Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θόδωρος Αντωνίου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θόδωρος Αντωνίου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2026

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΘΩΜΑ ΤΑΜΒΑΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ


Την Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2026, κατά την επέτειο των γενεθλίων του συνθέτη, μαέστρου, δασκάλου Θόδωρου Αντωνίου (1935-2018) στην Αίθουσα Συναυλιών Φίλιππος Νάκας και στο πλαίσιο τφν εκδηλώσεων Celebration, πραγματοποιήθηκε η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου του Θωμά Ταμβάκου «Επίσημη Δισκογραφία - Συμβολή στα 90 χρόνια από τη γέννηση του Θ. Αντωνίου» από τη Μουσική Εταιρεία Αλεξανδρούπολης. 
Η εκδήλωση ήταν η τελευταία της τριλογίας – αφιερώματος στον Θόδωρο Αντωνίου για τα 90 χρόνια από τη γέννησή του, μια σύμπραξη τριών σημαντικών φορέων της ελληνικής μουσικής ζωής, του Ωδείου Αθηνών, του Ωδείου Φίλιππος Νάκας και της Εθνικής Συμφωνικής Ορχήστρας της ΕΡΤ.
Στην Αίθουσα Συναυλιών Φίλιππος Νάκας, το εκτόπισμα του μεγάλου Θόδωρου Αντωνίου σκιαγραφήθηκε με συγκινητική ευκρίνεια μέσα από τις ομιλίες των Διονύση Μαλλούχου, Βύρωνα Φιδετζή, Σάββα Τσιλιγκιρίδη, Αθανασίου Τρικούπη και Θωμά Ταμβάκου. 
Οι ομιλητές τόνισαν τη σπουδαιότητα της έρευνας και της εκδοτικής προσφοράς του Θωμά Ταμβάκου και την επιβλητική παρουσία του Θόδωρου Αντωνίου ως συνθέτη και μαέστρου (που εν μέρει μόνον έχει δισκογραφηθεί), ενώ τα έργα που παρουσιάστηκαν είναι χαρακτηριστικά της ευρύτητας του μουσικού του πνεύματος και της χαρισματικής του σχέσης με την έμπνευση, την έκφραση και την τέχνη της μουσικής στην υψηλή της εκδοχή.  
Ακολούθησαν οι σπουδαίες ερμηνείες έργων του Θόδωρου Αντωνίου από τους: Κωνσταντίνο Δεστούνη (πιάνο), Απόστολο Ντάρλα (πιάνο), Νίκο Νικόπουλο (φλάουτο) και Γωγώ Ξαγαρά (άρπα), Duo Vocialo (Ιωάννα Βρακατσέλη, φωνή και Χρήστος Μαρίνος, πιάνο) & το Ελληνικό Συγκρότημα Σύγχρονης Μουσικής υπό τη διεύθυνση του Ιάκωβου Κονιτόπουλου (Γιώργος Σκριβάνος, φλάουτο - Γιάννης Σαμπροβαλάκης, κλαρινέτο - Στέλλα Τσάνη, βιολί - Κωστής Θέος, βιολοντσέλο - Ανδρέας Ζαφειρόπουλος, πιάνο) με σολίστ τη μεσόφωνο Ιωάννα Βρακατσέλη.
Παρουσιάστηκαν τα έργα του Θ. Αντωνίου: 
“Syllabes” για πιάνο (1965)
Μοιρολόι, σε μεταγραφή Απ. Ντάρλα για πιάνο
“Η Νεροσταγόνα” σε ποίηση Οδ. Ελύτη (1990) “Φωνές” (αρ. 4) και “Μια νύχτα” (αρ. 9) από τις 11 Αφηγήσεις σε ποίηση Κ. Καβάφη (1983)  
“Διάλογοι” για φλάουτο και άρπα (2004) 
“Ψαλμός Η’” για μεσόφωνο, φλάουτο, κλαρινέτο, βιολί, βιολοντσέλο και πιάνο (2003). 


Παρά την παρουσία μαθητών και συνεργατών του Θόδωρου Αντωνίου, στην αφιερωματική εκδήλωση, δεν μπορούμε να μη σημειώσουμε την ηχηρή απουσία πολλών μαθητών του (συνθετών σήμερα), μουσικολόγων, καθηγητών μουσικής, μουσικοπαιδαγωγών και μουσικοκριτικών, αρκετοί από τους οποίους ευεργετήθηκαν πολλαπλώς από τον συνθέτη και δάσκαλο. Ως εκ τούτου αξιέπαινη πρέπει να θεωρηθεί η παρουσία της συνθέτριας και Καλλιτεχνικής Διευθύντριας της Φιλαρμονικής Εταιρείας - Ωδείο Πατρών, Βασιλικής Φιλιππαίου, η οποία υπήρξε μαθήτρια του Θ. Αντωνίου στη σύνθεση και ταξίδεψε από την Πάτρα για να παραστεί στην εκδήλωση. 
Παραθέτουμε, στη συνέχεια, την ομιλία του Θωμά Ταμβάκου στην εκδήλωση. 


ΟΜΙΛΙΑ ΘΩΜΑ ΤΑΜΒΑΚΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ 
Καλησπέρα σε όλες και όλους σας. 
Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για την παρουσία σας απόψε εδώ σε αυτόν, τον πάντα φιλόξενο χώρο τού Ωδείου ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΝΑΚΑΣ. Ευχαριστώ τη διεύθυνση τού Ωδείου, τον αγαπητό καλλιτεχνικό διευθυντή Διονύση Μαλλούχο, τον υπεύθυνο της αίθουσας Θανάση Δέδε και τον βοηθό του Τίμο Ανδρώνη για την αμέριστη βοήθεια και άψογη συνεργασία μας. Επίσης, την Ελίνα Τσαγκαράκη για την υπέροχη αφίσα της εκδήλωσης. 
Η εκδήλωση είναι η τρίτη η οποία ενταγμένη στον κύκλο εκδηλώσεων με τίτλο “Celebration” του Ωδείου Αθηνών και του Ωδείου Φ. ΝΑΚΑΣ. Ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό τον καλλιτεχνική διευθυντή του Ωδείου Αθηνών Νίκο Τσούχλο ο οποίος μας τιμά με την παρουσία του. 
Σε αυτόν τον χώρο, ο κορυφαίος μουσικός δημιουργός, μουσικοπαιδαγωγός, αρχιμουσικός, ακαδημαϊκός και πάνω από όλα Άνθρωπος, Θόδωρος Αντωνίου, πέρασε αρκετές στιγμές της βιωτής του διευθύνοντας μουσικά σύνολα με έργα δικά του και άλλων Ελλήνων συνθετών ή παρακολουθώντας συναυλίες λόγιας μουσικής. 
Η 10η Φεβρουαρίου, είναι μία ξεχωριστή μέρα. Συμπληρώνονται ενενήντα ένα έτη από τη γέννησή του. Και αυτή τη μέρα γίνεται η παρουσίαση τού βιβλίου με την επίσημη δισκογραφία του. 
Ο ομιλών περάτωσε το πόνημα αυτό τον περυσινό Οκτώβριο. Τήρησα την υπόσχεση που είχα δώσει στον εκλιπόντα, αλλά ωσεί παρόντα, Θόδωρο Αντωνίου. Ήταν την άνοιξη τού 2016. Τότε νοσηλευόταν στο νοσοκομείο εξαιτίας τού γνωστού ατυχήματος που είχε κοντά στην οικία του. Σε μία από τις επισκέψεις μου τού είχα δηλώσει ότι προτίθεμαι να ξεκινήσω τη βιβλιογραφική σειρά με τις επίσημες δισκογραφίες των μεγάλων Ελλήνων συνθετών. Όντως αυτό ξεκίνησε το 2017 με τη δισκογραφία τού Σπυρίδωνος Σαμάρα. Συνεχίστηκε τα επόμενη έτη με τα αντίστοιχα πονήματα για τον Σκαλκώτα, τον Δραγατάκη και τον Καλομοίρη. Τού είχα επίσης πει επίσης, ότι προτίθεμαι να εντάξω σε αυτή τη σειρά και το βιβλίο με τη δική του δισκογραφία. Το θυμάμαι πολύ ζωηρά, όταν με κοίταξε στα μάτια λέγοντάς μου ότι αυτό θα γίνει, γνωρίζοντας την επιμονή και την αποφασιστικότητά μου, αλλά με τον ίδιο «απόντα». Δεν περίμενα ότι μετά από ενάμιση έτος, στις 26 Δεκεμβρίου τού 2018, ο αγαπημένος Θόδωρος Αντωνίου θα «αναχωρούσε». Η εκδημία του άφησε τεράστιο, δυσαναπλήρωτο κενό στον παγκόσμιο μουσικό πολιτισμό. 
Με τη σύμφωνη γνώμη της Μουσικής Εταιρείας Αλεξανδρούπολης και τού αγαπητού φίλου και συνεργάτη μου Θανάση Τρικούπη ως εκδότη, τηρώντας το χρονοδιάγραμμα της ανά δύο έτη έκδοσης και με γνώμονα μία σημαντική επέτειο, είτε γέννησης, είτε εκδημίας, για έκαστο συνθέτη, τον Οκτώβριο τού 2025, όπως προείπα, περατώθηκε το βιβλίο που παρουσιάζουμε απόψε. Ο γνώμονας για τη συγγραφή του, πέρα από την υπόσχεση προς τον συνθέτη που σας προανέφερα, ήταν τα 90 έτη από τη γέννησή του. 
Δεν ξέρω αν πέτυχα αυτό που ίσως είχε στο μυαλό του και επιθυμούσε όταν το πρωτοσυζητήσαμε στο νοσοκομείο. Κατέβαλα όμως κάθε δυνατή ανθρώπινη προσπάθεια να φανώ αντάξιος των όποιων προσδοκιών του. Εξάλλου τού είμαι απέραντα ευγνώμων γιατί περιέβαλε με απόλυτη εμπιστοσύνη το ερευνητικό μου έργο και συνέδραμε σε αυτό με την τεράστια γνώση και εμπειρία του. 
Με δεδομένο ότι στο «Αρχείο Ελλήνων Μουσουργών Θωμά Ταμβάκου» υπήρχε ήδη το 99% των δισκογραφικών εκδόσεων, όλων των φυσικών μορφών, με δίσκους επαφής, ακτίνας και κασέτες εμπορίου, με τον Αντωνίου ως συνθέτη και ως αρχιμουσικό και επίσης, με τις απαραίτητες συμπληρώσεις από τις ψηφιακές, δηλαδή τις άυλες, εκδόσεις που διατίθενται στο διαδίκτυο, ξεκίνησα τις αρχές του 2025 τη συγγραφή τού βιβλίου. 


Το βιβλίο, όπως και τα τέσσερα προηγηθέντα με τις δισκογραφίες, είναι καθ’ ολοκληρίαν «χειροποίητο». Τι εννοώ; Ο σχεδιασμός του, η διάταξη, η απαραίτητη προσθήκη ασπρόμαυρων φωτογραφιών, το κείμενο με την ίδια γραμματοσειρά παντού -την Cambria- και η ποιότητα του χαρτιού εκτύπωσης με το χρώμα της ώχρας είναι αποκλειστικά επιλογή τού ομιλούντα. Δεν υπάρχει η παραμικρή παρέμβαση κάποιου γραφίστα ή ειδικού στον σχεδιασμό βιβλιογραφικών εκδόσεων. Ίσως αυτό να υποκρύπτει στοιχεία ερασιτεχνισμού. Προτίμησα όμως αυτή την κάπως πρωτόγονη εκδοτική μορφή, σε απόλυτη συνεργασία και συμφωνία με τον εκδότη μου, θέλοντας να επισημάνω την ερασιτεχνική σχέση μου με το μουσικό γίγνεσθαι. 
Είναι μεγάλη τιμή για μένα η γραφή των τεσσάρων προλογικών σημειωμάτων στο βιβλίο αγαπημένων φίλων, τού αρχιμουσικού και ερευνητή Βύρωνα Φιδετζή, τού συνθέτη και αρχιμουσικού Ιάκωβου Κονιτόπουλου, τού συνθέτη Σάββα Τσιλιγκιρίδη -βασικών συνεργατών τού Αντωνίου (ο Ιάκωβος και ο Σάββας) και τέλος, τού Θανάση Τρικούπη ως εκδότη. Τους ευχαριστώ και επίσης, για την τιμή να μιλήσουν στην παρουσίαση της έκδοσης, όπως και τον Διονύση Μαλλούχο, καλλιτεχνικό διευθυντή του Ωδείου Φ. ΝΑΚΑΣ. 
Ως αφετηρία για την παράθεση των φωνογραφημάτων λαμβάνεται το 1970 με τη φωνογραφική αποτύπωση των έργων Κάθαρση και Κλίμα απουσίας σε δισκογραφήματα επαφής. Το τέλος των φωνογραφικών αναγραφών καταγράφεται τον Σεπτέμβριο τού 2025, με την τελευταία δισκογραφική έκδοση «Αενάως ποιείν» η οποία περιέχει τη φωνογράφηση τού έργου Ύμνος εις τον έρωτα για φωνητικό κουαρτέτο, αφιερωμένου από τον συνθέτη στον ομιλούντα. Όπως αναγράφεται και στο πρόγραμμα της εκδήλωσης, σε αυτό το χρονικό πλαίσιο των πενήντα πέντε ετών, έχουν καταχωρισθεί εκατόν εννέα (109) φωνογραφικές εκδόσεις και επανεκδόσεις. Περιέχουν ογδόντα οκτώ (88) έργα του, από το σύνολο των τετρακοσίων εξήντα επτά (467) έργων της εργογραφίας του. Δηλαδή κάτι λιγότερο από το 19% τού συνολικού δημιουργικού οίστρου τού συνθέτη. Δυστυχώς, από τη δισκογραφία απουσιάζουν κορυφαία έργα του όπως η καντάτα Νενικήκαμεν από την οποία ακούσαμε ένα απόσπασμα πριν την ομιλία μου, η όπερα Περίανδρος και η Τρίτη Συμφωνία του. 
Θεώρησα σκόπιμο να εντάξω στο πόνημα τις φωνογραφικές εκδόσεις με τον Αντωνίου ως αρχιμουσικό. Γνωρίζουμε εξάλλου την προσφορά του και σε αυτόν τον τομέα. 
Δεν ενέταξα τις πάμπολλες ηχογραφήσεις του ως συνθέτη με περισσότερα από διακόσια έργα του που δεν έχουν φωνογραφηθεί. Επίσης και με τα ήδη φωνογραφημένα έργα του. Ο γνωστός και τεκμηριωμένος συνολικός αριθμός των ηχογραφήσεων υπερβαίνει τις επτακόσιες. Είναι όλες καταχωρισμένες στο Αρχείο Ελλήνων Μουσουργών Θωμά Ταμβάκου. Ίσως θα έπρεπε να τις εντάξω στο βιβλίο. Τότε όμως ο αριθμός των σελίδων θα υπερέβαινε τις πεντακόσιες, από τις διακόσιες σελίδες στην τελική μορφή τού βιβλίου. Φυσικά το κόστος της έκδοσης θα ήταν πολύ υψηλό, με περίπου 30 ευρώ ανά αντίτυπο.
Η έκδοση είναι αφιερωμένη στους αείμνηστους και αγαπημένους μέντορες και φίλους μου: τον Δημήτρη Δραγατάκη, τον Ντίνο Κωνσταντινίδη, τον Τάκη Καλογερόπουλο, τον Δημήτρη Νικολάου, τον Νίκο Φυλακτό, τον Γιώργο Κωνστάντζο και τον Κώστα Μπραβάκη. Μαζί με τον Θόδωρο Αντωνίου, με γαλούχησαν και με οδήγησαν, ο καθένας με τον μοναδικό τρόπο και το ύφος του, σε πρωτόγνωρα για μένα πεδία σκέψης και γνώσης. 
Η έκδοση παρήχθη σε περίπου τετρακόσια αριθμημένα αντίτυπα, με σκοπό να διατεθεί σε αρμόδιους μουσικούς φορείς, συλλόγους, βιβλιοθήκες, ωδεία, μουσικά σχολεία, πανεπιστημιακά ιδρύματα. Λίγα αντίτυπα διατίθενται προς πώληση από τον εκδοτικό οίκο ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΝΑΚΑΣ που είναι εξάλλου ο εκδότης έργων του Αντωνίου και από τον μουσικό οίκο ΠΑΠΑΓΡΗΓΟΡΙΟΥ-ΝΑΚΑΣ. 
Ο σχεδιασμός για την έκδοση, πάλι ανά δύο έτη, ακόμη επτά πονημάτων, όπως τού Μάριου Βάρβογλη (το 2027), τού Γιάννη Ανδρέου Παπαϊωάννου (το 2029), του Γιάννη Κωνσταντινίδη (το 1931) κ.ο.κ. μοιάζει μεγαπήβολος και είναι ίσως ανέφικτος. Ελπίζω η σωματική και ψυχική υγεία μου να μου το επιτρέψει, με την ουσιαστική συνδρομή και πάλι της Μουσικής Εταιρείας Αλεξανδρούπολης και του Θανάση Τρικούπη, να υλοποιήσω τα περισσότερα από τα εκδοτικά σχέδια που προανέφερα. 
Τέλος, ευχαριστώ όλους τους αγαπητούς και εκλεκτούς μουσικούς που ανταποκρίθηκαν ανιδιοτελώς στο κάλεσμά μου να παρουσιάσουν δείγματα της υπέροχης μουσικής δημιουργίας τού Θόδωρου Αντωνίου, ήδη φωνογραφημένα αλλά και μη φωνογραφημένα, όπως ο Ψαλμός Η’ έργο με το οποίο θα κλείσει η αποψινή εκδήλωση. Όλοι οι μουσικοί είχαν συνεργαστεί μαζί του και ο καθένας θα πει λίγα λόγια για αυτή τη συνεργασία. 
Ας κρατήσουμε πάντα ζωντανή τη μνήμη τού αγαπημένου μας κορυφαίου δημιουργού και δασκάλου και ας προωθήσουμε -όπως ο καθένας μπορεί- το μοναδικό μουσικό Έργο του. Σας ευχαριστώ πολύ.


Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2026

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΘΩΜΑ ΤΑΜΒΑΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ


Παρουσίαση του Βιβλίου του ΘΩΜΑ ΤΑΜΒΑΚΟΥ - Θόδωρος Αντωνίου: Επίσημη Δισκογραφία (1970-2025) και συναυλία με έργα Θόδωρου Αντωνίου στην Αίθουσα Συναυλιών Φίλιππος Νάκας, (Ιπποκράτους 41, Αθήνα), την Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 2026, στις 8 το βράδυ. 
Κατά την καλλιτεχνική περίοδο 2025–26, τρεις σημαντικοί φορείς της ελληνικής μουσικής ζωής, το Ωδείο Αθηνών, το Ωδείο Φίλιππος Νάκας και η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, ενώνουν τις δυνάμεις τους για να τιμήσουν τα 90 χρόνια από τη γέννηση του Θόδωρου Αντωνίου (1935–2018). 
Με τον γενικό τίτλο Celebration, το αφιέρωμα αναδεικνύει το πολύπλευρο έργο και την ανεξίτηλη παρουσία μιας από τις πιο καθοριστικές μορφές της σύγχρονης ελληνικής μουσικής. 
Στο Celebration III θα γίνει η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου του Θωμά Ταμβάκου «Επίσημη Δισκογραφία… συμβολή στα 90 χρόνια από τη γέννηση του Θ. Αντωνίου», η οποία θα πλαισιωθεί από συναυλία με έργα του Θ. Αντωνίου. 
Το βιβλίο του Θ. Ταμβάκου εκδόθηκε από τη Μουσική Εταιρεία Αλεξανδρούπολης τον Οκτώβριο του 2025 και παρουσιάζεται για πρώτη φορά την Τρίτη 10 Φεβρουαρίου, στην επέτειο των γενεθλίων του συνθέτη, αρχιμουσικού και δασκάλου, στην Αίθουσα Συναυλιών Φίλιππος Νάκας. 
Κατά την έναρξη θα ακουστεί απόσπασμα από την καντάτα "Νενικήκαμεν" του Θ. Αντωνίου. 
Ομιλητές: 
- Βύρων Φιδετζής, αρχιμουσικός-ερευνητής 
- Ιάκωβος Κονιτόπουλος, συνθέτης-πρώην γενικός γραμματέας Ε.Ε.Μ.-πρόεδρος Δ.Σ. Συλλόγου Φίλων Δημήτρη Δραγατάκη, 
- Σάββας Τσιλιγκιρίδης, συνθέτης-συνεργάτης και υπεύθυνος αρχειακού υλικού του Θ. Αντωνίου, 
- Δρ Αθανάσιος Τρικούπης, εκδότης (Μουσική Εταιρεία Αλεξανδρούπολης)-συνθέτης-αρχιμουσικός-πανεπιστημιακός καθηγητής 
- Θωμάς Ταμβάκος, μουσικογράφος-μουσικός ερευνητής-κριτικός-συγγραφέας. 


Θα ακουστούν τα έργα του Θ. Αντωνίου: 
"Φωνές" (αρ. 4) και "Μια νύχτα" (αρ. 9) από τις 11 Αφηγήσεις σε ποίηση Κ. Καβάφη (1983) 
"Η Νεροσταγόνα" σε ποίηση Οδ. Ελύτη (1990) 
Μοιρολόι, σε μεταγραφή Απ. Ντάρλα για πιάνο 
"Διάλογοι" για φλάουτο και άρπα (2004) "Syllabes" για πιάνο 
"Ψαλμός Η’" για μεσόφωνο, φλάουτο, κλαρινέτο, βιολί, βιολοντσέλο και πιάνο (2003) 
Ερμηνεύουν οι: 
Duo Vocialo (Ιωάννα Βρακατσέλη, φωνή και Χρήστος Μαρίνος, πιάνο) 
Απόστολος Ντάρλας, πιάνο 
Νίκος Νικόπουλος, φλάουτο και Γωγώ Ξαγαρά, άρπα 
Κωνσταντίνος Δεστούνης, πιάνο 
& το Ελληνικό Συγκρότημα Σύγχρονης Μουσικής υπό τη διεύθυνση του Ι. Κονιτόπουλου: 
Γιώργος Σκριβάνος, φλάουτο 
Γιάννης Σαμπροβαλάκης, κλαρινέτο 
Ανδρέας Ζαφειρόπουλος, πιάνο 
Στέλλα Τσάνη, βιολί 
Κωστής Θέος, βιολοντσέλο 
Σολίστ: Ιωάννα Βρακατσέλη, μεσόφωνος
Παραθέτουμε, στη συνέχεια, την εισαγωγή δύο έργων του Θόδωρου Αντωνίου ("Συλλαβές" [από το πρώτο μέρο "Παρήχησις"] για πιάνο και "Φωνές"[η 4η από τις "11 Αφηγήσεις"] για φωνή και πιάνο, σε ποίηση Κωνσταντίνου Καβάφη) που θα ερμηνευθούν στην εκδήλωση της 10ης Φεβρουαρίου 2026, με την παρουσίαση του βιβλίου του Θ. Ταμβάκου.


Δείτε την ανάρτησή μας 

Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2025

ΘΩΜΑΣ ΤΑΜΒΑΚΟΣ: ΕΠΙΣΗΜΗ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ


Ο ακαταπόνητος μουσκογράφος, ερευνητής και κριτικός της μουσικής Θωμάς Ταμβάκος, ο ιδρυτής του πολύτιμου Αρχείου Ελλήνων Μουσουργών Θωμάς Ταμβάκος, μας δίνει ένα ακόμα πολύτιμο πόνημα, που αφορά στον μεγάλο Θόδωρο Αντωνίου, επί σειρά ετών Πρόεδρο της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών. 
Η έκδοση με την πλήρη επίσημη δισκογραφία του Θόδωρου Αντωνίου καλύπτει το κενό στη βιβλιογραφία του κορυφαίου συνθέτη, αρχιμουσικού και μουσικοπαιδαγωγού. Λαμβάνει χώρα με αφορμή τη συμπλήρωση των ενενήντα (90) ετών από τη γέννησή του. Είναι η πέμπτη έκδοση του συγγραφέα από τη Μουσική Εταιρεία Αλεξανδρούπολης με αντίστοιχο περιεχόμενο (δισκογραφία) Ελλήνων συνθετών. 


Στην παρούσα έκδοση ως αφετηρία λαμβάνεται το 1970 με τη φωνογραφική αποτύπωση των έργων Κάθαρση και Κλίμα απουσίας. Έως τον Σεπτέμβριο του 2025, με την τελευταία δισκογραφική έκδοση (εφεξής δ.ε.) «Αενάως ποιείν» με τη φωνογράφηση του έργου Ύμνος εις τον έρωτα για φωνητικό κουαρτέτο, αφιερωμένου στον Θ. Ταμβάκο, έχουν καταχωρισθεί εκατόν εννέα (109) δ.ε. όλων των μορφών αποτύπωσης, ψηφιακές (εφεξής ψ.ε.) και επανεκδόσεις με έργα του. Όλες αναγράφονται με όλα τα γνωστά στοιχεία τους (την εταιρεία ή τον φορέα έκδοσης, τη χώρα, τη χρονολογία, τον κωδικό, τους ερμηνευτές κ.λπ.). Έγινε συστηματική προσπάθεια για την τεκμηριωμένη συμπλήρωση και διόρθωση τυχόν λαθών και παραλείψεων σε αρκετά από τα στοιχεία αυτά. Οι δ.ε. και οι ψ.ε. που παρατίθενται συνοδεύονται από αντίστοιχο φωτογραφικό υλικό, με τα εξώφυλλα, τις ετικέτες πάνω στους δίσκους, τους ερμηνευτές των έργων και δείγματα από αυτόγραφες και εκδοθείσες παρτιτούρες. Στις υποσημειώσεις αναγράφονται επίσης γνωστές πληροφορίες για τις δισκογραφικές εταιρείες και τους φορείς που υπογράφουν την παραγωγή (ή συμπράττουν σε αυτή) των δ.ε. και των ψ.ε. Συνολικά φωνογραφήθηκαν ογδόντα οκτώ (88) έργα του συνθέτη, ολόκληρα ή μέρη τους, από τα συνολικά τετρακόσια εξήντα έργα (467) της εργογραφίας τους. Από την επίσημη δισκογραφία του συνθέτη απουσιάζουν αρκετά σημαντικά έργα του. 


Στην έκδοση συμπεριλαμβάνονται και οι σαράντα (40) δ.ε. και ψ.ε. με τον Θ. Αντωνίου ως αρχιμουσικό, σε έργα δικά του και άλλων συνθετών. Η έκδοση παρήχθη σε 300 αντίτυπα με σκοπό να διατεθεί σε αρμόδιους μουσικούς φορείς, ιδρύματα και φυσικά πρόσωπα. Ελάχιστα αντίτυπα διατίθενται προς πώληση κυρίως από τον Μουσικό Οίκο Φ. ΝΑΚΑΣ ο οποίος είναι ο εκδότης έργων του Θ. Αντωνίου. Επίσης, από τον Εκδοτικό Μουσικό Οίκο ΠΑΠΑΓΡΗΓΟΡΙΟΥ-ΝΑΚΑΣ και τον Μουσικό Οίκο ΟΡΦΕΥΣ-ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. 


Η Επίσημη παρουσίαση του βιβλίου ΘΟΔΩΡΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ (10/2/1935 – 26/12/2018). ΕΠΙΣΗΜΗ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ (1970-2025) ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΑ 90 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ του Θωμά Ταμβάκου θα πραγματοποιηθεί στις 10 Φεβρουαρίου 2026 (επέτειος των γενεθλίων του), στην  Αίθουσα Συναυλιών του Ωδείου Φ. ΝΑΚΑΣ. 
Ομιλητές: 
- Βύρων Φιδετζής, αρχιμουσικός-ερευνητής 
- Ιάκωβος Κονιτόπουλος, συνθέτης-πρώην γενικός γραμματέας Ε.Ε.Μ.-πρόεδρος Δ.Σ. Συλλόγου Φίλων Δημήτρη Δραγατάκη, 
- Σάββας Τσιλιγκιρίδης, συνθέτης-συνεργάτης και υπεύθυνος αρχειακού υλικού του Θ. Αντωνίου, 
- Δρ Αθανάσιος Τρικούπης, εκδότης (Μουσική Εταιρεία Αλεξανδρούπολης)-συνθέτης-αρχιμουσικός-πανεπιστημιακός καθηγητής 
- Θωμάς Ταμβάκος, μουσικογράφος-μουσικός ερευνητής-κριτικός-συγγραφέας. 
Μουσικό πρόγραμμα με έργα του Θ. Αντωνίου από: 
- Τον Κωνσταντίνο Δεστούνη (πιάνο), 
- Τον Νίκο Νικόπουλο (φλάουτο) και τη Γωγώ Ξαγαρά (άρπα), 
- Τον Απόστολο Ντάρλα (πιάνο), 
- Το Duo Vocialo (Ιωάννα Βρακατσέλη, φωνή και Χρήστος Μαρίνος, πιάνο) 
- Το Ελληνικό Συγκρότημα Σύγχρονης Μουσικής υπό τη διεύθυνση του Ι. Κονιτόπουλου. 


Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2025

ΤΟ "ΚΟΝΤΑΚΙΟΝ" ΤΟΥ ΡΩΜΑΝΟΥ ΤΟΥ ΜΕΛΩΔΟΥ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΠΟΚΡΕΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΟΔΩΡΟ ΑΝΤΩΝΙΟΥ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Ενενήντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη γέννηση του μεγάλου συνθέτη Θόδωρου Αντωνίου (1935-2018). Ας θυμηθούμε, λοιπόν, ένα από τα πρώτα και εμβληματικά έργα του. 
Tο 1965, πριν 60 χρόνια, ο αείμνηστος Θόδωρος Αντωνίου συνέθεσε το έργο του Κοντάκιον, σε ποίηση του Ρωμανού του Μελωδού. Ένα έργο εσχατολογικό από κάθε άποψη! 
Το έργο ήταν παραγγελία της Διεθνούς Εταιρίας Χάινριχ Σύτς.
Ο Θ. Αντωνίου επιλέγει να επεξεργαστεί το Κοντάκιον της Μελλούσης Κρίσεως, το οποίο ψάλλουμε στην Εκκλησία την Κυριακή των Απόκρεω, όταν διαβάζεται η περίφημη παραβολή της Δευτέρας Παρουσίας. 
Ὅταν ἔλθῃς ὁ Θεός, ἐπὶ γῆς μετὰ δόξης, καὶ τρέμωσι τὰ σύμπαντα, ποταμὸς δὲ τοῦ πυρὸς πρὸ τοῦ Βήματος ἕλκῃ, καὶ βίβλοι ἀνοίγωνται, καὶ τὰ κρυπτὰ δημοσιεύωνται, τότε ῥῦσαί με, ἐκ τοῦ πυρὸς τοῦ ἀσβέστου, καὶ ἀξίωσον, ἐκ δεξιῶν σου μὲ στῆναι, Κριτὰ δικαιότατε. 
Ακολουθεί ένα κείμενο σχετικό με την Ανάληψη και την μέλλουσα κρίση, που πρέπει να ερευνηθεί ως προς την προέλευσή του, καθώς δεν είναι ο Οίκος του Τριωδίου. Πιθανόν είναι κάποιος άλλος Οίκος του Κοντακίου. Έχει ως εξής:
"Υπό αγγέλων υμνούμενος ανελήλυθε μετά δόξης ο Κύριος, βλεπόντων των μαθητών αυτού. Ούτω προτρεχόντων των αγγέλων ελεύσεται. Ο μεν λιμός μέγας γενήσεται και αρνήσεται και η γη τους καρπούς αυτής. Όλα τα μνήματα σείονται και ανοίγονται ενηχούσης της σάλπιγγος. Έσονται δε τότε άφθαρτοι και αθάνατοι μετ’ ανάστασιν άπαντες. Μη απορρίψης με από του προσώπου σου, Κριτά δικαιότατε."


Το Κοντάκιον, έργο 27 για 5 σολίστ, 5φωνη μικτή χορωδία και έγχορδα παρουσιάστηκε στο Βερολίνο στις 7 Μαϊου 1965. Την επόμενη χρονιά, το 1966, παρουσιάστηκε στην Α' Ελληνική Εβδομάδα Σύγχρονης Μουσικής (14-21 Απριλίου) στο Ζάππειο Μέγαρο στην Αθήνα, από το Μουσικό Τμήμα της Πανεπιστημιακής Φοιτητικής Λέσχης του ΑΠΘ, υπό την διεύθυνση του αείμνηστου Γιάννη Μάντακα. Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα "Δράσις" (25 Απριλίου 1966), ο Γ. Μάντακας απαντώντας σε ερώτηση "Πώς σας υπεδέχθη το κοινό;", είπε: 
"Η υποδοχή του κοινού ήταν εξαιρετική για το έργο "Αντιγόνη" του Γ. Παπαϊωάννου, καθώς και το "Κοντάκιο" του Αντωνίου, που κατόπιν επιμονής επαναλάβαμε για δεύτερη φορά". 
Ένα μήνα αργότερα το "Κοντάκιον" παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Θεσσαλονίκη (16/5), στο Θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, σε συναυλία του Μουσικού Τμήματος της Πανεπιστημιακής Φοιτητικής Λέσχης, πάντοτε υπό την διεύθυνση του ακάματου Γιάννη Μάντακα. Έγραψε στο πρόγραμμα εκείνης της συναυλίας ο Γ. Μάντακας για το "Κοντάκιον" του Θ. Αντωνίου:
"Το ΚΟΝΤΑΚΙΟΝ έργον 27 του Θόδωρου Αντωνίου γράφτηκε στα 1965 για την Διεθνή Εβδομάδα H. Schütz και πρωτοπαίχθηκε στο Βερολίνο πέρσι το Μάϊο. Αποτελεί μελοποίηση ενός εξαίσιου ύμνου του Ρωμανού του Μελωδού που αναφέρεται στην Δεύτερη Παρουσία. Η χορωδιακή γραφή όπως και των σολίστ σε βυζαντινά πρότυπα κατά ένα ποσοστό, είναι ταυτόχρονα σύγχρονη σε αντίληψη. Τα έγχορδα τονίζουν με νεότροπη γραφή την δραματική υφή του έργου". 
Παραθέτουμε στη συνέχεια ολόκληρο το πρόγραμμα εκείνης της συναυλίας.

   

Το έργο, όμως, παρουσιάστηκε και στο Βέλγιο, τον Αύγουστο του 1967, με την χορωδία του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης υπό τον Γιάννη Μάντακα, ο οποίος - ας σημειωθεί - πέθανε την ίδια ημέρα με τον Θ. Αντωνίου, είκοσι χρόνια πριν (26-12-1998). 
Σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας «Θεσσαλονίκη» (18-8-1967):


Ο μουσικοκριτικός της εφημερίδος των Βρυξελλών Λίμπρ Μπελζίκ στο φύλλο της 5ης Αυγούστου σημειώνει: «Ακούσαμε κατόπιν το Κοντάκιον του νεαρού Έλληνα συνθέτη Θ. Αντωνίου. Το έργο, που διηύθυνε ο Έλληνας μαέστρος Γιάννης Μάντακας με εκτελεστές κατά κύριο λόγο την χορωδία του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, τοποθετείται στην περιοχή της Αβάν Γκαρντ. Φέρνει το νου ένα θέμα σύγχρονο αλλά επίσης και μια παλιά ελληνική τραγωδία. Η παρτιτούρα του Κοντακίου γεμάτη παγίδες, λαμπρά αποδόθηκε από τον Μάντακα και τους εκτελεστές τους». 
Στην «Λε Σουάρ» των Βρυξελλών ο μουσικοκριτικός Ζακ Στεμάν σημειώνει στο φύλλο της 5ης Αυγούστου: «Ένας νεαρός σύγχρονος Έλληνας συνθέτης, ο Θόδωρος Αντωνίου, έκανε την εμφάνισή του στο πρόγραμμα με το «Κοντάκιον», σύνθεση πάνω σε κείμενο Ρωμανού Μελωδού για την δεύτερη παρουσία. Μια μουσική σκληρή, ένα ρετσιτατίβο πολύ ελεύθερο, ηχοχρώματα φωνητικά και οργανικά συχνά παράξενα, συντελούν στο να προκαλέσουν μια ένταση και ένα μεγαλείο. Μουσική εκπληκτική με τον μοντερνισμό της ανάμεσα σε μια ατμόσφαιρα κλασσική, όπου βρισκόμασταν, αυτό το έργο θα άξιζε μια δεύτερη ακρόαση. Το διηύθυνε ο Γ. Μάντακας με τις χορωδίες πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και Βίλυ Τραίντερ, τα έγχορδα της ραδιοφωνίας του Σάαρ-μπρυκεν και σολίστ την Φάνη Μπαμπούρη – Δελφινοπούλου σοπράνο, Γιούργκεν Κέχελ τενόρο και Τάκη Χασαπίδη βαρύτονο». 
Στην εφημερίδα της Ναμύρ «Βερς Λ’ Αβενίρ», ο μουσικοκριτικός Ζωρς Φάμπρι, μεταξύ άλλων γράφει στο φύλλο της 5ης Αυγούστου: «Υπάρχουν στις σελίδες του Κοντακίου αναμνήσεις πάρα πολύ παλιάς μουσικής. Τεχνικά το έργο παρουσιάζεται σαν μια συσσώρευση παγίδων, εν τούτοις ο μαέστρος Γ. Μάντακας και οι χορωδοί, σολίστ και μουσικοί του τις ξεπέρασαν αυτές τις παγίδες μ’ ένα μπρίο εντυπωσιακό. Πραγματικά, να μια ωραία εργασία!». 


Εδώ παραθέτουμε το ηχητικό ντοκουμέντο της παρουσίασης του έργου στα Δημήτρια του έτους 1976, ευχαριστώντας το ιστορικό, πλέον, Αρχείο Ελλήνων Μουσουργών Θωμά Ταμβάκου, για την ευγενική παραχώρηση.
Στις 20 (και κατά μία διαφορετική εκδοχή - προφανώς από λάθος - του ίδιου έντυπου προγράμματος, στις 13) Οκτωβρίου 1976 στην Ροτόντα της Θεσσαλονίκης, πραγματοποιήθηκε μια ξεχωριστή συναυλία με έργα σύγχρονων ελλήνων συνθετών.
Παρουσιάστηκε, αρχικά, το Βυζαντινό Λειτουργικό Δράμα του 11ου αιώνος «Τρεις Παίδες εν καμίνω» και στη συνέχεια: «Ψαλμός», του Άλκη Μπαλτά, «Φωτώνυμο» του Μιχάλη Αδάμη και «Κοντάκιον» του Θόδωρου Αντωνίου.
Σολίστ σε όλα τα έργα – πλην του «Ψαλμού» του Α. Μπαλτά» - ήταν ο αείμνηστος Λυκούργος Αγγελόπουλος, ο πρώτος ψάλτης που ασχολήθηκε με την σύγχρονη νεοελληνική μουσική και γράφτηκαν έργα ειδικά γι’ αυτόν, κυρίως από τον Μιχάλη Αδάμη.
Ο Λυκούργος Αγγελόπουλος συμμετείχε για μία και μοναδική φορά στο «Κοντάκιον» του Θ. Αντωνίου, ενώ τα υπόλοιπα έργα τα είχε ερμηνεύσει πολλάκις.
Την Πανεπιστημιακή Χορωδία Δωματίου και το οργανικό σύνολο διηύθυνε ο Γιάννης Μάντακας, στον οποίο η νεοελληνική μουσική οφείλει πολλά!

   

Στη συνέχεια το «Κοντάκιον» του Θ. Αντωνίου σε μια μεταγενέστερη εκτέλεση: 
Η Ορχήστρα και η χορωδία της ΕΡΤ, υπό τον Άλκη Μπαλτά. 
Διδασκαλία χορωδίας: Αντώνης Κοντογεωργίου.


Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 2025

ΕΝΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ


Ενενήντα χρόνια σήμερα από τη γέννηση του Θόδωρου Αντωνίου (10 Φεβρουαρίου 1935 – 26 Δεκεμβρίου 2018). 
Είναι γνωστό πως ο αγαπημένος μας συνθέτης, μαέστρος και δάσκαλος Θόδωρος Αντωνίου άφησε πίσω του ένα τεράστιο συνθετικό έργο – μουσική δωματίου, συμφωνική μουσική, όπερες, χορωδιακά, μουσική για τον κινηματογράφο και το θέατρο κ.ά.–, ενώ η παιδαγωγική του προσφορά ανέδειξε γενιές νέων δημιουργών. Αποφασιστικής σημασίας υπήρξε η συμβολή του στην υλοποίηση των Εργαστηρίων Νέων Ελλήνων Συνθετών, με στόχο την προώθηση της δημιουργικής συνεργασίας ανάμεσα στον μαέστρο, τον νέο συνθέτη και τους μουσικούς, τα οποία πραγματοποιούνται κάθε χρόνο από το 1997 έως σήμερα στο Μέγαρο Μουσικής. 
Μνημονεύοντας, λοιπόν, σήμερα Θόδωρο Αντωνίου, παραθέτουμε δύο έργα του για κιθάρα. 
«Δέκα Μινιατούρες για δύο κιθάρες», με το εξαιρετικό κιθαριστικό duo Αλεξάνδρα Χριστοδήμου & Γιάννης Πετρίδης. Από συναυλία που πραγματοποιήθηκε στις 23 Απριλίου 2015, στα πλαίσια των εκδηλώσεων της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών στο Ωδείο Φίλιππος Νάκας. 
«Στιχομυθία ΙΙ» για σόλο κιθάρα. με τον Γιάννη Πετρίδη.
Τα τέσσερα μεγάλης έκτασης και συνθετικής πνοής έργα του Θόδωρου Αντωνίου για σόλο κιθάρα είναι: Στιχομυθία ΙΙ (1977), Σουίτα (1994-95/2003), Fantasia in Memoriam (1996) και Σονάτα (2012), ενώ το έβδομο διπλό κοντσέρτο που έγραψε ο συνθέτης ήταν Κοντσέρτο για δύο κιθάρες και ορχήστρα εγχόρδων
Ο Γιάννης Πετρίδης σε εκδήλωση της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, στις 18 Δεκεμβρίου 2024, στο Ινστιτούτο Γκαίτε, ερμήνευσε αριστοτεχνικά και την Στιχομυθία Ι (1976) του Θόδωρου Αντωνίου. 
Αξίζει να σημειωθεί πως ο Γιάννης Πετρίδης, ο οποίος δίδαξε και στην Αμερική, έδωσε διάλεξη στο Πανεπιστήμιο του Yale με θέμα “Ίχνη και επιρροές από την αρχαία, παραδοσιακή, λαϊκή και σύγχρονη ελληνική μουσική στα έργα για δύο κιθάρες των Θ. Αντωνίου, Π. Κούκου, Β. Τενίδη, Κ. Τζωρτζινάκη, Κ. Γρηγορέα”. 
Η Αλεξάνδρα Χριστοδήμου & ο Γιάννης Πετρίδης έχουν παρουσιάσει έργα του Θ. Αντωνίου επανειλημμένως σε περιοδείες τους στις ΗΠΑ και τον Καναδά. Επίσης, τα τελευταία χρόνια σε συνεργασία με την ALEA IIΙ, το συγκρότημα σύγχρονης μουσικής με έδρα το Πανεπιστήμιο της Βοστόνης και σκοπό την προώθηση, εκτέλεση και διδασκαλία της μουσικής του 20ου & 21ου αιώνα (ιδρύθηκε από τον Θόδωρο Αντωνίου το 1978) και το Berklee College of Music, το κιθαριστικό ντουέτο, σε συνεργασία με τον συνθέτη Αλέξανδρο Καλογερά, έχει ξεκινήσει ένα εργαστήρι σύνθεσης έργων για δύο κιθάρες, όπου νέοι συνθέτες από όλο τον κόσμο εμπνέονται και γράφουν έργα για το σχήμα αυτό. 
Κι ακόμα στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Κιθάρας που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα το 2017, στο πλαίσιο του 6ου Φεστιβάλ Κιθάρας Παλαιού Φαλήρου (θεσμός που ίδρυσε το κιθαριστικό ντουέτο) Πρόεδρος της κριτικής επιτροπής ήταν ο Θεόδωρος Αντωνίου, τότε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. 
Π.Α.Α.


Κυριακή 29 Μαΐου 2022

Keren του Ιάννη Ξενάκη για σόλο τρομπόνι (Βίντεο)


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Εκατό χρόνια συμπληρώθηκαν σήμερα από την γέννηση του μεγάλου Ιάννη Ξενάκη (29 Μαΐου 1922–4 Φεβρουαρίου 2001) που ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες συνθέτες και αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα, διεθνώς γνωστός ως Iannis Xenakis. 
Ως γνωστόν, οι πρωτοποριακές συνθετικές μέθοδοι, που ανέπτυξε συσχέτιζαν τη μουσική και την αρχιτεκτονική με τα μαθηματικά και τη φυσική, μέσω της χρήσης μοντέλων από τη θεωρία των συνόλων, τη θεωρία των πιθανοτήτων, τη θερμοδυναμική, τη Χρυσή Τομή, την ακολουθία Φιμπονάτσι κ.ά. Παράλληλα, οι φιλοσοφικές του ιδέες για τη μουσική έθεσαν καίρια το αίτημα για ενότητα φιλοσοφίας, επιστήμης και τέχνης, συμβάλλοντας στο γενικότερο προβληματισμό για την κρίση της σύγχρονης ευρωπαϊκής μουσικής των δεκαετιών του 1950 και 1960. 
Ήδη από το 1938, όταν πέρασε στην Αρχιτεκτονική στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο, ο Ξενάκης έδωσε μεγάλη προσοχή στα μαθηματικά και τη φυσική και άρχισε να μελετά τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους, και να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τη σχέση των μαθηματικών και της μουσικής. Η επίδραση του έργου του είναι μέχρι σήμερα εμφανής στο μουσικό στερέωμα. 
Με αφορμή, λοιπόν, την επέτειο των 100 χρόνων από τη γέννησή του, το δημιούργημα του άλλου σπουδαίου έλληνα συνθέτη Θόδωρου Αντωνίου, η ALEA III, με έδρα τη Βοστώνη, ανέβασε στο youtube ένα εκπληκτικό βίντεο με το έργο Keren του Ιάννη Ξενάκη για σόλο τρομπόνι, το οποίο ερμηνεύει ο σολίστ Ανδρέας Ρολάνδος – Θεοδώρου, κορυφαίος μουσικός της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών. 


Το έργο Keren του Ιάννη Ξενάκη για σόλο τρομπόνι είναι το μοναδικό που συνέθεσε ο σπουδαίος Έλληνας συνθέτης για σόλο πνευστό όργανο. Γράφτηκε το 1986 για έναν θρύλο του οργάνου αυτού, τον Μπένι Σλούχιν, ο οποίος το πρωτοπαρουσίασε στις 19 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου στο Στρασβούργο. Η ονομασία του έργου Keren σημαίνει «κέρας» στα εβραϊκά και παραπέμπει στις εβραϊκές ρίζες του σολίστα. Το Keren απαιτεί από τον ερμηνευτή του δεξιοτεχνία και αντοχή. Παρ’ όλες τις δυσκολίες του, αποτελεί έργο ανθολογίας στο σύγχρονο ρεπερτόριο για σόλο τρομπόνι. 
Ο ερμηνευτής του έργου Ανδρέας Ρολάνδος – Θεοδώρου ήταν υπότροφος της International Ensemble Modern Academy τις χρονιές 2010-2011 όπου δίπλα στους Uwe Dierksen, Sava Stoianov και Saar Berger ανέλυσε τίς σύγχρονες σημειογραφίες έργων όπως: Ιάννης Ξενάκης(Keren), Luciano Berio (Sequenza V), Mauricio Kagel (Atem), John Cage (solo for sliding trombone, Ryoanji), έργα τα οποία παρουσιάστηκαν σε πρώτη πανελλήνια εκτέλεση από τον ίδιο. Ως εκ τούτου, ο Ανδρέας Ρολάνδος – Θεοδώρου έχει θητεία στη σύγχρονη μουσική, την οποία ευαγγελίζεται με γνώση και δυναμισμό στο ευρύτερο κοινό. 
Η ερμηνεία του στο Keren αποτελεί σπουδή και είναι απολύτως φυσική, καθώς έχει κατακτήσει τα ερμηνευτικά κλειδιά, τα οποία συνεχώς του αποκαλύπτουν και του επιτρέπουν νέες προσεγγίσεις. Επιτυγχάνει ακριβώς αυτό που έλεγε ο Ξενάκης: «Δημιουργία σημαίνει βασικά νέο-κοίταγμα. Και από το νέο-κοίταγμα προκύπτουν νέες μορφές και νέες ιδέες». 
Έχει παρουσιάσει επανειλημμένως το έργο, σε διάφορους χώρους και με διαφορετικές συνθήκες. Όμως, στο βίντεο που επιμελήθηκε η ALEA III και ο συνθέτης Αλέξανδρος Καλογεράς, το Keren του Ξενάκη από τον Ανδρέα Ρολάνδο – Θεοδώρου, μπαίνει σε έναν χώρο Ξενάκειο. Σε χώρο φυσικό, αρχαιολογικό, φωτεινό. Σα να ακούμε τον ίδιο τον συνθέτη: «Είμαι Κλασσικός Έλληνας που ζει στον εικοστό αιώνα».


Τετάρτη 25 Μαΐου 2022

EMPHASIS: Το cd του Σπύρου Κοντού με έργα Ελλήνων συνθετών για σόλο όμποε


Την Τετάρτη 18 Μαΐου 2022, στην Αίθουσα Συναυλιών Φίλιππος Νάκας παρουσιάστηκε το άλμπουμ EMPHASIS του σημαντικού ομποΐστα Σπύρου Κοντού με έργα εννέα σύγχρονων Ελληνίδων και Ελλήνων συνθετών για σόλο όμποε.  
Ο διακεκριμένος σολίστ στον ψηφιακό αυτό δίσκο ερμηνεύει με δεξιοτεχνία και εκφραστικότητα ένα γοητευτικό ρεπερτόριο υψηλών απαιτήσεων, σε πρώτη δισκογραφική έκδοση, ως συνέχεια του βραβευμένου του άλμπουμ METAMORPHOSIS. Στο νέο άλμπουμ περιλαμβάνονται έργα για όμποε σόλο, με ένα εύρος σύνθεσης των τελευταίων πενήντα ετών, γνωστών και διακεκριμένων συνθετών (Καλλιόπη Τσουπάκη, Μιχάλης Οικονόμου, Δημήτρης Νικολάου, Αλέξανδρος Καλογεράς, Γιώργος Κουρουπός, Γιάννης Ιωαννίδης, Δημήτρης Τερζάκης, Θεόδωρος Αντωνίου και Κωνσταντία Γουρζή). Όπως ο ερμηνευτής αναφέρει "τα έργα-μονόλογοι αξιοποιούν και αναδεικνύουν θαυμάσια την εκφραστική παλέτα και τον χαρακτήρα του όμποε. Θέτουν απαιτήσεις λεπτής δεξιοτεχνίας και αποτελούν απολαυστική και αυθεντική προσθήκη στο διεθνές ρεπερτόριο". 
Για το ξεχωριστό αυτό άλμπουμ μίλησαν οι: Θωμάς Ταμβάκος, Γιώργος Μονεμβασίτης και Χρίστος Παπαγεωργίου. 
Ακολούθησε συναυλία με έργα του δίσκου. 
Παρών ήταν και ο συνθέτης Αλέξανδρος Καλογεράς από τη Βοστώνη, που άκουσε το έργο του «Νόμος». 
Παραθέτουμε στη συνέχεια την ομιλία του Θωμά Ταμβάκου, ιδρυτή του Αρχείου Ελλήνων Μουσουργού, ερευνητή και μουσικογράφου. 
"Καλησπέρα σας. 
Είναι μεγάλη μου η χαρά και η τιμή να είμαι ένας από τους ομιλητές στην παρουσίαση του προσωπικού δισκογραφήματος του αγαπητού και εκλεκτού ομποΐστα Σπύρου Κοντού με τον εύσχημο τίτλο «Έμφασις», ένα εξάμηνο μετά την επίσημη κυκλοφορία του. 
Κυκλοφορεί από την DNA label, δέκα χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου και εξαιρετικού δισκογραφήματος με τίτλο «Μεταμόρφωσις», από την ίδια εταιρεία, στο οποίο ο Σπύρος μαζί με την πιανίστα Λητώ Θώμου ηχογράφησε σε πρώτη εκτέλεση οκτώ έργα σύγχρονων Ελλήνων συνθετών. Το CD «Μεταμόρφωσις» απέσπασε και δικαίως την τιμητική διάκριση από την Ένωση Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών, στην κατηγορία της καλύτερης δισκογραφικής έκδοσης ελληνικού ενδιαφέροντος. 
Γι' αυτή τη μοναδική ακουστική εμπειρία που μας προσφέρει η ερμηνεία σε αυτό το νέο ρεπερτόριο του όμποε, με έργα συγχρόνων Ελλήνων συνθετών, στο CD «Έμφασις» του Σπύρου Κοντού, θα επιχειρήσω να σας μεταφέρω την άποψή μου, μέσα από τη σαρανταπεντάχρονη εμπειρία μου σε θέματα δισκογραφίας και βεβαίως ως δημιουργός και κάτοχος του Αρχείου Ελλήνων Μουσουργών Θωμά Ταμβάκου. 
Η γνωριμία και η φιλία μου με τον Σπύρο, γεννημένο στην Κέρκυρα, 48χρονο σήμερα, διαρκεί πολλά χρόνια. Μάλιστα με τον πατέρα του, τον Αλέκο Κοντό, ήμασταν συνάδελφοι με την ίδια ειδικότητα στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, αν και σε διαφορετικούς αερολιμένες. Θυμάμαι που πρώτος μου μίλησε, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, για τον ταλαντούχο γιό του και τις μουσικές επιδόσεις του. Όντως ο Σπύρος εξελίχθηκε σε έναν κορυφαίο ομποΐστα και το απέδειξε με πολλούς τρόπους. Δεν αρκέστηκε σε μία θέση στην ορχήστρα αλλά συνέχεια αναζητούσε και αναζητεί όχι γνωστό ρεπερτόριο για αυτό το περίεργο ξύλινο πνευστό όργανο με τον διαπεραστικό ήχο που η ελληνική ονομασία του είναι «οξύαυλος». Έδωσε και δίνει μεγάλη βαρύτητα, με βαθύ ερευνητικό ενδιαφέρον, στη δημιουργία έργων Ελλήνων και ελληνικής καταγωγής για αυτό το όργανο. Άρχισε να τα παρουσιάζει σε συναυλίες και η ιδιαίτερη ποιότητα του ήχου του άφησε και συνεχίζει, τις καλύτερες εντυπώσεις σε σύμπασα τη μουσική κοινότητα. Προκάλεσε επίσης το ενδιαφέρον συνθετών μας που του εμπιστεύτηκαν συνθέσεις του τις οποίες παρουσίασε σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση. Αυτή δε η αναφορά, δηλαδή η ουσιαστική σχέση του Σπύρου με την ελληνική λόγια δημιουργία, τον ξεχωρίζει από την, ούτως ή άλλως, πλειάδα χαρισματικών ομποϊστών μας. 


Όπως πολλοί Επτανήσιοι και μάλιστα Κερκυραίοι μουσικοί και συνθέτες, έτσι και ο Σπύρος γαλουχήθηκε μουσικά σε φυτώριο Φιλαρμονικής. Στην περίπτωσή του στη Φιλαρμονική Εταιρία «Μάντζαρος» με δασκάλους τους αρχιμουσικούς Στέφανο Δολιανίτη και Γιώργο Κούρκουλο. Ως γνωστόν, σε αυτά τα φυτώρια οι μαθητές μαθαίνουν κάποιο πνευστό όργανο με την προοπτική να ενταχθούν αργότερα στην μπάντα ή σε κάποια άλλη ορχήστρα, όπως η Ε.Σ.Ο. της ΕΡΤ ή να ακολουθήσουν σολιστική καριέρα, όπως στην περίπτωση του Σπύρου. Οι σπουδές του στο όμποε συνεχίστηκαν στο Ωδείο Φίλιππος Νάκας από το οποίο αποφοίτησε με άριστα παμψηφεί και πρώτο βραβείο. Δεν αρκέστηκε όμως σε αυτή τη μαθητεία. Συνέχισε τις σπουδές του στην Καρλσρούη και τη Γενεύη με διάσημους καθηγητές. Είναι πολλά που θα μπορούσα να πω για την καλλιτεχνική σταδιοδρομία και προσφορά του αλλά νομίζω ότι σας είναι γνωστά. 
Επανέρχομαι στην «’Εμφασι», το δισκογραφικό κομψοτέχνημα που θα το λατρέψετε όταν το ακούσετε, όπως το λάτρεψα και εγώ. Ειλικρινά προσπάθησα να βρω, ως κριτικός, αρνητικά σημεία. Όσο κι αν προσπάθησα δεν τα κατάφερα. 
Από πού να ξεκινήσω και που να τελειώσω. Από την άριστη επιλογή του περιεχομένου με έντεκα υπέροχα έργα εννέα σπουδαίων συνθετών ερμηνευμένα με δεξιοτεχνία και εκφραστικότητα, μία ακόμη τρανή απόδειξη το πόσο σημαντική είναι η σύγχρονη λόγια μουσική δημιουργία με ελληνική υπογραφή. 
Πολύ εύστοχα ο Σπύρος επέλεξε έργα με χρονικό ορίζοντα γραφής τους την πεντηκονταετία από το 1971 έως τις μέρες μας. Έργα ώριμα και διαφορετικά ως προς τον τρόπο γραφής, με επιρροές από το σύνολο σχεδόν των ευρωπαϊκών μουσικών ρευμάτων, αλλά με προσωπικό τόνο και όχι ως άσκηση ή είδος μίμησης. Έργα που καθηλώνουν ως ακρόαμα και προκαλούν την επιθυμία επανάληψης της ακρόασης. Αυτό τουλάχιστον συνέβη και συμβαίνει με μένα. 
Όπως ο Σπύρος τονίζει και συμφωνώ μαζί του, η σειρά της επιλογής, αλλά και τα ίδια τα έντεκα έργα διαμορφώνουν ένα ιδιαίτερα συναρπαστικό μουσικό σκηνικό. Είναι ένας μονόλογος, μακρύς και εμφατικός, εξίσου εσωστρεφής όσο και αρθρωμένος, όπου οι ήχοι και η αισθητική συνυπάρχουν σε λεπτή δυναμική ισορροπία και διάλογο μεταξύ τους προκειμένου να δώσουν αυτό που η μουσική ακρόαση συνιστά: τη μαγεία. 
Το ηλικιακό φάσμα των συνθετών που συμμετέχουν καλύπτει τις δεκαετίες του ’30, του ’40, του ’60 και του ’70, από τον πρεσβύτερο και χαλκέντερο Γιάννη Ιωαννίδη, γεννημένο το 1930, έως τον νεότερο Μιχάλη Οικονόμου, γνωστό περισσότερο ως αρχιμουσικό και γεννημένο το 1973. Μάλιστα το έργο του Ιωαννίδη Ντιβερτιμέντο, με ατονικό χαρακτήρα, είναι αφιερωμένο στον Σπύρο. Ο τελευταίος του το ανταπέδωσε με μία κορυφαία ερμηνεία, από αυτές που χαρακτηρίζονται ως ερμηνεία αναφοράς, δηλαδή αξεπέραστη. 


Στην παρέα των συνθετών του δισκογραφήματος συναντάμε και τους δύο εκλιπόντες, εσαεί αγαπημένους και αξέχαστους, τον Θόδωρο Αντωνίου με την ευρηματική Φαντασία του, εμπλουτισμένη με σύγχρονες τεχνικές του όμποε και τον Δημήτρη Νικολάου με τις τρεις ρηξικέλευθες, ως προς τη στόχευσή τους, Μουσικές του δρόμου (Στράσσενμουσίκ) γραμμένες πριν από σαράντα χρόνια ακριβώς, με έμπνευση από τους μουσικούς που παίζουν στο δρόμο και γενικά σε μη συμβατικούς καλλιτεχνικούς χώρους. 
Στο δισκογράφημα εντάχθηκαν δύο έργα ισάριθμων κορυφαίων σήμερα εν ζωή συνθετών μας, η Μουσική για έναν Αυλητή του Δημήτρη Τερζάκη βασισμένη σε τροπικές κλίμακες και η Ελεγεία του Γιώργου Κουρουπού που δικαιολογεί τον τίτλο του λόγω της ελεγειακής μελωδικής γραμμής του. Έργα με δεξιοτεχνικά περάσματα στα οποία ο Σπύρος έδωσε τον καλύτερο εαυτό του, ειδικά στο δύσκολο, από τεχνικής πλευράς, έργο του Τερζάκη που διαβιεί στην Κολωνία της Γερμανίας, εδώ και αρκετές δεκαετίες. 


Με χαροποίησε ιδιαίτερα το ότι συμπεριελήφθησαν και δύο θαυμάσια έργα γυναικών μουσικών δημιουργών, το Blue της Καλλιόπης Τσουπάκη με νοσταλγική ατμόσφαιρα και ο Αστρολάβος, ο άγγελος στο βυθό της θάλασσας της Κωνσταντίας Γουρζή που αποτελείται από εννέα διαδοχικές μινιατούρες, εν είδει αστερισμών, αφού ο τίτλος του έργου αναφέρεται στην γνωστή αρχαία αστρονομική συσκευή που μπορούσε να μετρήσει τις ακριβείς θέσεις ορισμένων αστερισμών.
Αμφότερες οι συνθέτριες ζουν και διαπρέπουν στο Άμστερνταμ και το Μόναχο αντίστοιχα. Μάλιστα με το Blue ανοίγει η ροή αυτού του μονολόγου και κλείνει αισίως με τον Αστρολάβο. Θεωρώ ότι είναι άριστη η επιλογή του Σπύρου να ξεκινήσει και να περατώσει το δισκογράφημα με τα δύο αυτά έργα.
Αυτό το ερμηνευτικό κρεσέντο έλαβε χώρα και ηχογραφήθηκε στον Ναό του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, στην παλαιά πόλη της Κέρκυρας, τον Οκτώβριο του 2018. Σε αλληλεπίδραση με την υποβλητική ακουστική του χώρου του Ιερού Ναού, παρήχθη ένα θαυμάσιο ηχητικό αποτέλεσμα, που αποτυπώθηκε στην δισκογράφηση με ιδιαίτερη φροντίδα και αισθητική. 
Δόθηκε μεγάλη βαρύτητα, και ορθώς κατά τη γνώμη μου, στη φυσική μουσικότητα που θα εισέπραττε ένας ακροατής στον χώρο. Για αυτό εκλείπει η τεχνική επεξεργασία που ίσως να διαμόρφωνε συνθήκες στουντιακής ηχογράφησης και να άλλαζε το μαγευτικό ηχόχρωμα από τον χώρο του ναού. Αυτό το ηχογραφικό αποτέλεσμα ευτύχησε στη συνέχεια να αποτυπωθεί σε ένα άκρως καλαίσθητο δισκογράφημα, με σκληρά χαρτόδετα εξώφυλλα, εμπρός και πίσω, και με συνοδευτικό ένθετο, άκρως μινιμαλιστικό, 18 σελίδων που παραπέμπει στη γνωστή μας γερμανική εταιρεία E.C.M. 
Το αριστουργηματικό εικαστικό μέρος φιλοτέχνησε ο Μιχάλης Χατζηχαραλάμπους συνεχίζοντας την παράδοση που ξεκίνησε με το προηγούμενο δισκογράφημα, το «Μεταμόρφωσις». 


Και έτσι φθάσαμε στο σήμερα, μετά την κυκλοφορία του από την ανεξάρτητη εταιρεία DNA label των μουσικών και συνθετών Αλέξανδρου Χρηστάρα και Μιχάλη Νιβολιανίτη, να το παρουσιάζουμε, εδώ στον πάντα φιλόξενο χώρο της Αίθουσας Συναυλιών του Ωδείου Φ. ΝΑΚΑΣ. 
Συγχαίρω από καρδιάς όλους τους συντελεστές και πρώτιστα τον Σπύρο Κοντό για αυτό το μοναδικό δισκογραφικό δώρο του στο φιλόμουσο κοινό. 
Κλείνοντας, δανείζομαι ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το κριτικό κείμενο της Λιάνας Μαλανδρενιώτη για το δισκογράφημα στην εβδομαδιαία εφημερίδα «Εποχή». «Ο ήχος του πνευστού αναζητά την πιο προσωπική, τη μοναχική σου ώρα, την ώρα της συνομιλίας με τον εσώτερο εαυτό σου. Αφουγκράσου τις ανάσες. Αφήσου στο πνεύμα, στην ατμόσφαιρα, στον ρυθμό, στις παύσεις της μουσικής και τότε η δεξιοτεχνία και η ερμηνευτική υπέρβαση του Σπύρου Κοντού, χωρίς να χρειαστείς καμιά άλλη προσευχή, θα σε πάει στον παράδεισο». 
Ας μη καταχραστώ άλλο τον χρόνο σας και δίνω τη σκυτάλη στους αγαπητούς μου Γιώργο Μονεμβασίτη και Χρήστο Παπαγεωργίου. 
Να είστε όλες και όλοι καλά. 
Σας ευχαριστώ πολύ". 

 

Related Posts with Thumbnails