ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ, ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ, "ΑΡΘΡΑ, ΜΕΛΕΤΑΙ, ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ"

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

__________

Επιφανίου Ε. Θεοδωροπούλου, Αρχιμανδρίτου, Άρθρα, Μελέται, Επιστολαί, Τόμος Γ΄, Σταμάτα 2017, σσ. 376.

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Χαράς πεπλήρωται ο ρέκτης κληρικός και επιμελητής του παρόντος π. Ιωάννης Κωστώφ, διότι διαπιστώνει ότι οι πολλοί κόποι στους οποίους υπεβλήθη πρό πολλών ετών αποδίδουν καρπούς.

Μεγάλη η ικανοποίησή μας διότι έχουμε ενώπιόν μας και τον Γ΄ τόμο της σειράς «Άρθρα, Μελέται, Επιστολαί». Πρόκειται για δημοσιεύματα, από το πλούσιο αρχείο του Γέροντος Επιφανίου, κειμένων του (κατά κύριον λόγον Επιστολών) που έστειλε από τις αρχές της δεκαετίας του 70 μέχρι το 1988. Αναφορικά με τους αποδέκτες των εν λόγω επιστολών έχουμε επιστολές προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Δημήτριο, προς Αρχιεπισκόπους της Ελλαδικής Εκκλησίας, δηλαδή τον Ιερώνυμο Α΄ και τον Σεραφείμ, αλλά και προς επισκόπους ουκ ολίγους. 

Δεν λείπουν και επιστολές προς δημοσιογράφους  και εφημερίδες, αλλά και μοναχούς σαν τον π. Θεόκλητο Διονυσιάτη και τον Γέροντα Εφραίμ Κατουνακιώτη. 

Εντοπίζουμε, επίσης, επιστολές προς θεολόγους, όπως τον Π. Νέλλα και τον Ν. Νικολαΐδη, αλλά και πνευματικά του τέκνα, όπως τον π. Σωφρόνιο (Μιχαήλ) Μιχαηλίδη. 

Τα θέματα των οποίων άπτεται ο παρών τόμος είναι πολλά. 

Ο π. Επιφάνιος ασχολείται, μεταξύ άλλων, και με την κρίσιν που ταλάνισε την εν Κύπρω Εκκλησία τη δεκαετία του 70 και με ευγένεια και πατρική αγάπη παρουσιάζει τι λένε επί του θέματος οι Ιεροί Κανόνες, χωρίς προσωποληψία ή εμπάθεια, αλλά με μόνο κίνητρο την αλήθεια και την αγάπη προς την Εκκλησία. 

Όταν, γύρω στα 1986, το Ελλαδικό κράτος, επί διακυβερνήσεως του αλήστου μνήμης ΠΑΣΟΚ, επεχείρησε να οικειοποιηθεί την εκκλησιαστική περιουσία, ο Γέροντας βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του αγώνος. Σημειώνει ενδεικτικά σε επιστολή του προς τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ: «Πόλεμος ακήρυκτος μεν αλλά συστηματικός, συνεχής, ανηλεής και ακατάπαυστος έχει εξαπολυθεί κατά της Εκκλησίας. Αι πλέον πρόσφατοι απειλαί είναι δύο: Η αρπαγή της εκκλησιαστικής περιουσίας και η θέσπισις ορίου ηλικίας δια τους αρχιερείς». Με το αδιαμφισβήτητο κύρος που τον χαρακτήριζε, καίτοι πρεσβύτερος, έδινε συμβουλές, κατευθυντήριες γραμμές και καθοδήγηση περί του πρακτέου στον Αρχιεπίσκοπο και στους επισκόπους ώστε ο αγώνας αυτός να αποβεί νικηφόρος. 

Αυτό, φυσικά, δεν το έπραττε με υστεροβουλία, ώστε να κερδίσει αξίωμά τι, ούτε επεδίωκε την προαγωγή του σε επίσκοπο. Διαβάζουμε στην πιο πάνω επιστολή: «Είμαι στη διάθεσίν σας παραμένων βεβαίως πάντοτε αμετακινήτως εις το προσφιλές μοι και καθέλγον με περιθώριον, μακράν θέσεων και υψηλών αξιωμάτων». Να αναφέρουμε τη ρήση του θρηνητικού προφήτου Ιερεμίου «τι το άχυρον προς τον σίτον»; Άνευ αντιλογίας «πάει γάντι» στην προκειμένη περίπτωση.

Η ΣΧΟΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ κ. ΛΥΚΟΥΡΓΟΥ ΝΑΝΗ ΚΑΙ Ο ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜ. ΕΦΡΑΙΜ ΤΗΣ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΝΙΕΡΩΤΑΤΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Η ΣΧΟΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ κ. ΛΥΚΟΥΡΓΟΥ ΝΑΝΗ ΚΑΙ Ο ΧΩΡΙΣ ΠΑΤΟ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜ. ΕΦΡΑΙΜ ΤΗΣ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΝΙΕΡΩΤΑΤΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

===== 

Οι παρεμβάσεις του ιατρού κ. Λυκούργου Νάνη στο διαδίχτυο έχουν τρεις αρετές:

1.) Παρακολουθεί τα πάντα και έχει εξαιρετική ενημέρωση της επικαιρότητας την οποία καθιστά κοινωνό σε πολλούς ιστολόγους και τους βοηθά έτσι να ασχοληθούν με φλέγοντα θέματα.

2.) Έχει ορθότατες θεολογικά θέσεις απολύτως σύμφωνες με την ορθόδοξη πίστη για όλα τα θέματα. Οι θέσεις του είναι ορθόδοξες αλλά και ισορροπημένες. Ποτέ δεν εκτρέπεται σε ακραίες καταστάσεις και ποτέ δεν μιλά με υβριστικό τρόπο. Έχει την παρρησία να λέγει τα πράγματα με το όνομά τους, αλλά κήδεται του συμφέροντος της ψυχής του και του συμφέροντος της Εκκλησίας.

3.) Έχει το λίαν δυσεύρετο -αλλά τόσο αναγκαίο- χάρισμα να λέγει λίγα για να εκφράσει πολλά.

Γι’ αυτό -δικαίως- η προσοχή που απολαμβάνει ο σχολιασμός του είναι μεγάλη.

Σε πρόσφατο σχόλιό του, που έγραψε για την παράθεση άρθρου του κ. Γιαγκάζογλου για το μάθημα των θρησκευτικών από την Βατοπαιδινή “Πεμπτουσία”, αναφέρει: 

“Καλά, η βατοπαιδινή ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ δεν γνωρίζει το διαβρωτικό ρόλο του ηγουμένου της επιχειρήσεως της αφύσικης και εκτρωματικής μεταλλάξεως του μαθήματος των Θρησκευτικών;

Προφανέστατα ναι!

Και όμως, σκανδαλωδώς τον προβάλλει όπως και το γνωστό και μη εξαιρετέο και φιλο-καζαντζακικό Σταμούλη!

Πάτο δεν έχει ο κατήφορός τους!”

Όχι γιατρέ μου! Ο κατήφορός τους δεν έχει πάτο. Ούτε και θα αποκτήσει αν δεν καταδικαστεί συνοδικά ως κακόδοξος ο πλανεμένος και Θεομπαίκτης Γέροντάς τους Ιωσήφ Βατοπαιδινός το άρρωστο πνεύμα του οποίου εκφράζουν με τον όλο βίο και την πολιτεία τους. 

Όσοι δεν γνώρισαν από κοντά και από την καλή τον μακαριστό Ιωσήφ είναι ενδεχόμενο να θεωρούν την κρίση μου καρπό εμπάθειας και ακρισίας. Αυτοί που ξέρουν από κοντά τον αείμνηστο συνειδητοποιούν ότι αυτή δυστυχώς είναι η θλιβερή πραγματικότητα.

Τα ίδια ρεζιλίκια με τον π. Εφραίμ και το Βατοπαίδι παρατηρούνται και στη Μητρόπολη Λεμεσού. Με την εξής διαφορά! Ο Πανιερώτατος Λεμεσού είναι πανέξυπνος και προπαντός παμπόνηρος. Γι’ αυτό και ξέρει να κρύβεται ώστε πολλοί ευσεβείς καλόπιστοι άνθρωποι τον εκτιμούν ως ζώντα Άγιο και ενάρετο επίσκοπο. Φυσικά αυτοί που ξέρουν την αληθινή εικόνα του Πανιερώτατου κουνούν με θλίψη το κεφάλι.

Έχουν κάνει τη θεομπαιξία επιστήμη και στη Λεμεσό και στο Βατοπαίδι, δίνουν βήμα σε νεωτεριστές και Οικουμενιστές να προάγουν τις θέσεις τους και έχουν καταστήσει τη Μητρόπολη Λεμεσού και τη Μονή Βατοπαιδίου κέντρα δημοσίων σχέσεων. 

Ορισμένοι που υπολήπτονται τον Πανιερώτατο Λεμεσού μπορεί να παραξενευτούν με όσα έγραψα πιο πάνω ή να τα θεωρούν καρπό εμπάθειας και ακρισίας. 

Θα δώσω ένα παράδειγμα για να τους βοηθήσω να αντιληφθούν την αλήθεια του πράγματος.

Η Μητρόπολη Λεμεσού εξέδωσε την ιστορία της Μητροπόλεως, που συνέταξε ο ιερομόναχος Σωφρόνιος Μιχαηλίδης. Στην ιστορία αυτή ο υιός της Γεέννης του Οικουμενισμού -Μελέτιος Μεταξάκης- εκθειάζεται μέχρι τρίτου ουρανού.!!!

Μόλις αντελήφθηκα το μέγεθος του ανοσιουργήματος έγραψα πολύ σκληρή -όχι όμως υβριστική- κριτική για την προβολή ενός νεωτεριστή, Οικουμενιστή και πιθανότατα μασώνου Πατριάρχη και παρακάλεσα να αποσυρθεί το βιβλίο ή να γίνει δεύτερη έκδοσή του για να παρουσιαστεί ο Μεταξάκης στις αληθινές τραγικές του διαστάσεις.

Το αποτέλεσμα; Ο Πανιερώτατος Λεμεσού επανεξέδωσε την ιστορία της Μητροπόλεως του χωρίς καμία διόρθωση.

Αφήνω στην κρίση του αναγνώστη το συμπέρασμα για το ποιος στην πραγματικότητα είναι ο Πανιερώτατος Λεμεσού και ποια είναι η στάση του έναντι του Οικουμενισμού και των νεωτερισμών.

ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΥ κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΠΙΦΑΝΙΟ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟ Γ΄

ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΥ κ. 

ΝΙΚΟΥ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΠΙΦΑΝΙΟ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟ

Γ΄

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ας μου επιτραπεί μια αυτοαναφορά για τη στάση του π. Επιφάνιου έναντι του Οικουμενισμού και του Παπισμού.

Το 1983 η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου εξέδωσε βιβλίο με τον τίτλο “Ορθοδοξία και Παπισμός σε διάλογο”. Ο συντάκτης του βιβλίου δεν αναφέρεται, αλλά δεν είναι άλλος από τον υπογράφοντα το παρόν άρθρο.

Όταν πήγα στην Αθήνα και έδωσα στον Γέροντα Επιφάνιο το βιβλίο του ανέφερα ότι ένα παλιό πνευματικό του παιδί -ο π. Σωφρόνιος Μιχαηλίδης (λαικός τότε Μιχαήλ Μιχαηλίδης)- με προέτρεψε να μην εκδώσω το βιβλίο όταν του έδωσα τα χειρόγραφα για να κάνει διορθώσεις. 

Τι είχε συμβεί; Παρόλον ότι δεν σπούδασε θεολογία, ο ευλαβής αυτός αδελφός ήταν πολύ παραδοσιακός πιστός με αξιόλογη θεολογική μόρφωση και μεγάλο συγγραφικό τάλαντο. Δυστυχώς, όμως, επηρεάστηκε βαθύτατα -και φυσικά λίαν αρνητικά- από τον συνειδητό Οικουμενιστή θεολόγο Βενέδικτο Εγγλεζάκη -μετέπειτα Αρχιμανδρίτη του Οικουμενικού Θρόνου Παύλο Εγγλεζάκη-, ο οποίος πίστευε ότι δεν πρέπει να γράφονται αντιπαπικά βιβλία διότι τώρα είναι άλλο το κλίμα και οι αναγκες των καιρών.!!!

Καρπός της αρνητικής επίδρασης που άσκησε ο μακαριστός π. Παύλος Εγγλεζάκης, στον νυν Ιερομόναχο Σωφρόνιο Μιχαηλίδη, είναι και οι μέχρι τρίτου -ή μάλλον εβδόμου-ουρανού ύμνοι του τελευταίου για τον Μελέτιο Μεταξάκη, στην Ιστορία της Μητροπόλεως Λεμεσού και της Μητροπόλεως Κιτίου που συνέταξε. 

Δυστυχώς ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος, που μας έχει πικράνει -κατ' επανάληψη- με τις οικουμενιστικές του ασχημίες, επανεξέδωσε την επαίσχυντη Ιστορία της Μητροπόλεως του που εκθειάζει τον ανεκδιήγητο Μεταξάκη, σε Β΄ έκδοση, παρόλες τις έντονες διαμαρτυρίες που έγιναν για τον τρόπο που παρουσιάστηκε ο νεωτεριστής, Οικουμενιστής και πιθανώτατα μασώνος Πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης.

Όταν εξέθεσα στον π. Επιφάνιο τα διαμειφθέντα με τον νυν π. Σωφρόνιο Μιχαηλίδη, ο π. Επιφάνιος με απόλυτη ηρεμία, αλλά και με χαρακτηριστική αποφασιστικότητα, μου είπε ότι είναι απόλυτη ανάγκη να γράφονται τέτοια βιβλία και μου έδωσε σαφή εντολή να μη δίνω καμιά σημασία σε τέτοιου είδους κριτική, αλλά να συνεχίσω να γράφω ασταμάτητα εναντίον του Παπισμού και του Οικουμενισμού. 

Ας προσέξει, λοιπόν, ο κ. Σακαλάκης να μη αδικεί -και μάλιστα τόσο σοβαρά- ένα “ομολογικώτατο πατέρα της Εκκλησίας” -όπως ευστοχώτατα χαρακτηρίζει η κυρία Ελένη Λωρίτου τον π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο- και να μιλά με τόσο ανακριβείς ισχυρισμούς, που παρερμηνεύουν πλήρως το βίο και την πολιτεία του π. Επιφανίου και την τεράστια προσφορά του στον αντιοικουμενιστικό αγώνα.

Θα συνεχίσουμε και -ελπίζω να μπορέσουμε- να ολοκληρώσουμε, με το επόμενο άρθρο, επειδή αύριο πρέπει να έχουμε πρωτοσέλιδο το σχόλιο για την προσαγωγή σε δίκη του π. Θεόδωρου Ζήση.

ΤΑ ΣΥΝΕΧΗ ΟΜΟ-ΟΛΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΑΓΓΛΙΚΑΝΩΝ, ΔΕΝ ΑΡΚΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΓΑ ΑΤΟΠΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΤΗΣ “ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΣ” ΤΩΝ;

ΤΑ ΣΥΝΕΧΗ ΟΜΟ-ΟΛΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΩΝ  ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ  ΑΓΓΛΙΚΑΝΩΝ, ΔΕΝ ΑΡΚΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΓΑ ΑΤΟΠΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΤΗΣ “ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΣ” ΤΩΝ; 

«Όσοι δεν είναι με την αλήθεια, ούτε και με την Εκκλησία του Χριστού είναι» - Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμίας Β΄ (1536-1595)

Του θεολόγου κ. Β. Χαραλάμπους

=====

Η Αγγλικανική “εκκλησία” αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα διχασμού, μετά την αποδοχή του γάμου των ομοφυλοφίλων. Ήδη η “ακολουθία” του γάμου των ομοφυλοφίλων που συνέταξαν, βρίσκει σοβαρές αντιδράσεις και δεν είναι λίγοι εκείνοι που δεν δέχονται να ενταχθεί στις επίσημες τελετές των. Χαρακτηριστική ήταν η αντίδραση του Αγγλικανού “επισκόπου” Michael Nazir-Ali.

Είναι γνωστή η απαράδεκτη στάση των δύο Αγγλικανών “αρχιεπισκόπων” Καντέρμπουρυ και Νέας Υόρκης John Sentamu, στο θέμα των ομοφυλοφίλων. Η πρόταση του “αρχιεπισκόπου” Καντέρμπουρυ, για ένα «σύστημα επιλογών», όπου κάποιος μπορεί να επιτελεί “γάμο” ομοφυλοφίλων ή όχι, έχει προκαλέσει πολλές αντιδράσεις.

Να αναφέρομε τη “χειροτονία” ομοφυλοφίλων Αγγλικανών “επισκόπων” και “ιερέων”; Να αναφέρομε το ανίερο και βλάσφημο “γάμο” αιρετικών Αγγλικανών “ιερωμένων”. Η χαρακτηριστική περίπτωση του αιρετικού Αγγλικανού ‘’επισκόπου’’ Gene Robinson που έκανε πολιτικό ‘’γάμο’’ με άνδρα, λυπεί κάθε Χριστιανό. «Πονηροί δε άνθρωποι και γόητες προκόψουσιν επί το χείρον, πλανώντες και πλανώμενοι» (Β΄Τιμ. γ, 13).

Με αυτούς συμπροσεύχονται κάποιοι των Ιεραρχών μας; Είναι ποτέ δυνατόν να πιστεύομε ότι η αιρετική Αγγλικανική “εκκλησία”, θα γίνει ποτέ Ορθόδοξη; Από ολίσθημα σε ολίσθημα οδηγείται. 

Δυστυχώς παρατηρούμε στις μέρες μας την αναγνώριση Αρχιερωσύνης και συνεπώς Ιερωσύνης στους Αγγλικανούς, από Ιεράρχες της Εκκλησίας μας. Και φυσικά τούτη η “αναγνώριση”, έστω έμμεση, συνεπάγεται πλήθος οικουμενιστικών ατοπημάτων.

Χαρακτηριστική ήταν και η περίπτωση της αναγνώρισης του κύρους της χειροτονίας των αιρετικών Αγγλικανών "επισκόπων" από τον Πατριάρχη Μελέτιο Μεταξάκη.

Η αναγνώριση της Αρχιερωσύνης και συνεπώς Ιερωσύνης των αιρετικών Αγγλικανών, δεν στηρίζεται σε κανένα Ορθόδοξο επιχείρημα. Κανένας Άγιος δεν συνηγορεί στο ατόπημα τους τούτο. Η μόνη συνηγορία όσων προβαίνουν στο οικουμενιστικό τούτο ατόπημα, είναι η αστήρικτη φλυαρία της ανθρωπάρεσκης “ιδεολογικής” αγάπης των. 

Τα συνεχή και απαράδεκτα ομο-ολισθήματα των αιρετικών Αγγλικανών “ιερωμένων”, καταδεικνύουν του λόγου το αληθές.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ

Την επόμενη φορά που κάποιοι θα θελήσουν να πραγματοποιήσουν συνέδριο προς τιμή του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Μελέτιου Μεταξάκη, είναι προτιμότερο οι εισηγητές του Συνεδρίου, να είναι Πανεπιστημιακοί θεολόγοι (επιλογή αυτών που δεν εκπίπτουν της αληθείας), αντί εισηγητές Πανεπιστημιακοί Φιλολογικών Μαθημάτων, γιατί σε κάποια θέματα τίθενται σοβαρά θεολογικά ζητήματα, όπως αυτό της αναγνώρισης του κύρους της χειροτονίας των αιρετικών Αγγλικανών “επισκόπων”, και πρέπει να λέγονται.

ΝΕΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΗΣ ΑΝΟΜΙΑΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΜΕΤΑΞΑΚΗ

ΝΕΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΗΣ ΑΝΟΜΙΑΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΜΕΤΑΞΑΚΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Γράφει το ιστολόγιο “Κατάνυξις” για το συνέδριο της ανομίας προς τιμήν του Μελέτιου Μεταξάκη που διοργανώθηκε στην Κύπρο με πρωτοστάτη τον Αρχιμ. Σωφρόνιο Μιχαηλίδη όργανο του Σεβ. Μητροπολίτη Λεμεσού στην Ιερά Μητρόπολη Κιτίου:

“Κοντά στα όσα νεοεποχήτικα και οικουμενιστικά συμβαίνουν που προβληματίζουν και ανησυχούν βαθύτατα τους πιστούς, ήρθε και η είδηση για το συμπόσιο προς τιμή του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Μελέτιου Μεταξάκη που πραγματοποιήθηκε στην πολύπαθη Κύπρο.

Καλές οι γιορτές καλά και τα συμπόσια προς τιμή διαφόρων προσωπικοτήτων.

Στην προκειμένη περίπτωση όμως ο Ιεράρχης θεωρείται πρωτοπόρος της παναίρεσης του οικουμενισμού και υπεύθυνος για το παλαιοημερολογίτικο σχίσμα που ταλανίζει μέχρι σήμερα την Εκκλησία μας.

Αμφιλεγόμενη λοιπόν εκκλησιαστική προσωπικότητα ο Μελέτιος Μεταξάκης.

Οι εκκοσμικευμένες εκδηλώσεις και οι ατελείωτες αναφορές στο έργο του από πλήθος εισηγητών δεν πολυενδιαφέρουν τον απλό πιστό. 

Μάλλον τον κουράζουν, γιατί αναζητά πλέον το βίωμα και την ορθοπραξία.

Έγινε λόγος για την έκπτωση του εν λόγω προκαθημένου σε θέματα Ορθοδοξίας; Πολιτεύτηκε ορθόδοξα; Ήταν άγιος, "επόμενος τοις Αγίοις Πατράσι" ή εκινείτο κατά το "δοκούν", υποταγμένος στην μασωνία μέλος της οποίας φέρεται να ήταν; Κατά τη Λειτουργική αναφορά "ορθοτομούσε τον λόγον της Αληθείας";

Οι βιβλιοθήκες γέμουν από το πλήθος του έργου που επιτέλεσε ο Πατριάρχης.

Αυτό όμως που κάνει τη διαφορά στους εκκλησιαστικούς άντρες είναι το αγιοπατερικό φρόνημα.

Πονάει η ψυχή μας όταν βλέπουμε η εκκλησιαστική ηγεσία να παρεκτρέπεται και το ποίμνιο να παραπαίει στην πλάνη των κάθε λογής αιρέσεων.

Η μεγαλύτερη πλάνη στις μέρες μας δυστυχώς είναι ο οικουμενισμός.

Έχει απλώσει για τα καλά τα πλοκάμια της στους κόλπους της εκκλησίας και καλύπτεται πίσω απο τις εύηχες λέξεις της συναδέλφωσης, της αγάπης και της ενότητας όλων των εκκλησιών.”

Χαίρομαι χαράν μεγάλην επειδή το συνέδριο της ανομίας έλαβε και συνεχίζει να λαμβάνει ένδικο μισθαποδοσία. 

Αντί ο Σεβ. Λεμεσού να μετανοήσει για όσα άπρεπα έγραψε ο π. Σωφρόνιος Μιχαηλίδης στην Ιστορία των Μητροπόλεων Λεμεσού και Κιτίου, τα οποία προλόγισε με ένθερμο πρόλογο, και αντί να τα ανακαλέσει -όπως επίμονα του ζητήσαμε να πράξει-, έδωσε οδηγίες στο όργανό του στην Μητρόπολη Κιτίου -τον Αρχιμ. Σωφρόνιο Μιχαηλίδη- να διοργανώσει συνέδριο προς τιμήν του νεωτεριστή και οικουμενιστή πατριάρχη.

Το συνέδριο απέτυχε διπλά. Καταρχήν οι εισηγητές του -όλοι μετριότητες- δεν είπαν απολύτως τίποτα ουσιαστικό και ασχολήθηκαν με θέματα που δεν ενδιαφέρουν κανένα.

Ταυτόχρονα άφησαν εντελώς εκτός της μελέτης τους την πραγματική αξιολόγηση του οικουμενιστή Πατριάρχη.

Ευτυχώς υπήρξε μεγάλη αντίδραση για το συνέδριο ώστε δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι διοργανώθηκε διαδιχτυακά αντισυνέδριο που υπενθύμισε στους πιστούς ποιος ήταν ο Μεταξάκης και πόση ζημιά προκάλεσε στην Εκκλησία.

Και ευτυχώς οι αντιδράσεις συνεχίζονται.

Μεγάλο πάντως και το παράπονό μας με τον Σεβ. Κιτίου που επέτρεψε στον π. Σωφρόνιο να τον παγιδεύσει εν αγαστή συμπνοία με τον Σεβ. Λεμεσού και τους έδωσε το δικαίωμα να τον εμπλέξουν στα άνομά τους σχέδια.

Ο ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

Ο ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

====

Γράφει o κ. Θ. Ι. Ρηγινιώτης, στο Amen.gr, σε άρθρο του που επιγράφει “Το ανάθεμα του Βενιζέλου και ο άγιος Νεκτάριος”:

“Οι Βενιζελικοί αρχιερείς Μελέτιος Μεταξάκης και Χρυσόστομος Παπαδόπουλος ήταν φιλικά διακείμενοι προς τον άγιο Νεκτάριο.”

Τα ακριβώς αντίθετα, όμως, μαθαίνουμε όταν διαβάζουμε, στη Romfea.gr., άρθρο του κ. Παναγιώτη Σ. Παναγιωτόπουλου, Αντεισαγγελέως Εφετών Αθηνών:

“Δεν περνά πολύς καιρός, και αντιμετωπίζει νέα δοκιμασία. Όταν δηλαδή αφικνείται στην Αίγινα ο εισαγγελέας Πειραιώς, για να ερευνήσει εκ του σύνεγγυς την καταγγελία της «κερούς» (μιας γυναίκας που διέβαλε τον Άγιο Νεκτάριο στη Σύνοδο και στις Εισαγγελικές αρχές για … ηθικά παραπτώματα στη Μονή της Αίγινας).

Όταν δηλαδή το ανοίκειο και βέβηλο χέρι του (συναδέλφου, φευ!) εισαγγελέα Πειραιώς, με πρωτοφανή βαναυσότητα και χωρίς να σεβαστεί τα επισκοπικό του αξίωμα, τον «ταρακουνά» από το αγιασμένο ράσο του για να του αποκαλύψει που κρύβει τα κατά την καταγγελία της «κερούς» εξώγαμα και που είναι το «χαρέμι» του.

Για εξέταση της ίδιας καταγγελίας, καταφθάνει στην Αίγινα ο εν τω μεταξύ ανελθών στο θρόνο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών Μελέτιος, ο οποίος, οξύθυμος ων, με τη σειρά του, φέρθηκε με περισσή σκληρότητα στον Άγιο Νεκτάριο.”

Στο άρθρο του κ. Βασίλη Χαραλάμπους “Η εκκοσμικευμένη υπόδειξη του Πατριάρχη Μελέτιου Μεταξάκη προς τον Αγιο Νεκτάριο” μαθαίνουμε, επίσης, ότι στο βίο του Αγίου Νεκταρίου που συνέγραψε ο π. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος αναφέρεται ότι:

“Ο Πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης, είχε μεταβεί στην Αίγινα για αποτρέψει τον Άγιο Νεκτάριο, να ολοκληρώσει το κτίσιμο του Μοναστηριού. Χαρακτηριστική ήταν και παρατήρηση υπόδειξή του, για να σταματήσει το κτίσιμο: «Τι κάνεις εδώ; Μοναστήρι κτίζεις τώρα; Δεν βλέπεις ότι τόσα εξωκκλήσια γύρω εδώ ερήμωσαν; Δεν είναι για Μοναστήρια στην σημερινή εποχή».

Ο Άγιος Νεκτάριος, ο «ένθεος θεράπων Χριστού», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το Απολυτίκιόν του, την εκκοσμικευμένη υπόδειξη αγνόησε και συνέχισε την ολοκλήρωση του Μοναστηριού.

Η επίσημη αναγνώριση της Μονής έγινε μετά την κοίμηση του Αγίου στις 15 Μαΐου 1924.”

Αφήνω στην κρίση του κάθε νοήμονα αναγνώστη πόσο φιλικά διακείμενος προς τον Αγιο Νεκτάριο ήταν ο νεωτεριστής και οικουμενιστής Πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης.

Να προσθέσουμε μάλιστα ότι ο νεωτεριστής Πατριάρχης δεν είναι μόνον στον Αγιο Νεκτάριο που προκάλεσε σοβαρά προβλήματα αλλά και στον Αγιο Νικόλαο Πλανά, επειδή δεν είναι μόνο τα μοναστήρια που δεν του άρεσαν. 

Υπείκων στου διαβόλου τα κελεύσματα απαγόρευσε και την τέλεση αγρυπνιών! Κι αυτές τον ενόχλησαν!

Γεγονός που προκάλεσε άφατη θλίψη στον Αγιο Νικόλαο Πλανά ένα πρόβλημα που ξεπέρασε με πολλή προσευχή.

Αυτός ήταν ο Μελέτιος Μεταξάκης! 

Πλην όμως ο π. Σωφρόνιος Μιχαηλίδης, όργανο του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Λεμεσού κ. Αθανάσιου στην Ιερά Μητρόπολη Κιτίου, όχι μόνον έγραψε στην Ιστορία των Μητροπόλεων Κιτίου και Λεμεσού λίαν εγκωμιαστικά λόγια για τον νεωτεριστή Πατριάρχη, αλλά και διοργάνωσε Συνέδριο για να τιμήσει τον οικουμενιστή Πρωθιεράρχη.

ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΑΝΟΜΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΜΕΤΑΞΑΚΗ

ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΑΝΟΜΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΜΕΤΑΞΑΚΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ολα δείχνουν ότι το συνέδριο της ανομίας για τον μεγάλο Αποστάτη της πίστης μας Μελέτιο Μεταξάκη, που διοργανώθηκε στην Κύπρο με πρωτοστάτη τον Αρχιμανδρίτη της Μητροπόλεως Κιτίου Σωφρόνιο Μιχαηλίδη, θα αποβεί μπούμερανγκ για τους εμπνευστές και τον διοργανωτή του.

Δόξα τω Θεώ! Ηδη το Γραφείο Aιρέσεων της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, ο κ. Ανδρέας Κυριακού, ο κ. Βασίλης Χαραλάμπους, ο κ. Λυκούργος Νάνης και άλλοι κατέθεσαν τη μαρτυρία τους σε πολλά παραδοσιακά ιστολόγια για τον ανεκδιήγητο οικουμενιστή και νεωτεριστή Πατριάρχη. 

Ετσι το συνέδριο, αντί να πυργώσει την εύφημη μνεία του νεωτεριστή Πατριάρχη, όπως στόχευαν οι διοργανωτές του, έγινε ήδη -και ελπίζω ότι θα συνεχίσει να γίνεται- ευκαιρία για να συνειδητοποιήσει ο κόσμος τον οικουμενιστικό και νεωτεριστικό όλεθρο που έσπειρε ο ανεκδιήγητος Πατριάρχης.

Μόνον ένα θα αναφέρω εδώ για να καταδειχθεί το μέγεθος της ματαιοδοξίας και του κοσμικού και οικουμενιστικού του φρονήματος. 

Χρημάτισε Μητροπολίτης Κιτίου, Αρχιεπίσκοπος Αμερικής, Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, Οικουμενικός Πατριάρχης και τέλος Πατριάρχης Αλεξανδρείας.

Ξέρετε με ποιο καυμό πέθανε;

Διότι δεν έγινε και Πατριάρχης Ιεροσολύμων!!!

Και τίποτε άλλο να μην ξέρεις για τον Μεταξάκη και μόνον αυτό είναι αρκετό για να αντιληφθείς με ποιον έχεις να κάνεις.

Ορισμένα κείμενα, που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα για τον Μεταξάκη, γράφτηκαν ειδικά για το ιστολόγιο, ορισμένα άλλα για άλλα ιστολόγια τα οποία σταδιακά θα αναδημοσιεύσουμε.

Οποιος πατέρας ή αδελφός έχει συμβολή που να δείχνει ποιος ήταν ο Μεταξάκης και πόση ζημιά προξένησε τον παρακαλούμε θερμά να μας στείλει τη συνεργασία του.

Θέλουμε να στείλουμε σαφές μήνυμα ότι ο λαός του Θεού δεν μπορεί να τρέφεται με τα ξυλοκέρατα του νεωτερισμού και του Οικουμενισμού.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον 20 αιώνα έχει αναδείξει εκατομμύρια μάρτυρες και πολλούς άλλους Αγίους. Παράλληλα χιλιάδες ενάρετοι κληρικοί στάθηκαν μπροστά στο Αγιο Θυσιαστήριο και διακόνησαν με πολύ φόβο Θεού το ποίμνιο της Εκκλησίας. 

Αντί ορισμένοι να προβάλλουν ως πρότυπο τους Αγίους φροντίζουν με συνέδρια χωρίς καμιά επιστημονική αξία να προβάλλουν νεωτεριστές και οικουμενιστές κληρικούς.

Οτι περνά από το χέρι μας θα το κάνουμε για να δείξουμε ποιος ήταν ο Μεταξάκης. Καταρχήν επειδή χρημάτισε Μητροπολίτης Κιτίου, ύστερα επειδή στην Ιστορία της Μητροπόλεως Λεμεσού και στην Ιστορία της Μητροπόλεως Κιτίου -τις οποίες συνέγαψε ο π. Σωφρόνιος Μιχαηλίδης- ο Μεταξάκης παρουσιαζεται ως εξαίρετος ιεράρχης και αποκρύβονται επιμελώς όλα τα σκοτεινά σημεία της προσωπικότητας και της διακονίας του.

Παρακαλέσαμε προ ετών τον Σεβ. Λεμεσού να φροντίσει να ανασκευάσει το κεφάλαιο του βιβλίου που αναφέρεται στον Μεταξάκη. Ενα βιβλίο που προλογίζει ένθερμα και υπέρμετρα.

Αντί ανασκευής τώρα βλέπουμε τη διοργάνωση συνεδρίου προς τιμήν του Μεταξάκη από το π. Σωφρόνιο όργανο του Σεβ. Λεμεσού. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι δεν είμαστε βαθύτατα απογοητευμένοι και με τον Σεβ. Κιτίου για τη συμβολή του στη διοργάνωση του συνεδρίου.

ΟΥΔΕΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΜΕΛΕΤΙΟ ΜΕΤΑΞΑΚΗ, ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

ΟΥΔΕΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΜΕΛΕΤΙΟ ΜΕΤΑΞΑΚΗ, ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Του θεολόγου κ. Β. Χαραλάμπους

=====

Με αφορμή το συμπόσιο που πραγματοποιήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2014, στο Πολιτιστικό Κέντρο του Αγίου Γεωργίου Κοντού στη Λάρνακα και συνδιοργανωτές την Ιερά Μητρόπολη Κιτίου, το Δήμο Λάρνακας και το Πανεπιστήμιο Κύπρου, με θέμα «Μελέτιος Μεταξάκης: Πτυχές της ζωής και της δράσης μιας μεγάλης εκκλησιαστικής προσωπικότητας», θα ήθελα να προσθέσω ένα μικρό σχολιασμό  για τις υπερβολές που το σημάδεψαν. Υπερβολές που το εκκοσμικευμένο φρόνημα υποβάλλει, όσο αφορά την τιμή εκκλησιαστικών ανδρών, για τους οποίους  αγνοούνται οι αναφορές, στις σοβαρές εκπτώσεις τους σε θέματα Ορθοδοξίας.

Χωρίς να θέλω να μειώσω τους εισηγητές του Συνεδρίου, θα πρέπει να παρατηρήσω ότι και μόνη η πληθύς των λογίων που συμμετείχαν στο Συνέδριο, καταδεικνύουν ότι το θεματολόγιο ως επί το πλείστον θα αναμετρούσε το πλήθος των έργων, που ο τότε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Μελέτιος Μεταξάκης επετέλεσε. Ευκόλως μπορεί κάποιος να παραθέσει την πληθύν των έργων του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Μελέτιου Μεταξάκη, φτάνει απλά να καταφύγει στις βιβλιοθήκες και το μόνο που απομένει είναι η  συρραφή - συγγραφή της εισηγήσεως του. 

Είναι πολύ εύκολο να επιλέγει κανείς να ομιλεί για τέτοιους Εκκλησιαστικούς άνδρες, προσμετρώντας, την πληθύν των έργων που έχουν επιτελέσει. Πολύ εύκολα επιστρατεύει τις επιστημονικές και άλλες γνώσεις του και καταφεύγει πρωτίστως στη συρραφή και ακολούθως στη συγγραφή της εισήγησης σου. Το δύσκολο αλλά και επαινετό είναι να αναφερθεί σε αυτό που κατ’ εξοχή χαρακτηρίζει έναν άνθρωπο της Εκκλησίας, δηλαδή στην αγιότητά του. Εις τους Ιεράρχες της Εκκλησίας μας και δη σε έναν Οικουμενικό Πατριάρχη, το πρώτιστο είναι αν Ορθοδόξως και Πατροπαροδότως έχει πολιτευτεί.

Το πρώτιστον του Εκκλησιαστικού ανδρός καταδεικνύεται στη Λειτουργική αναφορά «τον ορθοτομούντα το λόγον της σης αληθείας». Ουδεμία αναφορά στο αν ορθοδόξως και πατροπαραδότως πολιτεύτηκε ο μ. Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Μελέτιος Μεταξάκης, με συνεπακόλουθες ιστορικές μαρτυρίες. 

Το δύσκολο λοιπόν είναι να αρθρώσει κανείς λόγο αλήθειας. Όμως πρέπει να παραδεχθούμε ότι ούτε και σ’ αυτό θα αντιμετωπίσει δυσκολία, καθότι είναι πολύ εύκολο να ανακαλύψει κάποιος τις εκπτώσεις στα θέματα Ορθοδοξίας από τον εν λόγω Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Μελέτιο Μεταξάκη.