Η ΣΟΦΗ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΤΟΥ Μ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΛΥΚΟΠΟΙΜΈΝΕΣ ΠΟΥ ΕΙΣΠΗΔΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ

 

Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας, Αθανάσιος ο Μέγας, ο επικληθείς ο στύλος της Ορθοδοξίας, νουθετεί το ποίμνιό του, να μην έχει επαφή με τους ρουβλιοκίνητους Ρώσσους εισβολείς στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, που εισπήδησαν στην Αφρική και προσπαθούν με τα ρούβλια να σχίσουν τον άρραφο χιτώνα του Κυρίου και να δημιουργήσουν Σχίσμα.

Το Σχίσμα αυτό θα παραδώσει το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας περαιτέρω στον Οικουμενισμό, επειδή θα υπάρχει άμιλλα μεταξύ των δικαιοδοσιών ποια θα προσφέρει μεγαλύτερη εκδούλευση στον Παπά.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ

=====

Σεβασμιώτατε, 

Πληροφορηθήκαμε μὲ θλίψη βαθυτάτη ἀπὸ τὸ Διαδίκτυο καὶ τὸν ἔντυπο περιοδικὸ Τύπο τὰ ὅσα ἀντιορθόδοξα εἴπατε στὸ κήρυγμά Σας, στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου στὴν Ἀστόρια Νέας Ὑόρκης, στὶς 14 Ἰουλίου 2019. Ἐκεῖ ἀκούσθηκε ἡ ἀθεολόγητη αἱρετική - θὰ λέγαμε - καὶ ἀντιεπιστημονικὴ ἄποψη περὶ τοῦ ποῖος εἶναι ὁ αἱρετικός. Εἴπατε ὅτι «αἱρετικὸς εἶναι ὁ καυγατζής. Αὐτὸς ποὺ φέρνει τὸν διχασμό. Αὐτὸς ποὺ προκαλεῖ τὰ μίση [...] οἱ ἀδελφοί μας οἱ Χριστιανοὶ ποὺ δὲν εἶναι Ὀρθόδοξοι δὲν εἶναι αἱρετικοί».

Σεβασμιώτατε, κατανοεῖτε τί λέγετε; Δὲν γνωρίζετε ποῖος εἶναι αἱρετικὸς καὶ γενικώτερα   τί  εἶναι αἵρεση; Ὁ ὅρος «αἵρεση» εἶναι παράγωγο τοῦ ρήματος «αἱροῦμαι» ποὺ σημαίνει «ἐκλέγω, προτιμῶ». Ἡ προσπάθεια προτίμησης μέρους τῆς ἀληθείας καὶ ἡ ἀπολυτοποίησή του ὡς ὅλον συνιστᾶ πράξη αἱρετική. Ἡ παρουσίαση ἑνὸς τρόπου ἑρμηνείας καὶ βιώσεως τῆς ἐκκλησιαστικῆς Ἀποκαλυφθεί σης Ἀληθείας εἶναι αἵρεση. 

Κάθε παρέκκλιση ἀπὸ τὴν ὅλη ἐκκλησιαστικὴ ἀλήθεια καὶ ἡ ἀπολυτοποίηση αὐτῆς τῆς παρεκκλίσεως εἶναι αἵρεση, εἶναι πλάνη, ἡ ὁποία ἐνέχει ἑωσφορικὴ οἴηση, εἶναι πνευματικὸς θάνατος. Ὁ ὀπαδὸς καὶ ὑποστηρικτὴς αὐτῆς τῆς πλάνης εἶναι ὁ αἱρετικὸς καὶ δὲν εἶναι ὁ «καυγατζής», ὅπως ἰσχυρίζεσθε. 

Ὁ καθηγητὴς τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου Π. Μπούμης σημειώνει: «Αἵρεση εἶναι ἡ ἀπόκκλιση ἀπὸ τὴν ὀρθὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία περιέχεται στὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ στὴν ἱερὰ παράδοση, ὅπως διατυπώθηκε στὶς ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ ἡ ἐμμονὴ σὲ αὐτήν, ἢ ἡ προσχώρηση σὲ μία ἤδη καταδικασμένη αἱρετικὴ ὁμολογία». Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ οἱ Παπικοί, ὁ ὁποῖοι ἔχουν 25 κακοδοξίες, οἱ Προτεστάντες κ.λπ. εἶναι αἱρετικοί.

Δὲν γνωρίζετε, Σεβασμιώτατε, ὅτι κάθε τι ποὺ εἶναι ξένο πρὸς τὴν  Ἀποκαλυφθεῖσα Ἀλήθεια, ὅπως αὐτὴ ἐκφράζεται ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία μας μέσῳ τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τῆς Ἱερᾶς Παραδόσεως, εἶναι αἵρεση; Ὁ Μ. Ἀθανάσιος κατηγορηματικὰ ἀποφαίνεται ὅτι «αἱρετικὸς ἐστι συκοφάντης  καὶ   κατήγορος ἀληθείας. Αἵρεσις ἐστὶν ἡ ψευδὴς ὑπόληψις τοῦ μὴ ὄντος».

Πρέπει νὰ κατανοήσετε, Σεβασμιώτατε, ὅτι ἡ αἵρεση στερεῖται τῆς Θείας Χάριτος. Καὶ αὐτὸ διότι δὲν ἔχει «τὸν Ὅλον Χριστόν» καὶ ἄρα δὲν διαφυλάττει τὴν ὅλη ἀλήθεια, τὴν καθολικὴ ἀλήθεια. Ἡ αἵρεση εἶναι πορεία πρὸς τὴν ἀπώλεια καὶ ὄχι πρὸς τὴν σωτηρία. Ὀρθώτατα ἔχει γραφεῖ: «Αἵρεσίς ἐστι περὶ πίστεως οὐκ   ἀληθὴς δόξα. Αἱρετικός ἐστιν ὁ τὸ ψεῦδος τῆς ἀληθείας ἐν πίστει προτιμῶν».

Εἶναι κρίμα νὰ ἀκούωμε ἀπὸ χείλη Ὀρθοδόξου Ἀρχιερέως αὐτὲς τὶς ἀντιορθόδοξες ἀπόψεις. Καὶ τοῦτο διότι ὡς ποιμὴν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας μας, πρέπει νὰ ὁμολογῆτε τὴν Ὀρθόδοξη Ἀλήθεια. Ἡ ἀγάπη, γιὰ νὰ εἶναι ὀντολογική, πρέπει νὰ εὑρίσκεται ἐντὸς τοῦ χώρου τῆς ἀληθείας. Ἡ αἵρεση, ἡ ὁποία στερεῖται τῆς Θείας Χάριτος καὶ ἄρα δὲν ἔχει τὸν Θεάνθρωπο Κύριο, ὁ Ὁποῖος  εἶναι Ἡ Ἀλήθεια δὲν εἶναι Ἐκκλησία.

Ὡς ἐκ τούτου οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι στόχο τους εἶχαν νὰ διατηρήσουν τὴν Ὀρθόδοξη πίστη καὶ τὴν Μία Ἐκκλησία ἀλώβητη ἀπὸ κάθε αἵρεση. Μὲ αὐτήν Σας τὴν θέση ἀναιρεῖτε ὅλες τὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους. Καὶ πάλι ὁ Μ. Ἀθανάσιος βροντοφωνάζει: «Ἀγάπα πάντα ἄνθρωπον· καὶ εἰρήνευε μετὰ πάντων, χωρὶς αἱρετικῶν· ὁ γὰρ αἱρετικὸς λύκος ἐστὶ τῆς τοῦ Χριστοῦ ποίμνης, καὶ τοῦ Ἀντιχρίστου πρόδρομος».

Ὁ «Ἄτλας» τῆς Ὀρθοδοξίας Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς λέγει τὰ ἑξῆς γιὰ τὸν Παπισμό: «Τὰς τῶν Δυτικῶν διδασκάλων φωνὰς οὔτε γνωρίζω οὔτε παραδέχομαι, τεκμαιρόμενος ὅτι διεφθαρμένοι εἰσί καὶ παρέγγραπτοι».

Ἂν ἀποκαλῆτε «καυγατζῆ» ἐκεῖνον ποὺ ὑπερασπίζεται τὴν Ἀποκαλυφθεῖσα Ἀλήθεια, μάθετε, Σεβασμιώτατε, ὅτι «κρείττων ἐπαινετὸς πόλεμος εἰρήνης χωριζούσης Θεοῦ· καὶ διὰ τοῦτο τὸν πραῢν μαχητὴν ὁπλίζει τὸ Πνεῦμα, ὡς καλῶς πολεμεῖν δυνάμενον», κατὰ τὸ Γρηγοριανὸ λόγιο.

Σεβασμιώτατε, πρέπει νὰ παραδεχθῆτε ὅτι αὐτὰ ποὺ εἴπατε εἶναι πρωτοφανῆ καὶ τελείως ἀντιορθόδοξα. Πρέπει σύντομα νὰ τὰ ἀνακαλέσετε, γιὰ τὸν λόγο ὅτι εἶσθε Ἐπίσκοπος καὶ κηρύσσοντας τὰ ἀντίθετα τῶν ὅσων ἔχουν κηρύξει οἱ αὐθεντικοὶ ἑρμηνευτὲς τῆς Ἁγίας Γραφῆς, οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, αὐτομάτως θέτετε τὸν ἑαυτόν Σας ἐκτὸς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας. Ἀπὸ Ἐσᾶς ζητεῖ ὁ Θεὸς νὰ εἶσθε «ἀσφαλὲς τῶν ψυχῶν ἡμῶν πηδάλιον, δι’ οὗ τὰς τρικυμίας τὰς αἱρετικὰς ἀπαθῶς παραπλεύσομεν», κατὰ τὸν Ἅγιο Γρηγόριο Νύσσης.

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΑΣΗ; Α΄

Εξαίρετη εργασία που αξίζει πραγματικά να διαβαστεί! 

Θα την αναδημοσιεύσουμε σε συνέχειες, επειδή είναι εκτενής. 

Μοναχισμός που δεν προμαχεί υπέρ της πίστεως και δεν υπερασπίζεται τα δόγματα και το ήθος της Εκκλησίας, δεν έχει λόγο υπάρξεως.

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΑΣΗ;

Α΄

Του Γραφείου επί των αιρέσεων της Ι. Μ. Πειραιώς

=====

Όπως είναι γνωστό ο Μοναχισμός, ως προφητικός, αποστολικός και μαρτυρικός βίος, ως αγγελομίμητος πολιτεία  συνεχούς μετανοίας και αφιερώσεως, αποτελεί το καύχημα και τη δόξα της Εκκλησίας μας. Ανάγει την αρχή του σ’ αυτό τούτο το Θεανδρικό πρόσωπο του Κυρίου μας, ο Οποίος έζησε ως παρθένος, ακτήμων και κατά πάντα υπήκοος στο θέλημα του ουρανίου Πατρός του, ενσαρκώνοντας στο πρόσωπό Του τις τρείς βασικές και θεμελιώδεις αρετές του Μοναχισμού, την  παρθενία, την ακτημοσύνη και την υπακοή και βρίσκει την πλήρη καταξίωσή του στο πρόσωπο της Παναχράντου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας.

  

Ο κύκλος των δώδεκα μαθητών του Κυρίου μας αποτελεί το πρώτο κοινόβιο στην ιστορία και τη ζωή της Εκκλησίας μας, οι δε μακαρισμοί και γενικότερα η επί του Όρους ομιλία αποτελούν τους πρώτους κανόνες του Μοναχισμού. Οι μοναχοί είναι οι «άγγελοι του Θεού» κατά τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, η «διηνεκής βία της φύσεως» κατά τον άγιο Ιωάννη τον Σιναΐτη, οι «μάρτυρες τη προαιρέσει» κατά τον Μέγα Αθανάσιο, οι «συνεχιστές της μαρτυρικής Εκκλησίας» κατά τον άγιο Συμεών τον Νέο Θεολόγο, «η κόμη που κοσμεί την κεφαλή της Εκκλησίας» κατά τον άγιο Γρηγόριο Νύσσης, «οι ευαγγελικώς ζώντες» κατά τον Ευάγριο τον Ποντικό.

Ανεκτίμητη και ανυπολόγιστη η αξία και η προσφορά του και ο ρόλος του στην εκπλήρωση της αποστολής της Εκκλησίας, αφού από τις τάξεις των μοναχών προήλθαν στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας μας, κορυφαίοι επίσκοποι, ποιμένες και διδάσκαλοι του εκκλησιαστικού σώματος, πολυγραφότατοι εκκλησιαστικοί συγγραφείς, φλογεροί ιεραπόστολοι, γενναίοι ομολογητές της πίστεως, που με τους αντιαιρετικούς των αγώνες και με το αίμα τους διεφύλαξαν ανόθευτη και απαραχάρακτη την αλήθεια της πίστεως από τον κίνδυνο των αιρέσεων, μουσουργοί, ποιητές και υμνογράφοι, που εισήγαγαν την βυζαντινή μουσική και τις ασματικές ακολουθίες στη λατρεία της Εκκλησίας και τέλος κορυφαίοι καλλιτέχνες της ιερής τέχνης της αγιογραφίας, που με τις απαράμιλλες εικονογραφικές τους παραστάσεις κοσμούν το εσωτερικό χώρο των ναών μας και μας ανυψώνουν προς τον Κύριο. 

(Συνεχίζεται) 

ΜΕΓΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, ΜΕΓΑΛΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ

Ούτε απο σαρκικές αμαρτίες, ούτε από πλεονεξία έπεσε ο σατανάς, αλλά από την υπερηφάνεια.

Γι' αυτό η ταπεινοφροσύνη, μας συμβουλεύει ο Μέγας Αθανάσιος, είναι μεγάλο φάρμακο σωτηρίας.

Ο ΑΝΑΠΕΣΩΝ

Ο ΑΝΑΠΕΣΩΝ

"Ἀναπεσών ἐκοιμήθη ὡς λέων καί ὡσεί σκύμνος. Τίς ἐγερεῖ αὐτόν"; (Γέν. 49, 9)

Του π. Ἄγγελου Αγγελακόπουλου

=====

   Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ἑρμηνεύοντας τόν ἀνωτέρω λόγο-προφητεία τοῦ Πατριάρχου Ἰακώβ, λέγει ὅτι τό λιοντάρι εἶναι φοβερό, ὄχι μόνο ὅταν εἶναι ξύπνιο, ἀλλά καί ὅταν κοιμᾶται. Τό ἴδιο ἀκριβῶς ἔγινε καί μέ τόν Χριστό, ὁ Ὁποῖος ἦταν φοβερός, ὄχι μόνο πρό τοῦ Σταυροῦ, ἀλλά καί κατά τήν διάρκεια τοῦ Σταυροῦ καί κατά τόν καιρό τοῦ θανάτου Του. Ἔτσι ἐξηγεῖται, γιατί τήν ὥρα, πού πέθανε ὁ Χριστός, ἔγιναν ὅλα ἐκεῖνα τά φοβερά. Τό σκοτάδι στή γῆ, ὁ σεισμός, τό σχίσιμο τῶν πετρῶν καί τοῦ καταπετάσματος τοῦ ναοῦ καί ἡ ἀνάσταση τῶν κεκοιμημένων ἁγίων, πού εἰσῆλθαν στά Ἱεροσόλυμα. Μέ τήν εἰκόνα τοῦ λιονταριοῦ δηλώνεται ἡ Θεότητα τοῦ Χριστοῦ.

   Ὁ τάφος τοῦ Χριστοῦ ἀναδείχθηκε ''ζωῆς θησαυρός θεῖος'', ἀφοῦ μέσα του εἶχε τήν ἴδια τήν ζωή. Ὁ ἅγιος Ἐπιφάνιος Κύπρου σέ σχετική του ὁμιλία ἐκφράζει τόν θαυμασμό του γιά τό πῶς ἡ ζωή γεύθηκε τόν θάνατο, ὁ ἀχώρητος χωρήθηκε στόν τάφο, πῶς κατοίκησε στό μνήμα Αὐτός, πού δέν ἐγκατέλειψε τόν πατρικό κόλπο, πῶς εἰσῆλθε στό σπήλαιο Αὐτός, πού ἄνοιξε τίς πύλες τοῦ Παραδείσου καί συνέτριψε τίς πύλες τοῦ Ἅδου, ἐνῶ ταυτόχρονα δέν διέρρηξε τίς πύλες τῆς Παρθένου κλπ.

  Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος ὀνομάζει τόν τάφο ''χωρίον ἀναστάσεως'', ''ἐργαστήριον ἀναστάσεως'', ''κατάλυσιν τῶν τάφων'', ''τάφον ἐν ὧ ἡ ζωή φύεται, πέρας οὐκ ἔχουσα''. Ὁ τάφος αὐτός ἔπρεπε νά εἶναι καινός γιά πολλούς λόγους. Ὁ κυριότερος, ὅμως, εἶναι, γιά νά μήν γίνει καμμία σύγχυση καί νά μήν θεωρηθεῖ ὅτι ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ὀφειλόταν στήν παρουσία κάποιου ἄλλου, πού εἶχε προηγουμένως ἐνταφιασθεῖ ἐκεῖ, οὔτε ὅτι κάποιος ἄλλος ἀναστήθηκε ἀντί τοῦ Χριστοῦ.

   Καί ὁ ἱερός ὑμνογράφος, σκεπτόμενος τόν τάφο, ψάλλει: ''Ὄλβιος τάφος. Ἐν ἑαυτῶ γάρ δεξάμενος ὡς ὑπνοῦντα τόν Δημιουργόν, ζωῆς θησαυρός θεῖος ἀναδέδεικται, εἰς σωτηρίαν ἡμῶν τῶν μελωδούντων. Λυτρωτά ὁ Θεός εὐλογητός εἶ''.

ΣΥΝΕΧΙΣΗ ή ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΩΝ ΔΙΑΛΟΓΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ; Γ΄

ΣΥΝΕΧΙΣΗ ή ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΩΝ ΔΙΑΛΟΓΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ;

Γ΄

Τί λέγουν οἱ ἅγιοι καί θεοφόροι Πατέρες

Του π. Άγγελου Αγγελακόπουλου

=====

Τήν διακοπή τῶν Διαλόγων μέ τούς «ἀδιόρθωτους» καί «ἀνίατα νοσοῦντας» αἱρετικούς, δηλαδή μέ ὅσους εἴμαστε ἀπόλυτα σίγουροι ὅτι «ὅ,τι κι ἄν γίνει, δέν πρόκειται νά μεταστραφοῦν»[11], συνιστᾶ ὁ θεῖος Χρυσόστομος, βασιζόμενος στό ἀνωτέρω καί σέ ἄλλα ἀποστολικά παραγγέλματα: «Ὁ Ἀπόστολος λέγει νά ἀπομακρύνεσαι ἀπό αὐτούς. Δέν εἶπε, βάδιζε ἐναντίον τους, ἀλλά νά ἀπομακρύνεσαι, δηλαδή νά τούς ἀποφεύγεις. Διότι, λέγει: «αἱρετικόν ἄνθρωπον μετά μίαν καί δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ». Φανερώνει, δηλαδή, ὅτι ἡ ἄγνοιά τους δέν ὀφείλεται τόσο στήν ἀμάθεια, ὅσο στήν ἀδιαφορία τους. Πρέπει, λοιπόν, νά τούς ἀποφεύγουμε, ἐφόσον μένουν ἀδιόρθωτοι»[12].

Ἄλλοτε δέ πάλι ὁ ἱερός Πατήρ λέγει: «Ὁ Ἀπόστολος λέγει νά μήν κάνουμε ἄσκοπες λογομαχίες μέ αἱρετικούς, ὅταν δέν ὑπάρχει κανένα κέρδος˙ διότι δέν καταλήγουν σέ κάποιο θετικό ἀποτέλεσμα. Ὅταν εἶναι κάποιος διεστραμμένος καί, ὁ,τιδήποτε κι ἄν γίνει, δέν ἔχει σκοπό νά ἀλλάξει τήν γνώμη του, γιά ποιό λόγο κοπιάζεις ἄσκοπα, σπέρνοντας πάνω στίς πέτρες; Ὅταν εἶναι σέ ὅλους γνωστός καί φανερός, γιά ποιό λόγο ἀγωνίζεσαι μάταια; «Τί τόν ἀέρα δέρεις»; Τί σημαίνει δέ τό: «Ὤν αὐτοκατάκριτος»; Σημαίνει ὅτι δέν μπορεῖ νά πεῖ ὅτι κανείς δέν τοῦ εἶπε, κανείς δέν τόν συμβούλευσε. Ὅταν, λοιπόν, μετά τήν παραίνεση, ἐξακολουθεῖ νά εἶναι ὁ ἴδιος, γίνεται αὐτοκατάκριτος»[13].

Τήν ἴδια ἀκριβῶς ἄποψη ὑποστηρίζουν ὁ ἱερός Θεοφύλακτος Βουλγαρίας[14] καί ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος. «Ἐκείνους, πού ἔχουν ἀντίθετα φρονήματα, ὡς διαστροφεῖς τῆς ἀληθείας, ὅσο μέν εἶναι δυνατόν, ἄς τούς δεχόμαστε καί ἄς τούς διορθώνουμε. Ἐάν, ὅμως, νοσοῦν ἀνίατα, ἄς τούς ἀποφεύγουμε, γιά νά μή μεταδοθεῖ καί σ’ἐμᾶς ἡ ἀσθένειά τους, πρίν τούς μεταδώσουμε τήν ὑγεία μας»[15].

Ὁ δέ Μέγας Ἀθανάσιος συμπληρώνει ὅτι, ὅταν οἱ αἱρετικοί δέν πείθονται, παρά τίς φιλότιμες συμβουλές τῶν Ὀρθοδόξων, συμβαίνει ἀναμφίβολα τό ἑξῆς: «Ἐπειδή ἔχουν διεστραμμένη τήν διάνοια, δέν ρωτοῦν πλέον, γιά νά ἀκούσουν καί νά πεισθοῦν, οὔτε γιά νά μάθουν καί νά μετανοήσουν, ἀλλά ρωτοῦν ἐξ αἰτίας ἐκείνων, πού ἔχουν παραπλανήσει, μήπως ἐάν σιωπήσουν, κατακριθοῦν καί ἀπό αὐτούς»[16].

(Συνεχίζεται)

ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΤΩΝ ΛΑΤΙΝΩΝ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΤΩΝ ΛΑΤΙΝΩΝ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Παραβρέθηκα τυχαία πριν από χρόνια σε δυο περιπτώσεις λατινικού βαπτίσματος: μια στη Σαραγκόσα της Ισπανίας και μια στην Ακηλυία της Ιταλίας. Και στις δύο το ίδιο και το αυτό: ράντισμα. Ο φραγκόπαπας έχυσε μερικές σταγόνες νερό στα κεφάλια των δύο μικρών κοριτσιών.

Τα βαπτιστήρια της Δύσεως, όπως της Φλωρεντίας, της Ραβέννας αλλά και της Ακηλυίας, κηρύττουν «λάλω σιωπή» την αποστασία του Παπισμού και στο σημείο αυτό από την ορθή πίστη. Στη Δύση βάπτιζαν τα παιδιά με κανονικό βάπτισμα μέχρι και το 13ο αιώνα. Τότε κάποιος Αλεξάντερ από την πόλη Χαλλ της Γερμανίας εισηγήθηκε το ράντισμα. Τον επόμενο αιώνα το διά ραντισμού βάπτισμα καθιερώνεται σ’ ολόκληρη τη Δύση, όπου κυριαρχεί πλήρως ο Παπισμός. 

Ο Θωμάς ο Ακινάτος (τον οποίο οι παπικοί θεωρούν μεγάλο Άγιο) ήταν υπέρ της τριπλής καταδύσεως, αλλά η γνώμη του παραθεωρήθηκε. 

Δεν χρειάζονται πολλά επιχειρήματα για να καταδειχθεί η πλάνη των Παπικών. Αρκεί να σκεφτούμε τι σημαίνει η λέξη βαπτίζω. Σημαίνει, η ελληνική αυτή λέξη, βυθίζω μέσα στο νερό. Σε καμιά περίπτωση δεν έχει σχέση με το ράντισμα. Δεν πρόσταξε ο αναστημένος Χριστός τους 11 μαθητές να ραντίζουν αλλά να βαπτίζουν («βαπτίζοντες αυτούς»). 

Ο απόστολος Παύλος συνδέει την τριπλή κατάδυση και ανάδυση με την τριήμερο ταφή και ανάσταση του Χριστού. Από τη χριστιανική αρχαιότητα θυμίζουμε μόνο τους λόγους του Αγίου Ιουστίνου του φιλοσόφου και μάρτυρος για το βάπτισμα. Οι Παπικοί, συν τοις άλλοις, στην καινοτομία (και κενοτομία) τους αυτή βρίσκονται αντιμέτωποι και με τον ζ΄κανόνα της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου. 

Στην αντίρρηση των Λατίνων, αλλά και των λατινοφρόνων, ότι το ράντισμα των Παπικών γίνεται στο όνομα της Αγίας Τριάδος απαντούμε με τους λόγους του εν Αγίοις Πατρός ημών Αθανασίου του Μεγάλου: «είναι αργά και ανενέργητα τα υπέρθεα αυτά ονόματα, όταν προφέρονται από τα στόματα των αιρετικών». 

Κάτι που προκαλεί τη συνείδηση του κάθε πιστού είναι, τέλος, η πρόνοια της σύγχρονης «Ρωμαϊκής Κατήχησης» (επίσημου βιβλίου του Παπισμού) για την τέλεση του διά ραντισμού βαπτίσματος σε έσχατη ανάγκη από …Ιουδαίο ή μη χριστιανό, δηλαδή παγανιστή! Αυτό κι αν είναι μαργαριτάρι κακοδοξίας!!! Πώς θα μεταδώση ο άπιστος τη χάρη που δεν έχει ο ίδιος;  

Κι έπειτα σήμερα μιλάμε για την «αδελφή Εκκλησία της πρεσβυτέρας Ρώμης». Οι άνθρωποι δεν ξέρουν ούτε που πατούν, ούτε που πηγαίνουν, κι εμείς το χαβά μας;

ΟΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΟ ΚΟΡΑΝΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΟΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΟ ΚΟΡΑΝΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

(Απείρως χειρότερες από εκείνες των Αρειανικών και Χιλιαστικών πλανών)

Του θεολόγου κ. Β. Χαραλάμπους

=====

Λύπη μεγάλη αισθάνεται ο Ορθόδοξος Χριστιανός γι’ αυτό που γράφει το κοράνι, για τη Σταύρωση του Χριστού. Αρνείται παντελώς το κοράνι τη Σταύρωση και τα Άγια Πάθη του Κυρίου. Η αναφορά του βλάσφημου κορανίου «Κι όμως δεν τον σκότωσαν κι ούτε τον σταύρωσαν» τη του πονηρού συνεργεία έχει γραφεί. Ποιος Χριστιανός αμφιβάλλει ότι ο πλάνος Μωάμεθ τη του πονηρού συνεργεία έγραψε το κοράνι; Λύπη μεγάλη προκαλεί η άρνηση των Παθών του Χριστού μας.

«Ει δε αγνοούντες ούτω χειμάζονται και τοιαύτα βαττολογούσι, μαθέτωσαν από των Γραφών, ότι και ο τας αιρέσεις επινοήσας διάβολος διά την ιδίαν της κακίας δυσωδίαν κιχράται τας λέξεις των Γραφών, ίνα αυτάς έχων επικάλυμμα, τον ίδιον ιόν επισπείρας, απατήση τους ακεραίους» Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας (Κατά Αρειανών Α΄).

Είναι πολύ χειρότερο από την αρειανική αίρεση, αλλά και την χιλιαστική δαιμωνιώδη πλάνη, αυτό που γράφει το κοράνι (κεφ. Δ, στιχ. 157) «Κι ακόμη καυχήθηκαν: ‘’Φονεύσαμε τον Χριστόν Ιησού, το παιδί της Μαριάμ, τον Απόστολο του Θεού’’. Κι όμως δεν τον σκότωσαν κι ούτε τον σταύρωσαν, αλλ’ έτσι γίνηκε ώστε να φαίνεται σ’ αυτούς. Εκείνοι όμως που είχαν διαφορετική γνώμη (που διαφώνησαν) σ’ αυτό (το θέμα), είναι γεμάτοι αμφιβολίες, γιατί δεν γνωρίζουν (θετικά), αλλά μόνο εικασίες ακολουθούν, και μια βεβαιότητα ότι δεν τον σκότωσαν…». «Τις επί τοιαύτας βλασφημίας ουκ εξίσταται;»

Aς αποσυρθεί, λοιπόν, η συνέντευξη που μας λύπησε, που είναι αναρτημένη σε ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Μόρφου, στην οποία υποδεικνύεται η μελέτη και από τους Έλληνες της Κύπρου του ανίερου κορανίου, γι’ αυτά που γράφει για το Χριστό και την Παναγία με την καταληκτική παρατήρηση-υπόδειξη «Πολύ σπουδαία πράγματα αυτά αλλά δεν τα ξέρουν…».

Κάποιοι Ιεράρχες της Ορθόδοξης Εκκλησίας δώρισαν και δωρίζουν ανίερα κοράνια. Aς πάψουν επιτέλους το ατόπημα τούτο. 

Οι Ιεράρχες που το ανίερο και βλάσφημο κοράνι, ιερό το καλούν, ας πάψουν επιτέλους να το καλούν τοιουτοτρόπως.

*Τα εντός εισαγωγικών εδάφια του κορανίου είναι παρμένα από το κοράνι των εκδόσεων Λάτση.