Η ΜHΤΡΟΠΟΛΗ ΜΟΛΔΑΒΙΑΣ ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΛΟΓΩ ΚΟΡΩΝΟΙΟΥ

Πολύ αξιόλογη η πληροφορία ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία της Μολδαβίας, αρνήθηκε να κλείσει τους ναούς όπως αποφάσισε η κυβέρνηση της χώρας.

Για να αντιμετωπίσει την κυβερνητική απόφαση τελεί την Θεία Λειτουργία και τις Ακολουθίες στο ύπαιθρο.

Είναι φανερό ότι το πρόβλημα του κλεισίματος των ναών ξεπερνά πολύ τα Ελληνικά όρια και αργά ή γρήγορα όλες οι Αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες θα χρειαστεί να το διαχειριστούν.

Ορισμένες θα αποδεχτούν τις αποφάσεις της κυβέρνησης -όπως η Εκκλησία της Ελλάδος- και ορισμένες -όπως η Εκκλησία της Μολδαβίας- θα αρνηθούν να συμμορφωθούν με τους νόμους του Καίσαρα με τις όποιες συνέπειες θα ακολουθήσουν.

Η ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΜΟΛΔΑΒΙΑΣ ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΛΟΓΩ ΚΟΡΩΝΟΙΟΥ

Της κ. Κορίνας Σαντοριναίου

=====

Η Ιερά Μητρόπολη Μολδαβίας ανακοίνωσε ότι δεν θα ακυρώσει τις ακολουθίες και θείες λειτουργίες, κατά τη διάρκεια της καραντίνας που αποφασίστηκε για τον κορωνοϊό.

Σύμφωνα με την Μητρόπολη κατά την διάρκεια της Σαρακοστής θα τελεστούν όλες οι Ακολουθίες και θείες λειτουργίες σε υπαίθριες Εκκλησίες, όπου θα είναι ανοιχτές γι’ όλους τους πιστούς.

Επίσης η Μητρόπολη Μολδαβίας εξέφρασε την αντίθεσή της με την απόφαση της κυβέρνησης να λειτουργούν οι Εκκλησίες χωρίς πιστούς, επισημαίνοντας ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί αφού σύμφωνα με το Σύνταγμα η Εκκλησία είναι χωρισμένη από του Κράτος.

Ακόμη ο Μητροπολίτης Μολδαβίας κ. Βλαδίμηρος, εξέφρασε την λύπη του για την απαγόρευση ακολουθιών για δύο εβδομάδες, ενώ κάλεσε τον κλήρο να συνεχίσει να λειτουργεί κανονικά.

Αξίζει να σημειωθεί ότι και ο Μητροπολίτης Βεσαραβίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρουμανίας, ανέφερε ότι για χιλιετίες οι θείες λειτουργίες στις εκκλησίες δεν σταμάτησαν, τόσο κατά τους πολέμους - όσο και κατά την περίοδο της χολέρας, της πανώλης και της πείνας.

ΠΗΓΗ:

Ιστοσελίδα “Ρομφαία”

ΟΙ ΡΩΣΣΟΙ ΑΠΕΙΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΗΤΤΑ ΑΠΟ ΑΠΛΩΣ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

ΟΙ ΡΩΣΣΟΙ ΑΠΕΙΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΗΤΤΑ ΑΠΟ ΑΠΛΩΣ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

Τι δείχνει η αναβολή του ταξιδιού Κύριλλου στην Μολδαβία

Του κ. Άγγελου Ρούσσου

=====

Την εβδομάδα που πέρασε μια σημαντική είδηση για την Ορθοδοξία και την εξελισσόμενη αντιπαράθεση Φαναρίου – Μόσχας πέρασε κυριολεκτικά στα ψιλα. Αυτή δεν ήταν άλλη από την ακύρωση του ταξιδιού του Πατριάρχη Μόσχας στην Μολδαβία.

Στην Μολδαβία του Ντοντόν, τον οποίον που τον χάνεις που τον βρίσκεις, είναι για προσκύνημα στο Άγιο Όρος και που πρόσφατα πρότεινε η χώρα του να φιλοξενήσει μια Πανορθόδοξη Σύνοδο προκειμένου να συζητηθεί το ουκρανικό ζήτημα.

Η αναταραχή στον Ορθόδοξο κόσμο συνεχίζεται, λοιπόν, και με βάση όσα συμπεράσματα προέκυψαν από τη Μολδαβία και την εκεί προγραμματισμένη επίσκεψη του Ρώσου προκαθήμενου, το πρόβλημα γιγαντώνεται με ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Καταρχάς η σκιά για αυτήν την επίσκεψη ήταν πολύ βαριά και αυτό αποδείχτηκε όταν στις αρχές της περασμένης εβδομάδας ανακοινώθηκε περιορισμός του προγράμματος του Πατριάρχη Κύριλλου όσο θα ήταν στην Μολδαβία, αλλά το κλίμα στράβωσε περισσότερο κατά πως φαίνεται, και μέχρι το τέλος της εβδομάδας η επίσκεψη είχε ακυρωθεί.

Η Μολδαβία είναι ένα περίεργο μέρος, πολιτικά και εκκλησιαστικά.

Καταρχάς όσον αφορά στην πολιτική διάσταση του πράγματος. Κάποτε κομμάτι της Ρουμανίας, προσαρτήθηκε από τον Στάλιν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού μιλούν ρουμανικά και θεωρούν τον εαυτό τους Ρουμάνους. Η Μολδαβία απεκόπη από τη Ρωσία με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά στη συνέχεια η Μολδαβία έσπασε για να σχηματίσει την Υπερδνειστερία, μια χώρα που δεν αναγνωρίζεται από σχεδόν κανένα και η οποία είναι ένα από τα πολλά αποσχισθέντα εδάφη που χρηματοδοτείται από τη Ρωσία.

Η Μολδαβία είναι η φτωχότερη χώρα της Ευρώπης, αλλά οι Μολδαβοί δικαιούνται ρουμανικά διαβατήρια, γι' αυτό και αρκετοί από αυτούς έχουν κατορθώσει να αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ακριβώς όπως η Μολδαβία περικλείει τη συνοριακή περιοχή μεταξύ του κοινού ευρωπαϊκού οίκου και της ρωσικής σφαίρας επιρροής, είναι εξίσου και θρησκευτικά διαιρεμένη. Ο πληθυσμός της είναι κατά κύριο λόγο Ορθόδοξος, αλλά η πίστη του διαιρείται ανάμεσα στον Πατριάρχη της Μόσχας, τον Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης και τον Πατριάρχη της Ρουμανίας, κάτι που αντανακλά ξεκάθαρα την διαιρεμένη ιστορία της περιοχής.

Η προβλεπόμενη επίσκεψη του Πατριάρχη Κυρίλλου σε αυτό που θεωρεί ως την κανονική του επικράτεια ανοίγει ένα άλλο μέτωπο, ουρά του ουκρανικού ζητήματος, επειδή η εξουσία του Πατριάρχη Μόσχας αμφισβητείται στη Μολδαβία από τους Ρουμάνους και τους υποστηρικτές της Κωνσταντινούπολης.

Προφανώς ο Κύριλλος δεν ήταν έτοιμος να αντιμετωπίσει τα χειρότερα…

Λίγο ως πολύ, η Μολδαβία μοιάζει με την κατάσταση στην Εσθονία, όπου, από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, υπάρχουν και δύο Ορθόδοξες Εκκλησίες, μία που αναγνωρίζει την Κωνσταντινούπολη και μία που έχει προσκολληθεί στη Μόσχα.

Εξ αυτής της κατάστασης ένα συγκεκριμένο μοτίβο αναδύεται. Τα εδάφη που έχουν απομακρυνθεί από τη Σοβιετική Ένωση και τη ρωσική κυριαρχία φαίνεται τελικά να θέλουν και τη θρησκευτική τους ανεξαρτησία. Ο Πατριάρχης Κύριλλος έχει κάνει- και θα συνεχίσει να κάνει- ό, τι μπορεί για να το εμποδίσει, αλλά η θρησκευτική του “αυτοκρατορία” μοιάζει να ακολουθεί το δρόμο της σοβιετικής αυτοκρατορίας μπροστά στα μάτια του. Με άλλα λόγια, το κανονικό έδαφος του Πατριαρχείου Μόσχας μπορεί στο μέλλον να περιοριστεί στο έδαφος της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Εάν συμβεί αυτό, θα σημαίνει ότι η Ρωσική Εκκλησία δεν θα είναι πλέον το «μεγάλο θηρίο» του Ορθοδόξου κόσμου.

Όλα αυτά, ή κάτι παρόμοιο, έχουν συμβεί και στο παρελθόν. Την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όλες οι Ορθόδοξες Εκκλησίες στα Βαλκάνια εντάσσονταν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης, ένα Πατριαρχείο που υπήρχε με τη θέληση του Τούρκου σουλτάνου. Ο πατριάρχης ήταν υπεύθυνος απέναντι στον σουλτάνο για την καλή συμπεριφορά των Ορθοδόξων χριστιανών στην αυτοκρατορία.

Καθώς η Οθωμανική Αυτοκρατορία διαλύθηκε, το ίδιο έγινε και με την εξουσία του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης, καθώς χώρες όπως η Ελλάδα και η Βουλγαρία δεν ήταν μόνο ανεξάρτητες διοικητικά αλλά και θρησκευτικά, με τις δικές τους αυτοκέφαλες εκκλησίες. Τώρα, αν και το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης κατέχει την υπεροχή τιμής, η πραγματική του κανονική επικράτεια είναι μικροσκοπική από την άποψη του πληθυσμού, καθώς σχεδόν κανένας από τους Χριστιανούς δεν ζει στη σύγχρονη Τουρκία. (Το Πατριαρχείο βέβαια τεχνικά, έχει εξουσία πάνω στις «Νέες Χώρες», εκείνα τα εδάφη που εντάχθηκαν στην Ελλάδα το 1913.) Ακριβώς όπως η Κωνσταντινούπολη αντιμετώπισε το τέλος της αυτοκρατορίας και την πτώση της επιρροής της, έτσι και η Μόσχα αντιμετωπίζει το ίδιο πράγμα.

Τι σημαίνει αυτό; Η Ορθοδοξία ως γνωστόν δεν έχει Πάπα, και οι ίδιοι οι Ορθόδοξοι είναι κατηγορηματικοί σε αυτό το θέμα, αποδίδοντας στην Κωνσταντινούπολη υπεροχή τιμής μόνο, αν και υπάρχει διαφωνία για το τι σημαίνει αυτό στην πράξη. Ωστόσο, υπήρξε μακρύς ανταγωνισμός στην παγκόσμια Ορθοδοξία μεταξύ Μόσχας και Κωνσταντινούπολης. Η Μόσχα ίσως λοιπόν χάνει την αξίωση της στο να είναι το κορυφαίο κέντρο της Ορθοδοξίας. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, η Κωνσταντινούπολη μπορεί να ωφεληθεί. αλλά μακροπρόθεσμα όλοι πρέπει να είμαστε βέβαιοι πως θα βρεθούμε σε έναν ορθόδοξο κόσμο που θα είναι πιο διαιρεμένος από ποτέ, που θα διέπεται από διάφορες πηγές εξουσίας, από ομάδες Εκκλησιών όπου η εξουσία θα διαχέεται και δεν θα συγκεντρώνεται.

Πηγή

ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΤΗΣ ΜΟΛΔΑΒΙΑΣ ΕΞΗΓΟΥΝ ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΗΚΑΝ

ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΤΗΣ ΜΟΛΔΑΒΙΑΣ ΕΞΗΓΟΥΝ ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΗΚΑΝ

=====

Το διάστημα κατά το οποίο διακόψαμε το μνημόσυνο:  

1.) Διατηρήσαμε την επικοινωνία με τους επισκόπους μας, προτρέποντάς τους προς τη δημόσια ορθόδοξη ομολογία.

2.) Προς τη χαρά μας, λίγο μετά που διακόψαμε το μνημόσυνο, ο Επίσκοπος του Ουγγένι και Νισπορένι, κ. Πέτρος, με τον οποίο κρατήσαμε την επικοινωνία, έκανε μια δημόσια ομολογία εναντίον του οικουμενισμού. Παρόλο που ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος του Ουγγένι και Νισπορένι, κ. Πέτρος, παρέμεινε σε κοινωνία με τους οικουμενιστές αρχιερείς, εμείς ελπίζουμε ότι, εφόσον έδωσε το καλό παράδειγμα και σε άλλους αρχιερείς με ορθόδοξο φρόνημα, θα εφαρμόσει την ομολογία που έκανε και θα διακόψει την κοινωνία με όσους πράττουν την ανομία του οικουμενισμού.

3.) Δεν μείναμε αδιάφοροι προς την πορεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας και συνεχίσαμε να απευθυνόμαστε στη διοίκηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας, στην Ιερά Σύνοδο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας, στους αρχιερείς της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας, στα θεολογικά ιδρύματα της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας, με το αίτημα να καταδικάσουν την οικουμενιστική αίρεση υπό όλες τις μορφές της.

4.) Το διάστημα αυτό, κατά το οποίο περιοριστήκαμε από την οικουμενιστική αίρεση, δεν έχουμε προβεί σε ένταξη στην δικαιοδοσία ενός άλλου επισκόπου, διότι ελπίζουμε ότι θα συνέλθει μια αληθινή Πανορθόδοξη Σύνοδος, η οποία θα καταδικάσει την αίρεση του οικουμενισμού και θα λύσει και τα διοικητικά και κανονικά προβλήματα, τα οποία έχουν προέλθει ως συνέπεια της διάδοσης της αιρετικής διδασκαλίας.

5.) Έχουμε ενημερώσει τους Χριστιανούς για το επίπεδο αποστασίας στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας με όλα τα δυνατά μέσα: διαδίκτυο, εφημερίδες, ημερίδες, ομιλίες από τον άμβωνα και ιδιωτικές συζητήσεις.

6.) Το δικό μας παράδειγμα αποστασιοποίησης από την αίρεση και η δημόσια καταδίκη της είναι πολύ αποδεικτικά για τους Χριστιανούς. Εκτός από αυτά, τους προτρέπουμε όλους τους ευσεβείς Χριστιανούς να μελετούν τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων σχετικά με την κοινωνία με τους αιρετικούς, έτσι ώστε ο καθένας να κάνει μια εκούσια επιλογή, την οποία να αναλάβει σύμφωνα με την ορθόδοξη του συνείδηση, αν, δηλαδή, μπορεί ή όχι να παραμένει σε κοινωνία με τους οικουμενιστές.

7.) Εμείς δεχόμαστε όλους τους Χριστιανούς που ομολογούν ορθοδόξως, αν και ακόμα εκκλησιάζονται σε εκκλησίες όπου μνημονεύονται οι οικουμενιστές αρχιερείς, και τους δίνουμε χρόνο για να καταλάβουν και να μπουν στο νόημα των πραγμάτων σχετικά με τη λυπηρή εκκλησιαστική κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Θεωρούμε ότι η μέλλουσα Πανορθόδοξη Σύνοδος θα πρέπει να οριοθετήσει τις διαφορές μεταξύ οικονομίας και ακρίβειας σε αυτό το θέμα.

8.) Θεωρούμε ότι το συλλείτουργό μας με τους ιερείς, οι οποίο ομολογούν ορθοδόξως, αλλά δεν έχουν διακόψει το μνημόσυνο του τοπικού επισκόπου τους, ο οποίος κηρύττει και έχει κοινωνία με τον οικουμενισμό, εντάσσεται στα όρια, τα οποία έχουν χαράξει οι Άγιοι Πατέρες, ιδιαιτέρως στις Επιστολές του Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτη (π.χ. Ἐπιστολή 49 Ναυκρατίῳ τέκνῳ[3]).

9.) Δεν απομονωθήκαμε από όσους συνεχίζουν να μνημονεύουν τους επισκόπους τους, αλλά κρατάμε την επαφή με όλους τους κληρικούς και λαϊκούς, οι οποίοι επιθυμούν να μάθουν περισσότερα για την ενέργειά μας, και έχουνε μαζί τους συζητήσεις και διάλογο στο θέμα της διακοπής μνημόσυνου και της αίρεσης.

Θέλουμε να μάθουμε πoιο είναι το βραχυπρόθεσμο, το μεσοπρόθεσμο και το μακροπρόθεσμο σχέδιο σε ό,τι αφορά τον αντιοικουμενιτικό αγώνα.

Επιδιώκεται να δημιουργηθεί μια καινούρια δικαιοδοσία;

Θα γίνει μια ανακατανομή του κανονικού εδάφους;

Ή δεν θα δημιουργηθεί μια άλλη δικαιοδοσία εκτός από τις 15 Τοπικές Εκκλησίες, οι οποίες αναγνωρίζονται κανονικώς, και συγχρόνως, διατηρώντας την επαφή και την ευχαριστιακή κοινωνία σε πανορθόδοξο επίπεδο με όσους έχουν διακόψει το μνημόσυνο, θα συνεργαζόμαστε με όσους είναι διαθέσιμοι για συνεργασία και θα προτρέπουμε προς την καταδίκη του οικουμενισμού και την ορθόδοξη ομολογία από τις Τοπικές Εκκλησίες, αλλά και σε πανορθόδοξο επίπεδο με την σύγκληση μιας Συνόδου;

ΠΗΓΗ:

Κατάνυξις

ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΤΗΣ ΜΟΛΔΑΒΙΑΣ ΕΞΗΓΟΥΝ ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΗΚΑΝ

ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΤΗΣ ΜΟΛΔΑΒΙΑΣ ΕΞΗΓΟΥΝ ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΗΚΑΝ

=====

Το διάστημα κατά το οποίο διακόψαμε το μνημόσυνο:  

1.) Διατηρήσαμε την επικοινωνία με τους επισκόπους μας, προτρέποντάς τους προς τη δημόσια ορθόδοξη ομολογία.

2.) Προς τη χαρά μας, λίγο μετά που διακόψαμε το μνημόσυνο, ο Επίσκοπος του Ουγγένι και Νισπορένι, κ. Πέτρος, με τον οποίο κρατήσαμε την επικοινωνία, έκανε μια δημόσια ομολογία εναντίον του οικουμενισμού. Παρόλο που ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος του Ουγγένι και Νισπορένι, κ. Πέτρος, παρέμεινε σε κοινωνία με τους οικουμενιστές αρχιερείς, εμείς ελπίζουμε ότι, εφόσον έδωσε το καλό παράδειγμα και σε άλλους αρχιερείς με ορθόδοξο φρόνημα, θα εφαρμόσει την ομολογία που έκανε και θα διακόψει την κοινωνία με όσους πράττουν την ανομία του οικουμενισμού.

3.) Δεν μείναμε αδιάφοροι προς την πορεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας και συνεχίσαμε να απευθυνόμαστε στη διοίκηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας, στην Ιερά Σύνοδο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας, στους αρχιερείς της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας, στα θεολογικά ιδρύματα της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας, με το αίτημα να καταδικάσουν την οικουμενιστική αίρεση υπό όλες τις μορφές της.

4.) Το διάστημα αυτό, κατά το οποίο περιοριστήκαμε από την οικουμενιστική αίρεση, δεν έχουμε προβεί σε ένταξη στην δικαιοδοσία ενός άλλου επισκόπου, διότι ελπίζουμε ότι θα συνέλθει μια αληθινή Πανορθόδοξη Σύνοδος, η οποία θα καταδικάσει την αίρεση του οικουμενισμού και θα λύσει και τα διοικητικά και κανονικά προβλήματα, τα οποία έχουν προέλθει ως συνέπεια της διάδοσης της αιρετικής διδασκαλίας.

5.) Έχουμε ενημερώσει τους Χριστιανούς για το επίπεδο αποστασίας στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας με όλα τα δυνατά μέσα: διαδίκτυο, εφημερίδες, ημερίδες, ομιλίες από τον άμβωνα και ιδιωτικές συζητήσεις.

6.) Το δικό μας παράδειγμα αποστασιοποίησης από την αίρεση και η δημόσια καταδίκη της είναι πολύ αποδεικτικά για τους Χριστιανούς. Εκτός από αυτά, τους προτρέπουμε όλους τους ευσεβείς Χριστιανούς να μελετούν τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων σχετικά με την κοινωνία με τους αιρετικούς, έτσι ώστε ο καθένας να κάνει μια εκούσια επιλογή, την οποία να αναλάβει σύμφωνα με την ορθόδοξη του συνείδηση, αν, δηλαδή, μπορεί ή όχι να παραμένει σε κοινωνία με τους οικουμενιστές.

7.) Εμείς δεχόμαστε όλους τους Χριστιανούς που ομολογούν ορθοδόξως, αν και ακόμα εκκλησιάζονται σε εκκλησίες όπου μνημονεύονται οι οικουμενιστές αρχιερείς, και τους δίνουμε χρόνο για να καταλάβουν και να μπουν στο νόημα των πραγμάτων σχετικά με τη λυπηρή εκκλησιαστική κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Θεωρούμε ότι η μέλλουσα Πανορθόδοξη Σύνοδος θα πρέπει να οριοθετήσει τις διαφορές μεταξύ οικονομίας και ακρίβειας σε αυτό το θέμα.

8.) Θεωρούμε ότι το συλλείτουργό μας με τους ιερείς, οι οποίο ομολογούν ορθοδόξως, αλλά δεν έχουν διακόψει το μνημόσυνο του τοπικού επισκόπου τους, ο οποίος κηρύττει και έχει κοινωνία με τον οικουμενισμό, εντάσσεται στα όρια, τα οποία έχουν χαράξει οι Άγιοι Πατέρες, ιδιαιτέρως στις Επιστολές του Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτη (π.χ. Ἐπιστολή 49 Ναυκρατίῳ τέκνῳ).

9.) Δεν απομονωθήκαμε από όσους συνεχίζουν να μνημονεύουν τους επισκόπους τους, αλλά κρατάμε την επαφή με όλους τους κληρικούς και λαϊκούς, οι οποίοι επιθυμούν να μάθουν περισσότερα για την ενέργειά μας, και έχουνε μαζί τους συζητήσεις και διάλογο στο θέμα της διακοπής μνημόσυνου και της αίρεσης.

Θέλουμε να μάθουμε ποιο είναι το βραχυπρόθεσμο, το μεσοπρόθεσμο και το μακροπρόθεσμο σχέδιο σε ό, τι αφορά τον αντιοικουμενιστικό αγώνα.

Επιδιώκεται να δημιουργηθεί μια καινούρια δικαιοδοσία;

Θα γίνει μια ανακατανομή του κανονικού εδάφους;

Ή δεν θα δημιουργηθεί μια άλλη δικαιοδοσία εκτός από τις 15 Τοπικές Εκκλησίες, οι οποίες αναγνωρίζονται κανονικώς, και συγχρόνως, διατηρώντας την επαφή και την ευχαριστιακή κοινωνία σε πανορθόδοξο επίπεδο με όσους έχουν διακόψει το μνημόσυνο, θα συνεργαζόμαστε με όσους είναι διαθέσιμοι για συνεργασία και θα προτρέπουμε προς την καταδίκη του οικουμενισμού και την ορθόδοξη ομολογία από τις Τοπικές Εκκλησίες, αλλά και σε πανορθόδοξο επίπεδο με την σύγκληση μιας Συνόδου;

ΠΗΓΗ:

Κατάνυξις

ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΤΗΣ ΜΟΛΔΑΒΙΑΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΝ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΤΗΣ ΜΟΛΔΑΒΙΑΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΝ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

=====

Η αναδρομή των γεγονότων μετά τη διακοπή μνημόσυνου

α.) Προς το παρόν, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας δεν αποδέχτηκε τη Σύνοδο της Κρήτης ως πανορθόδοξη, επειδή η Σύνοδος δεν αντανάκλασε την πανορθόδοξη ενότητα, εφόσον απουσίασαν τέσσερεις Τοπικές Εκκλησίες, αλλά όχι και επειδή σε αυτή τη σύνοδο νομοθετήθηκε και θεσμοθετήθηκε η οικουμενιστική αίρεση σε πανορθόδοξο επίπεδο. Από την άλλη, οι οικουμενιστικές ενέργειες της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας συνεχίζουν ανενόχλητα σε όλα τα επίπεδα μέχρι σήμερα, γι΄αυτό διαπιστώνουμε ότι η άρνηση της αναγνώρισης της ψευδοσυνόδου της Κρήτης δεν σημαίνει και άρνηση της οικουμενιστικής αίρεσης.

β.) Ο πόνος μας αυξήθηκε ακόμα περισσότερο όταν μάθαμε για τη συμμετοχή της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας στην ΙΔ΄ Ολομέλεια του θεολογικού Διαλόγου της Ορθόδοξης Εκκλησίας με τη λεγόμενη ρωμαιοπαπική «Εκκλησία», στο Κιέτι της Ιταλίας, κατά το διάστημα 15-22 Σεπτεμβρίου 2016, όπου έγιναν κανονικές εκτροπές, συμπροσευχές, καθώς και η καθιέρωση της οικουμενιστικής αίρεσης στην τελική απόφαση της ολομέλειας.

γ.) Με πολλή λύπη, παρακολουθώντας τις ενέργειες της διοίκησης της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας, στην κανονική δικαιοδοσία της οποίας βρίσκεται και η τοπική Εκκλησία της Μολδαβίας, είναι ανάγκη να πούμε ότι στην Εκκλησία της Ρωσίας η αποστασία διαδίδεται με βιασύνη, ακόμα και μετά τη Σύνοδο της Κρήτης, εφόσον στις αναφερθέντες εκτροπές προστίθεται και το ότι στις 18 Οκτωβρίου 2016 ο Πατριάρχης Κύριλλος απόνεμε το Μετάλλιο του Αγίου Σεργίου του Ραντονέζ στον λεγόμενο «Αρχιεπίσκοπο» της Αγγλικανής «Εκκλησίας», Justin Welby, ο οποίος χειροτονεί ως επισκόπους γυναίκες και ομοφυλόφιλους. Ούτως, η Εκκλησία της Ρωσίας αποδίδει εκκλησιαστικό χαρακτήρα στον θεσμό, τον οποίο διευθύνει αυτός, χωρίς να αναφέρουμε και τις συμπροσευχές και άλλες εκτροπές κανονικής και δογματικής φύσεως, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν από την αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ρωσίας σε αυτή τη συνάντηση στη Μεγάλη Βρετανία.

δ.) Προσθέτουμε και τις επίσημες και δημόσιες κοινές λειτουργικές τελετές, οι οποίες εκτελέστηκαν από αρχιερείς της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας μαζί με τους λεγόμενους «αρχιερείς» της δυτικής παπικής ή προτεσταντικής «Εκκλησίας».

ε.) Η δημόσια και ευρεία συμμετοχή των αρχιερέων της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας στα εγκαίνια των τζαμιών, συμμετοχή που παρουσιάζεται επαινετικώς, και οι συμπροσευχές που γίνονται σε τέτοιες εκδηλώσεις.

ΠΗΓΗ:

Κατάνυξις

ΤΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΤΗΣ ΜΟΛΔΑΒΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ

ΤΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΤΗΣ ΜΟΛΔΑΒΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ

=====

Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας συμμετείχε ενεργά στην Οικουμενική Κίνηση, τόσο πριν την ψευδοσύνοδο της Κρήτης, όσο και μετά.

Ήδη το 1961 το Πατριαρχείο Μόσχας εντάχτηκε στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (ΠΣΕ) και άρχισε να ενέχεται ενεργά σε οικουμενιστικές ενέργειες, τόσο στο πλαίσιο αυτής της αιρετικής οργάνωσης, όσο και εκτός αυτής. Επίσης, εκτός από τα πολλά οικουμενιστικά κείμενα του ΠΣΕ, τα οποία εγκρίθηκαν ή και συντάχθηκαν με τη συμβολή των Ορθοδόξων Εκκλησιών, το Πατριαρχείο Μόσχας συμφώνησε με τη χορήγηση των θείων Μυστηρίων στους καθολικούς και λιποβάνους Ρώσους, συμμετείχε σε διάφορες οικουμενιστικές συνελεύσεις με μονοφυσίτες, παπικούς, προτεστάντες, μουσουλμάνους, Εβραίους κλπ. και ενέκρινε σε συνοδικό επίπεδο οικουμενιστικά κείμενα, όπως το κείμενο «Οι βασικές αρχές της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας ενώπιον της ετεροδοξίας» και τα προσυνοδικά κείμενα της ψευδοσυνόδου της Κρήτης.

Σας παρουσιάζουμε εν συντομία την οικουμενιστική πορεία, την οποία ακολουθεί το Πατριαρχείο Μόσχας:

1961 – Το Πατριαρχείο Μόσχας εντάσσεται στο ΠΣΕ.

1969, 16 Δεκεμβρίου – Η απόφαση του Πατριαρχείου Μόσχας για την αποδοχή των καθολικών και λιποβάνων στη θεία Κοινωνία (η απόφαση καταργήθηκε όμως μερικά χρόνια αργότερα).

1975 – Η αντιπροσωπεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας υπογράφει τη Δήλωση των Ορθοδόξων Εκπροσώπων στη Γενική Συνέλευση του ΠΣΕ στο Ναϊρόμπι.

1982 – Το κείμενο «Βάπτιση, Ευχαριστία, Ιεροσύνη» (Baptism, Eucharist, Ministry) του ΠΣΕ.

1986 – Η Έκθεση της Γ΄ Προσυνοδικής Πανορθόδοξης Διάσκεψης: «Η Ορθόδοξη Εκκλησία και η Οικουμενική Κίνηση», Σαμπεζύ.

1988 – Η Έκθεση της Διάσκεψης των Ανατολικών Ορθοδόξων Εκκλησιών και των Προχαλκηδονίων Εκκλησιών.

1991 – Η Δήλωση των ορθοδόξων εκπροσώπων στη Γενική Συνέλευση του ΠΣΕ στην Καμπέρα (ο αρχηγός της αντιπροσωπείας της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας ήταν τότε ο Μητροπολίτης Κύριλλος Γκουντεάεφ, ο νυν Πατριάρχης Μόσχας).

1993 – Η Δήλωση του Μπαλαμάντ.

2000 – Η έγκριση του κειμένου «Οι βασικές αρχές της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας για την ετεροδοξία», στο οποίο επαινείται η Δήλωση του Τορόντο, του 1950.

2001 – Ο Οικουμενικός Χάρτης (Charta Oecumenica) του ΠΣΕ.

2006 – Το κείμενο της διάσκεψης κορυφής των θρησκευτικών αρχηγών στη Μόσχα.

2013 – Η Δήλωση Ενότητας του Μπουσάν (ΠΣΕ).

2016 – Τα προπαρασκευαστικά κείμενα για τη λεγόμενη «Αγία και Μεγάλη Σύνοδο».

Η αντίδρασή μας, άρνησης των οικουμενιστικών κειμένων και ενεργειών, ξεκίνησε το 2006, όταν συντάχθηκε η τελική απόφαση της διάσκεψης κορυφής των θρησκευτικών αρχηγών στη Μόσχα (όπου ισχυρίστηκε ότι έχουμε έναν κοινό Θεό με όλους τους συμμετέχοντες στη διάσκεψη, δηλαδή, με τους Εβραίους, τους μουσουλμάνους, τους βουδιστές, ινδουιστές, και με τους διάφορους ειδωλολάτρες και αιρετικούς). Η διάσκεψη κορυφής διοργανώθηκε από το Πατριαρχείο Μόσχας, με τη ψήφο και έγκριση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ρωσίας, και στην ουσία με την έγκριση όλων των ιερέων της Εκκλησίας της Ρωσίας, οι οποίοι από τον άμβωνα διάβασαν την ποιμαντική εγκύκλιο του Πατριάρχη Αλεξίου τα Χριστούγεννα του 2007. Η αντίδραση εκδηλώθηκε υπό τη μορφή των ανοικτών επιστολών προς τους αρχιερείς και την Ιερά Σύνοδο και των ημερίδων εναντίον του οικουμενισμού και της συμμετοχής της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας στις διάφορες οικουμενιστικές ενέργειες.

ΠΗΓΗ:

Κατάνυξις

ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΤΗΣ ΜΟΛΔΑΒΙΑΣ ΕΞΗΓΟΥΝ ΠΩΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΤΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΟΥ ΜΗΜΟΣΥΝΟΥ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ ΡΩΣΣΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΚΥΡΙΛΛΟΥ

ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΤΗΣ ΜΟΛΔΑΒΙΑΣ ΕΞΗΓΟΥΝ ΠΩΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΤΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΟΥ ΜΗΜΟΣΥΝΟΥ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ ΡΩΣΣΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΚΥΡΙΛΛΟΥ

=====

Η Εκκλησία της Ρωσσίας συμμετείχε ενεργά και στην προετοιμασία της λεγομένης κακόφημης «Πανορθόδοξης Συνόδου» της Κρήτης. Σε αυτές τις περιστάσεις, το διάστημα 21-22 Ιανουαρίου 2016, με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κισινέφ και Μολδαβίας, του κ. Βλαδιμήρου, διοργανώθηκε στο Κισινέφ το διεθνές θεολογικό συνέδριο με τίτλο «Η Πανορθόδοξη Σύνοδος μεταξύ ελπίδας και ανησυχίας», προσεγγίζοντας γενικότερα το θέμα του διαθρησκευτικού συγκρητισμού. 

Παρουσιάστηκαν εισηγήσεις θεολόγων από διάφορες χώρες, από την Ελλάδα, Ρωσία, Ουκρανία, Ρουμανία, Μολδαβία, Γεωργία, και τιμώμενος προσκεκλημένος και ομιλητής ήταν ο Πατήρ Θεόδωρος Ζήσης, Ομότιμος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ.

Στην τελική απόφαση του συνεδρίου τονίστηκε ότι η Πανορθόδοξη Σύνοδος, η οποία επρόκειτο να συνέλθει, διοργανώθηκε με ένα λαθραίο, ανορθόδοξο πνεύμα, λόγο για τον οποίο ζητήθηκε καλύτερα να ακυρωθεί αυτή η Σύνοδος παρά να εισαγάγει μια διδασκαλία ξένη προς την Εκκλησία. Και, στην περίπτωση που τελικά θα ελάμβανε χώρα, ζητήθηκε η Εκκλησία της Ρωσσίας να μην συμμετέχει σε αυτήν. 

Το κείμενο των πορισμάτων του συνεδρίου, το οποίο υπογράφηκε από 44 ιερείς, 70 μοναχούς και παραπάνω από 1400 λαϊκούς, υποβλήθηκε στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κισινέφ και Πάσης Μολδαβίας, κύριο Βλαδίμηρο, ο οποίος, με τη σειρά του το κατέθεσε στη διάθεση του Μητροπολίτη Ιλαρίων Αλφέγιεφ και όλων των αρχιερέων της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ρωσσίας, οι οποίοι ενδιαφέρονταν για το θέμα.

Διευκρινίζουμε ότι εκείνη τη στιγμή τα προπαρασκευαστικά κείμενα της «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου» δεν είχαν ακόμα δημοσιευτεί, παρόλο που οι προετοιμασίες για τη Σύνοδο διήρκησαν δεκαετίες, και μέχρι τη διεξαγωγή της (Ιούνιο 2016) είχαν μείνει μόνο μερικούς μήνες. Τα προπαρασκευαστικά κείμενα δημοσιεύτηκαν μόνο τις 28 Ιανουαρίου και, δυστυχώς, αποδείχτηκαν ότι οι φόβοι σχετικά με αυτή την Σύνοδο ήταν απόλυτα δικαιολογημένοι.

Αμέσως μετά τη δημοσίευση των προπαρασκευαστικών κειμένων για την Πανορθόδοξη Σύνοδο κυκλοφόρησε μια σειρά θεολογικών αναλύσεων και αρνητικών αντιδράσεων στα κείμενα εκ μέρους κάποιων ιεραρχών, ιερέων και θεολόγων. 

Από τον κύριο Καθηγητή Δημήτριο Τσελεγγίδη ζητήθηκε να γράψει μια θεολογική ανάλυση των προπαρασκευαστικών κειμένων, ανάλυση η οποία υποβλήθηκε σε όλους τους επισκόπους της Εκκλησίας της Ρωσσίας ακριβώς πριν την σύγκληση της Ιεράς Συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσσίας (2-3 Φεβρουαρίου 2016), στην οποία συμμετείχαν 315 αρχιερείς. 

Στην εν λόγω Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ρωσσίας όχι μόνο αγνοήθηκαν τα πορίσματα του θεολογικού συνεδρίου του Κισινέφ και όλες οι αναλύσεις του επί των προπαρασκευαστικών κειμένων (περιλαμβανομένης και της ανάλυσης του κυρίου Τσελεγγίδη), αλλά υιοθετήθηκε και το κείμενο «Η απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσσίας (2-3 Φεβρουαρίου 2016)», στο οποίο εγκρίθηκε η αίρεση του οικουμενισμού με την έγκριση όλων των ενεργειών, οι οποίες διεξήχθηκαν στο πλαίσιο των προετοιμασιών της Πανορθόδοξης Συνόδου, η οποία επρόκειτο να συνέλθει τις 18-27 Ιουνίου 2016 στην Κρήτη κατά την εορτή της Πεντηκοστής (βλ. τα άρθρα 1-4 της Απόφασης). 

Το άρθρο 3 του εν λόγω συνοδικού κειμένου της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ρωσσίας διευκρινίζει: «Τα μέλη της Ιεράς Συνόδου επιβεβαιώνουν ότι, στην παρούσα μορφή, τα προπαρασκευαστικά κείμενα για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο δεν παραβαίνουν την ακεραιότητα της ορθόδοξης πίστεως και δεν εκτρέπονται από την κανονική παράδοση της Εκκλησίας».

Παρόλο που, τελικά, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσσίας δεν συμμετείχε στη Σύνοδο της Κρήτης, πάντως, με την ομόφωνη έγκριση των προπαρασκευαστικών κειμένων για την «Αγία και Μεγάλη Σύνοδο» της Κρήτης και την αποδοχή του πνεύματος των κειμένων από τη Σύνοδο της Εκκλησίας της Ρωσσίας, ελλείψει μιας ζωντανής διαμαρτυρίας εκ μέρους εκείνων που θα έπρεπε να φυλάσσουν την Ορθοδοξία – δηλαδή των επισκόπων – η Ιερά Σύνοδος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσσίας απέκτησε πλήρη συμμετοχή στη διαπραττομένη ανομία της ψευδοσυνόδου.

Λίγο μετά τη συνέλευση της Συνόδου της Εκκλησίας της Ρωσσίας, κάποιοι από τους ιερείς, οι οποίοι συμμετείχαν στη συνέδριο του Κισινέφ τις 21-22 Ιανουαρίου 2016, επισκέφτηκαν τον Μητροπολίτη Κισινέφ και Μολδαβία, τον κύριο Βλαδίμηρο, και, αφού του παρουσίασαν μια εκτενή θεολογική ανάλυση των προπαρασκευαστικών κειμένων, του ζήτησαν να αποσύρει την ψήφο που έδωσε στην Ιεραρχία και να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για την αναθεώρηση των εν λόγω κειμένων. Αγνοήθηκαν τα αιτήματα των ιερέων. 

Λίγες μέρες αργότερα, στις 12 Φεβρουαρίου, την ημέρα της εορτής των Τριών Ιεραρχών, έγινε η συνάντηση του Πατριάρχη Μόσχας, Κυρίλλου, και του Πάπα Ρώμης, Φραγκίσκου, στο αεροδρόμιο της Αβάνας. Η συνάντηση είχε ως αφορμή τους διωγμούς εναντίον των Χριστιανών της Εγγύς Ανατολής, όμως στην κοινή δήλωσή τους, την οποία υπέγραψαν και οι δύο και η οποία περιέχει 30 άρθρα, γίνεται μια κοινή ευλογία, πράγμα το οποίο απαγορεύεται κατηγορηματικά από τους Ιερούς Κανόνες, και στη συνέχεια ισχυρίζεται ότι οι δύο θρησκευτικοί αρχηγοί είναι «αδελφοί ἐν χριστιανικῇ πίστει» και γίνεται λόγος «διά την εξαιτίας της ανθρωπίνης αδυναμίας και αμαρτωλότητας απώλεια ενότητας»[2], και ούτως αποδίδεται στους παπικούς εκκλησιολογικό χαρακτήρα.

Έχοντας υπόψη μας όλα τα παραπάνω, το επόμενο λογικό βήμα για την αμόλυντη διατήρηση της δικής μας ομολογίας της Ορθόδοξης Πίστεως και για να επιστήσουμε την προσοχή στις πολύ σοβαρές εκτροπές των αρχιερέων μας από την ίδια την ουσία της εκκλησιαστικής τους διακονίας, αλλά και για να επιστρέψουν οι ίδιοι στην τάξη των Ιερών Κανόνων της Ορθόδοξης Εκκλησίας, από τις 14 Φεβρουαρίου 2016, δύο μοναστήρια και μια ομάδα ιερέων από τη Μητρόπολη Κισινέφ και Πάσης Μολδαβίας της Εκκλησίας της Ρωσσίας, αποφάσισαν να διακόψουν τη μνημόνευση του τοπικού ιεράρχη βάσει του ΙΕ΄ Κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου Κωνσταντινοπόλεως, καθώς και σε συμφωνία με ολόκληρη τη διδασκαλία της Εκκλησίας σχετικά με τη συμμετοχή σε αίρεση και με τους διακηρύττοντές της.

ΠΗΓΗ:

Κατάνυξις

ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΟΥ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ

ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΟΥ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Εν αναμονή της δημοσίευσης των πρακτικών και του Ψηφίσματος της σχισματικής Ημερίδας του Ωραιόκαστρου καταγράφουμε μια πρώτη ανάλυση των συμπερασμάτων που καταλήξαμε με τα μέχρι στιγμής δεδομένα.

1.) Καταρχήν η απουσία του π. Θεόδωρου Ζήση στέρησε την Ημερίδα όλο το κύρος που θα είχε αν τις εργασίες της προέδρευε και κατεύθυνε ο κορυφαίος θεολόγος της Ορθοδοξίας, π. Θεόδωρος Ζήσης, αδιαμφισβητήτητος αρχηγός του αντιοικουμενιστικού αγώνα για δεκαετίες.

2.) Η απουσία του π. Νικόλαου Μανώλη, του π. Φώτιου Βεζύνια και ίσως και άλλων πατέρων που αποτειχίστηκαν, έκανε πιο αισθητή την έλλειψη κύρους της Ημερίδας, όπως την έκανε η απουσία του π. Άγγελου Αγγελακόπουλου και του π. Ματθαίου Βουλκανέσκου.

3.) Η Ημερίδα περάτωσε τις εργασίες της με Ψήφισμα που ενέκρινε διά βοής και το οποίο ανέγνωσε ο π. Σάββας Λαυρεώτης, που ηγείται των ακοινώνητων σχισματικών που έλαβαν μέρος στις εργασίες της. Το Ψήφισμα αυτό κετέδειξε ότι όσοι παρεβρέθηκαν στην Ημερίδα και το ενέκριναν βρίσκονται σαφώς ΕΚΤΟΣ Εκκλησίας, αφού ανήκουν στο στρατόπεδο όσων διέκοψαν την κοινωνία με όλη την Εκκλησία, δηλαδή προχώρησαν σε ΣΧΙΣΜΑ.

4.) Τα πράγματα, όμως, δεν είναι και τόσο σαφή στην πράξη, επειδή πολλοί από όσους ενέκριναν διά βοής το Ψήφισμα, ενώ μιλούν για ακοινωνησία με όλη την Εκκλησία, δηλαδή για σχίσμα, στην πράξη εφαρμόζουν άλλη πρακτική. Επί παραδείγματι οι αντιπρόσωποι από την Εκκλησία της Μολδαβίας, ναι μεν ενέκριναν το ψήφισμα και ναι μεν διέκοψαν το μνημόσυνο του οικείου ιεράρχη, αλλά στην πραγματικότητα βρίσκονται σε κοινωνία με τον οικείο επίσκοπο επειδή συμπροσεύχονται μαζί του και παρεβρίσκονται σε συνέδρια που διοργανώνει. 

6.) Πολλοί από τους παρεβρεθέντες στη Σχισματική Ημερίδα του Ωραιόκαστρου είπαν μεν ότι εγκρίνουν διά βοής το ψήφισμα, αλλά καθόλου βέβαιο δεν είναι τι κάνουν στην πράξη αναφορικά με την ακοινωνησία με όλη την Εκκλησία. Είναι βέβαιο ότι πολλοί από αυτούς εκκλησιάζονται και κοινωνούν σε ναούς που μνημονεύονται κανονικοί επίσκοποι. Άρα η έγκριση εκ μέρους τους διά βοής του Ψηφίσματος υπέρ της ακοινωνησίας που εξέδωσε η Ημερίδα, ακυρώνεται στην πράξη από την πρακτική που ακολουθούν. 

7.) Απομένει, λοιπόν, να δούμε ποιοι υπέγραψαν το Ψήφισμα της Σχισματικής Ημερίδας και πώς εφαρμόζουν στην πράξη την ακοινωνησία με όλη την Εκκλησία στην οποία αναφέρεται το Ψήφισμα, και θα επανέλθουμε -συν Θεώ- για πιο αναλυτικό σχολιασμό.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΟΛΔΑBΙΑΣ ΒΑΔΙΜΗΡΟ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΟΛΔΑBΙΑΣ ΒΑΔΙΜΗΡΟ

=====

Σεβασμιώτατε Ἅγιε ἐν Χριστῷ Ἀδελφέ,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Τὴν Ὑμετέραν Σεβασμιότητα ἀδελφικῶς ἐν Κυρίω κατασπαζόμενος μετὰ βαθυτάτων αἰσθημάτων ἀγάπης ἐν Χριστῷ ἀπευθύνω πρὸς Ὑμᾶς ἐκ προσώπου τοῦ εὐαγοῦς Κλήρου καὶ τοῦ φιλοχρίστου λαοῦ τῆς καθ’ ἠμᾶς Ἁγιωτάτης Μητροπόλεως τῆς ναυλόχου πόλεως τοῦ Πειραιῶς καὶ πρώτου λιμένος τῆς Ἑλλάδος, θερμὲς ἐόρτιες προσρήσεις ἐπὶ τὴ λαμπροφόρω Ἀναστάσει τοῦ Κυρίου.

Γνωστὸν τυγχάνει, ἅγιε ἐν Χριστῷ ἀδελφέ, τὸ πολυσχιδὲς καὶ ἐπίμοχθον ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπιτελεῖ ἡ Ὑμετέρα Σεπτὴ Σεβασμιότης τόσον διὰ τὸν εὐαγγελισμὸν τῶν μακράν τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως εὐρισκομένων, ὅσον καὶ διὰ τὸν ἐπιστηριγμόν, ὑλικὸν καὶ πνευματικόν, τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν ἐν τῆ Ὑμετέρα Θεοφρουρήτω ἐπαρχία, τῆ Ὀρθοδόξω Ἐκκλησία τῆς Μολδαυΐας, ἔργον διὰ τὸ ὁποῖον αἴνους καὶ δοξολογίαν ἀναπέμπομεν πρὸς τὸν ἅγιον Τριαδικὸν Θεόν. 

Ὠσαύτως γνωστὴ τυγχάνει ἡ ἐξ’ ἴσου πολύμοχθος μέριμνα καὶ φροντίδα, τὴν ὁποίαν καταβάλλετε διὰ τὴν περιφρούρησιν καὶ διαφύλαξιν τοῦ πιστοῦ λαοῦ τῆς Μολδαυΐας ἐκ τῶν ποικιλωνύμων αἱρέσεων, ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ ἀθεμίτου καὶ δολίου προσηλυτισμοῦ ἐκ τῆς δαιμονικῆς καὶ ἐπαράτου Οὐνίας. Μέσα στὰ πλαίσια τῆς φροντίδος αὐτῆς δὲν ἐφείσθητε κόπων καὶ δαπανῶν διὰ νὰ προσκαλέσετε ἐν τὴ Ὑμετέρα ἐπαρχία  ἐκ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος λογίους καὶ πνευματικοὺς ἄνδρες, ὅπως τὸν πρωτ. π. Γεώργιον Μεταλληνόν, τὸν πρωτ. π. Θεόδωρον Ζήσην καὶ τὸν κ. Δημήτριο Τσελεγγίδη  καθηγητᾶς τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, ἐπὶ τῷ σκοπῶ τοῦ πνευματικοῦ καταρτισμοῦ καὶ τῆς περιφρουρήσεως ἐν τῆ Ὀρθοδόξω πίστει τοῦ πιστοῦ λαοῦ τῆς Μολδαυΐας. Νωπὴ ἀκόμη παραμένει στὴ μνήμη μας ἡ πρόσφατη ἐπίσκεψις, κατόπιν προσκλήσεώς σας, στὸ Κισινιὲβ τῆς Μολδαβίας τοῦ π. Θεόδωρου Ζήση, ὁ ὁποῖος  στὶς 21 καὶ 22 Ἰανουαρίου 2016, ὁμίλησε ἐνώπιον πολυπληθοῦς ἀκροατηρίου 2500 ἀτόμων περίπου διὰ τὸ κατ’ ἐξοχὴν φλέγον καὶ ἐπίκαιρο θέμα, τὴν μέλλουσα νὰ συγκληθεῖ τὸν προσεχῆ Ἰούνιο στὴν Κρήτη «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο».

ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΜΟΛΔΑΒΙΑ

ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΜΟΛΔΑΒΙΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Το ιστολόγιο “Κατάνυξις” μας γνωστοποίησε σοβαρές εξελίξεις στις Εκκλησίες της Μολδαβίας και της Ουκρανίας οι οποίες -ως γνωστόν- υπάγονται στο Πατριαρχείο της Ρωσίας. Ηγούμενοι και επίσκοποι των δύο χωρών διέκοψαν το μνημόσυνο του Ρώσου πατριάρχη εξαιτίας της διαφωνίας τους με τη συνάντηση του Πατριάρχη Κύριλλου με τον Πάπα Φραγκίσκο αλλά και εξαιτίας της στάσης της Ρωσικής Εκκλησίας αναφορικά με το κακόδοξο κείμενο της ε΄ Προσυνοδικής Διάσκεψης που αφορά τις σχέσεις της Ορθοδοξίας με τους ετερόδοξους, που προωθείται προς έγκριση από την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο.

Οι εξελίξεις αυτές είναι πολύ σημαντικές επειδή δείχνουν σε ποιο βαθμό υπάρχει αντίδραση κατά του οικουμενισμού στην Εκκλησία της Ρωσίας.

Αυτό που δεν είναι σαφές, αλλά που έχει μεγάλη σπουδαιότητα, είναι ο λόγος που οι επίσκοποι και οι ηγούμενοι των δύο χωρών προέβησαν σε διακοπή του μνημοσύνου.

Άραγε το έκαναν σαν μοχλό πίεσης στην ηγεσία του Πατριαρχείου Ρωσίας για να αλλάξει ρότα σε θέματα οικουμενισμού ή διέκοψαν το μνημόσυνο επειδή απελπίστηκαν με τον οικουμενιστικό κατήφορο της ηγεσίας της Εκκλησίας της Ρωσίας;

Αν διέκοψαν το μνημόσυνο για να ασκήσουν πίεση στο Ρώσο Πατριάρχη για να τηρήσει ορθή στάση στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο αυτό είναι πολύ ευχάριστο επειδή ίσως συντείνει στο να επιδειχθεί μια πιο διαλλακτική στάση του Μακαριότατου Μόσχας σε θέματα οικουμενισμού. Αν πάλιν διέκοψαν το μνημόσυνο επειδή είναι πεπεισμένοι ότι το Πατριαρχείο Ρωσίας έπεσε σε βαθύ πηγάδι οικουμενισμού από το οποίο δεν υπάρχει ελπίδα ανάνηψης σημαίνει ότι η στάση του Πατριαρχείου Ρωσίας στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο θα είναι άτεγκτη και θα πλέει πλησίστια με τους Φαναριώτες.

Προσευχόμαστε η διακοπή του μνημοσύνου του Ρώσου Πατριάρχη να λειτουργήσει σαν κώδωνας κινδύνου για τη Ρωσική Εκκλησία και να τη βοηθήσει να ακολουθήσει ορθόδοξη γραμμή τόσο στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο όσο και στις σχέσεις της με το Βατικανό.

ΠΟΛΥΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΕΣ ΦΙΕΣΤΕΣ ΣΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΟΛΔΑΒΙΑ!

ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΥΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΑ ΡΕΖΙΛΙΚΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΣΕΡΡΩΝ ΘΕΟΛΟΓΟΥ...

...ΣΤΑ ΠΟΛΥΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΑ ΡΕΖΙΛΙΚΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΕΤΙΝΕΤ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΜΟΛΔΑΒΙΑΣ!

ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΝ ΔΗΛΑΔΗ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΡΑ ΠΙΑ!

ΑΦΟΥ ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΠΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΒΑΣΕΩΣ ΜΕ ΤΙΣ ΦΙΕΣΤΕΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΕΞΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ!

ΚΑΙ ΕΙΣ ΑΝΩΤΕΡΑ!