ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

===== 

Διαβάσαμε άρθρο της νέας αδελφότητας της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, αναφορικά με την θέση του Οσίου Παισίου του Αγιορείτου για το Παλαιοημερολογιτικό σχίσμα.

Ο συντάκτης του κειμένου (εικάζω χωρίς να γνωρίζω με βεβαιότητα) είναι ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος, Καθηγούμενος της νέας αδελφότητας της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, αποδίδει με ακρίβεια τις θέσεις του Οσίου του Παισίου για τους σχισματικούς Παλαιοημερολογίτες.

Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

________

Δυστυχώς, όμως, ενώ ο Πανοσιολογιώτατος είναι λαλίστατος -και καλά κάνει- για την στάση του Αγίου Παισίου έναντι των σχισματικών, δεν αναφέρεται καθόλου στην στάση του Αγίου Παισίου έναντι των Οικουμενιστών.

Κανένας, εκτός από τον Άγιο Παίσιο, δεν μίλησε τόσο αυστηρά εναντίον του Οικουμενισμού και δη εναντίον του Μεγάλου Αποστάτη της πίστης μας Πατριάρχη Αθηναγόρα, ενός από τους μεγαλύτερους αιρετικούς όλων των αιώνων. 

Για τον Αθηναγόρα ο Άγιος Παίσιος δεν δίστασε να πει ότι "αγάπησε μιάν άλλην γυναίκα μοντέρνα, που λέγεται Παπική «Εκκλησία», διότι η Ορθόδοξος Μητέρα μας δεν του κάμνει καμμίαν εντύπωσι", για δε τους Οικουμενιστές"Μετά λύπης μου, από όσους φιλενωτικούς έχω γνωρίσει, δεν είδα να έχουν ούτε ψίχα, πνευματική ούτε φλοιό" .

Για ποιο λόγο ο Πανοσιολογιώτατος κ. Βαρθολομαίος αποσιώπησε τις θέσεις του μεγάλου αυτού σύγχρονου Αγίου της Εκκλησίας μας, για τον Οικουμενισμό και γιατί δεν αναφέρει ότι ο Άγιος Παίσιος πρωτοστάτησε, επίσης, για να προχωρήσει σε Αποτείχιση από τον Αθηναγόρα η Ιερά Μονή Σταυρονικήτα του Αγίου Όρους;

Χωρίς, ίσως, να το αντιλαμβάνεται ο Πανοσιολογιώτατος, υποσκάπτει ο ίδιος τις ορθές θέσεις, που διατυπώνει για την κριτική του Οσίου Παισίου του Αγιορείτου για τους Παλαιοημερολογίτες, με την αποσιώπηση της στάσης του Αγίου έναντι των Οικουμενιστών.

ΟΙ ΕΣΦΙΓΜΕΝΙΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΙ

________

Επί της ουσίας τώρα.

Η παλαιά αδελφότητα της Εσφιγμένου δεν είναι αποτειχισμένη, όπως πολλοί αφελώς ή παραπλανητικά διαδίδουν. 

Είναι σχισματική αδελφότητα! 

Όχι επειδή ακολουθεί το παλαιό ημερολόγιο (ούτως ή άλλως όλο το Άγιον Όρος ακολουθεί το παλαιό Ημερολόγιο), αλλά επειδή δεν έχει καμία εκκλησιαστική κοινωνία με τις 14 Ορθόδοξες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, που ακολουθούν το νέο ή το παλαιό ημερολόγιο, ενώ αντιθέτως έχει κοινωνία με σχισματικές παλαιοημερολογιτικές ομάδες που δρουν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

ΟΙ ΕΣΦΙΓΜΕΝΙΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΙ

________

Η αλήθεια, πάντως είναι ότι οι Εσφιγμενίτες δεν είναι οι μόνοι σχισματικοί. 

Πολλοί άλλοι λ.χ. που αυτοπροσδιορίζονται ως Αποτειχισμένοι και οι οποίοι -σε ορισμένες περιπτώσεις- δεν έχουν καθόλου καλές σχέσεις με τους Παλαιοημερολογίτες, στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα άλλο εκτός από σχισματικοί.

Ας αναφέρουμε δειγματοληπτικά ορισμένα μόνον ονόματα: Οι 3+1 των Καρυών, ο π. Παίσιος Παπαδόπουλος, ο π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς, ο κ. Σημάτης κτλ., δεν έχουν να κάνουν απολύτως τίποτα με την Αποτείχιση. 

Είναι σχισματικοί.!

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

________

Ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης κ. Βαρθολομαίος Εσφιγμενίτης έχει δίκαιο, όταν ασκεί κριτική σε σχισματικούς. 

Το λάθος του, όμως, είναι ότι αποσιωπά το γεγονός ότι σήμερα (ή για να ακριβολογούμε τα τελευταία 70 χρόνια, από την μαύρη μέρα της ανάρρησης του αλήστου μνήμης αιρετικού Αθηναγόρα στον Πατριαρχικό Θρόνο) το πιο σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι οι Παλαιοημερολογίτες και Νεοημερολογίτες σχισματικοί, αλλά το ότι οι Οικουμενιστές -και στις μέρες μας κατεξοχήν, αλλά όχι μόνον- ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, καταδυναστεύουν κυριολεκτικά την Ορθόδοξη Εκκλησία με τους οικουμενιστικούς -και όχι μόνον- ακροβατισμούς τους. 

Έχουν κατορθώσει, μάλιστα, να ευνουχίσουν, σε μεγάλο βαθμό, το ομολογιακό φρόνημα του Αγίου Όρους, της Ακρόπολης της Ορθοδοξίας. Αναφέρομαι φυσικά σε ορισμένες και όχι σε όλες τις Μονές. 

Θα επανέλθω -συν Θεώ- επί τούτου και θα εξηγήσω πώς.

Είναι εύκολο να στήνουμε στα 6 μέτρα τους σχισματικούς και ιδιαίτερα αυτούς της παλαιάς αδελφότητας της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου.

Αλλά πόσο έντιμο είναι να μας απασχολούν -και πρέπει να μας απασχολούν- αποκλειστικά οι σχισματικοί του νέου και του παλαιού ημερολογίου, όταν αδιαφορούμε πλήρως διότι ο Οικουμενισμός έχει κατασπαράξει κυριολεκτικά τα σωθικά της Εκκλησίας και κατόρθωσε, με την Σύνοδο της Κρήτης, να θεσμοθετήσει τον Οικουμενισμό ως πίστη της Εκκλησίας και τώρα -όπως μας απεκάλυψε ανερυθρίαστα ο Σεβ. Προύσσης- προωθούνται για να επικυρωθούν ακόμη πιο σοβαρές κακοδοξίες σε μελλοντικές Πανορθόδοξες Συνόδους που θα συγκληθούν σύντομα;

Απολύτως σύμφωνοι! Οι Παλαιοημερολογίτες -συμπεριλαμβανομένων των Εσφιγμενιτών της παλαιάς αδελφότητας- είναι σχισματικοί. 

Ο αγώνας μας είναι εναντίον των δύο δαιμονικών άκρων. Του Οικουμενιστικού συγκρητισμού και του Σχίσματος. Ουδεμία περί τούτου αμφιβολία.

Ορισμένοι μάλιστα από τους Παλαιοημερολογίτες και Νεοημερολογίτες Σχισματικούς είναι και βλάσφημοι, επειδή θεωρούν άκυρα και στερημένα της Θείας χάριτος τα μυστήρια της Εκκλησίας, ενώ πολλοί από αυτούς δεν αναγνωρίζουν ως Αγίους τον Όσιο Παίσιο τον Αγιορείτη και τον Όσιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη. Τόσο πολύ σκότισε το μυαλό τους ο σατανάς! 

Το ίδιο κάνουν και ορισμένοι που αυτοπροσδιορίζονται ως Αποτειχισμένοι, οι οποίοι δεν είναι τίποτε άλλο εκτός από Σχισματικοί.

Η αποσιώπηση, όμως, των θανάσιμων κινδύνων που προέρχονται από τον Οικουμενισμό, δεν είναι ούτε έντιμη στάση πολλώ μάλλον δεν είναι ορθόδοξη.

Η ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΗ ΤΩΝ ΚΙΝΔΥΝΩΝ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

__________

Να ελπίσουμε, Πανοσιολογιώτατε, ότι θα επανέλθετε και θα διορθώσετε τα ημαρτημένα;  

Επαναλαμβάνω ότι σε τίποτα δεν διαφωνούμε ως προς την κριτική σας έναντι των Παλαιοημερολογιτών ή Νεοημερολογιτών σχισματικών, αλλά η σιωπή σας για τους οικουμενιστικούς ακροβατισμούς του Πατριάρχη Βαρθολομαίου είναι πολύ προκλητική και οπωσδήποτε δεν σας τιμά.

Θα μου επιτρέψετε να επανέλθω -συν Θεώ- σύντομα για να πούμε κάποια πράγματα για τους Παλαιομερολογίτες και Νεοημερολογίτες Σχισματικούς, αλλά και για την δική σας στάση έναντι του Οικουμενισμού και του Πατριάρχη Βαρθολομαίου ιδιαίτερα.

ΤΟ ΡΑΣΟ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΣΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ

ΤΟ ΡΑΣΟ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΣΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ

Της κυρίας Ελένης Λωρίτου

=====

Αν εξαιρέσουμε κάποιες επαινετές περιπτώσεις, όπως ο Σεβ. Κίτρους και Κατερίνης, που ανέλαβε ολόθυμα οργανωτικό ρόλο και μεταφορά του κόσμου με πούλμαν, η Εκκλησία ήταν παρούσα ως ουραγός, για μία θέση στην εξέδρα, ως παρεξηγημένη συμπεθέρα, για τα μάτια του κόσμου. Ίσως μέχρι την τελευταία στιγμή βολιδοσκοπούσαν και ήρθαν με φερεντζέ, ως "μιξοπαρθένες." Η λέξη ακούστηκε όχι για να χαρακτηρίσει την στάση της Εκκλησίας, αλλά τους πάει γάντι. 

Αν και ήταν δύσκολο λόγω του αδιαχώρητου κανείς να κυκλοφορήσει, όχι πως εξέλιπε το ράσο με ελάχιστες και διακριτές περιπτώσεις, όμως θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα αν ο κάθε επίσκοπος από τους παρισταμένους έφερνε μαζί του και τους κληρικούς του. Από το Άγιον Όρος ήταν παρούσα η Μονή Εσφιγμένου διά του ηγουμένου και μοναχών της. 

Όμως, όπως είπε και ο κ. Νάνης, μπορούμε και χωρίς τον Αρχιεπίσκοπο και τους επισκόπους. Εμείς δεν θεωρούμε την παρουσία της Εκκλησίας ως βάρος, ως παπαδίστικο καπέλωμα, όπως και η πλειονότητα των ανθρώπων, αν λάβω υπόψιν την εκδήλωση ευλάβειας στο αντίκρυσμα ενός παπά ενός ταπεινού μοναχού. Όμως η Εκκλησία είναι απούσα από τις μεγάλες στιγμές και δεν ανταποκρίνεται στον ιστορικό της ρόλο.

Στην φωτογραφία φαίνεται στο βάθος ο Λευκός Πύργος και ο χώρος που εικονίζει πρέπει να είναι πίσω από το Μακεδονία Παλλάς, ίσως και αρκετά πιό πίσω, δηλαδή σε μία μεγάλη απόσταση από το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όπου ήταν η εξέδρα φαινόταν κόσμος μέχρι το Μέγαρο Μουσικής.

ΟΡΘΕΣ ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ π. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ Ι. ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ

ΟΡΘΕΣ ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ π. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ Ι. ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Το ιστολόγιο “Κατάνυξις” ανάρτησε κείμενο για να απαντήσει σ’ αυτούς που του άσκησαν κριτική για την υποστήριξη που παρέχει προς την παλαιά αδελφότητα της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου.

Το ιστολόγιο καθιστά σαφές ότι οι θέσεις που διατυπώνει στο σχόλιο εκφράζουν απόλυτα και τις θέσεις του π. Νικολάου Μανώλη πνευματικού πατέρα των διαχειριστών του ιστολογίου. 

Διαβεβαιώνει, επίσης, όλους ότι η συνηγορία που προσφέρει στην παλαιά αδελφότητα της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου αποσκοπεί αποκλειστικά να την υποστηρίξει για το διωγμό που υφίσταται. Επ’ ουδενί λόγω, όμως, δέχεται τη θέση της για την εγκυρότητα των μυστηρίων της Εκκλησίας και αποδοκιμάζει την εκκλησιαστική κοινωνία που διατηρεί με τους ΓΟΧ της παράταξης του Καλλινίκου. 

Δεν πρέπει, επίσης, προσθέτουμε εμείς, να παραγνωρίζονται οι πλανεμένες θέσεις των Εσφιγμενιτών για τους σύγχρονους μεγάλους Αγίους Παίσιο και Πορφύριο.

Ιδού τι αναφέρει το ιστολόγιο:

“Δεν συμφωνούμε βέβαια μαζί τους σε ακραίες και εξωεκκλησιαστικές θέσεις (όπως π.χ. παρά την ορθή διακοπή του μνημοσύνου του αιρεσιάρχου οικουμενικού Πατριάρχου, στη θέση του να μνημονεύουν άλλον επίσκοπο των ΓΟΧ ή να επιβάλλουν αναβαπτισμό και εκ νέου χειροτονία σε ιερείς του νέου ημερολογίου). Γι αυτές τις θέσεις και μερικές άλλες, δεν έχουμε πνευματική κοινωνία μαζί τους”.

Ξεκάθαρες, λοιπόν, οι θέσεις του ιστολογίου “Κατάνυξις”. Απορρίπτουν το σχισματικό καθεστώς και τις θεολογικές πλάνες των Εσφιγμενιτών αλλά αντιτίθενται στο διωγμό τους. 

Πολύ ορθή η θέση του ιστολογίου. Οι θεολογικές διαφορές δεν λύνονται με την προσφυγή σε ποινικά δικαστήρια και με τη συνδρομή της αστυνομίας αλλά με θεολογικό διάλογο.

Ως γνωστόν ο π. Νικόλαος Μανώλης αντιμετωπίζει ορθά, όχι μόνον το θέμα του σχίσματος, αλλά και της αποτείχισης. Δέχεται, δηλαδή, ότι ο ΙΕ΄ Κανόνας της ΑΒ΄ Συνόδου προνοεί δυνητική και όχι υποχρεωτική διακοπή του μνημοσύνου του οικείου ιεράρχη και όχι διακοπή της κοινωνίας με όλη την Εκκλησία. Αποτρέπει, μάλιστα, τους πιστούς να ασκούν πίεση σε αυτούς που δεν θέλουν να αποτειχιστούν.

Εκφράζουμε την πιο ειλικρινή χαρά μας για τις εξηγήσεις που έδωσε το ιστολόγιο “Κατάνυξις” και ο γνωστός αντιοικουμενιστής κληρικός π. Νικόλαος Μανώλης.

Γράψαμε και στο παρελθόν ποια -κατά την άποψή μας- είναι η λύση του προβλήματος της Εσφιγμένου. Επαναλαμβάνουμε και εδώ την πρόταση η παλαιά αδελφότητα να διακόψει ανυπερθέτως κάθε δεσμό με τους σχισματικούς, να αποκηρύξει όσες θεολογικές πλάνες διατύπωσε και να ενσωματώσει στους κόλπους της τη νέα αδελφότητα της Μονής Εσφιγμένου. Παράλληλα να αφεθεί απερίσπαστη να διατηρήσει -αφού το επιθυμεί- σε ισχύ τη διακοπή του μνημοσύνου του Πατριάρχη. Όχι, όμως, τη διακοπή της κοινωνίας με όλη την Εκκλησία.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜ. ΜΕΘΟΔΙΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜ. ΜΕΘΟΔΙΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Με ανοιχτή επιστολή του, που διαβάσαμε στη “Ρομφαία”, ο Αρχιμανδρίτης Μεθόδιος, Καθηγούμενος της παλαιάς αδελφότητας της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, ξεκαθαρίζει ορισμένα πράγματα αναφορικά με το ενδεχόμενο αλλαγής του καθεστώτος της Μονής σε σχέση με την Ιερά Κοινότητα και το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Στην επιστολή αυτή ο Πανοσιολογιώτατος κ. Μεθόδιος διευκρινίζει ότι οι σχετικές πρωτοβουλίες ξεκίνησαν με πρωτοβουλία του Υπουργείου Εξωτερικών που έφερε σε επαφή το Οικουμενικό Πατριαρχείο με την παλαιά αδελφότητα της Μονής Εσφιγμένου.

Στη συνέχεια ο Καθηγούμενος Μεθόδιος διευκρινίζει ότι ουδεμία συμπροσευχή έγινε με την αντιπροσωπεία του Πατριαρχείου και ουδεμία πρόθεση έχει η παλαιά αδελφότητα να αποκαταστήσει τις σχέσεις της με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Ιερά Κοινότητα.

Μόνον διοικητική επαναφορά της Μονής στην Ιερά Κοινότητα δέχεται αλλά χωρίς να άρει την ακοινωνησία που διατηρεί τώρα με τις Αγιορειτικές Μονές και το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Οι διευκρινίσεις του Πανοσιολογιότατου μας προξενούν βαθεία λύπη διότι καθιστά σαφές ότι η παλαιά αδελφότητα δεν έχει πρόθεση να φύγει από την κατάσταση του σχίσματος και να αποκαταστήσει εκκλησιαστική κοινωνία με την Εκκλησία.

Ουδείς λογικός άνθρωπος αναμένει η παλαιά αδελφότητα να αλλάξει τις απόψεις της για τον Οικουμενισμό αλλά και ουδείς διανοείται να αποδεχτεί τη σχισματική κατάσταση στην οποία βρίσκεται τώρα.

Η λύση του προβλήματος -όπως γράψαμε και παλαιότερα- είναι να αποκαταστήσει η παλαιά αδελφότητα την εκκλησιαστική κοινωνία με την Ιερά Κοινότητα και τους Νεοημερολογίτες πιστούς και να περιοριστεί στη διακοπή του μνημοσύνου του Οικουμενικού Πατριάρχη. Δηλαδή να μετατοπιστεί από το σχίσμα στην αποτείχιση.

Προς αυτή την κατεύθυνση είναι ενδεδειγμένο να κινηθούν οι όποιες πρωτοβουλίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου, της Ελληνικής κυβέρνησης και της Ιεράς Κοινότητας.

Η ΑΡΣΗ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ

Η ΑΡΣΗ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Γράφει ο κ. Αιμίλιος Πολυγένης στη “Ρομφαία” για τις συνομιλίες που διεξήχθησαν μεταξύ της τριμελούς αντιπροσωπείας ιεραρχών του Οικουμενικού Θρόνου και της παλαιάς αδελφότητας της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου:

“Ολοκληρώθηκαν πριν από λίγα λεπτά η συνομιλίες της τριμελούς Εξαρχίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου με την παλαιά αδελφότητα της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, σχετικά με το Εσφιγμενίτικο ζήτημα που αποκάλυψε χθες η ROMFEA.GR .

Η Εξαρχία που έφτασε στο Άγιον Όρος, αποτελείται από τον Μητροπολίτη Μιλήτου κ. Απόστολο, Ανδριανουπόλεως κ. Αμφιλόχιο και Σηλυβρίας Μάξιμο.

Πληροφορίες της Romfea.gr αναφέρουν ότι ένας εκ των Ιεραρχών της Εξαρχίας μεταξύ άλλων ανέφερε: «Οι συνομιλίες είναι θετικές, παρόλα αυτά συνεχίζονται με προσευχή και σοβαρότητα».

Επίσης οι πληροφορίες αναφέρουν πως αύριο, Παρασκευή 22 Απριλίου θα συγκληθεί άτυπη Διπλή Ιερά Σύναξη στην οποία θα ενημερωθούν οι Ηγούμενοι των Ιερών Μονών του Αγίου Όρους, σχετικά με το ζήτημα και την εξέλιξη των συνομιλιών.

Αγιορείτες μιλώντας στην Romfea.gr ανέφεραν ότι οι αποφάσεις που θα ληφθούν αύριο δεν μπορούν να θεωρηθούν τελικές, παρόλα αυτά θα είναι η αρχή πολλών εξελίξεων.”

Και πάλιν:

“Πραγματοποιήθηκε σήμερα, Παρασκευή 22 Απριλίου 2016 στις Καρυές, η Διπλή Ιερά Σύναξη των Αγίων Καθηγουμένων και Αντιπροσώπων του Αγίου Όρους, με την τριμελή Εξαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Η Σύναξη η οποία πραγματοποιήθηκε σε θετικό και ζεστό κλίμα, αφορούσε το χρονίζων πρόβλημα της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου.

Πληροφορίες της Romfea.gr αναφέρουν ότι μέσα σε κλίμα αγάπης και κατανοήσεως, αποφασίστηκε ομοφώνως η περαιτέρω διαβούλευση με την παλαιά Αδελφότητα της Μονής Εσφιγμένου για την επίλυση του ζητήματος.

Τέλος τα επόμενα βήματα για την προσέγγιση του ζητήματος, επαφίεται στη σοφία του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Αγίας και Ιεράς Συνόδου.”

Παρόλον ότι τα δημοσιεύματα δεν υπεισέρχονται σε λεπτομέρειες έχει διαρρεύσει από άλλες πηγές ότι υπάρχουν δύο προτάσεις. 

Η μία αφορά την εξουθένωση της παλαιάς αδελφότητας με την απαίτηση να ζητήσει συγγνώμη, με την αντικατάσταση του ηγουμένου Μεθοδίου και με την παράδοση της Μονής στον Πατριάρχη τον οποίο θα υποχρεωθεί η Μονή να μνημονεύει και ο νυν ηγούμενός της Μεθόδιος να συλλειτουργήσει μαζί του.

Η άλλη πρόταση είναι αυτή του Σεβ. Αδριανουπόλεως Αμφιλοχίου ο οποίος αρκείται στην απομάκρυνση της παλαιάς αδελφότητας από το σχίσμα και από την κοινωνία με σχισματικούς ενώ η παλαιά αδελφότητα θα συνεχίσει εντός της Εκκλησίας και του Αγίου Όρους να έχει τις αντιρρήσεις της για τον Οικουμενισμό.

Αν θέλουμε να αρθεί το σχίσμα οίκοθεν νοείται ότι δεν πρέπει να γίνει προσπάθεια να εξουθενωθεί η παλαιά αδελφότητα.

Μακάρι να φωτίσει ο Θεός τους Εσφιγμενίτες να απομακρυνθούν από το σχίσμα και σε όλα τα άλλα πρέπει να οικονομηθούν τουλάχιστον αν φοβόμαστε το Θεό και αν συνειδητοποιούμε πόσο μεγάλη αμαρτία είναι το σχίσμα και πόση χαρά θα προξενήσει στον Ουρανό η άρση του.

ΣΟΒΑΡΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ

ΣΟΒΑΡΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε στη “Ρομφαία”:

“Να επανενωθούν διοικητικά και να έχουν και πάλι λειτουργική κοινωνία με τις υπόλοιπες Μονές του Αγίου Όρους ζητά η αδελφότητα της Μονής Εσφιγμένου!

Ο Ηγούμενος Μεθόδιος με επιστολή του στον αρμόδιο Υπουργό του Υπουργείου Εξωτερικών και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, φέρεται να ζήτησε να επανέλθει η διοικητική και λειτουργική επικοινωνία της αδελφότητας τόσο με το Οικουμενικό Πατριαρχείο που είχε διακοπεί πολλά χρόνια θεωρώντας πως το Πατριαρχείο δεν ακολουθεί τον ορθό θεολογικά δρόμο.

Η αδελφότητα αποκαλούνταν η μόνη "γνήσια" και κατηγορούσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τις υπόλοιπες Μονές ότι ανέχονται την επικοινωνία με τον Πάπα, και τη διεθνοποίηση του Αγίου Όρους με τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αύριο, Πέμπτη 21 Απρίλιου σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της Romfea.gr, τριμελής αντιπροσωπεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου που αποτελείται από τους μητροπολίτη Μιλήτου κ. Απόστολο, Ανδριανουπόλεως Αμφιλόχιο και Σηλυβρίας Μάξιμο θα επισκεφθεί το Άγιον Όρος προκειμένου να διευθετηθούν οι λεπτομέρειες που θα οδηγήσουν στην τελική επανένωση τους με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τις άλλες μονές του Αγίου Όρους.

Με ενδιαφέρον αναμένεται να διαπιστωθεί ποιες θα είναι οι σχέσεις με τη "νέα" αδελφότητα και τον Ηγούμενο Βαρθολομαίο Εσφιγμενίτη, ο οποίος είχε διαδεχθεί τον Μακαριστό Ηγούμενο Χρυσόστομο Κατσουλιέρη.”

Ευχόμαστε ολόψυχα την επούλωση του σχίσματος και προσευχόμαστε κάθε επιτυχία στις διαπραγματεύσεις που θα γίνουν μεταξύ της τριμελούς αντιπροσωπείας ιεραρχών του Οικουμενισκού Θρόνου με την παλαιά αδελφότητα της Μονής.

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι υπάρχει γνήσιο ενδιαφέρον εκ μέρους της παλαιάς αδελφότητας να επουλώσει το σχίσμα και ότι δεν πρόκειται για τακτικό ελιγμό επειδή υπάρχει κίνδυνος η αστυνομία να εκδιώξει την αδελφότητα από τη Μονή.

ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΟΝΤΩΣ Ο ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΕΓΓΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ;

ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΟΝΤΩΣ Ο ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΕΓΓΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ;

(Απαντητικό σχόλιο στη σχετική αναφορά του καθηγητού κ. Πέτρου Βασιλειάδη)

Του θεολόγου κ. Β. Χαραλάμπους

=====

Ο Ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, κ. Πέτρος Βασιλειάδης, σε ομιλία του στην εσπερίδα με τίτλο «Το Σχίσμα στην Ορθόδοξη Εκκλησία – Η Περίπτωση της  Ιεράς Μονής Εσφιγμένου» (στις 30 Νοεμβρίου 2014),  αναφέρθηκε στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, ως τον τρίτο μεγάλο Πατριάρχη της νεώτερης Ορθοδοξίας (μετά τον Ιωακείμ τον Γ΄ και τον Αθηναγόρα). 

Το γεγονός αυτό της συγκαταρίθμησης του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, ανάμεσα στους τρεις μεγάλους Πατριάρχες της νεώτερης Ορθοδοξίας (κατά την άποψη του εν λόγω καθηγητού), αφορμάται σύμφωνα με τα λεχθέντα του, από «την υποδοχή στο μαρτυρικό Φανάρι του Πάπα Φραγκίσκου, ο οποίος  εκ λόγων και πράξεων βρίσκεται εγγύτερα στην Ορθοδοξία από κάθε άλλο προκάτοχό του στην καθέδρα της μετά το σχίσμα Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας». 

Ενώ το κατεξοχήν θέμα ήταν  το Παλαιοημερολογιτικό Σχίσμα και η περίπτωση της  Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, ο εν λόγω καθηγητής αναφέρθηκε  εκτενώς και για το θέμα του Σχίσματος του 1054 μ.Χ.  Όπως ανέφερε, είχε επιλέξει τον τίτλο της δικής του ‘’πρόχειρης συμβολής’’, όπως τη χαρακτήρισε, «Η ενότητα της Εκκλησίας και το σκάνδαλο του σχίσματος», με ειδική αναφορά στην περίπτωση της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου. 

Όσον αφορά την ‘’εγγύτητα’’ του Πάπα Φραγκίσκου, που διεπίστωσε ο εν λόγω καθηγητής, θα πρέπει να αναφέρομε, ότι αυτό που ιδιαιτέρως χαρακτηρίζει τον Πάπα Φραγκίσκο είναι οι υπερβολές προσέγγισης και αβρότητας, που λειτουργούν ως ένα είδος ποικιλότροπων εκφάνσεων των Παπικών δημοσίων σχέσεων. Εξάλλου αυτός ο Πάπας έχει προβεί σε τόσα ατοπήματα αβρότητας με τους αλλοθρήσκους και δη με τους μουσουλμάνους κι έτσι δεν μας ξενίζει η ‘’ευνοϊκή’’ στάση του απέναντι στην Ορθόδοξή μας Εκκλησία.  Επιπρόσθετα ο εν λόγω καθηγητής, δεν αναφέρθηκε καθόλου στις αιρέσεις που υπέπεσε ο Παπισμός μετά την αποκοπή από την Μία Αγία Εκλησία, ούτε και στο αν υπάρχει Παπική πρόθεση ανασκευής των, γεγονός που όντως θα καταστήσει την ‘’εγγύτητα’’ αληθινή.

Την εγγύτητα τούτη τη δικαιολόγησε ως εξής: «Κάτι που εν πολλοίς οφείλεται και στην θετική επίδραση του διαλόγου και την συνεπακόλουθη  αλλοίωσιν των συνομιλητών μας».   Η εμμονή στα ‘’ελάσσονα’’, τα οικολογικά θέματα και τη ‘’λεκτική’’ προσπάθεια για κατάπαυση πολέμων, ουδεμία  συζήτηση επιτρέπουν στις οικουμενιστικές συνάξεις, για τα σοβαρά μείζονα θέματα.

Η ‘’εγγύτητα’’ αυτή σίγουρα δεν διαπιστώνεται από τις ενέργειες του Πάπα Φραγκίσκου, αλλ’ όμως θα διαπιστωθεί εάν «αποδώσει ο Πάπας στην Μία Αγία Εκκλησία ότι παρ’ αυτής αφήρεσε ως μη ώφειλε» κατά τον λόγο του Αγίου Νεκταρίου.

Απλά να σημειωθεί ότι παρεμηνεύεται και πάλι η ενότητα των ανθρώπων εν Χριστώ, με τη ενότητα των διαφόρων ‘’εκκλησιών’’.   Η Εκκλησία δεν είναι ένα συνοθύλευμα διαφόρων ‘’εκκλησιών’’.  Η ευχή της Μεγάλης συναπτής, για την ενότητα των Αγίων του Θεού Εκκλησιών, αφορά τις κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες.  Η ενότητα όπως οι οικουμενιστές την εννοούν εξυπονοεί διαίρεση, ενώ κατ’ ουσίαν έχουν αποκοπεί από την Εκκλησία.  Εάν θέλουμε να μιλούμε Ορθοδόξως γι’ αυτό το θέμα θα πρέπει να αναφέρομε ότι, η Μία Αγία Εκκλησία προσκαρτερεί την επιστροφή όσων έχουν αποκοπεί.  

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΝΑ ΕΛΕΓΧΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ, ΤΟΥΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΘΕΟΜΠΑΙΚΤΕΣ

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΝΑ ΕΛΕΓΧΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ, ΤΟΥΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΘΕΟΜΠΑΙΚΤΕΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Με πολλή έκπληξη ακούω συχνά ανθρώπους να ισχυρίζονται ότι δεν πρέπει να ελέγχονται οι δημοσίως παρεκτρεπόμενοι σε θέματα πίστεως επειδή δήθεν αυτό επιβάλλει ο νόμος της Αγάπης.

Είναι φανερόν ότι όσοι εκφράζουν αυτή την θέση ελαύνονται από καθαρά ανθρώπινα και όχι εκκλησιαστικά κριτήρια.

Ποια είναι η αλήθεια;

Αυτός ούτος ο νόμος της αγάπης επιβάλλει ανυπερθέτως να ελέγχονται οι Οικουμενιστές, οι σχισματικοί και οι Θεομπαίκτες.

Αν ενδιαφερόμαστε για την σωτηρία της ψυχής τους, αν τους βλέπουμε σαν αδελφούς εν Χριστώ και γνοιαζόμαστε για τη σωτηρία τους, οφείλουμε να τους ελέγχουμε συνεχώς για τις οικουμενιστικές τους παρεκτροπές ή για το σχισματικό τους φρόνημα ή για τις εκρήξεις θεομπαιξίας της μη κατά Θεόν πολιτείας τους.

Ας γίνουμε συγκεκριμένοι.

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Σύρου λ.χ. κάνει κοινές ποιμαντικές παραστάσεις με τους Παπικούς και δίνει την ψευδαίσθηση στο ποίμνιό του ότι το Βατικανό δεν είναι αίρεση αλλά “αδελφή Εκκλησία”. 

Εμπεδώνει, δηλαδή, συστηματικά τον λεγόμενο "λαικό Οικουμενισμό".

Πώς βοηθούμε τον ίδιο ή το ποίμνιό του αν αποσιωπούμε το έγκλημα που διαπράττει σε βάρος της πίστης μας;

Το μόνο που θα επιτύχουμε με την τυχόν σιωπή μας θα είναι να τον ενισχύσουμε να συνεχίσει απτόητος την κατά κρημνών πορεία που ακολουθεί.

Δεύτερο παράδειγμα. Η γνωστή θεομπαίκτρα της Αστορίας λ.χ. που μιλά για την ευωδία του Γέροντος Εφραίμ. Αν εμείς την καλύψουμε με τη σιωπή μας ή με την ανοχή μας να συνεχίσει να ασχημονεί, πώς την βοηθούμε να σταματήσει την θεομπαιξία της και το διασυρμό του π. Εφραίμ και πάνω από όλα πώς βοηθούμε την σωτηρία της αθάνατης ψυχής της αν συνεχίσει απτόητη να παριστάνει τη Γερόντισσα της Αστορίας και επέκεινα;

Προφανώς καθόλου δεν την βοηθούμε αν με τη σιωπή, με την ανοχή ή με την άμεση ή με την έμμεση ενθάρρυνσή μας συνεχίσει τις Θεομπαιξίες της.

Επομένως; Αλλά είναι αναγκαία η εξαγωγή συμπεράσματος; Θα συνεχίσουμε καθηκόντως να την ελέγχουμε -από αγάπη και μόνον κινούμενοι- μέχρις ότου κατεδαφίσουμε το serious attitude problem που την διακρίνει.

Τρίτο παράδειγμα. Αν δεν ελέγχουμε τους σχισματικούς, που αυτοαποκαλούνται Αποτειχισμένοι, πώς τους βοηθούμε να αντιληφθούν ότι εκτός Εκκλησίας δεν υπάρχουν έγκυρα μυστήρια και ότι βάζουν σε θανάσιμο κίνδυνο τη σωτηρία τους όταν τελούν λειτουργίες με καθαιρεμένους κληρικούς ή με κληρικούς με ανυπόστατη ιερωσύνη;

Προφανώς η σιωπή μας καθόλου δεν τους βοηθά.

Επομένως αμείωτος πρέπει να ασκείται έλεγχος για το σχισματικό τους φρόνημα.

Η αγάπη, λοιπόν και μόνη επιβάλλει ανυπερθέτως τον αυστηρό έλεγχο των Οικουμενιστών, των Θεομπαικτών και των Σχισματικών.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΑΥΤΟΑΠΟΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΙ

ΠΡΟΣΟΧΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΑΥΤΟΑΠΟΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΙ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

======

Οι σχισματικοί -που αυτοαποκαλούνται αποτειχισμένοι- έχουν αποδυθεί σε σκαιές επιθέσεις εναντίον όσων θεωρούν Οικουμενιστές και “σιγανταροοικουμενιστές”.

Στους “σιγαντατοοικουμενιστές” -όπως τους αποκαλούν- συμπεριλαμβάνουν τους π. Θεόδωρο Ζήση, π. Γεώργιο Μεταλληνό, π. Εφραίμ της Αριζόνας, ακόμη και τον κ. Νικόλαο Σωτηρόπουλο και πάντα εχθρό και πολέμιο!

Χρειάζεται μεγάλη προσοχή από αυτούς όσο και από τους Εσφιγμενίτες επειδή πρόκειται για σχισματικούς που αυτοαποκαλούνται αποτειχισμένοι.

Θα αναφέρω ένα προσωπικό περιστατικό για να αντιληφθούμε όλοι τη σοβαρότητα του θέματος.

Εδώ στην Αστόρια έχουμε μια Ρωσική εκκλησία -της Αγίας Τριάδας- στην οποία τελούνται οι ακολουθίες στα Ρωσικά.

Μέχρις εδώ φυσικά ουδέν το επιλήψιμο.

Χωρίς να έχω υπόψη μου το πρόβλημα που υφίσταται με αυτούς -νόμιζα ότι πρόκειται για κοινότητα που υπάγεται στην OCA- πήγα να εκκλησιαστώ μια Κυριακή εκεί. (Αν θυμάμαι καλά ήταν η τελευταία Κυριακή του Απριλίου). Στο ναό είδα πολύ κόσμο στο ναό και συγκινήθηκα από το ασκητικό φρόνημα των Ρώσων ομόδοξων αδελφών μας, οι οποίοι συμμετέχουν όρθιοι για πολλή ώρα στις Ακολουθίες χωρίς να ακουμπούν σε καθίσματα.

Οταν ήρθε η ώρα στάθηκα στη γραμμή να κοινωνήσω και όταν έφτασα στο Δισκοπότηρο ο ιερέας με ρώτησε αν εξομολογούμαι στους ιερείς του ναού. Του απάντησα αρνητικά και τότε επέμενε να του δώσω το όνομα του εξομολόγου μου πράγμα που έκανα, αλλά δεν τον γνώριζε. Δεν παραξενεύτηκα επειδή πρόκειται για ευλαβή μεν αλλά όχι ευρέως γνωστό κληρικό. Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν έβαλα κακό λογισμό. Θεώρησα απλά ότι ο ιερέας ήταν πολύ ευαίσθητος σε θέματα πίστεως και δεν ήθελε να δίδει τη Θεία Κοινωνία σε πιστούς που δεν είναι κατάλληλα προετοιμασμένοι. 

Αφού, λοιπόν, δεν γνώριζε τον εξομολόγο μου, για να τον καθησυχάσω και για να τον βοηθήσω να αντιληφθεί ότι προσέρχομαι στο μυστήριο της εξομολογήσεως, του ανέφερα ότι ορισμένους μήνες νωρίτερα εξομολογήθηκα στον Αγιο Νεκτάριο -ανδρώο μοναστήρι του Γέροντα Εφραίμ- με τη βεβαιότητα ότι ήταν αδύνατο να αγνοούσε τον Γέροντα Εφραίμ. Αυτό ήταν! Μόλις άκουσε το όνομα του Γέροντα Εφραίμ μου είπε ότι δεν θα με κοινωνήσει. Παραξενεμένος περίμενα στο τέλος για να συζητήσω το θέμα μαζί του επειδή ακόμη δεν μπορούσα να αντιληφθώ τι συμβαίνει. Μου εξήγησε, λοιπόν, ότι θεωρεί (άκουσον! άκουσον!) τον Γέροντα Εφραίμ οικουμενιστή -εδώ γελούν και οι κότες- και ότι δεν έχει κοινωνία μαζί του. Ούτε με την OCA ή με το Πατριαρχείο της Μόσχας. 

Μόνον με την Αγία Μαρκέλα σκόπευαν -μιλούμε για την τότε εποχή- να αποκτήσουν κοινωνία.

Η Αγία Μαρκέλα είναι το προπύργιο των σχισματικών Παλαιοημερολογιτών στην Αστόρια -και αλλού- στην Αμερική, και έχει κοινωνία με τους σχισματικούς του Κιούση, που θεωρούν άκυρα τα μυστήρια της Εκκλησίας!!! (Ακου βλασφημία!).

Επομένως ας προσέξει η ηγεσία του αντιοικουμενιστικού αγώνα με ποιους έχει νταλαβέρια. 

Δεν είναι αρκετό κάποιος να βρίσκεται σε αντιπαράθεση με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο εξαιτίας των οικουμενιστικών του ακροβασιών για να γίνει σύμμαχός μας.

Ούτε με τους Εσφιγμενίτες πρέπει να έχουμε να κάνουμε το παραμικρό, ούτε με τους λεγόμενους “ενισταμένους”, ούτε βεβαίως με τους σχισματικούς που αυτοαποκαλούνται αποτειχισμένοι.

Ολοι οι πιο πάνω είναι παντελώς αφερέγγυοι στον αντι-οικουμενιστικό αγώνα και προκαλούν μεγάλη ζημιά. 

Ο αγώνας πρέπει να μείνει σταθερά προσηλωμένος μέσα στις συντεταγμένες που μας καθόρισαν οι Οσιος Ιουστίνος Πόποβιτς και Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, οι οποίοι με τη διδασκαλία τους εκφράζουν την εν γένει Παράδοση της Εκκλησίας, ότι ο αγώνας μας είναι εναντίον των δύο άκρων, ήτοι του Οικουμενισμού και των σχισμάτων.

Αλίμονον αν διαπράξουμε την γκάφα να δώσουμε στους Οικουμενιστές το δικαίωμα να μας παρουσιάσουν ως σχισματικούς.

Είναι αστείος ο ισχυρισμός ότι ο κ. Νίκος Σωτηρόπουλος και ο Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας είναι "σιγανταροοικουμενιστές". Ο κ. Σωτηρόπουλος είπε στους σχισματικούς, που αυτοαποκαλούνται "αποτειχισμένοι", το αυτονόητο ότι, δηλαδή, δεν νοείται πνευματικός αγώνας χωρίς συμμετοχή στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Γι' αυτό και οι σχισματικοί τον αποκαλούν "σιγανταροοικουμενιστή"!!! 

Και τι έπρεπε να τους πει δηλαδή; Οτι χωρίς τη συμμετοχή στη Θεία Ευχαριστία νοείται πνευματικός αγώνας; 

Μόνον αν καταργήσουμε το Ευαγγέλιο μπορεί να γίνει δεχτή αυτή η θέση.