Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΙΣΙΔΙΑΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΡΩΣΙΚΗ ΕΙΣΠΗΔΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΙΣΙΔΙΑΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΡΩΣΙΚΗ ΕΙΣΠΗΔΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ

Του Σεβ. Μητροπολίτου Πισιδίας κ. Σωτηρίου για το Φως Φαναρίου

=====

Μεγάλος πόνος!

Ποτέ δεν περίμενα στας δυσμάς του βίου μου να νιώσω τόσο μεγάλο πόνο, όπως ένιωσα με την ανακοίνωση των αποφάσεων του Πατριαρχείου Μόσχας να εισπηδήσει εντελώς αδιάντροπα 

και στην Αφρική!

Όλοι γνωρίζουμε τα σχέδια του Πανσλαβισμού και της Τρίτης Ρώμης αιώνες τώρα, τα οποία με οποιοδήποτε πολιτικό καθεστώς, τσαρικό, κομμουνιστικό ή δημοκρατικό προωθούσαν πάντοτε οι Ρώσοι ηγέτες. Αλλά βλέποντάς τα τώρα να υλοποιούνται με καταλαμβάνει μεγάλη απογοήτευση για το Πατριαρχείο Μόσχας και λυπάμαι βαθύτατα για τους Ρώσους αδελφούς, που τόσο πολύ παιδιόθεν αγαπώ και επί δεκατίες διακονώ τόσον στην Επαρχία μου όσον και στην Κορέα παλαιότερα. Πίστευα μέχρι σήμερα ότι όσο κι εάν η πολιτική εξουσία πίεζε την σημερινή διοικούσα εκκλησία της Ρωσίας, οι ηγέτες της δεν θα υποχωρούσαν στις αξιώσεις τους, όπως το έκαναν οι ποιμένες της στην πλειοψηφία τους επί Στάλιν. Με άλλα λόγια πίστευα, αφελώς ίσως, ότι δεν θα διέγραφαν με μια μονοκοντυλιά το Κανονικό Δίκαιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας για να διευρύνουν την εξουσία τους.

Οι διοικούντες το Πατριαρχείο Μόσχας έπαψαν πλέον να σκέπτονται με εκκλησιαστικά κριτήρια και έγιναν, απροκατάληπτα πλέον, εξαρτήματα της επεκτατικής ρωσικής πολιτικής. Διότι, από πότε η Εκκλησία υπακούει στις αιτήσεις κάποιων κληρικών άλλης δικαιοδοσίας (αν αυτό δεν είναι δολία πρόφαση για αφελείς) και προχωρεί σε δημιουργία αντικανονικών μορφωμάτων; Εάν αυτή ήταν η παράδοση της Εκκλησίας, τότε θα είχαμε πλήθος παρόμοιων αντικανονικών πράξεων. Γιατί πάντοτε υπάρχουν και κάποιοι κληρικοί, που για τους δικούς τους προσωπικούς λόγους, όχι ασφαλώς εκκλησιαστικούς, ζητούν 

παράλογα πράγματα.

Στον μισό περίπου αιώνα που βρίσκομαι στην Κορέα και τα τελευταία χρόνια στην Πισιδία έγινα παραλήπτης πολλών παρόμοιων «αιτήσεων» δυσαρεστημένων από το Πατριαρχείο Μόσχας κληρικών και λαϊκών, τους οποίους ποτέ δεν 

δικαίωσα, αλλά πάντοτε τους συμβούλευα να μείνουν εν υπακοή στην εκκλησιαστική τους Αρχή.

Μπορώ να βεβαιώσω εκ της πείρας μου ότι κανένας δεν θα είναι σοβαρός κληρικός με εκκλησιαστικό φρόνημα και ήθος, αλλά θα είναι κερδοσκόπος και συμφεροντολόγος του χειρίστου είδους. Σαν κάποιους Ασιάτες ιερείς παλαιότερα που προσεχώρησαν στην ROCOR γιατί ήθελαν να είναι ανεξάρτητοι από τον κανονικό τους Μητρόπολη και τους μάγεψε η Ρωσσική αρχιερατική Μίτρα.

\

Μετά και από αυτό το μέγα ατόπημα του Πατριαρχείου Μόσχας κατά του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, αλλά και μετά από τα όσα έκνομα και αντικανονικά έπραξε και πράττει στην Μητέρα και Τροφό του, δηλαδή προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, και μάλιστα μέσα στην από αιώνων Έδρα Του στην Κωνσταντινούπολη, το πραξικόπημα κατά του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας ήταν, για την λογική των Μοσχοβιτών απλά η «φυσική» συνέχεια των δρομολογουμένων από πολύ καιρό πριν των παράνομων ενεργειών τους. Και τώρα να περιμένουμε να δούμε να συμβεί το ίδιο και στις Αυτοκέφαλες Εκκλησίες Κύπρου 

και Ελλάδος και όχι μόνον!

Ας ξυπνήσουν, λοιπόν, όσοι εκουσίως ή ακουσίως, υποστηρίζουν τις αντικανονικές πράξεις του Πατριαρχείου Μόσχας και ας καταλάβουν τι κακό θα βρει την Ορθόδοξη Εκκλησία με την προτεσταντικής νοοτροπίας τακτική, να ιδρύουν όπου θέλουν ρωσικές σέκτες. Ας σκεφθούν όλοι οι υπεύθυνοι αυτής της τραγικής συμφοράς το μεγάλο κακό που θα γίνει στην ιερή υπόθεση του ευαγγελισμού των Αφρικανών Αδελφών μας και πόσο θα χαίρεται ο διάβολος. Μήπως ήρθε η ώρα να αποφανθεί συνοδικώς η Ορθόδοξη Εκκλησία επί του θέματος, όπως το έπραξε το 1872 καταδικάζοντας τον επάρατο εθνοφυλετισμό;

ΠΗΓΗ: nyxthimeron.com

Ο ΣΕΒ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΓΙΑ ΟΣΟYΣ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ ΑΙΡΕΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΩΝ

ΒΑΤΙΚΑΝΕΙΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Του Γραφείου επί των αιρέσεων της Ι. Μ. Πειραιώς

=====

 

Με την Β΄ Βατικανή Σύνοδο (1962-1965) ο Παπισμός θέσπισε τον δικό του Οικουμενισμό, με το γνωστό «Διάταγμα περί Οικουμενισμού», αναγνωρίζοντας «εκκλησίες» και  εκτός του Παπισμού, όμως «ελλειμματικές», διότι δεν «βρίσκονται σε κοινωνία με τον διάδοχο του Πέτρου, την ορατή κεφαλή της Εκκλησίας», τις οποίες καλεί να ενταχτούν στην «καθολική εκκλησία». 

Αυτή άλλωστε την αντίληψη 

έχει ο Παπισμός και για την 

Ορθόδοξη Εκκλησία μας.

Ακούμε συχνά από επίσημα χείλη πως, οι δυτικές χριστιανικές κοινότητες (παπικών, παλαιοκαθολικών, αγγλικανών, προτεσταντών, κλπ) δεν είναι αιρετικές αλλά «εκκλησίες» με «διαφορετική παράδοση»! 

Δεν βλέπουν πλάνες, αλλά «διαφορετικές παραδόσεις» τις οποίες προσπαθούν να κατανοήσουν ως Ορθόδοξες. Για να θεμελιώσουν μάλιστα τον ισχυρισμό τους, ερωτούν: «τους δυτικούς χριστιανούς ποια Σύνοδος τους καταδίκασε ως αιρετικούς, αφού η αίρεση ορίζεται μόνο συνοδικά»; Ειδικά για τον Παπισμό διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι δεν είναι αίρεση και 

μάλιστα καταδικασμένη 

συνοδικά!

Θεωρούμε ότι οι ισχυρισμοί αυτοί είναι «εκ του πονηρού» και προβάλλονται για να πείσουν τους ανενημέρωτους θεολογικά και τους αφελείς. Τόσο ο Παπισμός, όσο και το γνήσιο απόπαιδό του ο Προτεσταντισμός είναι σαφέστατα και αποδεδειγμένα καταδικασμένοι από πλειάδα Ορθοδόξων Συνόδων, για τις δεκάδες πλάνες και κακοδοξίες τους, οι οποίες αποκρύπτονται σκοπίμως. 

Παράλληλα είναι καταδικασμένοι από το σύνολο των αγίων και θεοφόρων Πατέρων, από μεγάλους θεολόγους και φυσικά από την αλάνθαστη συνείδηση του Ορθοδόξου πληρώματος, το οποίο αυτό είναι ο τελικός φύλακας της σώζουσας αλήθειας της Εκκλησίας, όπως αποφάνθηκε εν Αγίω Πνεύματι η σπουδαία Σύνοδος των 

Πατριαρχών της Ανατολής 

του 1848.            

Ο Παπισμός είναι πολλαπλώς συνοδικά καταδικασμένος για σωρεία αιρέσεων και κακοδοξιών, με κορυφαία πλάνη την αίρεση του φιλιόκβε, η οποία προσβάλει το μυστήριο της Αγίας Τριάδος. 

Στους σύγχρονους αρνητές των δεκάδων αιρέσεων του Παπισμού και του Προτεσταντισμού: να μην ρωτούν εμάς αν είναι καταδικασμένοι συνοδικά, αλλά τις προαναφερόμενες Συνόδους και την πλειάδα των αγίων Πατέρων, οι οποίοι, με ένα στόμα, καταδεικνύουν τον δυτικό χριστιανισμό ως αιρετικό.  

Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΜΑΣ ΚΑΤΗΧΕΙ!

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΣ ΩΣ ΑΙΡΕΣΗ

Του Γραφείου επί των αιρέσεων της Ι. Μ. Πειραιώς

=====

Ο Οικουμενισμός είναι παναίρεση, σύμφωνα με τον ομολογητή άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, δηλαδή σύστημα αιρέσεων και κακοδοξιών, συγκεφαλαιώνοντας όλες τις αιρέσεις του παρελθόντος. Το περίεργο, μάλλον το σατανικό, είναι ότι δεν υιοθετεί επίσημα κάποια από τις κακοδοξίες του παρελθόντος, αλλά και δεν απορρίπτει καμία. Αυτό σημαίνει ότι στο δαιδαλώδες σύστημά του χωράει κάθε πλάνη και κακοδοξία, όσο ακραία και αν είναι. Επίσης δεν απορρίπτεται η αλήθεια, αλλά εξισωμένη με τις πλάνες, σβήνεται στον κυκεώνα των κακοδοξιών του. 

Είναι άλλωστε γνωστές οι αρχές του νεοεποχίτικου θρησκευτικού συγκρητισμού: «πίστευε ό, τι θέλεις, όμως μην απολυτοποιείς την πίστη σου», «όλες οι θρησκείες είναι καλές και οδηγούν στον ίδιο Θεό» και ακόμη: «η αλήθεια δεν υπάρχει αυτούσια σε καμιά θρησκεία, αλλά είναι διαμοιρασμένη σε όλες τις θρησκείες, η πλήρης αλήθεια θα αποκαλυφθεί όταν ενωθούν οι θρησκείες»! 

Παράλληλα  δίνεται και «μεσσιανική» διάσταση στον θρησκευτικό Οικουμενισμό, υποστηρίζοντας πως αν συντελεστεί η θρησκευτική ένωση του κόσμου, θα επέλθει η ειρήνη και 

η ευημερία στην 

οικουμένη! 

Μήτρα του οικουμενιστικού θρησκευτικού συγκρητισμού είναι ο παραφθαρμένος δυτικός χριστιανισμός, ο οποίος παραχαράχτηκε και καταρρακώθηκε τα τελευταία χίλια χρόνια από τον αιρετικό φραγκολατινικό Παπισμό 

και κομματιάστηκε από το γέννημά του, τον επίσης αιρετικό Προτεσταντισμό. 

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Οικουμενισμός γεννήθηκε στον προτεσταντικό χώρο, για να φρενάρει την αφάνταστη πολυδιάσπαση και να συγκολλήσει τα μυριάδες κομμάτια του. 

Δεν είναι τυχαίο επίσης ότι το παναιρετικό Παγκόσμιο Συμβούλιο 

Εκκλησιών (ΠΣΕ) ιδρύθηκε στα σπλάχνα του Προτεσταντισμού το 1948 και παραμένει κατ’ ουσίαν  προτεσταντικό, παρά την απαράδεκτη συμμετοχή Ορθοδόξων Εκκλησιών σ’ αυτό.

Μέσα στο νοσηρό αυτό πνευματικό και θρησκευτικό κλίμα αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια και ο κοσμικός Οικουμενισμός, η παγκοσμιοποίηση, ο οποίος αποσκοπεί στην πολιτική, οικονομική, πολιτιστική και θρησκευτική ενοποίηση του κόσμου, του οποίου ο θρησκευτικός συγκρητισμός είναι δική του επιδίωξη, με το μέλλον της ανθρωπότητας 

να φαντάζει αβέβαιο 

και δυσοίωνο.

Όπως είναι γνωστό, το Βατικανό έμεινε έξω από το ΠΣΕ, για λόγους τακτικής και μόνο, καθ’ ότι θεωρεί ότι «η καθολική εκκλησία» είναι η «αληθινή εκκλησία, υπό τον διάδοχο του αποστόλου Πέτρου» και πως αναμένει τους πάντες να υποταχτούν στην εξουσία του «Πάπα», διότι δεν εννοείται η Εκκλησία χωρίς εκείνον, χωρίς την «ορατή ενότητα με τον αντιπρόσωπο του Χριστού στη γη».

ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΑΓΩΝΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΙΓΙΣΤΙΚΕΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΤΟ 2025

ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΑΓΩΝΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΙΓΙΣΤΙΚΕΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΤΟ 2025

Του Γραφείου επί των αιρέσεων της Ι. Μ. Πειραιώς

======

Θέλουμε να εκφράσουμε την αγωνία μας για τα όσα δραματικά συμβαίνουν στο χώρο της «Οικουμενικής Κινήσεως». Παρακολουθούμε τις εξελίξεις, οι οποίες είναι καταιγιστικές. 

Οι δηλώσεις από επίσημα χείλη περί επικείμενου «κοινού Ποτηρίου» με τον αμετανόητο Παπισμό μας δημιουργούν αισθήματα 

λύπης και ανησυχίας. 

Από τα λεγόμενά τους, το 2025, ίσως θα έχουμε πολύ δυσάρεστες εξελίξεις, διότι τη χρονιά αυτή, που συμπληρώνονται 1700 χρόνια από την σύγκληση της αγίας Α΄ Οικουμενικής Συνόδου (325), πρόκειται να πραγματοποιηθεί «παγχριστιανική σύνοδος», η οποία θα σημάνει και το «τέλος της διαιρέσεως του χριστιανικού κόσμου», δηλαδή θα εξαγγείλουν την «ένωση των εκκλησιών», κύρια με το Βατικανό, χωρίς την αποβολή των πλανών! Τότε προβλέπεται και η αλλαγή εορτασμού του Πάσχα, εναρμονιζόμενο με τους αιρετικούς της Δύσεως!

Για τούτο είναι επιτακτική ανάγκη η εγρήγορση του Ορθοδόξου πληρώματος, για την αποτροπή των καταχθονίων σχεδίων, για την άλωση της Ορθοδοξίας, με την συγκόλληση της σώζουσας 

αλήθειας με το ψεύδος 

και τις πλάνες.

Μια τέτοια ένωση, εναρμονισμένη με τις αρχές του θρησκευτικού συγκρητισμού  και του δαιμονικού πνεύματος του Οικουμενισμού, εξυπηρετούσα εγκόσμιες σκοπιμότητας, όχι μόνο δεν θα είναι φιλόθεη, αλλά απόλυτα δαιμονική. Το γνήσιο οικουμενικό και πανανθρώπινο μήνυμα της 

Εκκλησίας είναι ένα: κλήση του πτωτικού κόσμου να αναγεννηθεί εν Χριστώ στις σωστικές αγκάλες της Ορθοδόξου Εκκλησίας, της μοναδικής, Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού, όπως οριοθέτησε η αγία συνοδική παράδοση της Εκκλησίας μας και περιφρούρησαν οι άγιοι και θεοφόροι Πατέρες! Καμιά παρέκκλιση από αυτή τη γραμμή!  

Α. ΚΥΡΙΑΚΟΥ,ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ,ΑΡΧΙΜ. Ι. ΚΩΣΤΩΦ,ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ ΚΑΙ ΠΛΗΣΙΟΘΑΝΑΤΙΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Μνημόσυνα και πλησιοθανάτιες εμπειρίες, Εν χώρα ζώντων και εν χώρα κρα-ζόντων, εκδ. Άγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός, Ωρωπός 2021, σσ. 219.

Του Θεολόγου κ. Α. Κυριακού

=====

 

Κανένα δεν αφήνει αδιάφορο το ζήτημα του θανάτου. Όλες οι θρησκείες και το σύνολο των φιλοσοφικών συστημάτων πάλαι τε και επ’ εσχάτων καταπιάστηκαν μ αυτό. Στον κανόνα αυτό δεν υπάρχει εξαίρεση. Πώς να υπάρξει, αφού “απόκειται τοις ανθρώποις άπαξ αποθανείν”; 

Ο π. Ιωάννης, στο παρόν πόνημά του, ασχολείται με ορισμένες όψεις του πελώριου αυτού θέματος δηλ. τα μνημόσυνα και τις πλησιοθανάτιες εμπειρίες. 

Ο πίνακας περιεχομένων που τοποθετείται στο τέλος του κειμένου είναι αρκούντως 

κατατοπιστικός και 

διαφωτιστικός. 

Περιλαμβάνει τα εξής: Πρόλογο, Μεταθανάτια πορεία, Τελώνια, Διδασκαλία περί τελωνίων, Απόπειρες ερμηνειών, Σύγκριση δύο θέσεων, Βοήθεια σε και από κεκοιμημένους Α΄, Βοήθεια σε και από κεκοιμημένους Β΄, Διάφορα Α΄, Διάφορα Β΄, Περί μνημοσύνων, Επίλογος. 

Εντύπωση προκαλούν οι μεταθανάτιες εμπειρίες που παρουσιάζει ο συγγραφέας. Σημειώνει μεταξύ άλλων την περίπτωση γυναίκας 

70 χρονών στο Λονγκ Άιλαντ (Ν. Υόρκη), που ήταν τυφλή από τα 18 της χρόνια. Αυτή, όταν επανήλθε, περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια τι γινόταν γύρω της όταν οι γιατροί προσπαθούσαν να την επαναφέρουν στη ζωή μετά από καρδιακή προσβολή. 

Περιέγραψε ακόμη και τις ιατρικές συσκευές και το χρώμα που είχαν. Το πιο εκπληκτικό ήταν ότι οι συσκευές αυτές δεν υπήρχαν τον καιρό που έβλεπε. 

Ο π. Ιωάννης αναπτύσσει με μεθοδικότητα και με στόχο, όχι να καταπλήξει, αλλά για να βοηθήσει και να οικοδομήσει τον αναγνώστη, σε δύο κεφάλαια τη διδασκαλία της Εκκλησίας για τα τελώνια. 

Θυμίζω εδώ ένα απόσπασμα από το Μικρό Απόδειπνο από προσευχή προς τη Θεοτόκο: “και εν τω καιρώ της εξόδου μου την αθλίαν μου ψυχήν περιέπουσα και τας σκοτεινάς όψεις των πονηρών δαιμόνων πόρρω αυτής απελαύνουσα”. 

Στο κεφάλαιο για τα μνημόσυνα παραθέτει το γνωστό διάλογο του π. Ιωήλ Γιαννακόπουλου με κάποιο Προτεστάντη, στον οποίο ο αοίδιμος Αρχιμανδρίτης κατατροπώνει τον ψευδοευαγγελικό με βάση την Αγία Γραφή. 

Συνελόντ’ ειπείν στο παρόν ο καλός ιερωμένος μας προμηθεύει ακόμη “πέντε λίθους εκ του χειμάρρου” με τους όποιους κατατροπώνεται ο Γολιάθ της απιστίας και της αιρέσεως.

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ ΤΣΑΛΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ ΤΣΑΛΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Αναδημοσιεύουμε από το Ιστολόγιο “Κατάνυξη”

======

Διηγείται ο Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης: «Κάποτε επισκέφθηκε το Μοναστήρι μας ένας Προτεστάντης πάστορας. Όταν με ενημέρωσαν ότι αυτός ο κύριος είναι ιερέας των Προτεσταντών, τον πλησιάσαμε και τον ξεναγήσαμε στο Μοναστήρι μας. Μετά, είπα να ετοιμάσουν για τον άνθρωπο φαγητό. Εγώ δεν κάθησα μαζί του στο τραπέζι, αλλά αποσύρθηκα στο κελί μου. Διότι αυτό απαιτεί η τάξις. Οι Πατέρες απαγορεύουν τη συμπροσευχή που προηγείται της κοινής τραπέζης».

Σε άλλη περίπτωση επισκέφθηκαν το Μοναστήρι δύο αγιορείτες ιερομόναχοι και μια ηλικιωμένη κυρία Παπική, ρωσικής καταγωγής, 

που είχε αποφασίσει να 

γίνει Ορθόδοξη.

Όταν στο Γέροντα αναφέρθηκε ότι, κατόπιν αποφάσεως της Ιεράς Συνόδου, στα άτομα αυτά είναι αρκετό το μυστήριο του Χρίσματος, χωρίς το Βάπτισμα, ο Γέροντας είπε:

– Δεν γνωρίζω τι αποφάσισε η Ιερά Σύνοδος. Εκείνο που γνωρίζω είναι ότι το Ευαγγέλιο λέει: «ο πιστεύσας και βαπτισθείς σωθήσεται». Γι’ αυτό πρέπει να γίνεται κανονικά το 

μυστήριο του 

Βαπτίσματος και του Χρίσματος.

Και σε ένα τρίτο περιστατικό ενός Παπικού, που θέλησε να βαπτισθεί, αφού ο Γέροντας τον προέτρεψε να επισκεφθεί τον επίσκοπο της περιοχής του, απ’ όπου επέστρεψε με τη σύσταση ότι δεν χρειάζεται βάπτισμα άλλα μόνο χρίσμα, χωρίς να σχολιάσει την παραπάνω αντιμετώπιση, έφερε μία μεγάλη κολυμβήθρα στο Μοναστήρι και, βοηθούμενος από ένα Αρχιμανδρίτη, πνευματικό του τέκνο, βάπτισε κανονικά τον εν λόγω άνθρωπο στο παρεκκλήσι του Αγίου Χαραλάμπη.

ΠΗΓΗ:

Απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Αρχιμ. Ιωάννη Κωστώφ «ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΦΟΔΙΑ, όχι να εκτρέφουμε, αλλά να εκτρέπουμε την αίρεσι», σελ. 55-56

ΓΙΑΤΙ ΑΜΑΥΡΩΣΑΤΕ ΤΗΝ ΕΝΘΡΟΝΙΣΗ ΣΑΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΕ ΓΑΛΛΙΑΣ κ. ΔΗΜΗΤΡΙΕ;

 

Ποια δουλειά είχαν οι αιρετικοί στην ενθρόνισή σας Σεβασμιώτατε Μητροπολίτη Γαλλίας κ. Δημήτριε;

Τι δουλειά είχε ο νούντσιος του Βατικανού στην Γαλλία και εκπρόσωποι άλλων χριστιανικών Ομολογιών στην ενθρόνιση ενός ορθόδοξου επισκόπου;

Πολύ κακή οικουμενιστική αρχή κάνατε με την ενθρόνισή σας Σεβασμιώτατε.

Να ελπίσουμε ότι η οικουμενιστική αυτή σας εκτροπή θα είναι και η τελευταία;

ΣΕΒ. ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ,ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΥΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΗΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΡΩΝΟΙΟ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΥΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΗΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΡΩΝΟΙΟ

Του Σεβ. Αργολίδος Νεκτάριου

=====

Τις τελευταίες δεκαετίες η «Αποκάλυψη», έχει βάρβαρα κακοποιηθεί και παρερμηνευτεί. Η λέξη Αντίχριστος (η οποία δεν υπάρχει πουθενά στην Αποκάλυψη), ο αριθμός 666, το σφράγισμα κ.λπ. έχουν γίνει σημαία των γνωστών κύκλων.

Όλη αυτή η παραφιλολογία και παραθεολογία προέρχεται από αμερικάνικες σέκτες, οι οποίες δεν χάνουν την ευκαιρία σε κάθε περίπτωση να κυκλοφορούν τις θέσεις τους με μανδύα την Αποκάλυψη. 

Και εμείς οι «Ορθόδοξοι» όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στις ομόδοξες χώρες, δεχόμαστε άκριτα όλες αυτές τις παρερμηνείες, νομίζοντας ότι είναι Ορθόδοξες.

Η Covid – 19 ήταν μία ακόμη χρυσή ευκαιρία για τις σέκτες να κάνουν έντονη 

την παρουσία τους.

 

Το αντιεμβολιαστικό κίνημα, όπως έγραψε και ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος, «στην Αμερική κυριαρχεί μεταξύ των φονταμενταλιστικών ακραίων προτεσταντικών κύκλων και μεταξύ ανθρώπων που διακατέχονται από διάφορες αρχές των ανατολικών θρησκειών...».

Είναι λυπηρό λοιπόν να ακούς αυτές τις θέσεις και επιχειρήματα από χριστιανούς που διακρίνονται για την έλλειψη σοβαρής θεολογικής παιδείας, αλλά και από σοβαρά επιστημονικά επιχειρήματα. 

Το αν θα γίνουν αιτία να διακινδυνεύσουν τη ζωή τους και να μολύνουν τον διπλανό τους με οδυνηρές συνέπειες, δεν έχει σημασία.

ΠΗΓΗ:

Ιστοσελίδα “Ρομφαία”

ΣΕΒ.ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ,ΑΝΤΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΠΛΑΝΕΣ ΚΑΙ ΕΞΩΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΕΛΑΤΗΡΙΑ ΚΑΘΟΔΗΓΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΕΜΒΟΛΙΑΣΤΕΣ

 

ΑΝΤΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΠΛΑΝΕΣ ΚΑΙ ΕΞΩΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΕΛΑΤΗΡΙΑ ΚΑΘΟΔΗΓΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΕΜΒΟΛΙΑΣΤΕΣ

Του Σεβ. Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου

=====

Θεωρῶ ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτο νά ἀντιμετωπίζεται τό ἐμβόλιο κατά τοῦ κορωνοϊοῦ μέ παραθεολογικά ἐπιχειρήματα, πολιτικές σκοπιμότητες καί συνωμοσιολογικές νοοτροπίες, πού ἀπάδουν σέ Κληρικούς καί Χριστιανούς. 

Ἄλλο εἶναι ὁ ἐπιστημονικός διάλογος καί ἡ ἐπιστημονική ἀντιπαράθεση γιά τήν βελτίωση τῶν μέχρι σήμερα μέσων ἀντιμετώπισης τοῦ ἰοῦ, μέσα στά ἐπιστημονικά ὄργανα, πού εἶναι ἐνδεδειγμένη πράξη, καί ἄλλο εἶναι ἡ ἀντίδραση στόν ἐμβολιασμό μέ παραθεολογικές καί συνωμοσιολογικές ἀπόψεις, οἱ ὁποῖες δυστυχῶς μεταδίδονται ταχύτατα στά μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης καί δημιουργοῦν σύγχυση στούς Χριστιανούς.

Παρατηρῶ ὅτι τό ἀντιεμβολιαστικό κίνημα στήν Ἀμερική κυριαρχεῖ μεταξύ τῶν φονταμενταλιστικῶν ἀκραίων Προτεσταντικῶν κύκλων καί μεταξύ ἀνθρώπων πού διακατέχονται ἀπό διάφορες ἀρχές τῶν ἀνατολικῶν θρησκειῶν. Δέν θέλω δέ νά ἀναφερθῶ ἐδῶ καί σέ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἄλλα ἀτομικά, πολιτικά καί οἰκονομικά 

συμφέροντα.

Δυστυχῶς, αὐτά πού κατά καιρούς διατυπώνονται ἀπό τούς φονταμεντα­λιστικούς αὐτούς προτεσταντικούς κύκλους στήν Ἀμερική μεταφέρονται καί σέ ἀνθρώπους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, χωρίς νά ἀντιλαμβάνονται αὐτοί ὅτι ὅλα αὐτά στεροῦνται θεολογικῆς βάσεως καί ἐκκλησιολογικῆς συνειδήσεως. Εἶναι λυπηρό ὅτι πολλοί πού ἔχουν ἀντιεμβολιαστική νοοτροπία διακρίνονται ἀπό ἔλλειψη σοβαρῆς θεολογικῆς σκέψεως, ἐκκλησιολογικῆς συνείδησης καί ἐν τέλει σοβαρῶν ἐπιστημονικῶν ἐπιχειρημάτων.

Διαβάζω ὅσα γράφονται ἐναντίον τῶν ἐμβολίων καί ἐκπλήσσομαι ἀπό τήν σύγχυση σκέψεως καί γραφῆς, ἀλλά καί ἀπορῶ, ἐπειδή ἀπουσιάζει «ὁ κοινός νοῦς ὡς κοινῶς νομίζεται». 

Δυστυχῶς ἐπικρατεῖ τέτοια σύγχυση, ὥστε τά ὅσα γράφονται στήν μιά παράγραφο νά ἀναιροῦνται στήν ἄλλη, ὁπότε ὁ λόγος τους 

δέν εἶναι καθαρός. 

Ἐμπλέκονται τά ἐπιστημονικά μέ τά «μεταφυσικά», ἡ θεολογία μέ τήν παραθεολογία, ἡ Χριστολογία μέ τήν ἀντιχριστολογία καί τήν δαιμονολογία.

Ὅμως, ἡ ἐπιστήμη δέν εἶναι θρησκεία ἤ παραθρησκεία, ἀλλά κρίνεται μέ κριτήρια ἐπιστημονικά, ὅπως ἐπίσης ἡ ὀρθόδοξη θεολογία δέν ἔχει σχέση μέ φαντασιώσεις καί ἐξτρεμισμούς. 

Σέ ὅλα αὐτά κυριαρχεῖ ἡ πλάνη, πού προέρχεται ἀπό τόν πλανεμένο νοῦ. Καί ὅπως λένε οἱ ἐμπειρικοί θεολόγοι, εὔκολο εἶναι νά πλανηθῆ κανείς, ἀλλά δύσκολο νά ξεπλανηθῆ, νά ἀπαλλαγῆ ἀπό τήν πλάνη.

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ

 

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ

Του θεολόγου κ. Λάμπρου Σκόντζου

=====

Ὁ ἅγιος Ἰουστίνος Πόποβιτς ἀνήκει στὶς μεγάλες ἱερατικὲς καὶ θεολογικὲς μορφὲς τῆς συγχρόνου Ἐκκλησίας, ἐφάμιλλος τῶν μεγάλων Πατέρων τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας. 

Ὁ θεολογικός του λόγος καθαρός, ὀρθόδοξος, θεμελιωμένος στὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ 

τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας. 

Εἶναι ὁ Θεολόγος τοῦ Θεανθρώπου, ὁ ὁποῖος μὲ θαυμάσιο Πατερικὸ ὕφος, θεολόγησε μὲ καταπληκτικὴ ἀκρίβεια τὴν ἐν τῷ Θεανθρώπῳ ἀπολύτρωση τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. 

Ὑπῆρξε συνεπὴς ὀρθόδοξος καὶ στηλίτευε τὴν αἵρεση. 

Μὲ σαφῆ λόγο ἀπόδειξε τὴν αἵρεση τοῦ παπισμοῦ καὶ τοῦ προτεσταντισμοῦ, 

ὡς ἀπόλυτο ἐκφυλισμὸ τῆς 

σώζουσας 

Ὀρθοδοξίας. 

Ἰδιαίτερα ἐπικριτικὸς ὑπῆρξε γιὰ τὴν σύγχρονη μάστιγα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὸν ὁποῖο χαρακτήρισε ὡς «παναίρεση». 

Μᾶς κληροδότησε πολυπληθῆ ἀριθμὸ βαθυστόχαστων θεολογικῶν ἔργων, ἐφάμιλλα τῶν μεγάλων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας, πολλὰ τῶν ὁποίων κυκλοφοροῦν καὶ στὴν ἑλληνικὴ γλώσσα.

Ὁ νεοφανῆς ἅγιος Ἰουστίνος εἶναι τὸ μεγάλο τεκμήριο ὅτι ἡ παρουσία τῶν ἁγίων στὴν Ἐκκλησία μας εἶναι συνεχὴς καὶ ἀδιάκοπη, ἕως τὰ ἔσχατα. Φανερώνει τὸ μόνιμο θαῦμα στὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μας!

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο “Ρωμαίικο οδοιπορικό”        

ΑΡΧΙΜ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΨΑΝΗ,ΠΙΚΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ

ΠΙΚΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ

Του Αρχιμ. Γεώργιου Καψάνη

=====

“Οι Ορθόδοξοι οικουμενισταί επιθυμούν σφόδρα τους διαλόγους μετά των ετεροδόξων όχι όμως και μετά των Ορθοδόξων” (π. Γεώργιος Καψάνης).

Προς αποκλεισμόν των διαφωνούντων Ορθοδόξων προς τα οικουμενιστικά των ανοίγματα, τους χαρακτηρίζουν ως φανατικούς ή φονταμενταλιστάς, προκειμένου να τους θέσουν εκτός μάχης...

Σπανίως ή ουδέποτε Ορθόδοξος θεολόγος διαφωνών προς τον τρόπον καθ’ όν διεξάγονται σήμερον οι διάλογοι καλείται να συμμετάσχη εις αυτούς και εάν κατά λάθος συμμετάσχη θα φροντίσουν διά την αντικατάστασίν του. 

Διοργανούνται, επίσης, οικουμενιστικά σεμινάρια, εις τα οποία -εν συνεργασία μετά Παπικών και Προτεσταντών θεολόγων- επιχειρείται ο επηρεασμός των νέων θεολόγων και κληρικών και η οικουμενιστική των μόρφωσις.

Από τα επίσημα εκκλησιαστικά περιοδικά αποκλείονται θεολογικά κείμενα κριτικά του συγκρητιστικού Οικουμενισμού. 

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο  “Ορθοδοξία και Οικουμενισμός”,

(Από το Περιοδικόν “Ο ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ”, τεύχ. 38, έκδ. Ι. Μονής Οσίου Γρηγορίου, Άγιον Όρος 2013)

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ: ΓΙΑΤΙ ΕΚΛΕΙΣΕ Η ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΧΑΛΚΗΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΝΟΙΞΕΙ

Συγκλονιστικό πραγματικά το βίντεο της ανάρτησης. 

Ο Άγιος Πορφύριος είπε στον τελευταίο Σχολάρχη της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, Μητροπολίτη Σταυρουπόλεως κυρό Μάξιμο, ότι ο Θεός επέτρεψε να κλείσει η Θεολογική Σχολή της Χάλκης επειδή έστελλε τους φοιτητές της στην Δύση για να σπουδάζουν και επέστρέφαν άθεοι θεολόγοι.

Ακούν οι Οικουμενιστές του Φαναρίου τι είπε ο Άγιος Πορφύριος;

Αντιλαμβάνονται ότι η εγκατάλειψη Θεού που ζουν ως Ομογένεια και ως Οικουμενικό Πατριαρχείο πηγάζει από το Οικουμενιστικό, νεωτεριστικό, Βατικάνειο και Προτεσταντικό πνεύμα που τους χαρακτηρίζει.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΘ’ ΥΠΟΒΟΛΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ

 ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΘ’ ΥΠΟΒΟΛΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ποιο νόημα έχει η αναμόχλευση του Ουκρανικού από τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλο;

Κατά γενική ομολογία η περσινή αντικανονική σύγκληση Σύναξης Προκαθήμενων στο Αμμάν από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων για το Ουκρανικό 

απέτυχε παταγωδώς.

Μόλις το ένα τρίτο των Ορθοδόξων Προκαθήμενων παρουσιάστηκε στην Σύναξη, αλλά και όσοι πήγαν δεν είχαν κοινή ατζέντα. 

Γι’ αυτό δεν μπόρεσαν να εκδώσουν παραγωγική απόφαση, που να έχει οποιονδήποτε πρακτικό αποτέλεσμα.

Βεβαίως η περσινή πρωτοβουλία του Πατριάρχη Ιεροσολύμων εξυπηρέτησε τα μέγιστα τα συμφέροντα της πολιτικής και εκκλησιαστικής ηγεσίας της Μόσχας. 

Ίσως η νέα πρωτοβουλία του Μακαριωτάτου για το Ουκρανικό αποσκοπεί στο να δείξει ότι υπάρχουν 5 Ορθόδοξες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, οι οποίες είναι πειθήνια όργανα της Ρωσσίας και τα οποία η Μόσχα μπορεί να ενεργοποιεί, προς ίδιον όφελος, 

ανά πάσα στιγμή.

Το σίγουρο είναι ότι ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων είναι εντελώς αναξιόπιστο πρόσωπο το οποίο, από την μέρα που ενθρονίστηκε, προκαλεί σειρά προβλημάτων στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και στην Ορθοδοξία εν γένει.

Είναι απολύτως επιβεβλημένο να αναφερθεί ότι οι αντικανονικές και καθ’ υπόδειξη της Μόσχας πρωτοβουλίες του Ιεροσολύμων για το Ουκρανικό, δεν είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.

Δύο είναι τα κορυφαία προβλήματα που ταλανίζουν το παλαίφατο πατριαρχείο 

των Ιεροσολύμων:

1.) Η εφιαλτική λειψανδρία που αντιμετωπίζει, και

2.) Τα ατέλειωτα Οικουμενιστικά έκτροπα στα οποία συστηματικά επιδίδεται, από την ενθρόνισή του, ο Πατριάρχης Θεόφιλος.

Η μεν λειψανδρία μπορεί να αντιμετωπιστεί με την αποστολή συνοδειών από το Άγιον Όρος στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.

Όσο για τα οικουμενιστικά έκτροπα μπορούν να τερματιστούν μόνο αν καθαιρεθεί ή εκθρονιστεί ο Πατριάρχης Θεόφιλος.

Τι να πρωτοαναφέρουμε από τις οικουμενιστικές επιδόσεις του Μακαριώτατου 

κ. Θεόφιλου;

1.) Ότι επανέφερε το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων στο ΠΣΕ (Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών) από το οποίο οι δύο προκάτοχοί του -Διόδωρος και Ειρηναίος- το απομάκρυναν;

2.) Ότι συναγελάζεται και συμπροσεύχεται συστηματικά με Παπικούς και Προτεστάντες;

3.) Ότι μοιράζει σε μουσουλμάνους “Ιερά Κοράνια”;

4. Ότι συμμετείχε προφρόνως στην Οικουμενιστική Σύνοδο της Κρήτης; 

5.) Ή ότι συναντήθηκε και συμπροσευχήθηκε -κατ’ επανάληψη- με τον Πάπα Φραγκίσκο;