ΟΣΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ,ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΦΟΒΟ ΘΕΟΥ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ

 

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! ΕΚΑΝΕ ΚΙ ΕΝΑ ΚΑΛΟ Ο ΚΟΡΩΝΟΙΟΣ!

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! ΕΚΑΝΕ ΚΙ ΕΝΑ ΚΑΛΟ Ο ΚΟΡΩΝΟΙΟΣ!

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Η πανδημία του κορωνοιού έσεισε και συνεχίζει να σείει από τα θεμέλια την υφήλιο.

Είχε, όμως, και ορισμένα ευεργετικά αποτελέσματα ο κορωνοιός.

Ένα από αυτά είναι ότι ματαίωσε την μετάβαση της Πατριαρχικής αντιπροσωπείας που στέλλει το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο Βατικανό, στην Θρονική εορτή του Βατικανού, κάθε χρόνο ανελλιπώς από το 1968, μετά από διευθέτηση που έκανε ο Πάπας Παύλος Στ΄ και ο Μεγάλος Αποστάτης της πίστης μας Πατριάρχης Αθηναγόρας.

Ας ευχηθούμε ότι η ακύρωση της μετάβασης της αντιπροσωπείας του Οικουμενικού Θρόνου θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια. 

Προσευχόμαστε εκτενώς προς τον Κύριο να φωτίσει τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τους άλλους οικουμενιστές του Φαναρίου να σταματήσουν οριστικά τις οικουμενιστικές ασχημίες κατά την θρονική εορτή του Βατικανο, αλλά και στην θρονική εορτή του Οικουμενικού Πατριαρχείου, όταν υψηλόβαθμη αντιπροσωπεία του Βατικανού μεταβαίνει στην Κωνσταντινούπολη και μαγαρίζει τον πατριαρχικό ναό του Αγίου Γεωργίου με τις οικουμενιστικές συμπροσευχές που πραγματοποιούνται ανελλιπώς από το 1968.

Εκφράζουμε ανυπόκριτη την χαρά μας επειδή ματαιώθηκε η μετάβαση αντιπροσωπείας του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Βατικανό και ευχόμαστε εκτενώς προς τον Κύριο να ανατρέπει πάντοτε τα σχέδια των Οικουμενιστών, που λυμαίνονται την ορθόδοξη ευσέβεια.

ΑΙ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΣΤΕΙΛΟΥΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟΝ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ. ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΤΑΣΧΟΥΝ ΚΑΙ ΣΥΣΚΕΨΕΩΣ ΕΙΣ ΡΟΔΟΝ

ΑΙ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΣΤΕΙΛΟΥΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟΝ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ. ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΤΑΣΧΟΥΝ ΚΑΙ ΣΥΣΚΕΨΕΩΣ ΕΙΣ ΡΟΔΟΝ

Παρασκευή 30 Αὐγούστου 1963

Τοῦ κ. Μ. Γεωργίου 

=====

Αἱ Ἑλληνορθόδοξαι Ἐκκλησίαι, σταθμίσασαι τὰς νέας καὶ πάλιν ἐχθρικὰς ἐκδηλώσεις τῆς Ἁγίας Ἕδρας, καὶ συγκεκριμένως 

1.) τὴν προτροπὴν τοῦ Πάπα Παύλου πρὸς τοὺς Ἑλληνορθοδόξους Ἱεροσπουδαστὰς ὅπως «λαμβάνουν φῶς ἐκ τῶν ἀληθειῶν τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας», 

2.) τὴν διοχέτευσιν καταλλήλως τῆς πληροφορίας περὶ προσκλήσεως τοῦ Πάπα Εὐθὺμ εἰς τὸ Βατικανὸν (πρὸς στάθμευσιν τῶν ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀντιδράσεων), καὶ 

3.) τὴν ἐμμονὴν ἐπὶ τῆς ἱστορικῶς ἀστηρίκτου ἐκδοχῆς ὅτι εἰς τὴν Ἔφεσον εὑρίσκεται ὁ «Οἶκος τῆς Παναγίας» (προκειμένου οὕτω νὰ δημιουργηθῆ εἰς Μικρὰν Ἀσίαν ἕν ἐλεγχόμενον ἀπʼ εὐθείας ὑπὸ τοῦ Βατικανοῦ Ρωμαιοκαθολικὸν προπαγανδιστικὸν κέντρον), ἀπεφάσισαν ὁμοφώνως ὄχι μόνον νὰ μὴ ἀποστείλουν εἰς τὴν συνερχομένην τὴν 29ην Σεπτεμβρίου Β΄ Σύνοδον τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν τοὺς ζητηθέντας «παρατηρητάς», ἀλλὰ οὔτε κὰν νὰ μετάσχουν μιᾶς εἰδικῆς συσκέψεως τὴν ὁποίαν ἀπεφάσισεν ὅλως αἰφνιδίως νὰ συγκροτήση πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν εἰς τὴν Ρόδον, τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον.

Ἡ προαναφερθεῖσα σύσκεψις, ἡ ὁποία ἔχει ὁρισθῆ διὰ τὴν 15ην προσεχοῦς Σεπτεμβρίου, ἀπεφασίσθη, κατὰ πληροφορίας μας, ἀπὸ τὸ Φανάριον, ἐν συνεχεία τῆς γνωστῆς ἐπιστολῆς τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κ. Χρυσοστόμου πρὸς τὸν ἀντιπρόσωπον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου εἰς τὸ Παγκόσμιον Συμβούλιον Ἐκκλησιῶν (τὴν ὁποίαν ἐδημοσίευσεν ἀποσπασματικῶς ὁ «Ἑλληνικὸς Βορρᾶς»). 

Ὡς γνωστόν, διὰ τῆς ἐπιστολῆς του ἐκείνης ὁ προκαθήμενος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, μεταξὺ τῶν ἄλλων, ἀπεδοκίμασε δριμύτατα καὶ τὴν προαναφερθεῖσαν ἐνέργειαν τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας ἔναντι τῶν Ἑλληνορθοδόξων ἱεροσπουδαστῶν καὶ ἐξέφρασε τὴν πλήρη ἀντίθεσίν του πρὸς οἱανδήποτε ἀπὸ ἐλληνορθοδόξου πλευρᾶς προσπάθειαν, κατετείνουσαν τυχὸν εἰς τὴν συνέχισιν τῶν «ἐρωτοτροπιῶν» μετὰ τοῦ δυτικοῦ κόσμου.

Ἤδη, κατόπιν τῆς ὡς ἄνω ἀρνήσεως τῶν Ἑλληνορθοδόξων ὅπως μετάσχουν εἰς τὴν Πανορθόδοξον σύσκεψιν τῆς Ρόδου, ἀντιμετωπίζεται τὸ δίλημα: Ἤ νὰ ματαιωθῆ αὕτη ὀριστικῶς, ἤ νὰ πραγματοποιηθῆ μὲ τὴν συμμετοχὴν μόνον τῶν Σλαβοφώνων Ἐκκλησιῶν.

*Το ἀπόκομμα ευρέθη στα αρχεία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου. Όπως φαίνεται, και ἀπό τὴν Θριαμβεύουσα Ἐκκλησία μας στέλνει υλικό για τον ἀγώνα.

ΟΤΑΝ Ο ΠΑΠΑΣ ΠΑΥΛΟΣ ΣΤ΄ ΕΠΑΙΖΕ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΖΕ ΤΟΥΣ ΑΦΕΛΕIΣ!

Ο αιρεσιάρχης του Βατικανού Πάπας Παύλος ΣΤ΄, γονάτισε και φίλησε τα πόδια του αρχικουμενιστή Μητροπολίτη Χαλκηδόνος Μελίτωνα (Χατζή).

Οι Οικουμενιστές "συγκλονίστηκαν", οι αφελείς εντυπωσιάστηκαν και όσοι δεν παίζουν με την πίστη τους αντελήφθησαν πού το πάει ο ποντίφηκας.

Ο Πάπα Παύλος ΣΤ΄ έστειλε το μήνυμα ότι δήθεν το πρωτείο που ασκεί είναι πρωτείο διακονίας και όχι κυριαρχίας.

Ο θεατρινισμός του Πάπα κινήθηκε σύμφωνα με τον γνωστό Παπικό ισχυρισμό ότι ο Πάπας της Ρώμης είναι πρώτος με την έννοια του servus servorum (ο δούλος των δούλων).

Θεατρινισμοί ποτισμένοι με την Βατικάνεια Μακιαβέλειο ραδιουργία και προπαγάνδα.

Ο ΑΔΙΟΡΘΩΤΟΣ ΙΑΤΡΟΣ κ. ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΝΑΝΗΣ

Ο ΑΔΙΟΡΘΩΤΟΣ ΙΑΤΡΟΣ κ. ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΝΑΝΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ιωαννίνων: ''Όλοι μαζί κάναμε κάτι το οποίο είναι μεγάλος άθλος'' (ΦΩΤΟ

“"Φοβερή" ποιμαντική ασχολία, δεν νομίζετε; Μετά τον "πράσινο" πατριάρχη έχουμε το "μητροπολίτη της ανακύκλωσης"...Αυτό και αν είναι φλέγον και ζέον και τσουρουφλίζον "ποιμαντικό" πρόβλημα!!!”

σχολιάζει ο φίλος ιατρός κ. Λυκούργος Νάνης για τις ναρκισσιστικές δηλώσεις του Σεβ. Ιωαννίνων για την ανακύκλωση.

Τι να σας κάνω γιατρέ μου; Μια ζωή είστε αδιόρθωτος.

Ακούς εκεί να μη κατανοείτε ότι η ανακύκλωση, οι χελωνίτσες καρέτα-καρέτα, η διάσωση των πολικών αρκούδων, οι προσευχές στην (άκουσον! άκουσον!) “μητέρα γαία” και οι κρουαζιέρες σε πολυτελείς θαλαμηγούς σε όλους τους μεγάλους ποταμούς του κόσμου δεν είναι πρώτιστο ποιμαντικό καθήκον των ποιμένων της Εκκλησίας.!!!

Φταίω, λοιπόν, που βάζω σκίτσο πάνω από όλες σας τις αναρτήσεις “φωνή βοώντος εν τη ερήμω”;

Και πού ξέρετε;

Όταν μελλοντικά βάλετε μυαλό θα αλλάξουμε το σκίτσο και θα βάλουμε την φωτογραφία της συνάντησης του “Πάπα” Παύλου ΣΤ΄και του Πατριάρχη Αθηναγόρου. Του Μεγάλου Αθηναγόρου όπως αρέσκονται οι Οικουμενιστές να αποκαλούν τον Μεγάλο Αποστάτη της Πίστης μας Αθηναγόρα.

Αν πάλιν αυτό δεν σας εμπνέει μη στενοχωρείστε. Μπορώ κάλλιστα να βάζω στις αναρτήσεις σας την φωτογραφία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου με τον “Πάπα” Φραγκίσκο ή με τον “Πάπα" Βενέδικτο την ώρα που ανταλλάσσουν λειτουργικό ασπασμό στον πατριαρχικό ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι.

Καθόλου, λοιπόν, μη στενοχωρείστε! Δεν χαλώ καρδιές για τέτοια μικροπράγματα.

ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Του Γέροντα Φιλόθεου Ζερβάκου

=====

Η Ορθόδοξος Εκκλησία δεν συνηθίζει να κάμνη καινοτομίας, ως η των Δυτικών και Διαμαρτυρομένων, αι οποίαι αφ' ότου απεσχίσθησαν έργον ακατάπαυστον έχουν να ποιούν καινοτομίας και μεταρρυθμίσεις, αφού και εις τοιαύτην ασέβειαν και παραφροσύνην έφθασαν να μεταρρυθμίσουν και καινοτομήσουν πάντα τα μυστήρια και τας ιεράς παραδόσεις και πολλά να καταργήσουν...

Δύο είναι τα αίτια διά τα οποία πολλοί εκ των σημερινών Αρχιερέων τολμούν να ποιούν καινοτομίας ή μεταρρυθμίσεις εις τα της Εκκλησίας, η υπερηφάνεια, με το να νομίζουν οι πλείστοι των Ιεραρχών, εκτός ολίγων εξαιρέσεων, ότι είναι σοφώτεροι και ανώτεροι των Αγίων Πατέρων, και δεύτερον η κοιλιοδουλεία και η φιλαυτία. Με το να έγιναν οι πλείστοι εξ αυτών σαρκολάτραι τους εγκατέλειπεν η χάρις του Αγίου Πνεύματος...

Εάν ο πατριάρχης, τας συστάσεις της Κυβερνήσεως και της Ιεράς Συνόδου και Ορθοδόξων Αρχιερέων, Ιερέων και λαϊκών, δεν τας δεχθή, τας απορρίψη και επιμείνη εις την ένωσιν, τότε να τον αποκηρύξουν.

Διότι εν ή περιπτώσει δεν αντιπούν, αλλ' υποχωρήσουν και είπουν ότι ημείς θα ακολουθήσωμεν τον πατριάρχην, τότε θα επανέλθη αυθωρεί η καταστροφή. Τότε ουκ έχω τι άλλο ειπείν, ειμί ουαί τη Ορθοδόξω Εκκλησία της Ελλάδος! Ουαί και τω Ελληνικώ Έθνει!

Διότι η υποδούλωσις της Εκκλησίας της Ελλάδος εις τον Παπισμόν θα είναι υποδούλωσις και του Έθνους. Θα είναι δε ασυγκρίτως χειροτέρα της υποδουλώσεως εις τον Μωαμεθανισμόν και τον ψευδοπροφήτην Μωάμεθ...

Εάν ο Πάπας θέλη ένωσιν να αναγνωρίση και ομολογήση όλας τας πλάνας, αιρέσεις και καινοτομίας τας οποίας έκαμον, απ' αρχής οι κατά καιρούς Πάπαι, αποσχισθέντες από την Ορθόδοξον Εκκλησίαν, να μετανοήση, να κλαύση πικρώς, να ταπεινωθή και τότε είναι δεκτός.

Εάν δεν αποβάλλουν την υπερηφάνεια και ο Πατριάρχης και ο Πάπας και εάν δεν ταπεινωθούν, μιμούμενοι τον Κύριον, όχι μόνον δεν θα επιτύχουν αλλά θα αυξήσουν την διαίρεσιν και θα προξενήσουν μεγάλα σκάνδαλα, ταραχάς, συγχύσεις, μεγάλην βλάβην και ζημίαν εις τα εαυτών ποίμνια.

Εάν μιμηθούν τον Κύριον και ταπεινωθούν, θα επιτύχουν την ένωσιν, θα ωφελήσουν εαυτούς και τα εαυτών ποίμνια και θα δοξασθή και δι’ αυτών, ως εδοξάσθη και υπό των Αγίων Αποστόλων το Όνομα του Ουρανίου μας Πατρός, επειδή «Κύριος υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν», και «πας ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται, ο δε ταπεινών εαυτό υψωθήσεται» (Λουκ.18, 14).

ΠΗΓΗ:

Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη"

ΓΕΝΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΑΓΑΜΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥ “ΚΛΗΡΟΥ”: Η ΡΙΖΑ ΤΗ ΗΘΙΚΗΣ ΣΗΨΕΩΣ ΤΟΥ Β΄

ΓΕΝΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΑΓΑΜΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥ “ΚΛΗΡΟΥ”: Η ΡΙΖΑ ΤΗ ΗΘΙΚΗΣ ΣΗΨΕΩΣ ΤΟΥ

Β΄

Του Γραφείου επί των αιρέσεων της Ι. Μ. Πειραιώς

=====

Πιστεύουμε ακράδαντα, ότι η κύρια αιτία της διαχρονικής ηθικής σήψεως του παπικού «κλήρου» είναι η γενική υποχρεωτική αγαμία, η οποία, όπως είναι γνωστό, καθιερώθηκε στη Σύνοδο της Ελβίρας, (300 μ.Χ.), διά του 33^ου Κανόνος της. 

Ο όσιος Κοδρούης, επίσκοπος της Δύσεως, θέλησε να εισαγάγει στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο προς έγκριση την απόφαση της εν Ελβίρα Συνόδου, αλλά συνάντησε την σθεναρή αντίσταση του οσίου Παφνουτίου και έτσι η πρόταση του δεν έγινε δεκτή. 

Κατά της γενικής αγαμίας του κλήρου αποφαίνεται ήδη ο Ε΄ Κανών των αγίων Αποστόλων. 

Αργότερα, η ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδος, λαμβάνοντας υπ’ όψιν της αφ’ ενός μεν το γεγονός ότι η αγαμία είναι χάρισμα, σύμφωνα με τον λόγο του Κυρίου: «ου πάντες χωρούσι τον λόγον τούτον, αλλ  οίς δέδοται», (Ματθ.19,11) και αφ’ ετέρου την ιερότητα του μυστηρίου του γάμου, (βλ. Εφ. 5,22), καταδικάζει διά του 13^ου Ιερού Κανόνος της, οριστικά πλέον και τελεσίδικα, την γενική αγαμία του κλήρου, επιτρέποντας τον γάμο, (προ της χειροτονίας), στους υποδιακόνους, διακόνους και πρεσβυτέρους και εξαιρώντας τους επισκόπους, οι οποίοι εξελέγοντο από τις τάξεις των μοναχών, ώστε να μπορούν να επιτελούν τα επισκοπικά τους καθήκοντα απερίσπαστοι από βιοτικές και οικογενειακές μέριμνες.

Κατά την Β΄ Βατικανή Σύνοδο, (1962-1965), ο Βραζιλιανός επίσκοπος Koop τόλμησε να θίξει το πρόβλημα της γενικής αγαμίας του κλήρου, εκφράζοντας τις απόψεις και πολλών άλλων ρωμαιοκαθολικών επισκόπων, ωστόσο ο τότε Πάπας Παύλος ο Στ΄ απέκλεισε κάθε περαιτέρω συζήτηση. 

Αλλά και μέχρι σήμερα δεν παύουν να ακούγονται φωνές, ακόμη και μέσα στους κόλπους του Παπισμού, που επισημαίνουν την αιτία του κακού, οι οποίες όμως δεν εισακούονται. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του αρχιεπισκόπου της Βιέννης, καρδιναλίου Κριστόφ Σόνμπορν, ο οποίος δήλωσε παλιότερα ότι «η κατάργηση της αγαμίας ίσως θέσει τέρμα στις σεξουαλικές καταχρήσεις από ιερωμένους, αλλά ο τότε Πάπας τον επανέφερε στην τάξη κάνοντας λόγο για ‘την αρχή της ιερής αγαμίας’» (Ιστ. Το Βήμα)! 

Χαρακτηριστική είναι επίσης μια ηχηρή επιστολή από 39 ιταλίδες, κρυφές ερωμένες παπικών «κληρικών», το 2010, προς τον τότε Πάπα Βενέδικτο ΣΤ΄, οι οποίες του ζήτησαν να καταργηθεί η υποχρεωτική αγαμία του «κλήρου» για να νομιμοποιήσουν τις σχέσεις τους!

(Συνεχίζεται)

ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΥΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ MΕ΄

ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΥΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ

MΕ΄

Του π. Ἄγγελου Ἀγγελακόπουλου

=====                                                                  

127) Ἀντικανονικαί καί ἀντορθόδοξοι ἐνέρ­γειαι.

«Δυστυχῶς, ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας, ἀδιαφορῶν διά τήν κατάστασιν τοῦ Ὀρθοδόξου κόσμου, ἀδιαφορῶν ἀκόμη καί διά δόγματα τῆς Πίστεως, ἤνοιξε θύραν εἰς τούς ἑτεροδόξους, καί δή εἰς τούς Παπικούς, διά νά εἰσέρχωνται οὗτοι καί νά ἐξέρχωνται ἀκωλύτως εἰς τήν μάνδραν τῆς Ὀρθοδοξίας καί νά ἐπιφέρουν ἀνυπολόγιστον φθοράν. Αἱ δηλώσεις του περί ἐπι­κειμένης ἑνώσεως τῶν Ἐκκλησιῶν καί περί κοινοῦ ποτηρίου, εἰς διαφόρους συναντήσεις καί τό­πους γενόμενοι, ἔχουν συνταράξει τήν ἀδιάφθορον συνείδησιν τῶν ὀρθοδόξων. Οἱ πιστοί διερωτώνται, ποῦ βαίνομεν; Διορατικά πνεύματα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τῆς ἀντιστάσεως τῶν ποιμένων διαρκῶς ἑλαττουμένης, διαβλέ­πουν ὅτι ἡ ἕνωσις τῶν Ἐκκλησιῶν θά συντελεσθῆ DE FACTO. Μέγας κίνδυνος ἐπίκειται διασπάσεως τοῦ ὀρθοδόξου κόσμου ἐκ τῶν ἀκαί­ρων, ἀντικανονικῶν καί ἀντορθοδόξων ἐνεργει­ῶν τοῦ Πατριάρχου. Εἰς τάς ψυχάς πολλῶν Ορ­θοδόξων λειτουργῶν ἔχει δημιουργηθῆ κρίσις συνειδήσεως».

(Ἐξ ὑπομνήματος τοῦ Μητροπολίτου Φλωρί­νης κ. Αὐγουστίνου πρός τήν Ἱ. Σύνοδον, Ἰαν. 1969).

128) Ἀθέτησις Ἱερῶν Κανόνων.

«Ἡ πρώτη ἀθέτησις τῶν Ἱ. Κανόνων ἤρχισε πρό τῆς ἄρσεως τῶν ἀναθεμάτων διά τῆς συμπροσευχῆς Ἀθηναγόρου καί Παύλου ΣΤ' κατά τήν συνάντησιν τῶν Ἱεροσολύμων. Μετά τήν ἄρσιν, τό φαινόμενον τοῦ Πατριάρχου Κων/πό­λεως, προσευχομένου μετά τοῦ Παύλου ΣΤ' εἰς Κων/πολιν ἤ Ρώμην ἤ καί μετ' ἄλλων ἑτεροδόξων ἱεραρχῶν, εἶναι σύνηθες. Προσηυχήθη ὁ Ἀθηναγόρας εἰς Κων/πολιν μετ' Ἀρμενίων μονο­φυσιτῶν κληρικῶν, προσηυχήθη εἰς τό Λονδίνον μετά τοῦ Ἀγγλικανοῦ «ἀρχιεπισκόπου» Καντερβουρίας Μιχαήλ Ράμσεϋ, προσηυχήθη καί εἰς ἄλλας περιστάσεις κατά τήν «πορείαν τῆς ἀγάπης» ἀνά τάς ἑτεροδόξους χώρας». Οὕτω πώς ἐδόθη ἄνωθεν τό παράδειγμα τῆς ἀθετήσεως τῶν Ἱερῶν Κανόνων, οἱ ὁποῖοι ρητῶς ἀπαγορεύουν τήν προσευχήν τῶν ὀρθοδόξων μετά τῶν σχισματι­κῶν καί αἱρετικῶν. Ὁ ἔχων οἰκουμενικόν κύρος ΛΓ' Κανών τῆς ἐν Λαοδικεία Συνόδου ὁρίζει: «Οὐ δεῖ αἱρετικοῖς ἤ σχισματικοῖς συνεύχεσθαι». Ὁ ME' Κανών τῶν ἁγίων Ἀποστόλων προβλέ­πει καί ἀφορισμόν τοῦ κληρικοῦ, τοῦ συνευχομένου μετά τῶν αἱρετικῶν: «Ἐπίσκοπος ἤ πρε­σβύτερος ἤ διάκονος αἱρετικοῖς συνευξάμενος μόνον, ἀφοριζέσθω, εἰ δέ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς ὡς κληρικοῖς ἐνεργῆσαι τί, καθαιρείσθω».

(Ἴδε ΑΡΧΙΜ. ΣΠ. ΜΠΙΛΑΛΗΣ, Ὀρθοδοξία καί Παπισμός, τόμ Β',σ. 365).

(Συνεχίζεται)

ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΥΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ MΔ΄

ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΥΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ

MΔ΄

Του π. Ἄγγελου Ἀγγελακόπουλου

                                      =====                                                                  

124) Συμπροσευχαί μέ Προτεστάντας.

Ὁ Τύπος τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐδημοσίευσε τήν 18.6.1966 δήλωσιν τοῦ Οἰκουμ. Πατρι­αρχείου, ἡ ὁποία ἀνέφερεν ὅτι, κατά τήν Θ. Λειτουργίαν τῆς 19.6.1966, θά παρίσταντο ΣΥΜΠΡΟ­ΣΕΥΧΟΜΕΝΟΙ δύο αἱρετικοί Προτεστάνται, οἱ ὁποῖοι ἦλθον πρός ἐπίσκεψιν τοῦ λατινίζοντος καί προτεσταντίζοντος Πατριάρχου. Καί ὡς νά μήν ἤρκει ἡ διαφημιστική αὕτη δήλωσις, ἡ Με­γάλη Πρωτοσυγγελία ἐξαπέλυσε καί ἐγκύκλιον πρός τούς προϊσταμένους, τάς ἐφοροεπιτροπάς καί τά προεδρεῖα τῶν Ἀδελφοτήτων καί τῶν Συνδέσμων τῆς τε Ἀρχιεπισκοπῆς καί τῶν πα­ρακειμένων Μητροπόλεων, καί συνιστᾶ πρός αὐ­τούς νά προσέλθουν «ὄχι μόνον οὗτοι εἰς τήν Λειτουργίαν, ἀλλά νά συμπαρασύρουν εἰς αὐτήν καί ὅσον δυνατόν περισσοτέρους ἐνορίτας των... ἵνα πάντες ὁμοῦ τιμήσωσι τούς ἐν λόγῳ ὑψηλούς ξένους».

(Ἴδε «Χρόνος», τῆς 19.6.1966).

125) Ἐπί τοῦ παπικοῦ Θρόνου.

"Ὁ Πατριάρχης κατά τήν συνάντησίν του μετά τοῦ πάπα Παύλου ΣΤ' ἐν Ρώμη, τήν 26.10.1967, ἐκάθησεν ἐπί τοῦ παπικοῦ θρόνου ἐπί 20 λεπτά τῆς ὥρας, δεχόμενος κυρίως τούς ἐν Ρώμῃ Ἕλληνας ὀρθοδόξους, ἀλλά καί τούς Ρώσους ὀρθο­δόξους πρόσφυγας. Οὗτοι ἐπεδόθησαν εἰς ζωη­ράς ἐπευφημίας, ὅταν ὁ Πατριάρχης ἀνέφερε τό ὄνομα τοῦ Πάπα ἑλληνιστί».

(Ἴδε  «Καθολική», φ.  1557/1.11.1967).

126) Πωλεῖ τήν Ὀρθοδοξίαν!

«…Αὐτά δυστυχῶς εἶναι τά μεγάλα!!! καί σο­βαρά!!! πανορθόδοξα!!! ζητήματα, πρός ἐπίλυσιν τῶν ὁποίων ἐκδαπανάται ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου ἐπί τῆς ἀφνειᾶς Πατριαρχίας Ἀθηναγόρου τοῦ Α', ὅν ὕ­μνησαν Φυλαί, Λαοί καί Γλῶσσαι καί ὅστις νυχθημέρως ἕν καί μόνον σκέπτεται, περί ἑνός καί μόνον ἐνδιαφέρεται, μεριμνᾶ καί τυρβάζεται, καί τοῦτο εἶναι τό πῶς πραξικοπηματικῶς καί αὐθαι­ρέτως νά πωλήση τήν Ὀρθοδοξίαν εἰς τόν πάπαν Παῦλον τόν ΣΤ'».

(Ἴδε «Χρόνος» τῆς 15.1.1967).

(Συνεχίζεται)

ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΥΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ ΛΖ΄

ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΥΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ

ΛΖ΄

Του π. Ἄγγελου Ἀγγελακόπουλου

=====                                                                  

110) Ἡ Ἀγάπη κηδεύει τήν Ἀλήθειαν.

«Ἄς ἐγκαινιάσωμεν τήν τρίτην περίοδον τῆς ἀγάπης, ἐν καταλλαγῇ καί ἰσοτίμῳ ἐνότητι καί συνυπάρξει, ἄχρις οὖ συναντηθῶμεν καί αὖθις, ὅταν ὁ Κύριος εὐδοκήση ἐντός τοῦ κοινοῦ Ἁγίου Ποτηρίου καί Τιμίου Σώματος καί Αἵματος αὐτοῦ, ὡς ἐβιοῦμεν μέχρι τοῦ 1054, παρά τάς καί τότε ὑφιστάμενας διαφοράς. . . Ἦλθε λοιπόν ἡ ὥρα ὅπως «ἡ ἀγάπη κηδεύση τά νεκρά στοιχεῖα. Βάψη τά αἰώνια μίση, ἐλευθέρωση τήν σκλαβωμένην ἀλήθειαν καί τάς φυλακισμένας πραγματικό­τητας»,. ..

«Ὁ κόσμος ἔχει ἀνάγκην ἀπό ἰσχυρόν ρεῦμα ἀ­γάπης, συμπαρασῦρον φραγμούς καί προκατα­λήψεις καί ἀπιστίας».

(Ἐκ μηνύματός του ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ Πάσχα τοῦ 1967. Ἴδε «Καθολική», φ. 1536, 3.5.1967).

111) Θά «ἐπανιδρύσωμεν» τήν Ἐκκλησίαν!

«Εἰς τήν κίνησιν πρός τήν ἕνωσιν, δέν πρόκει­ται ἡ μία Ἐκκλησία νά βάδιση πρός τήν ἄλλην, ἀλλ' ὅλαι ὁμοῦ νά ἐπανιδρύσωμεν τήν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν καί Ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν, ἐν συνυπάρξει εἰς τήν Ἀνατολήν καί τήν Δύσιν, ὅπως ἐζώμεν μέχρι τοῦ 1054, παρά καί τάς τότε ὑφιστάμενας Θεολογικάς διαφο­ράς».

(Ἐκ τοῦ μηνύματός του ἐπί τῇ ἑορτῇ τῶν Χρι­στουγέννων τοῦ 1967. Ἴδε «Ἀπό τήν πορείαν τῆς ἀγάπης», σ. 87).

112) Ποῖον τό προέχον;

«Ἀφιεροῦντες τήν πρώτην ἡμέραν τοῦ ἔτους εἰς τήν εἰρήνην καί εὐχόμενοι, ὅπως τό ὅλον ἔ­τος εἴη εἰρηνικόν καί ἔτος ἑδραιώσεως τῆς εἰρήνης, ἀνανεοῦμεν τήν στερεάν ἀπόφασιν ἡμῶν, ὅπως πράξωμεν πᾶν τό ἀφ' ἡ­μῶν καί συνεργασθῶμεν μετά τῆς Α. Ἁγιότητος τοῦ Πάπα, μετά τῶν ἀγαπητῶν ἀδελφῶν ἡμῶν, τῶν Μακαριωτάτων Πατριαρχῶν καί Ἀρ­χιεπισκόπων, τῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκ­κλησιῶν, τῶν προκαθημένων τῶν ἄλλων Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν, ἔν τε τῇ Ἀνατολῇ καί τῇ Δύ­σει, μετά τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν Εκ­κλησιῶν, τῶν Ἀρχηγῶν τῶν ἄλλων Θρησκευμά­των καί μετά παντός ἀνθρώπου καλῆς θελήσεως, ἴνα εἰρήνη βασιλεύση ἐπί τῆς γῆς. Αἱ διαφοραί δέν θά λείψωσιν ἐκ τοῦ βίου τῆς ἀνθρωπότητος, ἀλλά τό προέχον εἶναι νά ὑπάρξη ἀνθρωπότης. Καί θά ὑπάρξωμεν μόνον συνυπάρ­χοντες».

(Ἐκ μηνύματός του ἐπί τῇ διεθνεῖ ἡμέρα τῆς εἰρήνης, τῆ 1.1.68. Ἴδε «Καθολική», φ. 1565, 10.1.1968).

(Συνεχίζεται)

ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΥΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ ΛΕ΄

ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΥΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ

ΛΕ΄

Του π. Ἄγγελου Ἀγγελακόπουλου                                                                   

=====

106) Ἀναζήτησις στερεοῦ ἐδάφους.

«Ἡ ἔξοδος πάντων ἡμῶν ἐκ τῆς ἀπομονώσεως καί τῆς αὐταρκείας ἐπί τήν ἀ ν α ζ ή τ η σ ι ν τοῦ στερεοῦ ἐδάφους, ἐφ' οὖ τεθεμελίωται ἡ ἀδιαίρετος Ἐκκλησία, ἀπεκάλυψεν ἡμῖν τήν ἀλήθειαν, ὅτι πλείονα εἰσί τά ἐνοῦντα καί ὀλιγώτερα τά χωρίζοντα ἡμᾶς».

(Ἐκ τοῦ λόγου του κατά τήν συνάντησίν του μετά τοῦ πάπα Παύλου ΣΤ' ἐν Ρώμῃ τήν 26.10.67, Ἴδε «Καθολική», φ. 1562, 27.12.1967).

107) Συμπροσευχαί καί συνομιλίαι.

«Διακατεχόμεθα ὑπό τοῦ εἰλικρινοῦς καί βεβαίου αἰσθήματος ὅτι εἰς τά οἰκεία ἐρχόμεθα. Καί εὐχόμεθα ὅπως ἡ ἐπίσκεψις ἡμῶν αὕτη πρός ὑμᾶς ἐν συμπροσευχαῖς καί συνομιλίαις εὐλογηθοῦν ὑπό τοῦ Κόσμου καί ἀποτελέσουν νέαν συμβολήν εἰς τήν ὑπηρεσίαν τοῦ θελήματός Του διά τήν προώθησιν τῶν καλῶν σχέσεων μεταξύ τῶν Ἐκκλησιῶν μας πρός νέον σταθμόν κατά τήν κοινήν πορείαν πρός τήν Χριστιανικήν ἑνότητα».

(Ἐκ προσφωνήσεώς του κατά τήν ἐπίσκεψίν του εἰς τούς Ἀγγλικανούς, ἐν Λονδίνῳ τήν 9.11. 1967. Ἴδε ἀναμνηστικόν τεῦχος «Ἀπό τήν πορείαν τῆς ἀγάπης», σ. 17).

108) Παρά τό πλευρόν τοῦ Πάπα.

«Εἶμαι παρά τό πλευρόν τοῦ Πάπα, εἰς ὅλας του τάς δηλώσεις καί ἐνεργείας».

(Ἐκ δηλώσεών του πρός ἀνταποκριτήν τοῦ Γαλλικοῦ Πρακτορείου. Ἴδε «Καθολική», φ. 1596, 28.8.1968).

(Συνεχίζεται)

ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΥΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ ΛΔ΄

ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΥΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ

ΛΔ΄

Του π. Ἄγγελου Ἀγγελακόπουλου

=====                                                                  

102) Ὁ Ἀρχιποιμήν Πάπας.

«Πάρεσμεν ἐνταῦθα ἵνα συμμαρτυρήσωμεν μετά τοῦ λίαν ἀγαπητοῦ καί τετιμημένου ἡμῖν Ἁγιωτάτου Ἀρχιποίμενος τῆς Ἁγίας Ρωμαιοκαθο­λικής Ἐκκλησίας καί πάντων ὑμῶν περί τῆς διακατεχούσης ἡμᾶς κοινῆς ἱερᾶς ἐπιθυμίας, ὅπως πορευθῶμεν πρός τήν κατεύθυνσιν ταύτην, ἐν ἀγάπῃ καί ὑπομονῇ, ἐπανορθούντες ἑκατέρωθεν τά σφάλματα τοῦ παρελθόντος καί πᾶν ὅ,τι συνεβάλετο εἰς τήν διαίρεσιν ἡμῶν καί ποιοῦντες εὐθείαν τήν ὁδόν τοῦ Κυρίου».

(Ἐξ ὁμιλίας του πρός τούς καρδιναλίους τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας κατά τήν ἐπίσκεψίν του εἰς Ρώμην, τήν 26.10.67. Ἴδε «Ἐκκλησία», φ. 22, 15.11.1967).

103) Κοινόν Ποτήριον.

«Ἦλθον ἐδῶ, ἵνα προετοιμάσω τήν ἡμέραν καθ' ἥν, ὡς συνέβαινε κατά τούς 10 πρώτους μ.Χ. αἰώνας, θά ἑορτάσωμεν τήν εὐχαριστίαν διά τοῦ αὐτοῦ ἄρτου, τοῦ αὐτοῦ οἴνου καί ἐντός τοῦ αὐ­τοῦ ποτηρίου μετά τοῦ Πάπα Παύλου».

(Ἐκ δηλώσεών του κατά τήν ἄφιξίν του εἰς Ρώμην, τήν 26.10.67. Ἴδε «Καθολική», φ. 1557, 1.11.1967).

104) Ἀναγνώρισις τοῦ Πάπα.

«Προσάγομεν σήμερον τῇ Ὑμετέρᾳ Ἁγιότητι τήν προσωπικήν ἡμῶν, καί τήν τῆς καθ' ἡμᾶς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, οὐ μήν δ' ἀλλά καί τήν πάγκοινον ἀναγνώρισιν καί ἐκτίμησιν καί εὐχαριστίαν».

(Ἐκ λόγου του κατά τήν συνάντησίν του μετά τοῦ πάπα Παύλου ΣΤ' ἐν Ρώμῃ τήν 26.10.67. Ἴδε «Καθολική», φ. 1562, 27.12.1967).

105) Ἐγκώμιον τοῦ Πάπα.

«Ἐσμέν ἰδιαιτέρως εὐτυχεῖς ὅτι ἐρχόμεθα πρός τόν τῆς Ρώμης γεράσμιον Ἀρχιερέα, φο­ρέα τῆς ἀποστολικῆς χάριτος καί διάδοχον πλει­άδος ἁγίων καί σοφῶν ἀνδρῶν, τόν τῇ τιμῇ καί τῇ τάξει πρῶτον τοῦτον ἐν τῷ συστήματι τῶν ἀνά τήν οἰκουμένην Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν θρόνον κλεϊσάντων, ὦν ἡ ἁγιότης, ἡ σοφία καί οἱ ὑπέρ τῆς κοινῆς πίστεως ἐν τῇ ἀδιαιρέτῳ Ἐκ­κλησίᾳ ἀγῶνες εἰσί κτῆμα ἐσαεί καί θησαύρισμα σύμπαντος τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου, πρός Πάπαν ἐξαιρέτου πνευματικῆς περιωπῆς καί χρστιανικῆς πνοῆς, κτησάμενον ἐν τῇ ταπεινώσει τά ὑψηλά, Οὖ τό αἴσθημα τῆς εὐθύνης ἔναντι τοῦ Κυρίου, ἔναντι τῆς κατατετμημένης Ἐκκλησίας, ἔναντι τῶν πολυειδῶν τοῦ κόσμου τούτου τραγωδιῶν, ὀδηγεῖ ἀπό ἡμέρας εἰς ἡμέραν καί ἀπό πράξεως ἀγάπης εἰς πράξιν οἰκοδομῆς, πρός τήν καιρίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Θεοῦ, τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ ἀνθρώπου».

(Ἐκ λόγου του κατά τήν συνάντησίν του μετά τοῦ πάπα Παύλου ΣΤ' ἐν Ρώμῃ, τήν 26.10.67, Ἴδε «Καθολική», φ. 1562, 27.12.1967)

(Συνεχίζεται)