ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ 3/4/2020

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

3/4/2020

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

1.) Σε βιντεογραφημένη του συνέντευξη, ο Προιστάμενος της Αδελφότητας “Ο Σωτήρ” Πανοσ. Αρχιμανδρίτης π. Αστέριος Χατζηνικολάου, αναφέρεται στην αιτία, αλλά και στην θεραπεία από την πανδημία του κορωνοιού. 

Αν και σπούδασε φυσικός ο π. Αστέριος έχει ιερατική συνείδηση και μιλά σαν πνευματικός. Αντί να ερίζει με τους επιστήμονες, όπως λ.χ. ο σεβαστός π. Βασίλειος Βολουδάκης ή να καταφεύγει στην πολιτικολογία και την συνωμοσιολογία εξηγεί ως κληρικός -και δη ως πνευματικός- ότι η αιτία της πανδημίας, όπως και κάθε συμφοράς που μας πλήττει σαν άτομα και σαν έθνος, είναι οι αμαρτίες και η αμετανοησία μας. 

Γι’ αυτό θεωρεί ότι η μετάνοια, η μυστηριακή ζωή, η συμμόρφωση με τις επιταγές του Ευαγγελίου, η προσευχή και η νηστεία είναι τα πιο κατάλληλα φάρμακα για να μας λυτρώσει ο Θεός από την πανδημία του κορωνοιού.

Έτσι μιλούν οι κληρικοί. Όχι σαν πολιτικάντηδες.!

*****

2.) Διαβάσαμε, στην ιστοσελίδα “Βήμα Ορθοδοξίας”, την ακόλουθη δήλωση του Σεβ. Μητροποίτη Κισάμου Αμφιλόχιου: 

«Ο Πρωθυπουργός της Χώρας μας ανέλαβε πρωτοβουλία στήριξης των πληττόμενων συμπολιτών μας, με την δημιουργία ειδικού ταμείου. Δηλώνουμε ότι καταθέτουμε πλήρη τον μισθό μας του μηνός Απριλίου εις το Αννουσάκειο Ίδρυμα, το οποίο εκπληρώνει αυτή ακριβώς την αποστολή. Περιθάλπει, φροντίζει και αγκαλιάζει αυτούς τους αναγκεμένους και εμπερίστατους αδελφούς μας.

Συγκεκριμένα ο μισθός αυτός θα διατεθεί δια την αγορά αναγκαίων και απαραίτητων αναλώσιμων υλικών (γάντια, φόρμες, ποδονάρια, μάσκες, γυαλιά, χειρουργικές ποδιές, αντισηπτικά, κ.α.), αναγκαία και απαραίτητα δια την προστασία των ευάλωτων συνανθρώπων μας, (των 100 ενοίκων του Ιδρύματος ως και των 58 εργαζομένων σε αυτό). Μαζί με την ταπεινή αλλά καρδιακή μας προσευχή προς τον Όσιο Νικηφόρο τον Λεπρό δια ανάρρωση των ασθενούντων, παραμυθία των θλιβομένων και ταχεία υπέρβαση της δοκιμασίας αυτής, προβαίνουμε εις την συμβολική αυτή κίνηση, δίδοντας το μήνυμα ότι τελικά «όταν νικά η αγάπη, όλοι μαζί νικούμε».

Παρακολουθούμε από καιρό τις κινήσεις και τις δηλώσεις του Σεβ. Κισάμου για πολλά θέματα. 

Μας αναπαύει ιδιαίτερα η παρρησία, η ειλικρίνεια και η αγάπη του Σεβασμιώτατου προς τον Χριστό και την Εκκλησία Του.

Η φιλάνθρωπη χειρονομία του Σεβ. Κισάμου πρέπει να βρει όλους τους Ιεράρχες της Ελληνικής Επικράτειας μιμητές.

*****

3.) "Η “Συνέλευση Καθολικών Επισκόπων Ιταλίας”, στο πλαίσιο των έκτακτων μέτρων κατά του κορονoϊού, αποφάσισε ότι μέχρι τις 3 Απριλίου δεν θα τελούνται σε κανέναν ναό Θείες Λειτουργίες, γάμοι και κηδείες.

«Πρόκειται για μια οδυνηρή απόφαση, η οποία όμως ενδείκνυται ως συμβολή στην προστασία της δημόσιας υγείας», τονίζει η Συνέλευση των Παπικών «επισκόπων». Ο ίδιος ο Πάπας διαβάζει πλέον τα μηνύματά του διαδικτυακά, ενώ έκλεισαν οι χώροι του Βατικανού για το κοινό.

Ο φόβος έχει πλήρως καταλάβει τους εκπροσώπους της παπικής αίρεσης και τον διασπείρουν αφειδώς και στους πιστούς τους. Λογικό, αφού γνωρίζουν ότι η Χάρη του Θεού δεν υπάρχει στην «εκκλησία», τα «μυστήρια» και την λειτουργική τους ζωή. Ένας ιός αρκούσε για να φανερώσει τη γύμνια της παπικής κακοδοξίας. Και να σκεφθεί κανείς ότι και για τους Παπικούς είναι περίοδος Τεσσαρακοστής, ενώ η καταληκτική ημερομηνία της απαγόρευσης τέλεσης των ακολουθιών, η 3η Απριλίου, είναι η Παρασκευή πριν το Σάββατο του Λαζάρου για τους Καθολικούς, αφού το Λατίνων Πάσχα πέφτει φέτος στις 12 Απριλίου. Αλήθεια, εάν η εξάπλωση του κορονοϊού συνεχιστεί στην Ιταλία, οι Παπικοί δεν θα εορτάσουν Μεγάλη Εβδομάδα ούτε Πάσχα;

Και κάτι τελευταίο. Οποιαδήποτε απομίμηση της τακτικής των Παπικών από ψοφοδεείς, κατ’ όνομα Ορθοδόξους, αποκαλύπτει ότι η επιδημία του οικουμενισμού έχει αναμφίβολα πλήξει και μέλη της Ορθόδοξης Εκκλησίας.”

Μέχρι κεραίας ορθά όσα έγραψε ο κ. Τάτσης, στο ιστολόγιο "Θρησκευτικά", για το Βατικανό. Κανείς, όμως, δεν υποψιαζόταν μέχρι πριν λίγες βδομάδες ότι οι πλείστες Ορθόδοξες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες θα έφταναν στο σημείο να αποκλείσουν από το μυστήριο της εξομολόγησης και της Θείας Ευχαριστίας τους πιστούς, ακόμη και την Μ. Εβδομάδα. 

Όπως πολύ ορθά αναφέρει ο κ. Τάτσης η ζημιά που προκάλεσε ο Οικουμενισμός, η εκκοσμίκευση και οι νεωτερισμοί φανερώθηκε ανάγλυφα εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοιού.

*****

4.) Έγραψε ο κορυφαίος δογματολόγος της Εκκλησίας μας Όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς: 

“Ο Eκκλησιασμός είναι κατ' αρχήν ανάγκη της ψυχής! Όπως ο πεινασμένος έχει ανάγκη από τροφή και ο διψασμένος από νερό, έτσι και ο Χριστιανός έχει ανάγκη από τον ''επιούσιο άρτο'', που είναι ο λόγος του Θεού και τα Άχραντα Μυστήρια το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Και όπως χωρίς τροφή και νερό δεν μπορεί να ζήσει, έτσι και χωρίς τον λόγο του Θεού και την Θεία Κοινωνία.”

Τι κρίμα που οι πλείστες Σύνοδοι των Ορθοδόξων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών έδειξαν ολιγοπιστία εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοιού και έκλεισαν τις πόρτες των ναών ώστε να μην μπορούν πιστοί να εξομολογηθούν και να κοινωνήσουν ακόμη και τις χρονιάρες μέρες του Πάσχα που ακολουθούν! Αληθινή κατάπτωση του ορθόδοξου φρονήματος στις μέρες μας.

*****

5.) Ο Σεβ. Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμος δήλωσε στην ΕΡΤ ότι το Άγιο Φως που βγαίνει στον Πανάγιο Τάφο το Πάσχα δεν διαφέρει από το φως της Ανάστασης που βγάζουν όλοι οι ιερείς.

Καταρχήν είναι καιρός να αντιληφθεί ο Σεβασμιώτατος Αλεξανδρουπόλεως ότι δεν ενδείκνυται κάθε τρεις και λίγο να σκανδαλίζει το πλήρωμα της Εκκλησίας.

Επιπλέον πριν ανοίξει το στόμα του ο Σεβασμιώτατος να αρνηθεί το θαύμα του Αγίου Φωτός ενδείκνυται να διαβάσει τις χιλιάδες μαρτυρίες των πιστών που μεταβαίνουν κάθε χρόνο και πιστοποιούν ιδίοις όμμασιν το μεγάλο αυτό θαύμα της Ορθοδοξίας.

Το Άγιο φως, Σεβασμιώτατε, παιγνιδίζει και ανάβει τις κανδήλες του ναού της Αναστάσεως. Τα πρώτα λεπτά όταν οι πιστοί βάζουν 33 αναμμένα κεριά στο πρόσωπο ή στα γένεια τους δεν τους καίει.

Προφανώς δεν είναι αυτό που συμβαίνει με το φως που ανάβουμε το κερί της Ανάστασης στους ναούς των ενοριών μας!

Δεν είναι έτσι, Σεβασμιώτατε;

Φτάνει που η Εκκλησία βάλλεται ανελέητα πανταχόθεν. Ας μην γκρεμίζουν ακόμη και οι δεσποτάδες την πίστη των ανθρώπων.

*****

6.) Ο κ. Αναστάσιος Βαβούσκος, με άρθρο του, που διαβάσαμε στην ιστολόγιο “Φως Φαναρίου” και που επιγράφεται “Ο Ιωάννης Καποδίστριας δεν έκλεισε τελικώς τους ιερούς ναούς”, αποδεικνύει ότι ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας δεν έκλεισε τους ναούς εξαιτίας της επιδημίας της πανώλης.

Ευχαριστούμε τον διακεκριμένο επιστήμονα, που ξεκαθάρισε το θέμα αλλά να θυμόμαστε προπαντός ότι δεν έχει σημασία τι έκανε και τι δεν έκανε ο Καποδίστριας. 

Αυτό που μετρά για την πίστη μας δεν είναι τι έκανε ένας καλός πολιτικός ηγέτης, αλλά τι λέγει το Ευαγγέλιο, οι Οικουμενικές και Τοπικές Σύνοδοι και οι Άγιοι της Εκκλησίας.

ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΑΙΝΟΥΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΠΑΡΡΗΣΙΑ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ “Ο “ΣΩΤΗΡ”

ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΑΙΝΟΥΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΠΑΡΡΗΣΙΑ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ “Ο “ΣΩΤΗΡ”

Της κ. Ελένης Λωρίτου

=====

Επανειλημμένως, κ. Τελεβάντο, επαινείτε και δημοσιεύετε τα άρθρα από το φυλλάδιο της αδελφότητος. Γιατί, όμως, εμείς βλέπουμε μία εξάντληση στα αμφιλεγόμενα "κατηχητηκούλια"; Θα θέλαμε να διαμηνύσουμε στον π. Αστέριο ότι τα γραφόμενα στο φυλλάδιο ουδόλως περνάνε στην βάση, στις κατά τόπους και πόλεις αδελφότητες. Μία διάσταση λόγων και έργων δεν συμφέρει, αντίθετα πολλαπλώς ζημιώνει. Τα λόγια ή θα πρέπει να έχουν μία συνέπεια ή αλλιώς καταντούν μία ασυναρτησία. Δυστυχώς βλέπουμε ο θεσμός της υπακοής να εξευτελίζεται από τις οργανωμένες αδελφότητες είτε είναι μοναστικές είτε κοσμικές. 

Χρησιμοποιείται η οργάνωση των αδελφοτήτων μόνο και μόνο για την καταστολή των συνειδήσεων και αυτό αποτελεί μία νοσηρότητα. Αξίζει η αγάπη του Θεού, στην οποία αφιερωθήκαμε, τον εξευτελισμό της μεγαλοσχημίας μας, των πλεξούδων, των μακρυών φουστανιών;

Οι Ιεροί Κανόνες καταγράφουν και κωδικοποιούν το εκκλησιαστικό βίωμα, αυτό που η Εκκλησία ήδη βιώνει αυθορμήτως λόγω της δυναμικής της, ακόμα και αν δεν γνωρίζει την ύπαρξη των σχετικών Κανόνων. Όλοι δεν είμεθα κανονολόγοι. Δεν χρειάζεται κάποιος 15ος Κανόνας να μας υπενθυμίσει την υποχρέωση της απομάκρυνσης από τον αιρετικό επίσκοπο, αλλά αυτό θα έπρεπε να είναι κάτι το αυτονόητο, κάτι που υπαγορεύται από το βίωμα. Και "χαίρειν αυτώ μη λέγετε" πόσο μάλλον να τον καλείς να σε αγιάσει! Τότε δεν σε αγιάζει, αλλά σε μολύνει, γιατί επικοινωνείς με τις ανόσιες πράξεις του και συμμετέχεις σε αυτές. Με ποιό τρόπο συμμετέχεις; 

Ο τρόπος είναι πολλαπλός. 

Πρώτον διότι σε βλέπει η άλλη γυναικούλα εσένα την αφιερωμένη να παίρνεις την ευλογία του αιρετικού επισκόπου και αποκοιμίζεις την συνείδησή της. 

Δεύτερον διότι παρέχεις γην και ύδωρ στο φύτεμα και στην ανάπτυξη της αιρέσεως στις κατά τόπους και πόλεις κοινωνίες. 

Τρίτον διότι δεν στέκεσαι εμπόδιο στο αποδομητικό του έργο κ.ο.κ.. Με αυτό τον τρόπο η αίρεση αποκτά δικαιώματα και εμπέδωση στις συνειδήσεις και στην πρακτική της Εκκλησίας. 

Δεν πιστεύουμε στην μόλυνση των Μυστηρίων των Οικουμενιστών, διότι δεν είναι δικά του αλλά του Χριστού, όμως αυτή η τακτική μολύνει και σε καθιστά συμμέτοχο, συνένοχο και συγκοινωνό του αιρετικού επισκόπου. Ας μην υποβαθμίζουμε το θέμα, θεωρώ ότι είναι το νόημα και το πνεύμα του πολυσυζητημένου 15ου Κανόνος της Α/Β Συνόδου. Ο μεν κληρικός εκφράζεται με την διακοπή του μνημοσύνου του αιρετικού επισκόπου (δυνητικώς), ο δε λαικός με την εκδήλωση της αποστροφής του προς τις αιρετικές πράξεις του επισκόπου. Ας μην νομίζουμε ότι είναι μία παρονυχίδα, μία ιδιοτροπία, ένα εριστικό πνεύμα, αλλά είναι το βίωμα της Εκκλησίας καταγεγραμμένο σε έναν Ιερό Κανόνα.

Διερωτώμεθα ακόμα στα κατά τόπους και πόλεις παραρτήματα της αδελφότητος συνεχίζουν να καλούν τον οικουμενιστή επίσκοπο να κάνει τον αγιασμό και να τους ευλογήσει, συνεχίζουν να εκδηλώνουν τον ιδιότυπο σεβασμό με οσφυοκαμψίες, συνεχίζουν να παρίστανται  συνευδοκούντες στις οικουμενιστικές του  εκτροπές, συνεχίζουν να τον συγχαίρουν για το μεγαλόπνοο έργο του; 

Τι να το κάνει κανείς όταν γράφει τόσο ωραία λόγια ο π. Αστέριος, αλλ' όμως στην πράξη ακυρώνονται, όταν είναι ανακόλουθα, όταν κανείς δεν εξεγείρεται από τις προδοτικές προκλήσεις εις βάρος της πίστεως; Αυτή η αντίφαση λόγων και έργων είναι κάτι το αλλόκοτο, και κάτι το πολύ επιζήμιο για τις ψυχές. Οδηγεί στην αποσύνθεση των χαρακτήρων και στην αποδόμηση της προσωπικότητος του ανθρώπου. Σε τι ωφελεί η διακήρυξη για "αγώνα μέχρις εσχάτων" υπέρ της Αληθείας, αλλ' όμως στην πράξη δεν είσαι διατεθειμένος ούτε για την απειροελάχιστη ενόχληση και διατάραξη της γαλήνης σου; Αν υποθέσουμε ότι οι παπάδες είναι εξαρτημένοι από τον επίσκοπο, ποιός είναι ο βαθμός εξάρτησης της αδελφότητος και των δεσποινίδων; Ποιό είναι αυτό το αόρατο κέντρο στο οποίο υπακούουν οι κατα τόπους αδελφότητες; Μήπως είναι το ίδιο κέντρο αυτό από το οποίο εκπορεύονται αυτοί οι πύρινοι λόγοι του π. Αστέριου και αυτό που υπαγορεύει το εύσχημο ή σύσχημο περπάτημα των δεσποινίδων; Και ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος μας είχε διδάξει να σεβόμεθα τους τύπους, όχι όμως να απωλέσουμε την ουσία. Ο τύπος τότε καταντά ένα λείψανο, ένα κουφάρι νεκρών ψυχών.

Η “ΕΙΡΗΝΟΛΟΓΙΑ” ΔΕΝ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ

Η “ΕΙΡΗΝΟΛΟΓΙΑ” ΔΕΝ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε το ακόλουθο απόσπασμα του προισταμένου της Αδελφότητος των θεολόγων “Ο Σωτήρ” π. Αστέριου Χατζηνικολάου από το βιβλίο του "Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΗ ΘΥΕΛΛΑ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΜΟΥ": 

"Πώς είναι δυνατόν η Εκκλησία να συμμετέχει σε προσπάθειες που αποβλέπουν στο να ειρηνεύσουν τους ανθρώπους μεταξύ τους όταν οι προσπάθειες αυτές αγνοούν το μόνο αληθινό Θεό, το μόνο δυνάμενο να φέρει στις ανθρώπινες καρδιές και σε όλο τον κόσμο την αληθινή και μόνιμη ειρήνη;

Η Εκκλησία ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΟΣΜΙΟΣ ΕΙΡΗΝΕΥΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑ ΙΕΡΟ ΚΑΘΙΔΡΥΜΑ ΣΩΤΗΡΙΑΣ...Η εμβέλεια των οραμάτων και των δυνατοτήτων Της υπερβαίνει πολύ τον ορίζοντα των εντός του κόσμου επιδιώξεών της όσο μεγάλες κι αν είναι αυτές".

Πολύ καίριες επισημάνσεις που καθαιρούν θεολογικά το οχύρωμα της εκκοσμίκευσης. Η Εκκλησία είναι εργαστήρι αγιότητας και κήρυκας της Ανάστασης του Κυρίου και της έλευσης της Βασιλείας Του. Η ειρήνη που επαγγέλλεται η Εκκλησία είναι καρπός του αγώνα του ανθρώπου εναντίον των παθών και του διαβόλου. Ο κόσμος, από την άλλη, μιλά όχι για την ειρήνη που προέρχεται από τη σταύρωση των παθών, αλλά για την ειρηνική συνύπαρξη των λαών.

Πώς μπορεί ένας χριστιανός να πιστεύει ότι θα υπάρξει αληθινή ειρήνη αν συνεργάζεται σε ένα κοσμικό καθαρά επίπεδο με άθεους ή και αντίχριστους οργανισμούς που αγνοούν ή και πολεμούν τον Χριστό τον Άρχοντα και την πηγή της Ειρήνης;

Η ειρηνολογία  που ακούγεται στις μέρες μας δείχνει βαθειά εκκοσμίκευση πολλών ταγών της Ορθοδοξίας και υποδούλωση στο πνεύμα του Οικουμενισμού.