Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ ΝΑ ΘΕΜΕΛΙΩΘΕΙ ΣΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ ΝΑ ΘΕΜΕΛΙΩΘΕΙ ΣΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

Του Μητροπολίτη Κυρηνείας κυρού Παύλου

===========

Η ενότητα θα πρέπει να οικοδομηθεί, όχι με βάση τα εύθραυστα κοσμικά κριτήρια, που με την πρώτη δυσκολία θα θρυμματισθεί, αλλά με βάση τα γερά θεμέλια της Πίστεως, ώστε να είναι εδραιωμένη και ασάλευτη.

Το να σπεύδουμε να εκπληρώσουμε δήθεν την επιθυμία του Κυρίου «ίνα εν ώσι», παραθεωρώντας τις προϋποθέσεις που έθεσε ο Χριστός, «καθώς ημείς εν εσμεν» (Ιωάν. ιζʹ 22), «εις αέρα δέρομεν». Η ενότητα, για την οποία ομιλεί ο Θεάνθρωπος, δεν είναι επουσιώδης, εξωτερική και επιφανειακή, αλλά ουσιώδης και πραγματική, όπως ακριβώς υπάρχει δια της περιχωρήσεως στα πρόσωπα της Αγίας Τριάδος, τηρουμένων βεβαίως των αναλογιών.

Για να επιτευχθεί, λοιπόν, η αληθινή ενότητα, πρέπει να γίνουν όλοι Ορθόδοξοι, όπως ήταν στην πρώτη αρχαία Εκκλησία. «Στώμεν καλώς. Στώμεν μετά φόβου». «Πρόσχωμεν». Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, «Ιδών γαρ τον αποστάτην πεσόντα, ...και ειπών, Πρόσχωμεν, ύμνησε μετά φωνής τον των όλων Κύριον, ωσανεί λέγων· ότι πρόσχωμεν ημείς οι κτιστοί γεγονότες, τι πεπόνθασιν οι μεθ ημών μέχρι του νυν φως υπάρχοντες, και νυν γενόμενοι σκότος» (Μηναίον του Νοεμβρίου, έκδ. Αποστολικής Διακονίας, Αθήναι 1960, σ. 57).

Είθε ο Κύριος να μας φωτίζει όλους, για να «ορθοτομούμε τον λόγον της αληθείας».

ΠΗΓΗ:

Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον www.egolpion.com

Ορθόδοξος Τύπος, τεύχος 1671 (2007)

ΑΔΙΕΞΟΔΟΣ Ο "ΛΑΙΚΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ"

ΑΔΙΕΞΟΔΟΣ Ο “ΛΑΙΚΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ”

Του Μητροπολίτη Κυρηνείας κυρού Παύλου

=================

Οι εναγκαλισμοί, οι ασπασμοί, οι συμπροσευχές, τα εκατέρωθεν φιλοφρονητικά λόγια, οι διπλωματικές αβρότητες και η ανταλλαγή δώρων δεν μπορούν ποσώς να μειώσουν τη σημασία και τη σπουδαιότητα, την οποία ενέχει η ενότητα της Πίστεως ως προϋπόθεση για την πολυπόθητη, αληθινή, όμως, ενότητα των Χριστιανών.

Οι δογματικές αλήθειες δεν μπορούν επιδεικτικά να περιφρονούνται και να παραθεωρούνται με την προσδοκία της σταδιακής άμβλυνσης του Ορθοδόξου αισθητηρίου του ποιμνίου, της προλείανσης του εδάφους και της αποδοχής μιας εύθραστης και επιφανειακής ενώσεως.

Στην Εκκλησία δεν χωράει διπλωματία. Υπάρχει η γλώσσα της ευθύτητος. Οι αληθινοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί, όσο και αν είναι κατά κόσμον πτωχοί, δεν αισθάνονται μειονεκτικά μπροστά στους ισχυρούς της γης. Καυχώνται εν Κυρίω ότι είναι μέλη της Ορθοδόξου Εκκλησίας, γνωρίζουν ότι Αυτή κατέχει πάσαν την αλήθειαν και γι αυτό δεν την διαπραγματεύονται, αλλά προσπαθούν να τη μεταδώσουν ιεραποστολικώς σε όσους την αγνοούν.

Η εμμονή, λοιπόν, στην ακρίβεια του Ορθοδόξου δόγματος δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως φανατισμός η μισαλλοδοξία, αλλά ως πραγματική αγάπη προς τους πεπλανημένους, για τους οποίους ο Μέγας Βασίλειος μας παρέδωσε στο κείμενο της Θείας Λειτουργίας την προσευχή: «τους πεπλανημένους επανάγαγε και σύναψον τη αγία σου καθολική και αποστολική Εκκλησία».

Μακάρι οι αιρετικοί παπικοί να αντιληφθούν τα λάθη τους, να αποπτύσουν τις πλάνες τους, να επιστρέψουν στην Μία, Αγία,

Καθολική και Αποστολική Ορθόδοξη Εκκλησία, και να αποδεχθούν την αδιαίρετη Αποστολοπαράδοτη αλήθεια, όπως διατυπώθηκε στους οκτώ πρώτους αιώνες και διαφυλάσσεται μέχρι σήμερα στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

ΠΗΓΗ:

Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον,

Ορθόδοξος Τύπος

Η ΔΗΘΕΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ Ο ΠΑΠΑΣ

ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΘΕΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ Ο ΠΑΠΑΣ

Του Μητροπολίτη Κυρηνείας κυρού Παύλου

============

Οσοι τρέφουν την ψευδαίσθηση και καλλιεργούν την ιδέα και στον πιστό λαό ότι με κοσμικά κριτήρια και τη συνεργασία για την επίλυση των σύγχρονων κοινωνικών προβλημάτων θα επιτευχθεί η ενότητα, ας έχουν υπόψη ότι ο Πάπας θεωρεί την λεγόμενη ενότητα με την Ορθόδοξη Εκκλησία ως εγκατάσταση του παπικού θεσμού στην Ανατολή και υποταγή όλων των Ορθοδόξων, οι οποίοι πλέον θα υπάγονται στην ποιμαντική δικαιοδοσία του ως Ουνίτες. Άμεση επιδίωξη του Πάπα είναι η αποδοχή του ως παγκόσμιου θρησκευτικού ηγέτη όλων των Χριστιανών και απώτερη, η αποδοχή του ως ηγέτη όλων των θρησκειών. Μήπως μερικοί Ορθόδοξοι ζήλεψαν την κοσμική αίγλη των πολιτικών ή του Πάπα ως πολιτικού; Μήπως μερικοί νομίζουν ότι ο Πάπας - παρά τα περί αντιθέτου διδάγματα της ιστορίας - θα προστρέξει εις βοήθεια και συμπαράσταση των Ορθοδόξων;

Εάν πιστεύουμε πως ο Πάπας θα μας βοηθήσει να λύσουμε το Κυπριακό ή τα Ελληνοτουρκικά με το να τον προσεταιρισθούμε, διαπράττουμε φοβερό λάθος και περιφρονούμε την ιστορία. Αξίζει να θυμηθούμε ότι η συμπεριφορά των Παπικών έναντι των Βυζαντινών στη Σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας (1438-1439) υπήρξε σκαιώδης. Δεκατρία χρόνια αργότερα, στις 12 Δεκεμβρίου 1452, ο τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, θέλοντας να επιβάλει τη συμφωνία της Φλωρεντίας οργάνωσε συλλείτουργο μεταξύ Ορθοδόξων και Παπικών στον ιερό Ναό της Αγίας Σοφίας. Το ποίμνιο, όμως, της Κωνσταντινούπολης αρνήθηκε να συμμετάσχει και μέχρι τις παραμονές της Άλωσης δεν ήθελε καν να μπει στον Ναό, γιατί τον θεωρούσε «μιαρό».

Ας προσέξουν οι πολιτικοί και οι κυβερνώντες να μη επεμβαίνουν στα θέματα της Ορθοδόξου πίστεως και να πιέζουν για αβαρίες, χάριν δήθεν εθνικών συμφερόντων, γιατί το μόνο που επιτυγχάνουν είναι η εγκατάλειψη της Θείας Χάριτος και αποτελέσματα αντίθετα από αυτά, που επιδιώκουν. «Μη πεποίθατε επ άρχοντας, επί υιούς ανθρώπων, οίς ουκ έστι σωτηρία», αναφέρει χαρακτηριστικά η Γραφή (Ψαλμ. ρμεʹ 3).

Κάθε φορά, που οι Ορθόδοξοι εκλιπαρούσαν τους παπικούς, αναμιγνύοντας μάλιστα τα θέματα της πίστεως με την πολιτική, για να λάβουν δήθεν την παπική βοήθεια και προστασία, προέκυπτε το αντίθετο αποτέλεσμα. Ο Θεός ταπεινώνει και αποστρέφεται όσους υποβιβάζουν την πίστη. Αντιθέτως, επιβραβεύει και αναγνωρίζει ως δικούς Του, όσους ομολογούν την πίστη τους. «Πας ουν όστις ομολογήσει εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων, ομολογήσω καγώ εν αυτώ έμπροσθεν του πατρός μου του εν τοις ουρανοίς» (Ματθ. ιʹ 32).

ΠΗΓΗ:

Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον,

Ορθόδοξος Τύπος

Η ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

Η ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

Του Μητροπολίτη Κυρηνείας κυρού Παύλου

==============

Ο χριστιανισμός της Δύσης, υπέστη φοβερή αλλοίωση πριν και μετά από το Σχίσμα του 1054.

Ειδικώτερα για τον Παπισμό, θα πρέπει να λεχθεί ότι αποκόπηκε από το Σώμα της Εκκλησίας, όχι μόνο με τις περί «και εκ του Υιού» εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος («filioque»), πρωτείου εξουσίας και αλαθήτου του Πάπα, της ασπίλου συλλήψεως της Θεοτόκου, της θεωρήσεως της ακτίστου θείας Χάριτος ως κτιστής και τις άλλες αιρετικές διδασκαλίες του· αλλά και με τη νόθευση της ορθής Εκκλησιολογίας, δια της μετατροπής της Εκκλησίας από Θεανθρώπινο Οργανισμό και Σώμα Χριστού σε ένα εγκόσμιο οργανισμό και κράτος με κοσμικές εξουσίες, όπως είναι το Βατικανό. Αρχηγός του κράτους αυτού είναι ο ίδιος ο Πάπας, στο πρόσωπο του οποίου συγκεντρώνονται σε απόλυτο βαθμό οι τρεις μορφές κοσμικής εξουσίας: η εκτελεστική, η νομοθετική και η δικαστική.

Ο Παπισμός σε πλήρη αντίθεση προς τη διδασκαλία του Κυρίου και το παράδειγμα, που μας άφησε, υπέπεσε στον δεύτερο υπό του διαβόλου πειρασμό. Επεθύμησε, επεδίωξε και επέτυχε «πάσας τας βασιλείας του κόσμου και την δόξαν αυτών» (Ματθ. δʹ 8), με όλες τις αρνητικές συνέπειες για τη σωτηρία όσων είναι εμπεπιστευμένοι εις αυτόν.

Που εις τον αιώνα ακούσθηκε η Εκκλησία να είναι κράτος; Ο Ρωμαιοκαθολικισμός, όπως έχει διαμορφωθεί σε κρατική-πολιτική εξουσία, δεν μπορεί να λογίζεται ως Εκκλησία.

Ο Παπισμός ξέφυγε από την πραγματική περί της Εκκλησίας διδασκαλία του πράου και ταπεινού Ιησού, ο Οποίος δεν είχε «που την κεφαλήν κλίνη» (Ματθ. ηʹ 20).

ΠΗΓΗ:

Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον,

Ορθόδοξος Τύπος

ΟΤΑΝ ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΕΠΙΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΤΟ "ΙΝΑ ΠΑΝΤΕΣ ΕΝ ΩΣΙΝ"

ΟΤΑΝ ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΕΠΙΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΤΟ "ΙΝΑ ΠΑΝΤΕΣ ΕΝ ΩΣΙΝ"

Του Μητροπολίτη Κυρηνείας κυρού Παύλου

===============

Η κατά κόρον επίκληση του Κυριακού λογίου «ίνα πάντες εν ώσιν» (Ιωάν. ιζʹ 21), από τους θιασώτες του Οικουμενισμού, δια να δικαιολογήσουν τα ανοίγματά τους προς τους ετεροδόξους, δεν έχει βάση θεολογική.

Διότι η ενότητα, για την οποία ομιλεί ο Κύριος, δεν νοείται ως ένα συνονθύλευμα διαφόρων ομολογιών και θρησκειών, αλλά ως «η ενότητα της πίστεως και η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος» μεταξύ των μελών του ποιμνίου των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, στην εμπέδωση της οποίας πρέπει πρωτίστως να επικεντρώνεται η ποιμαντορική μέριμνα και φροντίδα των Ιεραρχών.

Δυστυχώς, όμως, το χωρίο χρησιμοποιείται από τους υποστηρικτές του Οικουμενισμού στο διάλογο για την προσέγγιση Ορθοδόξων και ετεροδόξων, όχι για να θέσουν τις προϋποθέσεις για την αληθινή ενότητα και να ομολογήσουν την «νικήσασαν τον κόσμον» (Αʹ Ιωάν. εʹ 4) Ορθόδοξη πίστη τους, αλλά για να επιτύχουν μια επιφανειακή, επιδερμική ενότητα, η οποία παραθεωρεί τις δογματικές διαφορές και προβάλλει την ανάγκη συνεργασίας για την αντιμετώπιση κοινωνικών και άλλων θεμάτων, τα οποία απασχολούν τον σύγχρονο άνθρωπο.

Κατ αυτό τον τρόπο, όμως, ενθαρρύνεται ο θρησκευτικός συγκρητισμός και εμπεδώνεται η σχετικοποίηση της Ορθοδόξου πίστεως με τις συνακόλουθες τοιούτων συναντήσεων λατρευτικές συνάξεις και συμπροσευχές με ετεροδόξους, παρά τη ρητή απαγόρευση των ιερών Κανόνων (ΜΕʹ και ΞΕʹ Ιεροί Κανόνες των Αγίων Αποστόλων).

Στην ιατρική επιστήμη, όταν ακρωτηριασθεί ένα μέλος του σώματος, δεν επιχειρείται εξωτερική μόνο συρραφή του δέρματος με το υπόλοιπο σώμα, αλλά συντελείται πολύωρη μικροχειρουργική επέμβαση, όπου ενώνονται τα νεύρα, οι τένοντες, οι αρτηρίες και οι φλέβες, για να κυκλοφορεί το αίμα, ώστε το ακρωτηριασμένο μέλος, πραγματικά συγκολλημένο πλέον, να αναζωογονηθεί και να μη πάθει γάγγραινα με αποτέλεσμα να κινδυνεύει το υπόλοιπο σώμα να νεκρωθεί.

Τοιουτοτρόπως, η πολυπόθητη ένωση της Ορθόδοξης Εκκλησίας με τους παπικούς ή τους προτεστάντες, και η αποκατάσταση της εκκλησιαστικής ενότητας δεν επιτυγχάνονται με την παράκαμψη των δογματικών διαφορών, οι οποίες μας χωρίζουν από τους ετεροδόξους, ούτε με την ενασχόληση αποκλειστικά και μόνο με κοινωνικά θέματα ούτε με διπλωματικές αβρότητες ούτε με την ανταλλαγή επισκέψεων ούτε με τη διατύπωση κοινών διακηρύξεων, αλλά με την επιστροφή όλων των αιρετικών στην Ορθόδοξη πίστη, από την οποία παρεξέκλιναν με τις διάφορες αιρετικές δοξασίες τους.

Στα θέματα της πίστεως δεν χωρεί κανένας συμβιβασμός. Γι αυτό και οι Θεοφόροι Πατέρες διετύπωναν τις αποφάσεις τους για τις δογματικές αλήθειες της Πίστεως στις Οικουμενικές Συνόδους με παρρησία, με ακρίβεια και σαφήνεια, χωρίς γενικολογίες και αοριστολογίες. Ελάμβαναν τις αποφάσεις τους ομοφώνως και όποιος δεν συμφωνούσε καταδικαζόταν ως αιρετικός και αποκοπτόταν από το Σώμα της Εκκλησίας.

ΠΗΓΗ:

Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον,

Ορθόδοξος Τύπος

ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

===============

Μεγάλη έκπληξη προκαλεί η απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου να ανακαλέσει προηγούμενη απόφασή Της με την οποία τέσσερις ενορίες της Ιεράς Αρχιεπισκοπής απετέλεσαν την έδρα της Ιεράς Μητροπόλεως Κυρηνείας.

Διερωτόμαστε για ποιο λόγο η Ιερά Σύνοδος προέβη σε αυτή την ενέργεια, αφού ο νέος Μητροπολίτης Κυρηνείας θα εξακολουθήσει να μην μπορεί να επιστρέψει στην έδρα του στην κατεχόμενη Κερύνεια.

Καταρχήν πρέπει να ομολογήσουμε ότι η Ιερά Σύνοδος και ο Αρχιεπίσκοπος ενήργησαν εντός των δικαιωμάτων που τους παρέχουν οι Κανόνες της Εκκλησίας.

Οι ενορίες αυτές ανήκουν στην Αρχιεπισκοπή και ανετέθησαν - με πρόταση του ιδίου του Αρχιεπισκόπου - “επιτροπικώς” και “άχρι καιρού” στο Μητροπολίτη Κυρηνείας. Αρα ανά πάσαν στιγμή ο Μακαριότατος δικαιούται να ζητήσει την ανάκληση της ανάθεσης.

Το μόνο ερώτημα που πλανάται είναι γιατί λήφθηκε αυτή η απόφαση τώρα.

Πρώτο ενδεχόμενο είναι ότι ο Μακαριότατος πιστεύει ή και γνωρίζει (από συναλλαγή που ίσως έγινε παρασκηνιακά), ότι ο νέος Μητροπολίτης Κυρηνείας δεν θα είναι αξιόπιστο πρόσωπο και έτσι προτίμησε να ανακαλέσει την προηγούμενη ανάθεση.

Δεύτερο ενδεχόμενο είναι ότι ο Μακαριότατος σκέφτεται να προωθήσει στη Μητρόπολη Κυρηνείας στενό συνεργάτη του, ο οποίος θα μπορεί να συνεχίσει να προσφέρει τη διακονία του στην Αρχιεπισκοπική περιφέρεια. Ετσι από τη νέα του θέση θα μπορεί να διακονεί παράλληλα και στην Ιερά Μητρόπολη Κυρηνείας και στην Ιερά Αρχιεπισκοπή.

Τρίτο ενδεχόμενο είναι ότι ο Μακαριότατος κινήθηκε τόσο ριζοσπαστικά επειδή δεν είναι σε θέση να προδιαγράψει το αποτέλεσμα της εκλογής του νέου Μητροπολίτη Κυρηνείας και έτσι αναίρεσε την προηγούμενη ανάθεση για να μη βρεθεί προ εκπλήξεων αν εκλεγεί κληρικός τον οποίο δεν θα θεωρεί αξιόπιστο σύμμαχο.

Τέταρτο ενδεχόμενο είναι ότι ίσως για τη Μητρόπολη Κυρηνείας προορίζεται κληρικός της απολύτου εμπιστοσύνης του Μακαριότατου, ο οποίος όμως δεν έχει την ικανότητα αποτελεσματικής διαποίμνασης των ενοριών που ανέθεσε στη Μητρόπολη Κυρηνείας και έτσι με την εκ νέου υπαγωγή τους στην Ιερά Αρχιεπισκοπή θέλει να διασφαλίσει την απρόσκοπτη διαποίμανση αυτών των ενοριών.

Το σκηνικό αναμένεται να ξεκαθαρίσει τις προσεχείς μέρες με την υποβολή υποψηφιοτήτων για το Θρόνο Κυρηνείας.

ΚΥΡΗΝΕΙΑΣ ΠΑΥΛΟΣ: ΚΗΔΕΥΤΗΚΕ ΤΑΠΕΙΝΑ, ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ Η ΒΙΟΤΗ ΤΟΥ

ΚΥΡΗΝΕΙΑΣ ΠΑΥΛΟΣ: ΚΗΔΕΥΤΗΚΕ ΤΑΠΕΙΝΑ, ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ Η ΒΙΟΤΗ ΤΟΥ

Του κ. Αριστείδη Βικέτου

=========

Σεμνή και ταπεινή, όπως υπήρξε όλη η επίγεια βιοτή του, ήταν το απόγευμα η εξόδιος ακολουθία για τον μακαριστό 66χρονο Μητροπολίτη Κυρηνείας Παύλο.

Ο Κυρηνείας Παύλος ξεχώριζε για την εντιμότητα του, την αφιλοχρηματία του και την παρρησία με την οποία διατύπωνε τις απόψεις του.

Της εξοδίου ακολουθίας προέστη ο Κύπρου Χρυσόστομος με όλα τα μέλη της Ιεράς Συνόδου.

Τον επικήδειο είπε ο Μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος.

Ο ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΑΦΟΥ

________

Ο Πάφου Γεώργιος αναφέρθηκε στον καθαρό πατριωτικό λόγο του μακαριστού Μητροπολίτη προσθέτοντας ότι πολλοί τον αποκάλεσαν «απορριπτικό».

Η οδύνη για τον μακαριστό αδελφό, είπε ο Πάφου Γεώργιος, οφείλεται στο ότι σαν τον Μωϋσή δεν αξιώθηκε να δει και να λειτουργήσει στα άγια χώματα της κατεχόμενης επαρχίας του, αλλά, όπως και εκείνος, έτσι και αυτός μακρόθεν τα αντίκρισε.

Ο κοπετός, τόνισε, δεν είναι μόνο για τον Κυρηνείας που πορεύεται την μακαρία οδό « ίνα αναπαύσηται εκ των κόπων αυτού», αλλά και για την Κερύνεια την πολυφίλητη πόλη του Αγίου Θεοδότου, που για 37 χρόνια στενάζει κάτω από την μπότα του πιο βάρβαρου κατακτητή και με την οποία ο αοίδιμος ιεράρχης ταυτίστηκε καθ όλη την διάρκεια της αρχιερατείας του.

Ήταν μητροπολίτης μιας εξ ολοκλήρου κατεχόμενης επαρχίας ελληνικής από την αυγή της ιστορίας της και έπρεπε ως μητροπολίτης να εμψυχώνει συνεχώς και σε κάθε περίπτωση τον λαό του. Να κηρύττει εγρήγορση και αντίσταση στα κάθε λογής αντεθνικά σχέδια που πρότειναν συχνά - πυκνά οι ισχυροί της γης και παρέδιναν την Κερύνεια στους Τούρκους. Είχε ξεκάθαρα μέσα του τα όρια της εθνικής αξιοπρέπειας και της εθνικής γρηγορούσας συνείδησης.

Υπήρξε πρόεδρος της συνοδικής επιτροπής για θεολογικά ζητήματα, άγρυπνος πάντα για την πορεία των θεολογικών διαλόγων.Ένας φωτεινός λύχνος μετακινήθηκε από τον παρόντα κόσμο στην αιωνιότητα ζώντας από χθες στη σφαίρα της όγδοης ημέρας. Είμαι σίγουρος πως θα επισκεφθεί ήδη με παραχώρηση του Θεού τον αρχάγγελο Μιχαήλ και τις άλλες κατεχόμενες εκκλησίες του.

«Την ώρα αυτή της θλίψης για τον προσωρινό χωρισμό δίνουμε την υπόσχεση στον αδελφό μας ότι θα βαδίσουμε στα ίχνη του, και πιστοί στην μνήμη του θα συνεχίσουμε τον αγώνα μέχρι την απελευθέρωση και την επιστροφή», κατέληξε ο Μητροπολίτης Πάφου.

Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΚΥΡΗΝΕΙΑΣ

_________

Τον Μητροπολίτη Κυρηνείας αποχαιρέτισε επίσης ο στενός συνεργάτης και γραμματέας της Μητρόπολης Χριστόδουλος Παχουλίδης, ο οποίος χαρακτήρισε τον μακαριστό Παύλο ως τον «σεπτό και μαρτυρικό της Κυρήνειας Ποιμενάρχη, το μόνο Μητροπολίτη Κυρήνειας που δεν ενθρονίστηκε ως Μητροπολίτης της Θεοσώστου επαρχίας του στο Μητροπολιτικό Ναό του Αρχάγγελου Μιχαήλ της Κερύνειας, αλλά στο φιλόξενο Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, στην Παλλουριώτισσα.

Ο κ. Παχουλίδης τόνισε ότι ο Κυρηνείας Παύλος είχε ακράδαντη την πίστη, ότι αν στραφούμε με ειλικρινή μετάνοια προς τον Παντοδύναμο και Δικαιοκρίτη Θεό και τον παρακαλέσουμε, πιστεύοντες σ' αυτό που ζητούμε, δηλαδή την ελευθερία και δικαίωση της πατρίδας μας και επιστροφή στα κατεχόμενα μέρη μας υπό συνθήκες ελευθερίας, ειρήνης και ασφάλειας, ο Θεός θα μας εισακούσει.

Επίσης, ο ομιλητής τόνισε την προσήλωση του μακαριστού Ιεράρχη «προς την Ορθοδοξία και Ορθοπραξία και το θέλημα του Θεού, έγινε ζωντανό παράδειγμα για όλους μας. Έλεγε πάντοτε τα πιστεύω του για θέματα πίστης και για θέματα εθνικά, και υποστήριζε ευθαρσώς το δίκαιο και την αλήθεια, χωρίς να υπολογίζει ποτέ, το προσωπικό κόστος».

Η όλη ζωή του, συμπλήρωσε, υπήρξε ένας συνεχής αγώνας και πρόσθεσε: «Υπέμενε με καρτερία τα δεινά της αρρώστιας του για χρόνια, χωρίς να γνωρίζουμε το παραμικρό. Δεν ήθελε να λυπήσει κανένα και όλα τα έξοδα της θεραπείας του, που ήταν τεράστια, τα πλήρωνε ο ίδιος για να μη χρεώνει την πτωχή του Μητρόπολη Στο θάνατο δεν ενέδωσε, παρά έπειτα από σκληρή πάλη. Έτοιμος όμως, όπως πάντα, ο πολύκλαυστος πνευματικός μας Πατέρας, εξαγνισμένος με το Μυστήριο της Ιεράς εξομολόγησης, του Αγίου Ευχελαίου και της Θείας Μεταλήψεως, έφυγε από το μάταιο κόσμο, για τις αγκάλες του Θεού».

Η ταφή του Μητροπολίτη Παύλου έγινε στη Μονή Αγίου Γεωργίου Κοντού στην Λάρνακα. Του φερέτρου προηγείτο η Ελληνική σημαία, ενώ ο κόσμος τον αποχαιρέτισε με θερμό χειροκρότημα.

ΠΗΓΗ:

Πυλώνας Εκκλησιαστικών Ειδήσεων ΑΜΗΝ

Ο ΔΙΑΔΟΧΟΣ ΤΟΥ ΑΟΙΔΙΜΟΥ ΚΥΡΗΝΕΙΑΣ ΠΑΥΛΟΥ

Ο ΔΙΑΔΟΧΟΣ ΤΟΥ ΑΟΙΔΙΜΟΥ ΚΥΡΗΝΕΙΑΣ ΠΑΥΛΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

==========

Σήμερα που η Εκκλησία της Κύπρου κηδεύει ένα εκλεκτό Ιεράρχη Της αναπολούμε τις ευεργεσίες που μας χάρισε η πίστη και η αγάπη του μεταστάντος και ευχόμεθα Κύριος ο Θεός να τον αναπαύσει από τους κόπους του.

Οι δηλώσεις του Μακαριότατου Κύπρου για το θάνατο του αείμνηστου Κυρηνείας “θέτουν τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων.”

Ποιος θα διαδεχθεί τον Μητροπολίτη Κυρηνείας στην πολύπαθη και Τουρκοκρατούμενη Κερύνεια;

Ο μεταστάς στεκόταν όρθιος στις επάλξεις του χρέους για την απελευθέρωση της Κύπρου και για τη διατήρηση του Ελληνικού και Ορθόδοξου χαρακτήρα της παιδείας.

Ελεγχε αυστηρά το καθεστώς του Νεοκύπριου και εθνομειοδότη Χριστόφια και γι’ αυτό οι εχθροί της Εκκλησίας και οι διάφοροι συνθηκολόγοι ενοχλούντο ιδιαίτερα από τις θαρραλέες παρεμβάσεις του.

Το ζητούμενο, όπως πολύ ορθά τόνισε ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, είναι να υπάρξει άξια διαδοχή.

Αφού ο Μακαριότατος συναισθάνεται τη σημασία του προβλήματος πρέπει να εργαστεί άοκνα για την άξια διαδοχή. Είναι επιβεβλημένο χρέος του έναντι της Εκκλησίας και της ημικατεχόμενης πατρίδας μας.

Ούτε μικρόψυχος, ούτε διαβεβλημένος, ούτε ανύπαρκτων προσόντων πρέπει να είναι ο διάδοχός του.

Υπάρχουν στην Εκκλησία της Κύπρου αρκετοί - δόξα σοι ο Θεός - αξιόλογοι παραδοσιακοί κληρικοί που δεν ξεχνούν την ευθύνη τους έναντι της ημικατεχόμενης πατρίδας και της Τουρκοκρατούμενης Κερύνειας για να διαδεχθούν τον αείμνηστο Παύλο. Ενα εξ αυτών, Μακαριότατε, παρακαλούμε θερμά να προωθήσετε για τη διαδοχή.

Παραθέτουμε στη συνέχεια την είδηση που μας έδωσε την αφορμή για τη σύνταξη του πιο πάνω σχολίου.

*****

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΥΠΡΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΥΡΗΝΕΙΑΣ

=====

Τη βαθύτατη λύπη του για τον αδόκητο θάνατο του Μητροπολίτη Κυρηνείας Παύλου, εξέφρασε σήμερα από την Πάφο ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β΄.

Όπως ανέφερε ο Κύπρου Χρυσόστομος, ο Μητροπολίτης Κυρηνείας έφυγε γρήγορα στα 66 του χρόνια και δεν κατάφερε να πάει στην έδρα του.

Έμεινε, όπως είπε, στην προσφυγιά, όμως εργάστηκε άοκνα και πρόσφερε τόσο στην εκκλησία όσο και στην παιδεία αλλά και στην πατρίδα με τα φλογερά κηρύγματα του που πολλοί τον παρεξηγούσαν ότι ήταν επιθετικός αλλά ένας πρόσφυγας μητροπολίτης έπρεπε αυτή την γραμμή την δυναμική να έχει.

Εμείς ευχόμεθα, ανέφερε ο προκαθήμενος της εκκλησίας, «ο Κύριος της ζωής και του θανάτου τον κατατάξει στην χώρα των ζώντων εκεί όπου οι δίκαιοι αναπαύονται και να ευχηθούμε όπως ο Κύριος δώσει άξιο διάδοχο ούτως ώστε να συνεχίσει την πορεία του αειμνήστου μητροπολίτου με την ίδια ζωντάνια, πίστη και ενθουσιασμό μέχρις ότου ανατείλουν καλύτερες ημέρες και να μπορέσουμε να τον συνοδέψουμε στην έδρα του στην Κερύνεια».

ΠΗΓΗ:

Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων “Ρομφαία”

*****

ΣΕ ΛΑΙΚΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΤΟ ΣΚΗΝΩΜΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΚΥΡΗΝΕΙΑΣ ΠΑΥΛΟΥ

Του Αριστείδη Βικέτου

=============

Ο προσφυγικός κόσμος της Κερύνειας και γενικότερα η Εκκλησία Κύπρου θρηνούν τον αδόκητο θάνατο του Πανιερώτατου Μητροπολίτη Κυρηνείας, Υπέρτιμος και Έξαρχου Λαπήθου και Καραβά κ. Παύλου, του οποίου όλη η μητροπολιτική περιφέρεια βρίσκεται από το 1974 υπό τουρκική κατοχή.

Με βαθιά θλίψη η Ιερά Σύνοδος της Αγιωτάτης Εκκλησίας Κύπρου ανάγγειλε χθες το πρωί προς το Χριστεπώνυμο πλήρωμα της Ιεράς Μητρόπολης Κυρηνείας, και γενικότερα προς τον Κυπριακό Ελληνισμό, την εκδημία προς τον Κύριον του αειμνήστου Μητροπολίτη Κυρηνείας Παύλου, ο οποίος εκοιμήθη το Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2011, και ώρα 24.00’.

Το σκήνωμα του αοιδίμου Μητροπολίτη εκτίθεται από τις 10 το βράδυ της Κυριακής σε λαϊκό προσκύνημα ενώ από τις 8:00 το πρωΐ της Δευτέρας, 3 Οκτωβρίου 2011 θα εκτεθεί σε λαϊκό προσκύνημα στον Ιερό Ναό Απ. Ανδρέα Πλατύ Αγλαντζιάς.

Η κηδεία του αειμνήστου Μητροπολίτη θα τελεστεί τη Δευτέρα, και ώρα 14.00’ μ.μ., στον ίδιο Ιερό Ναό. Της κηδείας θα προστεί η Α.Μ. ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος Β΄, συμπαραστατούμενος από τα μέλη της Ιεράς Συνόδου. Τον επικήδειο θα πει ο Μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος, ενώ το μακαριστό Μητροπολίτη θα αποχαιρετήσουν και εκπρόσωποι των Κερυνειωτών. Η ταφή θα γίνει σε οικογενειακό τάφο στη Λάρνακα.

Χθες βράδυ τελέστηκε ενώπιον του σκηνώματος του κ. Παύλου ολονύκτια αγρυπνία από τον Μητροπολίτη Τριμυθούντος Βαρνάβα.

Ο μακαριστός Μητροπολίτης ηλικίας 66 χρόνων νοσηλευόταν τους τελευταίους μήνες, καθώς έπασχε από λευχαιμία.

ΠΗΓΗ:

Πύλη Εκκλησιατικών Ειδήσεων ΑΜΗΝ

"ΠΡΟΣΧΩΜΕΝ" - ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

«ΠΡΟΣΧΩΜΕΝ»

Του Μητροπολίτου Κυρηνείας κυρού Παύλου

============

Η Ορθόδοξη Εκκλησία, από την οποία ανά τους αιώνες αποκόπηκαν οι διάφοροι αιρετικοί, ουδέποτε έπαυσε να προσεύχεται για την επιστροφή τους στους κόλπους Της.

Η ευκταία, όμως, αυτή ενότητα δεν επιτυγχάνεται με την παραθεώρηση των Ορθοδόξων δογμάτων, τη σχετικοποίηση της Ορθοδόξου πίστεώς μας και την περιφρόνηση των Ιερών Κανόνων, με συνέπεια εμείς οι Ορθόδοξοι να κινδυνεύουμε να απολέσουμε τη σωτηρία μας.

Τα μέλη της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και προ πάντων οι υπό του Θεού εντεταλμένοι Ποιμένες, στις εκάστοτε κρίσιμες στιγμές της Ιστορίας, καλούμεθα να αιρόμαστε στο ύψος των περιστάσεων, να ομολογούμε και να υπερασπιζόμαστε με παρρησία την ακρίβεια του Δόγματος, όχι μόνο προς σωτηρία ημών των Ορθοδόξων, αλλά και για να μη στερήσουμε από τους ετεροδόξους τη δυνατότητα να επιστρέψουν στη λογική Μάνδρα του Χριστού και να σωθούν.

ΠΗΓΗ:

Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον,

Ορθόδοξος Τύπος

ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΥΡΗΝΕΙΑΣ ΚΥΡΟΥ ΠΑΥΛΟΥ

ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΥΡΗΝΕΙΑΣ ΚΥΡΟΥ ΠΑΥΛΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

===========

Ανεπαύθη εν Κυρίω ο Μητροπολίτης Κυρηνείας κυρός Παύλος.

Ο μεταστάς υπήρξε πρόμαχος των δικαίων του Κυπριακού Ελληνισμού και πολέμησε σθεναρά όλες τις αντεθνικές λύσεις που προτάθηκαν κατά καιρούς ή και υπήρξαν πιέσεις για να γίνουν αποδεκτές.

Στα εκκλησιατικά θέματα τήρησε εν πολλοίς παραδοσιακή γραμμή.

ΣΚΙΕΡΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ

________

Σκιερές πλευρές της στάσης του αειμνήστου έναντι του Οικουμενισμού ήταν το γεγονός ότι υπέγραψε μαζί με τον αείμνηστο Μητροπολίτη Μόρφου Χρύσανθο - που εκπροσωπούσαν τότε την Εκκλησία της Κύπρου στο διάλογο με τους Παπικούς - την προδοτική συμφωνία του Μπαλαμάντ.

Το ίδιο συνέβηκε με την αντορθόδοξη συμφωνία του Σαμπεζύ.

Συμμετέσχε επίσης στον οικουμενιστικό εσπερινό που πραγματοποιήθηκε στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ιωάννη στη Λευκωσία με τους Αγγλικανούς (επί Αρχιεπισκοπίας του αείμνηστου Χρυσοστόμου Α΄) και σε άλλες συμπροσευχές με μη Ορθοδόξους.

ΟΙ ΘΕΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΣΤΑΝΤΟΣ

_________

Στα θετικά στοιχεία της προσφοράς του πρέπει να καταγραφεί το γεγονός ότι ανεκάλεσε δημόσια την υπογραφή του για τις συμφωνίες του Μπαλαμάντ και του Σαμπεζύ, υποστήριζε την έξοδο της Εκκλησίας της Κύπρου από το Π.Σ.Ε., έγραφε τακτικά άρθρα εναντίον του Οικουμενισμού και αρνήθηκε να παραστεί στις εκδηλώσεις κατά την υποδοχή του Πάπα στην Κύπρο.

Επίσης πρέπει να σημειωθεί ότι έλεγχε με τη δέουσα αυστηρότητα τους σχισματικούς και αιρετικούς Παλαιοημερολογίτες με τη λιπαρή θεολογική παιδεία που κατείχε.

Απέρριψε επίσης τη διαστροφική ερμηνευτική του Καθηγητή Βλάσιου Φειδά, ο οποίος προσπάθησε ανεπιτυχώς να αποδείξει σύμφωνες, με το Κανονικό Δίκαιο της Εκκλησίας, τις συμπροσευχές με τους αιρετικούς.

ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΤΟΥ ΑΣΚΗΤΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

________

Να σημειωθεί επίσης ότι ο μεταστάς, επί σειρά ετών, έλεγχε συστηματικά και με παρρησία - από άμβωνος και διά ζώσης - τις αντιευαγγελικές θέσεις για τις σχέσεις των συζύγων του αείμνηστου Ιωσήφ Βατοπαιδινού τις οποίες υιοθέτησε ο Μητροπολίτης Λεμεσού και οι Βατοπαιδινοί.

Παιδί πολύτεκνης οικογένειας ο ίδιος επέζησε επειδή η ταπεινή και ευλαβέστατη μητέρα του αρνήθηκε να κάνει έκτρωση που της συνιστούσαν οι γιατροί επειδή έπασχε από φοβερή αρρώστια.

Ετσι έδειχνε πάντοτε πολλή αγάπη προς τους πολύτεκνους και ήταν φλογερός πολέμιος των εκτρώσεων.

ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΜΑΧΑΙΡΑ, ΠΡΩΤΟΣΥΓΚΕΛΟΣ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΥΡΗΝΕΙΑΣ

_________

Ως ηγούμενος της Ιεράς Μονής Μαχαιρά κατόρθωσε να απαλλάξει από κάθε αρνητικό στοιχείο τη Μονή από μη πνευματικές καταστάσεις που κληροδότησε από το παρελθόν.

Ως Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως και αργότερα ως επίσκοπος Κυρηνείας πολέμησε κάθε αντεθνική λύση και ζητούσε αδιάλλακτα την επιστροφή όλων των προσφύγων στις πατρογονικές του εστίες

Καλλιέργησε συστηματικά το κήρυγμα και την εξομολόγηση και η παραδοσιακή του εμφάνιση ενέπνεε τους πιστούς.

Το ποίμνιό του μετά την εισβολή ήταν διασκορπισμένο σε όλη την ελεύθερη Κύπρο γι’ αυτό και περιόδευε συστηματικά τη μεγαλόνησο και νουθετούσε τους πιστούς και μάλιστα τους πρόσφυγες Κερυνιώτες.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΒΑΠΤΙΣΗ ΤΗΣ ΑΕΙΜΝΗΣΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΛΗΡΙΔΟΥ

_________

Διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στον προσηλυτισμό στην Ορθοδοξία και στη βάπτιση της αείμνηστης Ειρήνης (προηγουμένως Λιλής) Κληρίδη συζύγου του τέως προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Γλαύκου Κληρίδη.

ΤΟ ΟΔΥΝΗΡΟ ΚΑΤ’ ΑΜΦΩ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ

________

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του υπήρξαν δύσκολα. Από πολλές απόψεις μαρτυρικά. Κατεβλήθη από την οδυνηρή ασθένεια αλλά και από τις θλίψεις και το μαρτύριο της συνειδήσεως που του επέβαλαν όσοι ήθελαν να τον ρυμουλκήσουν με ανορθόδοξες μεθόδους στο στρατόπεδό τους.

Προσευχόμαστε Κύριος ο Θεός να τον αναπαύσει σε σκηνές δικαίων.

Αιωνία αυτού η μνήμη!

Μεταφέρουμε στη συνέχεια την είδηση που μας έδωσε την αφορμή για τον πιο πάνω σκέψεις για το Μητροπολίτη Κυρηνείας κυρό Παύλου.

*****

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

==============

Με βαθιά θλίψη η Ιερά Σύνοδος της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Κύπρου αγγέλλει προς το Χριστεπώνυμο πλήρωμα της Ιεράς Μητρόπολης Κυρηνείας, και γενικότερα προς τον Κυπριακό Ελληνισμό, την εκδημία προς τον Κύριον του αειμνήστου Μητροπολίτη Κυρηνείας Παύλου.

Ο αείμνηστος Μητροπολίτης εκοιμήθη, χθές Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2011, και ώρα 24.00’.

Το σκήνωμα του αοιδίμου Μητροπολίτη θα εκτεθεί σε λαϊκό προσκύνημα αύριο, Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2011 από τις 8:00 το πρωΐ στον Ιερό Ναό Απ. Ανδρέα Πλατύ Αγλαντζιάς.

Η κηδεία του αειμνήστου Μητροπολίτη θα τελεσθεί στον αύριο, Δευτέρα, και ώρα 14.00’ μ.μ., στον ίδιο Ιερό Ναό. Της κηδείας θα προστεί η Α.Μ. ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος Β΄, συμπαραστατούμενος από τα μέλη της Ιεράς Συνόδου.

Η ταφή θα γίνει σε οικογενειακό τάφο στη Λάρνακα.

Από το Γραφείο της Ιεράς Συνόδου,
2 Οκτωβρίου 2011.

Βιογραφικό σημείωμα του μακαριστού Μητροπολίτου Κυρηνείας Παύλου

___________

῾Ο μακαριστός Μητροπολίτης Κυρηνείας Παῦλος ἐγεννήθη εἰς τήν Λάρνακα τήν 21ην Νοεμβρίου 1945. Μετά τήν ἀποφοίτησίν του ἀπό τήν ᾿Αγγλικήν Σχολήν Λευκωσίας, ἔτυχε καί τοῦ ἀπολυτηρίου τοῦ Παγκυπρίου Γυμνασίου. ῾Υπηρέτησε τήν στρατιωτικήν του θητείαν εἰς τήν ᾿Εθνικήν Φρουράν καί ἐφοίτησεν εἰς τήν Θεολογικήν Σχολήν τοῦ Πανεπιστημίου ᾿Αθηνῶν, ὡς ὑπότροφος τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος, τυχών τοῦ πτυχίου τῆς Θεολογίας τό 1972.

Μετά τήν ἐπάνοδόν του εἰς τήν Κύπρον, ὑπηρέτησεν ὡς λαϊκός ἱεροκῆρυξ καί κατηχητής τῆς ῾Ιερᾶς ᾿Αρχιεπισκοπῆς. ῾Υπηρέτησεν, ἐπίσης, ὡς Καθηγητής εἰς τήν ῾Ιερατικήν Σχολήν «᾿Απόστολος Βαρνάβας» καί μετά ταῦτα εἰς τήν Δημοσίαν Μέσην ᾿Εκπαίδευσιν, ἐν ἀποσπάσει, εἰς τήν ᾿Αγγλικήν Σχολήν Λευκωσίας.

Τό 1977, κατόπιν διαγωνισμοῦ, ἔτυχεν ὑποτροφίας ὑπό τοῦ ῾Ιδρύματος Κρατικῶν ῾Υποτροφιῶν (Ι.Κ.Υ.) ῾Ελλάδος καί μετεξεπαιδεύθη εἰς τήν ῾Ιστορίαν καί Θεολογίαν τῆς Λατρείας ἐπί τριετίαν εἰς τό Πανεπιστήμιον τῆς ᾿Οξφόρδης. Τό 1985 ἀνηγορεύθη ὑπό τοῦ ἐν λόγῳ Πανεπιστημίου Διδάκτωρ τῆς Φιλοσοφίας (Ph.D.), κατόπιν ὑποβολῆς διατριβῆς μέ θέμα· «Τhe Eucharistic Theology of Nicholas Cabasilas» (῾Η Εὐχαριστιακή Θεολογία τοῦ Νικολάου Καβάσιλα).

Εἰς τάς τάξεις τοῦ ἱεροῦ κλήρου εἰσῆλθε τό 1980, χειροτονηθείς εἰς Διάκονον τήν 14ην Σεπτεμβρίου ὑπό τοῦ Θεοφιλεστάτου Χωρεπισκόπου Σαλαμῖνος κ. Βαρνάβα.

Τήν 4ην ᾿Οκτωβρίου 1981, χειροτονηθείς εἰς Πρεσβύτερον καί προχειρισθείς εἰς ᾿Αρχιμανδρίτην ὑπό τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Α´, διωρίσθη ὡς προϊστάμενος τοῦ ἱεροῦ Ναοῦ ᾿Αποστόλου Βαρνάβα Δασουπόλεως.

Τήν 23ην ᾿Οκτωβρίου 1988 προεχειρίσθη καί ἐνεθρονίσθη ὑπό τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Α´ ῾Ηγούμενος τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς Μαχαιρᾶ.

Tήν 4ην Νοεμβρίου 1993 ἀνέλαβε καθήκοντα Πρωτοσυγκέλλου τῆς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως Κυρηνείας.

Τήν 5ην ᾿Απριλίου 1994 ἐξελέγη διά μυστικῆς ψηφοφορίας κλήρου καί λαοῦ Μητροπολίτης Κυρηνείας, χειροτονηθείς εἰς ᾿Επίσκοπον καί ἐνθρονισθείς τήν 10ην ᾿Απριλίου 1994 ἐν τῷ ἱερῷ Ναῷ Εὐαγγελισμοῦ Παλλουριωτίσσης.

Αντεπροσώπευσε τήν ᾿Εκκλησίαν Κύπρου εἰς τήν δίκην τῶν Ψηφιδωτῶν τῆς Κανακαρίας καί συμμετέσχεν ὡς μέλος ἀντιπροσωπειῶν τῆς ᾿Εκκλησίας εἰς διαφόρους διαχριστιανικούς διαλόγους τόσον εἰς τήν Κύπρον ὅσον καί εἰς τό ἐξωτερικόν.

ΠΗΓΗ:

Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων “Ρομφαία”