ΑΡΧΙΜ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ (ΚΑΨΑΝΗ),ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

 ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Του Καθηγουμένου της Ι. Μ. Ο. Γρηγορίου

Αρχιμ. Γεωργίου (Καψάνη)

=====

Aι ψυχές μας γεμίζουν ευγνωμοσύνη προς τον εν Τριάδι προσκυνούμενο Θεό μας, διότι μας αξίωσε να παραλάβουμε και να διακρατούμε τον ατίμητο θησαυρό της Ορθοδόξου Πίστεως «εν οστρακίνοις σκεύεσι» (Β’ Κορ. δ’ 7), στις ταπεινές και αμαρτωλές μας υπάρξεις.

Κοιτάζουμε τον εαυτό μας και λυπούμεθα, διότι με τις αμαρτίες μας φέρουμε κατάστικτο τον χιτώνα της ψυχής. Αλλά κοιτάζουμε και τον θησαυρό τής Ορθοδόξου Πίστεως που μας ενεπιστεύθη ο Κύριος και χαιρόμεθα.

Αυτός ο θησαυρός δεν είναι κάποιο ιδεολόγημα. Είναι αυτός ο Θεάνθρωπος Χριστός. Η κεφαλή και το Σώμα Του, η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία. Είναι ο αληθής Θεάνθρωπος των Προφητών, των Αποστόλων, των Πατέρων. Ο Θεάνθρωπος ο ακαινοτόμητος. Ο «αεί ων» και ο «ωσαύτως ων». Ο «χθες και σήμερον ο Αυτός και εις τους αιώνας» (Εβρ. ιγ 8).

«Οι Προφήται ως είδον, οι Απόστολοι ως εδίδαξαν, η Εκκλησία ως παρέλαβεν, οι ∆ιδάσκαλοι ως εδογμάτισαν, η Οικουμένη ως συμπεφρόνηκεν, η χάρις ως έλαμψεν· η αλήθεια ως αποδέδεικται, το ψεύδος ως απελήλαται, η σοφία ως επαρρησιάσατο, ο Χριστός ως εβράβευσεν· ούτω φρονούμεν, ούτω λαλούμεν, ούτω κηρύσσομεν, Χριστόν τον αληθινόν Θεόν ημών».

Αυτόν τον Θεάνθρωπο δεν θέλουμε να προδώσουμε αποδεχόμενοι τους ψευδοθεανθρώπους του δυτικού Χριστιανισμού, του αλαθήτου “Παπα”, του “αλαθήτου” Προτεστάντου, τον ψευδοθεάνθρωπον του δυτικού ανθρωποκεντρισμού.

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο "Οικουμενισμός και Ορθόδοξη Εκκλησία"

ΘΑΥΜΑΣΙΟ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡ. ΚΥΘΗΡΩΝ ΣΕΑΦΕΙΜ

Πότε έλειψε από τις επάλξεις των αγώνων της Εκκλησίας ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυθήρων κ. Σεραφείμ;

Ακούστε, με πόση πραότητα, αλλά και με ποιο ομολογιακό φρόνημα, κατακεραύνωσε χθες Κυριακή της Ορθοδοξίας τον Οικουμενισμό.!

ΟΣΙΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΣ ΜΠΟΚΑ,ΠΡΩΤΑ Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ Η ΙΚΕΣΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ

 

Όσιος Αρσένιος Μπόκα (♰ 28 Νοεμβρίου 1989)

O άνθρωπος προσεύχεται στον Θεό να τον λυτρώσει από στενοχώριες και ο Θεός παρακαλεί τον άνθρωπο ν' αλλάξει συμπεριφορά. 

Κρίνετε τώρα, ποιός ποιόν πρέπει ν' ακούσει πρώτος.

ΤΑΠΕΙΝΗ ΔΕΗΣΗ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

ΤΑΠΕΙΝΗ ΔΕΗΣΗ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Του Πάνοσ. Ἀρχιμ. Ἀλέξιου

 Καθηγουμένου Ἱ. Μ. Ξενοφῶντος Αγίου Όρους

=====

«Ὡς Οἰκτίρμων, Κύριε, σπλαγχνίσθητι ἐπὶ τὸν λαόν Σου· ὡς μακρόθυμος διαλλάγηθι, καὶ ἐλέησον ἡμᾶς»!

Μὲ πόνο ψυχῆς καὶ συνοχὴ καρδίας βιώνουμε τὰ φοβερὰ συμβαίνοντα εἰς τὴν Ὀρθόδοξο χώρα τῆς Οὐκρανίας.

Ἕνας λαὸς φιλόθρησκος καὶ φιλόθεος, εὐγενής, προοδευτικὸς καὶ φιλειρηνικός, ἀπειλεῖται ἐν μέσῳ τοῦ 21ου αἰῶνος, καὶ εἰς τὴν δημοκρατικὴ καὶ πολιτισμένη Εὐρώπη!

Ὁλονυκτίως καὶ μὲ βαθεία θλίψι διὰ τὴν ἐνσκήψασα συμφορά, γονυκλινῶς ἱκετεύουμε τὴν Δέσποινα τοῦ κόσμου, τὴν Παναγία Μητέρα μας, ὅπως σπεύσει εἰς τὴν κατάπαυσι τοῦ ἀδελφοκτόνου πολέμου, ὡς Ὑπέρμαχος Στρατηγός, καὶ χαρίσει τὴν εἰρήνη, ποὺ ἀποτελεῖ θεῖον δώρημα, διὰ νὰ ἐπιδοθοῦν οἱ λαοὶ εἰς ἔργα εὐποιΐας, πολιτισμοῦ, ἀγάπης καὶ εἰρηνικῆς συνυπάρξεως.

«Στενάζοντες κράζομεν, γόνυ κλίνοντες εἰς γῆν, χεῖρας εἰς ὕψος αἴρομεν· ἐξημάρτομεν, Δέσποινα, εἰς Θεόν»!

Αἱ πολλαὶ ἁμαρτίαι μας καὶ ἡ ἀλαζονία τοῦ βίου ἔφεραν τοῦ πολέμου τὴν ὀργή, ποὺ ἀφήνει μόνον συντρίμια, ἀπώλειες ἀνθρώπων, πρόσφυγας καὶ μίση ἀθεράπευτα! Βυθίζεται ἕνας κόσμος ἀθῶος εἰς πέλαγος ἀπελπισίας 

καὶ συμφορᾶς!

Κοσμοσώτειρα Βασίλισσα πανύμνητε, λύτρωσε τοὺς δεινοπαθοῦντας ἀδελφούς μας ἀπὸ τοῦ πολέμου τὰ δεινά, καὶ φώτισε τοὺς ἐν ἐξουσίᾳ ὄντας ἄρχοντας ὅπως σωφρόνως καὶ δικαίως ὁδηγήσουν τοὺς χειμαζομένους λαοὺς εἰς κατάπαυσι τοῦ πολέμου καὶ εἰρήνη ἀκαταμάχητο!

Ἡ κανδήλα τῆς Παναγίας μας Ὁδηγητρίας καὶ τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου καίει ἀκοίμητα, ταπεινὴ δέησις διὰ τὴν κατάπαυσι τοῦ πολέμου, μὲ τὶς ἅγιες πρεσβεῖες Τους!

«Ἐπουράνιε Βασιλεῦ... τὴν πίστιν στήριξον, τὰ ἔθνη πράϋνον, τὸν κόσμον εἰρήνευσον. Τὴν ἁγίαν Ἐκκλησίαν καὶ τὸν κόσμον ἅπαντα καλῶς διαφύλαξον». Ἀμήν. Ἀμήν. Ἀμήν.

Α. ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ, ΕΣΧΑΤΗ ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ Θ΄

 ΕΣΧΑΤΗ ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

Τοῦ κ. Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Θ΄

=====

Σᾶς θυμίζουν ὅλα αὐτὰ κάτι, ἐσεῖς ὅλοι, ὅσοι γλυκοκοιτάζετε τὸ «ξανθὸν γένος»; Σᾶς θυμίζουν κάτι ἀπὸ σήμερα σχετικὰ μὲ ρώσικη βάση στὴν Ἀλεξανδρούπολη, ἐπισκέψεις τοῦ Ποῦτιν στὸ Ἅγιον Ὄρος, δωρεὲς χιλιάδων Εὐρώ, ἐπισκέψεις τῶν Οἰκουμενιστῶν Ἡγουμένων (π.χ. Ἐφραὶμ Βατοπαιδινοῦ) τοῦ Ἄθωνος στὴ Μόσχα κλπ.

Τὴν κορύφωση τοῦ δράματος ποὺ παίζεται εἰς βάρος τῆς Πίστεως ἀποτελοῦν τὰ παρακάτω, ποὺ ἀναιροῦνται σήμερα ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ τὰ ἀποφάσισαν, σημειῶστε παρακαλῶ ἀπὸ τὸ 2018:

«Μινσκ, τη 15η Οκτωβρίου.

Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ρωσίας αποφάσισε πως οι πράξεις του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως το οδήγησαν εκτός πεδίου κανονικότητας, γεγονός το οποίο κάνει αδύνατη την ευχαριστιακή κοινωνία με αυτό.

“Αποδοχή σε κοινωνία του σχισματικού και αναθεματισμένου από άλλη Τοπική Εκκλησία ατόμου με όλους τους υπ᾽ αυτού χειροτονημένους «επισκόπους» και «κληρικούς», επιβολή σε ξένα κανονικά όρια, απόπειρα απόταξης από τα ιστορικά πεπραγμένα – όλα αυτά εξάγουν το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως εκτός ορίων κανονικότητας, (σσ. τὸ Πατραρχεῖο Μόσχας ποὺ κάνει καὶ σχεδιάζει τώρα τὰ ἴδια, ὄχι;) και προς μεγάλη μας θλίψη κάνει αδύνατη την συνέχιση ευχαριστιακής κοινωνίας με τους Ιεράρχες του, τους κληρικούς του και τους πιστούς”— υπογράμμισε Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίες της Ρωσίας.

“Από σήμερα και έως της ακύρωσης από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως των ειλημμένων υπ᾽ αυτού αντικανονικών αποφάσεων, για όλους τους κληρικούς της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας καθίσταται αδύνατον η συλλειτουργία με κληρικούς της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως και για τους λαϊκούς ακόμη η συμμετοχή στα υπ᾽ αυτών τελούμενα Άχραντα Μυστήρια. Η προσχώρηση Αρχιερέων και Ιερέων από την Κανονική Εκκλησία στους σχισματικούς ή ευχαριστιακή κοινωνία μαζί τους συνιστά κανονικό έγκλημα και επισύρει σε αντίστοιχες ποινές”, – συμπληρώνει το επίσημο Ανακοινωθέν» (ἐδῶ).

Ἀπὸ πότε ἡ Ἐκκλησία μας ἀντιμετώπιζε τὸ κακὸ μὲ τὸ κακό, στὴν προκειμένη τὴν ἀναγνώριση σχισματικῶν μὲ ἀναγνώριση σχισματικῶν; Τὴν ἐπιβολὴ σὲ ξένα κανονικὰ ὅρια μὲ ἐπιβολὴ σὲ ξένα κανονικὰ ὅρια, βλ. π.χ. Ἐξαρχία; Τὴν ἀπόρριψη αἱρετικῶν μὲ ἀποδοχὴ ἄλλων αἱρετικῶν βλ. Βαρθολομαῖο-Κύριλλο; Τὴν ἀποδοχὴ ἄνευ μετανοίας σχισματικῶν, μὲ ἀποδοχὴ ἄνευ μετανοίας ἄλλων σχισματικῶν; Διότι εἴτε τὸ δεχόμαστε εἴτε ὄχι καμία Ἐκκλησία δὲν ἔχει ἀναγνωρίσει μέχρι τώρα τοὺς Γ.Ο.Χ.

Ἂν εἶχαν εἰσακουστεῖ οἱ παρακλήσεις μας γιὰ μία ἑνωτικὴ σύναξη τῶν ἀντιαιρετικῶν δυνάμεων, πρῶτα στὴν Ἑλλάδα καὶ μετὰ πανορθοδόξως‧ ἂν εἶχαν εἰσακουστεῖ οἱ παρακλήσεις μας πρὸς τοὺς Γ.Ο.Χ. νὰ ἀποκηρυχθοῦν τὰ σχίσματα καὶ νὰ συμπορευθοῦμε ἀνεξαρτήτως ἡμερολογίου ἕως τῆς ἐπίλυσης ὅλων τῶν ἐκκλησιαστικῶν θεμάτων‧ ἂν εἶχαν εἰσακουστεῖ οἱ παρακλήσεις μας γιὰ τὴν ἀποφυγὴ παλινδρομήσεων καὶ καὶ τὴν σύνταξη κοινῶν θέσεων κατὰ τοῦ οἰκουμενισμοῦ, ὅλα αὐτὰ δὲν θὰ συνέβαιναν. 

Τὰ προσωπικὰ πάθη ὅμως, ἡ δειλία, ἡ ἀδυναμία, ὁ γεροντισμός, ἡ φιλαρχία καὶ πρωτειομανία καὶ κυρίως ἡ ἀδύναμη πίστη μας (κανεὶς δὲν εἶναι ἀνεύθυνος) στὸν Κύριο καὶ στὶς διδαχές Του, δὲν ἐπέτρεψαν τὴν σωστὴ ἐν Θεῷ καὶ ἐν ἑνότητι πορεία. Μακάρι νὰ συμβεῖ αὐτὸ τώρα ποὺ τὰ πράγματα βρίσκονται στὴν κόψη τοῦ ξυραφιοῦ.

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο "Οικουμενισμός και Ορθόδοξη Εκκλησία"

Α. ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ, ΕΣΧΑΤΗ ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

 

 ΕΣΧΑΤΗ ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

Τοῦ κ. Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Η΄

=====

Η χώρα μας, που χρειαζόταν τη ρωσική στήριξη, δεν αρνήθηκε κατ’ αρχάς να συνομιλήσει. Αποφασίστηκε μάλιστα οι συζητήσεις να γίνουν στην Κωνσταντινούπολη, για να εκφέρει τη γνώμη του, αν χρειαζόταν και ο Οικουμενικός Πατριάρχης. 

Στην διάρκεια των διαπραγματεύσεων αυτών στην Κωνσταντινούπολη (1914), ο Ρώσος πρεσβευτής de Giers έδωσε στον Έλληνα συνάδελφό του ένα υπόμνημα που περιείχε 7 φανερά άρθρα και 6 μυστικά και επαναλάμβανε τις γνωστές ρωσικές απαιτήσεις. 

Σύμφωνα με τα φανερά άρθρα, προτεινόταν συγκυριαρχία Ελλάδας – Ρωσίας, ενώ σύμφωνα με τα εμπιστευτικά, άνοιγε ο δρόμος για την απόλυτη εξουσία των Ρώσων στον Άθω. 

Το υπόμνημα στάλθηκε και στο Άγιο Όρος, αλλά η Ιερά Κοινότητα αρνήθηκε να το εξετάσει. Στο μεταξύ, το πρωτόκολλο της πρεσβευτικής συνδιάσκεψης που υπογράφτηκε στο Λονδίνο τον Αύγουστο του 1913, περιείχε μια συμβιβαστική λύση: το Άγιο Όρος θα ήταν αυτόνομο, ανεξάρτητο και ουδέτερο (ικανοποιώντας έτσι τα ρωσικά αιτήματα), θα διευθυνόταν από το Συμβούλιο των είκοσι αντιπροσώπων και τα μοναστήρια παρέμεναν ιδιοκτήτες του εδάφους (ικανοποίηση αιτημάτων των Αγιορειτών). 

Προβλεπόταν επίσης, ότι το Άγιο Όρος θα είχε δική του αστυνομική δύναμη, θα απαγορευόταν η στάθμευση πολεμικών πλοίων στον Άθω, ενώ μπορούσαν να εγκατασταθούν ελεύθερα σε νοικιασμένα εδάφη ορθόδοξοι μοναχοί. Όλα αυτά όμως, και ιδιαίτερα οι ρωσικές ενέργειες, προκάλεσαν την έντονη αντίδραση των Αγιορειτών μοναχών… 

Η έκρηξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου (Αύγουστος 1914) και η Ρωσική Επανάσταση του 1917, τερμάτισαν τη ρωσική «απειλή» για το Άγιο Όρος. (Δρ Ιωάννης Σ. Παπαφλωράτος, «Η Ιστορία του Ελληνικού Στρατού 1833-1949», εκδόσεις Σάκκουλα 2014. 

Ευχαριστούμε θερμά τον Δρα Ι. Παπαφλωράτο που μας έδωσε την άδεια να χρησιμοποιήσουμε στοιχεία από το έργο του. ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΠΑΠΑΧΡΥΣΑΝΘΟΥ, «Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ (1600-1927), ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ, ΑΘΗΝΑ 1999 ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ Γ. ΜΥΛΩΝΑΚΟΣ, «ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΚΑΙ ΣΛΑΥΟΙ», ΑΘΗΝΑ 1960, ἐδῶ)

(Συνεχίζεται)

Α. ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ, ΕΣΧΑΤΗ ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

 

 ΕΣΧΑΤΗ ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

Τοῦ κ. Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Ζ΄

=====

(Το όλο έγγραφο δημοσιεύει ο αρχιμανδρίτης Βησσαρίων ηγούμενος της μονής Γρηγορίου στη μελέτη του ''Οι Αγώνες του Αγίου όρους κατά της Διεθνοποιήσεως αυτού'', Χρονικά της Χαλκιδικής 6, 1963, σελ. 179- 180). Η εφαρμογή των όρων αυτών κατέλυε τον αρχαίο τρόπο διοίκησης της Αθωνικής Πολιτείας και άφηνε το Άγιο Όρος στην απόλυτη κυριαρχία των Ρώσων, ενώ η κατακερμάτιση της ιδιοκτησίας θα έφερνε τη διάλυση του μοναχισμού στον Άθω. 

Μετά την αντίδραση των άλλων κρατών το ζήτημα του Αγίου Όρους παραπέμφθηκε σε πρεσβευτική διάσκεψη των Μεγάλων Δυνάμεων (Γερμανία, Αυστροουγγαρία, Γαλλία, Μ. Βρετανία, Ιταλία και Ρωσία). Στη διάσκεψη του Βουκουρεστίου (Αύγουστος 1913) δεν λύνεται οριστικά το θέμα. Ωστόσο, το Άγιο Όρος περιήλθε κατά κάποιον τρόπο σε ελληνική κυριαρχία…

Με αυτό τον τρόπο το Άγιο Όρος παραχωρήθηκε σιωπηρά στην Ελλάδα. Καθώς όμως δεν γινόταν ρητή και ονομαστική αναφορά σ' αυτό, δημιουργήθηκαν προβλήματα όπως θα δούμε στη συνέχεια. Στο Βουκουρέστι, δόθηκε μεγάλη μάχη για την Καβάλα που, πέρα από όλα τ’ άλλα, έχει και λόγω του λιμανιού της, τεράστια σημασία. Οι Βούλγαροι, με τη συνδρομή των Ρώσων, επιδίωξαν να δοθεί σ’ αυτούς η Καβάλα. Τελικά μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις η Καβάλα δόθηκε στην Ελλάδα. 

Αυτό έκανε τους πανσλαβιστικούς κύκλους, να ασχοληθούν με μεγαλύτερη θέρμη με το Άγιο Όρος. Χαρακτηριστικό είναι το δημοσίευμα της εφημερίδας «Ρουσκάγια Σνάμια» («Ρωσική Σημαία»), της 12/10/1913: «Η Ρωσία υπολόγιζεν να αποκτήσει ίδιον (δικό της) λιμένα εις Καβάλαν παραχωρημένην εις Βουλγαρίαν. Μετά την υπό των Ελλήνων κατάκτησιν αυτής, είδε εαυτήν και πάλι εν τη ανάγκη να σκεφθεί περί βάσεων εν Μεσογείω, τοιαύτη δε δεν υπολείπεται άλλη πλην του όρμου Καρυών (Δάφνης) εις τους πρόποδες του Αγίου Όρους. Προς κατάληψιν αυτής εχρειάζετο αφορμή, ταύτη δε εδημιουργήθη δια της αιτήσεως ενός Μοναστηρίου του Άθω (ενν. της Μονής του Αγίου Παντελεήμονος), ζητήσαντος την προστασίαν της Ρωσίας». 

Την αίτηση αυτή, υπέβαλλαν 20 Ρώσοι κελιώτες μοναχοί που συνέταξαν ένα υπόμνημα προς την Πρεσβευτική Συνδιάσκεψη (12 Μαΐου 1913). Οι άλλες Μεγάλες Δυνάμεις (εκτός της Ρωσίας), δεν πήραν επίσημα μέρος στις διαπραγματεύσεις, αλλά κινήθηκαν παρασκηνιακά. Αλλά και η ρωσική κυβέρνηση μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου άρχισε να δείχνει πιο διαλλακτική, καθώς έβλεπε ότι τα άλλα βαλκανικά κράτη, έστω και σιωπηρά, αναγνώριζαν την ελληνική κυριαρχία στον Άθω, προσπάθησε να διαπραγματευθεί διμερώς με την Ελλάδα, θέλοντας να επιβληθεί στο Άγιο Όρος ένα είδος ελληνορωσικής συγκυριαρχίας.

(Συνεχίζεται)

ΕΣΧΑΤΗ ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΣΤ΄

 

 ΕΣΧΑΤΗ ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

Τοῦ κ. Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

ΣΤ΄

=====

Σήμερα γίνεται τὸ ἀντίθετο Ὁ αὐτοκράτωρ Ποῦτιν τοῦ κ. Μάννη, τῶν Γ.Ο.Χ. κλπ. δὲν θέλει τὴν ἐπικράτηση τῆς εἰρήνης καὶ τὴν ἐκκλησιοποίηση τοῦ κόσμου, ἀλλά, ὅπως οἱ Η.Π.Α., τὴν ἐπικράτηση τῆς Ρωσίας ὡς νέας παγκόσμιας αὐτοκρατορίας, σχέδιο ἀρκετῶν αἰώνων τῆς ρωσικῆς πολιτικῆς. Ἡ ἱστορικὴ κοντοφθαλμία καὶ ἡ ὑποταγὴ τῆς Ἀλήθειας στὰ συμφέροντα τῆς παράταξης ἀποκρύβει γεγονότα καὶ δηλώσεις ὅπως;

«Ο κ. Στεπάσιν (σσ. Σεργκέϊ Στεπάσιν, πρώην πρωθυπουργὸς τῆς Ρωσίας καὶ ἐπικεφαλῆς τῆς «Ὀρθόδοξης Αὐτοκρατορικῆς ἐταιρίας τῆς Παλαιστίνης») παρομοίασε το Άγιο Όρος με το Βατικανό, υποστηρίζοντας πως θα έπρεπε να είναι ουσιαστικά ανεξάρτητο από την Αθήνα. “Ο Άθως δεν θα έπρεπε να απασχολεί καθόλου την Ελλάδα”, είπε». https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/716073_t-prothypoyrgos-rosias-agio-oros-prepei-na-ginei-anexartito-kratos, https://www.tribune.gr/blog/news/article/256005/pechnidi-tis-rosias-sto-agio-oros-piso-apo-ti-thriskia.html

«Tο καλοκαίρι του 1913 (με το Άγιο Όρος υπό ελληνική κατοχή) ένας λόχος Ρώσων αποβιβάστηκε και εξανάγκασε 800 Ρώσους μοναχούς να εγκαταλείψουν το Όρος με πλοία που ακολουθούσαν τα ρωσικά πολεμικά. Λίγο αργότερα, το Φεβρουάριο του 1914 άρχισε η διαπραγμάτευση για το θέμα ανάμεσα στον Έλληνα και τον Ρώσο πρέσβη στη Κωνσταντινούπολη με τον Ρώσο πρέσβη De Giers να επιδίδει στον Έλληνα πρέσβη σημείωμα σύμφωνα με το οποίο θα αναγνωριζόταν η ελληνική κυριαρχία με την παρουσία Διοικητή, με περιορισμούς όμως, δικαίωμα της Ρωσίας για επέμβαση και προστασία των Ρώσων μοναχών και προαγωγή των δύο ρωσικών σκητών σε μονές. Ευτυχώς το ξέσπασμα στο μεταξύ του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου άφησε το θέμα εκκρεμές εις όφελος της χώρας μας η οποία ασκούσε κυριαρχία» (ἐδῶ).

«Προσπάθεια διεθνοποίησης του Αγίου Όρους όμως έγινε και στη συνδιάσκεψη του Λονδίνου από τη Ρωσία. Αυτό προκάλεσε την αντίδραση της Βιέννης και του Λονδίνου, που ζήτησαν επίσης τη συμμετοχή τους στη διοίκηση του Αγίου Όρους, καθώς οι υπήκοοί τους (Βόσνιοι και Κύπριοι) διαβιούσαν στις Μονές. Θυμίζουμε ότι από το 1905 η Βοσνία- Ερζεγοβίνη ανήκε στην Αυστροουγγαρία ενώ η Κύπρος βρισκόταν υπό βρετανική κατοχή. Στις 12 Μαΐου 1913 ο Ρώσος αντιπρόσωπος έφερε το ζήτημα του καθεστώτος του Αγίου Όρους στη Διάσκεψη του Λονδίνου παρουσιάζοντας και υπόμνημα των Ρώσων μοναχών ζητώντας τα εξής:

i. να αναγνωριστεί το Άγιο Όρος έδαφος αυτόνομο και ουδέτερο υπό την προστασία της Ρωσίας και των πέντε βαλκανικών ορθόδοξων χωρών.

ii. οι αντιπρόσωποι των χωρών αυτών να καθορίσουν τις αρχές διοίκησης του Αγίου Όρους.

iii. η εκλογή των μελών της Κοινότητας να γίνεται από όλους τους μοναχούς με βάση έναν αντιπρόσωπο για κάθε 200 ή 250 μοναχούς, μοναστηριακούς ή κελιώτες και

iv. κατάργηση της ιδιοκτησίας του Άθω από τις είκοσι μονές, πλέον κάθε ίδρυμα (μοναστήρι, σκήτη ή κελί) θα κατέχει το έδαφός του κυριαρχικά.

(Συνεχίζεται)

ΑΡΧΙΜ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΨΑΝΗ,ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΝΟΕΡΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΝΟΕΡΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ 

Γέροντος Γεωργίου Καψάνη, (Προηγούμενου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

=====

Ὅσο συχνότερα λέει ὁ Χριστιανός τήν προσευχή, «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τό ἁμαρτωλόν», τόσο περισσότερο λαμβάνει τήν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, εἰρήνη στήν ψυχή του, φωτισμό στό νοῦ του καί δύναμη ν’ ἀντιμετωπίσει τόν ἀγῶνα τῆς ζωῆς.

Αὐτήν τήν προσευχή δέν μπορεῖ νά τήν πεῖ κανείς, ἄν δέν ἔχει τήν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διότι λέγει ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ὅτι «οὐδείς δύναται εἰπεῖν Κύριον Ἰησοῦ, εἰ μή ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ»· δηλαδή, κανείς ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά πεί τόν Ἱησοῦν, τόν Χριστόν, Κύριον Θεόν, παρά μόνον ἐάν ἔχει τήν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Γι’ αὐτό, λοιπόν, κάθε φορά πού ἕνας Χριστιανός, λέγει τόν Χριστόν Κύριον Θεόν, αὐτό τό λέγει ἐπειδή ἔχει τήν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἐμεῖς ἀπό ποῦ ἔχουμε τήν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος; Τήν ἔχουμε ἀπό τό Ἅγιον Βάπτισμα. Διότι τότε που βαπτισθήκαμε ἐλάβαμε τήν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὅλοι οἱ Χριστιανοί εἶναι πνευματοφόροι, ἀλλά τήν χάρη μποροῦμε νά τήν ἔχουμε μέσα μας θαμμένη κι ἀνενέργητη ἤ ζωντανή να μᾶς ἀγιάζει καί νά μᾶς χαριτώνει.

Ἕνας ἄνθρωπος πού δέν προσεύχεται, πού δέν ζεῖ στήν Ἐκκλησία, που δέν ἐξομολογεῖται, πού δέν κοινωνεῖ, πού δέν τηρεί τίς εντολές τοῦ Θεοῦ, καί εἶναι βαπτισμένος, ἔχει τήν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα του, ἀλλ’ ἀνενέργητη, δέν λειτουργεῖ ἥ χάρις. Μόλις αὐτός ἀρχίσει νά προσεύχεται, νά ἐξομολογεῖται, νά κοινωνεῖ, νά κάνει τά ἔργα τοῦ Θεοῦ, τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, ἀρχίζει ἡ χάρις νά ἐνεργεῖ, καί ὁ ἄνθρωπος φωτίζεται, ἁγιάζεται, καθαρίζεται καί σώζεται.

Γιά νά μπορέσουμε νά ἔχουμε μέσα μας τήν χάρη τοῦ Θεοῦ νά ἐνεργεί, πολύ μᾶς βοηθάει αὐτή ἡ προσευχή, τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν». 

Τό πρωί πού σηκωνόμαστε, μαζί μέ τίς ἐωθινές προσευχές, τό «Βασιλεῦ Οὐράνιε…Παναγία Τριάς…Πάτερ ἡμῶν…», νά λέμε ἀρκετές φορές τήν προσευχή αὐτή κάνοντας καί τόν Σταυρό μας: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν». 

Τήν ἡμέρα ὅσο ἠμποροῦμε: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν». Ὅταν κάποιος πειρασμός, κάποια κακή σκέψη ἔρχεται στό νοῦ μας: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ…» μέ ταπείνωση, μέ πίστι, ἔρχεται εἰρήνη στήν ψυχή. Μόλις στήν οἰκογένεια πάει νά γίνει ἕνα σκάνδαλο, μία διαίρεση, μία ἀκαταστασία: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησον ἡμᾶς», «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, φώτισε τά παιδιά μας», «Κύριε Ἰησοῦ, εἰρήνευσέ μας», καί 

ἔρχεται χάρις, εὐλογία 

καί εἰρήνη.

Προσπαθεῖτε ὅσο πιό συχνά μπορεῖτε νά λέτε: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν». Δέν χρειάζεται νά εἶναι κανείς κλεισμένος στό δωμάτιό του ἤ μέσα σέ μιά Ἐκκλησία. Καί στό αὐτοκίνητο πού ὁδηγεῖ, καί στόν δρόμο πού περπατάει, καί περίπατο πού πηγαίνει, καί δουλειές ἄλλες πού κάνει, ὁ νοῦς μπορεῖ νά προσεύχεται: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν».

Ἄν θέλετε δοκιμᾶστε καί θά μέ θυμηθεῖτε, πόση εἰρήνη θά ἔλθει στήν ψυχή σας καί πόση χαρά θά πάρετε.

ΠΟΙΟΣ ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΕΙ ΕΚΛΟΓΗ ΔΙΚΟΥ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΗΤΗΣ;

ΠΟΙΟΣ ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΕΙ ΕΚΛΟΓΗ ΔΙΚΟΥ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΗΤΗΣ;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ποιος Ηγούμενος του Αγίου Όρους προσπάθησε -ανεπιτυχώς ευτυχώς- να επιβάλει τον ευνοούμενό του ως νέο Αρχιεπίσκοπο Κρήτης;

Παράξενη, εκ πρώτης 

όψεως, η ερώτηση!

Ποια δουλειά και ποια ευθύνη και ποια αρμοδιότητα έχει ή θα μπορούσε ποτέ να έχει ένας Ηγούμενος του Αγίου Όρους να επιδιώκει την εκλογή του 

ευνοούμενού του ως Αρχιεπισκόπου Κρήτης;

Ασφαλώς καμμία!

Πλην όμως!

Ηγούμενος Μονής του Αγίου Όρους κατόρθωσε να βάλει τον εκλεκτό του -με τις ραδιουργίες και τα αργύριά του- στο τριπρόσωπο που καταρτίζει η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος της Ημιαυτόνομης, υπό το Οικουμενικό Πατριαρχείο, 

Εκκλησία της Κρήτης.

Αφού το εγχείρημα, σε πρώτη φάση πέτυχε, και ο ευνοούμενος του συμπεριελήφθη στο τριπρόσωπο, ο αδίστακτος και ασυνείδητος αυτός Ηγούμενος ζήτησε ακρόαση από τον Παναγιώτατο για να τον πείσει να εκλέξει το εκλεκτό του.

Ο Πατριάρχης, όμως, θεώρησε 

ότι η τόσο απαράδεκτη 

εμπλοκή θα έφερνε σε δύσκολη 

θέση το Οικουμενικό Πατριαρχείο και έτσι απέρριψε το αίτημα του Πανoσιολογιώτατου Καθηγούμενου, που θέλει να μας το παίζει Οικουμενικός Πατριάρχης!

Η ενεργή αυτή ανάμιξη του εν λόγω Ηγουμένου ελπίζω να βοηθά όλους να αντιληφθούν ποιο θανάσιμο κίνδυνο διατρέχει το Άγιον Όρος, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, η Εκκλησία της Κύπρου, η Εκκλησία της Ελλάδος και η Ορθοδοξία εν γένει, από την αδίστακτη συμμορία των πλανεμένων και Θεομπαικτών Ιωσηφιτών.

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ π. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΖΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΙΣΙΟ Δ΄

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ π. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΖΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΙΣΙΟ

(με την οποία κατεδάφισε τις κακοδοξίες του π. Βασίλειου Βολουδάκη και ανέδειξε παράλληλα πολλές πτυχές του Οικουμενισμού)

Δ΄

=====

Σέ αὐτούς πού πρωτοστάτησαν στήν τολμηρή καί ὁμολογιακή αὐτή ἐνέργεια της διακοπής του μνημοσύνου τοῦ Ἀθηναγόρα ἀνῆκε καί ὁ Ἃγ. Παΐσιος ὁ ὁποῖος μοναχός, τότε, στήν Ἱ. Μ. Σταυρονικήτα συνήργησε τά μέγιστα, μαζί μέ τόν Καθηγούμενο ἀρχιμ. Βασίλειο Γοντικάκη, ὥστε καί ἡ Μονή του νά διακόψει τό μνημόσυνο τοῦ 

Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη.

Μάλιστα ὁ Ἅγ. Παΐσιος, ὁ ἡγούμενος π. Βασίλειος Γοντικάκης καί ὁ ἱερομ. Γρηγόριος στήν ἀπό 21.11.1968 κοινή ἐπιστολή τους, χαρακτήρισαν τά λεχθέντα καί πραχθέντα ὑπό τοῦ Ἀθηναγόρα ὡς «ἀκατανόητα καί δυστυχῶς βλάσφημα διά τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν» καί σημείωσαν: «ἡ ἂρνησι πρός τόν Πατριάρχη δέν εἶναι ἂρνησι πρός τήν ἀγάπην οὒτε πρός τήν ἑνότητα. Εἶναι “ὂχι” πρός τό ψεῦδος καί “ναί” πρός τήν Ἀλήθεια» («Ὀρθόδοξος Τύπος», τ. 98/1.3.1969, σ. 4  καί  τ. 1680/9.3.2007, σ. 5)

[1] Τά ἐπίσημα μασονικά περιοδικά κατ’ ἐπανάληψη ἔχουν δημοσιεύσει ὅτι ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας ἦταν Μασόνος [τόν χαρακτηρίζουν: «μέγα» (Πυθαγόρας 1977, τ. 5, σ. 5), «ἐνσυνείδητο μασόνο» (Πυθαγόρας, 1977, τ. 58-59, σ. 49), «τοῦ Ὑπάτου 33ου βαθμοῦ…μεγάλο ὁραματιστή τῆς ἑνώσεως τῶν Χριστιανῶν» (Ἰλισσός, 1973, τ. 97, σ. 41)]. Μάλιστα στίς 12.10.1972 τοῦ ἒκαναν καί μασονικό «μνημόσυνο» στήν Ἀθηναϊκή Μασονική Στοά «Ἁρμονία» (Τεκτονικό Δελτίο, 1972, τ. 104, σ. 232 κἑξ)!  Δυστυχῶς γιά τή μνήμη τοῦ Πατριάρχου, δέν ἔχει ὑπάρξει κάποια διάψευση, οὔτε κἄν ἁπλή διαμαρτυρία πρός τό Τεκτονικό Ἵδρυμα ἀπό τούς πνευματικούς ἐπιγόνους  του.

[2] Ἐξαιρετικά στοιχεῖα-ντοκουμέντα γιά  τή στάση τοῦ Ἁγ. Ὄρους ἔναντι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἔχει ἡ ἔκδοση Ἁγιορειτῶν Πατέρων «Ἅγιον Ὂρος, Διαχρονική μαρτυρία στούς ἀγῶνες ὑπέρ τῆς Πίστεως», Ἃγ. Ὂρος  22014.

(Συνεχίζεται)

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ π. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΖΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΙΣΙΟ Γ΄

 ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ π. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΖΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΙΣΙΟ

(με την οποία κατεδάφισε τις κακοδοξίες του π. Βασίλειου Βολουδάκη και ανέδειξε παράλληλα πολλές πτυχές του Οικουμενισμού)

Γ΄

=====

Σέ ὁλόκληρη τήν ἱστορία τοῦ Ὀρθοδόξου Μοναχισμοῦ οἱ Μοναχοί, παράλληλα μέ τόν προσωπικό τους ἀγῶνα ἐναντίον τῶν παθῶν, ἐνδιαφέρονταν ἰδιαίτερα γιά τήν διαφύλαξη τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως. Μάλιστα, ὅταν στήν Ἐκκλησία παρουσιαζόταν κίνδυνος ἀλλοιώσεώς της μέ τήν ἐμφάνιση κάποιας αἱρέσεως, ἄφηναν τήν ἡσυχία τῆς ἐρήμου (Μ. Ἀντώνιος) ἤ τοῦ κελιοῦ τους καί πρωτοστατοῦσαν στόν ἀγώνα γιά τή διαφύλαξη τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως (βλ. Οἱ ἀγῶνες τῶν Μοναχῶν ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἔκδ. 

Ἱ. Μ. Ὁσ. Γρηγορίου 

Ἅγ. Ὂρους, 2003).

Στίς ἀρχές τοῦ 20ου αἰ. στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἐνέσκηψε δειλά-δειλά ἡ πολύ ἐπικίνδυνη καί ὕπουλη αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἡ Οἰκουμενική Κίνηση, μασoνικῆς καί θεοσοφικῆς ἐμπνεύσεως, ἐμφανίστηκε ἀρχικά στόν προτεσταντικό χῶρο (19ος αἰ.), μέ προτεσταντικές ἐκκλησιολογικές προϋποθέσεις καί στοχεύσεις καί βέβαια μέ πρωτοπόρους τούς Προτεστάντες.

Μέ τήν ἀνάρρηση ὅμως στό Θρόνο τῆς Κωνσταντινουπόλεως τοῦ “μεγάλου” – κατά τους Οικουμενιτές– Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη Ἀθηναγόρα, ὁ Οἰκουμενισμός ἔλαβε καί θεσμική κάλυψη στόν Ὀρθόδοξο χῶρο μέ πρωτοφανῆ ἀνατροπή τῆς μέχρι τότε ἐκκλησιαστικῆς καί 

κανονικῆς τάξεως. 

Ὁ Ἀθηναγόρας «μέ μία σειρά ἀπό πρωτόγνωρες ἀποφάσεις καί ἐνέργειες ἀνέτρεψε μέ συνοπτικές διαδικασίες κάθε δεδομένο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἀνέτρεψε ἱερούς κανόνες, συνοδικότητα, ἁγιοπατερική παράδοση, δογματική καί ἐκκλησιαστική συνείδηση» καί οὐσιαστικά ἀμνήστευσε τίς πλάνες καί τά ἐναντίον τῆς εὐαγγελικῆς Ἀλήθειας ἐγκλήματα τοῦ Παπισμοῦ ἐξισώνοντας τήν αἵρεση μέ τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, τήν πλάνη μέ τήν ὀρθή Πίστη, τό δαιμονικό ψεῦδος μέ τήν Ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου, τόν Παπισμό μέ τήν Ὀρθόδοξη 

Ἐκκλησία.

Ἔτσι, μπροστά σέ αὐτό τό ξεθεμελίωμα τῆς ἐκκλησιαστικῆς παράδοσης, ὁ ἁγιορειτικός μοναχισμός (Μονές, Σκῆτες καί Κελιά) ἀκολουθώντας τή μακραίωνη ἐκκλησιαστική καί κανονική παράδοση ἔπαψαν νά ἀναγνωρίζουν τόν Πατριάρχη Ἀθηναγόρα ὡς Ὀρθόδοξο Πατριάρχη καί διέκοψαν τή μνημόνευση τοῦ ὀνόματός του (ἀπό τό 1970 μέχρι τό θάνατό του (7.7.1972) σέ ἔνδειξη διαμαρτυρίας γιά τήν οἰκουμενιστική του πολιτική. 

«Ἡ διακοπή τοῦ Μνημοσύνου ἀποτελεῖ ἄρνησιν καί πράξιν ἀντιστάσεως, ἐν ὄψει διαγραφομένου κινδύνου», τόνιζε προφητικά ἡ Ἱ. Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὂρους σέ ἔγγραφό της.

(Συνεχίζεται)

Ι. Μ. ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ: 5 ΝΕΚΡΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ, ΑΠΟ ΚΟΡΩΝΟΙΟ, ΣΕ ΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ. ΑΛΛΟΙ 7 ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΘΑΝΑΣΙΜΑ

Ι. Μ. ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ: 5 ΝΕΚΡΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ, ΑΠΟ ΚΟΡΩΝΟΙΟ, ΣΕ ΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ. ΑΛΛΟΙ 7 ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΘΑΝΑΣΙΜΑ

ORTHODOXIA.INFO

Γραφείο Ρεπορτάζ

=====

Συναγερμός έχει σημάνει στις υγειονομικές αρχές, μετά και τον πέμπτο νεκρό μοναχό μέσα σε δέκα ημέρες, στην ιερά μονή Φιλοθέου στο Άγιον Όρος.

Ο π. Ταξιάρχης, εκοιμήθη αργά το βράδυ του Σαββάτου, νικημένος από επιπλοκές του κορονοϊού.

Σύμφωνα με πληροφορίες της voria.gr, στη μονή Φιλοθέου, σχεδόν το σύνολο των μοναχών, έχουν προσβληθεί από κορoνοϊό και από τους σαράντα μοναχούς, περισσότεροι από είκοσι, βρίσκονται απομονωμένοι στα κελιά τους με συμπτώματα.

Σημειώνεται, πως όλοι οι μοναχοί που έχουν καταλήξει ήταν ανεμβολίαστοι, όπως και σχεδόν όλοι οι μοναχοί της Φιλοθέου.

Αμείωτος ο αριθμός των κρουσμάτων

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, το γεγονός μάλιστα προβληματίζει την Ιερά Κοινότητα, αλλά και τις υγειονομικές αρχές, καθώς παρότι η μονή βρίσκεται σε καραντίνα εδώ και ένα μήνα, ο αριθμός των κρουσμάτων δεν υποχωρεί και η διασπορά συνεχίζεται.

Οι ίδιες πληροφορίες ωστόσο αναφέρουν, ότι σε σοβαρή κατάσταση βρίσκονται και άλλοι επτά ηλικιωμένοι μοναχοί εντός του μοναστηριού, αλλά για την ώρα δεν υπάρχουν περισσότερες λεπτομέρειες, για την ακριβή κατάσταση της υγείας τους.

Να σημειωθεί, ότι το Σάββατο εκοιμήθη ο π. Κοσμάς, που ήταν και οδοντίατρος της μονής Φιλοθέου, ενώ μέσα στην εβδομάδα νικήθηκαν από τον κορονοϊό ο π. Δαμιανός και ο π. Πορφύριος, ενώ πριν από δύο εβδομάδες ο π. Λουκάς, προϊστάμενος και αντιπρόσωπος στο παρελθόν της μονής, στην ιερά κοινότητα.