ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ “ΑΜΕΘΥΣΤΟ”

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ “ΑΜΕΘΥΣΤΟ”

Της κ. Ελένης Λωρίτου

=====

Ο άνθρωπος "Αμέθυστος" μόνο νά βρίζει ξέρει. Πάσχει από μεγάλη σύγχυση. Μας πληροφορεί ότι: "Ο Ρωμανίδης αναίρεσε την δυτική κακοδοξία ότι στην Παλαιά Διαθήκη δρα ο Θεός Πατήρ, στην Καινή Διαθήκη δρα ο σεσαρκωμένος Θεός Λόγος και στην Εκκλησία δρα το Άγιον Πνεύμα διά των ακτίστων ενεργειών του." 

Όμως παρακάτω παραθέτει απόσπασμα του αγίου Γρηγορίου του θεολόγου:

"Η Π.Δ. εκήρυττε φανερά τον Πατέρα, ενώ τον Υιό αμυδρότερα. Η Καινή φανέρωσε τον Υιό και άφησε να φανεί εν μέρει η Θεότης του Πνεύματος. Τώρα εκπολιτεύεται το Πνεύμα (ζεί ανάμεσα μας, ενεργεί ανάμεσα μας) και μας δηλώνει σαφέστερα τον εαυτό του. Διότι δεν ήτο ασφαλές, ενώ ακόμη δεν ωμολογήθη η Θεότης του Πατρός να κηρύττεται φανερά ο Υιός. Ούτε μόλις έγινε δεκτή η Θεότης του Υιού, να μας φορτώνεται επί πλέον και το Πνεύμα το Άγιον, για να μιλήσω και κάπως τολμηρότερα….αλλά με τις βαθμιαίες προσθήκες και με τις "αναβάσεις", όπως είπε και ο Δαβίδ και με τις προόδους και τις προκοπές από δόξης εις δόξαν να λάμψη το Φως της Τριάδος." 

Μήπως κάποιος καλός θεολόγος και ορθόδοξος χριστιανός μπορεί να μας εξηγήσει τι είναι αυτό που "ανήρεσε" ο Ρωμανίδης και τι είναι αυτό που αποκαθιστά ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος; 

Είναι σαφές ότι δεν θα έπρεπε ο π. Παύλος Δημητρακόπουλος του αντιαιρετικού γραφείου της μητροπόλεως Πειραιώς να αναφερθεί στο όνομα του "Αμέθυστου", που βαρύνεται με τέτοιου είδους παρανοήσεις της ορθοδόξου διδασκαλίας για το θέμα της Θείας Οικονομίας.

“Αμέθυστε”, μήν αγωνιάς περιμένοντας απάντηση. Για να υπάρχει απάντηση πρέπει να υπάρχει ερώτηση. Εσύ καταλαβαίνεις τι είναι αυτό που ρωτάς; 

1.) Αν "ταυτίζονται οι άκτιστες ενέργειες με το Άγιο Πνεύμα." 

Δεν είναι αυτό τό θέμα μας.

2.) (Αν ταυτίζεται) Η Πρόνοια του Θεού με την Υπόσταση του Αγίου Πνεύματος; 

Ακατανόητο το ερώτημα! 

ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ “ΤΡΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ” ΓΙΑ ΤΗΝ “ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ”

ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ “ΤΡΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ” ΓΙΑ ΤΗΝ “ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ”

=====

Λωρίτου Ελένη
Ευχαριστούμε το αντιαιρετικό γραφείο της μητροπόλεως Πειραιώς για τα πολύ σπουδαία αντιαιρετικά κείμενα, που μας έχει προσφέρει και για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στον πόλεμο εναντίον των αιρέσεων και ειδικά του Οικουμενισμού. Ευχαριστούμε και για το παρόν κείμενο για την “οικονομία του Αγίου Πνεύματος”. Όπως και όλα τα άλλα είναι και αυτή η θεωρία μία διαστροφή της υγιαινούσης ορθοδόξου Ευαγγελικής διδασκαλίας και θεολογίας. Μία παραλλαγή της με πολλούς τρόπους εκπεφρασμένης ιδέας και πλάνης των οικουμενιστών ότι η Αλήθεια δεν είναι κτήμα καμμιάς ομολογίας και καμμίας θρησκείας, αλλά υπάρχει παντού. Όλοι οι θεοί κατέχουν ένα μέρος της Αληθείας και παντού υπάρχει η σωτηρία. Αυτές οι πλάνες θέλουν να πλήξουν την εμπειρική βεβαιότητα της ορθοδόξου πίστεως περί κατοχής της μοναδικής Αλήθειας, η οποία μάλιστα βεβαιότητα χαρακτηρίζεται εκ μέρους των αιρετικών οικουμενιστών ως “δογματική αλαζονεία”. Δεν μας εκπλήσσει ότι ο συγκεκριμένος κληρικός, που ανήκει στην εκκλησία της Aντιοχείας βρήκε ένα καινούργιο υποτίθεται τρόπο να διατυπώσει την κακοδοξία του και να διαστρέψει την ορθόδοξο διδασκαλία

Λωρίτου Ελένη
Θεωρώ όμως ότι είναι ελλιπής -ίσως λόγω περιορισμένου χώρου μέσα στα όρια ενός άρθρου- η αναφορά του αντιαιρετικού γραφείου στο θέμα της “οικονομίας του Αγίου Πνεύματος” και στα τρία στάδια της εκπληρώσεως της θείας οικονομίας, η οποία διδασκαλία είναι θεολογία των Πατέρων. Επίσης πολύ κακώς ο π. Παύλος Δημητρακόπουλος αναμιγνύει το όνομα του συγκεκριμένου ιστολογίου “αμέθυστος”, το οποίο είναι πνευματομάχο και όχι μόνον, χωρίς να κάνει τις απαιτούμενες διευκρινίσεις. Το συγκεκριμένο ιστολόγιο εκφράζει πλήθος άλλων κακοδοξιών με τρόπο εμμονικό και με βάση τις κακόδοξες θέσεις του βάλλει εναντίον δικαίων και αδίκων. Υπάρχει ήδη η ορθόδοξη και πατερική διδασκαλία για την προοδευτική και κατά στάδια εκπλήρωση της θείας οικονομίας, την οποία η αίρεση και ο συγκεκριμένος κληρικός θέλει να διαστρέψει, για να εξυπηρετήσει την οικουμενιστική κακοδοξία περί υπάρξεως σωτηρίας εκτός εκκλησίας. Η επιχειρούμενη διαστροφή δεν καταργεί την πατερική και ευαγγελική διδασκαλία περί του Αγίου Πνεύματος, την παρουσία του Αγίου Πνεύματος στην ζωή της εκκλησίας από την Πεντηκοστή μέχρι τά έσχατα. Η ύπαρξη αυτής της διδασκαλίας δεν αντιφάσκει προς την τρισυπόστατο ενότητα της Αγίας Τριάδος. Δεν σημαίνει ότι όπου υπάρχει το Αγιο Πνεύμα δεν υπάρχουν τα άλλα δύο πρόσωπα της Αγίας Τριάδος, διότι κάτι τέτοιο θα προσέβαλλε το Τριαδολογικό δόγμα. Ούτε τα τρία στάδια της θείας οικονομίας νοούνται με κάποια Σαβελιανή έννοια, ότι δηλαδή ο Είς Θεός υποδύεται διαδοχικούς ρόλους. Δεν υπάρχει κάτι το αληθέστερο αυτού ότι το Άγιο Πνεύμα, ο Παράκλητος της Εκκλησίας, με την Πεντηκοστή εκκέχυται στην Εκκλησία, κατά ένα τρόπο που δεν υπήρχε πρίν την Πεντηκοστή .

Λωρίτου Ελένη
Το συγκεκριμένο ιστολόγιο “αμέθυστος” κακόδοξα τοποθετείται επί του θέματος και επί των ακτίστων ενεργειών του Αγίου Πνεύματος με πλήθος αναρτήσεων και σχολίων, πέρνοντας η μπάλα και όσους ορθοδόξους θεολόγους εκφράσουν την Πατερική διδασκαλία περί διαδοχικής δράσεως στην Εκκλησία των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδος. Τι το αληθέστερον ότι στην Παλαιά Διαθήκη δρα ο Θεός Πατήρ, στην Καινή Διαθήκη δρα ο σεσαρκωμένος Θεός Λόγος και στην Εκκλησία δρα το Άγιον Πνεύμα διά των ακτίστων ενεργειών του, χωρίς να παραβιάζεται το τρισυπόστατον της Αγίας Τριάδος, δηλαδή στην Αγία Τριάδα ενεργεί ο Πατήρ δι’ Υιού εν Αγίω Πνεύματι! Οι κακόδοξοι διαστρέφουν την ορθόδοξο διδασκαλία. Εξ ίσου όμως κακόδοξοι είναι αυτοί που δεν κάνουν την διάκριση ανάμεσα στο κακόδοξο και ορθόδοξο. Δεν διορθώνει κανείς μία κακοδοξία διδάσκοντας μία άλλη κακοδοξία. 

Εννοείται, δεν θέλω να πώ ότι είναι εσκεμμένη η παράλειψη του π. Παύλου να κάνει την διάκριση της πατερικής διδασκαλίας από την κακοδοξία. Απλά επισημαίνω την παράλειψη, διότι αναφέρει το ιστολόγιο “αμέθυστος”, το οποίο έχει τσουβαλιάσει όλους ορθοδόξους και μη, που μιλούν περί του Αγίου Πνεύματος και εκθέτουν την ορθόδοξο διδασκαλία περί της Θείας Οικονομίας: 

https://amethystosbooks.blogspot.com/2018/05/blog-post_393.html?showComment=1527599607009&m=1#comment-c1846588699814003815

Argiris Milonas
Τους οικονόμησε τόσο πολύ τους Οικουμενιστές ο Θεός που δεν τον έχουν ανάγκη πλέον, έχουν πλέον τόσο πλούτο αγάπης και έγιναν και αυτόφωτοι.

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ
Συμφωνούμε απόλυτα με την Λωρίτου Ελένη, ενώ φαίνεται στο θέμα του αιρετικού Ζηζιούλα να έχει ξεκάθαρες θέσεις και μάλιστα έχει αναδείξει τις πλάνες του, έχει μια έντονη προτεσταντίζουσα αντίληψη βρίζοντας φυσικά τους αντιθέτους…

Λωρίτου Ελένη
Το σχόλιο του κυρ Αμέθυστου για την ορθόδοξο πατερική διδασκαλία περί του Αγίου Πνεύματος και την πέμψη του στην Εκκλησία μετά την Ανάληψη του Χριστού: "ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΙΔΕΩΝ. Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΒΑΣΙΛΕΥΣΕΝ, ΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΕΝΕΔΥΣΑΤΟ. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ Η ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΡΥΦΟΣ ΠΟΘΟΣ. ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΛΗΡΟ ΕΙΝΑΙ Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ. ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΑΛΛΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΚΑΙ Η "ΟΡΘΟΔΟΞΗ" ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ...ΤΡΟΜΑΡΑ ΣΟΥ...ΖΗΣΗ

"Αμέθυστος" 

Τρομάρα σου Μεθυσμένε! 

Ο κυρ Μεθυσμένος ειρωνεύεται την πέμψη του Αγίου Πνεύματος μετά την Ανάληψη του Χριστού, ειρωνεύεται τον αγώνα του πιστού για την απόκτηση του Αγίου Πνεύματος και των δωρεών του, ταυτίζει την Θεία Οικονομία με την αίρεση και φυσικά οικτίρει τον π. Θεόδωρο Ζήση για το θεολογικό του πόνημα! Ο π. Παύλος Δημητρακόπουλος τί κατάλαβε από όλα αυτά; 

amethystos
Βρε φίλε συμφωνείς με την Λωρίτου επειδή υπερασπίζεται τον Ζήση; Το κατέχεις το θέμα; Ταυτίζονται οι άκτιστες ενέργειες με το Άγιο Πνεύμα. Η Πρόνοια του Θεού με την Υπόσταση του Αγίου Πνεύματος; Εχεις συμβουλευθεί τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά επί του θέματος;

ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Του Πανοσ. Αρχιμ. Παύλου Δημητρακοπούλου, 

Θεολόγου, Συγγραφέως, 

Διευθυντού του Γραφείου Αιρέσεων καί Παραθρησκειών τῆς Ι. Μ. Πειραιώς

=====

Η ανθρωπότητα σήμερα βιώνει μια πρωτοφανή πνευματική σύγχυση, που δεν έχει προηγούμενο στην ανθρώπινη ιστορία. Ζούμε σε μια εποχή που έχει όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των εσχάτων χρόνων, όπως αυτά έχουν προφητευθεί από το αδιάψευστο στόμα του Κυρίου μας, από τους ιερούς συγγραφείς της Αγίας Γραφής και από αγίους και χαρισματούχους Γέροντες, που ομίλησαν προφητικά για τα έσχατα. Κυρίαρχο και πρωταγωνιστικό ρόλο σ’ αυτή την πρωτοφανή αποστασία των ημερών μας παίζουν τα δύο πολυκέφαλα θηρία της πλάνης, η Νέα Εποχή και ο Οικουμενισμός. Και τα δύο εργάζονται παράλληλα, υπηρετούν με συνέπεια το πανθρησκειακό όραμα και προετοιμάζουν με γοργούς ρυθμούς την εφιαλτική πανθρησκεία, η οποία θα στρώσει το χαλί για την έλευση του αντιχρίστου.

Ο κλήρος και ο πιστός λαός του Θεού βρίσκεται ήδη αναπόφευκτα αντιμέτωπος με τα δύο αυτά πολυκέφαλα θηρία, τα οποία αποτελούν την μεγαλύτερη απειλή και τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την ζωή της Εκκλησίας. Απέναντι στην διπλή αυτή απειλή καλείται να θωρακιστεί με την παντοδύναμο Χάρη του Θεού, με την πνευματική εκείνη πανοπλία, για την οποία κάνει λόγο ο απόστολος Παύλος στην προς Εφεσίους Επιστολή του, (6,10-17). Προ πάντων καλείται σήμερα η Εκκλησία δια του κλήρου και του πιστού λαού της, να επαγρυπνεί και να διακρίνει τα «σημεία των καιρών» (Ματθ.16,3). Να υπερασπιστεί την ακεραιότητα του δόγματός της και να διακηρύξει την σταθερή και αταλάντευτη πεποίθησή της, ότι αυτή μόνη παραμένει η Εκκλησία των αγίων αποστόλων και των θεοφόρων Πατέρων, η Μία, Αγία, Καθολική, και Αποστολική Εκκλησία, εντός της οποίας και μόνον ο άνθρωπος πραγματοποιεί την σωτηρία και την θέωσή του.

Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΙΝΕΙ ΤΑ ΝΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΙΝΕΙ ΤΑ ΝΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Του Πανοσ. Αρχιμ. Παύλου Δημητρακόπουλου,

Προϊσταμένου Ιερού Ναού Τιμίου Σταυρού Πειραιώς

=====

Μετά το πέρας της Διεθνούς Διάσκεψης ολοκληρώθηκαν οι οικουμενιστικές φιέστες του Καΐρου με την παράνομη και απαγορευμένη από τους Ιερούς Κανόνες συμπροσευχή σε ναό των μονοφυσιτών Κοπτών, με συμπροσευχομένους τους αιρεσιάρχες «Πατριάρχη» των Κοπτών, τον «Πάπα» Φραγκίσκο, κάποιον Αγγλικανό «Επίσκοπο», τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας κ. Θεόδωρο κ.α. Η συμπροσευχή έγινε στη μνήμη των 27 αδικοχαμένων Κοπτών, οι οποίοι βρήκαν πριν λίγο καιρό τραγικό θάνατο σε κοπτικό ναό από μουσουλμάνους τζιχαντιστές.

Ιδού λοιπόν ότι η «Σύνοδος» της Κρήτης είναι ζωντανή, και όχι μόνον δεν «πέθανε και ετάφη» αλλά κινεί τα νήματα του οικουμενισμού! Η σχετική ειδησεογραφία δεν αφήνει κανένα  περιθώριο αμφιβολίας, ότι οι αποφάσεις της αποτελούν σήμερα τον καταστατικό χάρτη της περαιτέρω πορείας του σύγχρονου οικουμενισμού. Χωρίς αναστολές τώρα οι οικουμενιστές, κατοχυρωμένοι από τις αποφάσεις της «Συνόδου», τρέχουν ακάθεκτοι στον ολέθριο κατήφορό τους, περιφρονώντας άγιες και Ιερές Συνόδους, Ιερούς Κανόνες, τα πάντα. Που είναι οι άγιοι Μάρκοι οι Ευγενικοί και οι άγιοι Γρηγόριοι Παλαμάδες; Καλούμε τον πιστό λαό του Θεού σε περισσότερη επαγρύπνηση, και αγωνιστικότητα. Αλλά και σε θερμή προσευχή να αναδείξει ο Θεός μεγάλα πατερικά αναστήματα, αγίους και θεοφόρους Πατέρες, που θα συνδυάζουν την θεολογική γνώση με το θυσιαστικό και ομολογιακό φρόνημα.

ΙΔΟΥ ΠΟΙΟΙ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΑΝ ΤΗ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΗ ΦΙΕΣΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ

ΙΔΟΥ ΠΟΙΟΙ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΑΝ ΤΗ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΗ ΦΙΕΣΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ

Του Πανοσ. Αρχιμ. Παύλου Δημητρακόπουλου,

Προϊσταμένου Ιερού Ναού Τιμίου Σταυρού Πειραιώς

=====

Αλλά για να φανεί πόσο «ειρηνικό» είναι το Ισλάμ και εν προκειμένω το συγκεκριμένο ισλαμικό ίδρυμα Al-Azhar, που κάλεσε τον κ. Βαρθολομαίο και τον αιρεσιάρχη του Βατικανού κ. Φραγκίσκο, παραθέτουμε μια συγκλονιστική και αποκαλυπτική «ταυτότητα» τόσο του εν λόγω Πανεπιστημίου, όσο και του συγκεκριμένου καθηγητή, ο οποίος διοργάνωσε αυτή την φιέστα. 

Την αποκάλυψη έκαμε ο αγωνιστής θεολόγος κ. Ανδρέας Κυριακού: «Ο σεΐχης Αχμέτ αλ Ταγιέμπ, καθηγητής της μωαμεθανικής φιλοσοφίας στο σουνιτικό πανεπιστήμιο Αλ Άζχαρ και ιμάμης του τζαμιού του, είχε διοργανώσει πρόσφατα το Συνέδριο για την Ειρήνη, στο οποίο μίλησαν, συν τοις άλλοις, και ο Οικουμενικός Πατριάρχης, μαζί με τον αιρεσιάρχη του Βατικανού Πάπα Φραγκίσκο. Ο Αλ Ταγιέμπ, που ψηφίστηκε τελευταία ως «ο πιο σημαίνων μουσουλμάνος του κόσμου», έχει την άποψη ότι οι «αποστάτες» (αυτοί που αρνούνται τον Μωαμεθανισμό) πρέπει να εκτελούνται! Ζητά επίσης την ολοκληρωτική κυριαρχία της Σαρίας, (του μωαμεθανικού νόμου), και αρνιέται να καταγγείλει τους αιμοσταγείς τρομοκράτες του «Ισλαμικού χαλιφάτου» (ΙSΙS) ως «μη μουσουλμάνους». Καταγγέλλει την τέχνη ως ανήθικη κι απορρίπτει την ιδέα της μεταρρύθμισης του Μωαμεθανισμού. Φυσικά όταν μιλά με χριστιανούς τα χείλη του στάζουν μέλι… Ο μετριοπαθής μωαμεθανός μεταρρυθμιστής του Ισλάμ Αλ Μπέχερυ ανέφερε ότι τα τελευταία πέντε χρόνια το 70-80% των τρομοκρατικών επιθέσεων στην Αίγυπτο είναι προϊόν του Αλ Άζχαρ!!!» (panayiotistelevantos.blogspot.com)

(Συνεχίζεται)

ΟΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΛΑΜ

ΟΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΛΑΜ

Του Πανοσ. Αρχιμ. Παύλου Δημητρακόπουλου,

Προϊσταμένου Ιερού Ναού Τιμίου Σταυρού Πειραιώς

======

Στη συνέχεια ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος επισκέφτηκε το Κάιρο, προκειμένου να συμμετάσχει σε Διαθρησκειακή Συνάντηση, στις εργασίες της Διεθνούς Διάσκεψης για την Ειρήνη του ιδρύματος Al-Azhar, με τη συμμετοχή εκπροσώπων του θρησκευτικού, πολιτικού και ακαδημαϊκού χώρου από διάφορα κράτη. Σύμφωνα με δημοσιογραφικό σχόλιο: «Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος μίλησε για τη σημασία του Διαθρησκειακού Διαλόγου, που αναγνωρίζει τη διαφορετικότητα στις θρησκευτικές παραδόσεις και προωθεί την ειρηνική συνύπαρξη και συνεργασία μεταξύ λαών και πολιτισμών, ενώ πρόσθεσε ότι έχει μεγάλη σημασία η γνώση της πίστης και των θρησκευτικών πεποιθήσεων του άλλου για την κατανόηση της ετερότητας και τη θεμελίωση του διαλόγου. Ο κ. Βαρθολομαίος έκανε επίσης ειδική αναφορά στην επί σειρά αιώνων ειρηνική συμβίωση Χριστιανών, Εβραίων και Μουσουλμάνων στο χώρο της Μεσογείου» (Ρομφαία)! 

Σε κάποιο σημείο μάλιστα της ομιλίας του ετόνισε, ότι «το Ισλάμ δεν μπορεί να εξισωθεί με την τρομοκρατία, καθώς η έννοια της τρομοκρατίας είναι ξένη προς οποιαδήποτε θρησκεία», άρα και στο Ισλάμ. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Όχι βέβαια.

  

Η αντίληψη ότι δήθεν το Ισλάμ δεν έχει καμία σχέση με την βία και την τρομοκρατία, την οποία εδώ εκφράζει ο κ. Βαρθολομαίος, κατά κόρον προπαγανδίζεται σήμερα στην Ευρώπη από ένα πλήθος μουσουλμανικών οργανώσεων, οι οποίες παρουσιάζουν μια πλασματική εικόνα του Ισλάμ. Όπως έχουμε τονίσει σε παλαιότερες δημοσιεύσεις μας, οι οργανώσεις αυτές κάνουν λόγο για «ορθόδοξο Ισλάμ» και για «ψευτο-Τζιχάντ των τρομοκρατών και εξτρεμιστών». Τους βολεύει βέβαια αυτή η θέση, όπου παρουσιάζεται το Τζιχάντ σαν κάτι ξένο προς την θρησκευτική διδασκαλία των μουσουλμάνων. Ωστόσο η διδασκαλία περί ιερού πολέμου, ή ορθότερα περί ωμής βίας και ολοκληρωτικής εξαφανίσεως των απίστων, (μη μουσουλμάνων), αποτελεί δόγμα πίστεως, που πρέπει να δονεί και να συνέχει την ψυχή του κάθε αληθινού μουσουλμάνου. 

Πάμπολλα είναι τα αποσπάσματα του Κορανίου, που μιλούν ξεκάθαρα και απερίφραστα περί του Τζιχάντ, για τα οποία όμως παραδόξως κανένα λόγο δεν κάνει, ο Παναγιώτατος. Τα αποσπάσματα αυτά κάνουν τον μη μουσουλμάνο αναγνώστη να ανατριχιάζει και ταυτόχρονα να βεβαιώνεται, ότι δεν υπάρχει περιθώριο ειρηνικής συμβιώσεως, (όπως αφελώς νομίζουν οι θιασώτες του Διαθρησκειακού Οικουμενισμού), με τους πιστούς του Μωάμεθ, οι οποίοι οφείλουν κατ’ επιταγήν του Αλλάχ να διεξάγουν συνεχή και ολομέτωπο αγώνα, αναλόγως των περιστάσεων, για την παγκόσμια επικράτηση του Ισλάμ. Είναι σημαντικό να τονιστεί, ότι κατά το Κοράνιο ο φόνος των απίστων δεν είναι έργο των μουσουλμάνων, αλλά προέρχεται ουσιαστικά από τον ίδιο τον Αλλάχ, ο οποίος ευλογεί τον αγώνα των πιστών του. Πράγμα που δείχνει, ότι ο Μωάμεθ φρόντισε να δώσει στο φρικτό αμάρτημα του φόνου θεολογική κατοχύρωση, ώστε οι πιστοί του Αλλάχ να επιδίδονται στα εγκλήματά τους με ήσυχη τη συνείδησή τους, χωρίς αναστολές. 

Παραθέτουμε στη συνέχεια δύο μόνο, (λόγω ελλείψεως χώρου), από τα πολλά αποσπάσματα του Κορανίου, τα οποία επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές: «Ω προφήτη! Παρότρυνε τους πιστούς στον πόλεμο. Αν υπάρχουν είκοσι από σας που υπομονετικά επιμένουν, θα νικήσουν διακόσιους και αν από σας είναι εκατό, θα νικήσουν χίλιους από τους απίστους…» (Σούρα 8, εδαφ.65). «Και όταν οι απαγορευμένοι μήνες έχουν περάσει, τότε (πολεμάτε και) σκοτώνετε τους ειδωλολάτρες, οπουδήποτε κι αν τους βρείτε, και συλλάβετέ τους και πολιορκείστε τους και στήστε τους παγίδες με κάθε (πολεμικό) στρατήγημα». (Σούρα 9, εδαφ. 5).

(Συνεχίζεται)

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΕΤΕΡΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΑΙΖΕ

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΕΤΕΡΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΑΙΖΕ

Του Πανοσ. Αρχιμ. Παύλου Δημητρακόπουλου,

Προϊσταμένου Ιερού Ναού Τιμίου Σταυρού Πειραιώς

=====

Σύμφωνα με την ειδησεογραφία «ο Πατριάρχης μετά το Σαμπεζύ επισκέφτηκε την οικουμενιστική «μοναστική» κοινότητα Ταιζέ στη Γαλλία». Σε ομιλία του μεταξύ άλλων εξήρε την «προσφορά» της «μονής» στην υπόθεση της προωθήσεως του οικουμενισμού λέγοντας: «πως είναι “σαν να μαρτυράτε ότι το πέρασμα του χρόνου φέρνει κοντά τους διαιρεμένους Χριστιανούς επιτρέποντάς τους να προχωρούν μαζί στο δρόμο της ενότητας. ”Η συμφιλίωση είναι επομένως ένα παγκόσμιο ζήτημα για τις εκκλησίες μας και για τον κόσμο γενικότερα» (Πενταπόσταγμα)! Η συμβολή της «Μονής» κατά τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο έγκειται στο γεγονός ότι οι μονάζοντες κατορθώνουν, παρά τις μεταξύ τους δογματικές διαφορές, να ζουν ενωμένοι και να συμβιώνουν σαν μια πνευματική οικογένεια. Με το παράδειγμά τους δίνουν στον κόσμο ένα νέο πρότυπο ζωής, ένα υπόδειγμα ειρηνικής συμβιώσεως και κοινής λατρείας, προωθώντας έτσι σε λαϊκό επίπεδο τον Οικουμενισμό, (λαϊκός Οικουμενισμός). Οι πρωτοπόροι του Οικουμενισμού καταλαβαίνουν πολύ καλά, ότι η οικουμενιστικού τύπου ενότητα την οποία επιδιώκουν, είναι ανάγκη να προωθηθεί όχι μόνον  σε επίπεδο κορυφής, (της εκκλησιαστικής ιεραρχίας), αλλά και σε επίπεδο λαϊκής και μοναστικής βάσεως.

  

Η φράση του «η συμφιλίωση είναι επομένως….» είναι πολύ αποκαλυπτική. Κατ’ αρχήν ομιλεί για «εκκλησίες μας», τσουβαλιάζοντας στο ίδιο τσουβάλι την Ορθόδοξη Εκκλησία μαζί με την πανσπερμία των προτεσταντικών ομολογιών. Επίσης με τη λέξη «συμφιλίωση» ο κ. Βαρθολομαίος αφήνει να εννοηθεί ότι οι προτεσταντικές «εκκλησίες» δεν αποκόπηκαν από την Ορθόδοξη λόγω αιρετικών διδασκαλιών αλλά επειδή βρίσκονταν σε κατάσταση έχθρας και διαμάχης, με την Ορθόδοξη εκκλησία. Όμως τώρα αυτός ο τσακωμός πρέπει να τερματιστεί και να επέλθει επί τέλους η συμφιλίωση, διότι το ζήτημα της συμφιλιώσεως είναι «ένα παγκόσμιο ζήτημα». Εδώ ο Πατριάρχης δέχεται εμμέσως πλην σαφώς, ότι η  συμφιλίωση όλων των χριστιανικών ομολογιών και θρησκειών δεν είναι απλώς ένα θρησκευτικό αίτημα, που πηγάζει από τη φράση «ίνα ώσιν έν», αλλά είναι επί πλέον και ένα παγκόσμιο ζήτημα, ένα ζήτημα που διακαώς επιθυμούν και οι πολιτικοί ηγέτες, οι σχεδιαστές της Νέας Τάξεως πραγμάτων, που προωθούν την παγκοσμιοποίηση σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. 

   

Παρά κάτω αναφέρθηκε σε κάποιο κείμενο Λουθηρανών και Παπικών: «Ας αναφέρουμε αυτό το ωραίο Λουθηρανικό-Καθολικό κείμενο ‘Από τη σύγκρουση προς την κοινωνία’, το οποίο, αυτή τη στιγμή της μνήμης της 500ης επετείου της Μεταρρύθμισης, αποδίδει απόλυτα την πνευματική και οικουμενική πορεία που συνεπάγεται η αρχή της ‘συμφιλίωσης’….Η οικουμενική δέσμευση για την ενότητα της Εκκλησίας όχι μόνο ωφελεί την Εκκλησία, αλλά και τον κόσμο, έτσι ώστε ο κόσμος να μπορεί να πιστέψει. Όσο περισσότερο οι κοινωνίες μας γίνονται πλουραλιστικές όσον αφορά τις θρησκείες, τόσο μεγαλύτερο είναι το ιεραποστολικό καθήκον του οικουμενισμού». 

Δηλαδή η επιδιωκόμενη οικουμενιστικού τύπου ενότητα παρά τις υπάρχουσες δογματικές διαφορές, «όχι μόνο ωφελεί την Εκκλησία, αλλά και τον κόσμο, έτσι ώστε ο κόσμος να μπορεί να πιστέψει». Μ’ άλλα λόγια όταν η αλήθεια της Ορθοδοξίας ενωθεί με το ψεύδος των αιρέσεων, όταν το φως ενωθεί με το σκότος, τότε αυτό το ανακάτωμα, αυτή η ανάμιξη, όχι μόνο δεν θα είναι ολέθρια για την εκκλησία, αλλά αντίθετα  θα είναι ωφέλιμη. Όταν η εκκλησία θα παύσει να είναι «στύλος και εδραίωμα της αληθείας» (Α΄Τιμ.3,15), τότε θα ωφεληθεί η εκκλησία! Αυτή δε αναγκαιότητα της αναμίξεως φωτός και σκότους, κατά τον κ. Βαρθολομαίο, είναι χρέος του οικουμενισμού, είναι το «μεγαλύτερο ιεραποστολικό καθήκον του οικουμενισμού». Και γιατί είναι χρέος και καθήκον; Διότι έτσι μόνον ο κόσμος θα μπορέσει να πιστεύσει. Αλλά σε ποιο Χριστό να πιστεύσει; Σ’ έναν ανύπαρκτο Χριστό που θα ενσαρκώνει την αλήθεια μαζί με το ψεύδος. Έτσι θα επαληθευθεί ο θεόπνευστος και προφητικός λόγος του αποστόλου: «έσται γαρ καιρός, [και ο καιρός αυτός φαίνεται ότι ήδη έφθασε], ότε [οι άνθρωποι] της υγιαινούσης διδασκαλίας ουκ ανέξονται, αλλά κατά τας επιθυμίας τας ιδίας εαυτοίςεπισωρεύσουσι διδασκάλους κνηθόμενοι την ακοήν, και από μεν της αληθείας την ακοήναποστρέψουσιν, επί δε τους μύθους εκτραπήσονται», (Β΄ Τιμ.4,3-4). Φρίττει κανείς και μόνο στη σκέψη των παρά πάνω κακοδοξιών του Πατριάρχου.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΛΩΡΙΤΟΥ ΣΤΟ ΒΟΛΟΥΔΑΚΕΙΟ "ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ"

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΛΩΡΙΤΟΥ ΣΤΟ ΒΟΛΟΥΔΑΚΕΙΟ “ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ”*

=====

Ο π. Ιερόθεος Αργύρης, με πρωτοσέλιδο άρθρο, στο σημερινό φύλλο του “Ορθοδόξου Τύπου”, μας κάνει την τιμή να μας απευθύνει μία έκθεση ιδεών με γενικότητες και ωραία λόγια. Ειλικρινά είναι πολύ λυπηρό να χρειαστεί να έχω μία ξεκάθαρη και μετωπική σύγκρουση με πατέρες που με παραπέμπουν σε ό,τι ιερότερο έχω μέσα στην καρδιά μου, που η χάρη εκείνου του μακαρίου πατρός, του π. Επιφανίου Θεοδωρόπουλου, αντανακλά και στα πρόσωπά τους, παιδιά είμασταν όλοι τότε, αλλά νομίζω ότι πλέον χάνουμε τον ήσκιο του. 

Δεν πρέπει όμως να μείνω σε συναισθηματισμούς την στιγμή που προκύπτουν θέματα που έχουν την ανάγκη της αληθείας. Είναι οικτρή η εσωστρέφεια της αγωνιστικής εφημερίδος επάνω στην στιγμή της κορύφωσης του αγώνα. 

Την στιγμή που θα έπρεπε να χρησιμοποιεί όλα τα όπλα του αγώνος, η εφημερίδα ασχολείται με πρωτοσέλιδα περί της φυσιογνωμίας την οποία απώλεσε, σαν την γυναίκα που δεν ξέρει τι είναι ξανθιά, μελαχροινή, ρούσα, τον χειμώνα ξανθιά και το καλοκαίρι μελαχροινή; Κάναμε όλη την καλή προσπάθεια να κρατήσουμε όλα αυτά τά θέματα εκτός της εφημερίδος στον ηλεκτρονικό τύπο και για λόγους σκανδαλισμού των παραδοσιακων αναγνωστών και γιατί είναι άδικο να κλέβουμε τον περιορισμένο χώρο της εφημερίδος και λόγω του ότι οι ρυθμοί της εφημερίδος δεν διευκολύνουν τον διάλογο, εκτός και αν θέλουν απλώς να κωλυσιεργούν και να παίζουν εντός της έδρας των με τους όρους των. 

ΓΙΑΤΙ Ο π. ΙΕΡΟΘΕΟΣ ΑΠΑΝΤΑ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ;

________

Ο π. Ιερόθεος όμως δεν απαντά μόνο δια τά καθεαυτόν, αλλά απολογείται εξ ονόματος της εφημερίδος και του π. Βολουδάκη. Δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν ή η εφημερίδα να απέκτησε διευθύνοντα σύμβουλο δηλαδή τον ίδιον, οπότε θα πρέπει να μας το δηλώσει ή να έχει καταστεί και ο ίδιος ενεργούμενο που π. Βολουδάκη, ο οποίος εξακολουθεί να παραμένει αόρατος. 

Δεν έχουμε το δικαίωμα σεβαστέ πάτερ, όταν μιλάτε αορίστως περί της εφημερίδος του “Ορθοδόξου Τύπου”, να γνωρίζουμε αυτός ο προσδιορισμός εις τι συνίσταται; Πείτε μας τέλος πάντων το “διοικητικό συμβούλιο”, αν σε αυτό αναφέρεστε, από ποία πρόσωπα σύγκειται, εάν αυτό έχει αρμοδιότητες καθοδηγήσεως της εφημερίδος. Δεν πρέπει κάποιος να αναλάβει την ευθύνη της πηδαλιουχήσεως της εφημερίδος που δεν είναι και τόσο απλό πράγμα, γιατί θα πρέπει να έχει τις αρετές και την ικανότητα να εκφράζει την συνείδηση της εκκλησίας και να σέβεται το αγωνιστικό παρελθόν της εφημερίδος και τά σεβαστά πρόσωπα που την υπηρέτησαν; 

Μπορείτε να μας πείτε ποιον εκφράζουν οι μέχρι τώρα θέσεις της εφημερίδος στα καυτά θέματα της εκκλησιαστικής επικαιρότητος; Χθές κυκλοφόρησε άρθρο του αντιαιρετικού γραφείου της μητροπόλεως που έχω πληροφορηθεί ότι υπηρετείτε, από τον π. Παύλο Δημητρακόπουλο, το οποίο αναφέρεται επικριτικά στην στάση του Ο.Τ. σχετικά με την σύνοδο της Κρήτης. Και αυτοί λάθος κάνουν; 

Ο “ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ” ΚΑΤΕΣΤΗ ΟΧΗΜΑ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ

__________

Ο π. Βολουδάκης στην κριτική που του έγινε μας είπε, ότι οι θέσεις του Ο.Τ. εκφράζουν απλά τον ίδιον. Να! σε κάτι λοιπόν που συμφωνούμε, ότι εκφράζουν μόνο τον ίδιον και όσους αρθρογράφους της εφημερίδος χειραγωγεί, δηλαδή όλους. Γιατί τόσο γάντζωμα σεβαστέ πάτερ σε μία τόσο ταπεινή καρέκλα; Αυτό δείχνει εκκλησιαστικό ήθος; 

Να! λοιπόν και η κριτική που έγινε στον σεβαστό π. Βολουδάκη περί της αναμείξεώς του στην πολιτική. Αν αυτή την διαγωγή δείχνει ο π. Βολουδάκης σε ένα τέτοιο αμιγώς εκκλησιαστικό θέμα, τι κάνει άραγε στα θέματα της πολιτικής στα οποια αναρμοδίως εμπλέκεται; Και εδώ και εκεί διέπεται από το ίδιο εκκοσμικευμένο και συμπλεγματικό πνεύμα ξένο προς το εκκλησιαστικό φρόνημα και ήθος. 

Και ως τι πάτερ Ιερόθεε και εσείς και ο π. Βολουδάκης και στο παρόν άρθρο σας ασχολείστε και απολογείστε και εκφέρετε γνώμη για θέματα πολιτικής και ανάληψης πολιτικής εξουσίας; Η θέση της Εκκλησίας για την πολιτικη είναι γνωστή. Όποιος έχει το τάλαντο και την άνωθεν κλίση και κλήση, ιδού στάδιον λαμπρόν! Τά σκυλιά είναι δεμένα, κανείς δεν θα τον δαγκώσει, ας το τολμήσει! Ας βγεί στη δημόσια παλαίστρα και άς διεκδικήσει τον ρόλο του. 

Εσάς σας πέφτει λόγος ως κληρικούς; Εμείς δεν βλέπουμε κανείς να μιλά περί πολιτικής παρά μόνο τον π. Βολουδάκη και με έκπληξη ακούμε τώρα και εσάς. Άντε καλή σταδιοδρομία και σε ανώτερα! Δεν γίνονται τά πράγματα έτσι σεβαστέ πάτερ, δηλαδή να αντλείτε ψήφους από τους πνευματικούς σας κύκλους και να θέλετε να πολιτικοποιήσετε και την εφημερίδα του "Ορθοδόξου Τύπου"!

Ο “ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ” ΚΑΙ Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ

______

Εκπλήσσομαι, σεβαστέ πάτερ, όταν ρωτάτε, αυτοί οι ακατονόμαστοι που έκαναν αποτείχιση αν ρώτησαν

πρίν τον “Ορθόδοξο Τύπο.” Αλήθεια γιατί άραγε δεν ρώτησαν τον κ. Τραμπούλη και τον εικαζόμενο ως διευθύνοντα σύμβουλό της π. Βολουδάκη και έκαναν του κεφαλιού τους! Γιατί! Γιατί! Γιατί! άραγε αυτό το ολέθριο λάθος!

Τα περί προσπάθειας εξαγορασμού της εφημερίδος είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι έγιναν τις ημέρες που ο “Ορθόδοξος Τύπος” στεκόταν στο ύψος του. Σήμερα γιατί να το κάνουν; Τά λεφτά τους χαμένα θα πάνε, αφού έτσι και αλλιώς συμμάχους σας έχουν στην συκοφάντηση του αντιοικουμενιστικού αγώνος και του διωγμού των αγωνιζομένων πατέρων εν τω κόσμω και των αγιορειτών. 

Ο π. ΒΟΛΟΥΔΑΚΕΙΟΣ “ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ” ΣΚΥΛΕΥΕΙ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΠΙΦΑΝΙΟ ΘΕΟΔΩΟΠΟΥΛΟ

________

Τέλος να πούμε και να τονίσουμε π. Ιερόθεε ότι είναι αχαρακτήριστη -εδώ που τα λέμε θα την χαρακτήριζα, αλλά δεν το ξέρεις από πού θα σου έρθει μία ακόμα δικαστική κλήση από κληρικούς που νομίζουν ότι τα θέματα λύνονται στα δικαστήρια- είναι αχαρακτήριστη λοιπόν η σκύλευση του π. Επιφανίου Θεοδωρόπουλου εκ μέρους της εφημερίδος και υμών προσωπικά ως προς την ερμηνεία του 15ου Κανόνος της ΑΒ΄ συνόδου. 

Γι’ αυτό τον λόγο έχουμε παρακαλέσει κάποιος καλός θεολόγος πνευματικό παιδί ή όχι του μακαριστού γέροντος να αναλάβει να αποδώσει με αντικειμενικότητα και αμεροληψία το πνεύμα του. Πολύ πρόχειρα τολμώ να πώ ότι παραχαράσσεται, όχι μόνο το πνεύμα του π. Επιφανίου, αλλά γενικά το πνεύμα της Εκκλησίας όταν μιλά για “προαιρετικότητα.” Πείτε μας σεβαστέ πάτερ τι σημαίνει για την ορθόδοξη πνευματικότητα και διδασκαλία η λέξη “προαιρετικότητα”! Ασφαλώς δεν σημαίνει ότι π.χ. μπλιάξ! σιχαίνομαι τις μπάμιες, προτιμώ την κολοκυθόπιτα! έ! πάτερ! Δεν νομίζω! 

Δεν έκανε, λοιπόν, λάθος ο π. Επιφάνιος που χρησιμοποίησε αυτή την λέξη, αλλά κάνουν λάθος αυτοί που είναι σαν να μην γνωρίζουν πράγματα στοιχειώδη της πνευματικής και εν γένει της εκκλησιαστικής ζωής, λες και είναι ανίδεοι! 

Ο “ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ” ΕΠΕΣΕ ΠΟΛΥ ΧΑΜΗΛΑ

_________

Λυπάμαι για όλη αυτή την ευτέλεια της εφημερίδος που παρέλειψε να κάνει πρωτοσέλιδα θεολογικά κείμενα μνημειώδη της περιόδου που διανύουμε και κάνει πρωτοσέλιδα τέτοιες ευτέλειες. 

Μιας και αναφέρετε το όνομά μου δεν ξέρω αν θα θελήσω να απαντήσω στην εφημερίδα. Ας υπενθυμίσω ότι ήμουν η πρώτη που μίλησα από τις στήλες του “Ορθοδόξου Τύπου” για την αιρετική Ακαδημία του Βόλου και τον οικουμενιστή Δημητριάδος, όταν το θέμα ήταν ακόμα άγνωστο και ίσως κάποιοι αναγνώστες να με θυμούνται. Δεν είμαστε, λοιπόν, άγνωστοι στην Ιερουσαλήμ και δεν έχουμε έρθει από το διάστημα. Το στίγμα μας είναι γνωστό. Ποιο είναι άραγε το συμφέρον; Το δεοντολογικό είναι η απάντηση ή η δική μου ή του κ. Τελεβάντου να γίνει και εκείνη πρωτοσέλιδο και πάει λέγοντας.

ΜΙΛΗΣΑ ΜΕ ΚΑΘΕ ΕΥΠΡΕΠΕΙΑ

_________

Δεν κατάλαβα πού μέχρι τώρα μίλησα με τρόπο “ανοίκειο” και χυδαίο! Ξερετε όλοι οι παπάδες και γενικά ρασοφόροι γυναίκες ηγουμένισσες και άνδρες την έχετε πάρει την μέντα, την οποιαδήποτε κριτική την θεωρείτε ανοίκεια. Στην προκειμένη, όμως, περίπτωση αρμόζει η χυδαία έκφραση που μας έρχεται από τά πρώτα γραπτά μνημεία του Ελληνισμού, την απαθανάτισε ο Θουκυδίδης και πρό πάντων την τιμούν οι σημερινοί Ελληνες! Τώρα με αυτά θα ασχολούμαστε; Δεν έχουμε με τίποτα σοβαρότερο να ασχοληθούμε; Ειλικρινά ντρέπομαι να απασχολώ τα πρωτοσέλιδα αυτής της εφημερίδος με τέτοιες ……. 

Σέβομαι τον π. Μάρκο που λέτε ότι την διευθύνει. Αν λοιπόν την διευθύνει ο π. Μάρκος κατά ένα υπερφυσικό τρόπο, σίγουρα όμως την προστατεύει με τις πρεσβείες του, ευχόμαστε να πάρει την σκούπα και να την καθαρίσει από όλο αυτό τον ξεπεσμό !

Μέ σεβασμό,

Λωρίτου Ελένη

*Η κυρία Ελένη Λωρίτου μας έστειλε τέσσερα σχόλια για την ανάρτηση “Πονηρός ο Βλάχος” τα οποία ενοποιήσαμε σε ένα άρθρο, κάναμε κάποιες διορθώσεις και βάλαμε αυθαίρετα κάποιους τίτλους των ενοτήτων για να γίνει πιο εύκολο να διαβαστεί το εκτενές άρθρο.

Στο μεταξύ και, ενώ ετοιμάσαμε προς ανάρτηση αυτό το άρθρο, η κυρία Ελένη Λωρίτου μας έστειλε δύο άλλα σχόλια τα οποία και αναρτήσαμε. Θα τα δημοσιεύσουμε, όμως, σε ξεχωριστό άρθρο για να μη επιμηκύνουμε υπερβαλλόντως αυτό το άρθρο. 

Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΣ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΥΕΙ ΤΗΝ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΣ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΥΕΙ ΤΗΝ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

Του Πανοσ. Αρχιμ. Παύλου Δημητρακόπουλου

=====

Κατ’ αρχήν δίνει στην περιβόητη φράση της αρχιερατικής προσευχής του Κυρίου: «ίνα ώσιν έν», (Ιω.17,11), μια οικουμενιστική ερμηνεία. Γύρω από την ερμηνεία της φράσεως αυτής έχουμε ασχοληθεί και στο παρελθόν. Υπενθυμίζουμε εδώ κάποιες ερμηνευτικές παρατηρήσεις. Οι οικουμενιστές, χρησιμοποιούν την εν λόγω φράση, και μάλιστα κατά κόρον, για να δηλώσουν, ότι αυτή δήθεν αναφέρεται στην μελλοντική ενότητα των εκκλησιών και ότι ο Χριστός δήθεν προανήγγειλε, ότι όλες οι χριστιανικές ομολογίες θα αποκτήσουν στο μέλλον ενότητα μεταξύ τους και θα αποτελέσουν τη «Μία» εκκλησία, υπονοώντας, ότι η Εκκλησία τώρα είναι διεσπασμένη. 

Ωστόσο ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ερμηνεύοντας το χωρίο αυτό παρατηρεί: «Ίνα ώσιν εν, καθώς συ, Πάτερ, εν εμοί, και εγώ εν σοι [...] Τι είναι, λοιπόν, το ‘Εν ημίν’; Στην πίστη προς εμάς. Επειδή βέβαια τίποτε δεν σκανδαλίζει όλους, όσο η διάσπαση, αυτό κατασκευάζει, ώστε να γίνουν ένα. Τι, λοιπόν; Το κατόρθωσε αυτό, λέγουν; Και πάρα πολύ το κατόρθωσε. Διότι, όλοι όσοι πίστευσαν μέσω των Αποστόλων είναι ένα, μολονότι κάποιοι από αυτούς αποσπάστηκαν [...]», (Ε.Π.Ε.14,594). 

Δηλαδή η αίτηση του Κυρίου προς τον Θεόν Πατέρα «ίνα πάντες εν ώσιν» εκπληρώνεται ήδη εντός της Μιας Ορθοδόξου Εκκλησίας, διά της ταυτότητος της Ορθοδόξου πίστεως πάντων. Η ενότητα της Εκκλησίας δεν είναι κάτι το ζητούμενο, αλλά είναι δεδομένη, είναι μια πραγματικότητα που υφίσταται. Δεν υφίσταται εκκρεμότητα ως προς την ενότητα, αλλ’ εκείνο που εκκρεμεί είναι η υπό των ετεροδόξων αποδοχή της μόνης αληθούς Ορθοδόξου πίστεως. Η φράση «ίνα ώσιν εν» είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με όσα προηγουμένως είπε ο Κύριος στον παραβολικό λόγο του περί της αμπέλου και των κλημάτων, τα οποία αποκόπτονται από την άμπελο. Τα κλήματα τα οποία δεν φέρουν «καρπόν» αληθούς Ορθοδόξου πίστεως και αγιοπνευματικής ζωής είναι οι αιρετικοί, οι οποίοι «αίρονται», αποκόπτονται από  τον αμπελουργό Πατέρα, και παύουν να αποτελούν κλήματα της νοητής αμπέλου, της Εκκλησίας. Παύουν δηλαδή να αποτελούν μέλη της Εκκλησίας. 

Επομένως το «ίνα ώσιν εν», που λέει παρά κάτω ο Κύριος, δεν αφορά τα αποκοπέντα κλήματα. Δηλαδή σε καμιά περίπτωση δεν προσεύχεται ο Κύριος, να παραμείνουν τα αποκοπέντα κλήματα, (=οι αιρετικοί), ενωμένα με την άμπελο, (=την Εκκλησία), διότι τα κλήματα αυτά απορρίπτονται εις το «πυρ» το εξώτερο, σύμφωνα με τη διαβεβαίωση του Κυρίου: «εάν μη τις μείνη εν εμοί, εβλήθη έξω ως το κλήμα και εξηράνθη, και συνάγουσιν αυτά και εις το πυρ βάλλουσι, και καίεται» (Ιωάν.15,6).

Αλλά πέρα από την παρερμηνεία της φράσεως «ίνα ώσιν εν», προσέθεσε και άλλο λάθος ο κ. Βαρθολομαίος. Έκανε λόγο για «αποκατάσταση της ενότητας με άλλους Χριστιανούς στη Μία Αγία Καθολική και Αποστολική εκκλησία», διακρίνοντας και αντιδιαστέλλοντας αυτήν από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Όπως ομολογούμε στο Σύμβολο της Πίστεως, η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, ταυτίζεται με την Ορθόδοξη Εκκλησία και επομένως η πολυπόθητη αποκατάσταση δεν μπορεί να επιτευχθεί με άλλο τρόπο, παρά μόνο με την επάνοδο των ετεροδόξων αιρετικών στην Ορθόδοξη Εκκλησία και την αποδοχή της μόνης αληθούς Ορθοδόξου πίστεως. Πώς όμως θα μπορούσε να μιλήσει για επάνοδο, αφού στην «Σύνοδο» της Κρήτης, οι ετερόδοξοι αιρετικοί αναγνωρίστηκαν πλήρεις και αληθείς εκκλησίες; Ομιλώντας με ένα νεφελώδη και αόριστο τρόπο σε κάποια «Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία», η οποία ψάχνει να βρει την ενότητά της, ουσιαστικά επαναλαμβάνει τις γνωστές προτεσταντικές θεωρίες περί αοράτου και ορατής Εκκλησίας και της θεωρίας των κλάδων. 

(Συνεχίζεται)

ΝΕΕΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ!

ΝΕΕΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ!

Του Πανοσ. Αρχιμ. Παύλου Δημητρακόπουλου

=====

Συμπληρώνεται ήδη ένας χρόνος από τη σύγκληση της «Συνόδου» της Κρήτης και ο κάθε συνειδητός πιστός μπορεί να καταλάβει τις τρομακτικές επιπτώσεις της στο εκκλησιαστικό σώμα. Στη σημερινή εκκλησιαστική πραγματικότητα έχουν διαμορφωθεί δύο κυρίως τάσεις, λίαν αποπροσανατολιστικές σχετικά με την «Σύνοδο» αυτή.

Η μία τάση κατευθύνεται από οικουμενιστικούς κύκλους και ισχυρίζεται, ότι η «Σύνοδος» δήθεν υπήρξε ένα μεγάλο και ιστορικό γεγονός για την Εκκλησία, δεν έβλαψε την Ορθόδοξη πίστη και διεκήρυξε την ενότητα στην πίστη, την λατρεία και στην διοίκηση όλων των κατά τόπους Πατριαρχείων και Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών. Η δεύτερη κατευθύνεται από ορισμένους συντηρητικούς κύκλους, οι οποίοι δυστυχώς δεν μπόρεσαν να διακρίνουν μέσα στα συνοδικά κείμενα την επίσημη συνοδική κατοχύρωση του Οικουμενισμού και την αναγνώριση των ετεροδόξων αιρετικών ως εκκλησιών. Γι’ αυτό και την υποβαθμίζουν, την παρουσιάζουν ως ένα ασήμαντο γεγονός που ήδη «ξεχάστηκε». Κάποιοι μάλιστα έσπευσαν να πουν ότι η «Σύνοδος» αυτή «πέθανε και ετάφη»!

Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Ασφαλώς όχι! Οι θιασώτες της «Συνόδου» θεωρούν τις αποφάσεις της έγκυρες, υποχρεωτικές και εφαρμοστέες από όλα τα Πατριαρχεία και τις Αυτοκέφαλες εκκλησίες. Τώρα μάλιστα με περισσότερη άνεση και με περισσότερη θρασύτητα, με τον «αέρα» των αποφάσεων της «Συνόδου», καταπατούν τους Ιερούς Κανόνες που απαγορεύουν τις συμπροσευχές και διακηρύσουν urbi et orbi την εκκλησιαστικότητα των ετεροδόξων αιρετικών, ενώ όσοι διαφωνούν και προχωρούν σε διακοπή μνημοσύνου, υφίστανται ποικίλους διωγμούς και απειλούνται με καθαίρεση.

Αυτό φάνηκε καθαρά από τα τελευταία πρόσφατα γεγονότα, δηλαδή τα ταξίδια του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στην Ευρώπη και στην Αίγυπτο. Σύμφωνα με την ειδησεογραφία ο κ. Βαρθολομαίος επισκέφτηκε το Πατριαρχικό Κέντρο στο Σαμπεζύ της Ελβετίας από 22 έως 24 Απριλίου ε.ε. για να τιμηθεί η 50^η επέτειος από την ίδρυση του εν λόγω Κέντρου και η ίδρυση του Ινστιτούτου Μεταπτυχιακών Σπουδών Ορθόδοξης Θεολογίας, που λειτουργεί στο Σαμπεζύ. Δεν παρέλειψε να επισκεφτεί και την έδρα του Π.Σ.Ε., όπου εξεφώνησε λόγο, δυστυχώς οικουμενιστικό. Μεταξύ άλλων είπε: «Εμείς οι Ορθόδοξοι πιστεύουμε πως σκοπός της οικουμενικής κίνησης και του Π.Σ.Ε. είναι να εκπληρώσει την τελευταία προσευχή του Κυρίου μας: όλοι να γίνουν ένα” και συμπλήρωσε πως, για αυτό το λόγο η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος τόνισε ότι η ορθόδοξη συμμετοχή στο κίνημα για την αποκατάσταση της ενότητας με άλλους Χριστιανούς στη Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία δεν είναι ξένη προς τη φύση και την ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας αλλά μάλλον αντιπροσωπεύει μια συνεπή έκφραση της αποστολικής πίστης και παράδοσης σε νέες ιστορικές συνθήκες», (Πενταπόσταγμα). Όποιος έχει στοιχειώδεις γνώσεις Ορθοδόξου θεολογίας και δεν είναι φανατικά προκατειλημμένος από την οικουμενιστική ιδεολογία, μπορεί να καταλάβει, τι ακριβώς εννοεί εδώ ο Οικουμενικός Πατριάρχης.

ΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ «ΠΡΟΣ ΤΟ ΛΑΟ» ΤΗΣ Δ.Ι.Σ. ΚΑΙ Ο ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ κ. Γ. ΛΑΡΕΝΤΖΑΚΗ ΣΤ΄

ΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ «ΠΡΟΣ ΤΟ ΛΑΟ» ΤΗΣ Δ.Ι.Σ. ΚΑΙ Ο ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ κ. Γ. ΛΑΡΕΝΤΖΑΚΗ

ΣΤ΄

Του Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Πρ. Ιερού Ναού Τιμίου Σταυρού

Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς

===== 

Τέλος καταλήγει: «Μετά λύπης μου πρέπει να διαπιστώσω γενικά, ότι το Ανακοινωθέν αυτό δεν αποδίδει ούτε το γράμμα ούτε το φρόνημα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Δυστυχώς δεν αποτελεί πληροφόρηση του πληρώματος της Εκκλησίας, αλλά παραπληροφόρηση και δημιουργεί τεράστια σύγχυση και διασπάσεις στους κόλπους της Εκκλησίας. Η ευθύνη είναι μεγάλη». 

Συμφωνούμε και εμείς μαζί του, όχι βέβαια όπως αντιλαμβάνεται ο ίδιος τη διαφωνία του. Την ίδια γνώμη με μας έχουν κορυφαίοι καθηγητές Θεολογικών Σχολών εγνωσμένου και παγκοσμίου κύρους, όπως ο πρωτ. π. Θεόδωρος Ζήσης, ομ. Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. και ο πρωτ. π. Γεώργιος Μεταλληνός, ομ. Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Αθηνών, οι οποίοι  απορρίπτουν το Ανακοινωθέν και το χαρακτηρίζουν ο μεν πρώτος ως «ψευδέστατο», ο δεύτερος ως «αηδιαστικό». Επίσης το απορρίπτουν πολλά μέλη της Συνάξεως Κληρικών και μοναχών και μια πλειάδα ορθοδόξων θεολόγων, κληρικών και μοναχών, αγιορειτών και μη. Κατά την ταπεινή μας γνώμη το Ανακοινωθέν θα έπρεπε να συνταχθεί όχι από ένα πρόσωπο, αλλά από ομάδα προσώπων, που να αποτελείται από αρχιερείς, καθηγητές Θεολογικών Σχολών, κληρικούς, μοναχούς και λαϊκούς θεολόγους με γνήσιο ορθόδοξο φρόνημα. 

Θα μπορούσε δε να έχει την εξής δομή και περιεχόμενο: Στο πρώτο μέρος του κειμένου να παρατίθενται με πιστότητα και ακρίβεια όλες οι αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης, χωρίς καμία παραποίηση και διαστρέβλωση. Και στο δεύτερο να γίνεται ανατροπή όλων των κακοδόξων αποφάσεων της Συνόδου της Κρήτης με αδιάσειστα επιχειρήματα από τους Ιερούς Κανόνες, την αγία Γραφή και τους αγίους Πατέρες.  

Περαίνοντας τον σχολιασμό μας εκφράζουμε τη λύπη και την απογοήτευσή μας, διότι όντως το Ανακοινωθέν αυτό δεν εξεπλήρωσε την αποστολή του. Είναι ένα παραπλανητικό και διπλωματικό κείμενο, το οποίο προσπαθεί να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα, να συμβιβάσει την αλήθεια με το ψέμα, προφανώς για να μην έρθει σε σύγκρουση με το Φανάρι και παράλληλα  να αμβλύνει τις αντιδράσεις του πιστού λαού, να προλάβει αποτειχίσεις και να επιφέρει την ειρήνη. Κατάφερε όμως δυστυχώς το αντίθετο. Να δημιουργήσει νέες εντάσεις, οργή και αγανάκτηση. Δεν μπόρεσε δυστυχώς ο συντάκτης, να συνειδητοποιήσει, ότι σε θέματα πίστεως δεν χωρούν διπλωματίες! Ότι πάνω από το Φανάρι είναι η πίστη και όχι πάνω από την πίστη το Φανάρι! Όταν το Φανάρι δεν ορθοτομεί, τότε δεν διστάζουμε να έρθουμε σε σύγκρουση μ’ αυτό, διότι διαφορετικά, μοιραία θα έρθουμε σε σύγκρουση με τον Χριστό. Και τότε αλλοίμονο, αν έρθουμε σε σύγκρουση με τον Χριστό. Οι άγιοι πατέρες δεν ήξεραν να κάνουν διπλωματίες σε θέματα πίστεως; Ήξεραν, αλλά δεν έκαναν. Προτίμησαν να υπομένουν θλίψεις, διωγμούς, εξορίες, θανάτους. Εμείς δυστυχώς σήμερα θέλουμε να χαράξουμε άλλη γραμμή, τη γραμμή της διπλωματίας. Γι’ αυτό και δεν μπορούμε να μιμηθούμε τους αγίους πατέρες μας, παρ’ όλο που διακηρύσσουμε θεωρητικά, ότι τους ακολουθούμε και ότι «αγρυπνούμε και παραμένουμε αμετακίνητοι στην Ορθόδοξη πίστη και αφοσιωμένοι στην Μία, Αγία, Καθολική, και Αποστολική Εκκλησία». Δυστυχώς!  

ΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ «ΠΡΟΣ ΤΟ ΛΑΟ» ΤΗΣ Δ.Ι.Σ. ΚΑΙ Ο ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ κ. Γ. ΛΑΡΕΝΤΖΑΚΗ Ε΄

ΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ «ΠΡΟΣ ΤΟ ΛΑΟ» ΤΗΣ Δ.Ι.Σ. ΚΑΙ Ο ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ κ. Γ. ΛΑΡΕΝΤΖΑΚΗ

Ε΄

Του Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Πρ. Ιερού Ναού Τιμίου Σταυρού

Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς

=====

Παρά κάτω προσθέτει: «Μερικοί μάλιστα ψάχνουν να βρουν κάπου αιρετικές διατυπώσεις και σε ορθοδόξους Θεολόγους, κληρικούς και λαϊκούς, χαρακτηρίζουν μη ορθόδοξες Εκκλησίες αιρετικές και τους Πατριάρχες των αιρετικούς και αν ακόμα δεν υπάρχει καταδίκη από Οικουμενική Σύνοδο, όπως κάνει μεταξύ άλλων ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ για πολλούς και τελευταία για τον νυν πατριάρχη της κοπτικής Εκκλησίας Θεόδωρο…». Εν τέλει συμπεραίνει ότι οι μονοφυσίτες δεν είναι αιρετικοί επειδή ο Διόσκορος «δεν πήγε στη Σύνοδο εκείνη, άρα δεν έχει καταδικαστεί ως αιρετικός». Το συμπέρασμα είναι ότι ο κ. Γ. Λαρεντζάκης καταλογίζει σφάλμα στην Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο, η οποία κακώς έπραξε που τον καταδίκασε ερήμην τον Διόσκορο. Μόνο αν ήταν παρών ο Διόσκορος στη Δ΄ Οικουμενική, θα ήταν έγκυρη η καταδίκη του. Ωστόσο, αν έπεσαν έξω οι άγιοι πατέρες της Δ΄ Οικουμενικής, τότε η Σύνοδος αυτή δεν μπορεί να είναι όντως Οικουμενική Σύνοδος με κύρος θεοπνευστίας και διαχρονικότητος, διότι όπου υπάρχει σφάλμα, εκεί δεν μπορεί να υπάρχει θεοπνευστία. Ούτε επίσης οι επόμενες Οικουμενικές Σύνοδοι θα πρέπει να θεωρηθούν θεόπνευστες και αλάθητες, επειδή κακώς ανανέωσαν την καταδίκη του Διοσκόρου. Δεν αντιλαμβάνεται όμως, ότι μ’ αυτά που γράφει, γκρεμίζει την θεοπνευστία και το αλάθητο των οικουμενικών Συνόδων;

Παρά κάτω κάνει λόγο για την 8η Οικουμενική Σύνοδο, η οποία κατά την άποψή του θα πρέπει «να χαρακτηριστεί και ως ενωτική, οπωσδήποτε δε όχι ως ‘αντιπαπική’ ως ισχυρίζονται ορισμένοι υπερθόδοξοι». Αλλά γιατί δεν είναι αντιπαπική, αφού στη Σύνοδο αυτή καταδικάστηκε η παπική κακοδοξία του Φιλιόκβε, την οποία από κοινού καταδίκασαν οι ορθόδοξοι και οι εκπρόσωποι του πάπα, εκ των υστέρων όμως, μετά το 1014, η κακοδοξία αυτή υιοθετήθηκε επίσημα από τους παπικούς και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να αποτελεί επίσημο δόγμα των παπικών;

Διαμαρτύρεται επίσης ο κ. καθηγητής διότι «το κείμενο, [Σχέσεις της ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόνκόσμον], δεν ομιλεί πουθενά περί ‘επιστροφής των ετεροδόξων και αλλοδόξων εις αυτήν’, δηλαδή στην Ορθόδοξη Εκκλησία». Και εδώ έχει δίκαιο ο κ. καθηγητής, διότι όντως πουθενά δεν υπάρχει αυτή η φράση στα συνοδικά κείμενα,  ούτε εκφράζεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο η αντίληψη,  ότι οι διάλογοι γίνονται με την προοπτική της επιστροφής των ετεροδόξων και αλλοδόξων. Και εδώ έχουμε άλλη μια προσπάθεια του Ανακοινωθέντος να εμφανίσει την ψευδοσύνοδο της Κρήτης ως Ορθόδοξη Σύνοδο. 

(Συνεχίζεται)