ΜΙΑ ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΚΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ - ΜΟΥΣΕΙΟ

Φωτογραφίες: Χάρης Ακριβιάδης

Τριάντα χρόνια φυσικής απουσίας του Οδυσσέα Ελύτη, συμπληρώθηκαν την Τετάρτη 18 Μαρτίου. 

Στο ξεχωριστό Σπίτι του Ελύτη - Μουσείο στην Πλάκα, τιμήθηκε η μνήμη του με ό,τι ξεπερνά τα όρια του χρόνου: τον πολύτιμο λόγο του και τη μουσική που αγαπούσε. 

Ζώντας για τότε που δεν θα υπήρχε ο Ελύτης έγραψε δεκαεπτά ποιητικές συλλογές και 1000 σελίδες πεζών κειμένων. 

Επιλογή από ποιήματα και πεζά αυτοβιογραφικά κείμενά του μαζί με μουσική των κλασικών συνθετών που αγάπησε: J.S. Bach, W.A. Mozart, R. Schumann, Fr. Chopin, αποτέλεσαν έναν ειλικρινή χαιρετισμό τιμής και αγάπης. 

Το κοινό που κατέκλυσε το Σπίτι του Ελύτη - Μουσείο, καθήλωσαν με τις ερμηνείες τους η Ιουλίτα Ηλιοπούλου, απαγγελία και ο Τίτος Γουβέλης, πιάνο. 

Ήταν αναμφίβολα μια μυσταγωγική βραδυά, η οποία ανέδειξε με τρόπο λιτό και ουσιαστικό τον λόγο του ποιητή και τις υψηλές μουσικές που αγάπησε. 

Διάλεξη του Χρήστου Νίκου για τις μεταμορφώσεις της αγγελικής μορφής στο έργο του Οδυσσέα Ελύτη

Την Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2026, στο Σπίτι του Ελύτη - Μουσείο, στην Πλάκα, και στο πλαίσιο των μηνιαίων εξαιρετικών διαλέξεων που επιμελείται η υπεύθυνη του χώρου, η ποιήτρια Ιουλίτα Ηλιοπούλου, απολαύσαμε τον κ. Χρήστο Νίκου, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Οι μεταμορφώσεις της αγγελικής μορφής στο έργο του Οδυσσέα Ελύτη». 

Ο ομιλητής μάς ανέλυσε διεξοδικώς πώς στο Ελυτικό σύμπαν, οι άγγελοι δε λειτουργούν ως απλά θρησκευτικά σύμβολα, αλλά ενσαρκώνουν τη φωτεινότητα, τη διαφάνεια και την ομορφιά, λειτουργώντας ως φορείς χάριτος και ως καταλύτες μεταμόρφωσης. Μέσα στο καθεστώς του «απόλυτου φωτός», ο Ελύτης, στο κατώφλι μιας ιδιότυπης ποιητικής ιερότητας, αναπροσανατολίζει την ορατότητα, κάνει τον κόσμο και τις επιφάνειες διαπερατές από το βλέμμα και το νου και υποβάλλει μια διαφορετική ανάγνωση (του μυστηρίου) της ζωής. 

Ο Χρήστος Νίκου είναι μέλος του Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού (Ε.Ε.Π.) στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς, με γνωστικό αντικείμενο «Γαλλική Ορολογία – Διεθνείς Σχέσεις». Έχει εντρυφήσει στην ποίηση του Ελύτη και έχει πραγματοποιήσει σχετικές διαλέξεις, όπως αυτή στο Σπίτι της Κύπρου, για τα 40 χρόνια από την απονομή του Νόμπελ στον Ελύτη (Νοέμβριος 2019), με θέμα: «Στηθήτω μία Παρθένος κατάστικτη φιλιών η αμώμητος»: η μορφή της Παναγίας στο έργο του Οδυσσέα Ελύτη. 

ΟΙ "ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΙ" ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ - ΜΟΥΣΕΙΟ

Την Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2026, στο Σπίτι του Ελύτη - Μουσείο, στην Πλάκα, με την επιμέλεια της Ιουλίτας Ηλιοπούλου, απολαύσαμε μια ακόμα ξεχωριστή συναυλία. 

Ποιήματα που ανασαίνουν τον αέρα του ανοιχτού ορίζοντα, ποιήματα από την πρώτη συλλογή του Οδυσσέα Ελύτη «Προσανατολισμοί» έγιναν άμεσα και τρυφερά τραγούδια από τον συνθέτη Ηλία Ανδριόπουλο, πριν 42 χρόνια. Τα τραγούδια των «Προσανατολισμών» - που ηχογραφήθηκαν το 1984, αγαπήθηκαν και τραγουδήθηκαν πολλές φορές έκτοτε-  παρουσιάστηκαν μαζί με τραγούδια από τις «Μικρές Κυκλάδες» του Μίκη Θεοδωράκη, σε ένα πρόγραμμα για φωνή και πιάνο, με ερμηνεύτριες την Θεοδώρα Μπάκα και την Μαρία Παπαπετροπούλου. 

Οι "Προσανατολισμοί" του Η. Ανδριόπουλου φανερώθηκαν μπροστά μας σα μια λυρική σουίτα. 

Στη μπαρόκ μουσική, η σουίτα αποτελείται κυρίως από μουσικούς χορούς και χαρακτηρίζεται από μια σχετικά αυστηρή δομή, Επίσης, διέπεται από μια ενιαία τονικότητα. 

Αυτά τα χαρακτηριστικά διακρίναμε στην πρωτόφαντη εκδοχή των "Προσανατολισμών" του Ηλία Ανδριόπουλου. Ένας κύκλος τραγουδιών με ενιαία δομή και τονικότητα. Η τονικότητα εδώ παραπέμπει περισσότερο στο Ιόνιο παρά στο Αιγαίο (με το οποίο οι πολλοί ταυτίζουν τον Ελύτη). Μια λυρική ποίηση που τραγουδιέται με τρόπο φυσικό και αβίαστο. Κι εμείς, οι ακροατές, θαρρείς πως "θα γίνουμε γλαυκοί δωρητές του πελάγους". 

Η Θεοδώρα Μπάκα ερμήνευσε με περισσή εκφραστικότητα και εσωτερικότητα. Ανάσες άνασσες! "Άνεμος της Παναγίας", "Φλοίσβος φιλί στη χαϊδεμένη του άμμο – Έρωτας". 

Και η Μαρία Παπαπετροπούλου συνόδευε με αισθαντικότητα και τρυφερότητα. Στιγμές στιγμές ένιωθες τον παφλασμό των κυμάτων...

Σημασία έχει πως ένα παλιό έργο του Ηλία Ανδριόπουλου ξανακαινουργώνει! Που πάει να πει πως καθίσταται σημερινό και διαχρονικό. 

Π.Α.Α.

ΔΙΑΛΕΞΗ ΤΟΥ DAVID CONNOLLY ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ - ΜΟΥΣΕΙΟ

Κείμενο - φωτογραφίες: Ιδιωτική Οδός

Στο Σπίτι του Ελύτη – Μουσείο στην Πλάκα, η υπεύθυνη, ποιήτρια Ιουλίτα Ηλιοπούλου, μας χαρίζει κάθε μήνα, τουλάχιστον δύο ξεχωριστές εκδηλώσεις: μία συναυλία και μία διάλεξη. 

Και τα δύο αυτά γεγονότα παρουσιάζουν, κάθε φορά, εξαιρετικό ενδιαφέρον και επειδή έχουν και αρκετή δόση πρωτοτυπίας, αποτελούν πραγματική συμβολή στον πολιτισμό μας. 

Στο πλαίσιο του κύκλου των διαλέξεων, λοιπόν, την Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2026, μίλησε ο γνωστός και σπουδαίος καθηγητής μεταφρασεολογίας, μεταφραστής και μελετητής του Ελύτη, David Connolly, με θέμα: «Η μαγεία του Ελύτη». 

Την διάλεξη προλόγισε η ποιήτρια Ιουλίτα Ηλιοπούλου. 

O David Connolly γεννήθηκε το 1954 στο Σέφιλντ της Αγγλίας. Ιρλανδός στην καταγωγή, έζησε και εργάστηκε από το 1979 και για πολλά χρόνια στην Ελλάδα, ενώ πολιτογραφήθηκε Έλληνας το 1998. Σπούδασε αρχαία ελληνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Lancaster (1974-77), μεσαιωνική και νεοελληνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (1977-79) και έλαβε τον τίτλο του Διδάκτορος της Φιλοσοφίας από το Πανεπιστήμιο του East Anglia (1997) για τη διατριβή του με θέμα τη "Θεωρία και πράξη της λογοτεχνικής μετάφρασης και τα ιδιαίτερα μεταφραστικά προβλήματα στο έργο του Οδυσσέα Ελύτη". 

Ο David Connolly γνώρισε τον Οδυσσέα Ελύτη και είχε συνεργασία μαζί του για ζητήματα ποίησης και μετάφρασης. Επομένως, κατανοεί πολύ καλά αυτό που λέει ο Ελύτης, ότι «ο ποιητής μιλάει με διαισθήσεις, προκαλεί μυήσεις, ασκεί μαγεία». 

Ο τίτλος της ομιλίας του Connolly στο Σπίτι του Ελύτη – Μουσείο, παραπέμπει στο γνωστό έργο του Ελύτη για τον Παπαδιαμάντη («Η μαγεία του Παπαδιαμάντη»). O David Connolly εξήγησε τι είναι η μαγεία κατά τον Ελύτη, καθώς η λέξη «μαγεία» αναφέρεται πολύ συχνά στα γραπτά του. Παραθέτοντας πολλά αποσπάσματα από την ποίηση και τα δοκίμια του ποιητή, ο Connolly απέδειξε πόσο καθοριστική είναι για το Ελυτικό έργο η μαγεία. 

Η σημασία που δίνει ο Ελύτης στη λέξη «μαγεία» δεν είναι η συνηθέστερη σημασία της «γοητείας» ή της «αισθητικής απόλαυσης» αλλά η αρχική σημασία της: δηλαδή «η χρήση πράξεων ή αντικειμένων ή λόγων με τα οποία μπορεί κανείς να κάνει αόρατες δυνάμεις να επιδρούν για την επίτευξη ενός επιθυμητού σκοπού». Άρα, θα πρέπει να αποδεσμευτούμε έστω και για λίγο από τις «άθραυστες και αλεξίσφαιρες προκαταλήψεις μας» περί μαγείας ως κάτι που υπάρχει μόνο στα παραμύθια και να «καταθέσουμε τα όπλα του ορθολογισμού» μας, όπως μας ζητάει η ποίηση σύμφωνα με τον Ελύτη, και να εξετάσουμε το ενδεχόμενο η ποίηση να είναι – όπως ισχυρίζεται ο ίδιος – «μια ‘μαγεία’ που μας μεταφέρει στη βαθύτερη, στην ουσιαστική πραγματικότητα».

Ο David Conolly με τον γνωστό συνθέτη Ηλία Ανδριόπουλο 

Η ξεχωριστή βιβλιοφιλική έκδοση: Οδυσσέας Ελύτης - Ο ζωγράφος Θεόφιλος

Οι Ελληνικές Ομοιογραφικές εκδόσεις και το «Σπίτι του Ελύτη» - Μουσείο παρουσίασαν μια ξεχωριστή βιβλιοφιλική έκδοση: Οδυσσέας Ελύτης - Ο ζωγράφος Θεόφιλος. 

Πρόκειται για μία τρίγλωσση έκδοση (ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά) που περιλαμβάνει το κείμενο του Οδυσσέα Ελύτη: Ο ζωγράφος Θεόφιλος μαζί με τα ογδόντα έξι έργα του Θεόφιλου Χατζημιχαήλ που βρίσκονται στο Μουσείο Θεόφιλου στη Βαρειά της Μυτιλήνης.

Μεταφραστές CONNOLLY DAVID, SOUFARAPIS MALAMATI 

Η εκδήλωση παρουσίασης αυτής της πραγματικά ξεχωριστής έκδοσης, έλαβε χώρα στο «Σπίτι του Ελύτη» - Μουσείο την Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2025. 

Για τον ζωγράφο Θεόφιλο και τη θέση του στο νεοελληνικό πολιτισμό μίλησε η Ιστορικός Τέχνης και Θεωρίας του Πολιτισμού (ΕΚΠΑ) Αθηνά Σχινά, ενώ η ποιήτρια Ιουλίτα Ηλιοπούλου αναφέρθηκε στον Θεόφιλο του Ελύτη, διαβάζοντας και χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το περίφημο δοκίμιο του σπουδαίου ποιητή για τον λαϊκό ζωγράφο. Τέλος, ο εκδότης Νίκος Κομν. Χατζηγεωργίου εξήγησε την ιδιατερότητα της συγκεκριμένης έκδοσης. 

Η διακεκριμένη πιανίστρια Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου απέδωσε συνθέσεις δικές της, του Γιάννη Κωνσταντινίδη και του Γιώργου Κουρουπού. 

Για πρώτη φορά στην ελληνική, αλλά και παγκόσμια Βιβλιογραφία επιχειρήθηκε η συνύπαρξη δύο σπουδαίων δημιουργών σε ένα εκδοτικό corpus υψηλών ποιοτικών προδιαγραφών. Για την έκδοση τηρήθηκαν όλα εκείνα τα εκδοτικά πρωτόκολλα, που διέπουν τις Ομοιογραφικές (Facsimile) Εκδόσεις, έτσι ώστε τα έργα του Θεόφιλου να παρουσιάζονται αποτυπωμένα, χρωματικά και αισθητικά, με απόλυτη προσομοίωση στα πρωτότυπα. 

Αξιζει να σημειωθεί ότι η πρώτη παρουσίαση του έργου έγινε στη Λέσβο, τόπο καταγωγής του Οδυσσέα Ελύτη, αλλά και του Θεόφιλου, στον εμβληματικό χώρο του Μουσείου–Ελαιοτριβείου ΒΡΑΝΑ, στον Παπάδο της Λέσβου, στις 6 Σεπτεμβρίου 2025. 

Πουθενά, σε κανένα μέρος του κόσμου, ο Ήλιος και η Σελήνη δε συμβασιλεύουν τόσο αρμονικά, δε μοιράζονται τόσο ακριβοδίκαια την Ισχύ τους, όσο επάνω σ' αυτό το κομμάτι γης που κάποτε, ποιος ξέρει σε τι καιρούς απίθανους, ποιος θεός, για να κάνει το κέφι του, έκοψε και φύσηξε μακριά, ίδιο πλατανόφυλλο καταμεσής του πελάγους. Μιλώ για το νησί που αργότερα, όταν κατοικήθηκε, ονομάστηκε "Λέσβος", και που η θέση του, όπως τη βλέπουμε σημαδεμένη στους γεωγραφικούς χάρτες, δε μοιάζει να ανταποκρίνεται και πολύ στην πραγματικότητα. Μπορεί να φαίνεται παράξενο, αλλά μια-δυο ώρες αφού το πλοίο της γραμμής εγκαταλείψει τη Χίο είναι σα να εγκαταλείπει ολόκληρο τον γνωστό κόσμο. Μπαίνει σε θάλασσες που άξαφνα μοιάζουν ανεξερεύνητες, και ο απροειδοποίητος ταξιδιώτης, που ταλαντεύεται με το ρυθμό της πρωινής φουσκοθαλασσιάς, κρατημένος από τα κάγκελα της γέφυρας, ατενίζει τον ορίζοντα με το ίδιο αίσθημα που θα είχε σε καιρούς αλλοτινούς ένας τυχερός θαλασσοπόρος. Σε λίγο, ανάμεσα στην ατμιστή πάχνη, που τη διαλύει κομμάτια-κομμάτια ο ήλιος, αρχίζει να ξεχωρίζει τη σκιά μιας παραμυθένιας γης και, πριν καλά-καλά συνέλθει, πιο κοντά να διακρίνει καθαρά τα τριανταφυλλένια βουνά που μπαίνουν το ένα μέσα στο άλλο και καμπυλώνονται με τη χάρη γυναίκας ηδονικής· τους γυμνούς ώμους έξω απ' τα νερά, όλο μαβιές αποχρώσεις· και πιο χαμηλά, την κοιλιά μιας χνουδερής απαλότητας, δροσερές αγκάλες γεμάτες διαύγεια, μαλλιά δέντρων, που ακόμα στάζουν, βγαίνοντας από τον ολονύχτιον ύπνο. (Από την έκδοση). 

Νίκος Σηφουνάκης, Ιουλίτα Ηλιοπούλου, Παναγιώτης Δουδωνής και Νίκος Χατζηγεωργίου

ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΔΩΜΑΤΙΟΥ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ - ΜΟΥΣΕΙΟ

«More Than Half a Quartet» στο Σπίτι του Ελύτη-Μουσείο, Πλάκα. 

Η πρώτη συναυλία του κύκλου μουσικής δωματίου «Μουσικοί Περίπατοι» της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών άνοιξε τη σεζόν 2025-26 με το πρόγραμμα «More Than Half a Quartet», γεμάτο ήχους της ευρωπαϊκής μουσικής του 20ού αιώνα. 

Στο εμβληματικό Σπίτι του Ελύτη-Μουσείο στην Πλάκα, οι μουσικοί της ΚΟΑ, Απόλλων Γραμματικόπουλος (βιολί) και Ισίδωρος Σιδέρης (βιολοντσέλο) σε μια κατάμεστη αίθουσα, παρουσίασαν έργα των Ονεγκέρ, Ραβέλ και Κόνταϋ, σε μια βραδιά όπου η μουσική συνάντησε την ποίηση.

Την εκδήλωση προλόγισε η ποιήτρια Ιουλίτα Ηλιοπούλου, η οποία και ευχαρίστησε, στο τέλος, τους μουσικούς γι' αυτή την υψηλού επιπέδου Μουσική Δωματίου στο Σπίτι του Ελύτη- Μουσείο. 

Ο συνδυασμός του βιολιού και του βιολοντσέλου, παρά τις μεγάλες δυνατότητες σε δεξιοτεχνία και ηχοχρώματα των δύο οργάνων, δεν είχε βρει τον δρόμο του στις πένες των συνθετών ως τις αρχές του 20ου αιώνα. Λίγοι είχαν καταφέρει να αντιμετωπίσουν τα δύο όργανα ως ισότιμους συνεργάτες και οι μεγάλοι συνθέτες των αρχών του 20ου αιώνα χρειάστηκε να διευρύνουν τη μουσική τους διάλεκτο ώστε να βρεθεί κοινός τόπος και να μπορέσουν τα δύο όργανα να συμπορευθούν αρμονικά σε έργα μεγάλης κλίμακας. Πέρα από την αναμφισβήτητη καλλιτεχνική τους αξία, τα τρία έργα του προγράμματος σκιαγραφούν γλαφυρά τις ραγδαίες εξελίξεις στον ευρωπαϊκό μουσικό χώρο το ταραχώδες πρώτο τέταρτο του 20ου αιώνα. 

Για την Σονάτα για βιολί και τσέλο του Ραβέλ (φέτος συμπληρώθηκαν 150 χρόνια από τη γέννησή του) ο μουσικολόγος Ιωάννης Φούλιας έχει γράψει: 

"Το 1920 η περιοδική έκδοση Revue musicale παρήγγειλε σε μερικούς γάλλους συνθέτες έργα γραμμένα στην μνήμη του Claude Debussy. Ο Ravel ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα αυτό με ένα σύντομο Duo για βιολί και τσέλλο που δημοσιεύθηκε τον Δεκέμβριο του ιδίου έτους. Ακολούθησε ωστόσο η σύνθεση τριών ακόμη μερών έως τον Φεβρουάριο του 1922, οπότε η τετραμερής πλέον σονάτα είχε ολοκληρωθεί κατόπιν κοπιαστικής εργασίας, κατά δήλωση του συνθέτη. Ο ίδιος μάλιστα θεωρούσε ότι το συγκεκριμένο έργο αποτελούσε σταθμό στην σταδιοδρομία του και στροφή στην τεχνοτροπία του. Η πρώτη εκτέλεση έλαβε χώραν τον Απρίλιο του 1922 με την βιολονίστα Hélène Jourdan-Morhange και τον τσελλίστα Maurice Maréchal. Ο Ravel προτίμησε να τιμήσει την μνήμη του Debussy όχι με ελεγειακούς τόνους, αλλά προσεγγίζοντας το ύστερο “νεοκλασσικό” ύφος του". 

Το πρόγραμμα περιλάμβανε τα έργα: 

ΑΡΤΥΡ ΟΝΕΓΚΕΡ (1892 – 1955) 

Σονατίνα για βιολί και βιολοντσέλο 

Allegro non troppo

Andante

Allegro - Molto vivace

ΜΩΡΙΣ ΡΑΒΕΛ (1875 – 1937) 

Σονάτα για βιολί και βιολοντσέλο - Αφιερωμένη στη μνήμη του Claude Debussy

Allegro

Tres vif

Lent

Vif, avec entrain

ΖΟΛΤΑΝ ΚΟΝΤΑΫ (1882 – 1967) 

Ντούο για βιολί και βιολοντσέλο, έργο 7

Allegro serioso, non troppo

Adagio - Andante

Maestoso e largamente, ma non troppo lento - Presto. 

Οι δύο μουσικοί απέδωσαν με τέχνη και με πάθος τα εξαιρετικά αυτά έργα, που παραμένουν και σήμερα μοντέρνα και συνιστούν μιαν ακριβή μουσική ποιητική. 

Φωτογραφίες:© Romanos Lioutas.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΛΟΡΚΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΥΤΗ ΣΤΟ "ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ - ΜΟΥΣΕΙΟ"

Το Ινστιτούτο Θερβάντες και το Σπίτι του Ελύτη-Μουσείο, σε συνεργασία με την Πρεσβεία της Ισπανίας, στο πλαίσιο του Festival de Poesía del Mediterráneo, πραγματοποίησαν, την Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2025, ένα ξεχωριστό αφιέρωμα στους δύο σπουδαίους ποιητές της Μεσογείου, τον Federico Garcίa Lorca και τον Οδυσσέα Ελύτη.

Χαιρετισμό απηύθυναν η Υπουργός Πολιτισμού κ. Λίνα Μενδώνη, η Διευθύντρια του Μουσείου – Σπίτι του Ελύτη κ. Ιουλίτα Ηλιοπούλου και ο Πρέσβης της Ισπανίας κ. Jorge Domecq Fernández de Bobadilla. 

Ακολούθησε ομιλία του Διευθυντή του Instituto Cervantes κ. Luis García Montero, με θέμα: "Λόρκα και Ελύτης, ποιητικοί διάλογοι στις ακτές της Μεσογείου". 

Στο δεύτερο μέρος της εκδήλωσης κυριάρχησε η ποίηση και η μουσική. 

Η διακεκριμένη πιανίστα Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου με την μέτζο σοπράνο Άρτεμη Μπόγρη, ερμήνευσαν "με λογισμό και μ' όνειρο", τραγούδια των Φ.Γκ. Λόρκα (παραδοσιακές μελωδίες), Μάνου Χατζιδάκι, Μίκη Θεοδωράκη, Γιώργου Κουρουπού και Αλεξάνδρας Παπαστεφάνου, βασισμένα σε ποίηση Λόρκα και Ελύτη. Ποιήματα απήγγειλαν η Ιουλίτα Ηλιοπούλου στα ελληνικά και ο Alfonso Silvan στα ισπανικά. Την επιμέλεια του εξαιρετικού προγράμματος είχε η ποιήτρια Ιουλίτα Ηλιοπούλου. 

Δείτε και το κείμενό μας Ο ΛΟΡΚΑ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ 

"ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΑΝΑΣΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ" ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ - ΜΟΥΣΕΙΟ

Την Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου 2025 στο Σπίτι του Ελύτη - Μουσείο στην Πλάκα, η διακεκριμένη πιανίστρια Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου και η ποιήτρια Ιουλίτα Ηλιοπούλου, υπεύθυνη του Μουσείου, παρουσίασαν στον χώρο της έκθεσης του Απόστολου Βέττα «Αθύρματα από χαρτί», ένα ποιητικό–μουσικό δρώμενο.

Αποσπάσματα ποιημάτων των Οδυσσέα Ελύτη, Γιώργου Σαραντάρη, Μάτσης Χατζηλαζάρου, Ν. Α. Ασλάνογλου, Ιουλίτας Ηλιοπούλου διαλέχθηκαν με στίχους, μελωδίες, λέξεις και θραύσματα μουσικής σε ένα ταξίδι φαντασίας, σε μια αναζήτηση της ποιητικής λειτουργίας στην τέχνη και στη ζωή.

Η ποίηση συνυπήρξε αρμονικά και αντιστικτικά με τις μουσικές των Mozart, Messiaen, Jolivet, Bloch, Γιώργου Κουρουπού και Αλεξάνδρας Παπαστεφάνου. 

Ήταν πραγματικά μια μυσταγωγική παράσταση για δύο ερμηνευτές, που έκανε κοινωνούς τους θεατές μιας ακριβής μουσικής ποιητικής για πιάνο και αφηγητή. Μια λιτότητα που λειτούργησε καταλυτικά, λόγω της δύναμης του ποιητικού λόγου και της εξαίσιας μουσικής, που είχαν σοφά ανθολογηθεί και προσφέρθηκαν στο κοινό με τρόπο ...μυστικό, δηλ. βαθιά εσωτερικό. Όπως ακριβώς το έλεγε ο τίτλος: "Για μιαν ανάσα μουσικής". 

Στην εκδήλωση παρέστη και ο σημαντικός εικαστικός Απόστολος Βέττας, γύρω από το έργο του οποίου αναπτύχθηκε το δρώμενο, καθώς και ο καλλιτέχνης Άγγελος Παπαδημητρίου. 

Φωτογραφίες: Ιδιωτική Οδός