ΛΙΑΝ ΑΝΗΣΥΧΗΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΤΗΣ Θ. ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΛΙΑΝ ΑΝΗΣΥΧΗΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΤΗΣ Θ. ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

1.) Ανέφερε ο Σεβ. Αυστρίας Αρσένιος στην ιστοσελίδα “Ρομφαία”:

“Η λαβίδα επικράτησε σιγά-σιγά σαν πρακτικός και ασφαλής τρόπος σε όλη την Ανατολή, όχι μόνο στους Ορθοδόξους αλλά και στους Μονοφυσίτες, Νεστοριανούς και Κόπτες, μέχρι που κατά τον 11ο αιώνα εκτόπισε κάθε άλλη πρακτική και απέβη ο μοναδικός τρόπος, άνευ συνοδικής αποφάσεως αλλά de facto.

Μας κάνει εντύπωση ότι de facto παρακάμφθηκε ο αρχαίος τρόπος του κοινωνείν, επικυρωμένος μάλιστα από Οικουμενική Σύνοδο, την Πενθέκτη, ώστε σήμερα να φαίνεται ως μόνος ορθός τρόπος ο διά της λαβίδος.

Αυτά τα αναφέραμε ως ιστορική αναδρομή, για να καταλάβουμε ότι ο τρόπος του κοινωνείν, μπορεί να είναι δύσκολο, αλλά εν τούτοις είναι δυνατόν ν' αλλάξει. Το πως δεν το γνωρίζουμε ούτε είναι δική μου αρμοδιότητα.”

2.) Ανέφερε, με άρθρο του στην ιστοσελίδα “Ρομφαία”, ο Πανοσιολ. Αρχιμ. Δοσίθεος Καστόρης, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Θηβών και Λεβαδείας και στενός συνεργάτης του Μητροπολίτη Λεβαδείας αλλά και του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου:

“Ποτέ όμως προς αποφυγήν μολύνσεως, αλλά πάντως για να κλείσει τα στόματα των λυσσαλέων λεόντων, που συκοφαντικώς διασπείρουν ανησυχίες και αναστατώνουν τους ολιγόπιστους.

Πρέπει να τονιστεί ότι οι ισχυρισμοί ορισμένων ότι ο σημερινός τρόπος μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας, με τη χρήση της ίδιας λαβίδας για όλους τους πιστούς, είναι ο μόνος ορθός και κανονικός και ότι αυτή είναι η μόνη ορθόδοξη παράδοση για δύο χιλιάδες χρόνια δεν ανταποκρίνονται στην ιστορική πραγματικότητα και δημιουργούν σύγχυση και προβληματισμό στους πιστούς.

Η απόφαση λοιπόν της προσωρινής επαναφοράς ενός μέρους της Θείας Λειτουργίας του Αγίου Ιακώβου βρίσκεται μέσα στα πλαίσια της κανονικής ορθοδόξου παραδόσεως της Εκκλησίας και ανταποκρίνεται στις ιδιαίτερες ποιμαντικές ανάγκες που έχουν προκύψει στη δύσκολη συγκυρία της πανδημικής κρίσεως που μαστίζει σήμερα την ανθρωπότητα.”

3.) Ανέφερε, σε άρθρο του, στο ιστολόγιο “Αναστάσιος”, ο κ. Αθανάσιος Κοτταδάκης:

“Ευλαβής Ιερομόναχος, παλαιότερα αδελφός του Ιερού Ησυχαστηρίου της «Κεχαριτωμένης Θεοτόκου» στην Τροιζήνα-δηλαδή του δημιουργήματος του μακαριστού π, Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου: «Θυμάμαι πολύ καλά πως όταν στη Μονή είχε κάποιος αδελφός π.χ. γρίπη ή κάτι παραπλήσιο, η σύσταση ήταν να μην πλησιάζουμε πολύ, εν πάση περιπτώσει να παίρνουμε κάποια μέτρα προφύλαξης για να μην επεκταθεί ευρύτερα η νόσος στη Μονή. Ακόμη και να μην ασπαζόμαστε τις Εικόνες, έστω κι αν φρόντιζαν να τις περιποιούνται δεόντως συνεχώς». Αλλά και προσωπικά θυμάμαι πολύ καλά από τότε που έγραφα τη βιογραφική δοκιμή του μακαριστού Γέροντα-«Μορφές Μεγάλων Ωρών», Εκδόσεις «Τήνος»- πόσο προσεκτικός ήταν στα τοιαύτα, ενώ μου είχε κάνει αγαθή αίσθηση ότι όχι λίγοι νέοι του πνευματικού κύκλου του είχαν σπουδάσει ιατρική και ειδικευτεί στην ψυχιατρική.”

Συνοψίζουμε:

1.) Ο Σεβ. Μητροπολίτης Αυστρίας κ. Αρσένιος άλλαξε ήδη τον τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας και απεμπόλησε την Αγία Λαβίδα.

Την πρακτική αυτή -προφανώς- ο Σεβ. Αυστρίας δεν θα τολμούσε να βάλει σε εφαρμογή χωρίς την έγκριση του Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

2.) Ο Πανοσ. Αρχιμανδρίτης Δοσίθεος Καστόρης εισηγείται να υιοθετηθεί η ίδια πρακτική από την Εκκλησία της Ελλάδος.

Στενός συνεργάτης ων του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου από δεκαετίες δεν είναι δυνατόν να κάνει αυτή την εισήγηση αν αγνοία -πιθανώτατα τη προτροπή- του Μακαριώτατου.

3.) Ο κ. Αθανάσιος Κοτταδάκης συκοφαντεί ασύστολα τον Γέροντα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο κρυβόμενος πίσω από την ανωνυμία κάποιου υποτιθέμενου Ιερομόναχου που δήθεν μόνασε στην Κεχαριτωμένη, χωρίς φυσικά να αναφέρει το όνομά του. 

Ισχυρίζεται ότι δήθεν ο Γέροντας Επιφάνιος συνιστούσε σε όσους έχουν γρίπη να μην προσκυνούν τις άγιες εικόνες και ότι απομόνωνε όσους είχαν κρυολόγημα.!!!

Αν δεν είναι ελεεινός συκοφάντης ο κ. Κοτταδάκης είναι υποχρεωμένος να αναφέρει το όνομα του ανύπαρκτου Ιερομόναχου που θήθεν του είπε αυτές τις συκοφαντίες για τον Γέροντα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο.

Τι έχουμε λοιπόν;

Την ίδια μέρα έχουμε τριπλή επίθεση από Πατριαρχικούς, Οικουμενιστές και νεωτεριστές, οι οποίοι δοκιμάζουν τα νερά και μετρούν αντιδράσεις επειδή μεθοδεύουν την αλλαγή του τρόπου μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας και την απαγόρευση της προσκύνησης των αγίων εικόνων.

Ας ελπίσουμε ότι οι μονίμως υπνώττοντες τον νήδυμον αντιοικουμενιστές να αφήσουν κατά μέρος τις συνωμοσιολογίες, τις ουκρανολογίες, τις πολιτικολογίες, τις ιατρικές γνωματεύσεις και τις γνωμοδοτήσεις για το Συνταγματικό Δίκαιο και ας δουν τι ετοιμάζουν οι Οικουμενιστές και οι νεωτεριστές για την μετάδοση της Θείας Κοινωνίας.

Είναι απόλυτα επιβεβλημένο να υπάρξει δυναμική αντίδραση για να μην προχωρήσουν τα ανίερα σχέδια κατά της Θείας Κοινωνίας.

ΔΟΚΙΣΗΣΟΦΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΔΟΚΙΣΗΣΟΦΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Του κ. Αθανάσιου Κοτταδάκη

=====

 Δέκα ερωτήματα προπετάσματα καπνού για να περάσει δια στόματος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου ένα ψέμα! Και αυτό είναι η προειλημμένη άποψη-πεποίθηση του Πρωτοπρεσβύτερου Αναστασίου Γκοτσόπουλου ότι, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Διονύσιος ο Δ΄ το 1686 παρέδωσε μια για πάντα τη Διοίκηση της Εκκλησίας της Ουκρανίας στη δικαιοδοσία του Πατριάρχη της Μόσχας, και απεμπόλησε έτσι οριστικά τη δικαιοδοσία της Μητρός Εκκλησίας, του Οικουμενικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης σ’ αυτήν!

    

Η περί αυτού ηλίου φαεινότερη αποκάλυψη γίνεται στο ερώτημα με αριθμό επτά. «7.  Αν όπως ισχυρίζονται ορισμένοι-γράφε, εξονυχιστικά αναλύσαντες το θέμα Πανεπιστημιακοί Καθηγητές επιπέδου Β. Φειδά κλπ. και είναι «ντουφεκιά στον αέρα» το αόριστο «ορισμένοι» ή το «πατριαρχικοί»-η Ουκρανία συνεχώς και πάντοτε μέχρι σήμερα υπαγόταν στην Κωνσταντινούπολη, γιατί ο Οικουμενικός Πατριάρχης με τη φράση «η Μήτηρ Εκκλησία προσέφερε προθύμως επί επτά αιώνας και εκ του υστερήματος αυτής» περιορίζει την προσφορά της «Μητρός Εκκλησίας», δηλ. του Οικουμενικού Πατριαρχείου προς την Ουκρανία μόνον «επί επτά αιώνας» και όχι σε δέκα 10 (από το 988 μέχρι σήμερα»;

 α.   Γιατί είναι ειλικρινής και λέει την αλήθεια που έχει ως εξής. «Η υπαγωγή της Μητροπόλεως του Κιέβου στον Μόσχας έγινε «τρόπω συγκαταβατικώ» και «οικονομικώς», λόγω των συγκεκριμένων ιστορικών συνθηκών της εποχής εκείνης, «δια τε του τόπου το υπερβάλλον διάστημα και δια τας συμβαινούσας αναμεταξύ των δύο βασιλειών μάχας», ένεκα των οποίων «ο εχθρός της ορθής και αληθούς και αμωμήτου πίστεως των ορθοδόξων χριστιανών ζιζάνια και ακάνθας εγκατέσπειρε μεταξύ του σίτου, ήτοι της Ορθοδοξίας, και κινδυνεύει ταύτην υποχείριον έξειν τοις αλλοτρίοις και εναντίοις φρονήμασι». Που ιστορικά θα πει. «Η Μητρόπολη του Κιέβου είχε περάσει στην εξουσία των Ρωμαιοκαθολικών ηγεμόνων της Πολωνίας και της Λιθουανίας»-Κάλλιστος Ware, «Η Ορθόδοξη Εκκλησία» σελ. 168.  

β.  Γιατί γνωρίζει τον προσωρινόν χαρακτήρα της κατ’ οικονομίαν και συγκατάβασιν διευθετήσεως, την οποίαν προβλέπει η Πατριαρχική και Συνοδική «Πράξις» του 1686, τον οποίο-προσωρινό χαρακτήρα- μαρτυρεί ρητώς και ο λόγιος διαπρεπής Πατριάρχης Ιεροσολύμων Δοσίθεος, του οποίου ο ρόλος εις τας διαπραγματεύσεις υπήρξε ως ελέχθη καίριος, όταν γράφει ότι εδήλωσεν εις τον μεσολαβητήν πρέσβην Νικήταν Αλεξιοβίτσην «να δοθεί … το Κίεβον επιτροπικώς τω Μοσχοβίας δια την κατέχουσαν τυραννίδα, έως ημέρας επισκέψεως θείας».

      

Η κατέχουσα τυραννίδα ήταν και ο Μέγας Πέτρος, που αντιστάσεως μη τολμούσης μηδέ ούσης έκανε ό,τι ήθελε! Και στο άρμα του οποίου είχε ανέβει ήθελε δεν ήθελε η Ρωσική Εκκλησία -ίσως εν καιρώ και περί αυτού- οπότε το Οικουμενικό Πατριαρχείο προχώρησε σε μια κίνηση «οικονομίας», των πραγμάτων, αλλά ποτέ ως η Μητέρα Εκκλησία δεν απεμπόλησε οριστικά την επί της Εκκλησίας της Ουκρανίας δικαιοδοσία της!

       

Ορθώς, λοιπόν, και ειλικρινώς ως είχε χρέος μίλησε για εφτά και όχι δέκα αιώνες. Ωστόσο σε καμιά περίπτωση  το πράγμα δεν πάει εκεί που επιθυμεί ο Πρωτοπρεσβύτερος, για να στηρίξει τη γνωστή πολεμική του, δεν βγαίνει από τα χείλη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου η οριστική απεμπόληση της δικαιοδοσίας του Οικουμενικού Θρόνου στην Εκκλησία της Ουκρανίας!

Με «την αγάπην την πρώτην, ην ουκ αφήκα".

ΔΙΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΚΑΙΩΘΕΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

ΔΙΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΚΑΙΩΘΕΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε, στο ιστολόγιο “Αναστάσιος”, άρθρο του κ. Αθανάσιου Κοτταδάκη “Μνήμη επιστολής “Μοναχού ερημίτη Γέροντα Παίσιου ανάγνωση”.

Στο άρθρο αυτό καταχωρήθηκαν πολλά σχόλια από τα οποία αναδημοσιεύουμε δύο. Ένα δικό μου και ένα του θεολόγου κ. Γεράσιμου Αθανασίου.

1.) Ο/Η Παναγιώτης Τελεβάντος είπε...

“Εντυπωσιαζεται κανείς από τη ρηχότητα της σκέψης του κ. Κοτταδακη και το μέγεθος της διαστροφικής ερμηνευτικής της επιστολής του Αγίου Παισίου που επιχειρεί. 

Αλλά γιατί εκπλήττομαι; 

Μήπως οι αυτοαποκαλούμενοι "Μάρτυρες του Ιεχωβά" δεν κάνουν διστροφική ερμηνεία, όχι απλά μιας επιστολής ενός Αγίου αλλά και αυτής ακόμη της Αγίας Γραφής;”

2.) Ο/Η Geras Imos είπε...

“1. Η προσπάθειά σας να προβάλλετε ως Οικουμενιστή τον όσιο Παΐσιο σας έχει καταβάλει...

2. Το ένα άκρο που λέει ο π. Επιφάνιος στο βιβλίο του είναι ο Ζηλωτισμός των Σχισματικών. Το άλλο ξέρεις ποιο είναι φίλε μου; 

3. Εύχομαι κι εγώ κάποτε να γίνω Θεολόγος γιατί Θεολόγος είναι ο άγιος. ΕΠΙΣΗΣ ο π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος κάθε φορά που γράφει ένα άρθρο πέφτετε οι γνωστοί άγνωστοι ανώνυμοι να τον φάτε σαν τα κοράκια. Αλλά βέβαια όταν δεν έχεις θεολογικά επιχειρήματα αυτή ειναι η τακτική του Οικουμενισμού. Αγάπη αγάπη αγάπη και από Πατέρες τίποτα!

4. Η όλη προσπάθεια του κ. Κοτταδάκη να προβάλλει ως Οικουμενιστή τον όσιο Γέροντα είναι το λιγότερο ατυχής. Αδελφούς έλεγε τους αιρετικούς ακόμα και ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός αλλά όταν στη Φερράρα ο ίδιος παρέθετε θεολογικα κείμενα, οι τότε Ορθόδοξοι οικουμενιστές τον λοιδορούσαν και οι Παπικοί τον φυλάκιζαν στο δωμάτιό του αφήνοντάς τον με ελαχίστη τροφή. Αν υπήρχε τρόπος θα το έκαναν αυτό οι σημερινοί Οικουμενιστές σε κάποιους που τους χαλάνε τη σούπα όπως οι πατέρες Θεόδωρος Ζήσης, Νικόλαος Μανώλης και Αναστάσιος Γκοτσόπουλος...

5. Ο π. Θεόδωρος δεν βγήκε εκτός Εκκλησίας επειδή έπαυσε το μνημόσυνο του επισκόπου του. Ανοίξτε κανένα Πηδάλιο αντί να διαβάζετε Ιδιωτική Οδό... Δεν κάνει κακό...

7. Δείξτε και λίγη αγάπη βρε παιδιά σε εμάς τους Ορθόδοξους που μαχόμαστε τον Οικουμενισμό. Διαλεχθείτε με θεολογικά επιχειρήματα. Ολόκληρη ομιλία έκανε ο π. Αναστάσιος για την λεγόμενη Αγία και Μεγάλη Σύνοδο και ένας δεν βρέθηκε με θεολογικά επιχειρήματα να τον ανατρέψει. Αυτό κάτι δείχνει, δεν νομίζετε; 

Γεράσιμος Αθανασίου, 25 

Απόφοιτος Τμ. Θεολογίας Θεολογικής Αθηνών”

Το άρθρο που υπογράφει ο κ. Κοτταδάκης είναι μνημειώδες κείμενο ερμηνευτικής διαστροφής. Αν είναι ποτέ δυνατόν! Να παρουσιάζεται ο Άγιος Παίσιος ως οικουμενιστής! Ο Άγιος που, κατ’ επανάληψη, καταδίκασε τον Οικουμενισμό και που πρωτοστάτησε ώστε η Ιερά Μονή Σταυρονικήτα του Αγίου Όρους στην οποία υπήγετο τότε να διακόψει το μνημόσυνο του αιρετικού Πατριάρχη Αθηναγόρα.!

Ο κ. Κοτταδάκης πρέπει να αντιληφθεί δύο πράγματα:

α.) Όταν κάποιος προβαίνει σε τόσο εξόφθαλμα αναληθείς ισχυρισμούς το μόνο που πετυχαίνει είναι να πείσει όλους ότι είναι εμπαθής, προκατειλημμένος και ανέντιμος άνθρωπος, που μετέρχεται κάθε αθέμιτο μέσο για να πείσει τους άλλους για τις απόψεις του.

β.) Ο κ. Κοτταδάκης βρίσκεται στας δυσμάς του βίου του. Είναι 82 ετών. Δεν νομίζει ότι δεν έχει το περιθώριο να προκαλεί την οργή του Θεού με τόσο χονδροειδή ψέμματα; Δεν θα χρειαστεί τις πρεσβείες του Αγίου Παισίου εν Ημέρα Κρίσεως; Επομένως γιατί αδικεί τόσο κατάφωρα τον Άγιο Παίσιο με τη διαστροφική ερμηνευτική που κάνει της επιστολής του; Θέλει να υποστηρίξει τον Οικουμενισμό ο κ. Κοτταδάκης; Ας το κάνει και ας έχει υπόψη του ότι ο Θεός θα τον κρίνει γι’ αυτό. Γιατί, όμως, διαστρέφει τα λόγια του Αγίου Παισίου;

ΝΕΟ ΣΟΒΑΡΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΟΛΙΣΘΗΜΑ ΤΟΥ κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗ

ΝΕΟ ΣΟΒΑΡΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΟΛΙΣΘΗΜΑ ΤΟΥ κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε στο ιστολόγιο “Αναστάσιος”:

«Ευγνωμονώ τους ανθρώπους που με τα Κατηχητικά και άλλα συντέλεσαν να κρατηθώ στα κρίσιμα χρόνια της νιότης, της Εκκλησίας εντός»! Σταθερή επωδός της συμβίας, υπόμνημα αφοπλιστικό. Και η συμπλήρωση: «Ο Θεός δε θα με ρωτήσει για τα «αντί» Δυτικής θεολογίας και Ανατολικής, τις βυζαντινές γραφικότητες ή τη γοητευτική ορθόδοξη λεξιθηρία σας, αλλά αν και πόσο Τον αγάπησα στο πρόσωπο του ελάχιστου αδελφού»!

Το πιο πάνω απόσπασμα είναι από άρθρο του κ. Αθανάσιου Κοτταδάκη για τον ιδρυτή της αδελφότητας θεολόγων “Η Ζωή” π. Ευσέβιο Ματθόπουλο.

Το άρθρο του κ. Κοτταδάκη λέγει πολλές αλήθειες, αλλά εξυπηρετεί παράλληλα την οικουμενιστική και νεωτεριστική ατζέντα της θεολογικής σκέψης του κ. Κοτταδάκη.

Οι πάνω φράσεις, που παραθέσαμε στην αρχή του άρθρου μας, ανήκουν στη συμβία του κ. Κοτταδάκη και ο πολιός θεολόγος τις παραθέτει επαινετικά στο άρθρο του γεγονός που δείχνει το στίγμα της αντορθόδοξης θεολογικής του σκέψης.

Ο Θεός, αγαπητέ κ. Κοτταδάκη, θα μας κρίνει οπωσδήποτε με γνώμονα το μέτρο της αγάπης μας προς τον Θεό και προς τον συνάνθρωπό μας.

Αλλά θα μας κρίνει και σύμφωνα με την καθαρότητα της ομολογίας μας για τον Χριστό.

Αλλωστε τι είδους αγάπη έχουμε προς τους αιρετικούς, τους αλλόθρησκους και τους άθεους αν τους αποκρύβουμε ότι ο Χριστός είναι Σωτήρας μας και Σωτήρας όλου του κόσμου;

Οποιος δεν ομολογήσει τον Κύριο ενώπιον των ανθρώπων, δεν θα τον ομολογήσει ούτε ο Ιδιος ενώπιον του Πατρός Του, του εν τοις ουρανοίς!

Η αγάπη στην οποία αναφέρεστε, κ. Κοτταδάκη, είναι ανθρώπινη και όχι Θεανθρώπινη.

Είναι η αγάπη του κόσμου τούτου! Οχι η αγάπη του Χριστού.

Η γνησιότερη εκδήλωση αγάπης προς τον συνάνθρωπό μας είναι να του πούμε ότι μόνον όποιος εγκεντριστεί στην Ορθόδοξη Εκκλησία έχει ελπίδα σωτηρίας επειδή η Εκκλησία είναι το Σώμα του Χριστού και μόνον διά του Χριστού υπάρχει ελπίδα σωτηρίας.

Ο στόχος της χριστιανικής αγάπης δεν περιορίζεται στην παροχή υλικής βοήθειας ή ψυχολογικής υποστήριξης σε ένα εμπερίστατο συνάνθρωπό μας. Και αυτά ασφαλώς είναι απαραίτητα αλλά η ουσία και το τέλος της χριστιανικής αγάπης συνίσταται στο να ανοίξουμε στο συνάνθρωπό μας -με τη χάρη του Θεού- το απέραντο παράθυρο της πίστης για να αποκτήσει αίσθηση της αγάπης του Χριστού.

Ας μην κλείσω όμως την αναφορά μου στο θέμα χωρίς να παρακαλέσω τον κ. Κοτταδάκη να είναι πολύ πιο φειδωλός στους επαίνους του για τον π. Ηλία Μαστραγιαννόπουλο, τον μ. Δημήτρη Κουτρουμπή, τον κ. Γιανναρά και τον μ. Μέγιεντορφ.

Είναι επιβεβλημένο, βεβαίως, να απακρυνθούμε από τον σχολαστικισμό της δυτικής θεολογικής σκέψης, αλλά όχι για να εγκολπωθούμε τα ξυλοκέρατα των Ρώσων εμιγκρέδων διανοητών και τις νεορθόδοξες κατηγορίες της θεολογίας.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ ΘΕΟΛΟΓΟΥ κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ ΘΕΟΛΟΓΟΥ κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διάβασα, στο ιστολόγιο “Αναστάσιος”, άρθρο του κ. Αθανάσιου Κοτταδάκη, που επιγράφει “Η αντιστροφή της μεγάλης αντιστροφής του Χριστού”, με το οποίο προσπαθεί να αποδείξει -με έωλα επιχειρήματα- ότι δεν είναι οικουμενιστής. 

Το μακροσκελές άρθρο του δημοσιεύτηκε σχεδόν αυτούσιο πριν είκοσι σχεδόν χρόνια στο περιοδικό “Σύναξη” με αφορμή τη συνάντηση του Παναγιότατου με τον Πάπα Ιωάννη-Παύλο Β΄ Βοιτύλα.

Ενώ αρχίζει το άρθρο του εκφράζοντας πικρία και παράπονο επειδή οι σχολιογράφοι της προηγούμενης ανάρτησης στο ίδιο ιστολόγιο τον χαρακτήρισαν οικουμενιστή, στη συνέχεια στοιχειοθετεί με αδιάσειστα στοιχεία ότι δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας συνειδητός -γράφε ασυνείδητος- οικουμενιστής και θεολόγος με απολύτως αλλοτριωμένη ορθοδόξως συνείδηση.

Δεν θα σταθώ σε όλα τα σημεία της αναφοράς του κ. Κοτταδάκη επειδή αυτό θα χρειαζόταν χρόνο και χώρο.

Θα σταθώ μόνον σε ένα σημείο.

Τόσο ορθόδοξος θεολόγος είναι ώστε διαμφισβητεί ότι οι Παπικοί ειναι αιρετικοί!!!

Κύριε Κοτταδάκη ευτυχώς για μας και δυστυχώς για σας διαφωνεί μαζί σας η Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος.

Οπως ασφαλώς γνωρίζετε η Α΄ και η Β΄ Οικουμενικές Σύνοδοι διατύπωσαν το Σύμβολο της Πίστεως που απαγγέλλουμε σήμερα. 

Η Γ΄ εν Εφέσω Οικουμενική Σύνοδος αναθεματίζει, όπως ελπίζω να γνωρίζετε, όποιον προσθέσει ή αφαιρέσει κάτι από το Σύμβολο της Πίστεως, που θέσπισαν οι δύο πρώτες Οικουμενικές Σύνοδοι.

Οπως είμαι βέβαιος ότι γνωρίζετε οι Παπικοί πρόσθεσαν το Filioque στο Σύμβολο της πίστεως!

Μπορείτε να μας πείτε βάσει ποιας λογικής οι Παπικοί δεν είναι αιρετικοί αφού εμπίπτουν στα αναθέματα της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου;

Βεβαίως πολλές άλλες Σύνοδοι στη συνέχεια -20 τον αριθμό- χαρακτηρίζουν τους Παπικούς αιρετικούς και βεβαίως έτσι τους χαρακτηρίζει σύμπασα η Πατερική Γραμματεία που ασχολήθηκε με τον Παπισμό.

Με όλο το σεβασμό, κ. Κοτταδάκη, ποιος είστε εσείς που νομίζετε ότι έχετε το ανάστημα να αντιλέγετε στην Γ΄ Οικουμενική Σύνοδο, σε είκοσι συνολικά Συνόδους και στο σύνολο της Πατερικής Γραμματείας που ασχολήθηκε με το θέμα;

Είστε, λοιπόν, οικουμενιστής κ. Κοτταδάκη;

Απαντούμε: Understatement!

Είναι μεγάλη ντροπή ότι διατυπώνετε τόσο αθεολόγητες και κακόδοξες κυριολεκτικά θέσεις. Δεν νομίζετε ότι κάθε άνθρωπος -αφού άδηλη είναι η ώρα του θανάτου μας- πολλώ μάλλον άνθρωπος της ηλικίας μας -αντιλαμβάνομαι ότι είστε κατά δεκαπέντε χρόνια πρεσβύτερός μου στην ηλικία- δεν έχει την πολυτέλεια να διατυπώνει τόσο σοβαρές κακοδοξίες;

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ, ΑΘ. ΚΟΤΤΑΔΑΚΗ, ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΧΑΜΑΚΙΩΤΗΣ

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

________

Αθανάσιου Κοτταδάκη, Ιερομόναχος Αθανάσιος Β. Χαμακιώτης (1894-1967), Εκδοση Ι. Ησυχαστηρίου Παναγία Φανερωμένη, Αθήναι 2011, σσ. 47.

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=========

Το αυτοτελές τεύχος από το βιβλίο του κ. Κοτταδάκη “Συναξάρι 3 του 20ού αιώνα” αναφέρεται στη ζωή μιας αγίας μορφής των ημερών μας, του αείμνηστου Γέροντα Αθανάσιου Χαμακιώτη.

Το έργο προλογίζει ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού κ. Κύριλλος και εισάγει ο π. Αθανάσιος Λαγουρός, με ωραίο θεολογικό πρόλογο. Στη συνέχεια ο κ. Κοτταδάκης σκιαγραφεί τη ζωή του αγίου κληρικού που συνδεόταν στενά με άλλους σύγχρονους Αγίους Γέροντες: Τον π. Φιλόθεο Ζερβάκο, μαθητή το Αγίου Νεκταρίου, ο οποίος υπήρξε και ο πνευματικός του, τον Γέροντα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο, τον Γέροντα Ιερώνυμο της Σιμωνόπετρας, τον μετέπειτα Μητροπολίτη Υδρας Ιερόθεο, κτλ..

Ο άγιος γέροντας άρχισε την αφιέρωσή του στο Χριστό ως μοναχός της Ιεράς Μονής της Αγίας Λαύρας και έζησε πολλά χρόνια της ζωής του στο Μαρούσι στην Παναγία τη Νεραντζιώτισσα. Προς το τέλος της ζωής του ίδρυσε το μοναστήρι της Παναγίας της Φανερωμένης.

Αφησε μνήμη αγίου ανδρός, όχι μόνον μεταξύ του ευσεβούς λαού που τον τιμούσε ως άγιο όταν ήταν εν ζωή, αλλά και μεταξύ επιφανών Μητροπολιτών και Αρχιεπισκόπων. Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Α΄(Κοτσώνης) τον επισκέφθηκε στην επιθανάτια κλίνη του.

Να ευχαριστήσουμε τους εκδότες του μικρού τεύχους για τη χαρά της γνωριμίας με μια αληθινά αγία μορφή της Εκκλησίας μας.

Τίποτα δεν ωφελεί την ψυχή περισσότερο από τη μελέτη της ζωής των Αγίων, επειδή οι Αγιοι βάζουν στην πράξη το Ευαγγέλιο και μέσω της μελέτης του βίου τους έχουμε την πιο αυθεντική ερμηνεία της πίστης μας.

Ιδιαίτερα ενισχύει τους πιστούς η αναστροφή με σύγχρονους Αγίους, επειδη γίνονται ζωντανοί μάρτυρες και προφήτες του Θεού στη ζωή μας.

Συνιστούμε θερμά το σύντομο τεύχος στους αναγνώστες. 

Είναι η δεύτερη φορά που παρουσιάζουμε το βιβλίο και το κάνουμε με πολλή χαρά επειδή θεωρούμε πραγματική ευλογία την αναφορά σε μια τόσο αγιασμένη μορφή όπως τον π. Αθανάσιο Χαμακιώτη. Ελπίζουμε μάλιστα ότι δεν θα αργήσει η μέρα της ευλογίας της επίσημης αγιοκατάταξής του.

Η επιμελημένη έκδοση είναι των εκδόσεων "Τήνος" που συμπληρώνουν φέτος 50 χρόνια πλούσιας προσφοράς στα Χριστιανικά Γράμματα.