ΟΙ ΔΕΛΦΙΝΟΙ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΟΙ ΔΕΛΦΙΝΟΙ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Γράφτηκαν πολλά για τη Σύνοδο της Κρήτης και θα γραφτούν στο μέλλον πολύ περισσότερα. Λίγα πράγματα, όμως, έχουν ειπωθεί για τη στάση που τήρησαν οι δελφίνοι του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου  αναφορικά με τη Σύνοδο της Κρήτης.

Σ' αυτό το άρθρο θα εξετάσουμε το θέμα αρχίζοντας από το alter ego του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, τουτέστιν από τον Μητροπολίτη Νέας Ιωνίας Γαβριήλ, που, με τα σημερινά δεδομένα, είναι ελέω Αρχιεπισκόπου Ιερωνύνου, ο επικρατέστερος διάδοχος του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου.

Ο ρόλος του στη Σύνοδο της Κρήτης υπήρξε πρωταγωνιστικός και καταλυτικός. Όχι βέβαια διότι έκανε κάποια αξιόλογη παρέμβαση κατά τη διάρκεια των εργασιών της Συνόδου, αφού ούτως ή άλλως οι θεολογικές του προυποθέσεις είναι κάτω του μετρίου, αλλά επειδή με τις πλάτες του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, κινήθηκε καθοριστικά στα παρασκήνια. Συγκεκριμένα έγινε -κατά τη λαική έκφραση- το “βαποράκι” του Πατριαρχείου και ειδικά του Σεβ. Περγάμου. 

Ως γνωστόν μέχρι την προτελευταία ημέρα των εργασιών της Συνόδου της Κρήτης όλα έδειχναν ότι η αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ελλάδος αντιστεκόταν σθεναρά στην υιοθέτηση του όρου Εκκλησίες για τους αιρετικούς (όπως ήταν άλλωστε και η σαφής εντολή που της έδωσε η ομόφωνη απόφαση της Συνόδου της Ιεραρχίας). 

Την τελευταία ημέρα των εργασιών της Συνόδου της Κρήτης, όμως, όλως αιφνιδίως, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος παρουσίασε στην αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ελλάδος την πρόταση που εξυφάνθηκε στα παρασκήνια με πρωταγωνιστές τον Σεβ. Περγάμου και τον Σεβ. Νέας Ιωνίας με αρχιτέκτονα φυσικά του διακανονισμού τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο.

Η συνέχεια είναι γνωστή. Η εικοσιπενταμελής αντιπροσωπεία -με εξαίρεση τον Σεβ. Ναυπάκτου- φάνηκε πολύ κατώτερη των περιστάσεων και ενέκρινε το απαράδεκτο κείμενο για τις σχέσεις της Ορθοδοξίας με τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον.

Αναφύονται δύο ερωτήματα: Γιατί ο Σεβ. Νέας Ιωνίας έπαιξε αυτόν τον επαίσχυντο ρόλο; Γιατί ο Αρχιεπίσκοπος συγκατάνευσε να τον ρυμουλκήσει προς αυτή την κατεύθυνση;

Μήπως επειδή ο Νέας Ιωνίας είναι οικουμενιστής και δη Παγκοσμιοσυμβουλίτης; Κι αυτό προσμέτρησε στη στάση του, αλλά ο πραγματικός λόγος είναι άλλος! Ετοιμάζεται πυρετωδώς για να εξασφαλίσει την εκλογή του στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο. Αντιλαμβάνεται -και πολύ ορθά- ότι το Φανάρι θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην εκλογή του επόμενου Αρχιεπισκόπου. Για να εξασφαλίσει, λοιπόν, την εύνοια του Φαναρίου συνωμότησε με τον Σεβ. Περγάμου και στη συνέχεια ρυμούλκησε στο σχέδιο του τον ολοπρόθυμο Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και το επέβαλαν στη συνέχεια στην άβουλη -πλην ενός- αντιπροσωπεία των 24 αρχιερέων.

Τα ίδια -όπως θα θυμάστε- συνέβησαν όταν πήγε ο Πάπας Φραγκίσκος στην Ελλάδα. Εντολή του Αρχιεπισκόπου ο Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας Γαβριήλ μετέβη ιεροκρυφίως στο Βατικανό και μεθόδευσε την έλευση του Πάπα και έτσι πραγματοποιήθηκε η κοινή ποιμαντική παράσταση και η συμπροσευχή του Πάπα, του Πατριάρχη και του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου στη Λέσβο.

Ο Σεβ. Νέας Ιωνίας δεν είναι ο μόνος δελφίνος του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου που καθόρισε τη θέση του σύμφωνα με τις επιταγές των οικουμενιστών για να εξασφαλίσει τη διαδοχή στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο. Δυστυχώς και άλλοι ιεράρχες κινήθηκαν στο ίδιο μήκος κύματος, όπως -συν Θεώ- θα δούμε σε προσεχές άρθρο.

Δυστυχώς! Τα ιερότατα της πίστης μας παίχτηκαν στον κλήρο των φιλοδοξιών για την κατάκτηση του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου.

ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ Ο ΓΙΑΓΚΑΖΟΓΛΟΥ

ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ Ο ΓΙΑΓΚΑΖΟΓΛΟΥ

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

=====

Παραιτήθηκε ο κ. Στ. Γιαγκάζογλου από τη θέση του διευθυντού του περιοδικού «Θεολογία» της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος κατά τη συνεδρίαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Τετάρτης, 7ης Σεπτεμβρίου 2016, προέβη σε σχετική ανακοίνωση προς τους Συνοδικούς Μητροπολίτες. Είχε προηγηθεί η εκ μέρους του Αρχιεπισκόπου ανακοίνωση της παραιτήσεως του Μητροπολίτου Άρτης κ. Ιγνατίου, ο  οποίος παραιτήθηκε σε ηλικία 71 ετών και χωρίς να έχει εμφανώς κάποιο πρόβλημα υγείας.

Ο κ. Γιαγκάζογλου παράλληλα με τα καθήκοντα του στην Ιερά Σύνοδο είναι Σύμβουλος του Υπουργείου Παιδείας και προϊστάμενος του Γραφείου Έρευνας, Σχεδιασμού και Εφαρμογών Α΄ του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ).  Από τη δεκαετία του 1990 και επί κυβερνήσεως Σημίτη μαζί με άλλους θεολόγους που αργότερα συγκρότησαν τον Πανελλήνιο Θεολογικό Σύνδεσμο «Καιρός» εκπόνησαν το σχέδιο της μετατροπής του μαθήματος των θρησκευτικών σε θρησκειολογικό. Οι θεολόγοι, που συγκρότησαν τον Σύνδεσμο, έχοντας θέσεις στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο από καιρό είχαν επιχειρήσει να επιβάλουν τις απόψεις τους για το μάθημα των θρησκευτικών. Δεν το είχαν επιτύχει έως ότου πήραν την εξουσία τα Κόμματα ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ και ανέλαβε υπουργός Παιδείας ο κ. Φίλης.

            

Ο κ. Γιαγκάζογλου, ως εμπνευστής και συνδημιουργός του νέου τρόπου διδασκαλίας των θρησκευτικών, ήρθε σε αντίθεση προς την απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία με σαφήνεια απεφάσισε πέρυσι, ότι εμμένει στη διατήρηση του μαθήματος ως έχει, με τις απαραίτητες προσθήκες και ενημερωτικές πληροφορίες για τις άλλες θρησκείες και τους ετεροδόξους χριστιανούς.

 Έως τις 7 Σεπτεμβρίου και παρά τη δημόσια διαφωνία του με την Συνοδική απόφαση ο κ. Γιαγκάζογλου διατηρούσε τη θέση του στη Σύνοδο, μαζί με αυτή του συμβούλου του κ. Φίλη. Όμως μετά τη δήλωση στη Βουλή των Ελλήνων του Υπουργού Παιδείας, ότι θα υλοποιηθεί η πρόταση του κ. Γιαγκάζογλου και των συνεργατών του στο ΙΕΠ και τη δική του δήλωση στο ΑΠΕ – ΜΠΕ (2/9/2016), ότι με την θρησκειολογία, που εισηγήθηκε και υποστηρίζει να διδάσκονται οι μαθητές στο σχολείο, «η Ορθοδοξία μπαίνει σε διάλογο με τις άλλες θρησκευτικές παραδόσεις», η θέση του στη διεύθυνση του περιοδικού της Ιεράς Συνόδου «Θεολογία» έγινε ακόμη πιο δύσκολη.  Τελικά οδηγήθηκε στην παραίτηση, προτιμώντας να είναι απέναντι από την Εκκλησία και μαζί με τον κ. Φίλη.  Είναι παιδαγωγικά, ψυχολογικά, θεολογικά και εκκλησιολογικά απαράδεκτο τα παιδιά των 14 και 15 ετών με το θρησκειολογικό μάθημα, όπως το διαμόρφωσε ο κ. Γιαγκάζογλου μαζί με τους συνεργάτες του, «να μπουν σε διάλογο με τις άλλες θρησκευτικές παραδόσεις», όταν αυτός ο διάλογος είναι γνωστό ότι είναι δυσχερέστατος μεταξύ ενηλίκων και εμπείρων θεολόγων...

            

Σημειώνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόζει την τακτική ότι όποιος δεν ακολουθεί απολύτως τη γραμμή του Κόμματος και της Κυβέρνησης παραιτείται των οργάνων του και αν είναι βουλευτής παραιτείται από την βουλευτική του έδρα. Κατά τη λογική του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι δυνατόν ο κ. Γιαγκάζογλου να είναι θεολόγος υπεύθυνος της επίσημης θεολογικής έκδοσης της Ιεράς Συνόδου και να έχει απόψεις αντίθετες με τις αποφάσεις της.

Μετά την παραίτηση του κ. Γιαγκάζογλου αναμένονται και οι παραιτήσεις των μελών της Συντακτικής Επιτροπής του περιοδικού «Θεολογία», που έχουν τις ίδιες με αυτόν απόψεις για το μάθημα των θρησκευτικών. Μεταξύ αυτών είναι οι καθηγητές κ.κ. Μαρ. Μπέγζος, Μιλτ. Κωνσταντίνου και Θεοδ. Γιάγκου, καθώς και ο κ. Γ. Φίλιας. Ο τελευταίος, αν και παλαιότερα συνέγραψε «ομολογιακό» βιβλίο για το μάθημα των θρησκευτικών, έχει καταστεί συνεργάτης του κ. Φίλη και διορίστηκε από αυτόν Πρόεδρος του Ανωτάτου Επιστημονικού Συμβουλίου για της Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες...- 

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΟΥ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟΥ*

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΟΥ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟΥ*

Του Καθηγητή Πασχάλη Μ. Κιτρομηλίδη

=====

  

Η συζήτηση που ανέκυψε σε σχέση με το μάθημα των Θρησκευτικών και τη θέση του στο αναλυτικό πρόγραμμα των ελληνικών σχολείων δεν μπορεί να αφήσει αδιάφορους όσους κήδονται πραγματικά της Παιδείας της χώρας.  

Η σκέψη που έχει ακουστεί για μεταβολή του μαθήματος σε προαιρετικό, διά της εισαγωγής της δυνατότητας αναιτιολόγητης επιλογής για απαλλαγή από αυτό, συνεπάγεται την κατάργησή του. Ποιος μαθητής ή μαθήτρια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δεν θα θελήσει να απαλλαγεί από τον φόρτο ενός ακόμη μαθήματος που απαιτεί μελέτη και εκμάθηση πληροφοριών; Ετσι με την άσκηση της ελεύθερης επιλογής μαθητών και γονέων για την «ελάφρυνση του φόρτου εργασίας των παιδιών» - αυτό είναι το ακαταμάχητο παιδαγωγικό επιχείρημα - θα μπορέσει να επέλθει, επιτέλους, η απαλλαγή του αναλυτικού προγράμματος από το «φοβερό» μάθημα των Θρησκευτικών.

Και όμως πρόκειται για ένα μάθημα εντελώς παρεξηγημένο, με ευθύνη βέβαια των βιβλίων, πλείστων από τους διδάσκοντες αλλά και λόγω της γενικότερης προκατάληψης που έχει καλλιεργηθεί στην κοινωνία μας εναντίον κάθε εκδοχής της πνευματικής ζωής που θα μπορούσε να εκληφθεί ως συντηρητική.  

Τους λόγους για τους οποίους δεν πρέπει να καταργηθεί το μάθημα των Θρησκευτικών τούς έχουν εκθέσει ο Αρχιεπίσκοπος και άλλοι ιεράρχες, επικαλούμενοι και το Σύνταγμα της ελληνικής πολιτείας. Νομίζω ότι έχουν λεχθεί όσα χρειάζονται να λεχθούν για τη σημασία της θρησκευτικής παιδείας ως προς τη στοιχειώδη αυτογνωσία μιας κοινωνίας που παραμένει στην πλειονότητά της χριστιανική - με κριτήριο ποσοτικό βεβαίως, αφού οι περισσότερες οικογένειες βαπτίζουν ακόμη τα παιδιά τους.

Ως εκπαιδευτικός όμως που υπηρέτησε την Παιδεία της χώρας για τριάντα πέντε χρόνια θεωρώ χρέος μου, λαμβάνοντας δημοσίως τον λόγο, να τονίσω μια άλλη πλευρά του ζητήματος που δεν πρέπει να διαλάθει της προσοχής μας. Τυχόν κατάργηση των Θρησκευτικών συνιστά ένα σοβαρό βήμα για την αποκοπή της Παιδείας μας από τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Χωρίς τη γνώση της ιστορίας της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, της Αγίας Γραφής, όλος ο ευρωπαϊκός πολιτισμός του οποίου το υπόστρωμα είναι χριστιανικό καθίσταται ακατανόητος. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τις εικαστικές τέχνες και τη μουσική, των οποίων η έμπνευση και η θεματολογία μέχρις αργά τον δέκατο όγδοο αιώνα προέρχονται κυρίως από τη χριστιανική κληρονομιά της Ευρώπης. Ο θρησκευτικός αναλφαβητισμός θα καταστήσει τα παιδιά μας ανίκανα να αντιληφθούν και να εκτιμήσουν τα επιτεύγματα του σημαντικότερου πεδίου στο οποίο εκδηλώθηκε η δημιουργικότητα του ευρωπαϊκού κόσμου, του πεδίου της τέχνης.

Πολλά ακόμη θα μπορούσαν να λεχθούν για τις ολέθριες συνέπειες του θρησκευτικού αναλφαβητισμού. Η εγκυκλοπαιδική γνωριμία με το φαινόμενο της θρησκείας συνιστά αναγκαίο συντελεστή της αυτογνωσίας όχι μόνο της σημερινής χριστιανικής αλλά και της μελλοντικής πολυπολιτισμικής Ελλάδας. Η θρησκευτική παιδεία δε αποτελεί παράγοντα αποφασιστικό για την καλλιέργεια της ηθικής συνείδησης του ανθρώπου. 

Ας τα σκεφτούν όλα αυτά όσοι θα επιχειρήσουν να συμβάλουν στην περαιτέρω αποσάθρωση της Παιδείας της χώρας με νέες μεταρρυθμίσεις και ας απαλλαγούν από τις «παιδαριώδεις διαταραχές», για τις οποίες είχε μιλήσει κάποτε και ο Β. Ι. Λένιν.

*Απόσπασμα άρθρου που δημοσιεύθηκε στη “Βήμα”.

Ο “ΝΕΩΚΟΡΟΣ” ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΛΦΙΝΟΥΣ ΤΩΝ ΚΕΝΩΝ ΘΡΟΝΩΝ

Ο “ΝΕΩΚΟΡΟΣ” ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΛΦΙΝΟΥΣ ΤΩΝ ΚΕΝΩΝ ΘΡΟΝΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ο αγαπητός μας “Νεωκόρος” εμφανίστηκε με νέο άρθρο στη “Ρομφαία” που επιγράφει “Αρχιερατικός τσελεμεντές, Κεφάλαιο Πρώτο: Περί εκλογικών μαγειρεμάτων” με το οποίο επιβεβαίωσε τις πληροφορίες ότι ο Αρχιμ. Δημήτριος Αργυρός και ο Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Νάσης είναι οι επικρατέστεροι υποψήφιοι για τους κενούς θρόνους Κεφαλληνίας και Τρίκκης αντίστοιχα.

Και ο “Νεωκόρος” μας και πολλοί άλλοι δυσανασχετούν επειδή οι δύο αυτοί υποψήφιοι φέρονται να έχουν την Αρχιεπισκοπική εύνοια.

Αλλά δεν κατανοώ για ποιο λόγο επειδή και οι δύο κληρικοί είναι ακατηγόρητου βίου και ο π. Δημήτριος Αργυρός κληρικός με αξιόλογη θεολογική συγκρότηση.

Αν όντως ο Αρχιεπίσκοπος τους ευνοεί και εργάζεται για την ανάδειξή τους δεν αντιλαμβάνομαι προς τι οι μεμψιμοιρίες.

Μακάρι πάντοτε ο Μακαριότατος να ευνοεί και να προωθεί άξιους και ακατηγόρητους κληρικούς προς αρχιερατεία.

Να αναφέρουμε μάλιστα αυτά που επιμελώς οι πολλοί αποκρύβουν.

Για τη Μητρόπολη Κεφαλληνίας, εκτός από τον Αρχιμ. Δημήτριο Αργυρό και τον επίσκοπο Κερνίτσης Χρύσανθο, ορισμένοι κληρικοί που ενδιαφέρονται να εκλεγούν, δεν έπρεπε επ’ ουδενί λόγω να στέκονται μπροστά στο άγιο θυσιαστήριο.

Αν όντως ο Αρχιεπίσκοπος ενδιαφέρεται να προωθήσει τον Αρχιμ. Δημήτριο Αργυρό και όχι αυτούς τω Θεώ η δόξα και τω Αρχιεπισκόπω η τιμή.

Τι θέλουμε δηλαδή; Ο Μακαριότατος να προωθεί κληρικούς που κανονικά θα έπρεπε να είναι καθηρημένοι;

Μακάρι να είναι αλήθεια ότι ο Αρχιεπίσκοπος προωθεί τους π. Δημήτριο Αργυρό για τη Μητρόπολη Κεφαλληνίας και τον π. Χρυσόστομο Νάση για τη Μητρόπολη Τρίκκης. Αλλά είναι αλήθεια; Κανένας δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα πριν την ημέρα των εκλογών.

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΧΡΙΔΩΝ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΡΑΣΟ

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΧΡΙΔΩΝ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ ΓΙΑ ΤΟ ΡΑΣΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

==========

Οι αναγνώστες του ιστολογίου θα πρόσεξαν ότι επιμένω να προσεγγίζω πολύ αρνητικά την εισαγωγή νεωτερισμών στην Εκκλησία, επειδή έχω συνείδηση ότι η εκκοσμίκευση συνιστά τον υπ’ αριθμόν ένα κίνδυνο για τη σωτηρία μας.

Το Ευαγγέλιο είναι σαφέστατο για τον κίνδυνο από την εκκοσμίκευση και οι Αγιοι Πατέρες δεν μας άφησαν κανένα περιθώριο να πιστεύουμε κάτι διαφορετικό.

Εδώ ακριβώς εστιάζεται η επιμονή μου να σχολιάζω αρνητικά τους διάφορους νεωτερισμούς που εισάγονται συνεχώς στη ζωή της Εκκλησίας.

Η ακριβώς προηγούμενη ανάρτηση του ιστολογίου επιστολής του Αγίου Νικολάου Αχριδών, που αναφέρεται στην ανάγκη διατήρησης του ράσου των κληρικών, δείχνει με ενάργεια με ποιο τρόπο οι Αγιοι προσέγγιζαν τον κίνδυνο της εκκοσμίκευσης και των νεωτερισμών με αφορμή επιστολή νεωτεριστή ιερέα που ζητούσε την κατάγηση του ράσου.

Ο Αγιος Νικόλαος με βάση τη θεολογία του Αποστόλου Παύλου ότι οι χριστιανοί είναι στρατιώτες της Ανω Βασιλείας επιχειρηματολογεί ότι, αφού όλοι οι στρατιωτικοί όλων των χωρών φέρουν ειδική στολή, γιατί οι αξιωματικοί του στρατού του Ουράνιου Βασιλέα -τουτέστιν οι κληρικοί- να το θεωρούν μεγάλη θυσία επειδή φέρουν ειδική αμφίεση που βοηθά τους πιστούς να συνειδητοποιούν τον σπουδαίο ρόλο που επιτελούν.

Ο Αγιος Νικόλαος επίσης παραθέτει απόσπασμα του Οσίου Ιερωνύμου, ο οποίος τονίζει ότι οι μοντερνίζοντες κληρικοί, οι οποίοι φροντίζουν την εξωτερική τους αμφίεση, είναι συνήθως και οι κληρικοί που σκανδαλίζουν με τη ζωή τους.

Ο ιερέας περιφέρεται στην κοινωνία ως πνευματικός πατέρας και όχι ως υποψήφιος γαμπρός. 

Ο Αγιος Νικόλαος τονίζει επίσης ότι οι πιστοί ζητούν ο ιερέας τους, με την περιβολή του, να τους θυμίζει την Ουράνια Βασιλεία και ότι σκανδαλίζονται όταν βλέπουν νεωτεριστές και εκκοσμικευμένους κληρικούς.

Ποιος, λοιπόν, κληρικός ρωτά ο Αγιος Νικόλαος Αχριδών, θα τολμήσει να υποσκάψει το μεγάλο θέμα της σωτηρίας των ανθρώπων με τη μικρή θυσία της περιβολής του ράσου;