ΕΠΕΤΕΙΟΣ 1ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1955

ΕΠΕΤΕΙΟΣ 1ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1955

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Ημέρα σημαδιακή για την Κύπρο, και όχι μόνο η σημερινή. Η μικρή Κύπρος τα έβαλε με τη Βρετανική αυτοκρατορία. Δεν θα μιλήσουμε για το γνωστό τοις πάσι θάρρος των αγωνιστών της ελευθερίας, αλλά θα δούμε κάτι που πολλοί ξεχνούν και άλλοι αγνοούν τελείως. Το ιδεολογικό υπόβαθρο, που δεν ήταν τίποτε άλλο από την ορθόδοξη χριστιανική τους πίστη. 

Η πρώτη προκήρυξη που κυκλοφόρησε την 1η Απριλίου 1955 με την υπογραφή ΕΟΚΑ ο αρχηγός Διγενής, ξεκινά με την φράση: «Με την βοήθειαν του Θεού…».  

Ποιος γνωρίζει, άραγε ότι ο Ιάκωβος Πατάτσος υπήρξε έμπειρος κατηχητής που μάζευε τα παιδιά της Αγλαντζιάς (προαστείου της Λευκωσίας) στη μικρή εκκλησία της Παναγίας και τους μιλούσε για το Χριστό και την πίστη μας; 

Γνωρίζετε ότι ο λαμπρός αγωνιστής Μάρκος Δράκος, που έπεσε μαχώμενος κατά των αποικιοκρατών στα βουνά του Τροόδους, κουβαλούσε στο κρησφύγετό του χριστιανικά βιβλία, τα οποία μελετούσε με προσοχή τις ώρες της ανάπαυλας των μαχών; 

Δεν μπορεί να μας διαφεύγει ότι ο κατ' εξοχήνστρατολόγος της ΕΟΚΑ, ο μ. Παπασταύρος Παπααγαθαγγέλου, από το εξομολογητήριο πύκνωνε τις τάξεις των μαχητών της. 

Με πιάνει ανατριχίλα όποτε  θυμηθώ  ότι ο Χαρίλαος Μιχαήλ βαδίζοντας με το μέτωπο ψηλά για την αγχόνη, είχε στα χείλη  τον υμνο της Μ. Παρασκευής «Ότε κατήλθες προς τον θάνατον…». Η Καινή Διαθήκη ήταν διαρκώς στα χέρια του έφηβου μαχητή της ΕΟΚΑ Ευαγόρα Παλληκαρίδη, από τις σελίδες της οποίας άντλησε ακατάβλητο  θάρρος, που τον έκανε να σταθεί ολόρθος μπροστά στη θηλειά της αγχόνης. 

Διάβασα στα «Απομνημονεύματα» του στρατηγού Γεώργιου Γρίβα-Διγενή ότι ο μακαριστός αρχιμανδρίτης Κωνσταντίνος Λευκωσίατης είχε οργανώσει, με εμπιστούς του ιερείς, δίκτυο πνευματικού ανεφοδιασμού των ανταρτών  της ΕΟΚΑ. 

Κάποιος, εμπιστός της Οργάνωσης, όπως μου είπε, είχε μείνει για λίγο σε κρησφύγετο στο σπίτι του μακαρίτη Τηλεμάχου Νικοδήμου, στο χωριό Άλωνα, μαζί με τους  αντάρτες. Όταν επρόκειτο να φάνε, σημειώνει, έκαναν πρώτα προσευχή και το σταυρό τους. Στα κρατητήρια της Κοκκινοτριμιθιάς (που ήταν στην πραγματικότητα στρατόπεδο συγκεντρώσεως) οι κρατούμενοι απαίτησαν και έφτιαξαν μια παράγκα-εκκλησία για να μπορούν να προσεύχονται. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι Αγγλοι αποικοκράτες είχαν μετατρέψει σε κρατητήριο ιερέων το μοναστήρι της Παναγίας του Μαχαιρά. Ο εξομολόγος π. Αντώνιος Ερωτοκρίτου ήταν ο τελευταίος άνθρωπος που είδαν οι αγωνιστές πριν οδηγηθούν στην αγχόνη. 

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΡΑΣΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΡΑΣΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ

Του κ. Φώτη Αθανασίου

===========

Aγαπητέ Παναγιώτη,

Το Σάββατο 17 Μαϊου είδα ένα άρθρο του Αριστου Μιχαηλίδη για το ήθος του μακαριστού Παπασταύρου Παπαγαθαγγέλου. Σου το γράφω όπως έχει δημοσιευτεί.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΝΑ ΜΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΕΙ

-----------------

Από την εξορία των Σεϋχελλών ο Παπασταύρος Παπαγαθαγγέλου, εξόριστος με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, τον Κυρηνείας Κυπριανό και τον Πολύκαρπο Ιωαννίδη, έγραφε στην παπαδιά του για μια εκδρομή που τους πήραν οι φύλακές τους 

στο νησί και κατέληγε:

“Κάπου εκεί βγάλαμε και μια φωτογραφία την οποία σας στέλλω. Προσοχή να μη δημοσιευθεί, γιατί είμαστε με το αντερί. Φύλαξετέ την για ανάμνηση.”

Εμείς τι να πούμε; Ότι σήμερα, η έγνοια όλων θα ήταν να διαρρεύσουν τη φωτογραφία για να γίνουν διάσημοι;

Ο Παπασταύρος στις μακρινές Σεϋχέλλες ανησυχούσε να μην δει ο κόσμος φωτογραφία ιερωμένων μόνο με το αντερί, χωρίς τα επίσημα ράσα. Τέτοιοι άνθρωποι έκαναν τον απελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου. Οι απόγονοί τους δεν έμαθαν τίποτε από αυτούς;

Το διαβάσαμε στις επιστολές-ντοκουμέντο, στο βιβλίο "Παπασταύρος Παπαγαθαγγέλου, απο την Κύπρο στις Σεϋχέλλες - Χρονικό Εξορίας", που μόλις κυκλοφόρησε από την κόρη του, Βαρβάρα Παπασταύρου Κορωνιωτάκη, ερευνήτρια, διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Σ' αυτές τις επιστολές, μπορεί να ανακαλύψει ο αναγνώστης

απίστευτης (για τις μέρες μας) αγνότητας ανθρώπους.

Σε χαιρετώ,

Φώτης Αθανασίου