ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΠΡΟΔΡΟΜΟ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΠΡΟΔΡΟΜΟ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Στον Ιερό Ναό του Τιμίου Προδρόμου στο Μανχάταν για την Ακολουθία του Νυμφίου τη Μεγάλη Δευτέρα.

Χοροστάτησε και κήρυξε το θείο λόγο ο Θεοφιλέστατος επίσκοπος Ζήλων κ. Σεβαστιανός, ο οποίος έκανε και στις δύο γλώσσες ωραίο και πνευματικό κήρυγμα.

Ο Τίμιος Πρόδρομος είναι μια από τις πέντε ζεστές ορθόδοξες φωλιές που λειτουργούν στο κέντρο του Μανχάταν.

Το εκκλησίασμα ήταν σχετικά λίγο -περίπου 50 πιστοί- από τους οποίους, όμως, οι 40 τουλάχιστον ήταν κάτω των τριάντα ετών.

Πολλά νέα παιδιά και πολλές νέες κοπέλλες μεταξύ τους ορισμένοι από τους οποίους κάτοχοι διδακτορικού διπλώματος.

Τις προάλλες όταν εκκλησιάστηκα στον Αγιο Γεώργιο στο Μανχάταν στην κοινοτική αίθουσα γνωρίστηκα με τρεις διδάκτορες διαφόρων επιστημών δύο από τους οποίους είναι καθηγητές πανεπιστημίων.

Αυτά τα δεδομένα πρέπει να προβληματίσουν σοβαρά όσους νομίζουν ότι η Εκκλησία της Αμερικής δεν πάει καλά απλά και μόνον επειδή έκλεισαν 4 ημερήσια Ελληνικά σχολεία. Γιατί δεν συνυπολογίζουν ότι ήταν σχολεία που ανήκαν σε φθίνουσες κοινότητες επειδή οι ομογενείς μετώκησαν σε άλλες αναβαθμισμένες περιοχές και έτσι κατέστη εντελώς ασύμφορη η συντήρηση των σχολείων;

Όταν εκκλησιάστηκα στον Ιερό Ναό της Μεταμορφώσεως στο Κουίνς ο π. Γεώργιος μου είπε ότι αναλογούσαν λιγότεροι από 3 μαθητές για κάθε καθηγητή στο σχολείο του πριν κλείσει. Επομένως πώς θα μπορούσε να συνεχίσει τη λειτουργία του σαν καθημερινό σχολείο;

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η Εκκλησία της Αμερικής δεν πάει καλά. Σημαίνει ότι προκάλεσε αναπόδραστα ορισμένες συνέπειες η αλλαγή της δημογραφικής σύνθεσης της περιοχής.

Ας βλέπουμε, λοιπόν, τα πράγματα πιο αντικειμενικά. 

Ούτε πόσοι ομογενείς είναι μέλη των κοινοτήτων είναι απόλυτο κριτήριο του αν πάει ή αν δεν πάει η Εκκλησία μπροστά. Εδώ στην Αστόρια λ.χ. η μεγάλη πλειοψηφία των ομογενών δεν είναι μέλη της κοινότητας παρόλον ότι πολλοί από αυτούς εκκλησιάζονται τακτικά και συνδράμουν παντοιοτρόπως γενναιόδωρα το έργο της κοινότητας.

Προβλήματα στην Εκκλησία της Αμερικής υπάρχουν -και μάλιστα πολύ σοβαρά- τα οποία αφορούν τον βαθύ εκπροτεσταντισμό και την εκκοσμίκευση της, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πολλά και ελπιδόφορα στοιχεία τα οποία λειτουργούν αθόρυβα με πολύ δυναμικό τρόπο.

ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΚΑΤΑΝΥΞΗΣ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΚΑΤΑΝΥΞΗΣ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

======

Στενοχωρέθηκα τόσο με τις παρατυπίες που συνέβησαν στον Καθεδρικό ναό της Αγίας Τριάδας στο Μανχάταν την Πέμπτη την ώρα της Παράκλησης της Παναγίας. Δεν φτάνει που είναι αποφασισμένοι να κρατήσουν με νύχια και με δόντια τη φραγκοχορωδία τώρα άρχισαν να εκτοπίζουν και τους ψάλτες από το αναλόγιο. 

Την Παρασκευή ο Θεός οδήγησε τα βήματά μου -ύστερα από μακρά απουσία- στον Ιερό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.

Στην Ακολουθία ήταν παρόντες περίπου τριάντα πιστοί. Σχεδόν όλοι νέα παιδιά γύρω στα είκοσι.

Στο αναλόγιο, εκτός από τον ευλαβή ψάλτη του ναού, ήταν τρεις νέοι. Ο δύο -πολύ ευγενικά παιδιά- ιεροσπουδαστές της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού της Βοστώνης και ο τρίτος νέο παιδί με πολύ κατανυκτική φωνή.

Εψαλλαν την Παράκληση με τον καλλίφωνο εφημέριο του ναού π. Χρυσόστομο. Ορθιοι -ακόμη και την ώρα των αιτήσεων- γονάτισαν όταν άρχισαν να ψάλλουν το “Άξιον Εστίν” και η Παράκληση που ψαλλόταν στα Αγγλικά -με ορισμένες αιτήσεις του ιερέα στα Ελληνικά- έκλεισε με τον ύμνο “Αγνή Παρθένα Δέσποινα”.

Ακολούθησε ένα πολύ πνευματικό κήρυγμα του π. Χρυσοστόμου για την Παναγία και τα θαύματα που επιτέλεσε σε μικρά παιδιά και στο τέλος ο ευλαβής κληρικός αναφέρθηκε στα νέα παιδιά που συμμετείχαν στην Παράκληση.

Ηταν ομαδάρχες της κατασκήνωσης της Αρχιεπισκοπής “Απόστολος Παύλος”.

Ωραίες σεμνές κοπελίτσες και ταπεινά  παιδιά όλα με το καθαρό φωτεινό πρόσωπο των νέων που αγωνίζονται και απέχουν από τα σαρκικά πάθη.

Εξ ιδιοσυγκρασίας είμαι συγκρατημένος στην εκδήλωση των συναισθημάτων.

Οταν είδα όμως τους αγγέλους που είχε στην Παράκληση ο π. Χρυσόστομος να γονατίζουν, άρχισα να κλαίω σαν μικρό παιδί με αναφιλητά. Από τα βάθη της αμαρτωλής ψυχής μου έβγαινε δοξολογία στο Χριστό και στην Παναγία Μητέρα Του που με αξίωσε να προσευχηθώ μαζί τους. Σε μια εποχή σαν τη δική μας υπάρχουν τόσοι πολλοί και τόσο αγνοί νέοι και νέες που αγαπούν τον Χριστό και γίνονται φως και ελπίδα παρηγοριάς και κίνητρο μετανοίας για όλους μας.

Οι ομαδάρχες της κατασκήνωσης έγιναν πηγή έμπνευσης για τα παιδιά, μας είπε ο π. Χρυσόστομος. Ας μην έχει καμία αμφιβολία ο καλός κληρικός ότι και εμείς -που ηλικιακά είμαστε παππούδες και γιαγιάδες των ομαδαρχών- εξαιτίας τους φύγαμε από την Παράκληση με τη χάρη του Χριστού και της Παναγίας στην ψυχή μας.

Χθες την Κυριακή εκκλησιάστηκα στον Ι. Ναό του Τιμίου Προδρόμου στο Μανχάταν. Παρόλον ότι είναι περίοδος διακοπών υπήρχαν πολλοί νέοι και νέες και οικογένειες με μωρά παιδιά. Εκκλησιάσαμε μάλιστα ένα μικρό αγγελούδι. Μεγάλη η συμμετοχή στο Ποτήριο της Ζωής. Επί της ουσίας το ζωντανό κήρυγμα του π. Βασιλείου για την ευαγγελική περικοπή και τη νηστεία του Δεκαπενταυγούστου. Στο ναό ψάλλουν ο νεωκόρος και μια κυρία (κυρίως τους ψαλμούς στα Αγγλικά). Καθόλου δεν ενοχλεί η παρουσία της στο αναλόγιο, επειδή καταρχήν είναι σεμνή κυρία με εκκλησιαστικό ήθος, αλλά και επειδή η παρουσία της στο αναλόγιο δεν γίνεται από έλλειψη σεβασμού προς τους Κανόνες και την Παράδοση της Εκκλησίας μας, αλλά λόγω οικονομικής στενότητας που δεν επιτρέπει να εργοδοτηθεί ψάλτης.

Με τη χάρη του Θεού επιτελείται πολύ σπουδαίο έργο στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής.

Χιλιάδες άνθρωποι θυσίας και προσφοράς προσφέρουν πολλά σε όλες τις κοινότητες. Δεν αναφέρομαι μόνον στους γνωστούς φιλάνθρωπους ευεργέτες της Ομογένειας (Τζαχάρη, Παπανικολάου, Φ. Κρίστοφερ, Σταθάκη, Βαλιώτη, Τσούνη, Καλοειδή, κτλ.) που προσφέρουν εκατομμύρια. Αναφέρομαι επίσης στους ανώνυμους που προσφέρουν στην Εκκλησία και στην Ομογένεια, όχι μόνον από το περίσσευμα αλλά και από το υστέρημά τους -και σε χρόνο και σε χρήμα- για να συντηρηθούν και να μεγαλουργήσουν οι κοινότητές μας.

Ας μην επιτρέψουμε στον εαυτό μας να μείνει στο σκάνδαλο των οικουμενιστικών ασχημιών και των νεωτερισμών που συμβαίνουν κατ’ εξακολούθηση στην Εκκλησία μας. 

Οσοι συνειδητά ασχημονούν κατά της πίστης μας είναι προς το συμφέρον τους να αντιληφθούν ότι ο Χριστός κρατά στα χέρια Του τα νήματα της Ιστορίας. Οτι και να κάνουν δεν θα μπορέσουν να ανακόψουν το σχέδιο του Θεού. Το μόνο που θα κατορθώσουν είναι να αμαυρώσουν τη διακονία τους.

ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΕΦΗΜΕΡΙΟΥ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΕΦΗΜΕΡΙΟΥ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=========

Την προπερασμένη Κυριακή εκκλησιάστηκα στον Ιερό Ναό του Τιμίου Προδρόμου στο Μανχάταν. Πρόκειται για μια πολύ ζωντανή κοινότητα στην οποία υπάρχει συνεχής πνευματική ανέλιξη. Πολλοί οι νέοι άνθρωποι που εκκλησιάζονται εκεί οι οποίοι μάλιστα προσέρχονται τακτικότατα στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.

Μεταξύ όσων εκκλησιάστηκαν ήταν και κάποιος ηλικιωμένος κύριος ο οποίος εξόφθλαμα ήταν ξένος. Νομίζω Λατινοαμερικανός. Ουδέν το επιλήψιμο φυσικά μέχρις εδώ επειδή η Ορθοδοξία δεν είναι μόνον για τους Ελληνες. Ο Χριστός σταυρώθηκε για όλους τους ανθρώπους.

Πρόσεξα, όμως, ότι έκανε τον σταυρό του όπως τον κάνουν οι Παπικοί. 

Οταν ήρθε η ώρα της Θείας Κοινωνίας στήθηκε στη γραμμή -όπως σχεδόν όλο το εκκλησίασμα- για να κοινωνήσει.

Με περιέλουσε κρύος ιδρώτας, αλλά δεν ήξερα τι να κάνω.

Οταν πλησίασε στο Αγιο Δισκοπότηρο ο εφημέριος του ναού π. Βασίλειος Βασσακύρος τον ρώτησε ευγενικά μεν και διακριτικά αν είναι ορθόδοξος, αλλά όταν πήρε την απάντηση ότι είναι Παπικός αρνήθηκε να τον κοινωνήσει.

Χάρηκα ιδιαίτερα για την ευαισθησία και το ορθόδοξο φρόνημα του π. Βασιλείου να δίνει τη Θεία Κοινωνία μόνον σε Ορθόδοξους, αλλά χάρηκα επίσης επειδή είχε την εγρήγορση να αντιληφθεί ότι πρόκειται για ετερόδοξο, ο οποίος ασφαλώς δεν είναι νοητό να συμμετέχει στο Ποτήριο της Ζωής.