Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΑΤΡΩΝ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΘΗΚΕ ΣΤΟΥΣ ΚΑΘΟΛΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Την Πέμπτη 30 Νοεμβρίου 2023, στην Πάτρα, την πόλη του Αγίου Ανδρέου, πανηγύρισε και ο Ναός των Ρωμαιοκαθολικών της Πάτρας, στο κέντρο της πόλης. 

Είδαμε με χαρά ότι στην πανηγυρική Θεία Λειτουργία, της οποίας προέστη ο Αρχιεπίσκοπος των Καθολικών της Αθήνας, Σεβασμιώτατος Θεόδωρος Κοντίδης, παρέστη συμπροσευχόμενος και ένας ορθόδοξος κληρικός, τον οποίο ευχαρίστησε για την παρουσία του ο εφημέριος τού εν Πάτραις Ναού των Καθολικών, ως εξής: 

«Ευχαριστώ τον πανοσιολογιώτατο π. Ιερώνυμο Αρβανίτη, ο οποίος με την παρουσία του εδώ, είμαι σίγουρος, εκφράζει την οικουμενικότητα της κλήσης του Αποστόλου Ανδρέα «Βρήκαμε το Μεσσία». Αυτό το κάλεσμα διατρανώνει η ενότητα μας σήμερα, η ενότητα την οποία εκφράζει η παρουσία του π. Ιερώνυμου». 

Νομίσαμε - και το επαινέσαμε - ότι ο ορθόδοξος ιερέας είχε την άδεια - όπως προβλέπεται - του οικείου επισκόπου, του μητροπολίτου Πατρών Χρυσοστόμου, αλλά σήμερα, Παρασκευή 1 Δεκεμβρίου, η Μητρόπολη Πατρών εξέδωσε μία "πύρινη" διάψευση, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: 

"Κατόπιν τῆς ἀναγραφῆς σέ κάποιους ἱστοτόπους, περί τῆς παρουσίας Ὀρθοδόξου Κληρικοῦ ὡς ἐκπροσώπου δῆθεν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν, στήν Θεία Λειτουργία τῆς 30ης Νοεμβρίου ἐ.ἔ. στόν Ρωμαιοκαθολικό Ναό Ἁγίου Ἀνδρέου Πατρῶν, ἡ Ἱερά Μητρόπολις Πατρῶν ἐνημερώνει, ὅτι ὁ ὡς εἴρηται Κληρικός δέν ἀνήκει στό δυναμικό της, οὔτε ἐπικοινώνησε μέ τήν Ἱερά Μητρόπολη σχετικῶς μέ τήν ἐνταῦθα παρουσία του καί πόσον μᾶλλον δέν ἐξεπροσώπησε τήν Ἱερά Μητρόπολη στήν πανήγυρη τῶν ἐνταῦθα Ρωμαιοκαθολικῶν. 

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως". 

Επομένως, η Μητρόπολη Πατρών δηλώνει παντελή άγνοια για την παρουσία του ορθοδόξου κληρικού στην πανήγυρη των Ρωμαιοακθολικών της Πάτρας. Και μάλιστα με τέτοιο τρόπο που φαίνεται ξεκάθαρα ότι δεν επιθυμεί κάποια προσέγγιση με την Ρωμαιοκαθολική κοινότητα της πόλης. 

Πάντως, δεν μας λέει σε ποια Μητρόπολη ανήκει ο κληρικός αυτός και πώς βρέθηκε στον Καθολικό Ναό της πόλης τέτοια μέρα, που όλοι οι ορθόδοξοι συρρέουν στο ναό του Πολιούχου. 

Με την ευκαιρία, είδαμε ότι "άστραψε και βρόντηξε" ο μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος για τον νόμο που λέγεται ότι θα έλθει στη Βουλή και αφορά στον πολιτικό γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Πολύ σωστά! Όμως, ο σεβασμιώτατος στην περίπτωση του Πατρινού επισκόπου που κατηγορείται για ποικίλα ηθικά σκάνδαλα, τηρεί σιγήν ιχθύος... 

Ενώ από τους ιερούς κανόνες προβλέπεται ότι εφ' όσον το παράπτωμα κληρικού τινός, άλλης δικαιοοδοσίας ή Μητρόπολης, τελείται στα όρια μιας συγκεκριμένης Μητρόπολης, μπορεί να επιβάλει ποινή ο οικείος ιεράρχης. 

Καλό μήνα! 

Panagiotis Andriopoulos: FROM THE EMBRACE OF PETER & PAUL TO THE EMBRACE OF ANDREW & PETER. THE DESIRE FOR UNITY

Από την παράδοση του λειψάνου της Αγίας Ειρήνης στην Μητρόπολη Πατρών (2002) 

Mε τίτλο “For the Unity of the One Church of Christ” το Κέντρο Οικουμενικών, Ιεραποστολικών και Περιβαλλοντικών Μελετών «Μητρ. Παντελεήμων Παπαγεωργίου» (CEMES), σε συνεργασία με τον εκδοτικό οίκο Synaxis Press της Ορθοδόξου Ιεράς Μονής των Αγίων Πάντων του Καναδά, εκδίδει σε αγγλική μετάφραση όλες Ανοιχτές Δημόσιες Διαλέξεις του μεταπτυχιακού του προγράμματος «Ορθόδοξη Οικουμενική Θεολογία» (MOET) του 2021-22. 

Και η αγγλική έκδοση αυτού του βιβλίου είναι αφιερωμένη στην Α.Θ.Π. τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο για τα 30 χρόνια ευκλεούς πατριαρχίας του στο θρόνο της Νέας Ρώμης. 

Στην έκδοση αυτή, την οποία επιμελήθηκαν ο σχολάζων αρχιεπίσκοπος Οτάββας, και ηγούμενος της Ιεράς Μονής των Αγίων Πάντων του Καναδά, Λάζαρος Puhalo, ο Πρόεδρος επί τιμή του CEMES Ομότ. Καθ. Πέτρος Βασιλειάδης, ο Πρόεδρος του CEMES καθ. Νικόλαος Δημητριάδης και η Δρ.Θ. Αικατερίνη Δροσιά, περιέχονται πάνω από 40 εισηγήσεις και σχολιασμοί από ακαδημαϊκούς θεολόγους, κληρικούς και λαϊκούς, Ορθοδόξων, Αρχαίων Ανατολικών Ορθοδόξων, Ρωμαιοκαθολικών, και Ελληνορρύθμων Καθολικών Εκκλησιών από 15 χώρες και 4 ηπείρους. 

Όπως τονίζεται στο πρόλογο του βιβλίου, στόχος αυτής της προσπάθειας είναι η προώθηση του οικουμενικού διαλόγου, ιδίως με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, με βάση το νόημα της προσευχής του Χριστού: «ίνα πάντες εν ώσιν» (ut unum sint). Με δεδομένο το γεγονός, ότι παρά την επιτυχή έκβαση του επισήμου θεολογικού διαλόγου, δεν έχουν γίνει ακόμη σημαντικά βήματα προς την πλήρη ευχαριστιακή ενότητα, λόγω ορισμένων προκαταλήψεων και παρερμηνειών, στις σελίδες αυτού του βιβλίου επιχειρείται η ανάλυση των κανονικών, εκκλησιολογικών, ιστορικών, θεολογικών, ψυχολογικών, γεωπολιτικών και λοιπών προβλημάτων, ώστε να αρθεί κάθε εμπόδιο, στο μέτρο του δυνατού, που στέκεται μέχρι σήμερα ενάντια στην εντολή του Κυρίου μας «για την ενότητα της μιάς Εκκλησίας του Χριστού». 

Λόγω των τραγικών γεγονότων της ρωσικής στρατιωτικής εισβολής στην Ουκρανία, που συνέπεσε κατά τη διάρκεια των εισηγήσεων του ανωτέρω προγράμματος του CEMES, και ιδιαίτερα της προσπάθειας της εκκλησιαστικής ηγεσίας της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας να δικαιολογήσει θεολογικά τον αδελφοκτόνο αυτό πόλεμο, καθώς και την αντικανονική εισπήδησή της στην κανονική δικαιοδοσία άλλων αυτοκέφαλων Ορθόδοξων Εκκλησιών, πρώτα με την ίδρυση – με συνοδική μάλιστα απόφαση – εξαρχίας στην Αφρική, αλλά και απειλώντας να ιδρύσει παρόμοιες αντικανονικές εκκλησιαστικές δομές σε εκείνες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες που αναγνώρισαν την ουκρανική αυτοκεφαλία, η έκδοση περιέχει στο τέλος και ορισμένα κεφάλαια τα οποία άπτονται και αυτού του επίκαιρου και εκκλησιαστικά δυσάρεστου προβλήματος. 

Παραθέτουμε στη συνέχεια το κείμενο του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου από την εν λόγω έκδοση, με τίτλο: FROM THE EMBRACE OF PETER & PAUL TO THE EMBRACE OF ANDREW & PETER.THE DESIRE FOR UNITY. 

Από τον εναγκαλισμό Πέτρου και Παύλου στον εναγκαλισμό Ανδρέου και Πέτρου (Βίντεο)

Δημόσια ανοιχτή διάλεξη του Κέντρου Οικουμενικών, Ιεραποστολικών και Περιβαλλοντικών Μελετών “Μητροπολίτης Παντελεήμων Παπαγεωργίου” (CEMES), με γενικότερο θέμα την “Ορατή Ενότητα της Εκκλησίας του Χριστού”, και κεντρικό ομιλητή τον Παναγιώτη Ανδριόπουλο, ο οποίος αναπτύσσει το θέμα: “Από τον εναγκαλισμό Πέτρου και Παύλου στον εναγκαλισμό Ανδρέου και Πέτρου”. 

Την συζήτηση συντονίζει η Καθηγήτρια του ΑΠΘ Αντωνία Κυριατζή, και μετέχουν και ο Αρχιεπίσκοπος των εν Ελλάδι Καθολικών, Ομότ. Καθ. Ιωάννης Σπιτέρης, ο Ομότ. Καθ. του Παν/μίου του Graz Γρηγόριος Λαρεντζάκης και ο Ομότ. Καθηγητής του τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ Πέτρος Βασιλειάδης. 

Ο ΕΝΑΓΚΑΛΙΣΜΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ ΠΕΤΡΟΥ / ΠΑΤΡΑΣ ΚΑΙ ΡΩΜΗΣ

Ο ΠΑΠΑΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Το βαθύτατο χάσμα που προκλήθηκε στους κόλπους της χριστιανοσύνης με το Σχίσμα του 1054, επιχείρησε να γεφυρώσει ύστερα από εννέα αιώνες ο μέγας Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας. 

Οι πρωτοβουλίες του Πατριάρχη Αθηναγόρα αποσκοπούσαν στην άμβλυνση των αντιθέσεων μεταξύ της Ρωμαιοκαθολικής και της Ορθόδοξης Εκκλησίας μέσω της οικοδόμησης κλίματος αμοιβαίας κατανόησης, εμπιστοσύνης και συνεργασίας, με σκοπό την έναρξη θεολογικού διαλόγου. 

Έτσι, στις 5 Ιανουαρίου 1964 οι Προκαθήμενοι των δύο Εκκλησιών, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας και ο Πάπας Παύλος ΣΤ’, συναντήθηκαν στο Όρος των Ελαιών, στα Ιεροσόλυμα, και αντάλλαξαν τον ασπασμό της αγάπης και της ειρήνης. 

Μια νέα σελίδα άρχισε να γράφεται για τον Χριστιανισμό στον 20ό αιώνα, με γεγονότα που σημάδεψαν και τις δύο Εκκλησίες. 

Ο πρώτος καρπός της ιστορικής εκείνης συνάντησης του Ιανουαρίου 1964 ήρθε λίγους μήνες μετά, στις 26 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία ανταποκρίνεται σε σχετικό αίτημα της Πάτρας και επιστρέφει την Κάρα του πολιούχου των Πατρών, Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, η οποία φυλασσόταν στη Ρώμη, από τότε που την μετέφερε (1462) ο ηγεμόνας Θωμάς Παλαιολόγος για να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων. 

Η Ρώμη, λοιπόν, που έχει ως ιδρυτή της τον Απόστολο Πέτρο, εναγκαλίζεται την Πάτρα, την πόλη του Πρωτοκλήτου, του αυταδέλφου του Πρωτοκορυφαίου. Έχει προηγηθεί ο εναγκαλισμός των δύο Προκαθημένων, Αθηναγόρα και Πάπα Παύλου ΣΤ’, που αποτελεί τον πρώτο ασπασμό των δύο Αποστόλων, καθώς Πάπας και Πατριάρχης έχουν τις έδρες τους εκεί που μαρτύρησαν οι αυτάδελφοι Απόστολοι, εκεί από όπου πηγάζει η αποστολικότητά τους. Ο Πάπας στη Ρώμη του Πέτρου και ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην Κωνσταντινούπολη του Ανδρέου. 

Η Πάτρα, ως η πόλη του μαρτυρίου του Πρωτοκλήτου, δέχεται την δροσοβόλο αύρα αυτού του αποστολικού εναγκαλισμού. 

Μέχρι τότε ο Χριστιανισμός ήξερε τον εναγκαλισμό Πέτρου και Παύλου, οι οποίοι, άλλωστε, γιορτάζουν και μαζί στις 29 Ιουνίου, ημέρα της Θρονικής Εορτής της Εκκλησίας της Ρώμης. 

Τώρα, οι Χριστιανοί φοιτούν στον εναγκαλισμό των αυταδέλφων Πέτρου και Ανδρέου, των κατά σάρκα αδελφών, που σαρκώνουν τη νέα πραγματικότητα του διαλόγου και της καταλλαγής, της πορείας προς την ενότητα των δύο Εκκλησιών. 

Μετά τον ασπασμό, λοιπόν, Πατριάρχη και Πάπα, η Πάτρα δέχεται τον θησαυρό της, την Κάρα του Αποστόλου Ανδρέου από την Ρώμη, που σηματοδοτεί τη νέα εποχή στις σχέσεις Ορθόδοξης και Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. 

Παρά το γεγονός ότι η Μητρόπολις Πατρών και η τοπική κοινωνία δεν αφουγκράζεται, στην πραγματικότητα, την σημαντικότητα του γεγονότος σε επίπεδο διαχριστιανικό, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία προβαίνει σε έναν ακόμη εναγκαλισμό. Στις 19 Ιανουαρίου 1980 επέστρεψε στην Πάτρα τον Σταυρό του Μαρτυρίου του Πρωτοκλήτου, που φυλασσόταν στον Ι. Ναό του Αγίου Βίκτωρος στη Μασσαλία. Ο Απόστολος Ανδρέας, ως οικουμενικός Απόστολος, φωτίζει και πάλι τις σχέσεις Δύσης και Ανατολής. 

Αλλά, ο εναγκαλισμός Ρώμης και Πάτρας συνεχίζεται το 2002, όταν από την Μονή Hautecombe της Γαλλίας, επέστρεψε η Κάρα της Αγίας Ειρήνης, η οποία αποθησαυρίστηκε στον Ι. Ναό της Αγίας Ειρήνης στο Ρηγανόκαμπο Πατρών. 

Έτσι, η Πάτρα καθίσταται η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΠΟΛΗ της Ελλάδας, στην οποία επιστρέφονται από την Πρεσβυτέρα Ρώμη, σε διάστημα σχεδόν σαράντα ετών, τρία εκκλησιαστικά κειμήλια, που αποτελούν πλέον τον πνευματικό Θησαυρό της πόλεως: Η Κάρα του Πρωτοκλήτου, ο Σταυρός του μαρτυρίου του και η Κάρα της Αγίας Ειρήνης. 

Δυστυχώς, η Πάτρα αδιαφόρησε γι’ αυτόν τον πνευματικό εναγκαλισμό της με την Ρώμη, που περνάει φυσικά και μέσα από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η Μητρόπολη και η πόλη δεν προώθησε τις διαχριστιανικές σχέσεις, παρά το γεγονός ότι υπάρχει και ιστορική Κοινότητα Καθολικών στην Πάτρα, με ναό του Αγίου Ανδρέου. 

Δεν έγινε άνοιγμα προς τον δυτικό χριστιανισμό. Προτιμήθηκε από όλους μια βολική εσωστρέφεια, που αντίκειται στην οικουμενικότητα του Ευαγγελίου και των καιρών. 

Ο Πάπας Φραγκίσκος έρχεται στην Ελλάδα το διήμερο 4-6 Δεκεμβρίου 2021. Θα επισκεφθεί Αθήνα και Λέσβο. Όμως, θα ήταν απολύτως λογικό και επιβεβλημένο, υπό άλλες συνθήκες, να επισκεφθεί την πόλη του Πρωτοκλήτου, στην οποία η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία επέστρεψε τρία λείψανα και η σχέση Πατρών και Ρώμης είναι ιστορικά ισχυρή και αδιαμφισβήτητη, ακόμα κι αν οι σύγχρονοι κλείνουν τα μάτια τους σε αυτήν. 

Ο εναγκαλισμός των αυταδέλφων Aποστόλων Ανδρέου και Πέτρου, Ρώμης και Κωνσταντινουπόλεως, Ρώμης και Πάτρας, υφίσταται ως πνευματική κατάσταση. Μένει να διανοιχθούν οι οφθαλμοί μας για να τον κατανοήσουμε ως Ανάσταση.

Πάντως στην Αμερική, κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, ο εναγκαλισμός των αυταδέλφων Αποστόλων, έγινε αφορμή και για Πανεπιστημιακή Έδρα! 

Η οικογένεια του επιχειρηματία και Άρχοντα του Οικουμενικού Θρόνου Μιχάλη Ψαρού, καθιέρωσε Εδρα προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στο επιφανές πανεπιστήμιο Georgetown University. 

Σε συνέντευξή του στον «Εθνικό Κήρυκα» και στον Θεόδωρο Καλμούκο, απαντώντας στην ερώτηση πώς σκέφθηκε να δημιουργήσει την Εδρα προς τιμήν του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, ο κ. Ψαρός είπε πως «πριν από πέντε χρόνια το Πανεπιστήμιο Georgetown University, το αρχαιότερο και το επιφανέστερο Ρωμαιοκαθολικό Πανεπιστήμιο στις Ηνωμένες Πολιτείες, μου ζήτησε να αναλάβω το κόστος για την δημιουργία εικονοστασίου με τις νέες εικόνες στον ιερό τόπο της Κρύπτης Copley στο κτίριο Copley. Τα κτίρια Healy και Copley δημιουργήθηκαν πριν τη δημιουργία του District της Columbia». 

Ο κ. Ψαρός πρόσθεσε πως «συγκινήθηκα από την οικουμενική πρόταση του Πανεπιστημίου προς την Ορθόδοξη Κοινότητα και κατά συνέπεια αυτή τη συμβολική οικουμενική προσέγγιση από την Εκκλησία της Δύσης προς την Εκκλησία της Ανατολής. Δάκρυσα όταν έλαβα το τηλεφώνημα, αλλά δεν με εξέπληξε διότι αυτό είναι το Πανεπιστήμιο Georgetown, ένα από τα πρώτα παγκόσμια και διεθνή Πανεπιστήμια στις Ηνωμένες Πολιτείες και το πρώτο Πανεπιστήμιο που έχει Σχολή Εξωτερικής Διπλωματίας, το πρώτο που έχει Σχολή Επιχειρήσεων με διεθνές επίκεντρο και το σπουδαιότερο είναι ένα Πανεπιστήμιο στην Πρωτεύουσα του Έθνους μας». 

Τις εικόνες φιλοτέχνησε ο αγιογράφος Γεώργιος Φιλιππάκης τον οποίον μου σύστησε ο μέντορας και φίλος μου π. Αλέξανδρος Καρλούτσος. Η πιο συμβολική εικόνα είναι του Απόστολου Ανδρέα του Πρωτοκλήτου που αγκαλιάζει τον αδελφό του Πέτρο. Εμπνεύσθηκα αυτή την εικόνα διότι είχα την ευλογία να είμαι μέλος της συνοδείας της ‘Μεγάλης Συνάντησης’ του Παναγιωτάτου με τον Πάπα Φραγκίσκο στα Ιεροσόλυμα. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης και ο Πάπας χαιρέτησε ο ένας τον άλλον με το ‘Αδελφέ μου Ανδρέα, Αδελφέ μου Πέτρε’. Η εικόνα αυτή συμβολίζει εκείνη τη στιγμή και την αδελφική τους αγάπη και τον σεβασμό». 

Είπε ακόμα, πως «αυτή η Εδρα θα συνεχίσει την παρουσία της Ορθόδοξης Μαρτυρίας εις το διηνεκές. Το Πανεπιστήμιο Georgetown είναι σχεδόν 300 ετών κι αυτή η Εδρα θα είναι η συνεχής μαρτυρία της Αγίας μας Ορθοδοξίας για τους επόμενους τρεις και περισσότερο αιώνες». 

Ο εναγκαλισμός των Αποστόλων Ανδρέου και Πέτρου είναι ο φωτεινός οδοδείκτης στην πορεία προς την Ενότητα των Εκκλησιών. 

Ο μακαριστός Πατριάρχης Αθηναγόρας όταν πληροφορήθηκε την απόφαση επιστροφής της Τιμίας Κάρας του Αγίου Ανδρέα στην Πάτρα, έγραψε: 

«Σύμπασα η Ορθοδοξία αγάλλεται. Ημείς προσωπικώς εκφράζομεν αδελφικάς ευχαριστίας και δεόμεθα του Κυρίου όπως, διά των πρεσβειών των Αποστόλων Αυτού Πέτρου και Ανδρέου, ευλογή τας αδελφάς ημών εκκλησίας επιθυμούσας την ενότητα». 

Κατά την παράδοση των λειψάνων του Αγίου Ανδρέα ο Καρδινάλιος Μπέα μεταφέροντας το μήνυμα του Πάπα Παύλου ΣΤ' και απευθυνόμενος προς τον Άγιο εκζητούσε την πρεσβεία του προς τον Κύριο για αύξηση αμοιβαίας αγάπης των χριστιανών Ανατολής και Δύσεως: «Άγιε Ανδρέα Πρωτόκλητε, ο εις το υψηλότατον αποστολικόν αξίωμα αναδειχθείς και Σίμωνα τον συναίμονα καλέσας, του Κυρίου μαθητά και Πέτρου σύγγονε, συναπόστολε και συμμάρτυς, ικέτευε Χριστώ τω Θεώ ημών, όπως το πολύτιμον τούτο λείψανον το παρά τον τάφον του αδελφού καταφυγήν ευρόν, αποβή σύμβολον και προτροπή αδελφοσύνης εν μια εν Χριστώ πίστει και ευλαβεία, και αμοιβαία αγάπη. Νυν δε, επαναπατριζόμενος τη πατρίδι σου, τη υπό του μαρτυρίου σου λαμπρυνθείση, και της αυτής απολαύων τιμής, ης εν τη πόλει του Πέτρου εύρες, είθε τον της αγάπης δεσμόν να σφυρηλατή».

Ο "ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗΣ" ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Ο αγαπητός μας μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ εξαπέλυσε μία ακόμη πανταχούσα, αυτή τη φορά εναντίον του Μητροπολίτου Ιταλίας κ. Πολυκάρπου, λόγω των δηλώσεών του μετά την πρόσφατη συνάντηση του με τον Πάπα Φραγκίσκο. 

Ο Πειραιώς Σεραφείμ διαρρηγνύει τα ιμάτιά του για τα όσα είπε ο Ιταλίας Πολύκαρπος για τον «αμετανόητο αιρεσιάρχη», μια φράση που επαναλαμβάνει ηδονικά ο Πειραιώς Σεραφείμ στο …πύρινο κείμενό του. 

Όμως, καλό θα ήταν να αρχίζει να συνειδητοποιεί ο άγιος Πειραιώς ότι ο «αμετανόητος αιρεσιάρχης», δηλ. ο Πάπας Φραγκίσκος, ΕΡΧΕΤΑΙ στην Ελλάδα! Η σχετική πρόσκληση από τον πρωθυπουργό της χώρας Κυριάκο Μητσοτάκη έχει γίνει και είναι θέμα χρόνου να προσδιοριστεί η επίσκεψη στην Ελλάδα, πολύ πιθανόν το ερχόμενο φθινόπωρο. 

Τότε, όταν και η Εκκλησία της Ελλάδος θα υποδεχθεί τον Πάπα, τι άραγε θα κάνει ο άγιος Πειραιώς; Θα κηρύξει σε ακοινωνησία τον Αρχιεπίσκοπο και την Σύνοδο; Ή θα αρκεσθεί σε μια ακόμα …εμπρηστική ανακοίνωση εκτόνωσης, σαν εκείνη για την προηγούμενη επίσκεψη του Πάπα στην Μυτιλήνη το 2016; 

Εδώ είμαστε και θα δούμε τις …συνταρακτικές εξελίξεις. 

Ας θυμηθούμε την …ιστορική ανακοίνωση του Πειραιώς που, φυσικά, δεν ελήφθη από κανέναν υπ’ όψιν. 

«Η απόφασις της Δ.Ι.Σ. της 5ης Απριλίου 2016 διά της οποίας συγκατατίθεται η Εκκλησία της Ελλάδος εις την επίσκεψιν του αντικανονικώς διακατέχοντος τον πάλαι ποτέ περίπυστον Πρεσβυγενή Πατριαρχικόν Θρόνον της Παλαιάς Ρώμης και της Δύσεως κ. Φραγκίσκου Μπεργκόλιο, στην μαρτυρική μας Πατρίδα, εξεδόθη κατά πρόδηλον υπέρβασιν των ορίων της διακριτικής της ευχέρειας και κατά παράβασιν των διατάξεων του Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος (Ν 590/1977), και ειδικώτερα του αρθρ. 9 παράγραφος 1, που καθορίζει τις αρμοδιότητες της Δ.Ι.Σ. στο εδάφιο δ, και που προβλέπει ότι επιλαμβάνεται των «τρεχούσης φύσεως Εκκλησιαστικών θεμάτων», διότι η επίσκεψις εις την Ορθόδοξον Ελλάδα του Αιρεσιάρχου «Πάπα» κ. Φραγκίσκου, τυγχάνει εκ της φύσεως του θέματος υψίστης ποιμαντικής και Εκκλησιαστικής σημασίας και ανήκει εις τας αρμοδιότητας της Ι.Σ.Ι. όπως προβλέπεται στο αρθ. 4 εδάφιον α που αναφέρεται ότι μόνον η Ι.Σ.Ι. «ρυθμίζει τας σχέσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος μετά των Ετεροδόξων». Και ναί μεν στο αρθρ. 9 παράγραφος 2 προβλέπεται ότι μέχρι συγκλήσεως της Ι.Σ.Ι., η Δ.Ι.Σ. ασκεί πάσαν Εκκλησιαστικήν – διοικητικήν εξουσίαν, ωστόσο η αποδοχή της επισκέψεως ενός τοσούτον προβληματικού και κακοδόξου προσώπου διά την Ορθόδοξον Καθολικήν Εκκλησίαν της Ελλάδος, απαιτεί την διαγνώμην όλου του Ιερού Σώματος της Ιεραρχίας».

Πάντως έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι η Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου, Τήνου και λοιπών νήσων, στον ιστότοπό της, παραθέτει τις εκ διαμέτρου αντίθετες δηλώσεις των Μητροπολιτών Ιταλίας και Πειραιώς, βάζοντας τον τίτλο: Δηλώσεις αγάπης και δηλώσεις μίσους.

Αυτό σημαίνει ότι οι εν Ελλάδι Ρωμαιοκαθολικοί εκλαμβάνουν τις δηλώσεις Πειραιώς ως δηλώσεις μίσους. 

ΕΙΚΟΝΕΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥ ΣΤΥΛ ΣΤΟΝ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΜΑΔΡΙΤΗΣ

Σύγχρονες νεοβυζαντινές εικόνες στον Καθεδρικό Ναό της Santa Maria la Real de la Almudena της Μαδρίτης. Η οικοδόμηση του ναού έγινε σε πολλές φάσεις από το 17ο αιώνα μέχρι και το 1994. Η κυρίως κατασκευή αυτού που βλέπουμε σήμερα εξωτερικά, ξεκίνησε στα 1870 και το εσωτερικό μετά τα 1910. Εσωτερικά ο ναός έχει από νεο-Ρωμανικά στυλ, μέχρι Ποπ-Αρτ. 

Αυτό που εκπλήσσει είναι το κομμάτι που είναι Βυζαντινού στυλ. Εικόνες καμωμένες από τον περίφημο ζωγράφο Kiko Argüello (γενν. 1939) στα πρότυπα των βυζαντινών.

Στη φωτογραφία όπου φαίνεται η διάθλαση του φωτός μέσα από τα χρωματιστά βιτρώ, ο επισκέπτης αντιλαμβάνεται ότι αυτό συμβαίνει σε διάφορες γωνιές του ναού, με διαφορετικά χρώματα και γωνίες και είναι, φυσικά, εντυπωσιακότατο.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΤΗΣ ΚΑΡΑΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΥ (Αρχειακό υλικό)

Ο Πατριάρχης Αθηναγόρας με τους δύο συνεργάτες του Πάπα Παύλου ΣΤ', τον τότε αρχιεπίσκοπο
Ιωάννη Βίλλεμπρανς και τον ιερομόναχο Πέτρο Ντυπρέ συνομιλούν στο Φανάρι με πνεύμα αγάπης Χριστού
για την βελτίωση των σχέσεων μεταξύ των δύο Εκκλησιών και για την ομαλή διεξαγωγή του Διαλόγου.

Στο περίφημο βιβλίο του θεολόγου Αριστείδη Γ. Πανώτη Ειρηνοποιοί, Παύλος ΣΤ' – Αθηναγόρας Α' (Ίδρυμα Ευρώπης ΔΡΑΓΑΝ, Αθήναι 1971) διαβάζουμε τα εξής πολύ ενδιαφέροντα σχετικά με την επανακομιδή της Τιμίας Κάρας του Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου από την Ρώμη στην Πάτρα στις 26 Σεπτεμβρίου 1964, δηλ. σαν σήμερα πριν από 55 χρόνια:

Δύο Έλληνες πρωτοπόροι της επαναπροσεγγίσεως των δύο Εκκλησιών.
Ο Ρωμαιοκαθολικός ιερομόναχος και Αυγουστινιανός Βυζαντινολόγος π. Γρηγόριος Νόβακ
και ο Ορθόδοξος θεολόγος Αριστείδης Πανώτης, καθηγητής,  που υπηρετούσε από το 1962 στο γραφείο
του τότε υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων Γρηγόρη Κασιμάτη. 

“Η ιστορία της επιστροφής της κάρας του Αγίου Ανδρέα άρχισε τον Φεβρουάριο του 1963 σε μια συνάντηση Ορθοδόξων και Καθολικών στην Αθήνα. Γίνονται οι σχετικές εισηγήσεις στη Ρώμη, με θετικά αποτελέσματα. Υποδεικνύεται στον Μητροπολίτη Πατρών Κωνσταντίνο, από τον γράφοντα, ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσει το διάβημά του. Συντάσσεται το κείμενο και αποστέλλεται. Η απάντηση είναι αρίστη. Στα μέσα Μαϊου έρχεται στην Πάτρα ο Ιω. Βίλλεμπρανς, για μυστικές συνεννοήσεις με τον Μητροπολίτη Κωνσταντίνο, ο οποίος και γράφει προσωπικό γράμμα στον Πάπα Παύλο ΣΤ'. Ο Πάπας Παύλος ΣΤ' απαντά καταφατικά στο αίτημα. Θέλει όμως να επιστραφεί η Κάρα “με νέα λειψανοθήκη ανταξία του περιεχομένου της”, που τα έξοδά της θα κατέβαλε ο ίδιος, γιατί η αρχική λειψανοθήκη, με την οποία ο Θωμάς Παλαιολόγος την παρέδωσε στον Πάπα Πίο Β' το 1462, είχε αντικατασταθεί με νεωτέρα και είχαν χαθεί τα ίχνη της παλαιάς σε κάποιο Σκευοφυλάκιο. Ζητούνται σχέδια λειψανοθήκης, ορθοδόξου τεχνοτροπίας, από την Αθήνα, αλλά παράλληλα γίνονται και έρευνες για την ανακάλυψη της αρχικής λειψανοθήκης. Ανακαλύπτεται. Ήταν στο μουσείο της πατρίδος του Πάπα Πίου Β'. Είναι χρυσή και η επιστημονική εξέτασή της από διαπρεπείς αρχαιολόγους και βυζαντινολόγους αποδεικνύει ότι είναι σπάνιο έργο τέχνης της προεικονομαχικής περιόδου (Ζ' αιώνος) και έτσι έχει μεγάλη καλλιτεχνική αξία. Μετά την υπεύθυνη αυτή γνώμη, ο Πάπας αποφασίζει να κάνει διπλό δώρο στη Μητρόπολη Πατρών, την κάρα και την αρχαία λειψανοθήκη. Την επισκευάζουν και της προσθέτουν μόνο μια βάση από πολύτιμο λίθο, “κύανο” (lapis lazuli) με την επιγραφή “εν πνεύματι ομονοίας και ως δείγμα μεγάλης αγάπης”. Μέσα στη μοναδική αυτή λειψανοθήκη, με σχετική τελετή, παρουσία των Ορθοδόξων Παρατηρητών, ο Πάπας κλείνει το ιερό λείψανο και το σφραγίζει και μ' αυτή παραδίδεται στον Μητροπολίτη Πατρών Κωνσταντίνο, στις 26 Σεπτεμβρίου 1964”.

Η ανάγνωση του επισήμου εγγράφου βεβαιώσεως της ταυτότητος του λειψάνου, ενώ ο πάπας προσβλέπει
στο διασωθέν τεμάχιο της Κάρας που διαφυλάσσεται σε βάμβακα παρουσία κληρικών του οίκου του.

Τα παραπάνω μας αποκαλύπτουν την άγνωστη στους πολλούς ιστορία της λειψανοθήκης της Κάρας του Πρωτοκλήτου, η οποία είχε στην Πάτρα την ...τύχη της καταστροφής (!!) από μικρόνοες – το λιγότερο - “σούπερ ορθοδόξους”. Από αυτήν την τελετή της εναπόθεσης της Τιμίας Κάρας στη λειψανοθήκη της και το κλείσιμό της από τον ίδιο τον Πάπα Παύλο ΣΤ' δημοσιεύουμε εδώ από το πολύτιμο Αρχείο του καθηγητού και Οφφικιάλου της Μ.τ.Χ.Ε. Αριστείδη Πανώτη – τη ευγενική παραχωρήσει του και τον ευχαριστούμε θερμά – κάποιες ιστορικές φωτογραφίες. Κι ακόμα κάποιες από την υποδοχή του λειψάνου στην Πάτρα.

Η σεπτή Κάρα τοποθετείται εντός της αρχαίας λειψανοθήκης παρουσία του τότε παρατηρητή στην Βατικανή Σύνοδο
π. Παντελεήμονα Ροδόπουλου, μετέπειτα μητροπολίτη Τυρολόης και Σερεντίου
και του μετά καρδιναλίου Βίλλεμπρανς.

Ο πάπας Παύλος Στ' μεταξύ της νεώτερης λειψανοθήκης της Κάρας του Αποστόλου Ανδρέου και της αρχαίας και πολυτιμότατης προεικονομαχικής λειψανοθήκης που την παρέδωσε στη Ρώμη ο Θωμάς Παλαιολόγος και βρέθηκε και την όψη της γνωρίζουμε από σχέδια του ΙΕ' αιώνα!

Ο πάπας Παύλος με συγκίνηση μεταφέρει την αρχαία λειψανοθήκη επάνω στην πολύτιμη από κύανο βάση της
που φέρει και το οικόσημό του.

Ο Πατρών Κωνσταντίνος απευθύνει επίσημη επιστολή προς τον πάπα Παύλο ΣΤ' που επιδίδει ο πρωτοσύγκελλός του αρχιμανδρίτης Ιερόθεος Τσαντίλης με τον προσήκοντα σεβασμό, όπως έπραξαν στο παρελθόν όλοι οι Ορθόδοξοι κληρικοί, μηδέ και του τότε μητροπολίτη Εφέσου Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, που τίμησε την αρχιερωσύνη και την αξία της τιμής του Πάπα μέχρι το τέλος της Συνόδου Φερράρας – Φλωρεντίας το 1439, όταν καλώς πράττων διεφώνησε με τις τότε μονομερείς και βεβιασμένες αποφάσεις.

Ο αείμνηστος μητροπολίτης Πατρών Κωνσταντίνος Πλατής που συναντάται στο Υπουργείο Παιδείας (τότε Ευαγγελιστρίας 2) με τον Α. Πανώτη και του υποδεικνύεται ο δρόμος τελεσφορήσεως του αιτήματός του για την επιστροφή της σεπτής Κάρας του Πρωτοκλήτου. Αυτή την ακολουθεί πιστά και το Βατικανό ανταποκρίνεται και τον επισκέπτεται μυστικά στην Πάτρα ο σεβ. Βίλλεμπρανς.

Η παράδοση στις 26 Σεπτεμβρίου 1964 της σεπτής Κάρας στον μητροπολίτη Πατρών Κωνσταντίνο από τον καρδινάλιο Μπέα τον αρχιεπίσκοπο Βίλλεμπρανς και τον π. Πέτρο Ντυπρέ.

Ο Πατρών Κωνσταντίνος φέρει πλέον στον παλαιό ναό του Αποστόλου την σεπτή Κάρα. Την ιστορική στιγμή παρακολουθεί ο τότε πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου.

Λιτάνευση του σεπτού λειψάνου στην Πάτρα παρουσία πολλών ιεραρχών. Πρώτοι είναι ο Χανίων Νικηφόρος και ο Λαρίσης Ιάκωβος.

Ο καρδινάλιος Μπέα και ο αρχιεπίσκοπος Βίλλεμπρανς συναντούν στην Αθήνα τον καθηγητή Αριστείδη Πανώτη αναγνωρίζοντας την συμβολή του στην ευόδωση της πρώτης προσεγγίσεως της Αγίας Έδρας με την Μητρόπολη Πατρών.  Τον Α. Πανώτη τίμησε και ο μητροπολίτης Πατρών Κωνσταντίνος με το σχετικό μετάλλιο που κόπηκε για το σπουδαίο γεγονός για την τοπική Μητρόπολη και για την αποπεράτωση του νέου Αποστολείου του Αποστόλου Ανδρέα στην Πάτρα.

Ο Πάπας Φραγκίσκος τραβάει συνεχώς το χέρι του για να μην το φιλήσουν [βίντεο]

π.α. ανδριόπουλος

Αίσθηση έχει προκαλέσει το βίντεο που κάνει τον γύρο του διαδικτύου και δείχνει τον Πάπα Φραγκίσκο να τραβά επανειλημμένα το χέρι του μακριά από τους πιστούς που προσπαθούσαν να φιλήσουν το δαχτυλίδι του. Το βίντεο από την επίσκεψη του ποντίφικα στο καθολικό ιερό του Λορέτο τη Δευτέρα, προκάλεσε την αντίδραση τόσο από τους επικριτές όσο και από τους υποστηρικτές του.

Κάποιοι μελετητές του Βατικανού δήλωσαν στον Guardian ότι ακόμη και οι προκάτοχοι του Φραγκίσκου, όπως ο Επίτιμος Πάπας Βενέδικτος και ο Ιωάννης Παύλος Β΄, ήταν επίσης κατά του χειροφιλήματος. 

Την ώρα που στην Ελλάδα - για να περιοριστούμε στα καθ' ημάς - η συντριπτική πλειοψηφία των ιερέων, ακόμα και των πολύ νέων, αρέσκεται (για να μην πω ...ηδονίζεται), με το χειροφίλημα, ως ένδειξη εξουσίας, ο γέρων Πάπας Φραγκίσκος τραβά το χέρι του για να μην του το φιλήσουν οι πιστοί. 

Και στην Ορθοδοξία υπάρχουν κάποιοι σοβαροί κληρικοί, οι οποίοι τραβούν το χέρι τους για να μη τους το φιλήσουν οι πιστοί, δείχνοντας με αυτό τον τρόπο ότι το χειροφίλημα δεν είναι τόσο απαραίτητο, όσο νομίζουν πολλοί "ευσεβείς".
Η παράδοση του χειροφιλήματος δεν έχει ιδιαίτερο ειδικό εκκλησιαστικό βάρος. Ο χριστιανικός "ασπασμός" δίνεται στις παρειές, όχι στο χέρι, και χρησιμοποιείται στη λειτουργία από τα πρώτα αποστολικά χρόνια ως "φίλημα άγιον" και "φίλημα αγάπης". Το χειροφίλημα, το οποίο συνοδεύεται και από υπόκλιση, έχει σαφή κοσμική προέλευση και επικράτησε στο μεσαίωνα ως ένδειξη υποταγής στον κοσμικό ηγεμόνα. Θεσπίστηκε ειδική τελετή στη Δύση, όπου οι ανώτεροι αξιωματούχοι ασπάζονταν με τη σειρά το χέρι της βασίλισσας. Η μεταφορά του μοντέλου στην εκκλησία συνδέεται και με την έκφραση ειδικής τιμής προς το χέρι του ιερωμένου, το οποίο ιερουργεί.
Τα περιβόητα "Αθεϊκά", στις αρχές του 20ού αιώνα, ξεκίνησαν από την καταγγελία του μητροπολίτη Δημητριάδος Γερμανού ότι δεν του φίλησε το χέρι μια καθηγήτρια του Ανώτερου Παρθεναγωγείου Βόλου. Σύρθηκαν τότε στα δικαστήρια ως άθεοι και ανήθικοι οι μεγάλες προσωπικότητες της γλωσσικής και εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης (Δελμούζος, Σαράτσης, κ.ά.) έως την πανηγυρική τους αθώωση στο Ναύπλιο, τέσσερα χρόνια μετά το επεισόδιο.
Στην ελληνική παράδοση - κυρίως στην ύπαιθρο χώρα - υπήρχε το χειροφίλημα στους γονείς, στους παππούδες, στις δεσποινίδες και σε άλλους αξιοσέβαστους ανθρώπους, κάτι που φυσικά δεν μπορεί να απαιτηθεί, αλλά ήταν δείγμα πηγαίου σεβασμού.
Στις μέρες μας αρκετοί κληρικοί αξιώνουν από τους πιστούς με τον τρόπο τους το χειροφίλημα. Το εντάσσουν, δυστυχώς, στην εξουσιαστική τους αντίληψη.
Οπότε ο Πάπας, που αναμφισβήτητα έχει εξουσία, ως εκ της θέσεώς του, μας δείχνει τον δρόμο! 

Ο νεοφανής άγιος της Αυστρίας Φραντς Γαιγκερσταίτερ

Φραντς Γαιγκερσταίτερ (1907-1943) 

ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ 

Η Καθημερινή

Μ​​εταφράστηκαν φέτος στη γλώσσα μας και εκδόθηκαν δύο πολύ καλά μυθιστορήματα, που φωτίζουν με δυνατό φως, όπως μόνο το μυθιστόρημα μπορεί να κάνει, την Προσάρτηση της Αυστρίας στο Γ΄ Ράιχ, το Ανσλους. Οι συγγραφείς τους είναι σχεδόν συνομήλικοι, ο ένας Γάλλος, ο άλλος Αυστριακός: 

α) Ερίκ Βυϊγιάρ (γενν. 1968), «Ημερήσια διάταξη» (Πόλις, 1η γαλλική έκδοση 2017). 

β) Ρόμπερτ Ζέεταλερ (γενν. 1966), «Ο καπνοπώλης» (Ποταμός, 1η γερμανική έκδοση 2012). Η «Ημερήσια διάταξη» αποτυπώνει με εξαιρετική ιστορική ακρίβεια και λογοτεχνική συμπύκνωση τα γεγονότα που οδήγησαν τελικά στην Προσάρτηση, με αφετηρία την 20ή Φεβρουαρίου 1933, όταν συγκεντρώθηκαν 24 κορυφαίοι βιομήχανοι της Γερμανίας στο μέγαρο του Προέδρου της Βουλής. Ο «Καπνοπώλης» αφηγείται την ενηλικίωση ενός χωριατόπαιδου στη Βιέννη, την εποχή του Ανσλους, του αντισημιτικού μίσους και της ναζιστικής βίας. Δεν είναι ίσως τυχαίο που δυο πενηντάχρονοι συγγραφείς στρέφουν ξανά σήμερα το βλέμμα τους στο Ανσλους και θέλουν να φωτίσουν το μοιραίο γεγονός: στις 12 Μαρτίου 1938 η Βέρμαχτ διασχίζει τα αυστριακά σύνορα, στις 13 ανακηρύσσεται η Προσάρτηση και στις 15 Μαρτίου ο Χίτλερ απευθύνεται από τον εξώστη του αυτοκρατορικού παλατιού σε εκατοντάδες χιλιάδες παραληρούντες Αυστριακούς. 

Οι συνέπειες της εθελούσιας εντέλει Προσάρτησης είναι υπαρκτές μέχρι σήμερα. Η Αυστρία από συνεργάτης του Γ΄ Ράιχ και θύτης μαζί του της Ευρώπης εμφανίστηκε μετά το τέλος του πολέμου, με τις ευλογίες και των Συμμάχων, ως θύμα, η αυστριακή κοινωνία στο σύνολό της δεν είδε ποτέ αυτοκριτικά τη στάση της στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, γι’ αυτό και μπόρεσε να εκλέξει ανένοχα τον ναζί Κουρτ Βαλντχάιμ ως πρόεδρό της (1986-1992) και σήμερα να κυβερνιέται από ακροδεξιούς. Δεν είναι βεβαίως η σημερινή ακροδεξιά άβυσσος ίδια με τη ναζιστική, μα καταπώς γράφει ο Βυϊγιάρ στην τελευταία σελίδα του μυθιστορήματός του: «Δεν πέφτουμε ποτέ δυο φορές στην ίδια άβυσσο. Αλλά πέφτουμε πάντα με τον ίδιο τρόπο, με γελοιότητα και τρόμο». Με τη σειρά μου, τούτες τις μέρες του θεομητορικού Αυγούστου, που γράφεται αυτό το κείμενο, στρέφω και εγώ ευλαβικά το βλέμμα μου στον Franz Jägerstätter (Φραντς Γαιγκερσταίτερ), άγιο της Καθολικής Εκκλησίας, που μαρτύρησε στις 9 Αυγούστου 1943. Ανακηρύχθηκε μακάριος (beatus) το 2007, με πρωτοβουλία του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ΄. Είναι από τους λίγους αγίους της Καθολικής Εκκλησίας που είχε γυναίκα και παιδιά. 

Για να νομιμοποιηθεί η Προσάρτηση, οργανώνεται στις 10 Απριλίου του 1938 δημοψήφισμα. Οι πάντες, ιερείς, επίσκοποι, δάσκαλοι, επιχειρηματίες, σοσιαλδημοκράτες, καλούν τον κόσμο να ψηφίσει υπέρ. Αποτέλεσμα: 99,75% υπέρ της Προσάρτησης. Στο χωριό Σανκτ-Ράντεγκουντ της Ανω Αυστρίας, στα σύνορα με τη Βαυαρία, θα βρεθεί αναπάντεχα μία αρνητική ψήφος. Ανήκει στον αγρότη Φραντς Γαιγκερσταίτερ. Δεν είναι πολιτικοποιημένος, δεν ανήκει σε καμία πολιτική οργάνωση, είναι πιστός χριστιανός, που τοποθετεί καθημερινά τον εαυτό του και τα έργα του ενώπιον του Θεού. Η βαθιά πίστη του θα τον οδηγήσει το 1943 να αρνηθεί να υπηρετήσει στον ναζιστικό στρατό και να συμπολεμήσει με τους ναζήδες σε έναν άδικο πόλεμο. Τη στάση του δεν την καταλαβαίνει κανείς απολύτως, κληρικοί, συγχωριανοί, φίλοι, η ίδια η γυναίκα του, κανείς. Ολοι προσπαθούν να τον μεταπείσουν με διάφορους τρόπους. Εκείνος όμως μένει αμετάπειστος, θεωρεί ότι υπάρχουν στιγμές στη ζωή, και τώρα είναι μια τέτοια ακριβώς στιγμή, που είναι καλύτερα να υπακούς στον Θεό παρά να ακούς τους ανθρώπους. Ο Φραντς Γαιγκερσταίτερ παίρνει τοις μετρητοίς την εντολή της αγάπης για τον πλησίον και δεν παίζει με τη μέλλουσα κρίση του Θεού. Το στρατοδικείο τον καταδικάζει σε θάνατο και η ποινή εκτελείται, με γκιλοτίνα, στη φυλακή Μπράντενμπουργκ, στο Βερολίνο. Πεθαίνει άφοβα για την πίστη του, μαρτυρεί ως χριστιανός, όχι ως πολιτικός αγωνιστής. Εχει τρία μικρά παιδιά, κορίτσια, το μεγαλύτερο έξι χρόνων. 

Μετά το τέλος του πολέμου, η Αυστρία τιμά ως ήρωες τους στρατιώτες που γυρίζουν πίσω στην πατρίδα, αφού έκαναν το πατριωτικό καθήκον τους. Ποιο καθήκον; Το ότι πολέμησαν μαζί με τους Γερμανούς ναζί εναντίον των λαών της Ευρώπης. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον μια περίπτωση σαν και αυτή του Φραντς Γαιγκερσταίτερ δεν είναι απλώς ακατανόητη, είναι και ενοχλητική. Πρέπει να ξεχαστεί. Από τη γυναίκα του ζητούν να μην πολυμιλάει για τον άντρα της. Ο π. Ζήγκφριντ Λόχνερ (Siegfried Lochner), στρατιωτικός ιερέας της Βιέννης, το 2007, την εποχή της beatificatio του Γαιγκερσταίτερ, θα δηλώσει, ενάντια στην πρωτοβουλία του ίδιου του Πάπα: «Ο Γαιγκερσταίτερ δεν υπήρξε μάρτυρας της Καθολικής Εκκλησίας, αλλά αξιολύπητο θύμα της πλανημένης συνείδησής του».

Σήμερα η κατάσταση έχει αλλάξει: έχουν εκδοθεί βιογραφίες του, έχουν εκδοθεί τα γράμματά του από τη φυλακή (υπάρχει και μετάφρασή τους στα αγγλικά), έχουν γυριστεί ταινίες και ντοκιμαντέρ, κάθε χρόνο, την ημέρα του αποκεφαλισμού του, στις 9 Αυγούστου, τιμάται πανηγυρικά η μνήμη του στον καθεδρικό ναό του Λιντζ, με πρωτοβουλία της χριστιανικής οργάνωσης Pax Christi. Ωστόσο, παρά τα όσα έχουν γίνει, ο Φραντς Γαιγκερσταίτερ εξακολουθεί να μην είναι γνωστός ούτε καν στους πιστούς Καθολικούς. Προσδοκώ ότι η ταινία του Αμερικανού Τέρενς Μάλικ «Radegund», που θα προβληθεί τους προσεχείς μήνες σε όλο τον κόσμο –ελπίζω και στην Ελλάδα–, θα συμβάλει στη διάδοση της μνήμης του νεοφανούς αγίου.

ΜΙΑ ΕΚΠΟΜΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟ ΦΕΡΡΑΡΑΣ - ΦΛΩΡΕΝΤΙΑΣ ΣΕ ΓΑΛΛΟΦΩΝΟ ΚΑΝΑΛΙ (ΒΙΝΤΕΟ)

To γαλλόφωνο κανάλι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας ΚΤΟ αφιέρωσε πρόσφατα μια εκπομπή στην ενωτική σύνοδο της Φερράρας-Φλωρεντίας (1438-1439) στο πλαίσιο του εβδομαδιαίου προγράμματος "La Foi prise au mot" που επιμελείται και παρουσιάζει ο Régis Burnet, καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Louvain. 
Καλεσμένοι της εκπομπής ήταν δύο βυζαντινολόγοι, η Marie-Hélène Congourdeau, ερευνήτρια στο CNRS (Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών της Γαλλίας), και ο Αλέξης Χρυσοστάλης, μέλος της επιστημονικής ομάδας "Αρχεία του Άθω" στο Collège de France, που μίλησαν για τις συνθήκες υπό τις οποίες συνεκλήθη η σύνοδος αυτή, τα θεολογικά θέματα που συζητήθηκαν και τις πιο σημαντικές προσωπικότητες που έλαβαν μέρος. 

Κατά την διάρκεια της εκπομπής αναγνώστηκαν αποσπάσματα από τα Απομνημονεύματα του Σιλβέστρου Συρόπουλου, Μ. Εκκλησιάρχου της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, και από τον Όρο της Συνόδου. 

Μια ευκαιρία να παρουσιασθεί στο ευρύ – κατ' αρχήν καθολικό – κοινό του καναλιού ένα δύσκολο θέμα στις σχέσεις των Εκκλησιών και οι λόγοι για τους οποίους η σύνοδος αυτή δεν προσελήφθη από την παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Ο ΠΑΤΡΩΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΣΤΟΝ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΟ ΑΜΑΛΦΙ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος στις 6 Οκτωβρίου 1995, πραγματοποίησε ιδιωτική επίσκεψη στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου στο Αμάλφι της Ιταλίας. 

Στην κρύπτη του Καθεδρικού Ναού της Αμάλφης φυλάσσεται τμήμα των λειψάνων του Πρωτοκλήτου, που μετακομίστηκε εκεί από την Κωνσταντινούπολη, το 1208, μετά την άλωσή της από τους Σταυροφόρους. 

Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι αντικείμενο μεγάλου σεβασμού αποτελεί η ελαιώδης ουσία που μαρτυρείται ότι ρέει εκ των λειψάνων (για πρώτη φορά στις 29 Νοεμβρίου 1304) και η οποία αποκαλείται «la Manna di Sant’Andrea» (το μάννα του Αγίου Ανδρέα). 

Η λειψανοθήκη του Αγίου Ανδρέου βρίσκεται θαμμένη κάτω από το ιερό βήμα της κρύπτης του Ναού της Αμάλφης, σε άγνωστο βάθος. Πάνω από αυτό έχει ανοιχτεί φρεάτιο [pozzetto], καλυμμένο από πλάκες αργύρου, από τις οποίες κρέμεται η φιάλη συλλογής του μάννα. 

Στην φωτογραφία που δημοσιεύουμε εδώ, ο μακαριστός Νικόδημος Βαλληνδράς, Μητροπολίτης Πατρών, προσκυνά τον κατά την λατινική παράδοση τάφο του Αποστόλου και δίνει στη συνοδεία του να ασπαστεί τις ασημένιες πλάκες που καλύπτουν το φρεάτιο. 

H φωτογραφία περιέχεται στο φωτογραφικό επίμετρο του βιβλίου του π. ANDREA COLAVOLPE, Amalfi e il suo Apostolo [Η Αμάλφη και ο Απόστολός της], εκδόσεις De Luca, Σαλέρνο 2001. 

Ο Καθεδρικός Ναός του Αποστόλου Ανδρέου στο Αμάλφι 

Από τον εορτασμό της μνήμης του Πρωτοκλήτου στο Αμάλφι της Ιταλίας 

ΕΝΑ ΛΕΥΚΩΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ

Ένα καλαίσθητο και σημαντικό ιστορικό λεύκωμα με τίτλο «Η Καθολική Κοινότητα των Πατρών» (σελ. 155), εκδόθηκε από τον Καθολικό Ι. Ναό Αγίου Ανδρέου Πατρών (Μάϊος 2017), με αφορμή τα 175 χρόνια από τα εγκαίνια του ναού. 

Το λεύκωμα αφιερώνεται «σε όλους τους επώνυμους και ανώνυμους ιερείς και λαϊκούς που εργάστηκαν ακάματα για την πρόοδο της καθολικής ενορίας Αγίου Ανδρέα Πατρών». 

Την έκδοση του λευκώματος επιμελήθηκε η επιτροπή που συστάθηκε για τον εορτασμό της επετείου των 175 χρόνων από τα εγκαίνια του ναού και την αποτελούσαν ο εφημέριος Γεώργιος Ντάγκας και οι Αντώνης Λαζ. Γρίμας, Νίκος Βιτάλης και Ιωσήφ Ανδρ. Απατάγγελος. 

Το φωτογραφικό υλικό προέρχεται κυρίως από τα προσωπικά αρχεία ενοριτών. 

Το λεύκωμα προλογίζουν: ο Αρχιεπίσκοπος Καθολικών Αθηνών Σεβαστιανός Ροσολάτος, ο εφημέριος Γεώργιος Ντάγκας και ο συγγραφέας Χρήστος Μούλιας, γνωστός ερευνητής της Πατρινής ιστορίας με σημαντικό συγγραφικό έργο. 

Ο συγγραφέας Χρήστος Μούλιας συνθέτει την ιστορία της Καθολικής Κοινότητας της Πάτρας από τις αρχές του 19ου αιώνα ως τις μέρες μας. Και βέβαια αναφέρεται στις σχέσεις Ιταλίας και Πάτρας που ανάγονται στην εποχή της Ενετοκρατίας. Το φωτογραφικό και αρχειακό υλικό του λευκώματος υπομνηματίζει καταλλήλως τις ιστορικές πληροφορίες, μερικές από τις οποίες είναι εξόχως αποκαλυπτικές. 

Το λεύκωμα καταδεικνύει πως η Καθολική Κοινότητα της Πάτρας είναι αναπόσπαστο στοιχείο της νεώτερης ιστορίας της πόλης και η συνεισφορά της στην εκπαίδευση και τον πολιτισμό ιδιαίτερα σημαντική.

Π.Α.Α.

Δείτε σχετικές αναρτήσεις της Ιδιωτικής Οδού:

- Η ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ ΤΩΝ ΚΑΘΟΛΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΑΧΑΪΑ CLAUSS

-  ΟΙ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΟΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ ΤΗΣ ACHAIA CLAUSS 

-  ΟΙ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΤΩΝ ΚΑΘΟΛΙΚΩΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ

-  Ιταλοί μουσικοί στην Πάτρα και Πατρινοί μουσικοί στην Ιταλία (19ος – αρχές 20ού αι.)

ΘΕΜΑ ΚΑΘΟΛΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΤΟ 2007 (Β') - ΒΙΝΤΕΟ

Ο θεολόγος Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος συνομιλεί με τον δημοσιογράφο Κωνσταντίνο Φλαμή στον Τηλεοπτικό Σταθμό Super B της Πάτρας τον Απρίλιο του 2007, για το θέμα που είχε προκύψει τότε με τον κληρικό της Μητροπόλεως Πατρών Κύριλλο Κωστόπουλο και την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Στο δελτίο των ειδήσεων παρεμβαίνει και ο τότε εφημέριος των Ρωμαιοκαθολικών της Πάτρας π. Μάρκος.

 

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΒΑΤΙΚΑΝΟ

Κάποιος ιερέας από την Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας απάντησε στον Καθολικό Αρχιεπίσκοπο Νάξου Νικόλαο, ο οποίος είχε σχολιάσει την «αντι – Ρωμαιοκαθολική» εγκύκλιο του Μητροπολίτη Αιτωλίας Κοσμά που εξέδωσε με αφορμή την Κυριακή της Ορθοδοξίας. 

Ο …αιρεσιολόγος ιερέας φαίνεται – από όσα γράφει – ότι ξεχνά (;) σε ποια Εκκλησία ανήκει. Ανήκει στην Εκκλησία της Ελλάδος η οποία: 

1. Συμμετέχει ανελλιπώς στον επίσημο θεολογικό διάλογο με τους Ρωμαιοκαθολικούς. 

2. Υπέγραψε τα σχετικά με τον λοιπό χριστιανικό κόσμο κείμενα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδοξίας. 

3. Έχει επαφές σε πολλά επίπεδα με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία (Αποστολική Διακονία, μεταφορά λειψάνων από την Δύση στην Ελλάδα, υποτροφίες ορθοδόξων για σπουδές σε Πανεπιστήμια του Βατικανού, κ.α. πολλά). 

4. Δέχθηκε – ήδη από το 1964, ως απόρροια του θεολογικού διαλόγου – επιστροφή λειψάνων από το Βατικανό, κατόπιν βέβαια σχετικών αιτημάτων που υπέβαλε προς την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. 

5. Συνεργάζεται με το Βατικανό για θέματα Προσκυνηματικών Περιηγήσεων (Θρησκευτικού Τουρισμού). 

6. Επίσκοποι της Εκκλησίας της Ελλάδος, όπως ο Σύρου Δωρόθεος, συνεργάζονται αρμονικά με τους Ρωμαιοκαθολικούς που βρίσκονται στην επαρχία τους. 

7. Προκαθήμενοι της Εκκλησίας της Ελλάδος συναντήθηκαν με τον Πάπα (ο μακαριστός Χριστόδουλος με τον πάπα Ιωάννη Παύλο Β’ και με τον Πάπα Βενέδικτο – ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος με τον πάπα Φραγκίσκο). 

Αυτά τα εντελώς ενδεικτικά, ως υπομνηστικά μιας πραγματικότητας που μάλλον θέλει να ξεχνά ο Αιτωλοκαρνάνας κληρικός και όχι μόνον αυτός.

Π.Α.Α.