Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ “ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ” ΚΑΙ ΤΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΑ ΤΕΡΤΙΠΙΑ

 Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ “ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ” ΚΑΙ ΤΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΑ ΤΕΡΤΙΠΙΑ

Του Θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

 

Όπως μας πληροφορεί η “Αποστολή” (μη κυβερνητική οργάνωση της Αρχιεπισκοπής Αθηνών) έχει οργανώσει εκδήλωση στην οποία η ηθοποιός κ. Μαρία Κορινθίου “προσφερθείσα αφειλοκερδώς” εκτελεί το θρήνο της Παναγίας της Μεγάλης Παρασκευής 

σε νεοελληνική απόδοση.

Εν πρώτοις έχουμε να παρατηρήσουμε ότι η εν λόγω ηθοποιός δεν είναι μέλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας αλλά ανήκει τον Παπισμό. Ασφαλώς κι είναι δικαίωμα της να πιστεύει ό,τι θέλει, αλλά η απορία μας είναι γιατί ανακατεύεται στα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, εφόσον μεταξύ ημών και του εκπεσόντος της Αληθείας Παπισμού “χάσμα μέγα εστήρικται”. Εξ άλλου το Πάσχα των Λατίνων (Παπικών και των Προτεσταντών) 

έχει παρέλθει. 

Φυσικά η εν λόγω κυρία δεν βρέθηκε στην εν λόγω εκδήλωση αυτόκλητη αλλά πήγε προσκεκλημένη. Και η προσκαλέσασα δεν είναι άλλη από την “Αποστολή”, ήγουν την Αρχιεπισκοπή Αθηνών για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. 

Μεγάλη Εβδομάδα κι οι οικουμενιστικές προκλήσεις δεν έχουν τελειωμό. Δεν είναι δα κι η πρώτη φορά που η Αρχιεπισκοπή Αθηνών κάνει τέτοια “ανοίγματα”, τουτέστιν καταπατήσεις 

των ιερών κανόνων.

Δεν ξεχνάμε το μέγα “κατόρθωμα” του Κολυμβαρίου, όπου όλες οι αιρετικές ομάδες αναβαθμίστηκαν σε “ετερόδοξες Εκκλησίες και Ομολογίες”. Όμως οι ιεροί κανόνες είναι εκεί και τους αποδεικνύουν αναπολόγητους για μια ακόμη φορά. Λ.χ. ο 33^ος κανόνας της εν Λαοδικεία συνόδου δηλώνει “ότι ου δει αιρετικοίς ή σχισματικοίς συνεύχεσθαι”. Το ίδιο και ο 45^ος των Αγίων Αποστόλων κι όχι μόνο.

Όμως οι οικουμενιστές τη δουλειά τους. Κι ας ψάλλουμε τη Μ. Τρίτη “εν αρεταίς εκλάμποντες και πίστη ορθή”. Τα αυτί τους δεν ιδρώνει. Το φάλτσο τους τραγούδι “ο  κόσμος άλλαξε, αλλάξαν οι ο καιροί” έγινε ο εθνικός τους ύμνος.

Ένα να ξέρουν: Δεν θα τους αφήσουμε ήσυχους.

ΘΕΡΜΗ ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΑΚΡΙΒΩΘΕΙ Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ ΤΟΥ ΓΛΟΙΩΔΟΥΣ ΑΡΘΡΟΥ

ΘΕΡΜΗ ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΑΚΡΙΒΩΘΕΙ Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ ΤΟΥ ΓΛΟΙΩΔΟΥΣ ΑΡΘΡΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Πριν λίγες μέρες δημοσιεύσαμε το πιο κάτω γλοιώδες κείμενο, που μας εστάλη με ηλεκτρονικό μήνυμα, και παρακαλέσαμε όποιον γνωρίζει τον συντάκτη του να μας γνωστοποιήσει την ταυτότητά του, για τα περαιτέρω

Ουδείς, όμως, μέχρι στιγμής μας έδωσε σχετικό σύνδεσμο ή το όνομα του συντάκτη του κειμένου.

Ορισμένοι θεώρησαν ότι ίσως είναι του Γραφείου Τύπου της Αρχιεπισκοπής, ορισμένοι ανέφεραν ότι ίσως το συνέταξε ο Σεβ. Μεσσηνίας, ορισμένοι διερωτούνται αν είναι καρπός της γραφίδας του σεβαστού μας π. Βασίλειου Βολουδάκη και ορισμένοι άλλοι ότι ο συντάκτης είναι ανώνυμος, επειδή θέλει να κολακεύσει γλοιωδώς τον Αρχιεπίσκοπο ανώνυμα για να μη γίνει στόχος της δίκαιης οργής των πιστών.

Αυτό που όλοι φυσικά συμφωνούν είναι ότι το κείμενο είναι αναξιοπρεπές και γλοιώδες. Γι' αυτό προκαλεί κυριολεκτικά εμετό.

Αλλά επί του παρόντος δεν γνωρίζουμε, με βεβαιότητα, ποιος είναι αυτός που το συνέταξε.

Όποιος έχει τα ακριβή στοιχεία, που ταυτοποιούν το υποκείμενο που συνέταξε το πιο κάτω άρθρο, παρακαλούμε θερμά να μας τα γνωστοποιήσει.

Ιδού το άρθρο, που δημοσιεύσαμε πριν λίγες μέρες, το οποίο μας έδωσε την αφορμή για τη σύνταξη του πιο πάνω σχολίου.

ΜΗΠΩΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΤΟΥ ΓΛΟΙΩΔΟΥΣ ΑΥΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ;*

=====

Την Τετάρτη 7 Φεβρουαρίου 2018 το βράδυ στο Μέγαρο Μουσικής έγινε μια σεμνή εορτή προς τιμήν του Μακ. Αρχιεπισκόπου μας για την συμπλήρωση 10ετίας του στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο των Αθηνών. 

Η δεκαετία αυτή ήταν καρποφόρος, αφού διεκπεραιώθηκαν πολλά και σημαντικά εκκλησιαστικά έργα, αποκατεστάθησαν δύο Κεντρικοί Ναοί, ο Μητροπολιτικός και ο άγιος Κωνσταντίνος Ομονοίας, οι οποίοι εχρόνιζαν σε ερειπιώδη κατάσταση, κυρίως όμως, δόθηκαν από  τον Μακαριώτατον αρκετές μάχες με την πολιτεία, από τις οποίες εξήλθε νικήτρια η Εκκλησία μας, λόγω της συνετής, αλλά και ευφυούς οιακοστροφίας του. 

Η διαρρεύσασα δεκαετία συνέπεσε με την επιδείνωση των εσωτερικών αλλά και των εξωτερικών προβλημάτων της Πατρίδος μας και, όπως είναι φυσικό, επηρέασε άμεσα και την πνευματική ζωή του Τόπου μας, αλλά και την ενδοεκκλησιαστική διακονία.

Έχουμε κατ’ επανάληψη τονίσει και με πολλούς τρόπους την άμεση σχέση της Πολιτικής ή Πολιτειακής ζωής με την πνευματική-λατρευτική   εκκλησιαστική ζωή, όπως, επίσης, και την ανάγκη να αντιληφθή το Εκκλησιαστικό Σώμα αυτή την ταύτιση και να μην αδιαφορή για την επιλογή πνευματικών Αρχόντων. Δυστυχώς, και το Εκκλησιαστικό Πλήρωμα, αλλά και οι Ιεράρχες μας δεν εννοούν να ενστερνισθούν αυτή την αλήθεια και αναγκαιότητα και, γι’ αυτό, άφησαν εντελώς μόνον τον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπόν μας να αντιμετωπίση την Πολιτειακή λαίλαπα, με εξαίρεση την συναντίληψή της στο θέμα της Μακεδονίας.   

Έγραψα και άλλοτε ότι οι πνευματικές και διοικητικές ικανότητες του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου μας κ. Ιερωνύμου συνετέλεσαν ώστε η παρουσία της Εκκλησίας μας κατά την περίοδο αυτή να μην γίνη αντικείμενο χλευασμού και ευτελισμού, μάλλον δεν να αποσπάση τον σεβασμό και την προσοχή ακόμη και των εχθρώ Της. Απόδειξη της αποδοχής και του σεβασμού της Πολιτείας στην προσωπικότητα του Μακαριωτάτου ήταν η σύσσωμη παρουσία στο εορταστικό Ιωβηλαίο του, όλων των Κρατικών λειτουργών, από του Προέδρου της Δημοκρατίας και του Πρωθυπουργού έως των αξιωματούχων της Δικαιοσύνης, του Στρατού και των Σωμάτων Ασφαλείας.  

Ευχόμεθα υικώς στον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπόν μας κ. Ιερώνυμον Β΄ έτη πολλά και ευλογημένα, αλλά και πνευματική δύναμη και φωτισμόν παρά Θεού στην ιδιαιτέρως δύσκολη πηδαλιουχία των ημερών που έρχονται……

* Μας εστάλη με ηλεκτρονικό μήνυμα. Παρακαλούμε όποιο γνωρίζει τον συντάκτη αυτού του εμετικής αηδίας άρθρου και την πηγή να μας γνωστοποιήσει το όνομά του για τα περαιτέρω.

ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΕΝΩ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ,
ΕΝΩ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε, στη Romfea.gr, την ακόλουθη όμορφη είδηση:

“Μία διαφορετική έξοδο πραγματοποίησε η νεολαία τα ξημερώματα της Παρασκευής. Νέοι και νέες από διάφορες ενορίες της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, αποφάσισαν αντί για Νεανική Σύναξη να πραγματοποιήσουν μία νυχτερινή έξοδο αγάπης στους συνανθρώπους μας χωρίς στέγη.

Στο Νεανικό Κέντρο του Ι. Ν. Αγ. Σοφίας Ν. Ψυχικού, οι νέοι συσκεύασαν κουβέρτες, μπουφάν και φαγητό και με τη βοήθεια λεωφορείου τα μετέφεραν στην καρδιά της Αθήνας. Εκεί αψηφώντας τους κινδύνους και το κρύο χάρισαν ζεστά λόγια αγάπης σε εκείνους που το έχουν τόσο μεγάλη ανάγκη.

Σε συνεργασία με το Γενικό Φιλόπτωχο Ταμείο και τη Διεύθυνση Νεότητος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής διανύθηκαν περίπου τέσσερα χιλιόμετρα από την πλατεία Συντάγματος μέχρι το πολιτιστικό μέγαρο της Αρχιεπισκοπής.

Οι νέοι μαζί με τον π. Γεώργιο Χριστοδούλου (υπεύθυνο της Νεανικής Συνάξεως του Ι. Ν. Αγ. Σοφίας Ν. Ψυχικού), αφουγκράστηκαν τα προβλήματα των πονεμένων ανθρώπων και μοίρασαν στον καθένα είδη ανάγκης έως τις πρώτες πρωινές ώρες.

Ο Σαρκωθείς ενανθρωπήσας Θεός να ευλογεί και να φωτίζει τις ψυχές των ανθρώπων, ιδιαίτερα των νέων, έτσι ώστε να μη λείπει από τη ζωή κανενός η ευσπλαχνία και η φιλανθρωπία για το καλό όλων.”

Κοντά σε όλα όσα μας στενοχωρούν και μας πικραίνουν υπάρχουν και τα ωραία που περνούν απαρατήρητα συνήθως.

Αντί να γυρίζουν στους αμαρτωλούς χώρους των διασκεδάσεων οι χριστιανοί νέοι ξενύχτησαν μοιράζονας παρηγοριά, μπουφάν, τρόφιμα και κουβέρτες στους άστεγους συμπολίτες μας.

Ας μην ξεχνούμε ΠΟΤΕ ότι ο Θεός έχει τους δικούς Του.

Οι δοκούντες στύλοι είναι κατασκανδαλίζουν τον κόσμο με τις οικουμενιστικές ασχημίες τους, με την χειροτονία ακατάλληλων προσώπων, με την κουφότητα της ματαιοδοξίας τους και με την αντιχριστιανική χλιδή που ζουν.

Υπάρχουν, όμως, πολύ περισσότεροι από όσο νομίζουμε ιεράρχες, άλλοι κληρικοί, μοναχοί και λαικοί κάθε ηλικίας και φύλου που αγαπούν αληθινά τον Χριστό και ζουν μόνον με την ελπίδα της επουράνιας Βασιλείας Του και κατεργάζονται τη σωτηρία τους με φόβο και τρόμο μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Ακριβώς όπως θέλει ο Χριστός να γίνεται η εργασία των εντολών Του.

Επισημαίνουμε -καθηκόντως- τα κακώς κείμενα και προσευχόμαστε για τη διόρθωσή τους, αλλά ποτέ δεν απελπιζόμαστε για τον κατακλυσμό της αμαρτίας. Ποτέ δεν ξεχνούμε ότι ο Χριστός κρατά στα χέρια Του τα νήματα της Ιστορίας και ότι προσκαλεί στο Δείπνο Του τους περιφρονημένους και τους ταπεινούς για να τους οδηγήσει στην αγιότητα.

Τα μάτια της ψυχής μας προσηλωμένα στον Χριστό, τον ΜΟΝΟ που αξίζει κανείς να ζει και να πεθαίνει.