ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΟΥΤΙΝ ΑΝΑΚΗΡΥΣΣΕΤΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΜΑΧΗΤΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ Ν.Τ.Π. Ο ΚΥΡΙΛΛΛΟΣ ΜΟΣΧΑΣ

 ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΟΥΤΙΝ ΑΝΑΚΗΡΥΣΣΕΤΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΜΑΧΗΤΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ Ν.Τ.Π. Ο ΚΥΡΙΛΛΛΟΣ ΜΟΣΧΑΣ

                 Α΄

Τοῦ κ. Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

=====

Δὲν ὑπάρχει σήμερα νοήμων ὀρθόδοξος πιστὸς ποὺ νὰ μὴν γνωρίζει ὅτι ἡ Δύση εὐθύνεται γιὰ τὰ δεινὰ τοῦ κόσμου τούτου. Ὅταν λέμε Δύση ἐννοοῦμε τὸν δυτικὸ πολιτισμὸ καὶ τὴν φιλοσοφία του καὶ βέβαια τὸν δυτικὸ χριστιανισμὸ τῶν πολυπληθῶν αἱρέσεων, δηλ. δὲν ἑρμηνεύουμε γεωγραφικὰ τὸν ὅρο, διότι π.χ. ἡ Ἰαπωνία ἀνήκει πιὰ πολιτισμικὰ στὴν Δύση, ἀλλὰ γεωγραφικὰ στὴν Ἀνατολή. Ἔτσι καὶ ὁ μπολσεβικισμὸς καὶ ὁ σοσιαλισμός, ὅπως ὁ καπιταλισμὸς καὶ ὁ νεοφιλελευθερισμὸς εἶναι μηδενιστικὰ συστήματα ποὺ ἀναπτύχθηκαν ἀπὸ καὶ ἀνήκουν στὴν Δύση, ἀνεξαρτήτως ποὺ ἐφαρμόστηκαν π.χ. τὰ πρῶτα δύο κυρίως στὴν Ρωσία.

Ἡ Ὀρθοδοξία, ἡ Ἀνατολὴ διώχθηκε καὶ ἀπὸ τὴν καπιταλιστικὴ Δύση (Η.Π.Α., Ἀγγλία, Γερμανία κλπ.) καὶ ἀπὸ τὴν μπολσεβιστικὴ Ρωσία.

Δυστυχῶς ὅμως ὅλα αὐτὰ σήμερα δὲν παίζουν ρόλο, καθὼς ἡ σύγχυση ἔχει ἐπηρεάσει σημαντικὰ τὴν σκέψη τῶν Ὀρθοδόξων. Μετὰ τὴν ἀνακήρυξη τοῦ Ποῦτιν καὶ παρὰ τὶς ἀποδείξεις ποὺ ἀποδεικνύουν τὸ ἀντίθετο (ἐδῶ) σὲ ὑπέρμαχο καὶ ὑπερασπιστὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, τώρα ἐμφανίζονται σὲ ὀρθόδοξα ἱστολόγια κείμενα ποὺ ἐμφανίζουν τὸν Κύριλλο «ἅγιο». Τὰ ἱστολόγια αὐτὰ δὲν λαμβάνουν ὑπόψη οὔτε κἂν ὡς ἀντίλογο ἢ ὑποψία ἀλήθειας, ὅποια ἐπιχειρήματα παρουσιάζονται ποὺ ἀπορρίπτουν τὴν ξεκάθαρη ρωσολατρικὴ στάση τους. Διαβάζουμε στὸ ἱστολόγιο τῆς «Φαίης» «τὰς θύρας» (ἐδῶ), ποὺ φαίνεται νὰ εἶναι σὲ ἀδιάκριτο οἶστρο ρωσολατρείας:

«Του Αγιωτάτου Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσσιών Κυρίλλου… που διαφέρει ουσιαστικά από όσα κατά περιόδους έχουν ειπωθεί από τον Αγιώτατο Πατριάρχη Κύριλλο… Οποιοσδήποτε έχει διαβάσει και ακούσει τα λόγια του Αγιωτάτου Πατριάρχη Κυρίλλου για τον ρωσικό κόσμο… Ο Αγιώτατος Πατριάρχης Κύριλλος, μιλώντας για τον ρωσικό κόσμο, τονίζει… Ο Αγιώτατος Πατριάρχης αντιπαραθέτει… Στα λόγια του Αγιωτάτου Πατριάρχη Κυρίλλου». Ἡ σκανδαλώδης ἐπανάληψη τοῦ «ἁγιώτατος» δὲν ἔχει νὰ κάνει μὲ τὸν τίτλο τοῦ πατριάρχη ἀλλὰ με μία ξεκάθαρη ἀνάδειξή του ὡς ὀρθόδοξο πνευματικὸ ἡγέτη.

(Συνεχίζεται)

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ,ΑΡΧΙΜ. Ι. ΚΩΣΤΩΦ,ΑΘΕΙΣΜΟΣ: ΟΙΚΟΣ ΑΝΟΧΗΣ

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Αθεϊσμός: Οίκος ανοχής, Τα πάντα εκτός από το Θεό. Εκδ. Αγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός, Ωρωπός 2021, σσ. 396.

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Με το φαινόμενο της έλλειψης πίστεως στο Θεό καταπιάνεται στο παρόν ο καλός π. Ιωάννης. Από το πλουσιότατο αρχείο του μας παρουσιάζει το φαινόμενο αυτό από πολλές απόψεις και υπό διαφορετικές οπτικές γωνίες. 

Το θυμόσοφο πνεύμα του Γουίνστον Τσώρτσιλ μας αποκαλύπτει μια βασική παράμετρο του θέματος: «Κάποιες φορές οι άνθρωποι σκοντάφτουν πάνω στην αλήθεια, αλλά οι περισσότεροι σηκώνονται πάλι και φεύγουν βιαστικά, σαν 

να μη συνέβη τίποτε». 

Το βιβλίο ασχολείται εν πολλοίς με την προβληματική και τις έωλες θέσεις των θετικών επιστημών επί του θέματος (δες κεφάλαια: Αποδείξεις στις επιστήμες Α΄, Αποδείξεις στις επιστήμες Β΄, Αποδείξεις στις επιστήμες Γ΄) διότι ο  συγγραφέας προέρχεται απ αυτές, αφού είναι κι ο ίδιος φυσικός. 

Ο γράφων δεν προέρχεται από το χώρο αυτό και δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν επαρκεί, ώστε να ασχοληθεί με τις λεπτομέρειες τους ή να προβεί σε κριτική των θέσεων τους, περιορίζεται στην παρουσίαση δεδομένων της θεολογικής πτυχής του θέματος. 

Μου προκάλεσε μεταξύ άλλων τρομερή έκπληξη ο ορισμός της αλήθειας σύμφωνα με τον μεταμοντερνισμό: «Αλήθεια είναι αυτό το οποίο δέχεται η κοινότητα στην οποία 

συμμετέχουμε»! 

Τι σημαίνει αυτό; Τι ήταν αληθινό για τους Ναζί; Αυτό που τους έκανε να αιματοκυλήσουν τον κόσμο χωρίς καμιά αναστολή, με εκατομμύρια θύματα, ώστε να επικρατήσει η άρια φυλή. 

Τι ήταν αληθινό για τους οπαδούς του προαπελθόντος κομμουνισμού; Αυτό που θα έφερνε την αταξική κοινωνία που ονειρεύτηκαν με θύματα εκατομμύρια ανθρωπους, που στέναξαν κάτω από το ζυγό τους στο «σοσιαλιστικό παράδεισο». 

Ο Λένιν ήταν απίστευτα κυνικός όταν έλεγε: -Δεν μπορούμε να φτιάξουμε ομελέτα αν δεν σπάσουμε τα αυγά! Κι οι συνέπειες; 

Γκουλάγκ, Σιβηρία, 

εκατομμύρια νεομάρτυρες. 

Κλείνω με κάτι αξιοπρόσεκτο, το οποίο είχε αναφέρει ο Βολταίρος: "Θα παραπονιόμουν αν ένας γιατρός μου μάθαινε τα βλαβερά φυτά και δεν μου έδειχνε έστω κι ένα ιαματικό φυτό». 

Πράγματι. Στην Εκκλησία δεν παρουσιάζουμε μόνο τα κακά των εξωχριστιανικών ιδεών και θρησκειών. Δείχνουμε και τους ενχριστωμένους ανθρώπους, που όντες θεοφόροι, χριστοφόροι και πνευματοφόροι  διαλαλούν διαχρονικά: -Φως Χριστού φαίνει πάσι.

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΒΕΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΤΑ ΤΩΝ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ ΤΟΥ!!!

Δυστυχώς και φέτος, όπως κάθε χρόνο, ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Αλεξανδρείας κ. Θεόδωρος, γιόρτασε γενέθλια.

Εντελώς εκκοσμικευμένη πρακτική, άγνωστη στην Ιστορία της Ορθοδόξου Εκκλησίας, πριν την επικράτηση του κομμουνισμού στην Ρωσσία και σε άλλες χώρες του τότε ανατολικού μπλόκ.

Ο λόγος της προβολής των γενεθλίων την περίοδο του κομμουνισμού απέβλεπε να οδηγήσει τον κόσμο να μην εορτάζει την ονομαστική του εορτή για να τον απομακρύνει από τον Χριστό και την Εκκλησία.

Στον πειρασμό αυτό υπέκυψε -δυστυχώς- και η εκκλησιαστική ηγεσία της Ρωσσίας και έκτοτε συνεχίζουν - ως μη όφειλαν-, ακόμη και μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος, οι εκκλησιαστικοί ηγέτες της Ρωσσίας να γιορτάζουν γενέθλια.

Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, άρχισαν ορισμένοι Ιεράρχες της Ελληνόφωνης Ορθοδοξίας να υιοθετούν την εκκοσμικευμένη και Σλαβική αυτή πρακτική.

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ,ΝΑ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΤΟΥΡΚΟΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΣ ΡΑΓΙΑΣ!

 

πυραΒΛΑΚΑτος

 

Και να σκεφτείτε ότι αυτό το υποκείμενο, αυτός ο κοινός προδότης που υποσκάπτει την συμφωνία Ελλάδας- Γαλλίας κυβέρνησε τον τόπο για πέντε χρόνια.

Και το ακόμη χειρότερο!

Δεν αποκλείεται να ξαναέρθει στην εξουσία έστω και αν οι παρούσες δημοσκοπήσεις δεν δείχνουν προς αυτή την κατεύθυνση.

Ντροπή μας!

Αυτοί ήταν πάντοτε οι αριστεροί και στην Ελλάδα και στην Κύπρο: Τουρκοπροσκυνημένοι, εθνομειοδότες και μισέλληνες. 

Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΟΛΥΜΠΑ ΣΤΗΝ ΧΛΙΔΗ

 

ΑΠΛΑ ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ

 

ΕΛΑ ΝΤΕ!

 

Ο ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΑΥΤΈΣ ΤΙΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ

 

Ασφαλώς και πρέπει το Υπουργείο Πολιτισμού και ο Δήμος Αθηναίων να καθαρίσουν το άγαλμα του Κολοκοτρώνη από τις βρωμιές.

Αλλά κακά τα ψέμματα! 

Όταν το καθαρίσουν, οι μπαχαλάκηδες θα το ξαναβρωμίσουν πολύ σύντομα, επειδή αυτό είναι το πνεύμα που επικράτησε από την μεταπολίτευση και εντεύθεν.

Αντιδεξιά μανία, καταστροφή του πολιτισμού, ανθελληνισμός, πόλεμος κατά της Ορθοδοξίας, "προοδευτικός" αριστερισμός κτλ.

ΑΠΟΣΤΟΜΩΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΙΕΡΩΤΑΤΟΥ ΜΟΡΦΟΥ ΣΤΟΥΣ ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΕΣ

 

Μόρφου Νεόφυτος: "Οι ήρωες του 1821 το Ψαλτήρι διάβαζαν, δεν διάβαζαν Μαρξ και Νίτσε!"

Το αντιλαμβάνεται αυτό η επιτροπή για την διοργάνωση των εορτασμών για τα 200 χρόνια από την εθνική παλιγγενεσία;

ΑΝΗΚΟΥΣΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΡΩΣΣΙΑ

ΑΝΗΚΟΥΣΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΡΩΣΣΙΑ

=====

Ένας Ιερεύς που επέζησε των διωγμών έγραψε τα ακόλουθα για την κράτησή του: 

Δεν θα πάψω να ευγνωμονώ τον Θεό, για τα χρόνια που πέρασα φυλακισμένος σε απόλυτη απομόνωση. Ήμουν, για τρία χρόνια, σε δέκα μέτρα βάθος, κάτω από την επιφάνεια της γης. Ποτέ δεν άκουσα μία κουβέντα, ποτέ δεν είπα μία κουβέντα. Δεν υπήρχαν βιβλία. Οι εξωτερικές φωνές, όλες σιώπησαν. Οι φύλακες φορούσαν υποδήματα με λαστιχένιες σόλες, δεν ακουγόταν ο ερχομός τους.

Μετά, καθώς ο καιρός περνούσε, σιώπησαν και όλες οι εσωτερικές φωνές. Μας έδιναν ψυχοφάρμακα, μας έδερναν. Λησμόνησα όλη την θεολογία. Λησμόνησα όλη την Αγία Γραφή. Μία ημέρα πρόσεξα πως είχα ξεχάσει και το “Πάτερ ημών”. Δεν μπορούσα να το θυμηθώ. Ήξερα πως άρχιζε με το “Πάτερ ημών”, αλλά δεν γνώριζα πια πώς ήταν η συνέχεια. Κράτησα την αισιοδοξία μου και είπα: “Πάτερ ημών, έχω ξεχάσει την προσευχή, αλλά Συ σίγουρα την γνωρίζεις. Σε παρακαλώ, βάλε αντί για μένα έναν Άγγελο να την λέει κι εγώ θα σιωπώ”!

 

Για ένα διάστημα η προσευχή μου ήταν “Ιησού, σε αγαπώ”. Και μετά από λίγο και πάλι, “Ιησού, σε αγαπώ”. Αργότερα, μού ήταν δύσκολο να λέω έστω και αυτό, γιατί μας έδιναν μία φέτα ψωμί για μία εβδομάδα. Ήταν οι ξυλοδαρμοί και τα μαρτύρια και η έλλειψη φωτός και άλλα πράγματα. Ήταν πια αδύνατο να συγκεντρώσω το μυαλό μου, ώστε να λέω έστω και το “Ιησού, σε αγαπώ”. Η υψηλότερη μορφή προσευχής που γνωρίζω είναι το ήσυχο κτύπημα της καρδιάς που αγαπά Αυτόν. Ο Ιησούς χρειάζεται απλά να ακούει “τικ-α-τοκ”, “τικ-α-τοκ” και θα γνωρίζει πως κάθε χτύπημα είναι αφιερωμένο προς Αυτόν.

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο "Τρελογιάννης"

(Περιοδικό “Πρωτάτον”, φ. Ιαν. Φεβρ. 1991, σελ. 27. Για τις συνθήκες κράτησης των Χριστιανών κρατουμένων στα Σοβιετικά στρατόπεδα - φυλακές, βλ. και το βιβλίο "Ο π. Αρσένιος" Α' & Β', έκδοσις Μονής Παρακλήτου).

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΕΡΩΤΗΣΗ

ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ: Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ: Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Του Θεολόγου κ. Λάμπρου Σκόντζου

=====

Η σερβική Ορθοδοξία έχει να επιδείξει μια σειρά μεγάλων αγίων, οι οποίοι λάμπρυναν την Εκκλησία του Αγίου Σάββα. 

Ένας από αυτούς υπήρξε ο νεοφανής άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, μια όντως μεγάλη ασκητική και πατερική μορφή του περασμένου αιώνα.

Γεννήθηκε την ημέρα του Ευαγγελισμού στα 1894, στην πόλη Βράνιε της νοτίου Σερβίας. Οι ευσεβείς γονείς του Σπυρίδων και Αναστασία του έδωσαν το όνομα Ευάγγελος. Καταγόταν από ιερατική οικογένεια και το επώνυμό του Πόποβιτς σημαίνει Παπαδόπουλος. Μεγάλωσε με ευσέβεια είχε την τύχη να δει να θεραπεύεται θαυματουργικά η μητέρα του στη Μονή Πτσίνσκι από τον άγιο Πρόχορο. 

Από μικρός συνήθιζε  να μελετά το Ευαγγέλιο και άλλα εκκλησιαστικά βιβλία. Ιδιαίτερα τον σαγήνευε η ανάγνωση συναξαρίων και πατερικών συγγραμμάτων. Θεωρούσε τους Πατέρες της Εκκλησίας ως τους αληθινούς σοφούς.      

Το 1905 ο μικρός Ευάγγελος γράφηκε στην Εκκλησιαστική Σχολή του Αγίου Σάββα στο Βελιγράδι, έχοντας ως δάσκαλό του τον φωτισμένο άγιο Νικόλαο Βελιμίροβιτς. Το 1914, μόλις τέλειωσε τη σχολή, ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Κατατάχτηκε στο στρατό και υπηρέτησε ως νοσοκόμος. Ακολούθησε την τύχη του σερβικού στρατού και βρέθηκε εξόριστος στην Κέρκυρα. Καθ’ οδόν ένοιωσε την κλήση να γίνει μοναχός. Η κουρά του έγινε την 1η Ιανουαρίου του 1916 στην Σκόδρα, από τον Μητροπολίτη Βελιγραδίου Δημήτριο, δίνοντάς του το όνομα Ιουστίνος.      

Κατόπιν έφυγε από την Κέρκυρα, με τη βοήθεια του Μητροπολίτη Δημητρίου, για την Αγία Πετρούπολη για θεολογικές σπουδές. 

Όμως λόγω των πολιτικών εξελίξεων, έφυγε για την Οξφόρδη. Ύστερα από δύο χρόνια σπουδών υπέβαλε για έγκριση την διδακτορική του διατριβή με τίτλο: «Ή θρησκεία και ή φιλοσοφία του Ντοστογιέφσκι». Όμως αυτή απορρίφτηκε, λόγω της κριτικής του στις κακοδοξίες του δυτικού Χριστιανισμού και την υπεράσπιση του ορθοδόξου Ντοστογιέφσκι.        

Στα 1919, μετά το τέλος του πολέμου γύρισε στην πατρίδα του και διορίστηκε καθηγητής θεολογίας στο Σρέμσκι Κάρλοβτσι. Σύντομα παραιτήθηκε και μετέβηκε στην Αθήνα για τη συνέχιση των θεολογικών σπουδών του. 

Το 1926 έλαβε διδακτορικό πτυχίο στην Πατρολογία, με θέμα: «Το πρό­βλημα του προσώπου και της γνώσεως στον Άγιο Μακάριο τον Αιγύπτιο». Παράλληλα έμαθε άπταιστα την παλαιοσλαβική, την αρχαιοελληνική, την λατινική, την ρωσική, την νεοελληνική, την αγγλική, την γερμανι­κή και την γαλλική γλώσσα.        

Στη συνέχεια εργάστηκε ως  καθηγητής στις Εκκλησιαστικές Σχολές Καρλοβικίου, της Πριζρένης και του Μο­ναστηρίου (Βίτολα). Το 1930 η Σερβική Εκκλησία τον έστειλε στην Τσεχοσλοβακία για ιεραποστολή σε κοινότητες ορθοδόξων, που είχαν αποκηρύξει την Ουνία. Το έργο του εκεί υπήρξε μεγάλο και γι’ αυτό εξελέγη Επίσκοπος της νεοσυσταθείσας Επισκοπής Καρπαθίας, αξίωμα που δεν αποδέχτηκε λόγω ταπεινώσεως.       

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής βρέθηκε στη δοκιμαζόμενη Σερβία, περιφερόμενος σε διάφορες Μονές. Παράλληλα είχε διοριστεί καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου. Όμως με την επικράτηση της κομμουνιστικής εξουσίας το 1945, άρχισαν οι διώξεις κατά της Εκκλησίας. Διώχτηκαν 200 καθηγητές από το Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου και μαζί τους ο Ιουστίνος. Κατέφυγε στην Ιερά Μονή  Σούκοβο του Πίροτ στη νότια Σερβία. Το 1946  φυλακί­στηκε. Αργότερα δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο ως «εχθρός του λαού»! Σώθηκε χάρις στην παρέμβαση του Πατριάρχη Γαβριήλ, ο οποίος μόλις είχε επιστρέψει από το Άουσβιτς και απαίτησε την αποφυλάκισή του. 

Όμως διωγμένος από παντού, χωρίς σύνταξη και στερημένος από στοιχειώδη δικαιώματα, βρήκε καταφύγιο, ως πνευματικός, στη γυναικεία Μονή Αρχαγγέλων στο Τσέλιε του Βάλιεβο νοτίου Σερβίας. Φυσικά ούτε εκεί βρήκε ησυχία, διότι οι άθεοι μαρξιστές τον παρακολουθούσαν ανελλιπώς και τον υπέβαλλαν συχνά  σε εξοντωτικές ανακρίσεις στο Βάλιεβο. Ήταν σχεδόν έγκλειστος στη Μονή, διότι του απαγορεύονταν η έξοδος, χωρίς άδεια των αρχών, ιδιαίτερα όταν συνεδρίαζε η Ιερά Σύνοδος, για να μην έρχεται σε επαφή με τους Επισκόπους και τους επηρεάζει.        

Ο έγκλειστος Ιουστίνος παρά τις απαγορεύσεις, τις εξουθενώσεις, τις φοβέρες και απειλές, προσευχόταν αδιάκοπα και ζούσε αυστηρή ασκητική ζωή. Τελούσε όλες τις ακολουθίες του ημερονυκτίου ανελλιπώς. Τελούσε καθημερινά τη Θεία Λειτουργία και νήστευε (δεν έτρωγε καθόλου) κάθε Παρασκευή, την πρώτη εβδομάδα της Μ. Τεσσαρακοστής και την Μ. Εβδομάδα. Μνημόνευε καθημερινά εκατοντάδες ονόματα στη Θεία Λειτουργία.      

Ο αυστηρός του όμως εγκλεισμός δεν στάθηκε εμπόδιο να γίνει γνωστός σε όλο τον κόσμο. Χιλιάδες ήταν οι επιστολές που έπαιρνε και επίσης χιλιάδες ήταν οι επισκέπτες του, από τη Σερβία και όλο τον κόσμο. Όταν έμενε μόνος στο ταπεινό κελί του, επί 28 χρόνια, έγραφε αδιάκοπα τα περισπούδαστα συγγράμματά του.       

Κοιμήθηκε ειρηνικά, όχι τυχαία, την ημέρα του Ευαγγελισμού, ημέρα της γεννήσεώς του, στις 25 Μαρτίου του 1979. 

Η ανακομιδή των ιερών λειψάνων του έγινε το 2015 και αποτέλεσε σπουδαίο γεγονός για τη σερβική Εκκλησία και όλη την Ορθοδοξία. Αισθάνθηκαν οι πάντες την άρρητη ευωδία, η οποία εξήλθε από τον τάφο του! Η Σερβική Εκκλησία τον ανακήρυξε άγιο και η μνήμη του ορίστηκε να τιμάται στις 14 Ιουνίου. 

Ο άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς ανήκει στις μεγάλες ιερατικές και θεολογικές μορφές της συγχρόνου Εκκλησίας, εφάμιλλος των μεγάλων Πατέρων της αρχαίας Εκκλησίας. Ο θεολογικός του λόγος καθαρός, ορθόδοξος, θεμελιωμένος στην Αγία Γραφή και τους Πατέρες της Εκκλησίας. Είναι ο θεολόγος του Θεανθρώπου, ο οποίος με θαυμάσιο πατερικό ύφος, θεολόγησε με καταπληκτική ακρίβεια την εν τω Θεανθρώπω απολύτρωση του ανθρωπίνου γένους. Υπήρξε συνεπής ορθόδοξος και στηλίτευε την αίρεση. Με σαφή λόγο απόδειξε την αίρεση του παπισμού και του προτεσταντισμού, ως απόλυτο εκφυλισμό της σώζουσας Ορθοδοξίας. Ιδιαίτερα επικριτικός υπήρξε για την σύγχρονη μάστιγα του Οικουμενισμού, τον οποίο χαρακτήρισε ως «παναίρεση». Μας κληροδότησε πολυπληθή αριθμό βαθυστόχαστων θεολογικών έργων, εφάμιλλα των μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας μας, πολλά των οποίων κυκλοφορούν και στην ελληνική γλώσσα.      

Ο νεοφανής άγιος Ιουστίνος είναι το μεγάλο τεκμήριο ότι η παρουσία των αγίων στην Εκκλησία μας είναι συνεχής και αδιάκοπη, έως τα έσχατα. Φανερώνει το μόνιμο θαύμα στη ζωή της Εκκλησίας μας! 

ΠΗΓΗ:

Ορθόδοξη Παρακαταθήκη  

Η ΣΤΑΛΙΝΙΚΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΡΕΠΟΥΣΗ

ΤΑ ΕΧΕΙ ΑΓΟΡΑΣΕΙ ΟΛΑ Ο ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗΣ!

Αυτοί είναι οι κομμουνιστές!

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Ο Θεός ξέρει πόσες καταθέσεις και πόσα ακίνητα διαθέτει ο κ. Δημούλης.

Αυτή είναι δυστυχώς η αριστερά.

ΟΤΑΝ ΟΙ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΗΣΑΝ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΩΣ “ΕΣΤΙΕΣ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΕΠΙΔΗΜΙΑΣ”

Η επίθεση εναντίον των αγίων εικόνων έχει μακρά προϊστορία αιώνων.

Με βαθύτατη θλίψη ακούμε και στις μέρες μας εντελώς απαράδεκτα πράγματα για τις άγιες εικόνες και τα ιερά λείψανα. 

Ακόμη και για την Θεία Κοινωνία.

Δυστυχώς!

ΟΤΑΝ ΟΙ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΗΣΑΝ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΩΣ “ΕΣΤΙΕΣ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΕΠΙΔΗΜΙΑΣ”

=====

Οι εικόνες έπαιζαν έναν ιδιαίτερο ρόλο στην ζωή των Ορθοδόξων Ρώσων και ως εκ τούτου αποτέλεσαν στόχο της εκτεταμένης «αντιθρησκευτικής» προπαγάνδας των μπολσεβίκων. 

Το 1924 το περιοδικό “Bezbozhnik” («Άθεος») ισχυρίστηκε ότι μια επιδημία σύφιλης στην ύπαιθρο διαδόθηκε μέσω της πρακτικής του φιλήματος των εικόνων. Πέντε χρόνια αργότερα, κατά την «κολεκτιβοποίηση», ισχυρίστηκαν ότι έβρισκαν κρυμμένους κόκκους σιταριού κάτω από εικόνες. Η επίλυση του «προβλήματος των εικόνων» ήταν απλή: οι εικόνες έπρεπε να αφαιρεθούν και να καταστραφούν. 

Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, τα αντιθρησκευτικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο πληθυσμός απομακρύνθηκε από τις εικόνες. 

Τυπώθηκε μάλιστα από το “Bezbozhnik u stanka” μια δέσμευση υπογεγραμμένη από τριάντα οκτώ εργάτες στο εργοστάσιο Krasnaia Zvezda στη Μόσχα, ότι κανένας δεν είχε εικόνες και κανένας δεν ακολουθούσε "λατρεία εικόνων". Μάλιστα, οι συνέπειες της απομάκρυνσης των εικόνων ήταν «θαυματουργικές». 

Το Bezbozhnik ανέφερε ότι μετά την ανακοίνωση της κοινότητας του Novyi Put' (Νέος Δρόμος) στην επαρχία Νίζνι Νόβγκοροντ το 1925, η κοινότητα άρχισε να ευημερεί: «Χωρίς τον Θεό, οι δουλειές μας πάνε καλύτερα. Λάβαμε δύο τρακτέρ, έναν εκλεπτυσμένο ψαλίδι, και όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό για την επεξεργασία της γης .... »

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο "Προσλαλιά",

Από το “Storming the Heavens: The Soviet League of the Militant Godless” του Daniel Peris και το "Soviet Antireligious Campaigns and Persecutions (History of Soviet Atheism in Theory and Practice and the Believer, Vol 2)" του Dimitry V. Pospielovsky

ΑΚΕΛ: "ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ;"

Τι λες ρε κομμούνι;

Το έρριξε και πάλιν στην επιστήμη ο Αντρίκογλου Κυπριανώφ!

Πάλιν επικαλείσαι την επιστήμη;

Όπως όταν δεν ήθελες να κλείσουν τα οδοφράγματα;

Μια ζωή ανθέλληνες, μια ζωή άθεοι.

Όπως τον προκάτοχό σου μ. Χριστόφια που όταν ρωτήθηκε αν πιστεύει απάντησε "πιστεύει η μάνα μου η Αννού".

Τα ίδια λέγει τώρα και ο Άντρος.

Η πίστη είναι για τις γιαγιάδες και τους παππούδες. Αυτοί πηγαίνουν στην εκκλησία, είπε.

Αν την Κυριακή το πρωί πήγαινες να εκκλησιαστείς θα διαπίστωνες ποια είναι η δημογραφική σύνθεση του εκκλησιάσματος.

Για τη ώρα κλείσε το στόμα σου. 

Κανείς δεν σε ρώτησε, ούτε θα ζητήσει την άδειά σου για να εκκλησιάζεται.

Εκτός και αν θέλεις όσοι εκκλησιάζονται να εξασφαλίζουν πρώτα άδεια της ολομέλειας του κόμματός σου.

Αν το ενδιαφέρον σου είναι να ανοίξουν τα θέατρα και οι κινηματογράφοι ήταν ανάγκη να κάνεις επίθεση στον Πρόεδρο επειδή επέτρεψε την λειτουργία των ναών;

Αλλά τι καλύτερο να περιμένει κάποιος από το ΑΚΕΛ;

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΜΕΤΑΝΟΗΣΙΑ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΜΑΣ

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΜΕΤΑΝΟΗΣΙΑ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΜΑΣ

Του Οσιολογ. Μοναχού π. Σεραφείμ Ζήση

=====

Τό πρόβλημα τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι βεβαίως ἡ συνολική ἀμετανοησία τοῦ Γένους μας, ἡ ἴδια ἀμετανοησία πού ἐπέφερε στούς Ρώσσους τήν κατάρρευση τοῦ 1917· καί ὅμως, ὁ Κλῆρος καί οἱ Μοναχοί ὄχι μόνον δέν ἐξαιρούμεθα, ἀλλά καί προηγούμεθα στίς εὐθῦνες· κατά τούς παλαιούς Ὁσίους τοῦ Γεροντικοῦ, «ὁ Θεός ἀνέχεται τίς ἁμαρτίες τοῦ κόσμου, ἀλλά ὄχι τίς ἁμαρτίες τῆς ἐρήμου»· καί οἱ Ἱερεῖς καλοῦνται σέ κάθε Θεία Λειτουργία νά ἐνθυμοῦνται τήν φοβερά εὐθύνη τους γιά τούς Πιστούς, ἀφοῦ τά δικά τους σφάλματα χαρακτηρίζονται στίς σχετικές εὐχές «ἁμαρτήματα», ἐνῷ ἐκεῖνα τοῦ λαοῦ ὀνομάζονται συγκριτικῶς «ἀγνοήματα». 

Ἐν πρώτοις λοιπόν, ἀποκαλύφθηκε σέ ὅλη της τήν μεγαλοπρέπεια ἡ βαθειά ἀπιστία πολλῶν ἐκκλησιαστικῶν ταγῶν, ἐννοῶ κυρίως Ἐπισκόπων· ὅσο καί ἄν προσπαθοῦν νά τήν «καλύψουν» κάποιοι εὐσεβιστές Κληρικοί, φοβούμενοι τόν «σκανδαλισμό» τοῦ λαοῦ (περισσότερο φοβούμενοι, ὅμως, ὅτι ἀλλιῶς θά πρέπει νά κάνουν «κάτι» γι’ αὐτό), ὅμως πολλοί Ἐπίσκοποί μας μέ ὅλο τους τόν φανφαρονισμό, τήν τελετουργική μεγαλομανία, τά πτυχία, τίς θεολογικές «ἀκαδημίες» καί τό φιλανθρωπικό τους ἔργο, διεκήρυξαν ἐν ἄλλαις λέξεσιν, ὅτι πιστεύουν στή δύναμη τοῦ Θεοῦ πολύ λιγότερο ἀπό ὅσο ἡ τελευταία εὐλαβής γιαγιά τοῦ χωριοῦ, ἡ τελευταία «μπάμπουσκα», πού ἀκόμη διασῴζει, ὅπως στή σοβιετική Ρωσσία, τά σπέρματα τῆς Πίστεως καί εὐλαβείας ἐμφυτευμένα στίς ψυχές τῶν ἀπογόνων της, ὅταν οἱ ὑψηλοί Κληρικοί ὑποτάσσονται στά ἑκάστοτε «ἄθεα σοβιέτ», ἤ σταλινικά ἤ δυτικο-μασονικά.

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο "Κατάνυξις"

ΙΔΟΥ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ