ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ,ΑΡΧΙΜ. ΙΩΗΛ ΝΙΚΟΛΑΟΥ,ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΑ, ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

Αρχιμανδρίτου Ιωήλ Νικολάου, Ιδέες και πρόσωπα, σκέψεις και γεγονότα, (Άρθρα και ομιλίες), Έκδ. Ιερού Ναού Αγίου Νεκταρίου, Πρέβεζα 2021, σσ. 100.

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

 

Καρποί της ποιμαντικής του έγνοιας, εύχυμοι και καλοί εις βρώσιν θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν τα άρθρα και οι ομιλίες που αποτελούν το περιεχόμενο του παρόντος βιβλίου του καλού κληρικού. Το δωρικό και απέριττο του ύφους ελκύει τον αναγνώστη. Εχει αντιληφθεί από καιρό ότι οι ευσεβείς φλυαρίες απλώς κουράζουν και απωθούν.

 

Αναφορικά με το περιεχόμενο των άρθρων σημαίνουσα θέση καταλαμβάνουν εορτές της Εκκλησίας, κυρίως από τη Σαρακοστή. Ιδιαίτερη εντύπωση προξένησε στον γράφοντα το άρθρο που τιτλοφορείται Ο Ασκητής της αγάπης και αναφέρεται βασικά στον Άγιο Παϊσιο τον Αγιορείτη. Μέσα σε πέντε σελίδες καταφέρνει να σκιαγραφήσει με επάρκεια την προσωπικότητα του Αγίου Γέροντα. 

Αντιγράφω ένα μικρό απόσπασμα: “Ο Άγιος Παίσιος ο Αγιορείτης είναι ένα δώρο του Θεού στον κόσμο. Είναι ένα γνήσιος μαθητής του Χριστού, χαρισματούχος Γέροντας και ασκητής της αγάπης. Σεμνός, απλός, ταπεινός και φλογερός καθώς ήταν λάτρευσε το Θεό και αγάπησε τον άνθρωπο. Είναι ένας από τους μεγάλους αγίους των ημερών μας, σύγχρονος, δημοφιλής, λαοφιλής, και πολυαγαπημένος, είναι μιά από τις άγιες μορφές που κλέϊσαν (στόλισαν και δόξασαν) με τις αρετές και το ορθόδοξο ήθος τους το Άγιον Όρος και ολόκληρη την 

Εκκλησία του Χριστού”. 

Σ’ ένα άλλο άρθρο του επιγραφόμενον Αινείτε τον Κύριον ασχολείται επιτυχώς με την απόδοση στη νεοελληνική Ψαλμών του Δαυίδ και συγκεκριμένα των Ψαλμών 135, 148, 149 και 150. 

Παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από τον Ψαλμό 148: “Αινείτε τον Κύριο και από τη γη: τα θαλάσσια κήτη και όλες οι θάλασσες. Αινείτε τον Κύριοτο πυρ των αστραπών, το χιόνι, οι κρύσταλλοι των πάγων, ο ορμητικός άνεμος της καταιγίδας, τα οποία υπακούουν στο λόγο του 

προστάγματός Του". 

Πρόκειται για μια ισορροπημένη μετάφραση, που από τη μια δεν απομακρύνεται από το κείμενο των Ο΄ και από την άλλη αποδίδει τις έννοιες στην απλή γλώσσα. Ο έπαινος στον ακούραστο εργάτη του νοητού αμπελώνος είναι διπλός. Από την μια οικοδομεί και από την άλλη συνεισφέρει στην αποπεράτωση του ναού του Αγίου Νεκταρίου. Η χάρη του σημειοφόρου Αγίου να τον ενισχύει εν παντί.

ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ,ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

 

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

Του Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

=====

Η αληθινή πίστη έχει τα ακόλουθα γνωρίσματα:

1.) Πληροφορεί μυστικά τον πιστεύοντα για την αλήθεια της πίστεώς του.

2.) Κατευθύνει τα διαβήματά του στον δρόμο της αλήθειας.

3.) Τον γεμίζει με ελπίδα που είναι παντοτινή, αμείωτη, καθαρή από κάθε φόβο και κάθε μεταμέλεια και έχει μέσα της την πληρότητα της 

ευδαιμονίας.

4.) Τον γεμίζει με θερμή και ενεργό αγάπη προς τον Θεό και τον πλησίον.

5.) Δίνει τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.

6.) Χορηγεί άφθονα τους καρπούς της χάριτος του Αγίου Πνεύματος.

7.) Αναπλάθει τον άνθρωπο που έχει διαφθαρεί από τις αμαρτίες.

8.) Αγιάζει τον πιστό και τον αναδεικνύει εργάτη έργων αγαθών και εικόνα Θεού.

9.) Αποκαλύπτει τον Θεό στους 

πιστεύοντες.

10.) Έχει θείες ηθικές αρχές.

11.) Χορηγεί ηθικό σθένος στους πιστούς.

12.) Έχει μαρτυρίες ουράνιες, επίγειες και υποχθόνιες.

13.) Γεμίζει τον πιστό με ηθική δύναμη, πάνω στην οποία, σαν σε αράγιστη πέτρα, θραύεται κάθε κακό, κάθε απειλή, κάθε κίνδυνος που έρχονται από έξω. Και

14.) Ανεβάζει τον άνθρωπο υπεράνω των νόμων της φύσεως και νικά την τάξη της φύσεως.

 

Η πίστη που έχει όλα αυτά τα γνωρίσματα είναι αληθινή· επειδή δε η πίστη που έχει περιεχόμενο τον Ιησού Χριστό έχει όλα αυτά τα γνωρίσματα, άρα η πίστη του Ιησού είναι η αληθινή πίστη. 

ΠΗΓΗ:

Από το βιβλίο: Νεκταρίου Κεφαλά Μητροπολίτου Πενταπόλεως, Ιερών και φιλοσοφικών λογίων θησαύρισμα. Εν Αθήναις 1895, σελ. 7.

Απόδοση στα Νέα Ελληνικά για την Κ.Ο.

Ιστολόγιο “Κοινωνία ορθοδοξίας”

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ,ΣΕΒ. ΓΟΥΙΝΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ,ΠΕΤΡΟΣ ΖΌ ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ (1997-2004)

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

Μητροπολίτου Γουινέας Γεωργίου, Πέτρος Ζ΄ ο  οραματιστής Πατριάρχης (1997-2004), έκδ. Συνδέσμου Φιλίας Ελλάδος-Γουινέας, Αθήνα 2014, σσ. 670.

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

 

Τεράστιος όγκος αρχειακού υλικού παρατίθεται ενώπιόν μας, καρπός του πολλού κόπου και της καθόλου ευκαταφρόνητης έρευνας του Σεβασμιώτατου Γουινέας κ. Γεωργίου. 

Αντικείμενο του συγγραφέως είναι ουσιαστικά οι περιοδείες του μακαρία τη λήξει γενομένου Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας κ. κ. Πέτρου Ζ΄. Κληρικός του παλαίφατου πατριαρχείου της Μεγάλης πολέως Αλέξανδρειας και πάσης Αφρικής ο μακαριστός Πέτρος ανεδείχθη επίσκοπος Καμερούν και υπηρέτησε την εκεί ιεραποστολική μητρόπολη μέχρι την εκλογή του στο θρόνου του Αποστόλου Μάρκου στα 1997, μετά το θάνατο του πατριάρχη Παρθένιου. 

Στόχος του βιβλίου είναι η παρουσίαση των περιοδειών του Πατριάρχη Πέτρου Ζ΄. 

Αυτές μπορούν να διακριθούν σε δύο μέρη: 

α.) Οι ιεραποστολικές του περιοδείες ανά την αχανή αφρικανική ήπειρο από την Αίγυπτο στην Τανζανία, από την Γκάνα στην Αιθιοπία, την Κένυα, το Σουδάν, τη Ζιμπάμπουε, τη Νότιο Αφρική… και  

β.) Οι επισκέψεις του σε χώρες της Ευρώπης, όπως τη Σερβία, Πολωνία, Τουρκία, Ιταλία, Αγγλία, και κυρίως την Ελλάδα και την Κύπρο. 

Αντιγράφουμε εδώ ένα απόσπασμα από την ομιλία του στην Κινσάσα του Κονγκό στις 5.4.2004 στην ενθρόνιση του μακαριστού Μητροπολίτου Κεντρώας Αφρικής Ιγνατίου: «Θέλω εδώ να αναπτυχθεί η Ιεραποστολή, στην πρωτεύουσα. Θέλω να δέσει η όλη προσπάθεια στη χώρα αυτή της δημοκρατίας του Κονγκό. Κανάγκα, Κινσάσα, Κολουέζι κι όπου αλλού ο Κύριος  θέλει.  Εκείνος εξ άλλου είναι η κεφαλή της Εκκλησίας, που σημαίνει είναι η κεφαλή της Ιεραποστολής. Εκείνος καθοδηγεί εμάς τους εντολοδόχους του Θεού. Εμείς έχομε την διάθεση. Από σας περιμένουμε να ενθαρρύνετε την προσπάθεια αυτή. Έχομε χρέος, είναι καθήκον μας, τις δωρεές του Θεού 

να τις μεταφέρουμε σε 

κάθε συνάνθρωπο μας». 

Θα ήταν παράλειψη μεγάλη να μην αναφερθούμε στο γεγονός ότι ο μακαριστός Πατριάρχης αποκατέστησε με Συνοδική Διαγνώμη Αποκατάστασης τον Άγιο Νεκτάριο, που είχε αδικηθεί κατάφωρα από το πατριαρχείο Αλεξανδρείας. 

Τέλος το φωτογραφικό υλικό (σελ. 530-670) είναι ακόμη μια απόδειξη της αξίας του όλου έργου αλλά και του ιδρώτα του Σεβασμιώτατου Γουινέας κ. Γεωργίου. 

ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ,Η ΕΛΠΙΔΑ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ

 

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ,ΑΡΧΙΜ.ΙΩΗΛ ΝΙΚΟΛΑΟΥ,ΚΛΑΔΟΙ ΕΛΑΙΑΣ,ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ ΑΜΠΕΛΟΥ

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

Αρχιμ. Ιωήλ Νικολάου, Κλάδοι ελαίας, γεννήματα αμπέλου, Ένα παράδοξο, έκδ. Ιερού Ναού Αγίου Νεκταρίου, Πρέβεζα 2020, σσ. 172.

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

 

Απτόητος από τον κόπο και ακατάβλητος από τις δυσχέρειες ο καλός λευίτης επιμένει να χρησιμοποιεί τον κάλαμο, όχι προς ίδιον όφελος, αλλά για την οικοδομή των αδελφών και την οικοδόμηση του οίκου του Θεού, ήγουν της εκκλησίας του Αγίου Νεκταρίου της πόλεως όπου διακονεί. 

Συμφωνούμε απολύτως με την επισήμανση του Μητροπολίτου Πρεβέζης ότι «τη σύνδεση με τα γεγονότα του εορτολογίου, αυτή τη στενότερη και ιδιαίτερη γνωριμία με τους αγίους, τη σύναψη δεσμών οικειότητας και φιλίας με τους οσίους, τους μάρτυρες και τους ιεράρχες έχει σκοπό να υποβοηθήσει με το νέο του βιβλίο» ο Πανοσιολογιώτατος συγγραφέας.

Έντονη είναι η πικρία και η αγανάκτηση του π. Ιωήλ Νικολάου για την βεβήλωση, για μια ακόμη φορά, της Αγίας Σοφίας. 

Συμφωνούμε και προσυπογράφουμε ότι «ο Ιουστινιανός δεν έκτισε τζαμί, αλλά χριστιανικό ναό. Δεν μπορούν οι κουρτίνες να σκεπάσουν το φως της αλήθειας που εκπέμπουν οι τοιχογραφίες και τα ψηφιδωτά της Αγίας Σοφίας. Θλιβόμαστε. Πονάμε. Συγκλονιζόμαστε. Ράγισαν οι καρδιές μας. Όλα όμως ,συμβαίνουν για κάποιο λόγο. «Κρίμασιν οις οίδε Κύριος. Κατά παραχώρηση Θεού». 

Ιδιαιτέρως θα ήθελε ο γράφων να σταθεί στο εκτενές και περιεκτικό άρθρο του συγγραφέα για τη Συγχώρηση. Εκεί σημειώνει και το εξής αξιοπρόσεκτο: «Πολλοί κάνουν το λάθος να πιστεύουν πως η συγχώρεση είναι αδυναμία. Και όμως, δεν είναι! Είναι απλή παραδοχή των πραγμάτων «ως έχουν». Όλοι κάνουμε λάθη και κανείς δεν είναι τέλειος. Οπότε μένει μόνο να προσπαθείς να απαγκιστρώνεσαι από αυτά που σε πονάνε…». 

Και ένα τελευταίο σχόλιο: Ευχόμαστε ο εν Αγίοις Πατήρ ημών Νεκτάριος ο θαυματουργός, του οποίου εορτάσαμε κατά το λήξαν έτος 2020 τα εκατό χρόνια από την κοίμηση, να αξιώσει τον ρέκτη υπηρέτη του ιερού θυσιαστηρίου λειτουργήσει στο εγγύς μέλλον την εκκλησία του φερωνύμου Αγίου. Γένοιτο!

Π. ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΥ, ΑΓΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ ΠΡΟΤΥΠΟ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ

 ΑΓΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ

ΠΡΟΤΥΠΟ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Οι τακτικοί αναγνώστες του ιστολογίου γνωρίζουν ότι αποφεύγω συστηματικά να αναρτώ εκτενή κείμενα, επειδή γνωρίζω -με απόλυτη βεβαιότητα- ότι δεν διαβάζονται από την συντριπτική πλειοψηφία των αναγνωστών.

Γι’ αυτό, όταν θέλω να αναρτήσω εκτενές κείμενο

1.) Το δημοσιεύω τμηματικά,

2.) Δημοσιεύω μόνο περίληψη ή εκτενές απόσπασμα από αυτό,

3.) Το δημοσιεύω ολόκληρο, αλλά αφού κάνω πολλή επεξεργασία του κειμένου. Δηλαδή το χωρίζω αυθαίρετα σε ενότητες, βάζω αυθαίρετα επικεφαλίδες στις ενότητες κτλ.

Είναι οι μόνοι τρόποι που βρήκα ότι με βοηθούν να δώσω στην δημοσιότητα ένα αξιόλογο εκτενές κέιμενο.

Αλλοιώς, αν το παραθέσω όπως μου το στέλλουν να το δημοσιεύσω, γνωρίζω -όπως ανέφερα- με απόλυτη βεβαιότητα ότι αποκλείεται να διαβαστεί εκτός από ελάχιστους, οπότε προς τι η ανάρτηση του; 

Στην προκειμένη περίπτωση, αναδημοσιεύω -κατ’ εξαίρεση- το εκτενές κείμενο της κ. Σοφίας Χατζή και του π. Εμμανουήλ Γιαννούλη με την ελπίδα ότι θα διαβαστεί από πολλούς. 

Το κείμενο είναι πολύ ευανάγνωστο επειδή αφορά την ζωή και τις σχέσεις δύο σύγχρονων Αγίων: Του Αγίου Νεκτάριου και του Αγίου Φιλόθεου Ζερβάκου.

Για τον Άγιο Νεκτάριο τον θαυματουργό δεν χρειάζονται συστάσεις. Είναι ο μεγάλος Άγιος του 20ού αιώνα που βρίσκεται θρονιασμένος στην καρδιά όλων των πιστών.

Ο Άγιος Φιλόθεος Ζερβάκος υπήρξε στενός και αγαπητός μαθητής του Αγίου Νεκταρίου.

Μου δόθηκε η ευλογία αναξίως να γνωρίσω οκτώ από τους σύγχρονους Αγίους. Ήτοι τον Άγιο Φιλούμενο τον Νεομάρτυρα, τον Άγιο Παίσιο, τον Άγιο Καλλίνικο Εδέσσης, τον Άγιο Πορφύριο, τον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη, τον Άγιο Σωφρόνιο του Έσσεξ και τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, τον κατεξοχήν μέντορά μου στην Θεολογία. 

Όλοι -φυσικά- με εντυπωσίασαν βαθειά.

Η γνωριμία μου με τον Άγιο Φιλόθεο Ζερβάκο με κατένυξε και μου έδωσε ακόμη περισσότερη κατάνυξη και δέος από ότι η γνωριμία μου με τους άλλους επίσημα Αγιοκαταταγμένους σύγχρονους Αγίους.

Μόνον που τον έβλεπες κατανοούσες και πριν ακούσεις τους λόγους ωφελείας που έλεγε, ότι ήταν άνθρωπος “ουκ εκ του κόσμου τούτου”. Ζούσε στην γη, αλλά πολιτευόταν ως οικιστής του Παραδείσου. 

Στο πρόσωπό του είχε απόλυτη ισχύ η ρήση από το “Γεροντικό” “αρκεί μοι η θέα του προσώπου σου.” 

Ας αναφέρω, μάλιστα, ότι ο ισχυρισμός ότι σε ωφελούσε ακόμη και η θέα του προσώπου του Αγίου Φιλόθεου (Ζερβάκου) δεν είναι απλά δική μου εκτίμηση. Το ίδιο μου είπε και ο μακαριστός Σέρβος Μητροπολίτης Μαυροβουνίου κύρος Αμφιλόχιος (Ράντοβιτς).

Τα πνευματικά παιδιά του Αγίου Φιλόθεου Ζερβάκου είναι πολλά. Αναφέρω δειγματοληπτικά τους Μητροπολίτη Φλωρίνης Αυγουστίνο (Καντιώτη) και Γέροντα Επιφάνιο (Θεοδωρόπουλο).

Είναι μοναδικό ευτύχημα ότι τώρα στην Ιερά Μονή Λογγοβάρδας εγκαταβιώνουν ευλαβέστατοι Ιερομόναχοι και μοναχοί με ορθόδοξο ομολογιακό φρόνημα που ζουν και πολιτεύονται σύμφωνα με το φρόνημα του Αγίου Φιλοθέου (Ζερβάκου).

ΕΤΣΙ ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΕΚΤΑΡΙΟ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΜΟΥ ΑΓΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ

 ΕΤΣΙ ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΕΚΤΑΡΙΟ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΜΟΥ ΑΓΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ 

Του π. Εμμανουήλ Γιαννούλη - Σοφίας Χατζή

=====

Στη ζωή μας πάνω στη γη η συνάντηση μεταξύ ορισμένων ανθρώπων συμβαίνει μερικές φορές σε ιερή στιγμή. Καθορισμένη από τον Ουρανό. Η συνάντηση τέμνει τον χρόνο και βεβαιωνόμαστε ότι ο Θεός μάς έχει μόνιμα στη θεραπευτική Του έγνοια. Ο Όσιος γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος ήταν γείτονας στην Πάρο με την οικογένεια των παππούδων του ιερέα πρωτοπρεσβυτέρου Εμμανουήλ Γιαννούλη, πατέρα δέκα παιδιών και πολλών εγγονών σήμερα. Όταν μετακόμισαν στην Αίγινα οι παππούδες του, ο Γέροντας Φιλόθεος περνώντας από το σπίτι τους για να προσκυνήσει στον Ναό του αγίου Νεκταρίου εξομολογούσε στην αυλή της γιαγιάς του.

Κατά συνέπεια ως παιδί ο π. Εμμανουήλ ξεκινά τη ζωή του με δυνατές εικόνες και διηγήσεις που χρόνια αργότερα τις κατανοεί με όλο και πιο μεστή σκέψη. Καταγράφει πρόσωπα και πράγματα, μαρτυρίες και σχέσεις μεταξύ αγίων ανδρών, του αγίου Νεκταρίου με τον όσιο γέροντα Φιλόθεο Ζερβάκο. Θα μοιραστεί τις μνήμες του με τους αναγνώστες της Ορθόδοξης Αλήθειας.

Είναι πτυχιούχος της Νομικής και της Θεολογικής Σχολής του Ε.Κ.Π.Α. Γεννήθηκε και ζει στην Αίγινα, από το 1981 είναι τακτικός εφημέριος στον Μητροπολιτικό ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου και αγίου Διονυσίου Αιγίνης. Η κουβέντα θα αρχίσει με τη διήγηση της πρώτης συνάντησης του νεαρού Κωνσταντίνου Ζερβάκου με τον άγιο Νεκτάριο στην Αθήνα:

 

«Ο Άγιος Νεκτάριος, ως Διευθυντής της Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών, λειτουργούσε και κήρυττε ταυτόχρονα σε Ι. Ναούς σε ολόκληρο το λεκανοπέδιο της Αττικής, μάλιστα χοροστάτησε και σε Αγρυπνίες που τελούσε ο Άγιος παπα-Νικόλας Πλανάς στο εκκλησάκι του Προφήτου Ελισσαίου, με ιεροψάλτες τους Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και Αλέξανδρο Μωραϊτίδη. Εκεί εκκλησιαζόταν και ο τότε εικοσάχρονος Κωνσταντίνος Ζερβάκος (ο μετέπειτα Γέροντας Φιλόθεος), ο οποίος υπηρετούσε τη στρατιωτική θητεία του στην Αθήνα, κατά το έτος 1902.

Από τότε ο Άγιος Νεκτάριος έγινε ο πνευματικός του. Με την αφυπηρέτησή του από τον Στρατό ανακοίνωσε στον Άγιο Πενταπόλεως την πρόθεσή του να γίνει μοναχός στο Άγιον Όρος. Ο Άγιος τον συμβούλευσε να εγκαταβιώσει στην ονομαστή τότε Ι. Μονή Λογγοβάρδας στην Πάρο. Η καρδιά όμως του νεαρού Κωνσταντίνου βρισκόταν στο Άγιον Όρος! Έτσι, το1907 (την εποχή δηλ. που διεξαγόταν ο τραχύς Μακεδονικός Αγώνας) έφτασε στην τότε τουρκοκρατούμενη Θεσσαλονίκη, με σκοπό στη συνέχεια να μεταβεί στο Άγιον Όρος. Οι Οθωμανοί όμως τον πέρασαν για κατάσκοπο, τον φυλάκισαν στον Λευκό Πύργο και σχεδίαζαν να τον θανατώσουν... Τον ελευθέρωσε θαυματουργικά ο Άγιος Δημήτριος, ο οποίος εμφανίστηκε οφθαλμοφανώς στον Τούρκο Διοικητή!

Μετανοιωμένος τότε για την παρακοή του κατέβηκε στον Πειραιά και από εκεί με άλλο πλοίο ταξίδεψε για την Πάρο. Τότε θυμήθηκε και τα προφητικά λόγια του Αγίου Πενταπόλεως: «Όπου και να πας, στη Λογγοβάρδα θα καταλήξεις». Εκεί, ο Ηγούμενος Ιερόθεος Βοσυνιώτης τον έκανε δόκιμο μοναχό και του έδωσε το όνομα του Οσίου Φιλοθέου του εν Άθω. Ήταν το έτος 1910, όταν με την ευλογία του Ηγουμένου αυτή τη φορά αξιώθηκε να προσκυνήσει στο Άγιον Όρος. Με την επιστροφή του, όμως, συνελήφθη και φυλακίστηκε πάλι από τους Τούρκους.

Ο Πολιούχος όμως της Θεσσαλονίκης και αυτήν τη φορά άνοιξε θαυματουργικά τις θύρες της φυλακής και τον οδήγησε έξω! Βγαίνοντας από το μπουντρούμι, γονάτισε και προσευχήθηκε θερμά, ικετεύοντας τον Θεό. Δυο χρόνια μετά, ανήμερα της εορτής του Αγίου Δημητρίου, στις 26 Οκτωβρίου 1912, ο Ελληνικός Στρατός θα έμπαινε θριαμβευτικά στην πόλη, λίγες μόλις ώρες πριν καταφθάσουν εκεί οι Βούλγαροι!

Ελεύθερος πια, δοξάζοντας τον Θεό και τον Μυροβλύτη Άγιό Του, ο π. Φιλόθεος κατέβηκε στον Πειραιά και από εκεί με πλοίο ταξίδεψε στην Αίγινα. Επιθυμία του ήταν να συναντήσει εκεί τον πνευματικό του Πατέρα, τον Άγιο Νεκτάριο, ο οποίος από το Πάσχα του 1908 είχε ήδη εγκατασταθεί στην Ι. Μονή της Αγ. Τριάδος. Την Αίγινα επισκέφτηκε ο Γέροντας και κατά το έτος 1912, θέλοντας να λάβει πνευματικές συμβουλές από τον Πνευματικό του Πατέρα και να διδαχθεί «ιδίοις όμμασι» τον τρόπο με τον οποίο ο Άγιος Νεκτάριος τελούσε τη Θεία Λειτουργία...»

Ο π. Εμμανουήλ θα μας μεταφέρει τις συμβουλές που του έδωσε σε προσωπικό επίπεδο ο κατάκοιτος γέροντας Φιλόθεος, ένα χρόνο πριν την κοίμησή του, το καλοκαίρι του 1979:

Η απάντηση του Γέροντα σε προηγούμενη επιστολή, την οποία είχα αποστείλει στην Πάρο με την ευκαιρία της χειροτονίας μου, ήρθε: Εν Πάρω τη 12/5/1979 “Eνθυμήθην ότι όταν εχειροτονήθην Διάκονος και Ιερεύς, ήλθα εις την Αίγινα όπου έζη ο πνευματικός μου Πατήρ Άγιος Νεκτάριος και τω εζήτησα να με ευχηθεί, να με ευλογήσει και να μου δώσει τας αναγκαίας συμβουλάς. Πάντοτε ενθυμούμαι και δεν το λησμονώ.

Πρώτον έβγαλε τον ξύλινον Σταυρόν τον οποίον είχε πάντοτε μαζί του και με εσταύρωσε και κατόπιν εσήκωσε την δεξιάν Του και με ηυλόγησε και μοι είπεν να είσαι εσαεί φιλόθεος και ταπεινός. Αυτάς τας δύο συμβουλάς και εγώ σου δίδω… μου ζητείς συμβουλάς διά το στάδιον των πνευματικών αγώνων εις ο εισήλθες. Είμαι Γέρων, έφθασα εις βαθύτατον γήρας και συνεγήρασάν μοι οφθαλμοί, χείρες, πόδες, νους, γλώσσα, όλα τα μέλη και ου δύναμαι”.»

Οι συγκλονιστικές μαρτυρίες παιδιών: «Ήταν σαν να πατούσε στη γη, αλλά να υψώνεται στην Ωραία Πύλη».

Η σχέση από το παρελθόν του πατρός Εμμανουήλ με τον Όσιο Γέροντα Φιλόθεο, ακουμπά σε μια συγκυρία που τον γεμίζει ευγνωμοσύνη. Ο π. Εμμανουήλ αφηγείται:

«Η μητέρα μου γεννήθηκε στην Πάρο, όπου προπολεμικά ζούσε εκεί η πολυμελής οικογένεια των γονέων της. Συχνά πήγαιναν και στη Λογγοβάρδα, όπου Ηγούμενος ήταν ο π. Φιλόθεος. Στα επόμενα χρόνια η οικογένεια μετακόμισε στην Αίγινα. Μέσα στην δεκαετία, λοιπόν, του ΄60, όποτε ερχόταν στην Αίγινα ο π. Φιλόθεος για να προσκυνήσει τα Λείψανα του Αγίου Νεκταρίου, συνήθως περνούσε και από το σπίτι της γιαγιάς, όπου συγκεντρώνονταν οι συγγενείς για να εξομολογηθούν.

Σέβονταν πολύ τον Γέροντα, θυμάμαι μάλιστα πως φύλαγαν και το νερό από το ποτήρι που έπινε … “και το νερό του αγίασμα”, έλεγαν! Τότε μικρό παιδί ήμουν, και θυμάμαι ότι με πήγαν να εξομολογηθώ κι εγώ για πρώτη φορά στη ζωή μου! Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο Γέροντας Φιλόθεος κατέστη ο πρώτος μου πνευματικός. Αργότερα, ως φοιτητής, διατηρούσα αλληλογραφία μαζί του.»

Σε καιρούς που εκτυλίσσονται γεγονότα ζωηρής πνευματικής καρποφορίας, καλούνται κάποιοι να τα διακρίνουν, να τα θαυμάσουν και να τα διηγηθούν για να βρίσκουν καταφύγιο από τα βάσανα της καθημερινότητας, οι ίδιοι και οι επερχόμενες γενιές. Παιδιά και μεγαλύτεροι που είδαν τον άγιο Νεκτάριο παραδίδουν προφορικές μαρτυρίες που συγκεντρώνει ο π. Εμμανουήλ:

«Ο Άγιος Νεκτάριος, όταν ζούσε, συνήθιζε να κατεβαίνει με το γαϊδουράκι του στην πόλη της Αίγινας για ψώνια ή για άλλες εργασίες και Μυστήρια. Διανυκτέρευε στο Μετόχι της Μονής. Δεν υπήρχαν τότε πολλά σπίτια, μόνο δέντρα, μάλιστα έδενε το ζώο σε ένα πεύκο, μέσα στο κτήμα. Αρκετές φορές λειτούργησε σε Εκκλησίες του νησιού και στη Μητρόπολη. Συνδέθηκε έτσι πνευματικά με τον εφημέριο της Εκκλησίας, τον π. Παναγή Εμμανουήλ και την πρεσβυτέρα του Ελένη, αρκετές μάλιστα φορές φιλοξενήθηκε στο σπίτι του ιερέα.

Υποκύπτοντας στις παρακλήσεις των κατοίκων λειτούργησε στη Μητρόπολη και λύθηκε η φοβερή ανομβρία που μάστιζε το νησί. Κάποτε χοροστάτησε στην εξόδιο Ακολουθία ενός καλού ιερέα της Μητροπόλεως, του π. Νικολάου Μουτσάτσου. Μερικά παιδιά τότε είδαν τον Άγιο, σαν να μην πατούσε πάνω στη γη, αλλά να υψώνεται μπροστά στην Ωραία Πύλη. Τις επόμενες μέρες κυκλοφόρησε στην Αίγινα το εξής έμμετρο:

“Ο παπα- Νικόλας ο πονόψυχος παρέδωσε ψυχή και πάει!

Και ο Δεσπότης της Μονής, ντυμένος στα χρυσά, ψηλά πετάει ”.

Μια φορά ο άγιος Νεκτάριος πονούσε από κολικό στο νεφρό του. Γονάτισε μπροστά στην εικόνα του Αγίου Διονυσίου, στο τέμπλο, και τον παρακάλεσε να του πάρει τον πόνο. Ο πόνος αμέσως “κόπηκε μαχαίρι”! Και από ευγνωμοσύνη ο Άγιος Νεκτάριος κρέμασε τότε στην εικόνα του Ζακυνθινού Ιεράρχη ένα Αρχιερατικό του εγκόλπιο. Αυτό υπάρχει μέχρι σήμερα πάνω στην εικόνα του Αγίου Διονυσίου, δεξιά στο τέμπλο.»

«Αν γίνει εξέταση, θα βρουν το DNA του Αγ. Νεκταρίου πάνω στο φυλακτό μου!» 

Οι εκμυστηρεύσεις των κατοίκων του νησιού στον π. Εμμανουήλ Γιαννούλη βρίσκουν γόνιμο έδαφος, ανοίγουν τα μπαούλα της μνήμης και ως άλλα προικιά παραδίδονται σε κοινή θέα οι ιστορίες των παππούδων που είχαν την τιμή να μετέχουν στη Συνάντηση με τον Άγιο Νεκτάριο. Η διήγηση συνεχίζεται:

«Τέσσερα μικρά αγόρια βοηθούσαν τον Αγιο να ανεβάσει τα ψώνια στο γαϊδουράκι του. Κάποια μέρα ο Αγιος από ευγνωμοσύνη τους χάρισε από ένα φυλακτό. Τα τρία χάθηκαν, το τέταρτο διαγράφοντας μία θαυμαστή διαδρομή, διασώθηκε. Κάποιος που είχε αυτό το ιερό κειμήλιο για πολλά χρόνια στο σπίτι του, συγκινήθηκε και θεώρησε καλό να μου το δωρίσει. «Άν γίνει εξέταση, θα βρουν το D.N.A του Άγίου Νεκταρίου πάνω του… », μου είπε.

Επίσης μια ενορίτισσα μου διηγήθηκε πώς χτίστηκε το εκκλησάκι του αγίου Στυλιανού, κοντά στο κέντρο υγείας της Αίγινας: “Ο Άγιος Νεκτάριος υπέδειξε το μέρος και είπε στον παππού μου να το κτίσει! Ο παππούς Στέλιος ήταν αγωγιάτης και κουβαλούσε με την άμαξα τα υλικά, όταν ο Άγιος επισκεύαζε το μοναστήρι της αγίας Τριάδος. Έτσι συνδέθηκαν!

Κάποια μέρα, καθώς ανέβαινε ο παππούς με το άλογο, γυρίζει να δει το μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου και τι βλέπει; Ένα μαύρο σύννεφο είχε καλύψει πάνω το μοναστήρι! Αφήνει αμέσως το άλογο και ανεβαίνει με τα πόδια στο μοναστήρι της Αγίας Τριάδας. Μπαίνει μέσα και βλέπει τρία άτομα… Δικάζανε τον Άγιο! Γυρίζει τότε ο Άγιος και του κάνει νόημα με το χέρι λέγοντας: Μη στενοχωρείσαι, Στυλιανέ! Όλα καλά θα πάνε…”. Στη στιγμή, οι τρεις χάσανε το φως τους! Αμέσως έπεσε ο Άγιος στα γόνατα και προσευχήθηκε… Μετά από λίγο, τους ήρθε η όραση! Ευεργέτησε δηλ. ο Άγιος εκείνους που τον τυραννούσαν!

Κάθε μάρτυρας ενός θαύματος θα είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με το γεγονός που είδε με τα μάτια του. Η σχέση του με αυτό που είδε είναι σχέση μοναδική και προσωπική. Κανείς δεν μπορεί να υποκαταστήσει τον μάρτυρα στη μοναχική σχέση που τον συνδέει με το θαυμαστό συμβάν. Αυτό που τον λυτρώνει όμως είναι η διήγηση του γεγονότος στους ανθρώπους. Γι’ αυτό οι μαρτυρίες για τους Αγίους είναι φωτεινό υλικό στο κράμα της ιστορίας που διαμορφώνει την εξιστόρηση και γίνεται προβολέας στα σκοτάδια μας.

* Περισσότερες επιστολές και μαρτυρίες έχουν καταγραφεί στο βιβλίο του πατρός Εμμανουήλ Γιαννούλη «Ο Άγιος Νεκτάριος και ο Όσιος Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος» εκδόσεις ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ.

* Οι φωτογραφίες είναι από το προσωπικό αρχείο του π. Εμμανουήλ.

__________

Σοφία Χατζή

δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΛΗΘΕΙΑ, 25.11.2020

 

ακούστε σχετική εκπομπή της Πειραϊκής Εκκλησίας :

https://youtu.be/_b_ZU6B52uo

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο “Αναστάσιος”

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΠΕΘ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΕΚΤΑΡΙΟ

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΑΝΑΤΡΕΠΕΙ ΤΙΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ ΟΤΙ ΔΗΘΕΝ ΧΕΙΡΟΤΟΝΗΣΕ ΔΙΑΚΟΝΙΣΣΕΣ!

 Ευχαριστούμε θερμά τον π. Νεκτάριο Ζιόμπολα που έδωσε στην δημοσιότητα την επιστολή του Αγίου Νεκταρίου που αποστομώνει τους συκοφάντες του ότι δήθεν ήταν νεωτεριστής που χειροτόνησε Διακόνισσες.

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΑΝΑΤΡΕΠΕΙ ΤΙΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ ΟΤΙ ΔΗΘΕΝ ΧΕΙΡΟΤΟΝΗΣΕ ΔΙΑΚΟΝΙΣΣΕΣ!

Τοῦ Πανοσ. Ἀρχιμ. Νεκτάριου Ζιόμπολα

=====

Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος σέ ἐπιστολή του 10-11-1914 πρός τόν Μητροπολίτη Ἀθηνῶν Θεόκλητο μεταξύ ἄλλων ἀνατρέπει τό ψέμμα ὅτι χειροτόνησε γυναῖκες καί δή μοναχές! Τά γραπτά τοῦ ἴδιου τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως, κονιορτοποιοῦν ὅσα ψευδῶς ὑποστηρίζουν καί διαδίδουν πολλοί.

Ἀπόσπασμα ἐπιστολῆς Ἁγίου Νεκταρίου:

«…Περί τῶν ὑποδιακονισσῶν γνωρίζω, ὅτι αὗται κυρίως εἶναι νεωκόροι τοῦ ἱεροῦ. Ἡ περιβολή ἐγένετο κατά τόν τύπον τῶν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τῶν πόλεων περιβαλλομένων ἱερά ἄμφια ἀναγνωστῶν. Τά ὑπομάνικα ἐπετράπησαν διά τούς ἑξῆς λόγους. 

Ἐπειδή ἐν γυναικείᾳ μονῇ δέν ὑπάρχουσι διάκονοι, ἐν δέ τῇ εἰρημένῃ οὔτε ἱερεῖς, ἐγώ δέ οὔτε δύναμαι, νά φροντίζω περί τῆς καθαριότητος τοῦ ναοῦ, οὔτε πάντοτε νά διαμένω νεωκορῶν ἐν τῷ ναῷ, ἔχει δέ ἀπόλυτον ἀνάγκην τό ἱερόν τεταγμένων προσώπων, ὅπως καθαρίζωσι τά ἱερά σκέυη, ἀλλάσωσι τά καλύμματα καί τάς σινδόνας τῆς ἁγίας τραπέζης, μετακινῶσι τό ἅγιον ἀρτοφόριον καί ποιῶσι πᾶσαν ἐργασίαν τοῦ νεωκόρου ἐν τῷ ἱερῷ, ἐθεώρησα, νά τάξω δύο, ἳνα ἐναλλάξ τελῶσι τήν διακονίαν τοῦ ἱεροῦ. 

Ἐν ἀπολύτῳ ἀνάγκῃ μεταφέρωσι εἰς τάς ἀσθενούσας βαρέως ἀδελφάς τήν ἁγίαν εὐχαριστίαν ἐντός μικροῦ ποτηρίου διά τήν ἀνάγκην ταύτην κατασκευασθέντος∙ πλήν τῆς κατ’ ἀνάγκην ἐξαιρέσεως ταύτης κατά τά λοιπά εἰσί νεωκόροι.»

ΠΗΓΗ:

Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο «Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος», τοῦ Ἀρχιμ. Νεκτάριου Ζιόμπολα.,

Ιστολόγιο "Ρωμαϊκό Οδοιπορικό"

ΑΘΗΝΑ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ

ΑΘΗΝΑ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ

=====

Ενώ έφευγε ο όσιος γέροντας Ευμένιος από το Λοιμωδών Νόσων για τον Ευαγγελισμό, για την τελευταία νοσηλεία του, στο δρόμο ευλογούσε την Αθήνα κι έλεγε: «Ωραία που είναι η Αθήνα! Ευλογημένη Αθήνα!» Ευλογούσε τους δρόμους, την Ομόνοια, την Αγορά, την Μητρόπολη, την Βουλή, όλη τη πόλη!...

Ω Αθήνα μου αγιασμένη! 

Ω πολύβουη αγία έρημος Αθήνα! 

Ω αρχοντική Αθήνα, ταπεινή, που ενώ έβγαλες τόσους μεγάλους σύγχρονους αγίους που συνέχισαν την Αγιότητα της αγίας Φιλοθέης, έγινες τόπος αγιασμού του 20ου και του 21ου αιώνα, αλλά και πιο πριν (Άγιος Ιερόθεος, άγιος Διονύσιος Αρεοπαγίτης, άγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός, Μέγας Βασίλειος, άγιος Εφραίμ ο Μεγαλομάρτυρας, οσία Φιλοθέη, άγιοι 179 οσιομάρτυρες της Ιεράς Μονής Ταώ Πεντέλης, όσιος Κλήμης του Σαγματά, άγιος Μιχαήλ Πακνανάς, άγιος Νικόλαος Πλανάς, άγιος Νεκτάριος, άγιος Νικηφόρος Λεπρός, άγιος Πορφύριος...)

Πολλούς αγίους ανέθρεψες Αθήνα μου και έχεις στα σωθικά σου! Η Παράδοση συνεχίζεται. 

Άνοιξε την πόρτα του 20ου αιώνα ο άγιος Νεκτάριος, αλλά την περπάτησαν πολλοί μεγάλοι άγιοι και ακόμη περισσότεροι μυστικοί...

Την περπατούν και σήμερα μυστικοί διάδοχοι του Αγίου Πνεύματος!..

Ναι! Κι όμως...

Υπάρχουν διαμερίσματα - κελιά κι ησυχαστήρια - σε πολυκατοικίες, που γνέθουν μυστικά τις νύχτες το νήμα της Ζωής...

Αθέατοι ησυχαστές, άνδρες και γυναίκες, που αναπαύουν τον Θεό, όντας «πτωχοί τω Πνεύματι» και υπήκοοι της Βασιλείας των Ουρανών...

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο "Τρελογιάννης"