Π. ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΥ,ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ,"ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ" ΑΡΙΘΜΟΣ 122

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

___________

Ορθόδοξη Μαρτυρία, Έκδοση Παγκυπρίου Συλλόγου Ορθοδόξου Παραδόσεως “Οι φίλοι του Αγίου Όρους”, Αριθμός 122, Φθινόπωρο 2020, σς. 112.

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Το νέο τεύχος του περιοδικού “Ορθόδοξη Μαρτυρία” του Φθινοπώρου του 2020 περιέχει πλήθος ωραίων άρθρων. 

Α.) Συγκεκριμένα περιέχει 8 άρθρα στην ενότητα “Από την Ορθόδοξη πνευματική ζωή”. 

Β.) Περιέχει επίσης 22 άρθρα που αποτελούν το αφιέρωμα του τεύχους "Άγιες Μητέρες", και

Γ.) Εκκλησιαστικές ειδήσεις και βιβλιοπαρουσιάσεις, που ετοιμάζει ο θεολόγος κ. Ανδρέας Κυριακού, Γενικός Γραμματέας του Παγκυπρίου Συλλόγου Ορθοδόξου Παραδόσεως“Οι φίλοι του Αγίου Όρους” και εκδότης του περιοδικού “Ορθόδοξη Μαρτυρία”.

α.) Στο πρώτο μέρος περιλαμβάνονται βίοι Αγίων συγχρόνων και άλλων, αποσπάσματα από την σοφία των Αγίων Πατέρων και θέματα ορθόδοξης πνευματικής ζωής. Προτάσσεται της έκδοσης ομιλία του Θεοφιλέστατου επισκόπου Μεσαορίας κ. Γρηγόριου για τα Χριστούγεννα.

β.) Το αφιέρωμα του περιοδικού για τις Άγιες μητέρες προλογίζεται από τον κ. Συμεών Πηγαδουλιώτη. Πλήθος από άρθρα παρουσιάζουν άγιες μητέρες από την Παλαιά και Καινή Διαθήκη και από την Ιστορία της Εκκλησίας, όχι μόνον του Βυζαντίου, αλλά και άλλων ομοδόξων Εκκλησιών. Πολύ περιεκτικό αφιέρωμα.

γ.) Η απήχηση του περιοδικού “Ορθόδοξη Μαρτυρία” φαίνεται από το μεγάλο πλήθος των βιβλίων που στέλλουν διάφοροι συγγραφείς στον κ. Ανδρέα Κυριακού για βιβλιοπαρουσίαση.

Πολύ ελπιδοφόρο σημείο για το κύρος του περιοδικού.

Το περιοδικό, στην ηλεκτρονική του μορφή, είναι αναρτημένο στην ιστοσελίδα του Παγκυπρίου Συλλόγου Ορθοδόξου Παραδόσεως "Οι Φίλοι του Αγίου Όρους": http://www.orthodoximartyria.com/index.php

ΚΟΛΥΜΒΑΡΙΟ, ΣΥΝΟΔΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝ

ΚΟΛΥΜΒΑΡΙΟ, ΣΥΝΟΔΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝ

Του κ. Ανδρέα Κυριακού, θεολόγου

=====

Σε πρωινή εκπομπή του ΡΙΚ στις 1.11.2017 ο φιλοξενούμενός της, χωρεπίσκοπος Μεσαορίας κ. Γρηγόριος (βοηθός επίσκοπος του Αρχιεπισκόπου Κύπρου), ανεφέρθη στην Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο της Χαλκηδόνος. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση συνέκρινε την Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο με την «Αγία και Μεγάλη Σύνοδο» του Κολυμβαρίου λέγοντας -αυτολεξεί- ότι την τελευταία «το μέλλον θα κατατάξει στις Οικουμενικές Συνόδους». 

Δεν συμμεριζόμαστε την άποψη του Θεοφιλέστατου. Ο ίδιος ο πρωτοστάτης, στυλοβάτης και εμπνευστής της, ήγουν ο Οικουμενικός Πατριάρχης, απέρριψε τον χαρακτηρισμό Οικουμενική διότι, κατ’ αυτόν, δεν συμμετείχαν σ’ αυτήν οι Παπικοί, οι Αγγλικανοί, οι Προτεστάντες και οι Μονοφυσίτες. Φυσικά και δεν συμμεριζόμαστε τη συλλογιστική του Παναγιώτατου, διότι αυτό θα διέγραφε αυθωρεί από το χάρτη ΟΛΕΣ τις Οικουμενικές Συνόδους, επειδή οι αιρετικοί παρεβρίσκονται στις Οικουμενικές Συνόδους ως υπόδικοι και όχι ως συμμετέχοντες. 

Η Σύναξη του Κολυμβαρίου συνήλθε, παρά το γεγονός ότι το 71% των απανταχού Ορθόδοξων (πληθυσμιακά ομιλούντες) και τέσσερις Ορθόδοξες Εκκλησίες της γύρισαν την πλάτη. Πώς, λοιπόν, θα ονομαστεί Οικουμενική, εφόσον ούτε καν Πανορθόδοξος ΔΕΝ μπορεί να είναι; 

Το βασικό και κύριο, φυσικά, είναι αυτές ταύτες οι αποφάσεις της. Όλες οι Σύνοδοι, για να ορθοτομούν τον λόγον της αληθείας, πρέπει να είναι επόμενες τοις θείοις Πατράσι. Η Γ΄ Οικουμενική Συνόδος της Εφέσου –αυτή που έδωσε το αυτοκέφαλο στην εν Κύπρω Εκκλησία- αποφάσισε τελεσιδίκως ότι απαγορεύεται οιαδήποτε προσθήκη ή αφαίρεση στο Σύμβολο της Πίστεως. 

Αυτή την απαγόρευση παραβίασαν οι αποφάσεις του Κολυμβαρίου με δυό τρόπους: 

1.) Με την αναγνώριση εκκλησιαστικότητος στους αιρετικούς (βλ. άρθρο 6, που μιλά για «ετερόδοξες Εκκλησίες και ομολογίες»), ενώ το Σύμβολο μιλά για ΜΙΑ Εκκλησία.

2.) Με την αναγνώριση εκκλησιαστικότητας στους Παπικούς, που με την αιρετική προσθήκη του Filioque (και εκ του Υιού) προσέβαλαν σκαιότατα τους Πατέρες της εν Εφέσω Συνόδου και αγνόησαν τις αποφάσεις τους.

ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΩΝ ΑΣΧΗΜΙΩΝ ΣΤΟ ΜΠΟΖΕ

ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΩΝ ΑΣΧΗΜΙΩΝ ΣΤΟ ΜΠΟΖΕ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ο πολύς κ. Γιανναράς (“ο εξαίρετος” -κατά τον π. Γεώργιο Μεταλληνό- “διανοούμενος και γνήσιος αντιοικουμενιστής”) έδωσε το παρόν του στην συνάντηση της μεικτής διομολογιακής κοινότητας του Μπόζε.

Το ίδιο έκανε ο π. Βασίλειος Θερμός, ο επίσκοπος Μεσαορίας Γρηγόριος, ο Μητροπολίτης Διοκλείας Κάλλιστος (Γουέαρ), ο κ. Παντελής Καιλατζίδης της Ακαδημίας του Βόλου, ο επίσκοπος Θερμοπυλών Ιωάννης, ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ειρηναίος, ο Καθηγητής κ. Πέτρος Βασιλειάδης και άλλοι γνωστοί οικουμενιστές που νοηματοδοτούν την χωρίς ορθόδοξο περιεχόμενο ζωή τους με την ενασχόληση με διάφορες οικουμενιστικές και διανουμενίστικες ασχημίες.

Οικουμενιστική καταιγίδα πλήττει ανελέητα τη ζωή της Εκκλησίας και οι ολιγομελείς ξεκομμένες από το ορθόδοξο φρόνημα ομάδες των οικουμενιστών που δραστηριοποιούνται προς κάθε κατεύθυνση σκανδαλίζουν το λαό του Θεού με τις οικουμενιστικές ασχημίες τους.

Τι δουλειά έχουν ορθόδοξοι αντιπρόσωποι στην μεικτή διομολογιακή κοινότητα του Μπόζε; Τόση λύσσα έχουν για ταξιδάκια και συνέδρια ώστε δεν διστάζουν να γελοιοποιούν τα ιερότατα της πίστεως;

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΥ ΜΕΣΑΟΡΙΑΣ ΣΤΟ ΜΠΟΖΕ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΥ ΜΕΣΑΟΡΙΑΣ ΣΤΟ ΜΠΟΖΕ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Το Μποζέ είναι «μικτή μοναστική διομολογιακή κοινότητα» υπό την αιγίδα του παπικού Έντζιο Μπιάνκι. Στο 23ο Συνέδριό του έλαβαν μέρος, εκτός των Παπικών, που είναι οι οικοδεσπότες, Κόπτες κι Αρμένιοι Μονοφυσίτες, Αγγλικανοί κι Ορθόδοξοι, μεταξύ των οποίων οι γνωστοί καθηγητές Χρήστος Γιανναράς και Πέτρος Βασιλειάδης. 

Από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου παρεβρέθηκε ως ομιλητής ο θεοφιλέστατος χωρεπίσκοπος Μεσαορίας κ. Γρηγόριος. Αν διαβάσει κανείς την ομιλία του Θεοφιλέστατου, που αναφέρεται στην αγάπη, θα δει μια επαρκέστατη παρουσίαση του θέματος, με πλείστα βιβλικά και πατερικά χωρία. 

Όμως η ομιλία αυτή ΔΕΝ απευθύνεται σε σεμινάριο ορθοδόξων κατηχητών ή τέλος πάντων σε μέλη της Εκκλησίας. Ακροατές του Θεοφιλέστατου είναι όλοι οι ανωτέρω αναφερόμενοι, κυρίως αιρετικοί. Η ομιλία του Θεοφιλέστατου δεν έχει, ούτε ψιλώ ονόματι, αναφορά στις μεταξύ των Ορθοδόξων και κακοδόξων διαφορές. Σε κάνει να πιστεύεις ότι μεταξύ μας δεν υφίσταται «χάσμα μέγα», ΟΛΑ τα δογματικά θέματα έχουν επιλυθεί και το μόνο που μένει είναι να αγαπήσωμεν αλλήλους. Μιλά ο Θεοφιλέστατος για τη θέωση την οποία πρέπει να επιδιώκει ο καθένας «κληρικός ή λαϊκός, εντεταγμένος στο πλήρωμα της Αγίας μας Εκκλησίας». Για τους εκτός Εκκλησίας η θέωση προϋποθέτει ΠΡΩΤΑ την αποστροφή προς την αίρεση, κατόπιν την ομολογία αλλά και τη βίωση της ορθής πίστεως και τέλος τη θέωση. Πού τα είδε όλ’ αυτά ο Θεοφιλέστατος; Με το πνευματικό αυτό άλμα, και πολλή αγαπολογία, έφτασε να ομιλεί περι θεώσεως των κακοφρόνων! Σίγουρα η «αγάπη μυρίων αγαθών μήτηρ» κατά τον ιερό Χρυσόστομο. Όμως αγάπη προς τον αιρετικό δεν είναι να του λες ότι καλά είν’ εκεί που βρίσκεται. Αγάπη είναι να του πεις να αποπτύσει την κακόδοξη διδασκαλία για να μη μείνει αιωνίως χωρισμένος από το Θεό, όπως έλεγε ο ΄Αγιος Αγάθων. 

Ο Θεοφιλέστατος μίλησε για τρία Μυστήρια για για τη χάρη των Μυστηρίων. Λαμπρά, λαμπρότα. Αλλά οι αιρετικοί (Παπικοί, Αγγλικανοί, Μονοφυσίτες) ΔΕΝ έχουν έγκυρα μυστήρια. Θεοφιλέστατε: Εμείς αγαπούμε τους μακράν της Εκκλησίας ετεροδοξούντας. Γι’ αυτό και θα τους λέμε πάντα, ευκαίρως ακαίρως, ότι κακοδόξως πρεσβεύουν και είναι ανάγκη πάσα να ενταχθούν στη Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Η ψευδώνυμος αγάπη του οικουμενιστικού στρατοπέδου, παρά την ασταμάτητή της δραστηριότητα, ταυτίζεται με την άκαρπη συκιά του Ευαγγελίου,  που είχε μόνο φύλλα.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΑΣΣΙΑΝΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΑΣΣΙΑΝΟ

Του κ. Στέλιου Παπαντωνίου

=====

Στολισμένη με κλαδιά φοινικιάς η είσοδος της εκκλησιάς περιμένει τον επίσκοπο Μεσαορίας κ. κ. Γρηγόριο. Τα τελευταία εβδομήντα χρόνια, όσο θυμόμαστε, επίσκοπο δεν είχαμε ποτέ Κυριακή των Βαϊων. Μιλούμε για την εκκλησία του αγίου Κασσιανού. Στα άκρα του ελληνικού  τομέα της Λευκωσίας, χτυπημένη από τους Τούρκους από το 1958, αργότερα το 1963 και περισσότερο το 1974. Αν κοιτάξει κανείς το χάρτη της Λευκωσίας, θα καταλάβει πως το πέταλο αυτό της ελληνικής γης παρέμεινε ελληνικό, γιατί τα παιδιά της γειτονιάς κι άλλοι εθελοντές, τη μνήμη των οποίων τιμούμε κάθε χρόνο γύρω στο Δεκέμβρη, το κράτησαν με το αίμα τους.

Η εκκλησία του αγίου Κασσιανού γειτνιάζει με την τουρκική συνοικία. Ως ενορία είναι σχεδόν ανύπαρκτη, γι’ αυτό μιλούμε για θαύμα, γιατί κρατήθηκε ελεύθερη και γιατί κάθε Κυριακή ο ναός σχεδόν γεμίζει, ας είναι καλά οι παλιοί ενοριάτες, έρχονται για να τελέσουν τα μνημόσυνα και τις γιορτές τους. Τη Μεγάλη Βδομάδα είναι πάντα η εκκλησιά στις δόξες της. Όσοι έρχονται από κατεχόμενες περιοχές θυμούνται το χωριό, τη γειτονιά τους, την ατμόσφαιρα. Όλα έχουν σταματήσει στο χρόνο, κι η προσπάθεια είναι να ζήσουν όσο περισσότεροι Χριστιανοί τις μυσταγωγίες σ’ αυτό το ναό.

Η φετινή Κυριακή των Βαϊων ήταν διαφορετική. Μπορεί να καταγραφεί στις αξέχαστες.

ΠΗΓΗ:

wwwsteliospapantoniou.blogspot.com