ΦΟΥΣΚΕΣ «ΟΡΑΜΑΤΩΝ»

 Τα πιο θερμά μας υικά συγχαρητήρια στον π. Αθανάσιο Λαγουρό, διαχειριστή του ιστολογίου "Χριστιανική Βιβλιογραφία", επειδή με θάρρος ελέγχει την τρομολαγνεία που έχει απλωθεί παντού. 

Η αρρωστημένη αυτή κατάσταση καλλιεργείται από πολλούς, είτε επειδή και οι ίδιοι είναι άρρωστα άτομα -και ορισμένες φορές σοβαρά άρρωστα άτομα-, είτε επειδή στοχεύουν στην καταρράκωση της ψυχής και της ευσέβειας των ανθρώπων, για να αποκομίσουν ιδιοτελή και αλλότρια της πίστης μας οφέλη.

Ο π. Αθανάσιος είναι παραδοσιακός κληρικός και άνθρωπος πολύ ψηλού δείκτη νοημοσύνης που έχει το μοναδικό χάρισμα να συνοψίζει πολλά σε λίγες αράδες, όπως θα διαπιστώσετε με το πιο κάτω συνοπτικό του σχόλιο.

ΦΟΥΣΚΕΣ «ΟΡΑΜΑΤΩΝ»

=====

Ἅγ. Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης:

«Ὅποιος ἔχει μέσα του ἔστω καὶ λίγη Χάρη, αὐτὸς ὑποτάσσεται μὲ χαρὰ σὲ κάθε ἀρχή [ἐξουσία], γιατί ξέρει πὼς ὁ Θεὸς προνοεῖ γιὰ ὅλα σ᾽ οὐρανὸ καὶ γῆ καὶ καταχθόνια καὶ γι’ αὐτὸν τὸν ἴδιο καὶ γιὰ ὅλα, ὅσα ὑπάρχουν στὸν κόσμο, καὶ γι’ αὐτὸ μένει πάντα ἤρεμος».

Ἁγίου Σωφρονίου: «Ὁ Ἅγιος Σιλουανός», Ἱ. Μονὴ Τ. Προδρόμου Ἔσσεξ Ἀγγλίας, ἔκδ. Γ´, 1985, σελ. 458

————–

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ “XΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ”: Φυσικὰ αὐτά, ποὺ λέει ὁ ἅγιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης, οὐδεμία σχέση ἔχουν μὲ τὶς παρα-εκκλησιαστικὲς φοῦσκες ὁραμάτων, εὐλαβοφανῶν διηγήσεων, καὶ ἄλλων ἱερῶν τεχνασμάτων, ποὺ διακινοῦνται στὸ διαδίκτυο γιὰ νὰ σμπαραλιάσουν τὶς ψυχὲς σπέρνοντας τὸν τρόμο.

ΟΣΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ ΑΘΩΝΙΤΗΣ: "ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΗ"

ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥΣ Β΄

ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥΣ

Β΄

Συνέντευξη τοῦ ἀρχιμανδρίτη Ἀντωνίου Φραγκάκη στὸν Δημήτριο Κυριακόπουλο (4.8.2019)

=====

Ἡ ἁμαρτία δέν εἶναι μιά ἀστοχία

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τελικά ἁμαρτία τί εἶναι;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ἁμαρτία δέν εἶναι μιά ἀστοχία (ἀπὸ τὸ ρῆμα τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς ἁμαρτάνω, ποὺ σημαίνει ἀστοχῶ), πού γιά τήν ἐπανόρθωσή της ἀπαιτεῖται μιά τυπική συγγνώμη. Ἁμαρτία εἶναι κίνηση ἀντίστροφη πρός τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὁπότε ἀπαιτεῖται ὁλοκληρωτική μεταστροφή γιά τήν θεραπεία της. Αὐτό γίνεται μέ τήν μετάνοια καί τήν ἐξομολόγηση. Λέγει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός: «Ἁμαρτία ἐστίν ἡ ἐκ τοῦ κατά φύσιν εἰς τό παρά φύσιν ἐκουσία παραδρομή». Εἶναι δηλαδή ἡ διαστροφή τῶν δυνάμεων τῆς ψυχῆς, τοῦ θυμικοῦ, τοῦ ἐπιθυμητικοῦ καὶ τοῦ λογιστικοῦ. Νά τό διατυπώσω ἀπλούστερα. Ἁμαρτία εἶναι κοντράρισμα στόν Χριστό καί ταύτιση μέ τόν διάβολο. Αὐτό δίνει δικαιώματα στόν διάβολο ἔναντι τοῦ ἀνθρώπου καί πληγώνεται θανατηφόρα ἡ ψυχή ἀπό τήν δαιμονική ἐνέργεια. 

Ὅσο σκεπάζεται ἡ πληγή, τόσο κακοφορμίζει περισσότερο. Ὅπως π.χ. δημιουργοῦνται μικρόβια πάνω στό αἶμα ὅταν πληγωθεῖ ἕνα σημεῖο τοῦ σώματος καί ἐκτεθεῖ στόν ἀέρα, ὅπως ἀναπτύσσονται μικρόβια πάνω στίς τροφές πού δέν βρίσκονται σέ ἰδανικές συνθῆκες περιβάλλοντος, ἔτσι καί ἡ ψυχή ἔχει τούς δικούς της μηχανισμούς γιά νά ὀργανώνει τό εἶναι της. 

Μιά μολυσματική πνευματική πληγή πού ὑπάρχει στήν ψυχή καί χρονίζει, ἐπηρεάζει ἀρνητικά μέ τά «δαιμονικά μικρόβια» πού ἀναδίδει ὅλο τό σύμπαν. 

Τό λέγει ὁ ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης καί ὁ Γέρων Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ. Τόσο ἡ ἁμαρτία ὅσο καί ἡ ἁγιότητα ἔχουν συμπαντικές διαστάσεις. Ὑπ’ αὐτήν τήν ἔννοια ὁ Μέγας Ἀντώνιος ἐστήριξε τήν οἰκουμένη μέ τήν ἁγιότητα καί τίς εὐχές του, ὅπως ἀναφέρει καί τό ἀπολυτίκιό του: «καὶ τὴν οἰκουμένην ἐστήριξας εὐχαῖς σου». Ὁ ὅρος «δαιμονικά μικρόβια» ἀνήκει περισσότερο στόν σύγχρονο ἅγιο Πορφύριο. 

Μὲ αὐτὸ ἐννοεῖ τήν δαιμονική ἐνέργεια πού πολλαπλασιάζεται καί ἀναδίδεται ἀπό τίς ἁμαρτίες πού εἶναι οἱ ἑστίες ἐκκολάψεως τῶν δυνάμεων τοῦ σατανᾶ. 

Μάλιστα ἀναφέρει ὅτι τά μικρά παιδάκια ἔχουν τήν τάση νά ἀφομοιώνουν πανεύκολα τό θετικό, τό εὔκρατο κλῖμα ἤ, ἀντίστοιχα, τό ἀρνητικό πού ἐκπέμπεται ἀπό τίς ψυχές τῶν μεγαλυτέρων καί εἰδικότερα τῶν γονέων τους. Ἔτσι ἑρμηνεύεται καί ἡ βασκανία. 

Ἀφοῦ ἡ δαιμονική ἐνέργεια ἐπηρεάζει τήν κτίση, πόσο μᾶλλον τά πλησιέστερα πρόσωπα στούς μηχανισμούς παραγωγῆς της. Αὐτό διέπει ὅλη τήν διδασκαλία τοῦ ἁγίου Πορφυρίου στήν σχέση γονέων καί παιδιῶν. Καί τονίζει ὅτι ὁ ἐξαγιασμός τῶν γονέων εἶναι ἡ καλύτερη προῖκα ζωῆς πού μπορεῖ νά χορηγηθεῖ στά παιδιά τους.

(Συνεχίζεται)

ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ, Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΥΨΗ

Οι μυστικές εμπειρίες του μεγάλου αυτού συγχρόνου Αγίου της Εκκλησίας μας είναι συγκλονιστικές. 

Οι φωτισμένες του παραινέσεις δείχνουν τα μεγάλα μέτρα αρετής που κατέκτησε.

Εμείς οι πολλοί δεν είμαστε για τα ύψη αρετής που κατέκτησε ο Άγιος Σιλουανός ο Αγιορείτης. 

Η παρουσία, όμως, των Αγίων μας βοηθά να αντιληφθούμε ότι υπάρχουν Άγιοι ανάμεσά μας και μας εμπνέουν να αγωνιστούμε τον καλό αγώνα της πίστεως.

ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ, ΠΡΟΣΕΥΧΟΤΑΝ ΘΕΡΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΣΤΟΝ ΑΔΗ

Μόνον όσοι έφτασαν στην τελειότητα μπορούν να προσεύχονται ακόμη και για τους δαίμονες, όπως έκανε ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος και ο σύγχρονός μας Άγιος Σιλουανός Αθωνίτης.

Η προσευχή, όμως, για τους κεκοιμημένους αδελφούς μας, που προγεύονται την κόλαση, είναι επιβεβλημένο καθήκον όλων μας.

Ο Άγιος Παίσιος ο Αγιορείτης έλεγε ότι ο Θεός συγκινείται πολύ όταν προσευχόμαστε για τους κεκοιμημένους, επειδή οι ίδιοι δεν μπορούν να ζητήσουν έλεος για τα αμαρτήματά τους στον Άδη. 

ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ, ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΣΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΑΞΟΝΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ

"Αυτοί που βλέπουν το άκτιστο φως δεν μιλούν γι' αυτό, ενώ αυτοί που δεν το βλέπουν μιλούν" είπε ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης.

Όλοι γνωρίζουν σε ποια μέτρα αγιότητας έφτασε ο Όσιος Παίσιος ο Αγιορείτης.

Οι Οικουμενιστές, βέβαια, περιφρονούν τον Άγιο Παίσιο και μιλούν -όπως τον Καθηγητή Γρηγόριο Λαρεντζάκη- υποτιμητικά για τον Άγιο.

Ο Άγιος Παίσιος, όμως, αντί να μιλά για τις ακτιστοφωτικές του εμπειρίες, όπως ορισμένους που δεν έχουν βάλει αρχή μετανοίας -πολλώ μάλλον δεν έφτασαν σε μεγάλα μέτρα αγιότητας-, μιλά γι' αυτά που πράγματι μετρούν: 

Για τον Χριστό, την ταπείνωση, το φιλότιμο για τον πνευματικό αγώνα, για την άσκηση και την προσευχή.

ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ ΑΘΩΝΙΤΗΣ, ΟΤΑΝ Η ΨΥΧΗ ΜΙΛΑ ΕΣΥ ΝΑ ΣΙΩΠΑΣ

Ο σύγχρονος Άγιος της Εκκλησίας μας, Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης, κάνει μια πολύ σημαντική επισήμανση που συνήθως αγνοούμε.

Όταν η ψυχή σου μιλά σιώπα για να την ακούσεις, μας συμβουλεύει.

Τα πιο πολλά μυστήρια του Θεού τελούνται εν σιγή.

ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ, ΣΚΥΨΕ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΟΥ

Ακόμα και η πιο λεπτή κατάσταση στην ψυχή του ανθρώπου είναι αντικείμενο της προσοχής των Αγίων της Εκκλησίας.

Εμείς προσέχουμε -αν τα προσέχουμε και αυτά- τα πάθη μας.

Οι Αγιοι της Εκκλησίας προσέχουν και τις πιο αδιάφανες κινήσεις της ψυχής.

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΣΙΛΟΥΑΝΟΥ ΤΟΥ ΑΘΩΝΙΤΟΥ

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΣΙΛΟΥΑΝΟΥ ΤΟΥ ΑΘΩΝΙΤΟΥ

Του Αγίου Νικόλαου Βελιμίροβιτς

=====

Στα γραπτά του ο πατήρ Σιλουανός περιγράφει πως ο πόλεμος κατά των παθών τον έφερε στην απόγνωση και σχεδόν μέχρι την αυτοκτονία. Η Παναγία Θεοτόκος φανερώθηκε σ’ αυτόν όταν περνούσε το δυσκολότερο πόλεμο κατά των παθών και τον απεκάθηρε από τις ακαθαρσίες, τις σαρκικές επιθυμίες και τους λογισμούς. Ο Χριστός φανερώθηκε σ’ αυτόν και τον ενδυνάμωσε, ώστε να νικήση και να βασιλεύση επάνω στους γήινους λογισμούς και τα πονηρά πνεύματα. Και έτσι αφού πέρασε ένα τέταρτο αιώνος με δυνατό και κοπιαστικό πόλεμο, έφθασε στη νίκη. Ενώ μέχρι τότε αναζητούσε τον Θεό, έφθασε στην θεογνωσία, και από μαθητής, έγινε δάσκαλος.

Ο Γέροντας Σιλουανός ήταν και δικός μου δάσκαλος. Μια φορά τον ρώτησα: «Πάτερ Σιλουανέ, μήπως αυτός ο πολύς κόσμος φέρνει ταραχή στον νου σας και στην προσευχή σας; Δεν θα ήταν καλύτερα για σας να πάτε σ’ ένα ασκητήριο στα Καρούλια και εκεί να ζήτε μέσα στην ειρήνη, όπως ο π. Αρτέμιος, ο π. Δωρόθεος και ο π. Καλλίνικος; Είτε να ζήτε σ’ ένα απομονωμένο σπήλαιο, όπως ο π. Γοργόνιος;». «Εγώ ζω στο σπήλαιο», μου απάντησε ο π. Σιλουανός. «Το σώμα μου είναι το σπήλαιο της ψυχής μου. Και η ψυχή μου είναι σπήλαιο του Αγίου Πνεύματος. Και εγώ αγαπώ τον λαό του Θεού και τον διακονώ, χωρίς να βγαίνω από το σπήλαιό μου».

Παρά τη προθυμία του να διακονή τον κάθε ένα και την θαυμαστή μετριοφροσύνη και την πρόθυμη φιλοστοργία του, μιλούσε για τον Θεό με εξαίρετο ενθουσιασμό και με την παρρησία που θα μιλούσε κάποιος για ένα φίλο του: «Εγώ γνωρίζω τον Θεό. Αυτός είναι φιλόστοργος, αγαθός, ταχύς εις βοήθειαν». Όταν τα έλεγε αυτά ο Γέροντας, κάποιος μοναχός, ο π. Θεοφάνης, τα άκουγε με φόβο και σκεπτόταν ότι ο Σιλουανός είχε χάσει το φόβο του Θεού. Αργότερα όμως, όταν διάβασε τα συγγράμματα του π. Σιλουανού, ο π. Θεοφάνης άλλαξε γνώμη και είπε: «Ο π. Σιλουανός προχώρησε και έφθασε στα μέτρα των Πατέρων της Εκκλησίας».

ΠΗΓΗ: 

http://www.agiazoni.gr

ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ, ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΣΤΟ ΘΕΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ

Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΗ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ.

ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ ΑΘΩΝΙΤΗΣ, ΤΑ ΠΑΘΗ ΚΡΥΒΟΥΝ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΘΕΙΚΗΣ ΧΑΡΗΣ

ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΤΑΠΕΙΝΩΘΕΙΣ

ΤΟ ΚΑΚΟΔΟΞΟ “ΘΕΩΡΗΜΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΝΕΥΜΟΝΩΝ” ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΕΥΕΤΑΙ ΤΗ ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΤΟ ΚΑΚΟΔΟΞΟ “ΘΕΩΡΗΜΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΝΕΥΜΟΝΩΝ” ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΕΥΕΤΑΙ ΤΗ ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Το κακόδοξο ‘’θεώρημα των δύο πνευμόνων’’, αντιστρατεύεται τη μοναδικότητα της Εκκλησίας. Η Εκκλησία είναι Μία και μοναδική. Δεν αντιλαμβάνονται ότι τούτο αντιστρατεύεται στην καθολικότητα της Εκκλησίας; Δεν αντιλαμβάνονται ότι τούτο αντιστρατεύεται στην αποστολικότητα της Εκκλησίας; Δεν αντιλαμβάνονται ότι το πλήρωμα της Εκκλησίας δεν πείθεται από την κακόδοξη ασάφεια της διγλωσσίας που παιχνιδίζει ανάμεσα στο ότι η Εκκλησία είναι Μία και μοναδική και στο κακόδοξο ‘’θεώρημα’’ των ‘’δύο πνευμόνων’’;

Αποτελεί εκκλησιολογικό ατόπημα, οποιαδήποτε αναφορά αναιρεί τη μοναδικότητα της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, δηλαδή της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως το ‘’θεώρημα των δύο πνευμόνων’’. Οτιδήποτε αναιρεί την αυτοσυνειδησία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ότι αυτή δηλαδή είναι η  Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, αποτελεί εκκλησιολογική στρέβλωση. Η αναφορά στο άτοπο ‘’θεώρημα των δύο πνευμόνων’’ μειώνει το εκκλησιολογικό κύρος της Μίας, Αγίας Εκκλησίας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Αυτό ομολογούμε και αυτό εννοούμε.

Το κακόδοξο ‘’θεώρημα των δύο πνευμόνων’’ αναιρεί επίσης και την καθολικότητα της Εκκλησίας. Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς στο ομολογιακό κείμενό του «Καθολικότης της Εκκλησίας», αναφέρει ότι «Η ίδια η φύσις της Εκκλησίας είναι καθολική. Ο Σωτήρ Χριστός είναι το περιεχόμενο της παραδόσεως της αποστολικότητος εν τω Σώματι της Εκκλησίας. Η Θεανθρωπίνη αυτή καθολικότης της Εκκλησίας και καθολικοποίησις εν τη Εκκλησία διακρατείται και πραγματοποιείται δια της αεί ζώσης Υποστάσεως του Θεανθρώπου Χριστού, η οποία κατά τον πλέον τέλειον τρόπον ενώνει τον Θεόν και τον άνθρωπον…».

Η Ορθόδοξη Εκκλησία διαφυλάσσει την Αποστολική Παράδοση η οποία συνεχίστηκε με την Πατερική παράδοση. Το ‘’θεώρημα των δύο πνευμόνων’’ επίσης αναιρεί και την αποστολικότητα της Εκκλησίας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία διαφυλάσσει ανόθευτη την Ιερά Παράδοση, η οποία αποτελεί κατά τον Άγιο Σιλουανό τον Αθωνίτη ‘’την εν Αγίω Πνεύματι ζωή της Εκκλησίας’’ και αυτό της προσδίδει το χαρακτηριστικό της αποστολικότητας.  

Το κακόδοξο ‘’θεώρημα των δύο πνευμόνων’’ αποτελεί εκκλησιολογική στρέβλωση. Οτιδήποτε στρεβλώνει τα εκκλησιολογικά χαρακτηριστικά του άρθρου του Συμβόλου της Πίστης μας, δια του οποίου ομολογείται η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, αποτελεί κακόδοξη παρερμηνεία. Το κακόδοξο ‘’θεώρημα των δύο πνευμόνων’’ παραχαράσσει την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία.

ΠΗΓΗ:

Κατάνυξις

Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΗΣ ‘’ΘΕΩΡΙΑΣ ΤΩΝ ΚΛΑΔΩΝ’’

Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΗΣ ‘’ΘΕΩΡΙΑΣ ΤΩΝ ΚΛΑΔΩΝ’’

«Είναι για μας μια δεδομένη ενότης, η οποία δεν χάθηκε ποτέ»*

Του θεολόγου κ. Β. Χαραλάμπους

=====

Η γνωστή οικουμενιστική «θεωρία των κλάδων», στηρίζεται στην εκκλησιολογική πλάνη, ότι οι διάφορες ‘’ομολογίες’’ προήλθαν από την Μία Εκκλησία και ως εκ τούτου κατά την οικουμενιστική αυτή πλάνη, αποτελούν όλες μαζί την Μία Εκκλησία.

Η εκκλησιολογική στρέβλωση της οικουμενιστικής αυτής «θεωρίας των κλάδων», οδηγεί επακόλουθα και σε λανθασμένη θέση για «ένωση των εκκλησιών», εννοουμένης όχι ως επιστροφής των πλανηθέντων στη Μία Αγία Εκκλησία, αλλά ως ‘’ένωσης’’ των διαφόρων ‘’εκκλησιών’’. Ανάλογη εκκλησιολογική στρέβλωση επιχειρήθηκε και με τη λεγόμενη «θεωρία των δύο πνευμόνων».

Η «θεωρία των κλάδων» αποτελεί ξεκάθαρα εκκλησιολογική στρέβλωση. «Κατά την ενιαίαν στάσιν των Πατέρων και των Συνόδων η Εκκλησία είναι μόνον μια, αλλά και μοναδική, διότι ο εις και μοναδικός Θεάνθρωπος, η Κεφαλή της, δεν δύναται να έχει πολλά σώματα. Η Εκκλησία είναι  μία και μοναδική, διότι είναι το σώμα του μοναδικού Χριστού», λέγει ο  Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς.

Ο διακηρυσσόμενος αμοιβαίος σεβασμός των καλουμένων ‘’διαφόρων ομολογιών’’, αποτρέπει κάθε ομολογιακή προσπάθεια χάριν της αλήθειας. Ένας αλλότριος ‘’σεβασμός’’, που εδράζεται στην ασέβεια της ένοχης σιωπής απέναντι στην πλάνη.

Αυτό που αναφέρεται στο βιβλίο «Διαταγαί των Αποστόλων», όπου υπάρχει αρχαίο κείμενο της Θείας Λειτουργίας, όπου δεόμεθα «όπως ο Κύριος άσειστον αυτήν (την Εκκλησίαν) και ακλυδώνιστον διαφυλάξη και διατηρήση  μέχρι της συντελείας των αιώνων», φανερώνει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα συνέχειας της Εκκλησίας μετά το Σχίσμα και την αποκοπή των Παπικών από αυτή, καθώς και με τους υπόλοιπους αιρετικούς που έχουν αποκοπεί από αυτήν.

Η Μία Αγία Εκκλησία λοιπόν δεν απώλεσε την Οικουμενικότητά της μετά την αποκοπή των διαφόρων αιρετικών από αυτήν. "Η Εκκλησιαστική μας Παράδοση, είναι η εν Αγίω Πνεύματι ζωή της Εκκλησίας», όπως αναφέρει ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης. Αυτή η «εν Αγίω Πνεύματι ζωή της Εκκλησίας», καταδεικνύει και την μοναδικότητα της Εκκλησίας. 

Αυτό που αναφέρεται στο κείμενο που έθεσαν οι αντιπρόσωποι της Ορθόδοξης Εκκλησίας στη Διάσκεψη του τμήματος Πίστις και Τάξις Βορείου Αμερικής, που έγινε στο Oberlin του Οχάϊο το έτος 1957, ότι δηλαδή «είναι για μας μια δεδομένη ενότης, η οποία δεν χάθηκε ποτέ, και σαν δώρο Θεού και ουσιώδες σημείο της  χριστιανικής υπάρξεως, δεν θα ήταν δυνατόν να είχε χαθή», δίδει την απάντηση στις οικουμενιστικές εκκλησιολογικές στρεβλώσεις. 

Μάλιστα το κείμενο αυτό τέθηκε σε συνάντηση του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών σημειώνει ότι «η ενότης στην Εκκλησία του Χριστού είναι για μας ενότης εν τη ιστορική Εκκλησία, εν τη πληρότητι της Πίστεως, εν τη πληρότητι μιας συνεχούς μυστηριακής ζωής». 

Η ομολογιακή σημείωση μάλιστα στο κείμενο αυτό ότι «για μας, αυτή η ενότης ευρίσκεται στο σώμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η οποία διεφύλαξε και την ακεραιότητα της Αποστολικής πίστεως και την ακεραιότητα της Αποστολικής τάξεως», φανερώνει το κάλλος  της ‘’αγάπης εν αληθεία’’ προς τους πλανεμένους συνανθρώπους μας. Η ανθρωπάρεσκη αγάπη δυστυχώς υποδεικνύει άλλες ατραπούς και εν τέλει τη συνένοχη οικουμενιστική ασέβεια, της καλουμένης «θεωρίας των κλάδων».

*Κείμενο των αντιπροσώπων της Ορθόδοξης Εκκλησίας στη Διάσκεψη του τμήματος Πίστις και Τάξις Βορείου Αμερικής, που έγινε στο Oberlin του Οχάϊο το έτος 1957.

ΝΕΩΤΕΡΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ Ο ΓΕΡΩΝ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΠΑΥΛΙΤΗΣ

ΝΕΩΤΕΡΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΚΑΙ Ο ΓΕΡΩΝ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΠΑΥΛΙΤΗΣ 

Του Πανοσ. Ἀρχιμ. Ἀρσένιου Κατερέλου

=====

Τόν Ἅγιο Νικόλαο τόν αἰσθανόμεθα σύγχρονό μας, διότι, ἄν καί ἔζησε «τῷ μακρυνῷ καιρῷ ἐκείνῳ», δρᾶ ἐμφανῶς ἀκόμη καί στίς πονηρές ἡμέρες μας.

Τά σύγχρονα θαύματα τῶν Ἁγίων εἶναι ἕνα θεόθεν σημάδι, ὅτι ὁ Θεός, διά τῶν Ἁγίων Του, δέν ἀποστρέφει τό Πρόσωπό Του, ἀλλά ἐπισκέπτεται τόν λαόν Αὐτοῦ.

Ὁ Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης - ἐκοιμήθη τό 1938 - ἀναφέρει δύο νεώτερα θαύματα πού συνέβησαν στήν Ρωσία. Ἕνα ἄλλο θαῦμα συνέβη ἐπί ἐποχῆς Κροῦτσεφ μέ μία κοπέλλα πού ἔγινε ''στήλη ἅλατος''.

Ἕνα ἄλλο θαῦμα ἀναφέρει ὁ Γέροντας Παΐσιος, πού συνέβη στήν Σκήτη τῶν Ἰβήρων, στόν γερο-Νικόλαο ἀπό τήν συνοδεία τῶν Μαρκιανῶν, μετά τό 1940.

Ἐπί ἡγουμενίας Γέροντος Συμεών στήν Ἱερά Μονή Γρηγορίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀναφέρονται δύο θαύματα τοῦ Ἁγίου Νικολάου κατά τήν πανήγυρι τῆς Ἱερᾶς Μονῆς. Δι᾽ αὐτῶν, φαίνεται ἡ ἀκράδαντη ἐμπιστοσύνη τοῦ τότε ἡγουμένου παπα-Συμεών στόν Προστάτη Ἅγιο τῆς Μονῆς. Ἐπίσης ἕνα ἄλλο θαῦμα συνέβη στήν ἴδια Μονή ἐπί ἡγουμενίας τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου - ἐκοιμήθη τό 1953. 

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ἐνεφανίσθη, τό 1975, στόν Κεφαλονίτη προηγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Παύλου Ἀρχιμανδρίτη Ἀνδρέα - ἐκοιμήθη τό 1987. Στόν Μονοξυλίτη, εἶδε μέ φυσική μορφή ἀνθρώπου τόν Ἅγιο Νικόλαο μέ τήν μορφή τῆς εἰκόνας του τοῦ τέμπλου, πού τόν ἀπάλλαξε ἀπό βασανιστικούς λογισμούς γιά νέες ἡγουμενίες καί τοῦ ἐχάρισε μεγάλη πνευματική ἡδονή.

Περί τοῦ Γέροντος Παρθενίου τοῦ Ἁγιοπαυλίτου, ὁ μακαριστός προηγούμενος Ἀνδρέας, ἔλεγε τά ἑξῆς: «''Μάτια μου'', ἔχομε νέο ἡγούμενο, κατάφορτο ἀπό τήν Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος». 

ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΤΟ ΞΕΧΝΑΜΕ: Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΑΓΑΠΗ ΣΚΟΤΩΝΕΙ!

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΑΓΑΠΗ ΣΚΟΤΩΝΕΙ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

==============

Η αλήθεια χωρίς αγάπη σκοτώνει.

Δεν είναι απόδειξη ειλικρίνειας να πεις σε ένα τυφλό “είσαι στραβός”, έστω και αν αυτή είναι η αλήθεια.

Αυτή φυσικά η αλήθεια δεν πρέπει να συγχέεται με θέματα πίστεως.

Οι Οικουμενιστές, οι Εκκλησιομάχοι, οι Θεομπαίκτες, οι Νεωτεριστές, οι Νεορθόδοξοι, οι Νεονικολαίτες κτλ. τηρούν την ίδια στάση μόλις δεχτούν τον έλεγχο.

Τους διαφεύγει άραγε ότι οι πιστοί καθηκόντως, πρέπει να ελέγχουν τις κακοδοξίες και τους φορείς τους, αφού αυτή είναι η εντολή του Ευαγγελίου; 

Δεν μας είπε ο Χριστός να ομολογούμε τον Κύριο έμπροσθεν των ανθρώπων για να μας ομολογήσει έμπροσθεν του πατρός Του του εν τοις ουρανοίς εν Εκείνη τη Ημέρα; 

Δυστυχώς οι κακόδοξοι όποτε αντιμετωπίσουν έλεγχο για την αντιευαγγελική τους διδασκαλία, το ρίχνουν στη “διάκριση” και στην “αγαπολογία”.

"Ινα πάντες εν ώσιν". Δεν έχετε αγάπη! Δεν έχετε διάκριση. Να υπακούτε στην Εκκλησία κτλ., κτλ., κτλ., λένε στους πιστούς 

Αλίμονον αν λαμβάναμε υπόψη αυτή την ερμηνευτική της αγάπης και της διάκρισης. 

Είναι όμως σημαντικό να θυμόμαστε αυτό που αναφέρει το επίγραμμα της ανάρτησης. 

Αυτούς που ελέγχουμε με τα λόγια μας δημόσια - ή κατ’ ιδίαν - να τους έχουμε προπαντός πάντοτε στην προσευχή μας, όπως μας συμβουλεύει ο Αγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης.

Αλλιώς κατά τον ίδιο σύγχρονο Αγιο της Εκκλησίας μας δεν θα δούμε ποτέ τη χάρη του Θεού στη ζωή μας.

Συνοψίζουμε! Ούτε συμβιβασμός με την ένοχη σιωπή για θέματα πίστεως, αλλά ούτε να αφήνουμε στην ψυχή μας περιθώριο μίσους για τους παρεκτρεπόμενους κακόδοξους αδελφούς μας.