"ΑΓΙΕ ΝΙΚΟΛΑ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΣΕ" ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΓΚΑΤΣΟΥ

π.α. ανδριόπουλος
Το τραγούδι των Μάνου Χατζιδάκι και Νίκου Γκάτσου Με την Ελλάδα καραβοκύρη και με τη γνωστή επωδό "Άγιε Νικόλα παρακαλώ σε στα πέλαγα όλα λουλούδια στρώσε", μάλλον δεν είναι γνωστό στους πολλούς ότι περιλαμβάνεται στην περίφημη Μυθολογία των δύο δημιουργών, που εκδόθηκε στα 1965 και τραγουδήθηκε από τον θρυλικό, θα λέγαμε σήμερα, Γιώργο Ρωμανό.
Κάποια στιγμή, πολύ αργότερα, ο Χατζιδάκις, όταν έκανε την Μυθολογία με τη Νένα Βενετσάνου αφαίρεσε - όπως έλεγε - τα τέσσερα τραγούδια που ήταν απαραίτητα για να "γεμίσει" ο δίσκος, και ερμήνευε σε συναυλίες μόνο τα οκτώ.
Όμως, ανάμεσα στα τέσσερα ήταν και το Με την Ελλάδα καραβοκύρη, που τελικά παίζεται πιο πολύ ακόμα, απ' όσο ολόκληρη η Μυθολογία. Το τραγούδι αυτό (όπως και το Αερικό) "αυτονομήθηκε" και έκανε τη δική του ...καριέρα. Μέχρι που τραγουδιέται χωρίς την απαιτούμενη συστολή...
Ο Χατζιδάκις το συμπεριέλαβε και στη "Λαϊκή Αγορά/30 Τραγούδια 1959-1975", όπου το τραγούδησε ο Βασίλης Λέκκας.
Οι στίχοι του Ν. Γκάτσου έχουν ως εξής: 
Με τη φουρτούνα
και το σιρόκο
ήρθε μια σκούνα
απ' το Μαρόκο.

Με τον αγέρα
και με τ' αγιάζι
πάει μια μπρατσέρα
για τη Βεγγάζη.

Άγιε Νικόλα
παρακαλώ σε
στα πέλαγα όλα
λουλούδια στρώσε.

Με τον ασίκη
τον μπουρλοτιέρη
ήρθ' ένα μπρίκι
από τ' Αλγέρι.

Με την Ελλάδα
καραβοκύρη
πάει μια φρεγάδα 
για το Μισίρι.
Οι στίχοι του Γκάτσου μυρίζουν θαλασσινή Ελλάδα, η οποία …απλώνεται στο Μαρόκο, τη Βεγγάζη και το Μισίρι. Η ευχή προς τον Άγιο Νικόλαο, τον προστάτη των ναυτικών και των θαλασσών, αυτονόητη: «στα πέλαγα όλα, λουλούδια στρώσε». Ένας από τους ωραιότερους στίχους του Γκάτσου.
Το τραγούδι έχει πάμπολλες ερμηνείες. Εδώ προτείνουμε αρχικά την Φλέρυ Νταντωνάκη από τον δίσκο Ο κύκλος του CNS - Ο Καπετάν Μιχάλης - Οι Γείτονες του Φεγγαριού.

Στη συνέχεια, προτείνουμε την ερμηνεία της Μαρίας Φαραντούρη, η οποία το έχει τραγουδήσει σε διάφορες συναυλίες και περιέχεται στον δίσκο της "Η Μαρία Φαραντούρη τραγουδά Μάνο Χατζιδάκι". Η εκτέλεση που παραθέτουμε είναι από την συναυλία-αφιέρωμα στον Νίκο Γκάτσο, με αφορμή τα 100 χρόνια από την γέννηση του, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Το Μουσικό σύνολο διευθύνει ο Μίλτος Λογιάδης. Μαζί με τη Μαρία Φαραντούρη, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης. 

Κι ακόμα μια εξαιρετική ερμηνεία του μεγάλου Γιώργου Μούτσιου από τον δίσκο "Χατζιδάκις με αγάπη". 

Τέλος, μια διασκευή του τραγουδιού για πιάνο και ακορντεόν, με τους Μίλτο Λογιάδη και Χρήστο Ζερμπίνο, από την δουλειά τους πάνω σε 17 τραγούδια του Μ. Χατζιδάκι «Από τα πλήκτρα στην καρδιά».

ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ "ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ"

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Ημέρα μνήμης Γιάννη Χρήστου σήμερα, 8 Ιανουαρίου, και ακούμε έργα του μεγάλου συνθέτη από την Ορχήστρα των Χρωμάτων, την ορχήστρα που δημιούργησε ο Μάνος Χατζιδάκις και δεν υπάρχει πιά. Ακούμε ένα ψηφιακό δίσκο που κυκλοφόρησε το 2000, πριν 20 χρόνια! 

Με διευθυντή ορχήστρας τον Μίλτο Λογιάδη δισκογραφήθηκαν τρία έργα του Γιάννη Χρήστου: το πρώτο του ορχηστρικό έργο «Μουσική του Φοίνικα» (1948-49), που βασίζεται στο μεστό ύφος προχωρημένης σειραϊκής τεχνικής, τα «Εξι τραγούδια σε ποίηση Τ. Σ. Ελιοτ» της δεύτερης περιόδου του Χρήστου (1953-1958) και το έργο «Τοκκάτα» για πιάνο και ορχήστρα. Σολίστ η μέτζο σοπράνο Αλεξάνδρα Παπατζιάκου και η πιανίστρια Νέλλη Σεμιτέκολο, η οποία γνώριζε προσωπικά τον συνθέτη και είναι εξαιρετική ερμηνεύτρια των έργων του. 

Η «Μουσική του Φοίνικα» γνώρισε μεγάλη επιτυχία στο εξωτερικό και στην Ελλάδα, εκδόθηκε από τον οίκο Ricordi και, όπως σημειώνεται στο ένθετο του δίσκου από κείμενα του Γ. Γ. Παπαϊωάννου, «είναι γραμμένο σε δωδεκάφθογγο σύστημα, επεξεργάζεται ένα σύντομο χρωματικό θεματικό μοτίβο, που ακούγεται σε συνεχείς μετασχηματισμούς του εαυτού του (ανανεώνεται όπως ο μυθικός φοίνιξ). Παράλληλα όμως και η συνολική μορφή του έργου ακολουθεί αυτό το οποίο θα αποκαλέσει αργότερα ο συνθέτης «διάγραμμα φοίνικα», δηλαδή «αρχή-εξέλιξη προς το δράμα (κορύφωμα) – επάνοδος στο τέλος-αρχή». Πρόκειται επομένως για μια εντελώς συμμετρική μορφή, όπου το τέλος επαναφέρει ακριβώς την αρχή, συμβολίζοντας την αναγέννηση του φοίνικα, ενώ το μεσαίο κορύφωμα φθάνει συνήθως ύστερα από ένα τεράστιο ανέβασμα διαρκείας, ως την υστερία, η δε πτώση μετά το δραματικό αυτό κορύφωμα είναι αρκετά απότομη».

Τα «Εξι τραγούδια σε ποίηση Τ. Σ. Ελιοτ» γράφτηκαν αρχικά το 1955 με συνοδεία πιάνου και αργότερα, το ’57, ενορχηστρώθηκαν. Εχουν εκδοθεί από δύο εκδοτικούς οίκους στη Γερμανία και είναι το τελευταίο από τα τρία έργα που εκδόθηκαν όσο ο Χρήστου ζούσε. Η πρώτη παγκόσμια εκτέλεση της εκδοχής με ορχήστρα δόθηκε τον Δεκέμβριο του ’58 από τη Συμφωνική Ορχήστρα του ΕΙΡ, με διευθυντή τον Πιέρο Γκουαρίνο και σολίστ την Αλίς Γκαμπάι. Είχα την ευτυχία να ακούσω αυτούς τους θρυλικούς ερμηνευτές (εκδοχή για φωνή και πιάνο) στο παλιό «Παλλάς», θαρρώ τριάντα χρόνια πριν…

Η «Τοκκάτα», έργο του 1962, παίχτηκε σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση στις 23 Απριλίου 1973 στο Δημαρχείο της Οξφόρδης, στο πλαίσιο του Αγγλικού Φεστιβάλ Μπαχ, με σολίστ τον Ζορζ Πλυντερμασέ και τη Βασιλική Φιλαρμονική Ορχήστρα, με διευθυντή τον Ελιακούμ Σαπάιρα. Οπως σημειώνεται στο κείμενο του Γ. Γ. Παπαϊωάννου, «χρησιμοποιείται μια εντελώς νέα τεχνική εκτέλεσης στο πιάνο που επιτρέπει ασύγκριτα πιο γρήγορα, εκτυφλωτικά πιανιστικά περάσματα απ’ ό,τι η ρομαντική τεχνική, καταργώντας το πέρασμα του αντίχειρα και εισάγοντας αστραπιαίες ομόρροπες κινήσεις χεριών και δαχτύλων». 

Ο Γιάννης Χρήστου είναι 50 χρόνια μετά την αναχώρησή του πανταχού παρών!...

ΓΙΑ ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

π.α. ανδριόπουλος
Με αφορμή τα σημερινά γενέθλια (10 Φεβρουαρίου 1935) του δασκάλου Θόδωρου Αντωνίου, ο οποίος αναχώρησε στ' άστρα πριν ενάμιση μήνα (26-12-2018), θυμόμαστε ένα αφιέρωμα της αλησμόνητης Ορχήστρας των Χρωμάτων, που ίδρυσε ο Μάνος Χατζιδάκις, στον Θόδωρο Αντωνίου, για τα 75χρονά του, που πραγματοποιήθηκε στις 27 Απριλίου 2010 στην αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης του Μεγάρου Μουσικής, παρουσία του τότε Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια, φίλου και θαυμαστή του συνθέτη. 

Το πρόγραμμα είχε ως εξής:

Α' Μέρος
- Moto perpetuo για μεγάλη ορχήστρα (1995), Πρώτη παγκόσμια εκτέλεση
- Κοντσέρτο για πιάνο (1998), Σολίστ: Τάσος Πάππας
Β' Μέρος
ΝΕΝΙΚΗΚΑΜΕΝ
Καντάτα για βαρύτονο, μέτζο σοπράνο, αφηγητή, χορωδία και ορχήστρα σε ποίηση Τούλας Τόλια
Παραγγελία της Συμφωνικής Ορχήστρας της Ραδιοφωνίας και της πόλης του Μονάχου για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972
Τάσος Αποστόλου, βαρύτονος - Αγγελική Καθαρίου, μέτζο σοπράνο - Γιάννης Φέρτης, αφηγητής
Σε συνεργασία με τη Χορωδία της ΕΡΤ - Διδασκαλία και διεύθυνση Δημήτρης Μπουζάνης.
Συμμετείχε η Χορωδία Δωματίου του Δημοτικού Ωδείου Πατρών, διδασκαλία και διεύθυνση Αγαθάγγελος Γεωργακάτος.
Την Ορχήστρα των Χρωμάτων διηύθυνε ο Μίλτος Λογιάδης.

Ο Θόδωρος Αντωνίου είχε πει σε συνέντευξή του:
"Όταν Σπούδαζα στο Μόναχο, οι Γερμανοί έκαναν επένδυση στο νεαρό τότε Θόδωρο Αντωνίου και έγραψα το έργο «Νενικήκαμεν» κατά παραγγελία της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας και Χορωδίας του Μονάχου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972. Με κάλεσε ο Ραφαέλ Κούμπελικ και διηύθυνα το έργο με σολίστ τον Σπύρο Σακκά". 
Παραθέτουμε στη συνέχεια το κατατοπιστικό σημείωμα που έγραψε Κωνσταντίνος Λυγνός, στο πρόγραμμα της βραδιάς;
"Πρόκειται για μία σύγχρονη καντάτα για βαρύτονο, μέτζο σοπράνο, αφηγητή, χορωδία και μεγάλη ορχήστρα. Γράφτηκε μετά από παραγγελία της Συμφωνικής Ορχήστρας της Ραδιοφωνίας και της πόλης του Μονάχου και πρωτοπαίχτηκε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972.
«Πρόθεση μου δεν ήταν απλώς να εξαρθεί η νίκη των Αθηναίων κατά των Περσών στο Μαραθώνα», λέει ο Θόδωρος Αντωνίου, «αλλά να αποδώσω με έναν αφηρημένο τρόπο το σύμβολο του Ανθρώπου, ο οποίος αγωνίζεται για να φτάσει υψηλούς στόχους, καθώς επίσης και για να αρνηθεί την έννοια του Πολέμου, γενικά». «Η περιγραφή της μάχης και οι άλλες ιστορικές αναφορές δίνονται σαν σε όνειρο.»
Γραμμένο το 1971, μια εποχή που η πρωτοπορία είχε φτάσει πλέον στα πιο προχωρημένα της στάδια, το «Νενικήκαμεν» εκφράζει την αισθητική και τα επιτεύγματα της μουσικής τεχνικής και τέχνης, εκείνης της εποχής. Χρησιμοποιεί πολλές από τις – τότε – «σύγχρονες τεχνικές» όχι μόνο στα όργανα ή στην ενορχήστρωση αλλά και στη γραφή της παρτιτούρας, μερικές από τις οποίες είναι προσωπικές επινοήσεις του συνθέτη. Ενδιαφέρον θα έχει να ακούσουμε τί απ’ όλα αυτά λειτουργεί και σήμερα...
Το Πρώτο Μέρος ξεκινάει με τα κρουστά όργανα που παίζουν, «λεπτούς ήχους σαν παιδικά μουσικά όργανα, που δίνουν την εντύπωση ενός παραμυθιού». Η είσοδος της χορωδίας μας οδηγεί στο πεδίο της μάχης, που ξεσπά με μία τρομακτική είσοδο της ορχήστρας. Η μάχη περιγράφεται άλλοτε με χαρά, άλλοτε με ειρωνεία και άλλοτε με φρίκη από τον αφηγητή και τη χορωδία.
Το Δεύτερο Μέρος (για βαρύτονο, αφηγητή και ορχήστρα), βασίζεται σε στίχους του Πινδάρου από τους «Ύμνους στους Ολυμπιονίκες» και αποδίδεται στα Αρχαία Ελληνικά. Εδώ ο αφηγητής περιγράφει την αγωνιώδη πορεία του δρομέα, που ήδη αρχίζει να διερωτάται για τη χαρά, τη νίκη και τη σκοπιμότητα του πολέμου.
Το Τρίτο και τελευταίο μέρος μας επαναφέρει στην ατμόσφαιρα της μάχης. Εδώ πλέον συμμετέχουν όλοι: οι σολίστ, ο αφηγητής, η χορωδία και η ορχήστρα. Η μέτζο σοπράνο είναι η «Μητέρα». Με τα λόγια του συνθέτη: «η κάθε μητέρα που θρηνεί το παιδί της». Για προφανείς λόγους κατανόησης του νοήματος, το μέρος της αποδίδεται σε σύγχρονα Ελληνικά, ενώ ο αφηγητής και η χορωδία, κατά το μεγαλύτερο μέρος, έχουν Αρχαία Ελληνικά από κείμενα του Ηροδότου, του Θουκυδίδη και του Πινδάρου.
Το έργο κλείνει με ένα αποκορύφωμα αγωνίας και φρίκης απ’ όπου ξεσπάει με τη λέξη «Νενικήκαμεν», που όμως είναι πλέον διαλυμένη και παραμορφωμένη."
Περισσότερα και για τα άλλα έργα της βραδιάς διαβάστε εδώ.

Νομίζω ότι η Ορχήστρα των Χρωμάτων, σολίστ και χορωδίες ανταποκρίθηκαν στα απαιτητικά έργα του συνθέτη. Ειδικά στο Νενικήκαμεν η μεγάλη χορωδία της ΕΡΤ, ενισχυμένη απ' αυτήν του Δημοτικού Ωδείου Πάτρας, ανέδειξε την ιδιαίτατη γραφή του Θ. Αντωνίου, πολύπλοκη μα γοητευτική, που αντικατοπτρίζει με ενάργεια τις τάσεις της εποχής που γράφτηκε το έργο.

Στις φωτό της Ιδιωτικής Οδού:
- Οι συντελεστές του Νενικήκαμεν επί σκηνής.
- Ο συνθέτης και δάσκαλος Θόδωρος Αντωνίου.
- Ο Θ. Αντωνίου με την επί σειρά ετών συνεργάτη του μέτζο σοπράνο Μαργαρίτα Συγγενιώτου.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΥΡΟΥΠΟΥ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Φ Ω Ν Η  Δ Ρ Υ Ο Σ 

του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΥΡΟΥΠΟΥ 

ΛΥΡΙΚΟ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΟ ΔΡΑΜΑ εμπνευσμένο από το μαντείο της Δωδώνης 

ΤΕΤΑΡΤΗ 22 ΜΑΡΤΙΟΥ- ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ 

Την Τετάρτη 22 Μαρτίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών παρουσιάζεται σε πρώτη εκτέλεση το νέο έργο του Γιώργου Κουρουπού « Φωνή Δρυός». Ένα ιδιαίτερο λυρικό τελετουργικό δράμα εμπνευσμένο από το μαντείο της Δωδώνης. 

Μιλώντας για τη γέννηση της ιδέας ο Γιώργος Κουρουπός λέει: 

«Στη Δωδώνη ένιωθα πάντοτε το μεγαλείο του θεάτρου και την υποβολή του γύρω τοπίου. Όταν την άνοιξη του 2012, με την ευκαιρία μιας επίσκεψης του σωματείου “Διάζωμα” στα Ιωάννινα, επισκεφθήκαμε το νέο Μουσείο της πόλης και το θέατρο της Δωδώνης, τότε είχα την αληθινή αποκάλυψη της σημασίας του Μαντείου. Έμεινα έκπληκτος στη θέα των μολύβδινων πινακιδίων με τα απτά προαιώνια ερωτήματα των ανθρώπων στους θεούς, που μόνον αυτοί μπορούν να προβλέψουν το μέλλον και να το αποκαλύψουν στους θνητούς μέσω των ιερέων τους. Η διαδικασία της μαντικής λειτουργίας η σημασία των φυσικών ήχων, ως φορέων των πολύτιμων απαντήσεων, που η Ιέρεια- Πελειάς αποκωδικοποιούσε με προκάλεσε να αναπαραστήσω νοητά- και προφανώς, ως συνθέτης, μουσικά-αυτή την ηχητική και πλήρη νοημάτων πανδαισία. Επιθυμία μου δεν ήταν να αναπαραστήσω τη αρχαία τελετή χρησμοδότησης, αλλά να εκμεταλλευτώ το ηχητικό της υπόστρωμα ως βάση για μια νέα μορφή μουσικής τελετουργίας, με στόχο την ανίχνευση της προαιώνιας προσπάθειας της ανθρωπότητας να προβλέψει το μέλλον, να αποσπάσει μια απάντηση παρηγοριάς κι ελπίδας- έστω κι ενός σήματος κινδύνου- στα βασανιστικά ερωτήματα του καθ’ ενός μας, που, όπως καταμαρτυρούν τα πινακίδια της Δωδώνης, δεν άλλαξαν από τον Όμηρο έως σήμερα.» 

Το έργο στην πρώτη εκτέλεση ερμηνεύουν: 

Άρτεμις Μπόγρη, σοπράνο 

Τάσος Αποστόλου, μπάσος 

Ιουλίτα Ηλιοπούλου, αφηγήτρια 

Παίζει η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών σε διεύθυνση Μίλτου Λογιάδη 

Εικαστική επιμέλεια: Τάκης Μαυρωτάς 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΡΟΥΠΟΣ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ 22-3-2017 by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

Στο πρώτο μέρος της βραδιάς που φέρει τον γενικό τίτλο «ΓΗ και ΘΑΛΑΣΣΑ» παρουσιάζεται το έργο του Γιώργου Κουρουπού Ο Δ Υ Σ Σ Ε Ι Α. 

Πρόκειται για τη μουσική του Γιώργου Κουρουπού από το μπαλέτο του John Neumeier «Οδύσσεια», που παρουσιάζεται πρώτη φορά αυτόνομη στο σύνολό της, ως μουσική σουίτα. 

Η «Οδύσσεια» βασίζεται στο Ομηρικό έπος. Ακολουθεί την αφήγηση των διαφορετικών επεισοδίων από το μακρύ ταξίδι του Οδυσσέα, μετά τον Τρωικό πόλεμο, αποτελώντας συνάμα ένα εσωτερικό ταξίδι αυτοκάθαρσης. «Ο Οδυσσέας -σύμφωνα με τον John Neumeier- μπορεί να επιστρέψει μόνον σαν ολοκληρωμένος άνθρωπος». 

Το μπαλέτο του John Neumeier, σε μουσική του Γιώργου Κουρουπού παρουσιάστηκε ως συμπαραγωγή του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και της Κρατικής Όπερας του Αμβούργου, στο Μέγαρο (1995), στην Κρατική Όπερα του Αμβούργου (1995-96), στο Royal Theater στην Κοπεγχάγη (2002) και σε πολλές άλλες χώρες και αποτελεί αναμφίβολα μία ιδιαίτερη στιγμή της πορείας του συνθέτη. 

Παίζει η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών σε διεύθυνση Μίλτου Λογιάδη. 

Συμμετέχουν: 

 Άρτεμις Μπόγρη, σοπράνο 

Τάσος Αποστόλου, αφηγητής 

Ανάμεσα από τα μουσικά μέρη ακούγονται αποσπάσματα από την Ομηρική Οδύσσεια, σε μετάφραση Δημήτρη Μαρωνίτη.

ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ "ΤΡΙΑΝΟΝ": ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΡΙΤΗ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΛΕΩΝΙΔΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

Από τις 26 Μαρτίου πραγματοποιείται στον κινηματογράφο ΤΡΙΑΝΟΝ, ένα τιμητικό αφιέρωμα στον ιδιοκτήτη του Λεωνίδα Παπαγεωργίου, ο οποίος έφυγε πρόωρα από τη ζωή, πριν από ένα χρόνο. 

Σήμερα, Τρίτη 31 Μαρτίου 2015, στις 8 το βράδυ: 
Θυμόμαστε τον Λεωνίδα «Μουσικές Τρίτες στο ΤΡΙΑΝΟΝ». 
Άνθρωποι της μουσικής που συνεργάστηκαν με τον Λεωνίδα Παπαγεωργίου για την υλοποίηση, επί μια σχεδόν δεκαετία, του προγράμματος «Μουσικές Τρίτες στο ΤΡΙΑΝΟΝ» - που συνδιοργάνωναν η Ορχήστρα των Χρωμάτων και το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου – οργανώνουν μια βραδιά μνήμης και αναμνήσεων, ακριβώς στη συμπλήρωση ενός χρόνου απουσίας του Λεωνίδα, που υπήρξε σπουδαίος συνεργάτης και ευγενικός οικοδεσπότης. Μια ξεχωριστή μουσική βραδιά, η οποία σχεδιάστηκε με την πρωτοβουλία και τη συμμετοχή καλλιτεχνών που συμμετείχαν στις «Μουσικές Τρίτες στο Τριανόν».
Στην πραγματοποίησή της θα συμβάλλουν οι (με αλφαβητική σειρά): Ντιάνα Βρανούση, Σαβίνα Γιαννάτου, Βιβή Γκέκα, Χρήστος Ζερμπίνος, Ιουλίτα Ηλιοπούλου Ειρήνη Καράγιαννη, Γιώργος Κουρουπός, Μίλτος Λογιάδης, Γιώργος Β. Μονεμβασίτης Ντόρα Μπακοπούλου, Δάφνη Πανουργιά.
Θα ακολουθήσει η προβολή της ταινίας Αμέρικα, Αμέρικα (AMERICA, AMERICA) σκηνοθεσία Elia Kazan και μουσική Μάνου Χατζιδάκι. 

"Το τραγούδι της Νεφέλης" από την όπερα "Οι δραπέτες της σκακιέρας"

Μια απλή ιστορία αγάπης, που γεννιέται και εξελίσσεται στην πολύχρωμη ατμόσφαιρα του ονείρου και του παραμυθιού, αλλά ταυτόχρονα, μέσα από αυτή, η πεισματική αντίσταση στην καταπίεση, ο αέναος αγώνας για ελευθερία, η αλήθεια και η ομορφιά στην πιο ακραία έκφανσή τους. Αυτό είναι το θέμα της όπερας του Γιώργου Κουρουπού «Οι δραπέτες της σκακιέρας», που ανέβηκε την περίοδο 1998-9 στην Εθνική Λυρική Σκηνή και αργότερα (2001) κυκλοφόρησε και σε cd από την Ορχήστρα των Χρωμάτων.

Η σύνθεση του έργου βασίστηκε σε ένα παλιότερο θεατρικό του Ευγένιου Τριβιζά - «Ονειρόδραμα» το χαρακτηρίζει ο ίδιος ο συγγραφέας. Διαβάζοντάς το ο συνθέτης και γοητευμένος από τον συνδυασμό ευτράπελων επεισοδίων και βαθιάς θεωρητικής αναζήτησης, αποφάσισε, να το προσαρμόσει σε όπερα. Μια όπερα σε δύο πράξεις, με διακριτά μουσικά μέρη, με άριες - τραγούδια μάλλον, ντουέτα και ένα είδος ρετσιτατίβων. Προβλέπονται έξι λυρικοί καλλιτέχνες, που ενσαρκώνουν δέκα ρόλους, ενώ υπάρχουν δύο ηθοποιοί, τρία παιδιά και κανονική ορχήστρα όπερας. Στο έργο υπάρχουν επίσης σύντομα διαλογικά μέρη και πολύς χορός, τον οποίο υπαινίσσεται το ίδιο το θεατρικό κείμενο. Η συνολική διάρκεια είναι 73:31.

Στην ηχογράφηση την Ορχήστρα των Χρωμάτων διευθύνει ο Μίλτος Λογιάδης και συμμετέχουν οι λυρικοί τραγουδιστές: Σπύρος Σακκάς, Μάτα Κατσούλη, Ειρήνη Καράγιαννη, Δάφνη Πανουργιά, Τάσης Χριστογιαννόπουλος και Αντώνης Κορωναίος. Σόλο πιάνο ο Σταύρος Κόλλιας.

Θα ακούσουμε το Τραγούδι της Νεφέλης από τη Δάφνη Πανουργιά. Ένα κορίτσι που ζωντανεύει με τις νότες του πιάνου το τρένο των πλήκτρων!

Δύο πιόνια, η Λευκή Βασίλισσα και ο Μαύρος Αξιωματικός με κινητήριο δύναμη τον έρωτα αποφασίζουν να δραπετεύσουν από τη σκακιέρα αγνοώντας αν υπάρχει τίποτα άλλο έξω από αυτήν και πίσω από τα κλειστά παραθυρόφυλλα του σπιτιού. Όχημά τους το τρένο των πλήκτρων. Η μικρή Νεφέλη παίζει μουσική στο πιάνο, τα πλήκτρα του οποίου γίνονται τρένο που τους μεταφέρει πάνω σε μια φεγγαραχτίδα, που τρυπώνει ανάμεσα από τις γρίλιες.

"ΑΠΟ ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ" ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΝΟ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ, ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΖΕΡΜΠΙΝΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΙΛΤΟ ΛΟΓΙΑΔΗ

Η καθιερωμένη ετήσια συναυλία της Ορχήστρας των Χρωμάτων στη μνήμη του ιδρυτή της Μάνου Χατζιδάκι στις 15 Ιουνίου 2009 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, ήταν αφιερωμένη στην κινηματογραφική μουσική του συνθέτη.

Η έναρξη της συναυλίας ήταν μια αποκάλυψη! Ο δεξιοτέχνης στο ακορντεόν Χρήστος Ζερμπίνος και ο μαέστρος Μίλτος Λογιάδης στο πιάνο, έπαιξαν το απαράμιλλο Βάλς των χαμένων ονείρων από την ταινία Χαμένα Όνειρα (1961). Ο ενθουσιασμός του κοινού τους ...ανάγκασε να παίξουν τρεις ακόμη επιλεγμένες κινηματογραφικές μουσικές του Χατζιδάκι. Αυτό ήταν! Κάτι καινούργιο είχε γεννηθεί. Ερμηνεία με ευαισθησία, σεβασμό και γνώση. Χωρίς φλυαρίες και ενοχλητικούς αυτοσχεδιασμούς, οι δύο σολίστ εστιάζουν στην ουσία και στον μελωδικό παλμό των πρωτότυπων συνθέσεων.

Ένα χρόνο αργότερα οι δύο σολίστ έφτιαξαν μια μουσική παράσταση που παρουσίασαν στο Θέατρο Κάππα (Οκτώβριος 2010).

Στη σκηνή του Κάππα, Ζερμπίνος και Λογιάδης ερμήνευσαν μουσικές των: Ch. Chaplin, C. Gardel, A. Piazzolla, E. Satie, Ν. Πλατύραχου, L. Bacalov, D. Shostakovitch, Μάνου Χατζιδάκι.

Μόλις πριν λίγες μέρες (18/12/11) στον κινηματογράφο Τριανόν που γιορτάζει το ιωβηλαίο του (50 χρόνια), ανάμεσα σε άλλες εκδηλώσεις ήταν και η πρωτότυπη μουσική συνύπαρξη των Μίλτου Λογιάδη - Χρήστου Ζερμπίνου σε μουσική Μάνου Χατζιδάκι. Ακολούθησε η προβολή της ταινίας «Ποτέ την Κυριακή».

Προφανώς οι δύο άξιοι μουσικοί έχουν δώσει και άλλες συναυλίες που μου διαφεύγουν. Αυτό που θέλω να σας παρουσιάσω και να σας προτείνω, αγαπητοί συνοδίτες, είναι το cd που κυκλοφόρησαν με μουσικές του Μάνου Χατζιδάκι και έχει τον τίτλο: Από τα πλήκτρα στην καρδιά. Πρόκειται για 15 τραγούδια, και δύο οργανικά τα οποία ερμηνεύουν ένα πιάνο κι ένα ακορντεόν που κελαηδάνε! Θα συμφωνήσω με τον Γιώργο Μονεμβασίτη ο οποίος γράφει στο εσώφυλλο του δίσκου πως η ερμηνεία "δεν αποσκοπεί σε μιαν επίδειξη δεξιοτεχνίας, αλλά σε μιαν επίδειξη ευαισθησίας". Νομίζω πως οφείλετε να ακούσετε αυτή τη μουσική συνύπαρξη. Τουλάχιστον ως άσκηση ευαισθησίας...