ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ Ι.Σ. ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ Α΄

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ Ι.Σ. ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ

Α΄

Του π. Σάββα Μιχαηλίδη, 

Ιερέα Ρωσσικής Εκκλησίας Λεμεσού

=====

Μακαριώτατε, Σεβασμιώτατοι,

Σας απευθύνω αυτή την ανοικτή επιστολή με αφορμή το νομοσχέδιο για την έκτρωση. Ως λαϊκός πρωτοστάτησα κατά τη δεκαετία του 80 στην υπέρ της αγέννητης ζωής διαφώτιση του κόσμου με την ίδρυση του Συνδέσμου Προστασίας του Αγέννητου Παιδιού. Κατ’ ακρίβειαν ήταν οργάνωση προστασίας και της μητέρας. 

Όλοι οι εξομολόγοι γνωρίζουμε ότι η έκτρωση επιφέρει στη μητέρα βαθύτατο ψυχικό τραύμα, παρά το ότι τη διαβεβαιώνουμε ότι ο Θεός τη συγχώρεσε διά της Εξομολογήσεως. 

Το γεγονός ότι η έγκυος που καταφεύγει στην έκτρωση – συνήθως υπό συνθήκες εξωτερικών πιέσεων – είναι επίσης θύμα, συνιστά επαρκή λόγο να μη διώκεται ποινικά. Ο επιστημονικός όρος για το ψυχικό τραύμα της έκτρωσης είναι μεταεκτρωτικό σύνδρομο (post – abortion syndrome) και είναι παγκόσμιο φαινόμενο ανεξάρτητο από τη θρησκεία, το πολιτιστικό επίπεδο και τον βαθμό της κοινωνικής αποδοχής της έκτρωσης σε μια χώρα. 

Η Ιαπωνία είναι μια μη χριστιανική χώρα, στην οποία υπάρχει κοινωνική αποδοχή της έκτρωσης ως αναγκαίου κακού. Οι γυναίκες στην Ιαπωνία υφίστανται μεγάλη κοινωνική πίεση για περιορισμό του αριθμού των παιδιών τους σε δύο ή το πολύ τρία, χάριν δήθεν της ευημερίας των ήδη γεννημένων παιδιών. Υπό αυτές τις συνθήκες η έκτρωση είναι πολύ διαδεδομένη στην Ιαπωνία, δεν επιφέρει κοινωνικό στιγματισμό και δεν αποτελεί θέμα πολιτικής αντιπαράθεσης όπως στις λεγόμενες χριστιανικές χώρες. 

Εν τούτοις τουλάχιστον οι μισές ιαπωνίδες που κάνουν έκτρωση αισθάνονται την ανάγκη της συγχώρησης για τη θανάτωση του αγέννητου παιδιού τους. Καταφεύγουν σε μια ειδική τελετουργία στους βουδιστικούς ναούς αφιερώνοντας ομοιώματα των νεκρών μωρών τους. 

Η τελετή αυτή είναι γνωστή ως mizuko kuyo (mizuko σημαίνει νερομωρό, δηλαδή νεκρό έμβρυο, μωρό και kuyo είναι η τελετή μνημονεύσεως). Όταν η μητέρα Τερέζα επισκέφθηκε την Ιαπωνία το 1982, μίλησε στο Τόκιο σε 230 βουλευτές και τους έκανε μια συγκινητική έκκληση να αλλάξουν τον νόμο και να προωθήσουν την υιοθεσία αντί της έκτρωσης. Οι βουλευτές αντιμετώπισαν θετικά την εισήγηση μιας μοναχής και άλλαξαν τον νόμο (βλ.Marisa Martin, The Tragedy of Japanese «Water Babies» και Anthony Zimmerman, Memorial Services for Aborted Children in Japan, άρθρα στο Διαδίκτυο).

(Συνεχίζεται)

ΕΝΑΣ ΙΕΡΕΑΣ ΠΟΥ ΜΥΡΙΖΕΙ ΛΙΒΑΝΙ

ΕΝΑΣ ΙΕΡΕΑΣ ΠΟΥ ΜΥΡΙΖΕΙ ΛΙΒΑΝΙ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Εκκλησιασμός στον Άγιο Γεώργιο στο Μανχάταν σήμερα.

Αντικαταστάτης του εφημέριου του ναού, ένας κληρικός από τον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου στο Φλάσινγκ.

Ο π. Ανδρέας Χούπου, ομογενής του οποίου οι γονείς κατάγονται από την Κύπρο, προξένησε βαθύτατη εντύπωση στο εκκλησίασμα.

Σεμνός, ταπεινός, ευγενής, ευπροσήγορος.

Ένας ιεροπρεπής κληρικός με όλη την σημασία του όρου.

Άνετα δίγλωσσος και προπαντός παραδοσιακός.

Μύριζε κυριολεκτικά λιβάνι. Στην εμφάνιση, στην αμφίεση, στους τρόπους.

Το κήρυγμά του από τα καλύτερα και τα πιο παραδοσιακά που άκουσα τα τελευταία 24 χρόνια που ζω στην Αμερική.

Μεγάλη αντίθεση με τα κηρύγματα που ακούμε τακτικά από πολλούς ιερείς που κηρύττουν με βάση κάποιο Προτεσταντικό Κυριακοδρόμιο και κάνουν συχνά αναφορά στον Πάπα, στον Graham Bill, στην Μητέρα Τερέζα, στον C. S. Lewis και πάει λέγοντας, χωρίς να αναφέρονται ποτέ στον βίο και στην διδασκαλία των Αγίων της Εκκλησίας.

Στο κήρυγμά του, ο π. Ανδρέας Χούπου, δεν δίστασε να σταθεί με κοσμιότητα κριτικά έναντι του άκρατου υλισμού της Αμερικανικής κοινωνίας.

Έκανε αναφορά στο γεγονός ότι ο καλύτερος ερμηνευτής της περικοπής του πλούσιου νεανίσκου είναι ο Μέγας Αντώνιος, επειδή μόλις άκουσε την Ευαγγελική περικοπή του πλούσιου νεανίσκου, έκανε πράξη και ζωή την προτροπή του Κυρίου. Πώλησε τα υπάρχοντά του, τα μοίρασε στους φτωχούς και αποσύρθηκε στην έρημο για άσκηση. Έγινε έτσι ο Πατέρας του Ορθόδοξου μοναχισμού.

Ο π. Ανδρέας έκανε την διάκριση μεταξύ του καλού ανθρώπου και του Αγίου και είπε ότι ο σκοπός του ανθρώπου είναι η αγιότητα και όχι απλά η καλωσύνη και η ευπρέπεια και η τήρηση των εντολών. 

Σε μια κοινωνία που τα πάντα καθορίζει το κυνήγι του χρήματος και η υλική ευμάρεια, ο π. Ανδρέας αντέτεινε την λιτότητα, την φιλανθρωπία, την νηστεία, την προσευχή και το ασκητικό ήθος.

Στο εκκλησίασμα παρούσα και η πρεσβυτέρα του π. Ανδρέα, που δημιούργησε πολύ καλές εντυπώσεις, εξαιτίας της σεμνότητάς της και του τρόπου που προσευχόταν κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας. Χωρίς θεατρινισμούς και ευσεβοφάνειες ζούσε με κατάνυξη και ευλάβεια το Μυστήριο.

Τι ευλογία που θα ήταν αν όλοι οι κληρικοί της Αρχιεπισκοπής Αμερικής είχαν το ορθόδοξο ήθος του π. Ανδρέα και αν στους ναούς μας ακούγονταν κηρύγματα σαν αυτό που ακούστηκε σήμερα Κυριακή στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Μανχάταν.!

ΟΙ ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΕΙΣ «ΒΑΡΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ» ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ, ΜΕ… ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΣΟΔΑ

ΟΙ ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΕΙΣ «ΒΑΡΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ» ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ, ΜΕ… ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΣΟΔΑ

Του Σωτήρη Λέτσιου

=====

Στὴν πιὸ ἐπιτυχημένη μονάδα… ἀθρόας παραγωγῆς ἁγίων ἔχει μετεξελιχθεῖ τὸ Βατικανὸ τὶς τελευταῖες δεκαετίες. Ἀναφερόμαστε, ἀσφαλῶς, στὴν περίοδο ὅπου στὴν ἕδρα τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας βρισκόταν ὁ Πάπας Ἰωάννης Παῦλος Β´ (1920-2005), ὁ ὁποῖος δὲν εἶχε ἐνδοιασμοὺς κατὰ τὴ θητεία του νὰ προτείνει συνολικὰ 1.351 ἀνθρώπους γιὰ ἁγιοποίηση.

Ἐν τέλει, ἀνακηρύχθηκαν ἅγιοι μόλις 464. Οὕτως ἢ ἄλλως, ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς παραμένει ἐντυπωσιακός, ἀφοῦ τὴν περίοδο ποὺ ἡγεῖτο τῆς Ἁγίας Ἕδρας -ἀπὸ τὸ 1978 ἕως τὸ 2005- ὁ Πάπας Ἰωάννης Παῦλος Β´ οἱ ἁγιοποιήσεις ἦταν σχεδὸν κατὰ 55% περισσότερες σὲ σχέση μὲ ἐκεῖνες ποὺ εἶχαν γίνει τὰ προηγούμενα 500 χρόνια! Ρίχνοντας μία προσεκτικὴ ματιὰ στὰ στατιστικὰ στοιχεῖα, βλέπουμε ὅτι ἀπὸ τὸ 1588 ἕως τὸ 1700 ἔγιναν 25 ἁγιοποιήσεις, μέσα στὸν 18ο αἰώνα 29, τὸν 19ο αἰώνα οἱ ἁγιοποιήσεις ἔφτασαν τὶς 79, ἐνῶ ἀπὸ τὸ 1900 ἕως τὸ 1978 σημειώθηκαν 168. Στὴ θητεία τοῦ Πάπα Ἰωάννη Παύλου Β´ οἱ ἀνακηρύξεις τῶν ἁγίων ἔφτασαν τὶς 460!

Ἐντός τοῦ 2016 εἶναι πολὺ πιθανὸ νὰ ἀνακηρυχθεῖ ἁγία καὶ ἡ Μητέρα Τερέζα (1910-1997), ἡ ὁποία ὁσιοποιήθηκε τὸ 2003, ἂν καὶ ἔχουν διατυπωθεῖ σοβαρὲς ἐνστάσεις ἀπὸ διάφορες πλευρὲς γιὰ τὴν προσωπικότητα καὶ τὸ ἔργο της.

Ἡ ἀπόφαση γιὰ τὴν ἁγιοποίηση τὸ 2014 τόσο τοῦ Πάπα Ἰωάννη ΚΓ´ (ἡγήθηκε τῶν καθολικῶν ἀπὸ τὸ 1958 ἕως τὸ 1963) ὅσο καὶ τοῦ Πάπα Ἰωάννη Παύλου Β´ τὴν ἴδια χρονιὰ προκάλεσε προβληματισμὸ καὶ διαφωνίες. Ὡστόσο μεγαλύτερες ἀντιδράσεις προκάλεσε καὶ ἡ ἁγιοποίηση πρὶν ἀπὸ δύο χρόνια του Κροάτη καρδινάλιου Ἀλοΐσιους Στέπινατς, ὁ ὁποῖος ἔχει κατηγορηθεῖ ὅτι συνέδραμε στὴν ἐξόντωση χιλιάδων Σέρβων κατὰ τὸν Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο. 

Διόλου ἀπαρατήρητη δὲν πέρασε καὶ ἡ ἁγιοποίηση πρὶν ἀπὸ ἕναν χρόνο τοῦ ἱεραπόστολου Χουνιπέρο Σέρα (18ος αἰώνας), τὸν ὁποῖο πολλοὶ ἱστορικοὶ θεωροῦν ὑπεύθυνο γιὰ δολοφονίες Ἰνδιάνων τῆς Βόρειας Ἀμερικῆς. 

ΠΗΓΗ: 

Χριστιανική Βιβλιογραφία,

dimokratianews.gr (Ἀπὸ τὴν Ἐφημερίδα «Ὀρθόδοξη Ἀλήθεια») 

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Με πολλή θλίψη καταγράφουμε κάποιες κατά συρροήν οικουμενιστικές ασχημίες που συνέβησαν τον τελευταίο καιρό στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Μανχάταν.

Συγκεκριμένα την Δ΄Κυριακή των νηστειών, του Αγίου Iωάννη της Κλίμακος, ήλθε λαικός ομιλητής ο οποίος σε κήρυγμά του στο ναό αντί να αναφερθεί τον Άγιο Ιωάννη της Κλίμακος ή σε οποιονδήποτε άλλο Άγιο της Εκκλησίας αναφέρθηκε στη Μητέρα Τερέζα - “Αγία” για τους Παπικούς. Την ημέρα που η Εκκλησία προβάλλει τον Άγιον Ιωάννη της Κλίμακος και το έργο του σαν υπόδειγμα στους πιστούς ορθόδοξος ομιλητής θεώρησε σκόπιμο τον μεν Άγιο Ιωάννη ούτε καν να αναφέρει χωρίς να διστάσει να αναφερθεί στη Μητέρα Τερέζα μια παπική “Αγία”.

Την επομένη Κυριακή -την ε΄ Κυριακή των Νηστειών- στον ίδιο ναό μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας στην κοινοτική αίθουσα προσεκλήθημεν για να παρακολουθήσουμε Σαρακοστιανή ομιλία. Προς λίαν δυσάρεστή μας έκπληξη ακούσαμε τον π. Δημήτριο Κορδάρη -εφημέριο του ναού- να μας λέγει ότι η ομιλήτρια είναι παπική η οποία -φυσικώ τω λόγω- στην ομιλία της έκανε συχνά αναφορές για τις συνήθειες και τις δοξασίες του Παπισμού.

Στον ίδιο ναό από καιρό οι πιστοί γίνονται μάρτυρες μιας άλλης οικουμενιστικής αήθειας. Συγκεκριμένα το κάδρο με τη φωτογραφία του Πάπα Παύλου Στ΄ βρίσκεται ανάμεσα στα εικονίσματα που προσκυνούν οι πιστοί. Αντιλαμβάνομαι ότι δεν συμμερίζονται όλοι τις απόψεις μου για τον μ. Πατριάρχη Αθηναγόρα. Αναμένω όμως όλοι να συμφωνήσουμε ότι η φωτογραφία ενός Πάπα δεν πρέπει να βρίσκεται ανάμεσα στις εικόνες ενός ναού.

Οι ανωτέρω παρατηρήσεις γράφτηκαν με πολύ σεβασμό για τον εφημέριο της κοινότητας π. Δημήτριο Κορδάρη. Στόχος του άρθρου είναι η μεν φωτογραφία του Πάπα να απομακρυνθεί από τα εικονίσματα και να αποτραπεί στο μέλλον πρόσκληση για ομιλίες σε αιρετικούς ή σε ορθόδοξους οι οποίοι αντί να προβάλουν τους Αγίους της Εκκλησίας μας προβάλλουν αιρετικούς “Αγίους”.