ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΣΗ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΗΝ ΒΟΣΤΩΝΗ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΣΗ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΗΝ ΒΟΣΤΩΝΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε, στην ιστοσελίδα “Ρομφαία”, ότι απολύθηκαν 3 Καθηγητές της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού στην Βοστώνη και 3 Καθηγητές του Ελληνικού Κολλεγίου της Βοστώνης, λόγω μεγάλων οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα δύο εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Το πρόβλημα της Θεολογικής Σχολής της Βοστώνης δεν είναι μόνον ή κυρίως οικονομικό.

Η απόλυση Καθηγητών δεν είναι εξ ορισμού απορριπτέα νοουμένου ότι εδράζεται σε πνευματικά και όχι σε οικονομικά κριτήρια.

Ας γίνουμε συγκεκριμένοι. 

Η Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού στην Βοστώνη κυριαρχείται -κατά το πλείστον- από προτεσταντόπληκτους Καθηγητές.

Η όποια θετική επίδραση, εξ απόψεως ορθοδόξου, στους φοιτητές της Σχολής, δεν γίνεται από τους Καθηγητές, αλλά από παράγοντες εκτός της Σχολής και κυρίως από την ευεργετική επίδραση των μονών που ίδρυσε ο Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας.

Όσοι δεν γνωρίζουν από κοντά τι συμβαίνει στην Εκκλησία της Αμερικής έχουν πολύ εξωπραγματική αντίληψη των πραγμάτων.

Είναι απίστευτος ο βαθμός εκπροτεσταντισμού του ήθους των ομογενών της Αμερικής. 

Στην αλλοτρίωση του ήθους των πιστών της Αρχιεπσικοπής Αμερικής συνετέλεσε ουσιαστικά και η Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού στην Βοστώνη.

Η Εκκλησία της Αμερικής είναι ο εμπεσών εις χείρας ληστών άνθρωπος της παραβολής.

Είναι η Εκκλησία που έπεσε στα χέρια των Οικουμενιστών λήσταρχων Μεταξάκη, Αθηναγόρα και Κουκούζη.

Η Αρχιεπισκοπή Αμερικής αναμένει εναγώνια τον Καλό Σαμαρείτη για να της δέσει τις πληγές και να την νοσηλεύσει στο πανδοχείο της Ορθοδοξίας.

Ενόσω αυτό δεν γίνεται θα συνεχίσει ακάθεκτη την πορεία προτεσταντικού ολέθρου που ακολουθεί από την σύστασή της. Θα κηδεύει σκυλιά, οι ιερείς της θα προσκαλούν φραγκοπαπάδες και Προτεστάντες πάστορες να δίνουν ομιλίες την Μεγάλη Τεσσαρακοστή σε ορθόδοξους ναούς, οι ομογενείς θα ακούν κηρύγματα δανεισμένα από προτεσταντικά Κυριακοδρόμια κοκ. 

Βεβαίως οι απαράδεκτες αυτές πρακτικές δεν αφορούν όλους τους κληρικούς, αλλά δεν είναι τυχαίο ότι έζησα για 24 συναπτά χρόνια στις ΗΠΑ και δεν γνώρισα παρά μόνον μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού κληρικούς με πραγματικά ορθόδοξο φρόνημα.

Στο διά ταύτα τώρα.

Απολύσεις Καθηγητών της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού της Βοστώνης;

Βεβαίως! Και ας αναζητήσουν εργοδοσία σε Προτεσταντικές Θεολογικές Σχολές.

Απολύσεις μπορούν ή μάλλον πρέπει να γίνουν για να διασφαλιστεί ότι θα εκπαιδεύονται με ορθόδοξα κριτήρια οι φοιτητές της και όχι απλά επειδή η ανικανότητα του Αρχιεπισκόπου Ελπιδοφόρου και του κ. Γ. Γκαντώνη, του Προέδρου της εφορευτικής επιτροπής της Σχολής, δεν μπορεί να καλύψει τις οικονομικές ανάγκες της Σχολής του Τιμίου Σταυρού και του Ελληνικού Κολλεγίου.

ΕΝΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ!

ΕΝΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ!

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Το βίντεο της συνέντευξης που έδωσε ο 11χρονος Βασίλης Μαίλλης, το παιδί ιδιοφυία που σε δύο χρόνια θα αποκτήσει πτυχίο αστροφυσικής, έκανε ιδιαίτερη αίσθηση, επειδή είναι προικισμένος με έκτακτα διανοητικά χαρίσματα.

Οι λεπτομέρειες που αναφέρθηκαν στην συνέντευξη και από τον μικρό Βασίλη, αλλά και από τον ιερέα πατέρα του, εκπλήσσουν πραγματικά επειδή κάνουν ανάγλυφη την ιδιοφυή σκέψη του Βασίλη.

Αυτά, όμως, τα έχουν πει πολλοί για τον Βασίλη.

Στην παρούσα ανάλυση θα εστιάσω την προσοχή μου σε ένα άλλο τομέα, που κανείς -εξ όσων ξέρω- δεν πρόσεξε ή τουλάχιστον δεν ένοιωσε την ανάγκη να αναφερθεί.

Ο Βασίλης Μαίλλης δεν είναι μόνον ιδιοφυία. Είναι προπαντός μια πολύ ευγενική ψυχούλα, πολύ συγκροτημένη προσωπικότητα, μετριοπαθής ιδιοσυγκρασία, με πολλή σεμνότητα και ταπείνωση.

Όση ώρα μιλούσε μου έκανε φοβερή εντύπωση πόσο πολύ μοιάζει στον χαρακτήρα με τον ιερέα πατέρα του π. Παντελεήμονα Μαίλλη.

Οι απαντήσεις του είναι νηφάλιες και προσέχει να μην προκαλέσει και να μην πληγώσει τους άλλους.

Όταν κάποια φοιτήτρια της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού της Βοστώνης του υπέβαλε μια ειρωνική ερώτηση δεν θίχτηκε καθόλου, αλλά με ευγένεια και ήθος, έδωσε την σωστή απάντηση.

Λίγα φυσικά γνωρίζω για τον π. Παντελεήμονα Μαίλλη, αλλά οι απαντήσεις, που έδωσε στην συνέντευξη, δείχνουν ότι πρόκειται για σεμνό και ιεροπρεπή κληρικό που επέδρασε καταλυτικά στην διαμόρφωση του καλού χαρακτήρα του γυιού του.

Φωτογραφίες της μητέρας του που βρήκα στο διαδίχτυο, δείχνουν ότι πρόκειται για σεμνή πρεσβυτέρα, που έχει συνείδηση της αποστολής της σαν μητέρα και σαν πρεσβυτέρα.

Καθόλου παράξενο, λοιπόν, ότι ο μικρός Βασίλης εμπνεύστηκε από τους εξαίρετους γονείς του και ανέπτυξε μια υπέροχη προσωπικότητα με πολλή πίστη στον Θεό, σεμνότητα και ταπεινό φρόνημα.

Πόσο χαίρεται η ψυχή μας όταν βλέπουμε ευλογημένα παιδιά που ζουν κοντά στην Εκκλησία και έχουν τόση χάρη Θεού!

Προσεύχομαι στον Χριστό να κρατήσει τον μικρό Βασίλη αγνό, πιστό και ταπεινό σε όλη του την ζωή.

ΣΧΟΛΗ TOY ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΗ ΒΟΣΤΩΝΗ

ΣΧΟΛΗ TOY ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΗ ΒΟΣΤΩΝΗ

Λεφτά, λεφτά, λεφτά και πάλιν λεφτά!

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Εγκαθιδρύθηκε στις 29 του Οκτώβρη ο νέος πρόεδρος της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού στη Βοστώνη πρωτοπρεσβύτερος Χριστόφορος Μητρόπουλος. Το μήνυμα που εξέπεμψαν τόσο ο Σεβασμιότατος όσο και ο νέος πρόεδρος είναι ότι για να καταστεί η Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού η καλύτερη στο Δυτικό ημισφαίριο χρειάζονται χρήματα, πολλά χρήματα, που πρέπει πρωτίστως να προέρχονται από τις κοινότητες.

Και το ότι χρειάζονται πολλά χρήματα για να λειτουργήσει μια Σχολή ουδείς το διαμφισβητεί. Αν, όμως, ο Σεβ. Αμερικής και ο π. Χριστόφορος Μητρόπουλος έμπαιναν στον κόπο να πληροφορηθούν τις οικουμενιστικές και νεωτεριστικές θεολογικές θέσεις των πλείστων Καθηγητών της Σχολής θα αντιλαμβάνοντο ότι πολύ περισσότερο από χρήματα η Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού έχει ανάγκη από ορθόδοξο φρόνημα. 

Αλλά γι’ αυτή τη φοβερή έλλειψη ούτε ο Σεβασμιότατος, ούτε ο π. Χριστοφόρος έκαναν την παραμικρή μνεία.

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΖΕΙ ΤΕΡΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΦΙΛΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΘΕΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΖΕΙ ΤΕΡΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΦΙΛΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΘΕΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ο Παναγιότατος κ. Βαρθολομαίος έθεσε τέρμα στην πολυεπίπεδη παραφιλολογία που αναπτύχθηκε πρόσφατα αναφορικά με την δήθεν επικείμενη παραίτηση του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου.

Σε επίσκεψη καθηγητών και σπουδαστών της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού της Βοστώνης στο Φανάρι ξεκαθάρισε ότι:

1.) Ο Οικουμενικός Πατριάρχης είναι απολύτως ικανοποιημένος από την ποιμαντορία του Σεβ. Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Δημητρίου και θεωρεί την Εκκλησία μας κόσμημα του Πατριαρχείου.

2.) Ο Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Αμερικής ουδέποτε εξέφρασε στον Πατριάρχη την επιθυμία να παραιτηθεί.

Ως εκ τούτου ο Παναγιότατος θεωρεί τα δημοσιογραφικά φληναφήματα της ομογένειας και της Ελλάδας -μεταξύ των οποίων το πρόσφατο άρθρο που αναδημοσιεύσαμε- ως εντελώς ανεύθυνα και εκτός πραγματικότητας.

Εκφράζουμε την πιο ειλικρινή μας χαρά για τη διάψευση του Παναγιότατου για τρεις λόγους:

1.) Δεν είναι ορθό να αντικαθίσταται ένας Αρχιεπίσκοπος που είναι σε θέση να ποιμαίνει την επαρχία του. Ούτε είναι ορθό να θέλει ο ίδιος να παραιτηθεί.

2.) Δεν υπάρχει στον ορίζοντα διάδοχη κατάσταση η οποία να παρέχει τα εχέγγυα ότι θα μπορεί να επιτελεί τα καθήκοντα του Αρχιεπισκόπου Αμερικής καλύτερα από τον Σεβ. κ. Δημήτριο.

3.) Ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος είναι ακέραιος και αδιάβλητος ιεράρχης και δεν είναι νοητό, επιτρεπτό από τους Ιερούς Κανόνες ή ηθικό για την προισταμένη αυτού αρχή ή για το ποίμνιό του να επιζητούν να τον αντικαταστήσουν.

Ευχαριστούμε τον Παναγιότατο για τη σαφέστατη παρέμβασή του η οποία ελπίζουμε ότι θα θέσει τέρμα σε όλη την παραφιλολογία που αναπτύχθηκε και η οποία προφανώς πηγάζει από τον ευσεβοποθισμό ορισμένων κύκλων. 

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΕΡΓΟ ΣΤΗΝ Ι. ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

======

Τον τελευταίο καιρό παραμέλησα να καταγράφω τις εμπειρίες μου από τον εκκλησιασμό μου σε διάφορες κοινότητες κυρίως επειδή δεν ήταν η πρώτη φορά που τις επισκέφθηκα και έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία στο παρελθόν να αναφερθώ στο θέμα και δεν ήθελα να κουράζω τους αναγνώστες με την επανάληψη των ίδιων θεμάτων.

Γι' αυτό ας πούμε εδώ συνοπτικά ορισμένα πράγματα.

Ο εκκλησιασμός μου στην κοινότητα του Τιμίου Σταυρού στο Μπρούκλιν μου άφησε και πάλιν άριστες εντυπώσεις και αντιλαμβάνομαι ότι στο μεταξύ -την αμέσως επομένη Κυριακή που εκκλησιάστηκα εκεί- ένας ευλαβής νέος χειροτονήθηκε ιεροδιάκονος στο ναό. 

Η αρχοντιά στον Αγιο Γεώργιο στο Μανχάταν στους 54 δρόμους είναι εμφανής σε όλα, ενώ είναι πολύ συγκινητική η παρουσία πολλών νέων. 

Ο νέος ψάλτης του Αγίου Δημητρίου Αστορίας είναι πολύ καλός και η τάξη και στους δύο ναούς της Αστορίας -και στον Αγιο Δημήτριο και στην Αγία Αικατερίνη- υποδειγματική. 

Οι λίγοι, αλλά ευλαβείς πιστοί που εκκλησιάζονται στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Δημητρίου στο Upper East Side συγκινούν με το πνεύμα θυσίας, την γνησιότητα και την αφοσίωση που τους διακρίνει. 

Εντυπωσιακή πάντοτε η συμμετοχή νέων ανθρώπων σε ορισμένους ναούς του Μανχάταν (Αγιος Γεώργιος στους 54 δρόμους, Τίμιος Πρόδρομος στους 17 δρόμους, Καθεδρικός ναός Αγίας Τριάδας, Ιερός Ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και Ιερός Ναός του Αγίου Ελευθερίου). Σε ορισμένες περιπτώσεις το ποσοστό των νέων κάτω των τριάντα χρόνων είναι μεγαλύτερο από το 70% των εκκλησιαζομένων, οι οποίοι μάλιστα συμμετέχουν τακτικά στο Ποτήριο της Ζωής!

Ο Αγιος Θεός δεν θα αφήσει τόσους κόπους, τόση ανιδιοτελή προσφορά και τόσο πνεύμα θυσίας εκ μέρους τόσων πολλών κληρικών και λαικών στην Εκκλησία μας χωρίς να μας ανταποδώσει καρπό εκατονταπλασίονα κατά την επαγγελία Του.

Αν συνεχίσουν οι πιστοί της Εκκλησίας μας -κληρικοί, μοναχοί και λαικοί- με το ίδιο πνεύμα θυσίας, προσφοράς και ταπείνωσης και, όπως έλεγε ο π. Παίσιος, "ο Θεός δεν είναι Αρβανίτης". Θα ανταποδώσει στην Εκκλησία μας και στην Ομογένεια πλούσιους πνευματικούς καρπούς.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ κ. ΓΡΑΜΜΕΝΟΥ ΚΑΡΑΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ κ. ΓΡΑΜΜΕΝΟΥ ΚΑΡΑΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΙΣ ΗΠΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

==========

Διαβάσαμε στη Romfea.gr ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του κ. Γραμμένου Καράνου, Επίκουρου Καθηγητή της Βυζαντινής Μουσικής της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού Βοστώνης, που επιγράφεται: “Ο καλός σπόρος της ευλογημένης Ψαλτικής Τέχνης έχει αρχίσει να ριζώνει και να καρποφορεί και στις Ηνωμένες Πολιτείες.”

“Τάδε έφη, καταχειροκροτούμενος, ο δεκάχρονος μαθητής της Αρχιεπισκοπικής Σχολής Βυζαντινής Μουσικής Νέας Υόρκης Μανώλης Λαμπράκης στην πρόσφατη συναυλία της Αρχιεπισκοπικής Βυζαντινής Χορωδίας της Αρχιεπισκοπής Αμερικής στην Αγία Ειρήνη Κωνσταντινουπόλεως. Οι εξελίξεις των τελευταίων χρόνων τον δικαιώνουν απόλυτα.

Υπό την εμπνευσμένη καθοδήγηση του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Δημητρίου, η Βυζαντινή Μουσική έχει αρχίσει να κερδίζει τις καρδιές των Αμερικανών, Ορθοδόξων και μη. Στη Θεολογική Σχολή Τιμίου Σταυρού Βοστώνης, όπου στο παρελθόν δίδαξαν μεγάλοι δάσκαλοι της Ψαλτικής Τέχνης, όπως ο αείμνηστος Σάββας Σάββας και ο φημισμένος πρωτοψάλτης Φώτιος Κετσετζής, θεσπίστηκε πριν από μερικούς μήνες πρόγραμμα πλήρους ιεροψαλτικής κατάρτισης, αντίστοιχο του προγράμματος των ωδείων και των σχολών Βυζαντινής Μουσικής στην Ελλάδα, που οδηγεί στην απόκτηση πτυχίου.

Στη Νέα Υόρκη αλλά και σε άλλες πόλεις έχουν ιδρυθεί χοροί ψαλτών υψηλής καλλιτεχνικής στάθμης με παρουσιάσεις σε φημισμένους χώρους συναυλιών, πανεπιστήμια, μουσεία κ.ά. Σχολές Βυζαντινής Μουσικής αναφύονται σταδιακά σε όλη την αμερικανική επικράτεια.

Διοργανώνονται μουσικολογικά συνέδρια, μελοποιούνται τα μεταφρασμένα στα αγγλικά λειτουργικά κείμενα σύμφωνα με τους κανόνες της ψαλτικής μελοποιίας, γίνονται διαλέξεις σε αμερικανικά ωδεία και τμήματα μουσικών σπουδών ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.

Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί το πρώτο Φεστιβάλ Βυζαντινής Μουσικής Βοστώνης στις εγκαταστάσεις του Ελληνικού Κολλεγίου και της Θεολογικής Σχολής Τιμίου Σταυρού, ακαδημαϊκού και πνευματικού κέντρου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής.

Το φεστιβάλ, που τελεί υπό την αιγίδα του Κέντρου Βυζαντινής Τέχνης και Πολιτισμού “Μαίρη Τζαχάρη” και του New York Life Center for the Study of Hellenism in Pontus and Asia Minor, θα ανοίξει στις 24 Φεβρουαρίου με διάλεξη του μουσικολόγου Εμμανουήλ Γιαννόπουλου, Επίκουρου Καθηγητή της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Βελλάς Ιωαννίνων, με τίτλο “Η Αύρα της Ορθόδοξης Λειτουργικής Μουσικής Πνέει Πάνω απ' το Αιγαίο”. Τη διάλεξη θα ακολουθήσει συναυλία της Αρχιεπισκοπικής Βυζαντινής Χορωδίας της Αρχιεπισκοπής Αμερικής υπό τη διεύθυνση του Δημητρίου Κεχαγιά με μέλη από την υμνολογία του Τριωδίου.

Στις 25 Φεβρουαρίου ο Κυριάκος Καλαϊτζίδης, μουσικολόγος και δεξιοτέχνης στο ούτι, θα δώσει διάλεξη με τίτλο “Η Σχέση της Βυζαντινής Μουσικής Κληρονομιάς με τις Μουσικές Παραδόσεις της Ανατολικής Μεσογείου”.

Θα ακολουθήσει συναυλία του διεθνούς φήμης μουσικού σχήματος “Εν Χορδαίς” υπό τη διεύθυνση του Κυριάκου Καλαϊτζίδη και με τη συνοδεία του Βυζαντινού Χορού της Θεολογικής Σχολής Τιμίου Σταυρού “Άγιος Ρωμανός ο Μελωδός”.

Μεταξύ άλλων, το πρόγραμμα θα περιλαμβάνει ένα από τα πρώτα δημοτικά τραγούδια που παραδόθηκαν με βυζαντινή σημειογραφία, κοσμικές συνθέσεις του κορυφαίου μεταβυζαντινού μελοποιού Πέτρου του Πελοποννησίου και κωνσταντινουπολίτικα τραγούδια από την προϊστορία του ρεμπέτικου.

Ένας από τους στόχους του φεστιβάλ είναι να καταδείξει τον συνδετικό ιστό που ενώνει τις διάφορες μουσικές παραδόσεις της Ανατολικής Μεσογείου, μεταξύ των οποίων περίβλεπτη θέση κατέχει η ελληνική Ψαλτική Τέχνη.

Η τέχνη αυτή, που ο Στρατής Μυριβήλης αποκάλεσε κάποτε “ψηφίδα από το θαυμάσιο ψηφιδωτό της εθνικής μας ψυχής”, πλέον κατανύσσει, συγκινεί, γοητεύει και μελετάται όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και πέρα απ' τον Ατλαντικό.

Και είναι κι αυτό μία απόδειξη της διαχρονικής δημιουργικότητας του ελληνικού πνεύματος και της ζωντάνιας των πάντα επίκαιρων εκκλησιαστικών τεχνών.”

Ανέλπιστα ευχάριστες και λίαν αποκαλυπτικές οι πληροφορίες που μας δίνει ο κ. Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού της Βοστώνης κ. Καράνος για την αγάπη και το ζήλο που καλλιεργείται για τη Βυζαντινή μουσική στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής με πρωτοβουλία μάλιστα του Σεβασμιότατου Αρχιεπισκόπου μας.

Πράγματι εντυπωσιακά όσα γίνονται και μάλιστα με τον αθόρυβο αλλά αποτελεσματικό τρόπο που εργάζονται ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος και οι συνεργάτες του.

Οσοι παρακολουθούμε το έργο του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου ξαφνιαζόμαστε ευχάριστα γι' αυτού του είδους τις ειδήσεις, αλλά κατά βάθος δεν παραξενευόμαστε. 

Γνωρίζουμε ότι ο Σεβ. Αμερικής κ. Δημήτριος δεν είναι ούτε δημοσιοσχετίτης, ούτε κούφος ιεράρχης για να στηρίζεται σε επικοινωνισμούς, φανταχτερές πολυαρχιερατικές στολές, βεγγαλικά και φιέστες. 

Είναι όντως αξιόλογος ιεράρχης και σπουδαίος θεολόγος, με εκκλησιαστικό φρόνημα, που προσπαθεί να επιτελεί ευσυνείδητα και αθόρυβα πάντοτε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το καθήκον του.

Απομένει όμως η αγάπη αυτή προς τη Βυζαντινή μουσική που καλλιεργείται με τόσο ζήλο στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής να αποκτήσει εκκλησιαστικό χαρακτήρα.

Με αυτό εννοώ ότι δεν είναι δυνατόν να περιοριστεί η καλλιέργειά της με την έννοια που καλλιεργείται η αγάπη προς το δημοτικό ή το ρεμπέτικο τραγούδι.

Η Βυζαντινή μουσική εκφράζει απόλυτα το λειτουργικό ήθος της Ορθοδοξίας όπως ακριβώς το εκφράζει και η Βυζαντική εικονογραφία.

Οπως, λοιπόν, στις ναούς μας συστηματικά προσπαθούμε να βάζουμε Βυζαντινές εικόνες έτσι ΑΚΡΙΒΩΣ οφείλουμε να ψάλλουμε Βυζαντινά και όχι Φράγκικα.

Δεν περιοριζόμαστε μόνον να κάνουμε εκθέσεις Βυζαντινής αγιογραφίας. 

Δεν είναι έτσι;

Επομένως βάσει ποιας λογικής ή θεολογικής και ποιμαντικής συνέπειας περιοριζόμαστε στη σύσταση χορωδιών Βυζαντινής μουσικής, χωρίς να εισάγουμε παράλληλα τη Βυζαντινή μουσική στη λατρεία της Εκκλησίας μας για να αντικαταστήσουμε τις φραγκοχορωδίες;

Για ποιο λόγο ορθοδοξούμε με την Ομολογία της πίστης μας, αλλά υμνούμε τον Χριστό, την Υπεραγία Θεοτόκο και τους Αγίους Του με τις φραγκοχορωδίες;

Γιατί καταργήσαμε -και πολύ ορθά πράξαμε- τις γλυκερές παραστάσεις των ιερών προσώπων που εξέφραζε η Αναγεννησιακή τέχνη με Βυζαντινές αγιογραφίες, ενώ θεωρούμε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα όταν ψάλλουμε φράγκικα και όχι βυζαντινά;

Παρακαλούμε θερμά τον Σεβ. Αρχιεπίσκοπό μας να μεριμνήσει προσωπικά ώστε -τουλάχιστον- στον καθεδρικό ναό της Αγίας Τριάδας στο Μανχάταν να ψάλλει Βυζαντινή και όχι φράγκικη χορωδία. 

Γνωρίζουμε ότι, εξαιτίας του ιδιότυπου καθεστώτος του καθεδρικού ναού -που εισήγαγε ο μ. Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος-, αυτό δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τον Σεβασμιότατο. Ο εφημέριος του καθεδρικού όμως είναι καλοπροαίρετος άνθρωπος, όπως είναι και πολλά από τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου που γνώρισα.

Δεν νομίζω ότι θα θελήσουν να ανακόψουν μια κατά Θεόν προσπάθεια στην κοινότητά τους. 

Ας ληφθεί μάλιστα υπόψη ότι ο καθεδρικός ναός της Αγίας Τριάδας στο Μανχάταν διαθέτει εξαίρετους Βυζαντινούς ψάλτες.

Δυστυχώς όμως είναι παροπλισμένοι στη Θεία Λειτουργία για να ψάλλει η φραγκοχορωδία της οποίας ορισμένα μέλη δεν είναι καν Ορθόδοξοι χριστιανοί!

Ευχαριστούμε θερμά τον  Καθηγητή κ. Καράνο για το λίαν ενημερωτικό άρθρο του, που μας δίνει μια πολύ θετική -άγνωστη στον γράφοντα πιστεύω και στους πλείστους- όψη του έργου που επιτελεί η Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού στη Βοστώνη.

Ο κ. Καθηγητής μας δείχνει έμμεσα με το άρθρο του ότι δεν είναι ορθό ορισμένοι από μας -ο γράφων οπωσδήποτε- να βλέπουμε εξ ολοκλήρου αρνητικά το έργο που επιτελεί η Σχολή εξαιτίας των μεταπατερικών και οικουμενιστικών αντιλήψεων του π. Εμμανουήλ Κλάψη.

Συγχαίρουμε θερμά και υικά τον Σεβασμιότατο και τους συνεργάτες του, για τον ζήλο που δείχνουν για την καλλιέργεια της Βυζαντινής μουσικής και αναμένουμε οπωσδήποτε να καταργηθεί η φραγκοχορωδία -τουλάχιστον σε πρώτη φάση- στον καθεδρικό ναό της Αγίας Τριάδας, αλλά και στην Αγία Αικατερίνη Αστορίας, όπου βρίσκεται η καρδιά της Ομογένειας με τους περισσότερους πρώτης γενεάς ομογενείς.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΝΟΜΗ ΤΙΜΗΤΙΚΟΥ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΟΥ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΟΤΑΤΟ ΑΛΒΑΝΙΑΣ κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΝΟΜΗ ΤΙΜΗΤΙΚΟΥ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΟΥ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΟΤΑΤΟ ΑΛΒΑΝΙΑΣ κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

==========

Από Ανακοίνωση της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής μαθαίνουμε ότι: 

“Το Πανεπιστήμιο Fordham της Νέας Υόρκης ανακήρυξε χθες 28 Ιανουαρίου 2014, τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κ. Αναστάσιο, επίτιμο διδάκτορα Ανθρωπιστικών Σπουδών κατά τη διάρκεια ειδικής επισήμου τελετής στον περικαλλή ναό της Πανεπιστημιούπολης Rose Hill. Στα πλαίσια της τελετής και της σειράς διαλέξεων «Η Ορθοδοξία στην Αμερική» και αμέσως μετά την απονομή του διδακτορικού τίτλου, ο Μακαριώτατος μίλησε με θέμα «Η διάδοση των Καλών Ειδήσεων του Ευαγγελίου σε μια πολυθρησκευτική χώρα: Θεολογικές σκέψεις για τις άλλες θρησκείες».

«Το όνομα σας Μακαριώτατε φανερώνει και αναφέρεται στην Ανάσταση, το ίδιο κάνει και η διακονία σας», τόνισε στο καλωσόρισμα του Πρόεδρος του Πανεπιστημίου Fordham π. Τζόζεφ Μακσέϊν, σημειώνοντας ότι καλωσορίζει με χαρά  και τιμή τον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο στην οικογένεια του Fordham, η οποία αισθάνεται ιδιαίτερη ευλογία για την παρουσία του αλλά και διότι το Fordham είναι το μοναδικό μεγάλο πανεπιστήμιο των Ηνωμένων Πολιτειών στο οποίο λειτουργεί Κέντρο Ορθοδόξων Θεολογικών Σπουδών.

Μετά την εναρκτήρια δέηση του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου, τον λόγο πήρε ο κοσμήτορας του Πανεπιστημίου Στέφεν Φρίντμαν και ανέγνωσε το κείμενο της ανακήρυξης, η οποία αναγνωρίζει τον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο «ως εμπνευσμένο ηγέτη που πάντα πρόθυμος προσέρχεται όπου ο Θεός και η Εκκλησία τον καλεί, ως μεγάλο σύγχρονο και λόγιο Ορθόδοξο Ιεράρχη, ως διορατικό θεολόγο, και ως ένθερμο υποστηρικτή της αρμονικής συνύπαρξης με όλους τους ανθρώπους όλων των θρησκειών», κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στην θριαμβευτική και αναστάσιμη πορεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Αλβανίας.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος, φανερά συγκινημένος αποδέχθηκε την τιμή και εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του στο Πανεπιστήμιο και τους ιθύνοντες.  Στη διάλεξή του που ακολούθησε, ο Μακαριώτατος παρουσίασε σειρά διδακτικών εμπειριών από την διακονία του στην Αλβανία από το 1991, όταν αρχικά ορίσθηκε έξαρχος του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Εξήγησε την προσέγγιση του για την αναβίωση και αναγέννηση της Αυτοκεφάλου Ορθοδόξου Εκκλησίας της Αλβανίας, τη διακονία της Εκκλησίας προς όφελος όλων των ανθρώπων και την αναγγελία και διάδοση των καλών ειδήσεων του Ευαγγελίου. Στο πλαίσιο αυτό ο κ. Αναστάσιος ανέλυσε τρεις βασικές έννοιες στην Ορθόδοξη Θεολογία, τον Λόγο, την Αγάπη και το Φως.”

Η τιμή προς τον Μακαριότατο κ. Αναστάσιο χαροποιεί ιδιαίτερα τους πιστούς επειδή όλοι αναγνωρίζουν το τιτάνιο έργο που επιτέλεσε στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας.

Ο Μακαριότατος κ. Αναστάσιος πήγε στην Αλβανία με μοναδικό στόχο να αναστήσει εκ του μηδενός την Ορθόδοξη Εκκλησία και κατόρθωσε να επιτελέσει ένα πραγματικό θαύμα, που δεν εξηγείται με ανθρώπινα κριτήρια. 

Παρόλα αυτά αντιμετώπισε λυσσαλέα αντίδραση από τα κατάλοιπα του καθεστώτος Χότζα και από μουσουλμάνους πολιτικούς ηγέτες που κυβερνούν ή κυβερνούσαν τη χώρα, ενώ βρέθηκε στο στόχαστο αδίστακτων ανθρώπων και ο ίδιος προσωπικά αλλά και οι Αλβανοί ομόδοξοι αδελφοί μας και οι ομογενείς μας στη Βόρειο Ηπειρο.

Οι απανταχού της γης Ορθόδοξοι πιστοί προσευχόμαστε ο Αγιος Θεός να δίνει φώτιση και δύναμη στον Μακαριότατο Αλβανίας στο δύσκολο έργο που επιτελεί.

Αναμένουμε ότι "η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα" Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού της Βοστώνης θα απονείμει τιμητικό διδακτορικό τίτλο στον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας και σε άλλες εγνωσμένου κύρους προσωπικότητες. 

Είναι ο καλύτερος τρόπος να ξεπλύνει το άγος της απόδοσης τιμής στον αρχηγέτη του Νεονικολαιτισμού και της Νεορθοδοξίας κ. Χρ. Γιανναρά, όπως έκανε -ως μη όφειλε- πρόσφατα υπό την καθοδήγηση του γνωστού μεταπατερικού αστέρα π. Εμμανουήλ Κλάψη.

Ο π. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΛΑΨΗΣ ΞΑΝΑΧΤΥΠΗΣΕ ΚΑΙ ΑΠΕΚΑΛΥΨΕ ΤΟ ΕΙΔΕΧΘΕΣ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ

Ο π. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΛΑΨΗΣ ΞΑΝΑΧΤΥΠΗΣΕ ΚΑΙ ΑΠΕΚΑΛΥΨΕ ΤΟ ΕΙΔΕΧΘΕΣ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

===============

Λέγει πολλά και διάφορα ο π. Εμμανουήλ Κλάψης -επίλεκτο μέλος της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού της Βοστώνης, τακτικός επισκέπτης της Ακαδημίας του Βόλου, ο πρώτος που χρησιμοποίησε τον όρο “μεταπατερική” θεολογία και μόνιμος συνδαιτημόνας των Διαθρησκειακών διαλόγων- σε άρθρο του που επιγράφεται “Θρησκευτικός πλουραλισμός στην Αμερική” που δημοσίευσε στον Πυλώνα Εκκλησιαστικών Ειδήσεων ΑΜΗΝ.

Η ουσία των όσων λέγει μπορεί να συνοψιστεί στην ακόλουθη πρόταση: Πρέπει να γνωρίσουμε τις θρησκευτικές παραδόσεις των διαφόρων θρησκειών και να μάθουμε να συνυπάρχουμε εν ειρήνη μαζί τους.

Καταρχήν η προτροπή για την ανάγκη ειρηνικής συνύπαρξης με τις άλλες θρησκείες δεν έχει κανένα νόημα όταν απευθύνεται στους χριστιανούς επειδή οι χριστιανοί δεν είναι οι διώκτες αλλά οι διωκόμενοι. 

Αν ο π. Κλάψης ενδιαφέρεται για την ειρηνική συνύπαρξη των θρησκειών πρέπει να απευθυνθεί στους οπαδούς των άλλων θρησκειών και δη στους οπαδούς του “Προφήτη” του “Ιερού Κορανίου”.

Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος της ανάγκης να σπουδάσουμε την θρησκευτική παράδοση των άλλων θρησκευμάτων;

Θέλουμε να τους ευαγγελιστούμε την αλήθεια ή θέλουμε απλά να εμπλουτίσουμε τη δική μας παράδοση με την αποδοχή των θρησκευτικών εμπειριών των οπαδών των άλλων θρησκειών;

Περιττόν να τονίσω ότι ο π. Εμμανουήλ επιδιώκει το δεύτερο. 

Ιδού ορισμένες από τις θέσεις του:

“Η χριστιανική αλήθεια γίνεται αντιληπτή σαν ενσάρκωση της αλήθειας που η κατανόησή της μπορεί να εμπλουτισθεί από νέες θρησκευτικές εμπειρίες και παραδόσεις.”

“Μέσα στα πλαίσια της θρησκευτικής ποικιλότητας, οι χριστιανοί καλούνται να διακρίνουν την απόλυτη αλήθεια του ευαγγελίου από τις ιστορικές της εκφράσεις και τις εννοιολογικές της ενσαρκώσεις.”

“Η επικοινωνία των χριστιανών με τους ετερόθρησκους σ’ αυτά τα πλαίσια προκαλεί τον αναστοχασμό της χριστιανικής ταυτότητας. Ο σκοπός αυτού του αναστοχασμού είναι να μπορούν οι χριστιανοί να ζουν συνέπεια η χριστιανική ζωή και πίστη  και ταυτόχρονα να έχουν και να δείχνουν σεβασμό στη θρησκευτική ετερότητα.”

Τώρα τι σχέση έχει ο στοχασμός και ο αναστοχασμός με την ορθόδοξη θεολογία είναι τοις πάσιν γνωστόν.

Τοις πάσιν γνωστόν επίσης τυγχάνει ότι οι χριστιανοί μπορούν να ζουν με συνέπεια τη χριστιανική ζωή ΜΟΝΟΝ αν πορεύονται προς πάντα τα έθνη και αν ευαγγελίζονται πάντα όσα ενετείλατο ο Κύριος και αν βαφτίζουν τους αλλόθρησκους στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Ουδείς εμπλουτισμός της χριστιανικής εμπειρίας από τη μελέτη των άλλων θρησκειών είναι χρήσιμος, όπως πρεσβεύει ο π. Κλάψης, εκτός και αν θεωρεί ότι ο Απόστολος Παύλος δεν είχε τον αναγκαίο πλούτο των θρησκευτικών εμπειριών επειδή αγνοούσε τις θρησκείες της Απω Ανατολής, όπως αγνοούσε και το Ισλάμ επειδή ανεφάνη στο προσκήνιο της Ιστορίας αιώνες μετά την κοίμησή του.

Αλλά γιατί να καταφύγουμε στον Απόστολο Παύλο και να μη ρωτήσουμε τον π. Κλάψη αν νομίζει ότι ο ίδιος ως μελετητής των άλλων θρησκευτικών παραδόσεων και ως επίλεκτο μέλος των διαθρησκειακών διαλόγων έχει μεγαλύτερο πλούτο θρησκευτικών εμπειριών από τον Οσιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη ή τον Γέροντα Παίσιο τον Αγιορείτη που στερούνται το δικό του “μεταπατερικό” και οικουμενιστικό βιογραφικό; 

Η Ορθοδοξη Θεολογία απορρίπτει κατηγορηματικά τον στοχασμό στη θεολογία και θεολογεί με βάση την εμπειρία των Προφητών, των Αποστόλων και των Αγίων Πατέρων.

Τότε γιατί μιλά για στοχασμούς και αναστοχασμούς ο π. Κλάψης; 

Οχι βέβαια επειδή είναι αμαθής, αλλά επειδή συνειδητά επιλέγει τη Νεορθοδοξία, τη μεταπατερική θεολογία και τον Οικουμενισμό -και μάλιστα τον Διαθρησκειακό Οικουμενισμό- ως θεολογική έκφραση.

Το πιο ενδιαφέρον του θέματος είναι ότι ο π. Κλάψης θεωρείται εκφραστής της συντηρητικής πτέρυγας της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού της Βοστώνης.!!! Ας μην μπούμε σε λεπτομέρειες τι πρεσβεύουν οι εκφραστές της φιλελεύθερης πτέρυγας! Θα είναι πράγματι απογοητευτικό.

Το άρθρο του π. Κλάψη έρχεται να επιβεβαιώσει ορισμένα πράγματα στα οποία αναφερθήκαμε πρόσφατα.

Συγκεκριμένα μιλήσαμε για το βαθμό της επίδρασης της περίοικης προτεσταντικής κουλτούρας στα θεολογικά και ποιμαντικά δεδομένα της Εκκλησίας της Αμερικής. Αναφερθήκαμε επίσης στην ανάγκη πολλαπλασιασμού των ορθόδοξων αντιστάσεων απέναντι σ’ αυτές τις τάσεις, ο οποίος -συν τοις άλλοις- και προπαντός μπορεί να γίνει κατορθωτός με την σύσταση περισσότερων μοναστηριών στην αχανή Αμερική.

Πόσο δύσκολο είναι για τον π. Κλάψη και τους υπόλοιπους Οικουμενιστές να αντιληφθούν τα αυτονόητα για το θέμα των εξωχριστιανικών θρησκευτικών παραδόσεων εκ μέρους των Ορθόδοξων;

Δεν πλησιάζουμε και δεν σπουδάζουμε τις άλλες θρησκείες για να εμπλουτίσουμε τις δικές μας θρησκευτικές εμπειρίες -μας φτάνει η λατρεία, η άσκηση, η προσευχή, η συμμετοχή στα μυστήρια της Εκκλησίας και η μελέτη του Ευαγγελίου όπως το κατανόησαν οι Αγιοι Πατέρες της Εκκλησίας. 

Σπουδάζουμε τα άλλα θρησκεύματα ΜΟΝΟΝ για λόγους απολογητικής και με στόχο να εμπλουτίσουμε το οπλοστάσιό μας για να  ευαγγελιστούμε με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα την αλήθεια για να βαπτιστούν οι αλλόθρησκοι και να γίνουν μέλη της Εκκλησίας.