πέργης Ευαγγέλου αποτελεί συνέχεια του έργου συγγραφής επιγραμμάτων του αείμνηστου Θεοφάνη Θεοφανίδη, Άρχοντα Πριμικηρίου της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας και αρχίζει από την ανέγερση του νέου Πατριαρχικού Μεγάρου, το έτος 1989, επί Πατριαρχίας του αοίδιμου Πατριάρχου Δημητρίου.

φωτό: Ν. Μαγγίνας