ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΘΕΟΛΟΓΗΤΟ ΚΑΙ ΑΝΤΟΡΘΟΔΟΞΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΡΑΚΟΒΑΛΗ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΘΕΟΛΟΓΗΤΟ ΚΑΙ ΑΝΤΟΡΘΟΔΟΞΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΡΑΚΟΒΑΛΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση, παρέθεσα αυτούσιο απόσπασμα από εκτενές άρθρο του κ. Αθανασίου Ρακοβαλή αναφορικά με την εμπλοκή των κληρικών στα πολιτικά πράγματα και την εισήγησή του για την δημιουργία χριστιανικού κόμματος Πανελλαδικής εμβέλειας.

Το άρθρο είναι ανιστόρητο και 100% αντορθόδοξο, κυριολεκτικά αιρετικό, και εν παντί αθεολόγητο.

Ο συντάκτης του δεν μπορεί να διακρίνει τον εθναρχικό ρόλο που διεδραμάτισαν Ιεράρχες κατά την Τουρκοκρατία και κατά την διάρκεια άλλων περιόδων της Ιστορίας, από την δημιουργία “χριστιανικών” κομμάτων στην σύγχρονη Ελλάδα.

Παραθέτει την άρνηση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρύσανθου να ορκίσει την κυβέρνηση της Γερμανικής κατοχής ως παράδειγμα ανάμιξης κληρικών στα εθνικά και πολιτικά μας πράγματα.!!! 

Αγνοεί, άραγε, ή σκόπιμα παραλείπει να αναφέρει ότι ο Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος καταδίκασε αυστηρά την ανάληψη της αντιβασιλείας από τον Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό, ως απαράδεκτη, επειδή ανέλαβε κοσμικό αξίωμα έστω και σε δύσκολη ώρα για το έθνος μας;

Δεν αντιλαμβάνεται ο κ. Ρακοβαλής ότι τα συλλαλητήρια που διοργάνωσε ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος δεν έχουν να κάνουν τίποτα με την δημιουργία “χριστιανικών” κομμάτων όπως την “Κοινωνία” του σεβαστού π. Βασίλειου Βολουδάκη, την “Χριστιανική Δημοκρατία” ή το κυοφορούμενο κόμμα της “Ρωμηοσύνης” κτλ.;

Είτε από χονδροειδή άγνοια, είτε από εσκεμμένη διαστροφή της ιστορικής και Θεολογικής αλήθειας, συγχύζει τα ασύγχυτα.

Πρόκειται για ένα καθαρά Μακρακιστικό και Παποκαισαρικό άρθρο η θέση του οποίου ανήκει στον κάλαθο των αχρήστων που η Εκκλησία ρίχνει τις κακοδοξίες.

Πραγματικά θλίβομαι επειδή βλέπουν το φως της δημοσιότητας τέτοια κείμενα που δείχνουν την θεολογική σήψη που επικρατεί και την αντορθόδοξη πορεία της θεολογικής σκέψης πολλών σύγχρονων στοχαστών.

Πιθανώτατα δεν θα έδινα καμμία προσοχή στο άρθρο του κ. Ρακοβαλή αν δημοσιευόταν σε προσωπικό ιστολόγιο ή στον ημερήσιο τύπο. 

Θα έλεγα: “Ας λέγει ότι θέλει. Ένας άσχετος λέγει τα δικά του.”

Δεν είναι σωστό, όμως, να το αντιπαρέλθω επειδή αναρτήθηκε στα γνωστά παραδοσιακά ιστολόγια “Ακτίνες” και “Ρωμαίικο Οδοιπορικό”.

Άραγε ο διαχειριστής του ιστολογίου “Ακτίνες” δεν γνωρίζει ότι η δουλειά των κληρικών δεν είναι η δημιουργία κομμάτων;

Οι διαχειριστές του ιστολογίου “Ρωμαίικο Οδοιπορικό” πληροφορούμαι ότι είναι θεολόγοι και το ιστολόγιο τους φαίνεται ότι είναι το ισχυρό πυροβολικό του υπό δημιουργία “Ρωμαίικου” κόμματος. 

Γιατί, άραγε, δημοσίευσαν, χωρίς να σχολιάσουν, το άρθρο του κ. Ρακοβαλή; Μήπως συμφωνούν με το περιεχόμενο του; Αν ναι, τότε πρέπει να ανησυχήσουμε πολύ σοβαρά για τις διεργασίες που γίνονται για την δημιουργία “χριστιανικών” κομμάτων.

ΤΑ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ, Ο ΑΓΙΟΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΤΑ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ, Ο ΑΓΙΟΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Του κ. Αθανάσιου Ρακοβαλή

=====

Είναι σωστό το στερεότυπο που απαγορεύει στους κληρικούς να συμμετέχουν ενεργά στη πολιτική; 

Ειδικά σε περιπτώσεις όπου διακυβεύεται αυτή καθαυτή η ύπαρξη του ελληνικού έθνους και κράτους;

     

Στην παράδοσή μας, στην Χριστιανική Ορθόδοξη αυτοκρατορία που είχε πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη, στην Ρωμανία, ο Πατριάρχης έπαιρνε  ενεργό μέρος στην διοίκηση, και όταν έλειπε ο αυτοκράτορας μακριά σε πολέμους ανελάμβανε αυτός την διοίκηση του κράτους, ακόμα – ακόμα, σε κάποιες περιπτώσεις, ανέβαζε ή κατέβαζε Αυτοκράτορες. Βέβαια γινόταν και το ανάποδο. 

Ο Μέγας Φώτιος ήταν υψηλότατο πολιτικό και διοικητικό στέλεχος της αυτοκρατορίας και έγινε Πατριάρχης μέσα σε μία εβδομάδα με την βοήθεια του φίλου του Αυτοκράτορα. Και φυσικά εξακολούθησε να συμμετέχει στην διαμόρφωση της πολιτικής της αυτοκρατορίας.

      

Ο Μητροπολίτης Λάρισας Διονύσιος που οργάνωσε και κήρυξε επανάσταση το 1600 κατά του Σουλτάνου Μεχμέτ Γ’ δεν έκανε "πολιτική";

      

Ο επίσκοπος Παλαιών Πατρών Γερμανός που κήρυξε την έναρξη της επανάστασης το 1821 δεν έκανε εθνική πολιτική;

        

Ο Παπαφλέσσας, από τα πλέον δραστήρια μέλη της φιλικής εταιρείας, που ανέλαβε και διοικητικές θέσεις στις πρώτες επαναστατικές ελληνικές κυβερνήσεις, δεν είχε πολιτική δράση;

       

Ο επίσκοπος Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης που ήταν από τους στυλοβάτες του Μακεδονικού αγώνα (1904-1908) μαζί με πολλούς ιερείς δεν έκανε εθνική πολιτική;

      

Ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος (1938-1941) που αρνήθηκε να ορκίσει την διορισμένη από τους Γερμανούς κυβέρνηση Τσολάκογλου, και στην συνέχεια συμμετείχε ενεργά στην αντίσταση κατά των Ναζί, δεν έκανε "πολιτική";

    

Στην σύγχρονη εποχή έχουμε τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο που κυβέρνησε την Κύπρο για πολλά χρόνια.

     

Έχουμε και τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο που ταρακούνησε την Ελλάδα με τα γιγάντια συλλαλητήρια που διοργάνωσε και έδειξε ότι ο ελληνικός λαός εμπιστεύεται πολύ περισσότερο την Εκκλησία του από ότι τα κόμματα που δεν μπορούν να κινητοποιήσουν ούτε ένα ελάχιστο πλήθος. Έδειξε την μεγάλη δύναμη των ελλήνων και ορθοδόξων που σήμερα την έχουν "σβήσει" από τον πολιτικό χάρτη. Έβαλε κάποιους αντίχριστους πολιτικούς στην θέση τους, και σταμάτησε κάποιες στραβές και αντιλαϊκές πολιτικές. Για φαντασθείτε, τι θα γινόταν  αν την ώρα που ψηφιζόταν το καταστροφικό μνημόνιο, έξω από την βουλή, μαζί με το ένα εκατομμύριο λαό, να βρισκόταν στο πλάϊ του παραταγμένη και η εκκλησιαστική ιεραρχία; Πόσοι από τους βολευτές θα τολμούσαν να ψηφίσουν το μνημόνιο; Σε ποια διαφορετική κατάσταση θα βρισκόμασταν σήμερα;

      

Μήπως ήρθε η ώρα οι πνευματικοί μας (ηγέτες) να προτρέπουν τους πιστούς να συμμετέχουν στα κοινά, να συμμετέχουν και να διεκδικούν ηγετικές θέσεις σε συλλόγους με κοινωνική επιρροή, να διεκδικούν θέσεις στην τοπική αυτοδιοίκηση και στους ικανότερους και τιμιώτερους να συνασπίζονται σε συλλόγους, να δημιουργούν πολιτικά σχήματα και να παίρνουν θέσεις στην ελληνική βουλή; Δηλαδή να ανατρέψουμε την νοοτροπία της αδράνειας και της παθητικότητας και να την αντικαταστήσουμε με την παιδεία της υπευθυνότητας και της συμμετοχής στις δημοκρατικές διαδικασίες. Εξ’ άλλου αυτό είναι και το ορθόδοξο πνεύμα της συνοδικότητας. Να καλλιεργήσουν αυτό το πνεύμα στα κατηχητικά και στις ενορίες.

     

Θα ευχόμουν να βοηθήσουν δυναμικά να σχηματισθεί ένα κίνημα πανελλήνιας εμβέλειας που θα δώσει μία πατριωτική και Χριστιανική ηγεσία, που τόσο πολύ χρειάζεται η πατρίδα μας, ικανή να μας σώσει από την καταστροφή που πλησιάζει όλο και πιο κοντά.

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο "Ακτίνες"