ΜΙΑ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ Ι. ΝΑΟΥ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΦΙΛΕΛΛΗΝΩΝ (ΒΙΝΤΕΟ)

Με μεγάλη επιτυχία άρχισαν την Τρίτη 28 Ιανουαρίου 2025 οι εκδηλώσεις για τον εορτασμό της συμπλήρωσης χιλίων ετών από την ίδρυση του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδας της Οδού Φιλελλήνων. 

Στο νέο Αμφιθέατρο "Ιωάννης Δεσποτόπουλος" του Ωδείου Αθηνών, πραγματοποιήθηκε μια ξεχωριστή συναυλία με την Μικτή Χορωδία της ΕΡΤ, η οποία παρουσίασε έργα των Rachmaninoff, Chesnokov και Μ. Αδάμη, υπό τη διεύθυνση του Χοράρχη του Ναού, Βαλέριου Ορέσκιν. 

Σολίστ ήταν η mezzo Βικτώρια Ντίνα Μαϊφάτοβα και στο έργο "Φωτώνυμον" του Μιχάλη Αδάμη ο ψάλτης Γεώργιος Ντόβολος. Το "Φωτώνυμον" (1973) είναι γραμμένο από τον Μ. Αδάμη για ψάλτη, λειτουργικές καμπάνες, τάλαντα, σήμαντρα, δώδεκα γυναικείες φωνές και οκτώ ανδρικές. 

Στην εκδήλωση παρέστησαν ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, Αρχιμανδρίτης Βαρνάβας Θεοχάρης, ως εκπρόσωπος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, ο Μητροπολίτης Θαυμακού κ. Ιάκωβος, Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη, κληρικοί και πολλοί φιλόμουσοι. 

Ο προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδας, Αρχιμανδρίτης Συνέσιος Βικτωράτος, καλωσόρισε τους παριστάμενους και αναφέρθηκε στην ιστορία του Ναού και τη θεμελίωσή του, η οποία, σύμφωνα με μελέτες και μαρτυρίες, τοποθετείται κατά το πρώτο τέταρτο του 11ου αιώνα. 

Ο Πρωτοσύγκελλος της Αρχιεπισκοπής, Αρχιμανδρίτης Βαρνάβας Θεοχάρης, μετέφερε τις ευχές του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου και επεσήμανε πόσο σημαντικό είναι το γεγονός ότι μία ενορία συμπληρώνει χίλια χρόνια από την ίδρυσή της. 

Για το 2025, έχει προγραμματιστεί σειρά εκδηλώσεων, που περιλαμβάνουν το Διεθνές Συνέδριο για την Ιστορία του Ναού, καθώς και εκθέσεις κειμηλίων, φωτογραφίας και ιστορικών γκραβούρων.

 

Ο ιστορικός Ναός, αφιερωμένος στην Αγία και Ομοουσία και Ζωοποιό Τριάδα, αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά και χαρακτηριστικά Μεταβυζαντινά Μνημεία της Αθήνας. Είναι επίσης γνωστός ως «Ρωσική Εκκλησία», λόγω της ιδιαιτερότητάς του να τελούνται οι ακολουθίες εκτός της ελληνικής και στην εκκλησιαστική σλαβονική γλώσσα, εξυπηρετώντας τις λειτουργικές ανάγκες της σλαβόφωνης κοινότητας της Αθήνας. 

Από το 1850 έως το 1917, ο Ναός είχε παραχωρηθεί στην ρωσική τσαρική Πρεσβεία για τις θρησκευτικές ανάγκες της Ρωσικής Παροικίας. Από το 2021, ανήκει στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και αποτελεί τη νεότερη ενορία της. Η ιστορία του Ναού είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την πορεία των Σλαβόφωνων της Αθήνας και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της εκκλησιαστικής και πολιτικής ζωής της πόλης, σχεδόν από τον 11ο αιώνα. 

Ακολουθούν φωτογραφίες του Χρήστου Μπόνη. 

Η ΧΟΡΩΔΙΑ ΤΗΣ ΕΡΤ ΥΠΟ ΤΟΝ MIHALY ZEKE

Ο μαέστρος Mihaly Zeke - φωτογραφία Ιδιωτική Οδός (2009)

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Πριν δέκα χρόνια, εδώ στην Ιδιωτική Οδό, είχα γράψει τις εντυπώσεις μου από μια πραγματικά ξεχωριστή συναυλία, που είχα παρακολουθήσει στην αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, στο πλαίσιο του κύκλου Χριστούγεννα στο Μέγαρο: Έργα για χορωδία a capella με το φωνητικό σύνολο Mosaico Vocale της Στουτγάρδης υπό τη διεύθυνση του ταλαντούχου 27χρονου Μihaly Zeke. Μπορείτε να διαβάσετε το σχετικό κείμενο εδώ. 

Τότε είχα γράψει για τον νεαρό μαέστρο του συνόλου: «Ο μαέστρος Mihaly Zeke, από μητέρα ελληνίδα, την πιανίστα Καλλιόπη Γερμανού, έχει σίγουρα φωτεινό μέλλον. Του αξίζει!» 

Δέκα χρόνια μετά, χθες, Παρασκευή 24 Μαΐου 2019, στην αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός» απολαύσαμε την ιστορική χορωδία της ΕΡΤ σε ένα απαιτητικό πρόγραμμα, το οποίο διηύθυνε ο Μihaly Zeke. 

Ο μαέστρος με γνώση και αίσθημα οδήγησε την χορωδία της ΕΡΤ σε μουσικούς λειμώνες, συμπαρασύροντάς μας σε ένα συναρπαστικό μουσικό ταξίδι «Από τον Δούναβη ώς το Αιγαίο». 

Το πρόγραμμα ξεκίνησε με δύο εμβληματικές συνθέσεις των ρομαντικών Ρόμπερτ Σούμαν και Γιοχάνες Μπραμς πάνω στην τσιγγάνικη ζωή, στις χαρές και στους καημούς του έρωτα. 

Μετά τον χορωδιακό Μπράμς γευτήκαμε και τον πιανιστικό, με τον Θάνο Μαργέτη (που συνόδευε και την χορωδία), αλλά και τον μαέστρο Μihaly Zeke να ερμηνεύουν εξαίσια δύο ουγγρικούς χορούς (νο2 και 4), για τέσσερα χέρια!
Στη συνέχεια ακούσαμε από την χορωδία τις πανέμορφες μοραβικές μελωδίες του Αντονίν Ντβόρζακ από την περιοχή της σημερινής Τσεχίας (σε διασκευή Λέος Γιάνατσεκ).

Το δεύτερο μέρος του προγράμματος περιλάμβανε τέσσερα σλοβάκικα δημοτικά στη μοναδική εναρμόνιση του Ούγγρου Μπέλα Μπάρτοκ και μία από τις ωραιότερες συνθέσεις για χορωδία του μεγάλου μοντερνιστή Λέος Γιάνατσεκ, την «Αγριόπαπια». Για φινάλε, δύο έργα σύγχρονων Ελλήνων συνθετών: του Νίκου Χριστοδούλου («Ρουκέτα», σε ποίηση Γ. Σεφέρη) και Κωστή Κριτσωτάκη («Ελντοράδο», σε ποίηση του Ε.Α. Πόε και μετάφραση Ν. Σημηριώτη). 

Ελπίζω πως ο πολυτάλαντος μαέστρος Μihaly Zeke (Μιχάλης Ζέκε), ο οποίος κάνει λαμπρή καριέρα στο εξωτερικό, θα τύχει και άλλων προσκλήσεων στην Ελλάδα. Για μια δυναμική χορωδιακή μουσική και μια μουσική ποιητική, με λογισμό και μ’ όνειρο.

Η ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΜΟΥΣΟΥΡΓΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΕΡΤ

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΜΟΥΣΟΥΡΓΩΝ 

Ελληνικό Τμήμα Διεθνούς Οργανισμού Σύγχρονης Μουσικής (ISCM Greek Section) 

c/o Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη, 115 21 Αθήνα 

Τηλ./Fax 210-7256607, ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: gcu@otenet.gr, 

Ιστοσελίδα : http://www.eem.org.gr , www.gcu.org.gr , www.iscm.gr 

Αθήνα 12 Ιουνίου 2013 

Οι ραγδαίες εξελίξεις σχετικά με την κατάργηση της ΕΡΤ μας συγκλονίζουν και μας υποχρεώνουν να δηλώσουμε δημόσια την αντίθεσή μας απέναντι σε αυτές τις τόσο ωμές, απότομες και χωρίς ίχνος δημοκρατικού διαλόγου μεθοδεύσεις. 

Η απώλεια της εργασίας τόσων ανθρώπων δεν είναι δυστυχώς η μοναδική διάσταση της τραγωδίας αυτής. Είναι ένας ολόκληρος κόσμος πολιτισμού και μουσικής που γκρεμίζεται, με συνέπειες που προκαλούν βαθύτατη ανησυχία και αγωνία: 

- τα μουσικά σύνολα της ΕΡΤ, που επί πολλές δεκαετίες προσφέρουν ανεκτίμητες υπηρεσίες στην ελληνική μουσική, και, χωρίς αυτά ο μουσικός ορίζοντας της Ελλάδας φτωχαίνει ανεπανόρθωτα. 

- το Τρίτο Πρόγραμμα – κορυφαίος και ιστορικά δικαιωμένος πυλώνας της κλασικής μουσικής στην Ελλάδα, για του οποίου την παρακαταθήκη ανησυχούμε βαθύτατα. 

- το γενικό ιστορικό αρχείο της ΕΡΤ, που φιλοξενεί σπάνια ντοκουμέντα που μαρτυρούν την ιστορία του ελληνικού πολιτισμού και της Ελλάδας γενικότερα. 

- το αρχείο ηχογραφήσεων και βιντεοσκοπήσεων της ΕΡΤ, που επίσης περιλαμβάνει ανεκτίμητους θησαυρούς της καλλιτεχνικής κληρονομιάς της χώρας. 

Αυτές είναι μόνο κάποιες επισημάνσεις ανάμεσα σε δεκάδες άλλες πτυχές στο σύνολο των λειτουργιών που επιτελεί η δημόσια ραδιοτηλεόραση και οφείλει να επιτελεί για τη διαφύλαξη και διάδοση του ελληνικού πολιτισμού και των πολιτιστικών αγαθών γενικότερα. 

Ο ρόλος που καλείται να παίξει ένας κρατικός φορέας ραδιοτηλεόρασης σε κάθε πολιτισμένη χώρα είναι αδιαμφισβήτητος: η δημόσια ραδιοτηλεόραση είναι ο μόνος θεσμός που έχει ως βασικό στόχο την ποιοτική ενημέρωση, την εκπαίδευση των πολιτών και την προβολή της τέχνης σε μια χώρα, χωρίς να επιδιώκει το εμπορικό κέρδος. Ποια ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα; 

Σε μέρες απελπισίας και κοινωνικής υποβάθμισης όπως αυτές που ζούμε τα τελευταία χρόνια, δεν θα κουραστούμε να υπενθυμίζουμε: 

Ο πολιτισμός είναι η μοναδική διάσταση που μπορεί να δώσει νόημα στις προσπάθειες ενός δοκιμαζόμενου λαού για να δημιουργήσει ξανά. 

Η αποστέρηση των πολιτών από τα πολιτιστικά αγαθά οδηγεί σε έλλειμμα παιδείας, το οποίο κάνει τους πολίτες πρόσφορους για χειραγώγηση, φερέφωνα, δούλους. Με την έννοια αυτή, το κλείσιμο της ΕΡΤ είναι χτύπημα κατά της Δημοκρατίας. 

Η Ένωση Ελλήνων Μουσουργών καταγγέλλει την απόφαση κατάργησης του εθνικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα, ζητεί την άμεση επαναλειτουργία του και στέκεται αλληλέγγυα στους εργαζομένους της ΕΡΤ. 

Το Δ.Σ. της Ε.Ε.Μ.: 

Θόδωρος Αντωνίου (Πρόεδρος) 

Ιωσήφ Παπαδάτος 

Λεόντιος Χατζηλεοντιάδης 

Ιάκωβος Κονιτόπουλος 

Κωνσταντίνος Φλεριανός 

Φανή Κοσώνα 

Μαρία - Χριστίνα Κριθαρά 

Στάθης Γυφτάκης 

Απόστολος Ντάρλας

ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΚΑΙ ΕΛΚΥΣΤΙΚΗ Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΤΗΣ Ε.Ρ.Τ. ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Χθες βράδι, στην αίθουσα “Δημήτρης Μητρόπουλος” του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών η μικτή Χορωδία της ΕΡΤ υπό τη διεύθυνση του Δημήτρη Μπουζάνη παρουσίασε πρώτες εκτελέσεις στην Ελλάδα έργων Ελλήνων και ξένων συνθετών του 20ου αιώνα, σε μια συναυλία με τον γενικό τίτλο “στη σκιά των ήχων”. 

Το ρεπερτόριο ήταν όντως ιδιαίτερο και ελκυστικό, με θρησκευτική χροιά στο μεγαλύτερο μέρος του. Η συναυλία ξεκίνησε με το Agnus Dei του Βαγγέλη Πετσάλη (γενν. 1965), μια σύνθεση σε λατινικό κείμενο και συνεχίστηκε με το εμπνευσμένο από τη ρωσική ορθόδοξη εκκλησιαστική μουσική παράδοση Svyati του άγγλου, φιλέλληνα συνθέτη John Tavener (γενν. 1944), με σολίστ τον Κωνσταντίνο Σφέτσα στο βιολοντσέλο, ο οποίος έπαιξε – όπως απαιτεί το έργο - αντίκρυ στη χορωδία, δηλ. στην άλλη πλευρά της αίθουσας. 

Ακολούθησε η Λειτουργία Νο 3 του Φίλιππου Τσαλαχούρη (γενν. 1969), με σολίστ τους: Φανή Αντωνέλλου (soprano), Γιάννη Καραμπέτσο (τρομπέτα), Κωνσταντίνο Σφέτσα (βιολοντσέλο), Ζαφειρία Βασιλείου (όργανο). Πρόκειται για ένα έργο που έχει παιχτεί τρεις φορές, νομίζω, στην Ουγγαρία και χτες παίχτηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα.  

Στο δεύτερο μέρος της χθεσινής συναυλίας της – που δεν είχε βέβαια διάλειμμα, ίσως λόγω και της απευθείας μετάδοσης από το Γ' Πρόγραμμα – η χορωδία της ΕΡΤ ερμήνευσε το έργο To the unknown God (Τω αγνώστω Θεώ) του Gustav Holst 91874-1934), με κείμενο από τις ινδικές Βέδες (σολίστ στο πιάνο ο Θάνος Μαργέτης), το Romancero Gitano (από την ομώνυμη συλλογή του Λόρκα) του ιταλού συνθέτη Mario Castelnuovo Tedesco (1895-1968), με την Κορίνα Βουγιούκα στην κιθάρα και το Lulling the sun του Γεωργιανού συνθέτη Giya Kancheli (γενν. 1935), με τον Δημήτρη Δεσύλλα στα κρουστά. 

Η χορωδία, ο μαέστρος Δ. Μπουζάνης και οι σολίστ καταχειροκροτήθηκαν από το κοινό στο τέλος της συναυλίας, και δικαίως, αφού ήταν όντως μια ασυνήθιστη συναυλία για τον χώρο της χορωδιακής μουσικής. Πρωτότυπη, μοντέρνα, ελκυστική. 

Π.Α.Α.

ΑΠΟΨΕ ΣΤΟΥΣ ΚΗΠΟΥΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΡΟΥ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

φωτογραφίες: Ιδιωτική Οδός

Πρώτη μέρα του καλοκαιριού και μαζί η Ευρωπαϊκή μέρα της Μουσικής, η 21η Ιουνίου, γιορτάστηκε και φέτος στους πανέμορφους κήπους του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.

Και η αποψινή γιορτή - όπως και η αντίστοιχη περσινή - έγραψε τη δική της ιστορία στην καρδιά των φίλων της μουσικής, αφού χιλιάδες άνθρωποι πλημμύρισαν τον καταπράσινο κήπο του Μεγάρου, καθισμένοι στο γρασίδι, μέσα στο μοναδικά πολύχρωμο τοπίο που συνθέτουν οι άριες, οι ακακίες, οι νεραντζιές, οι ανθισμένες μανόλιες, οι δάφνες και οι τσιντόνιες, και γιόρτασαν τη μεγάλη αυτή ημέρα, την αφιερωμένη στην τέχνη της Μουσικής.

Η γιορτή της Μουσικής ξεκίνησε στις 8 με την Μικτή Χορωδία της ΕΡΤ υπό τον Δημήτρη Μπουζάνη, που ερμήνευσε τραγούδια από τον δημοφιλή κύκλο των Δωδεκανησιακών του Γιάννη Κωνσταντινίδη, τον Ψαλμό αρ. 42 του Μέντελσον, κ.α. 

Ακολούθησε η Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ υπό τον Ανδρέα Πυλαρινό, που έπαιξε αγαπημένες μελωδίες ελλήνων και ξένων συνθετών και στη συνέχεια το Κουιντέτο τζαζ του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου. 

Ο κόσμος απολάμβανε την εναλλαγή των μουσικών σχημάτων και ειδών, και ίσως είναι ακόμα εκεί!.. Αφού η γιορτή της Μουσικής ήταν μακράς διαρκείας!

Στους κήπους του Μεγάρου και οι φίλες  Μαργαρίτα Συγγενιώτου (μέτζο σοπράνο) και η φιλόμουσος Σοφία Τοπούζη

Παρούσα στη γιορτή της Μουσικής και η διάσημη σοπράνο Βασιλική Καραγιάννη, η οποία πρόσφατα τραγούδησε στη Σκάλα του Μιλάνου, κατακτώντας το απαιτητικό κοινό της

Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑ ΓΟΥΡΖΗ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΚΑΙ ΤΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΤΗΣ ΕΡΤ

Μια ιδιαίτερη συναυλία απόψε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης).

Ρώσικο χιούμορ, αργεντίνικοι ρυθμοί και εσωτερικότητα: ένα πρόγραμμα που συνδύασε τους μοντέρνους ήχους του 20ού αιώνα με τη ρομαντική εποχή. 

Η αποψινή, λοιπόν, συναυλία της Εθνικής Συμφωνικής Ορχήστρας και της Χορωδίας της ΕΡΤ υπό τη διεύθυνση της φίλης μαέστρου και συνθέτριας Κωνστάντιας Γουρζή, περιλάμβανε:

Στο πρώτο μέρος την Συμφωνία αρ. 1 "κλασσική" του Sergei Prokofiev και το Κοντσέρτο για άρπα και ορχήστρα του Alberto Ginastera (1956), με σολίστ την Μαρία Μπιλντέα. Το δεύτερο μέρος ήταν αφιερωμένο στον Felix Mendelssohn: Der 42. Psalm: Wie der Hirsch schreit για σοπράνο (η Τζούλια Σουγλάκου), χορωδία και ορχήστρα, Εισαγωγή " Die Heimkehr aus der Fremde" op. 89 για έγχορδα και Ύμνος "Hör mein Bitten" για σοπράνο, χορωδία και ορχήστρα. Το πρώτο μέρος ήταν 20ος αιώνας, το δεύτερο 19ος και δη με χρώμα θρησκευτικό.

Η γυναικεία παρουσία ήταν αισθητή στη συναυλία αυτή. Γυναίκα η μαέστρος και οι δύο σολίστ (άρπα και τραγούδι).

Η Κωνστάντια Γουρζή διηύθυνε με γνώση και δυναμισμό. Με ακρίβεια και άνεση ταυτόχρονα.

Ακούγοντας την Πρώτη του Προκόφιεφ σκέφτηκα πως την είχα ακούσει για πρώτη φορά από την Ορχήστρα των Χρωμάτων υπό την διεύθυνση του Μάνου Χατζιδάκι, το 1990 θαρρώ. Από τότε την αγάπησα. Πριν τρία χρόνια, τέτοια εποχή (Ιανουάριος 2009), ο Λουκάς Καρυτινός άνοιξε με την Πρώτη του Προκόφιεφ μια συναυλία του με την ΚΟΑ στο Μέγαρο. Ο μαέστρος Λουκάς Καρυτινός ήταν απόψε στο Μέγαρο και άκουσε την Κ. Γουρζή να παίζει το έργο που κι εκείνος είχε επιλέξει.

Σε μια πρόσφατη συνέντευξή της στην Έφη Αγραφιώτη η Κ. Γουρζή μας εξηγεί ότι ο Λ. Καρυτινός ήταν η αφορμή για να ασχοληθεί με την διεύθυνση ορχήστρας (υπήρξε και ο πρώτος της δάσκαλος):

"Η συμφωνική ορχήστρα της ΕΡΤ ήταν ο λόγος που αποφάσισα να γίνω μαέστρος. Ήταν όταν πριν από πολλά χρόνια είχα παρακολουθήσει μια πρόβα με μαέστρο τον Λ. Καρυτινό, ο οποίος έκανε πρόβα μια σύνθεση του Μ. Τραυλού. Όπως αντιλαμβάνεσαι η συγκίνησή μου να δουλέψω με αυτή την ορχήστρα και τη χορωδία της ΕΡΤ είναι μεγάλη".

Νομίζω πως η ερμηνεία της Γουρζή στην Πρώτη του Προκόφιεφ ανέδειξε αυτό ακριβώς που είναι το έργο: ένα από τα πλέον αντιπροσωπευτικά έργα του μουσικού νεοκλασικισμού, το οποίο ανακαλεί με διαύγεια και απλότητα, συγχρόνως όμως με τρόπο πνευματώδη και χιουμοριστικό, το χαρακτήρα των συμφωνιών του Haydn και του Mozart, δίχως να μιμείται αυτό καθ’ εαυτό το ύφος της κλασικής περιόδου.

Νομίζω, επίσης, πως η φίλη Κ. Γουρζή δεν είχε υποπτευθεί ότι το Κοντσέρτο για άρπα του Αργεντινού συνθέτη Alberto Ginastera το είχε παρουσιάσει σε πρώτη εκτέλεση με την ΚΟΑ ο μαέστρος Λουκάς Καρυτινός (23.11.2001), με σολίστ τον ρουμάνο Ι. Ρόντσεα. Τώρα σολίστ ήταν εκπληκτική ρουμάνα Μαρία Μπιλντέα, γνώριμη και αγαπημένη από την εποχή της Ορχήστρας των Χρωμάτων επί Μάνου Χατζιδάκι. Η αποψινή ερμηνεία είχε δεξιοτεχνία, πάθος, ρυθμό. Ίσως ήταν και η καλύτερη στιγμή της συναυλίας.

Ο Μέντελσον του δεύτερου μέρους, που άνοιξε με τον 42ο ψαλμό, μας πιστοποίησε αυτό που έχει γραφεί, ότι ο συνθέτης με τους εξαίρετους «Ψαλμούς» του θέτει νέες προδιαγραφές στη χρήση θρησκευτικών θεμάτων στη μουσική, που αναπτύσσονται με έντονα ρομαντικό τρόπο, μα δεν έχουν κανένα λειτουργικό αντίκρισμα. Η Τζούλια Σουγλάκου ερμήνευσε με λυρισμό και τον Ψαλμό και τον Ύμνο, ενώ η Χορωδία της ΕΡΤ (σε διδασκαλία Δημήτρη Μπουζάνη) ανταποκρίθηκε όπως έπρεπε στις απαιτήσεις της παρτιτούρας.

Με δεδομένο ότι και τα Μουσικά Σύνολα της ΕΡΤ έχουν υποστεί συρρίκνωση λόγω της τρέχουσας κρίσης, το πρόγραμμα που διαμορφώθηκε για την αποψινή συναυλία ήταν, μάλλον, το καλύτερο δυνατό.

Π.Α.Α.

Η Κωνστάντια Γουρζή δέχεται τα συγχαρητήρια του συνθέτη Μίμη Πλέσσα

"Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΡΩΤΙΚΟΣ" ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΟΡΩΔΙΑ ΤΗΣ ΕΡΤ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Μια ξεχωριστή βραδιά απόψε στο αίθριο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.
Στο πλαίσιο του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Μουσείων, η μικτή Χορωδία της ΕΡΤ, υπό τη διεύθυνση του μαέστρου της Δημήτρη Μπουζάνη, παρουσίασε τον Μεγάλο Ερωτικό του Μάνου Χατζιδάκι. Ένα έργο - σταθμό στην μελοποιημένη ελληνική ποίηση του 20ου αιώνα.

Στην αρχή της συναυλίας η χορωδός Κίτσα Τροχάνη διάβασε το κείμενο του Μ. Χατζιδάκι για τον Μεγάλο Ερωτικό:

Ο Μεγάλος Ερωτικός είναι ένας λαϊκός θεός που ζει στη φαντασία μας απ' τη στιγμή που γεννιόμαστε ίσαμε να πεθάνουμε, όμορφος, εφηβικός και αδιάκοπα ζωντανός.

Ο Μεγάλος Ερωτικός δεν φοράει γραφικά τοπικά ρούχα. Φοράει δικά του που συνθέτουν δύσκολους συνδυασμούς ήχων, ανάλφρων χρωμάτων και ποιητικών ονείρων. Δεν περιέχει μηνύματα που εύκολα τα σβήνουν οι βροχές. Δεν αντιστέκεται.
Από άσματος άρχεσθαι
και επί των μελισμάτων αυτού
και άδετε μετ' εμού.
Η σειρά που ακολουθούν τα ποιήματα αυτά των Ελλήνων ποιητών σχηματίζει έναν αδιάσπαστο κύκλο τραγουδιών, μια λειτουργία για τον Μεγάλο Ερωτικό, κάτι σαν τους εσπερινούς Αγίων σ' ερημοκκλήσια μακρινά με τη συμμετοχή φανταστικών αγγέλων, εραστών, παρθένων και εφήβων. Είναι μια λιτανεία περίεργη, όμως και τόσο φυσική, στη εσωτερική κι απόκρυφη ζωή μας.
Προσπάθησα να δημιουργήσω απλά τραγούδια αλλά όχι κι εύκολα. Γι' αυτό διάλεξα με προσοχή τους τραγουδιστές που θα τα ερμήνευαν.
Και πρώτα η Φλέρυ Νταντωνάκη, με πάθος, σπάνια φωνή κι εσωτερική ένταση και ο Δημήτρης Ψαριανός, απέριττος, νεανικός και γνήσια λαϊκός. Και οι δυο τους τραγουδώντας στον «Μεγάλο Ερωτικό» νομίζω ότι δίνουν μαθήματα ήθους, αλήθειας και μαγείας στο λαϊκό τραγούδι. Με τα τραγούδια αυτά αποτείνομαι στην πιο κρυφή ευαισθησία των νέων ανθρώπων κάθε ηλικίας κι όχι στους εφήμερους και ανεξέλεγκτους ερεθισμούς τους.
Τα τραγούδια αυτά δεν έιναι αισθησιακά. Λειτουργούν πέρα απ' την πράξη, στο βαθύ αίσθημα που χαρακτηρίζει οποιαδήποτε σχέση, κάθε μορφής, αρκεί να περιέχει τις προϋποθέσεις για ανθρώπινη επικοινωνία.
Ο Μεγάλος Ερωτικός είναι μια σειρά από λαϊκά τραγούδια, που γράφτηκαν πρώτ' απ' όλα για να επικοινωνήσω εγώ ο ίδιος με όλα τα ελληνικά πρόσωπα που αγαπώ βαθιά, αυτά που γνώρισα, αυτά που θα γνωρίσω κι αυτά που δεν θα μπορέσω ποτέ μου να γνωρίσω. Κι ακόμη, μες απ' αυτά, να ενωθώ με την ψυχή του τόπου μου σε μια λειτουργία αθάνατη, ερωτική κι ελληνική.
Μάνος Χατζιδάκις, 28 Νοεμβρίου 1972

Ευθύς αμέσως άρχισε η ερμηνεία αυτού του κύκλου τραγουδιών, με ερμηνευτές κάποιους από τους χορωδούς - διαφορετικοί σε κάθε τραγούδι - και όπου ο συνθέτης έχει και χορωδία, τραγουδούσε όλη η Χορωδία της ΕΡΤ.
Το ενδιαφέρον ήταν ότι η ενορχήστρωση ήταν για τρία όργανα: πιάνο (κατ' ανάγκην ηλεκτρικό) έπαιξε ο Δημήτρης Μπουζάνης, μαντολίνο, ο ακραιφνής χατζιδακικός Παναγιώτης Κανελλόπουλος, φίλος από την εποχή Χατζιδάκι και κοντραμπάσο.

Εκατοντάδες οι θεατές και ακροατές που κατέκλυσαν το αίθριο του Μουσείου. Καθήμενοι, αλλά και πολλοί όρθιοι, έμοιαζε να απολαμβάνουν την μουσική του Χατζιδάκι και την ερμηνεία της Χορωδίας, αφού επικρατούσε - αν και ανοιχτός ο χώρος - ευλαβική σιωπή.

Νομίζω πως απόψε η ιστορική Χορωδία της ΕΡΤ έκανε ένα μεγάλο βήμα προς το ευρύ κοινό, επικοινωνώντας ουσιαστικά μαζί του, μέσα από ένα σπουδαίο έργο, και σε ένα, επίσης, σημαντικό χώρο, όπως αυτός του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.
Τέτοιες εμφανίσεις της νομίζω πως πρέπει να είναι πιο συχνές, για να έρχεται ο κόσμος σε επαφή με τη μουσική, με όσο πιο άμεσο τρόπο γίνεται.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΡΤ ΑΠΟΨΕ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΜΕΓΑΡΟ ΕΡΤ

Σήμερα, 15 Δεκεμβρίου, 7-9 το βράδυ στο προαύλιο του Ραδιομεγάρου της ΕΡΤ θα πραγματοποιηθεί μεγάλη Συναυλία - Διαμαρτυρία των Εργαζομένων της ΕΡΤ.

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΑΝΔΡΕΑΤΟΣ
ΡΙΤΑ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ
ΦΩΤΕΙΝΗ ΔΑΡΡΑ
ΝΙΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ
ΛΙΖΕΤΑ ΚΑΛΗΜΕΡΗ
ΓΙΩΤΑ ΝΕΓΚΑ
ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ
ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΤΣΑΚΝΗΣ
ΙΩΑΝΝΑ ΦΟΡΤΗ
ΛΑΚΗΣ ΧΑΛΚΙΑΣ
ΤΑΣΗΣ ΧΡΙΣΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΛΟΥΚΑΣ ΠΑΝΟΥΡΓΙΑΣ

Την Μικτή Χορωδία της ΕΡΤ και την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής ΕΡΤ διευθύνει ο Ανδρέας Πυλαρινός.

Τα τραγούδια θα είναι αγωνιστικού περιεχομένου!
Ποιος να το 'λεγε! Εν έτει 2010 και πάλι στην πρώτη γραμμή τα τραγούδια του Αγώνα του Μίκη Θεοδωράκη και όχι μόνο.

Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΤΗΣ ΕΡΤ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

φωτό αρχείου

Χθες το βράδυ στην αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών για την συναυλία της Χορωδίας της ΕΡΤ. Το επαγγελματικό χορωδιακό σύνολο υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Δημήτρη Μπουζάνη ερμήνευσε:

Α' Μέρος

-Τέσσερα τραγούδια για χορωδία και τσέμπαλο του Φραντς Γιόζεφ Χάυδν (διακόσια χρόνια από τον θάνατό του) – πιάνο έπαιξε ο Θάνος Μαργέτης.

Του Φέλιξ Μέντελσον - Μπαρτόλντυ (διακόσια χρόνια από τη γέννησή του)

-“Ότι τοις αγγέλοις αυτού εντελείται περί σου”, για οκτάφωνη χορωδία (ψαλμός 90,11 & 12).

-Ύμνο για σόλο σοπράνο, χορωδία και εκκλησιαστικό όργανο (Hymne, 1844 – πρώτη ελληνική εκτέλεση). Σολίστ: Μίνα Κοντογεωργίου, σοπράνο – Ζαφειρία Βασιλείου, εκκλησιαστικό όργανο.

- “Ευλογημένη γνώση” (Βιβλικές ρήσεις) του Βίλλα Λόμπος (Παρίσι, 1958). Πενήντα χρόνια από τον θάνατο του συνθέτη

Β' Μέρος

• Τον κύκλο Λιποτάκτες του Μίκη Θεοδωράκη, σε ποίηση Γιάννη Θεοδωράκη.

• Τέσσερα σατιρικά τραγούδια για ανδρική χορωδία σε ποίηση Γεωργίου Σουρή και δύο ακόμα, Το φιλί (ποίηση Στεφανίας Καλού) και Της Αντιγόνης (ποίηση Ανδρέα Μοθωνιού) σε μουσική του Άλκη Μπαλτά.

• Αmucograto, διασκευή των Duo Fina σε ισπανικές και ιταλικές καντσονέτες. Σολίστ Duo Fina.

Το πρόγραμμα ήταν απαιτητικό. Και ο Χάυδν και ο Μέντλεσον, ως κλασικοί, θέλουν την φροντίδα τους και η χορωδία της ΕΡΤ ανταποκρίθηκε. Στο ιδιαίτερο έργο του Βίλλα Λόμπος, όπου η μουσική είναι ...κρυμμένη, αναδείχθηκαν οι δυνατότητες της χορωδίας, που αποτελείται ούτως ή άλλως από σπουδαίο δυναμικό φωνών και μουσικών.

Η εναρμόνιση του ίδιου του Μ. Θεοδωράκη στους Λιποτάκτες δεν είναι ό,τι καλύτερο. Νομίζω ότι αδικεί το θαυμάσιο – εκ τεσσάρων τραγουδιών – έργο του Μίκη. Έτσι και η ερμηνεία της χορωδίας ήταν, αναγκαστικά, πιστή στην παρτιτούρα.

Στα σατιρικά του Σουρή που μελοποίησε ο Α. Μπαλτάς, ο ανδρικός πληθυσμός της χορωδίας ενθουσίασε το κοινό, που αφουγκραζόταν την σατιρική - παράλληλη με του ποιητή, θα λέγαμε - ευφάνταστη γραφή του συνθέτη και την αντίστοιχη εύστοχη χορωδιακή της απόδοση.

Το φινάλε με τους showmen αδελφούς Φίνα ήταν πραγματικά εντυπωσιακό! Ήθελε λίγο ακόμα, για να επιτευχθεί η πληρότητα του λαοφιλούς είδους της καντσονέτας.

Το συμπέρασμα είναι ότι η Πολιτεία θα πρέπει να αναδείξει το δυναμικό της. Σημαντικό κομμάτι του οποίου είναι η χορωδία της ΕΡΤ.