Η ΔΙΑΤΡΙΒΗ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΤΑΛΑΚΟΥΔΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΙΟ ΣΥΝΘΕΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΙΑΛΙΟ

Η Ευτυχία Ταλακούδη και ο Δημήτρης Λιάλιος.
Φωτογραφία του συνθέτη (Μόναχο, μεταξύ 1907 και 1914) από την διατριβή. 

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Η μουσικός της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης Ευτυχία Ταλακούδη (βιολί), μας έδωσε μιαν ανεκτίμητη διατριβή για τον ευρωπαίο συνθέτη από την Πάτρα Δημήτρη Λιάλιο. 

Η Ευτυχία Ταλακούδη είναι γέννημα θρέμμα Θεσσαλονικιά. Σπούδασε μουσική στη Γερμανία και στην Αμερική, ταξίδεψε σε πολλά μέρη παίζοντας μουσική, ώσπου γύρισε πίσω όταν πήρε, επαξίως, τη θέση της στην Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης. 

Αυτή η Σαλονικιά, λοιπόν, υποδεικνύει σε μας τους Πατρινούς τον Δημήτρη Λιάλιο, με ένα εμπεριστατωμένο πόνημα που περιλαμβάνει: βιογραφία, κατάλογο έργων, επιμελημένη έκδοση και ηχογράφηση έξι έργων για βιολί και πιάνο. 

Η διατριβή αυτή, λοιπόν, παρουσιάζει το έργο και τη ζωή του συνθέτη Δημήτρη Λιάλιου (1869-1940) του οποίου η συμβολή στη νεοελληνική σύνθεση είναι εξαιρετικά σημαντική. Και η θέση του πια είναι υπεροχική, αφού παίζεται συχνά τόσο από τον μαέστρο Βύρωνα Φιδετζή, ο οποίος μας τον πρωτοφανέρωσε, αλλά και από μουσικούς που σπουδάζουν την μουσική δωματίου που έγραψε, κυρίως.

Είναι ο πρώτος νεοέλληνας συνθέτης της ηπειρωτικής Ελλάδας που έγραψε συμφωνικό έργο (Όνειρο μεσονυκτίου), μεγάλο χορωδιακό ορχηστρικό έργο (Missa pro Defunctis) και καλλιέργησε συστηματικά τα είδη της μουσικής δωματίου (4 κουαρτέτα εγχόρδων και τρίο με πιάνο). Έζησε και δημιούργησε στην Πάτρα, την Αθήνα και το Μόναχο. Η διατριβή αποτελεί μια ιστορικομουσικολογική μελέτη και βασίζεται κυρίως σε πρωτογενείς πηγές. Επιπλέον περιλαμβάνει ένα εκτελεστικό μέρος. Επικεντρώνεται στο βιολιστικό έργο του συνθέτη, το οποίο είναι μεγάλο και δεξιοτεχνικό. Στο πρώτο μέρος περιγράφεται η ζωή του συνθέτη χωρισμένη σε πέντε περιόδους. Το δεύτερο μέρος περιλαμβάνει τον πλήρη και αναλυτικό κατάλογο των έργων του. Το τρίτο μέρος περιέχει την επιμελημένη έκδοση των έξι παρακάτω έργων για βιολί και πιάνο: Illusion, Mein Leid, Ballade no. 1, Ballade no. 2, Tanzballade no. 1 «Smyrna», Σονάτα σε Λα ελάσσονα, ενώ στο τέταρτο μέρος ακολουθεί η ηχογράφηση αυτών των έργων. Στο παράρτημα παρατίθεται το χρονολόγιο της καλλιτεχνικής δραστηριότητας του συνθέτη, με πολλά στοιχεία από τις πρωτογενείς πηγές. 

Η Ευτυχία Ταλακούδη ήρθε σε επαφή με τα παιδιά του συνθέτη και αποκόμισε πολλά (υλικό και μαρτυρίες), που τα αξιοποίησε καταλλήλως στην διατριβή της. Οι προσωπικές συναντήσεις της με την Έλσα Σκλαβούνου, όπως και με τα αδέλφια της, Μαρία Τζίνη και Γιώργο Λιάλιο, την κόρη της, Μαίρη Σκλαβούνου αλλά και τον σύζυγο της κόρης της, Werner Sturzenegger ήταν πολύτιμες για την ολοκλήρωση αυτής της διατριβής. 

Η Ευτυχία Ταλακούδη μελέτησε το Μουσικό αρχείο του συνθέτη, που βρίσκεται στη Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος «Λίλιαν Βουδούρη», κείμενα και επίσημα έγγραφα του οικογενειακού αρχείου του Δ. Λιάλιου, μια πλούσια αλληλογραφία του συνθέτη, με πλήθος ετερόκλητων πληροφοριών που τιθάσευσε με μαεστρία, προγράμματα συναυλιών της περιόδου 1887-1940, καθώς και κριτικές και άρθρα της ίδιας περιόδου. 

Επίσης, η ερευνήτρια παραθέτει ελληνική και ξενόγλωσση βιβλιογραφία και δικτυογραφία. Τέλος, παραθέτει και αρκετές φωτογραφίες από τη ζωή του συνθέτη. 

Να σημειώσουμε, ακόμα, ότι με τα αποσπάσματα από κριτικές για το έργο του Λιάλιου στην Γερμανία, φαίνεται η μεγάλη απήχηση που είχε το έργο του στο εξωτερικό τον καιρό του. 

Η Ευτυχία Ταλακούδη δεν παραλείπει να ευχαριστήσει πολλούς ανθρώπους, κυρίως μουσικούς, οι οποίοι συνέβαλαν στο σημαντικό τελικό αποτέλεσμα: Γράφει η ίδια στον πρόλογο της διατριβής της:

«Τον επιβλέποντά μου, Δημήτρη Χανδράκη, ευχαριστώ για τις συμβουλές του ιδιαίτερα στην επιμέλεια της έκδοσης και την ηχογράφηση αλλά και για τη μεγάλη υποστήριξη που μου προσέφερε σε όλα τα πεδία καθ’ όλη τη διάρκεια της εκπόνησης αυτής της διατριβής. Τον Μίλτο Λογιάδη για την καθοδήγησή του στη σύνταξη του καταλόγου. Τον Γιώργο Βράνο για τις πολύτιμες συμβουλές του στη σύνταξη του χρονολογίου. Ευχαριστώ τον Γιώργο Δεμερτζή για τη μουσική του, την έμπνευση και την υποστήριξή του. Ευχαριστώ την Αλίκη Ταλακούδη, τη Σούλα Μητακίδου, τη Δέσποινα Λάμπρου, τη Στέλλα Τσοτινού και τον Παναγιώτη Συμεωνίδη για τη συμβολή τους στην καταχώρηση των πρωτογενών πηγών και τη διαμόρφωση των κειμένων. Επίσης, ευχαριστώ τον Γιώργο Σακαλλιέρο, τον Θεόδωρο Κίτσο και τον Γιούλη Παπαδόπουλο για τις συμβουλές τους σε θέματα εφ’ όλης της ύλης, τον Δημοσθένη Φωτιάδη και τον Μιχάλη Παλαιολόγου για την πολύτιμη βοήθειά τους με λεπτομέρειες στη διαμόρφωση παρτιτούρας, τη Μυρτώ Ταλακούδη, τον Anthony Cannone, την Claudia Aquili και τον Φίλωνα Κτενίδη για τις μεταφράσεις των ξενόγλωσσων κειμένων, τη Βίκυ Μουρατίδου για τις διευκρινίσεις της στα νομικά κείμενα, τον Παναγιώτη Ανδριόπουλο για τις πληροφορίες σχετικά με την ιστορία και την πολιτιστική δραστηριότητα της Πάτρας, όπως και τους πιανίστες Νίκο Κυριόσογλου, Jean-Christoph Charron, Chien Lin Lu και Νίκο Ζαφρανά για τη σύμπραξή τους στις συναυλίες που πραγματοποιήσαμε με έργα του Δημήτρη Λιάλιου. Ακόμα, ευχαριστώ θερμά τον Βασίλη Βαρβαρέσο για τη σύμπραξή του στην τελική ηχογράφηση, τον Γιώργο Παπαδόπουλο για την ηχοληψία, όπως και την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης για την ευγενική παραχώρηση της αίθουσας «Σόλων Μιχαηλίδης» για τις ανάγκες της ηχογράφησης. Τέλος, ευχαριστώ τους γονείς μου, τον σύζυγό μου και τα παιδιά μου για την αγάπη τους, τη στήριξη και την υπομονή τους καθ΄ όλη τη διάρκεια της εκπόνησης αυτής της διατριβής». 

Κι εμείς – και δη ως Πατρινοί – ευχαριστούμε από καρδιάς την Ευτυχία Ταλακούδη για την σπουδαία συμβολή της στην ανάδειξη ενός μεγάλου Πατρινού, ο οποίος παραμένει ακόμα μάλλον άγνωστος στην πόλη του. 

Η Πάτρα θα έπρεπε εδώ και χρόνια να έχει κηρύξει πανστρατιά για την προβολή του έργου αυτού του ξεχωριστού συνθέτη του νεοελληνικού μας βίου, του οποίου το πολυσχιδές έργο κείται ενώπιόν μας πάντοτε προς ανακάλυψιν. 

Ας ελπίσουμε ότι η πολύτιμη διατριβή της Ευτυχίας Ταλακούδη θα αποτελέσει το εφαλτήριο για μια πραγματική σπουδή στο έργο του, όχι μόνο των Πατρινών, αλλά κάθε ανθρώπου με ευαισθησία και αλήθεια μέσα του.

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥ ΣΥΝΘΕΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΙΑΛΙΟΥ / 80 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ

Ογδόντα χρόνια συμπληρώθηκαν φέτος από τον θάνατο του σπουδαίου "Ευρωπαίου συνθέτη από την Πάτρα" Δημήτρη Λιάλιου (Πάτρα, 12/1869 – Αθήνα, 13/3/1940). 

Παραθέτουμε στη συνέχεια μία ομιλία - σκιαγραφία του αγαπημένου συνθέτη, που πραγματοποιήσαμε στην Πάτρα πριν τρία χρόνια, κατά την εκδήλωση "Δ. ΛΙΑΛΙΟΣ – Α. ΝΕΖΕΡΙΤΗΣ / Η μουσική κίνηση της Πάτρας την εποχή εκείνη."

Μια εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Φιλαρμονική Εταιρία - Ωδείο Πατρών και για τον Ανδρέα Νεζερίτη μίλησε ο μουσικογράφος - ερευνητής Θωμάς Ταμβάκος. 

Με αφορμή την επέτειο των 80 χρόνων από τον θάνατο του Δ. Λιάλιου, θυμόμαστε ιδιαιτέρως: 

- Το Κουαρτέτο εγχόρδων αρ.4, που περιλαμβάνεται στον ψηφιακό δίσκο "Κουαρτέτα Πατρινών Συνθετών", τον οποίον επιμεληθήκαμε, και ερμηνεύει εξαίσια το "Νέο Ελληνικό Κουαρτέτο" υπό τον Γιώργο Δεμερτζή. 

- Το Αρχείο του συνθέτη στην Μουσική Βιβλιοθήκη του Συλλόγου "Οι φίλοι της Μουσικής", το οποίο μπορείτε να δείτε εδώ.
- Την καθοριστική συμβολή του μαέστρου Βύρωνα Φιδετζή στην διάδοση του έργου του συνθέτη.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΝΤ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΘΕΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΙΑΛΙΟ by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΝΤ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΝΟ ΣΥΝΘΕΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΙΑΛΙΟ

Η Φιλαρμονική Εταιρία Ωδείο Πατρών, διοργάνωσε το Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2017 εκδήλωση αφιερωμένη στο έργο των συνθετών Δημήτρη Λιάλιου (Πάτρα 1869 - Αθήνα 1940) και Ανδρέα Νεζερίτη (Πάτρα 1897 - Αθήνα 1980). 

Για τους Πατρινούς συνθέτες  μίλησαν ο μουσικογράφος - κριτικός - ερευνητής Θωμάς Ταμβάκος και ο θεολόγος - μουσικός Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, με παράλληλη αναφορά στη μουσική κίνηση της Πάτρας εκείνη την εποχή.

Παραθέτουμε στη συνέχεια την ομιλία του Παναγιώτη Ανδριόπουλου για τον συνθέτη Δημήτρη Λιάλιο. 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΝΤ. ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΘΕΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΙΑΛΙΟ by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΟΥ ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Στον εορτάζοντα φίλο της Ιδιωτικής Οδού Δ.Κ.

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Δημήτρης Μητρόπουλος (1896 - 1960) 

Του οφείλω πάρα πολλά! Με δίδαξε κυρίως την αλήθεια της τραγικότητας του βίου και την αίσθηση του υψηλού! Ακούω ξανά και ξανά τις αξεπέραστες ερμηνείες του. 

Τώρα το ...πικάπ - μ' αρέσει καλύτερα ο όρος από το cd - παίζει ένα αριστούργημά του: το τρίτο κοντσέρτο για πιάνο του Προκόφιεφ. Παίζει και διευθύνει ταυτόχρονα την Robin Hood Dell Orchestra της Φιλαδέλφειας (1946). Ένας ποταμός μουσικής που συγκλονίζει. Δε νομίζω ότι υπάρχει μια νεώτερη ερμηνεία αυτού του έργου που να είναι τόσο μοντέρνα.
Ακούστε τον ίδιο: "Τι αξίζει ένας μαέστρος που δεν επιθυμεί να κάνει το ακροατήριό του να αισθάνεται όπως αυτός; Δεν είμαι ρυθμόμετρον, είμαι ερμηνευτής.[ ..] Αν δεν κάνω αυτό που ξέρω ότι είναι σωστό, τότε ψεύδομαι προς τον εαυτό μου και τον Θεό. Κάθε τι (σ.σ. στην τέχνη) που δεν ξεπερνά ολοκληρωτικά τις υλικές δυσκολίες και δεν πνευματοποιείται σε βαθμό να εξουθενώνει κάθε υλική εντύπωση, είναι καταδικαστέο".

Δημήτρης Λιάλιος (1869-1940)
Αυτός, ο Ευρωπαίος συνθέτης από την Πάτρα. Αυτός που σηματοδότησε την πρώτη επαφή του νεοελληνικού μουσικού στοχασμού με την μουσική της Μεσευρώπης. Αυτός που τον ζωγράφισε ο Γεώργιος Ιακωβίδης, αφήνοντάς μας ένα λαμπρό δείγμα ανδρικής προσωπογραφίας, που διετέλεσε επί σειρά ετών υποπρόξενος στο Μόναχο. Αυτός ο αστός, που τον ανακαλύψαμε εκ νέου στις μέρες μας, για την δύναμη της μουσικής του και την μοναδικότητα του έργου του. Αυτός για τον οποίο η Πάτρα θα έπρεπε να είναι πολλά υπερήφανη! 
Ακούω το θαυμάσιο Κουαρτέτο εγχόρδων αρ. 4, από τον δίσκο με "Κουαρτέτα Πατρινών Συνθετών", που είχα την ευτυχία να επιμεληθώ και να ερμηνεύσει εξαίσια το Νέο Ελληνικό Κουαρτέτο υπό την ηγεσία του Γιώργου Δεμερτζή. 

Δημήτρης Χόρν (1921 - 1998) 

Ένας μποέμ αριστοκράτης! Κι ένας μέγιστος ηθοποιός, που δεν διαλαλούσε την πραμάτεια του. Όταν σε κάποια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του είπε ότι δεν θεωρεί πως έκανε κάτι σπουδαίο και άλλα τέτοια... χειρότερα, κάποιοι "του χώρου" είπαν πως "τα 'χει χάσει"! Όμως όχι! Απλώς ήταν ένας άνθρωπος που γνώριζε πολύ καλά τι σημαίνει ζωή και θάνατος. 

Τον θυμάμαι να κατεβαίνει στο Ίδρυμα Γουλανδρή - Χορν όταν μιλούσε ο φίλος του Μητροπολίτης Περγάμου κ. Ιωάννης Ζηζιούλας, με τον οποίο είχαν συνεργαστεί πολύ αποδοτικά για τη λειτουργία του Ιδρύματος που άφησε εποχή τις δεκαετίες '80 και '90. Ο άνθρωπος που συνδέθηκε περισσότερο απ’ όλους με το «φως του ηθοποιού» δήλωνε στην εφημερίδα Tα Nέα τον Δεκέμβριο του 1992 –στην πρώτη του συνέντευξη (στον Παύλο Aγιαννίδη) ύστερα από ηθελημένη σιωπή οκτώ χρόνων– πως δεν έπρεπε να είχε γίνει ηθοποιός. "Aυτά τα οκτώ χρόνια της περισυλλογής μου διαπίστωσα ότι δεν έπρεπε να γίνω ηθοποιός. Γι’ αυτό και δεν παίζω στο θέατρο! Δεν νομίζω ότι είναι ποτέ κανείς ευχαριστημένος. Bρίσκεται σε τέτοια απόσταση από το ιδανικό του. H Mαρία Kάλλας, με την οποία βγήκαμε μαζί στο θέατρο, όταν συναντηθήκαμε χρόνια μετά μου είχε εξομολογηθεί: “Tάκη, δεν θα μάθω ποτέ να τραγουδάω”! Δεν έχω δει άνθρωπο με μεγάλο ταλέντο να είναι ικανοποιημένος απ’ αυτό που κάνει. Άτιμο πράγμα η τέχνη, είσαι ανικανοποίητος συνεχώς". 

Ακούω τώρα τον αφηγητή Δημήτρη Χορν στο έργο του Προκόφιεφ "Ο Πέτρος και ο Λύκος". Μια παράσταση με την Καμεράτα - Ορχήστρα Φίλων της Μουσικής που έχει κυκλοφορήσει σε cd. Αφηγείται με μια απλότητα που εξέλιπε...

Δημήτρης Πικιώνης (1887 – 1968)
Περπατώντας προ καιρού στου Φιλοπάππου, που φιλοτέχνησε ο φιλόπονος Δημήτρης Πικιώνης, σκέφτομαι την καίρια παρατήρηση που έκανε ο Ζήσιμος Λορεντζάτος: «Η αρχιτεκτονική του Πικιώνη βγαίνει κατ' ευθείαν μέσα από τη γη. Και μαζί ο αρχιτέκτονας». Άλλωστε ο ίδιος ο Πικιώνης έγραψε μια φράση που κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να τη διατυπώσει έτσι: «Ήταν φορές που αισθανόμουν πως εις τα θεμέλια που εισχωρούσαν βαθιά στη γη, εις τους ογκώδεις τοίχους και τις καμάρες των, ήταν η ψυχή μου που εντοιχιζόταν εις το ανώνυμο πλήθος των...». Μόνο ένας τέτοιος άνθρωπος θα μπορούσε να γράψει το 1948 το ακόλουθο πνευματικό, που ισχύει ακέραιο στις μέρες μας: «Είναι απόλυτα βέβαιο πως στις περισσότερες περιπτώσεις, αν όχι σε όλες, ο χυδαίος ρεαλισμός της εποχής μας εθυσίασε κι επιμένει ακόμη να θυσιάζει τις ανάγκες της εσώτερης ζωής του ανθρώπου εις τα ωφελιμιστικά του ιδεώδη, όχι γιατί η θυσία τούτη ήταν τωόντι αναπότρεπτη -τις περισσότερες φορές μπορούσαν τούτες να ικανοποιηθούν χωρίς οι άλλες να βλαφτούν- αλλά γιατί οι εσώτερες τούτες ανάγκες απουσιάζουν απ' την ψυχή του. Τρέφει απέναντί τους κάτι χειρότερο από άγνοια - ιταμή περιφρόνηση».
Του οφείλω την αρχιτεκτονική της σκόρπιας μου ζωής…

Δημήτρης Μυταράς (1934-2017)

Ένας από τους σπουδαιότερους σύγχρονους Έλληνες ζωγράφους.

Είναι αυτός που διεκήρυσσε ότι "το μεγάλο συμφέρον και το μέλλον είναι η παιδεία". Ο ίδιος εργάστηκε πολύ γι' αυτή την ουσιαστική παιδεία, η οποία παραμένει ακόμα το ζητούμενο για την πατρίδα μας. 
Του οφείλουμε την "Παναγία Καταφυγιώτισσα". Ο ίδιος είχε πει πως "το εκκλησάκι αυτό είναι μια προσευχή που πάντα χρωστούσα. Δεν είμαι φανατικά χριστιανός, είμαι βαθύτατα χριστιανός. Όλοι οι κληρικοί ας ξαναδιαβάσουν την Καινή Διαθήκη, να δούνε όσα έκανε ο Χριστός, που τα αποσιωπούνε." 
Έτσι κι αλλιώς η ζωγραφική του όλη θα είναι για μας πάντα μια καταφυγή. 

Δημήτρης Τερζάκης (γενν. 1938)  

Ο διακεκριμένος έλληνας συνθέτης, καθηγητής στην Ανωτάτη Μουσική Ακαδημία της Λειψίας, Αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Με την σοβαρή δουλειά του επέβαλε την δύσκολη μουσική του στην Γερμανία. Όπως έχει πει ο ίδιος: «Εκεί δεν περνούν ελληνικές συνταγές, η καταφερτζοσύνη, τα μέσα... Αν είσαι πυροτέχνημα, αν δεν δουλέψεις και αν δεν έχεις την ανάλογη ποιότητα, δεν μπορείς να επιβληθείς».
Ακούω τον Επιτάφιο για σόλο πιάνο και ψυχανεμίζομαι τι σημαίνει ο Επιτάφιος για έναν Έλληνα...  Στη Γερμανία δεν ακολούθησε τα κεντροευρωπαϊκά ρεύματα, έγραψε αυτό που του άρεσε. Λέει: «Η σύγχρονη μουσική δουλεύει με ηχοχρώματα, εγώ δουλεύω με μελωδία. Η σύγχρονη μουσική από το 1950 απαγορεύει διά ροπάλου την τονικότητα, εγώ γράφω τονικά. Εκτιμώ τη μονοφωνική μουσική, όπως είναι η βυζαντινή. Εκτιμώ την απλότητα και γι' αυτό θαυμάζω τον Βέρντι, που κάνει μεγάλη τέχνη χωρίς επιστράτευση πολλών μέσων, γι' αυτό και δεν περιφρονώ το ελαφρό τραγούδι, διότι αυτοί που το γράφουν είναι μελωδιστές».
Ο Δημήτρης Τερζάκης είναι δάσκαλος! Χωρίς καθόλου να το επιδιώκει. Ανήκει στους ελάχιστους Έλληνες που διασώζουν το οικουμενικό πνεύμα του Ελληνισμού. Χωρίς ίσως να το ξέρει και χωρίς να τον ενδιαφέρει κάτι τέτοιο. Όμως συμβαίνει. Ευτυχώς! Τού εύχομαι από καρδιάς Χρόνια Πολλά!

ΣΤΗΝ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΩΔΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΑΤΡΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ (ΦΩΤΟ)

Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2017 στις 8.30 το βράδυ συναχτήκαμε στην Φιλαρμονική Εταιρία Ωδείο Πατρών για μια εκδήλωση αφιερωμένη στο έργο των συνθετών Δημήτρη Λιάλιου (Πάτρα 1869 - Αθήνα 1940) και Ανδρέα Νεζερίτη (Πάτρα 1897 - Αθήνα 1980). Στο πρώτο μέρος πραγματοποιήθηκε μια από κοινού – εναλλάξ διάλεξη. 

Ο μουσικογράφος - κριτικός - ερευνητής Θωμάς Ταμβάκος αναφέρθηκε στον Ανδρέα Νεζερίτη και ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος στον Δημήτρη Λιάλιο, με παράλληλη αναφορά στη μουσική κίνηση της Πάτρας εκείνη την εποχή και προβολή ανάλογου υλικού. 

Στο δεύτερο μέρος έργα των δύο συνθετών ερμήνευσαν οι σολίστ πιάνου Σπύρος Κουτσουβέλης και Τίμος Γεννάτος και η σολίστ βιολιού και συνθέτρια Τάνια Σικελιανού, η οποία έπαιξε σε πρώτη εκτέλεση το έργο της "ΝΕ-ΛΙΑ" (θέματα και παραλλαγές) για σόλο βιολί (Ανάθεση του Αρχείου Ελλήνων Μουσουργών "Θωμάς Ταμβάκος" [Α.Ε.Μ.Θ.Τ.]). Ένα έργο – φόρος τιμής στους δύο σημαντικότερους πατρινούς συνθέτες. 

Την εκδήλωση προλόγισε η διευθύντρια της Φιλαρμονικής Βασιλική Φιλιππαίου και παρακολούθησαν: οι εγγονοί του συνθέτη Δημήτρη Λιάλιου, Μαίρη Σκλαβούνου και Δημήτρης Τζίνης, η αντιπρόεδρος του Δ.Σ. της Φιλαρμονικής Ρένα Λέμη, ο Γραμματέας του Δ.Σ. Σεραφείμ Κυριαζάκος, το μέλος του Δ.Σ. Χρύσα Μπογδανοπούλου, ο μαέστρος Σταμάτης Λέκκας, οι ποιητές Βασίλης Λαδάς, Κώστας Λογαράς, Γιώργος Κοζίας, Δημήτρης Παπανικολάου, η αρχιτέκτων-πολεοδόμος Χαρά Γιαννοπούλου, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών Λεωνίδας Σωτηρόπουλος, η Σύμβουλος Επικοινωνίας Ζέττα Ζάχου, πολλοί μουσικοί και φιλόμουσοι πατρινοί.

ΑΠΟΨΕ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΣΤΗ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΝΟΥΣ ΣΥΝΘΕΤΕΣ

Η Φιλαρμονική Εταιρία Ωδείο Πατρών, διοργανώνει, σήμερα Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2017 στις 8.30 το βράδυ εκδήλωση αφιερωμένη στο έργο των συνθετών Δημήτρη Λιάλιου (Πάτρα 1869 - Αθήνα 1940) και Ανδρέα Νεζερίτη (Πάτρα 1897 - Αθήνα 1980). 

Για τον Δ. Λιάλιο και τον Α. Νεζερίτη θα μιλήσουν ο μουσικογράφος - κριτικός - ερευνητής Θωμάς Ταμβάκος και ο θεολόγος - μουσικός Παναγιώτης Ανδριόπουλος, με παράλληλη αναφορά στη μουσική κίνηση της Πάτρας εκείνη την εποχή. Η εκδήλωση θα υποστηριχθεί με προβολή υλικού εποχής.
Έργα των δύο συνθετών θα ερμηνεύσουν οι σολίστ πιάνου Σπύρος Κουτσουβέλης και Τίμος Γεννάτος και η σολίστ βιολιού Τάνια Σικελιανού, σύμφωνα με το ακόλουθο πρόγραμμα: 

A. Τίμος Γεννάτος (πιάνο) 

1. Χορός αρ.2 (Poco con moto) και 

2. Χορός αρ. 4 (Lento assai e molto espressivo) από τους 5 Χορούς για πιάνο του Α. Νεζερίτη (1958)
3. Improviso για πιάνο του Δ. Λιάλιου (1890) 

B. Τάνια Σικελιανού (βιολί) "ΝΕ-ΛΙΑ" (θέματα και παραλλαγές) για σόλο βιολί της Τ. Σικελιανού (2017. Ανάθεση του  Αρχείου Ελλήνων Μουσουργών "Θωμάς Ταμβάκος" [Α.Ε.Μ.Θ.Τ.]) 

Γ. Τάνια Σικελιανού (βιολί), Σπύρος Κουτσουβέλης (πιάνο) 

1. Lamento d' una schiava για βιολί και πιάνο του Δ. Λιάλιου (α.χ.) 

2. Romanze για βιολί και πιάνο του Δ. Λιάλιου (α.χ.) 

3. Σερενάτα για βιολί και πιάνο του Α. Νεζερίτη (1942) 

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Συναυλιών της "Φιλαρμονικής" (Ρήγα Φερραίου 7 – Πάτρα) με ελεύθερη είσοδο.

"ΤΑ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΕΩΝ" ΣΤΗΝ ΑΤΖΕΝΤΑ ΤΗΣ "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ"

Η εκδήλωσή μας, "Τα Πολυχρόνια των Βασιλέων", στην σημερινή (11-1-2017) ΑΤΖΕΝΤΑ της εφημερίδας "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ". 

Ευχαριστώ θερμά την επιμελήτρια της στήλης κ. Χριστίνα Σανούδου για την προβολή, αλλά κυρίως γιατί επέλεξε να πλαισιώσει την αναγγελία της εκδήλωσης με την παρτιτούρα του αγαπημένου πατρινού συνθέτη Δημήτρη Λιάλιου, ο οποίος συνέθεσε και "Πολυχρόνιο". 

ΚΟΥΑΡΤΕΤΑ ΕΓΧΟΡΔΩΝ ΠΑΤΡΙΝΩΝ ΣΥΝΘΕΤΩΝ ΜΕ ΤΟ "ΝΕΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ"

"Ένα πραγματικό δισκογραφικό κομψοτέχνημα κοσμεί εδώ και λίγες μέρες τις προθήκες των δισκοπωλείων προσφέροντας ένα πανόραμα μουσικής που έγραψαν τρεις Πατρινοί συνθέτες, ο Δημήτριος Λιάλιος, ο Ανδρέας Νεζερίτης και ο Θεόφιλος Κάββουρας. Η Πάτρα στο επίκεντρο τόσο όσον αφορά το καθαρά μουσικό μέρος, αλλά και την καλαίσθητη έκδοση, που αποπνέει την ατμόσφαιρα της αχαϊκής πρωτεύουσας, της άλλοτε κραταιάς πόλης. Μια άκρως σημαντική έκδοση, που βασίστηκε στην έρευνα και το αστείρευτο μεράκι του συμπολίτη θεολόγου και μουσικολόγου Παναγιώτη Ανδριόπουλου, που πάλεψε με πάθος και κόντρα σε όλες τις αντιξοότητες που συνάντησε για να έχει επιτέλους η Πάτρα μια τόσο ξεχωριστή κυκλοφορία και να αποτυπωθούν σε cd βρίσκοντας το κοινό τους, συνθέσεις των τριών μεγαλύτερων συνθετών – τέκνων της". 

Αυτά έγραφε - μεταξύ άλλων - ο όντως φιλόμουσος δημοσιογράφος και κριτικός Γιάννης Μουγγολιάς στην εφημερίδα ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ στις 11/3/2009, δηλ. πριν πέντε χρόνια, όταν πρωτοκυκλοφόρησε το cd με τα Κουαρτέτα Εγχόρδων Πατρινών Συνθετών, που ερμήνευσε απαράμιλλα το Νέο Ελληνικό Κουαρτέτο, που ίδρυσε και διηύθυνε ο σολίστ στο βιολί Γιώργος Δεμερτζής.

   

Τώρα βλέπω με χαρά ότι τα Κουαρτέτα αυτά αναπαράγονται στο youtube, απ' όπου τα αναδημοσιεύω εδώ στην Ιδιωτική Οδό. Πράγμα που σημαίνει ότι κάποιοι τα ανακάλυψαν και ασχολήθηκαν μαζί τους, κι αυτό δεν είναι καθόλου λίγο... Φαίνεται πως η σοβαρή δουλειά παίρνει λίγο χρόνο για να ανακαλυφθεί. Είμαι περήφανος που συνέβαλα σ' αυτή την έκδοση, που ελπίζω να έχει και συνέχεια. Δείτε τα σχετικά με την έκδοση αυτή εδώ.