ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ, ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΙΕΡΩΝ ΜΗΠΤΙΚΩΝ, ΤΟΜΟΣ Ι'

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

_______

Φιλοκαλία των ιερών Νηπτικών, τόμος Ι΄, έκδ. Ιεράς Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μπούρας, εν Αρκαδία 2019, σσ. 536.

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Χάριτας οφείλωμεν στις ακάματες αδελφές του ιερού κοινοβίου της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μπούρας για την παράλληλα με το πρωτότυπο  νεοελληνική απόδοση του κειμένου της Φιλοκαλίας. 

Οι ευχαριστίες μας επίσης και στο διαπρεπή ομότιμο Καθηγητή του ΑΠΘ, κ. Δημήτριο Τσελεγγίδη, για τα σχόλια και τις παραπομπές, που μετά από πολλές κι άοκνες προσπάθειες ολοκλήρωσαν το επίμοχθο αλλά ψυχωφελέστατο αυτό έργο «εις κοινήν των ορθοδόξων οφέλειαν». 

Δεν παρελαύνουν ενώπιόν μας ευσεβείς φλυαρίες, ούτε ιδεολογήματα και στοχασμοί, αλλά καλούμαστε να γευθούμε “μάννα εξ ουρανού” και “άρτον αγγέλων”, “ύδωρ αλλόμενον εις ζωήν αιώνιον”. Αναμφιρήστως τώρα, που ολοκληρώθηκαν με επιτυχία οι δέκα συναπτοί τόμοι του όλου εγχειρήματος καλούνται οι πάντες να απολαύσουν “ξενίας δεσποτικής και αθανάτου τραπέζης”. 

Στον μετά χείρας 10^ο τόμο έχουμε κείμενα των Καλλίστου Τηλικούδη, Καλλίστου Καταφυγιώτη, Αγίου Συμεών Θεσσαλονίκης, ανωνύμου τινός Αγίου (Μάρκου Εφέσου του Ευγενικού), Αγίου Συμεών του νέου Θεολόγου, Αγίου Γρηγορίου του Σιναΐτου, ανωνύμου τινος Αγίου, Αγίου Μαξίμου του Καυσολυβίτη και Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. 

Από το κείμενο του Ανωνύμου Αγίου “Λόγος θαυμαστός περί  των λόγων της θείας προσευχής” αντιγράφουμε: “Το έλεος του Θεού δεν είναι άλλο, πάρεξ  η χάρις του Παναγίου Πνεύματος, την οποίαν πρέπει να την ζητούμεν από τον Θεόν ημείς οι αμαρτωλοί και να φωνάζωμεν ακαταπαύστως το Κύριε ελέησον, ήγουν, λυπήσου με Κύριε μας, τον αμαρτωλόν εις την ελεεινήν κατάστασιν οπού ευρίσκομαι και δέξου με πάλιν εις την χάριν σου, δος μου πνεύμα δυνάμεως, δια να με δυναμώση να αντισταθώ εις τους πειρασμούς του διαβόλου και εις την κακήν συνήθειαν της αμαρτίας”. 

Κλείνω με την εξής παρατήρηση: Δεν είναι ανάγκη να πιώ ολόκληρο το βαρέλι για να διαπιστώσω ότι το κρασί είναι εξαιρετικής ποιότητος και να σχηματίσω γνώμη. Μου αρκεί ένα ποτηράκι. Νηφάλιος είναι η μέθη που φέρνει η ανάγνωση της Φιλοκαλίας και η απόπειρα εφαρμογής της κατά το κυριακόν λόγιον. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σ’ όλους όσους ίδρωσαν και κοπίασαν ώστε αυτός όλος  ο πνευματικός πλούτος να φτάσει στα μελή του χριστεπωνύμου πληρώματος. Ο καλός Θεός να τους το ανταποδώσει. Αμήν. Γένοιτο.

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ, ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ ΤΟΜΟΣ Θ΄

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

________

Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικων συνερανισθείσα παρά των αγίων και θεοφόρων Πατέρων ημών, Τόμος Θ΄, εν Αρκαδία 2018, παρά τη Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Μπούρα, σσ. 618.

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

======

Με το δυσβάστακτο, επίπονο, επίμοχθο και δυσχερές έργο της απόδοσης στα Νέα Ελληνικά του κειμένου της Φιλοκαλίας ασχολήθηκαν και ασχολούνται εδώ και χρόνια, κατά το ειωθώς αυταίς, οι μοναχές του κοινοβίου της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μπούρα, υπό την καθοδήγηση του διαπρεπούς ομότιμου Καθηγητού του ΑΠΘ κ. Δημ. Τσελεγγιδη. Ήδη, χαριτι Θεού και δι’ ευχών των Αγίων, έχουν δει το φως της δημοσιότητος εννέα τόμοι της Φιλοκαλίας. Υπολείπεται ακόμη ένας, ο δέκατος. 

Δεν αποτελούν απλώς καρπόν συγγραφής γραμματέων οξυγράφων, αλλά καρπόν προσευχών, ασκητικών αγώνων και ιδρώτων οσίων Πατέρων. 

Στον παρόντα τόμο έχουμε ενώπιόν μας το αποστάλαγμα της εν Πνεύματι σοφίας των Οσίων Καλλίστου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως και Ιγνατίου της Μονής  των Ξανθοπούλων που εζησαν το 14^ο αιώνα. 

Χωρίζεται ο παρών τόμος σε δυό τμήματα: 

1.) Περί των αιρουμένων ησύχως βιώσαι, και 

2.) Κεφάλαια περί προσευχής. 

Από το πρώτο πόνημα των Οσίων αλιεύσαμε και τα πιο κάτω: «Όποιος αγαπά τις αφορμές των παθών αυτός και χωρίς να θέλη είναι υποχείριός τους και έχει υποδουλωθεί εις τα πάθη. Εκείνος ο οποίος μισεί τις αμαρτίες του, θα τις εγκαταλείψη και εκείνος ο οποίος τις εξομολογείται θα επιτύχη την άφεσιν. Είναι αδύνατον να ελευθερωθή κανείς από την έξη της αμαρτίας, πριν αποκτήσει μέσα του έχθρα εναντίον της, και [είναι αδύνατον] να επιτύχη την συγχώρηση, πριν εξομολογηθή τα αμαρτήματά του». 

«Λόγια αγνά, αργύριον πεπυρωμένον» τα λόγια των Αγίων, ηχούν ως σαλπίγξ αρχαγγελική, «ως φωνή υδάτων πολλών» στην πονηρή εποχή μας, όπου η αλήθεια διαστρεβλώνεται συνειδητά κι οι κακοδιδασκαλίες επελαύνουν ακάθεκτες και προκαλούν αναιδώς. 

Μνησθείη Κύριος ο Θεός του μόχθου των αδελφών του Κοινοβίου και του Καθηγητού Τσελεγγίδη.

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ, ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ, ΤΟΜΟΣ Ζ΄

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

_________

Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών, Τόμος Ζ΄, Εν Αρκαδία, 2016, παρά τη Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Μπούρα, σσ. 476.

Του κ. Ανδρέα Κυριακού, Θεολόγου

=====

Οι φιλοκαλούντες και άντλημα έχοντες, χάραξαν τις γραμμές αυτές αντλήσαντες από φρέαρ βαθύ, ήγουν εκ των πηγών του σωτηρίου και ποτίζουν, όχι τα πρόβατα του Ιοθώρ, αλλά το λαό του Θεού ύδωρ ζωηρόν. Μιλάμε πάντα για τη Φιλοκαλία των ιερών νηπτικών. 

Ο Ζ΄ στη σειρά τόμος αποτελεί ως και προ αυτού, έργον των χειρών της καλής συνοδείας της Ι. Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μπούρα, που επιμελήθηκαν και της γλαφυρής νεοελληνικής μεταφράσεως. Από την άλλη τα σχόλια και οι περιλήψεις έχουν να κάνουν με τον κάλαμο του διαπρεπούς Καθηγητού κι ομολογητού της Πίστεως κ. Δ. Τσελεγγίδη. 

Στο α΄ μέρος παρουσιάζονται οι θεοφιλείς διδαχές του μοναχού και πρεσβυτέρου Νικήτα του Στηθάτου, μαθητού γενομένου του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου. Προτάσσεται η Πρώτη πρακτικών κεφαλαίων εκατοντάς κι ακολουθεί η Δευτέρα εκατοντάς φυσικών κεφαλαίων. Από αυτή παρουσιάζουμε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα: “Η αδιακρισία στα φαγητά και η πολυδάπανη δίαιτα και αυτή η ακράτεια της γλώσσης και η έλλειψη φυλακής στα μάτια διώχνουν το φως του Αγίου Πνεύματος από τη ψυχή και μας κάνουν σκοτεινούς. Όταν δε εμείς γεμίσουμε από το σκότος τότε «όλα τα θηρία του αγρού» της καρδίας μας και τα μικρά λιονταράκια, οι λογισμοί των παθών, περνάνε μέσα μας από αυτή με βρυχηθμούς, ζητώντας να φάγουν την τροφή της εμπάθειας και να «αρπάζουν» το θησαυρό που έχει αποθέσει μέσα μα το Άγιο Πνεύμα» (Β΄ Φυσικών Κεφαλαίων εκατοντάς, 47).” 

Τα κείμενα του Οσίου περαίνονται με την Τρίτη εκατοντάδα γνωστικών κεφαλαίων. Ο χειμάρρους της τρυφής, που φέρει το όνομα Θεόληπτος Φιλαδελφείας, μας δροσίζει με τη σειρά του με δύο Λόγους. Ο πρώτος “Την εν Χριστώ κρυπτήν εργασίαν διασαφών και δεικνύων εν βραχεί του μοναδικού επαγγέλματος τον κόπον”, ενώ ο δεύτερος τιτλοφορείται “Περί μοναδικού επαγγέλματος”. 

Ο εν λόγω ιεράρχης αφού ασκήθηκε στον Άθωνα και ανεδείχθη επίσκοπος εχρημάτισε καθοδηγητής και μυσταγωγός του εν Αγίοις Πατρός ημών Γρηγορίου του Παλαμά. 

Ο παρών τόμος περαίνεται με κείμενα του Αγίου Νικηφόρου του μονάζοντος, που έζησε το 14ο αιώνα. Καταγόμενος από την Ιταλία νέος απέπτυσε τη λατινική κακοδοξία και τη δυτική ανταρσία κι ασκήθηκε στον Άθωνα. Εκεί εχρημάτισε διδάσκαλος της νοεράς προσευχής. Από τον αγιασμένο του κάλαμο προήλθε «Λόγος περί νήψεως και φυλακής καρδίας, μεστός ου της τυχούσης οφελείας», στον οποίο παρατίθενται, συν τοις άλλοις, πλείστες όσες θέσεις Αγίων Πατέρων, από τον Άγιο Αντώνιο το Μέγα μέχρι τον Άγιο Συμεών το Νέο Θεολόγο. Επειδή πάσα απόπειρα επαίνου της Φιλοκαλίας προσομοιάζει αναντιλέκτως με παραβίαση ανοικτής θυρας τούτο λέγω μόνο. Προ ημών ευρίσκεται της άνωθεν σοφίας θησαύρισμα.  

ΤΟ ΚΟΥΝΟΥΠΙ ΠΟΥ ΚΑΘΗΣΕ ΣΤΟ ΚΕΡΑΤΟ ΤΟΥ ΤΑΥΡΟΥ

ΤΟ ΚΟΥΝΟΥΠΙ ΠΟΥ ΚΑΘΗΣΕ ΣΤΟ ΚΕΡΑΤΟ ΤΟΥ ΤΑΥΡΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

==============

Από το αναγνωστικό του Ι. Ζούκη, που διδασκόμαστε για το μάθημα των αρχαίων Ελληνικών στην Α΄ τάξη του Γυμνασίου, βρήκα ένα λακωνικό επί της ουσίας μύθο του Αισώπου.

“Κώνωψ ἐπιστὰς κέρατι ταύρου καὶ πολὺν χρόνον ἐπικαθίσας, ἐπειδὴ ἀπαλλάττεσθαι ἔμελλεν, ἐπυνθάνετο τοῦ ταύρου εἰ ἤδη βούλεται αὐτὸν ἀπελθεῖν. 

Ὁ δὲ ὑποτυχὼν εἶπεν· 

«Ἀλλ᾿ οὔτε, ὅτε ἦλθες, ἔγνων, οὔτε, ἐὰν ἀπέλθῃς, γνώσομαι.»

Τούτῳ τῷ λόγῳ χρήσαιτο ἄν τις πρὸς ἄνδρα ἀδύνατον, ὃς οὔτε παρὼν οὔτε ἀπὼν ἐπιβλαβὴς ἢ ὠφέλιμός ἐστι.”

Για όσους τυχόν δυσκολεύονται να κατανοήσουν το κείμενο στο πρωτότυπο διευκρινίζουμε ότι αναφέρεται σε ένα κουνούπι, που κάθησε στο κέρατο ενός ταύρου και τον ρώτησε αν τον ενοχλεί η παρουσία του, για να πάρει την απάντηση από τον ταύρο ότι ούτε όταν κάθησε στο κέρατό του το πήρε είδηση, αλλά ούτε όταν θα φύγει θα αισθανθεί κάποια διαφορά.

Συγκρίνετε την εύστοχη δωρική λιτότητα του Αισώπου με το ατέλειωτο κατεβατό χωρίς νόημα που αραδιάζουμε οι περισσότεροι στα γραπτά μας ή που ακούμε στα κηρύγματα ορισμένων.

Πόσο ωραία, αλήθεια, κατορθώνει ο Αίσωπος με αυτή τη σύντομη αναφορά, που μοιάζει σαν παραμύθι, να πει μια μεγάλη αλήθεια της ζωής.

Το περιστατικό που διηγείται ο Αίσωπος θα το ακούσει σαν παραμύθι ευχάριστα ένα μικρό παιδί, αλλά θα προβληματίσει δημιουργικά και τον πιο δυνατό και φιλοσοφημένο νου.

Αλλά μήπως δεν μιλούν με την ίδια εύστοχη δωρική λιτότητα ο Κύριος στις Παραβολές του, τα "αποφθέγματα των Γερόντων" στο "Γεροντικό" και στον "Ευεργετινό" ή οι Αγιοι Πατέρες με τα "κεφάλαιά" τους στη "Φιλοκαλία";

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ- ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΙΕΡΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ, ΤΟΜΟΣ Β΄

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

_________

Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών, Διά πόνων και επιμελείας των αδελφών του Ιερού Κοινοβιου της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως Θεοτόκου Μπούρα, Τόμος Β΄, Εκδοσις α΄, Αρκαδία 2011, σσ. 683.

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

===================

Υπάρχει η Ελλαδα που μας πληγώνει, αλλά υπάρχει και η Ελλάδα της δόξας, της προκοπής και της ελπίδας.

Μια εξαιρετική δουλειά γίνεται από την Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Μπούρα Αρκαδίας.

Οι πιο πολύτιμοι θησαυροί της ασκητικής μας Γραμματείας “Η φιλοκαλία των ιερών Νηπτικών της Εκκλησίας μας” εκδίδονται από την Ιερά Μονή Θεοτόκου Μπούρας Αρκαδίας σε έκδοση εξαιρετικής εκτυπωτικής καλαισθησίας - έργο των αδελφών της Μονής - με πολύ προσεγμένη μεταγλώττιση των κειμένων στη Δημοτική.

Το αρχαίο κείμενο παρατίθεται στη μια στήλη, η οποία συνοδεύεται από τη μετάφραση στην άλλη.

Το όλο έργο αποτελεί διακόνημα των αδελφών της Μονής που δικαιούνται να καχούνται εν Κυρίω ότι προσφέρουν με τον πιο υπεύθυνο τρόπο στην Εκκλησία ένα απο τα βασικά έργα της Ορθόδοξης πίστης και στο πρωτότυπο και σε μετάφραση.

Ας σημειωθεί ότι είναι η πρώτη φορά που έχουμε αυτού του είδους την έκδοση που περιλαμβάνει και το πρωτότυπο και τη μετάφραση, ενώ το έργο έχει επιμεληθεί θεολογικά ο διαπρεπής καθηγητής της Δογματικής, της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης.

Εκθύμως συνιστούμε το βιβλίο που αποτελεί τον Β΄ τόμο της μεγαλειώδους προσπάθειας να μεταφραστεί και να εκδοθεί ολόκληρη η Φιλοκαλία.

Εκδοτικός άθλος και πολύτιμος θησαυρός για κάθε βιβλιοθήκη, μόνιμο εντρύφημα κάθε ευλαβούς ψυχής αποτελεί αυτή η υπέροχη από κάθε άποψη έκδοση.

ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΤΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ

ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΤΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ

Του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου

==================

Για τούτο βέβαια σου έδωσε ο Θεός το στόμα, για να Τον ευχαριστείς και για να οικοδομείς τον πλησίον. Διότι αν κρημνίζεις την οικοδομή, είναι καλύτερα να σιγάς και ποτέ να μη μιλάς.

Αυτό είναι η αιτία όλων των κακών, το στόμα ή μάλλον όχι το στόμα, αλλ' αυτοί που κάνουν κακή χρήση αυτού.

Απ' αυτό προέρχονται οι ύβρεις, οι κακολογίες, οι βλασφημίες, η φλόγα των ηδονών, οι φόνοι, οι μοιχείες, οι κλοπές. Ολα απ' αυτό γεννώνται.

Και πώς γεννώνται οι φόνοι; Θα ρωτήσει κάποιος.

Από τη βρισιά έφτασε στην οργή, από την οργή στα τραύματα, από τα τραύματα στο φόνο.

Για τούτο ο Παύλος έλεγε: «Αν υπάρχει κάποιος λόγος που οικοδομεί», για να σου οφείλει χάρη αυτός που ακούει.

Ούτε να τον περιφρονείς! Δεν ωφέλησες καθόλου αυτόν που ακούει, αλλά και τον έβλαψες, όπως είναι φυσικό, επειδή του έμπηξες μέσα του το καρφί.

Αν όμως τον συμβουλεύεις τι πρέπει να κάνει, του παρέχεις μεγάλη χάρη, αν τον διδάξεις να έχει εύφημο στόμα, αν τον διδάξεις να μην κακολογεί κανένα, τότε κυρίως τον σωφρόνισες και έχεις προσφέρει χάρη σ’ αυτόν, αν μιλήσεις σ’ αυτόν για κατάνυξη, για ευλάβεια, για ελεημοσύνη, γιατί όλα αυτά καταπραύνουν την ψυχή του.

Γι' όλα αυτά θα σου χρωστά χάρη. Αν όμως τον ειρωνευτείς, αν πεις αισχρό λόγο, τον ερέθισες περισσότερο, αν επαινέσεις την πονηρία, τον κατέβαλες και τον κατέστρεψες.

Διότι, όπως ακριβώς το μύρο μεταδίδει χάρη σ’ αυτούς που μεταλαμβάνουν, έτσι και ο καλός λόγος.

Για τούτο και κάποιος έλεγε: «Το όνομά σου είναι εκκενωθέν μύρον». Έκαμε αυτούς να αποπνέουν από την ευωδία εκείνη. Βλέπεις ότι εκείνο που συμβουλεύει πάντοτε, αυτό και τώρα λέγει και προτρέπει στον καθένα να οικοδομεί τον πλησίον του σύμφωνα με τη δύναμή του;

Η ΚΑΘΑΡΗ ΚΑΡΔΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΘΡΟΝΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Η ΚΑΘΑΡΗ ΚΑΡΔΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΘΡΟΝΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Του Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

=============

Τίποτα δεν είναι μεγαλύτερο από την καθαρή καρδιά, γιατί μια τέτοια καρδιά γίνεται θρόνος του Θεού. Και τι είναι ενδοξότερο από το θρόνο του Θεού; Ασφαλώς τίποτα. Λέει ο Θεός γι' αυτούς που έχουν καθαρή καρδιά: «Θα κατοικήσω ανάμεσά τους και θα πορεύομαι μαζί τους. Θα είμαι Θεός τους, κι αυτοί θα είναι λαός μου». (Β' Κορ. 6, 16).

Ποιοι λοιπόν είναι ευτυχέστεροι απ’ αυτούς τους ανθρώπους; Και από ποιο αγαθό μπορεί να μείνουν στερημένοι;

Δεν βρίσκονται όλα τ' αγαθά και τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος στις μακάριες ψυχές τους; Τι περισσότερο χρειάζονται; Τίποτα, στ' αλήθεια, τίποτα! Γιατί έχουν στην καρδιά τους το μεγαλύτερο αγαθό: τον ίδιο το Θεό!

Πόσο πλανιούνται οι άνθρωποι που αναζητούν την ευτυχία μακριά από τον εαυτό τους, στις ξένες χώρες και στα ταξίδια, στον πλούτο και στη δόξα, στις μεγάλες περιουσίες και στις απολαύσεις, στις ηδονές και σ' όλες τις χλιδές και ματαιότητες, που κατάληξή τους έχουν την πίκρα! Η ανέγερση του πύργου της ευτυχίας έξω από την καρδιά μας, μοιάζει με οικοδόμηση κτιρίου σε έδαφος που σαλεύεται από συνεχείς σεισμούς. Σύντομα ένα τέτοιο οικοδόμημα θα σωριαστεί στη γη...

Αδελφοί μου! Η ευτυχία βρίσκεται μέσα στον ίδιο σας τον εαυτό, και μακάριος είναι ο άνθρωπος που το κατάλαβε αυτό.

ΠΗΓΗ:

Καρδίαν καθαράν

ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ

ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ

Του Αγίου Ιωάννη της Κλίμακος

==========

«Είναι ντροπή να υπερηφανεύεται ο άνθρωπος για ξένα πράγματα. Κ’ η χειρότερη ανοησία είναι το να καυχιέται για κάποια χαρίσματα που έλαβε από τον Θεό. Όσα κατορθώματα έκανες πριν από τη γέννησή σου, γι’ αυτά μοναχά να υπερηφανεύεσαι. Γιατί, όσα σου συμβήκανε έπειτα από την γέννησή σου, σου τα δώρισε ο Θεός, όπως σου δώρισε και τη γέννηση».

«Όπως εκείνος πού κρατά μυρουδικά, φανερώνεται από την ευωδία, χωρίς να το θέλει, έτσι κι όποιος έχει το πνεύμα του Κυρίου, γνωρίζεται από τα λόγια του κι από την ταπείνωσή του».

«Όσοι θέλουμε να ελκύσουμε κοντά μας τον Κύριο, ας προσέλθουμε απλά κι άπλαστα κι απονήρευτα, δίχως πολλούς λογισμούς, καί δίχως περιέργεια, σαν τους μαθητάδες στον δάσκαλο. Γιατί, επειδή Εκείνος είναι απλός καί ίσιος, θέλει κ' οι ψυχές πού προσέρχουνται σ' Αυτόν, να είναι απλές καί ακέραιες. Επειδή δεν μπορεί ποτέ να δει κανένας απλότητα, χωρίς να είναι μαζί της η ταπείνωση»

«Βάστα γερά τη μακάρια χαρμολύπη και την αγιασμένη κατάνυξη, και μην πάψεις να την εργάζεσαι μέσα σου, ως που να σε κάνει να υψωθείς από τούτον τον κόσμο και να σε παραστήσει καθαρόν στον Χριστό»

ΠΗΓΗ:

Ελληνισμός και Ορθοδοξία

Η ΑΠΛΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΕΩΣ

Η ΑΠΛΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΕΩΣ

Του π. Παισίου

=============

Το πρώτο παιδί της ταπεινώσεως είναι η απλότητα. Και όταν υπάρχει στον άνθρωπο απλότητα, υπάρχει και αγάπη, θυσία, καλωσύνη, φιλότιμο, ευλάβεια.

Ο απλός άνθρωπος έχει καθαρότητα ψυχής και μια απερίεργη εμπιστοσύνη στο Θεό.

Η απλότητα ήταν η κατάσταση του Αδάμ προ της πτώσεως, που τα έβλεπε όλα αγνά και καθαρά, γιατί ήταν ντυμένος με τη Χάρη του Θεού.

- Γέροντα, όταν λένε: «εν τη απλότητι η χάρις», εννοούν τη Θεία Χάρη;

- Φυσικά. Ο απλός και απονήρευτος άνθρωπος, επειδή έχει ταπείνωση, δέχεται τη Χάρη από το Θεό, ο Οποίος είναι απλός και φύσει αγαθός.

- Γέροντα, μπορεί κανείς να κινείται απλά και να έχει υπερηφάνεια;

- Αυτό δεν γίνεται. Στον άνθρωπο που έχει πραγματική απλότητα δεν υπάρχει υπερηφάνεια.

- Μπορεί, Γέροντα, κάποιος νά μιμήται μερικές εκδηλώσεις του απλού άνθρωπου, χωρίς να έχει πραγματική απλότητα;

- Ναι, και κάνοντας τον απλό, να πετυχαίνει αυτό που θέλει! Οποιος παριστάνει τον απλό, για να πετύχει κάτι, μέσα σ' αυτήν την απλότητα υπάρχει η πιο χονδρή πονηριά.

Είναι σαν να φορά ένας γέρος καλτσάκια μικρού παιδιού, για να του κάνουν τα χατίρια που κάνουν σ' ενα παιδί! Ενώ, όποιος έχει πραγματική απλότητα, έχει και ευθύτητα και διάκριση.

ΠΗΓΗ:

Ψήγματα Ορθοδοξίας

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΝΟΣ ΑΓΙΟΥ

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΝΟΣ ΑΓΙΟΥ

ΚΥΡΙΕ ΣΕ ΕΥΓΝΩΜΟΝΩ

Του Οσίου Σιλουανού του Αθωνίτη

==========

Φιλάνθρωπε Κύριε, πῶς δὲν λησμόνησες τὸν ἁμαρτωλὸ δοῦλο Σου, ἀλλὰ γεμάτος ἔλεος μὲ εἶδες ἀπὸ τὴ δόξα Σου καὶ μοῦ ἐμφανίστηκες μὲ ἀκατάληπτο τρόπο;

Ἐγὼ πάντα Σὲ πρόσβαλλα καὶ Σὲ ἔθλιβα.

Ἐσὺ ὅμως, Κύριε, γιὰ τὴ μικρή μου μετάνοια μοῦ ἔδωσες νὰ γνωρίσω τὴ μεγάλη Σου ἀγάπη καὶ τὴν ἄμετρη ἀγαθότητά Σου.

Τὸ ἱλαρὸ καὶ πράο βλέμμα Σου ἔθελξε τὴν ψυχή μου.

Τί νὰ σοῦ ἀνταποδώσω, Κύριε, ἢ ποιὸν ὕμνο νὰ Σοῦ προσφέρω;

Ἐσὺ δίνεις τὴ χάρη Σου, γιὰ νὰ φλέγεται ἀδιάλειπτα ἡ ψυχὴ ἀπὸ ἀγάπη - καὶ δὲν βρίσκει πιὰ ἀνάπαυση οὔτε νύχτα οὔτε μέρα ἀπὸ τὴ θεϊκὴ ἀγάπη.

Ἡ μνήμη Σου θερμαίνει τὴν ψυχή μου καὶ τίποτε στὴ γῆ δὲν τὴν ἀναπαύει ἐκτὸς ἀπὸ Ἐσένα.

Γι᾿ αὐτὸ Σὲ ζητῶ μὲ δάκρυα καὶ πάλι Σὲ «χάνω» καὶ πάλι ποθεῖ ὁ νοῦς μου τὴ γλυκύτητά Σου, ἀλλὰ Ἐσὺ δὲν ἐμφανίζεις τὸ Πρόσωπό Σου, ποὺ ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή μου νύχτα καὶ ἡμέρα.

Σὺ μὲ ἔπλασες, σὺ μὲ φώτισες μὲ τὸ ἅγιο Βάπτισμα, σὺ συγχωρεῖς τὰ ἁμαρτήματά μου καὶ μοῦ δίνεις τὴ χάρη νὰ κοινωνῶ τὸ τίμιο Σῶμα καὶ Αἷμα σου.

Δῶσε μου τὴ δύναμη νὰ μένω πάντα κοντά σου.

Κύριε, δῶσε μου τὴ μετάνοια τοῦ Ἀδὰμ καὶ τὴν ἁγία ταπείνωσή σου. Ἀμήν.

ΠΗΓΗ:

http://agiabarbarapatras.blogspot.com/#ixzz0zkF259Rr

ΑΝΕΙΠΩΤΗ ΓΛΥΚΥΤΗΤΑ

ΑΝΕΙΠΩΤΗ ΓΛΥΚΥΤΗΤΑ

Του Ιερού Αυγουστίνου

=================

Θεέ μου, σύ εἶσαι ἡ ἀνείπωτη γλυκύτητα, με την ὁποία ὅλα τά πικρά γλυκαίνονται.

Ἡ δική σου γλυκύτητα γλύκανε τις φρικώδεις, θανατηφόρες πέτρες, πού ἔριχναν στον Στέφανο.

Ἡ γλυκύτητά σου ἔκανε γλυκειά την πυρωμένη σχάρα, πάνω στην ὁποία ξάπλωσαν τον ἅγιο Λαυρέντιο.

Ὁ ἅγιος Ανδρέας πήγαινε να σταυρωθεῖ με χαρά γιατί θα ἐρχόταν στη δική σου γλυκύτητα.

Αὐτή ἡ δική σου γλυκύτητα τόσο πολύ γέμισε την ψυχή τῶν Ἀποστόλων, ώστε γι' αὐτή δέχθηκαν μετά χαρᾶς μύρια βάσανα.

Αὐτή τη γλυκύτητα δοκίμασε ὁ Πέτρος στη Μεταμόρφωση και φώναξε μεθυσμένος: Εἶναι θαυμάσιο να μείνουμε ἐδῶ μαζί σου. Να φτιάξουμε τρεῖς σκηνές, μια για σένα, μια για τον Μωϋσῆ, και μια για τον Ήλία.

Ἐμεῖς δεν θέλουμε σκηνές ἤ τίποτα ἄλλο παρά μόνο να γεμίζουμε ἀπ' την γλυκύτητά Σου.

Μια σταγόνα ἀπ' τη γλυκύτητα Σου γεύτηκε και ἀηδίασε κάθε ἄλλη γλυκύτητα. Τι θα 'λεγε ἄν γευόταν όλη ἐκείνη τη γλυκύτητα, πού ἔχεις ἑτοιμάσει γι' αὐτούς πού σ΄ἀγαποῦν;

Αὐτή εἶναι ἡ μακαριότητα, Κύριε Θεέ μου, πού ἐλπίζουμε να μᾶς δώσεις καί γιά τήν ὁποία κάθε μέρα ἀγωνιζόμαστε και πεθαίνουμε, ὡστε σέ Σένα καί στή δική Σου ζωή νά ζήσουμε.

ΠΗΓΗ:

http://agiabarbarapatras.blogspot.com/#ixzz0zZR6yhpm

Η ΔΟΞΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Η ΔΟΞΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Του Αγίου Δημητρίου Ροστώφ

==============

Οσο μεγαλύτερη είναι η δόξα τόσο μεγαλύτερος και ο φόβος. Εκείνοι που ορειβατούν στις επικίνδυνες βουνοκορφές των τιμών, διατρέχουν περισσοτέρους κινδύνους από εκείνους που βαδίζουν με σιγουριά στις ομαλές πεδιάδες της ασημότητος. Τα ύψη της τιμής διαδέχονται τα βάραθρα της ατιμίας και του ονειδισμού, είτε εδώ από τους ανθρώπους είτε εκεί από τους δαίμονες. «Όσα εδόξασεν εαυτήν..., τοσούτον δότε αυτή βασανισμόν και πένθος», διατάσσει ο άγγελος της Αποκαλύψεως για την νοητή Βαβυλώνα (Αποκ. 18. 7).

Όσο λοιπόν περισσότερο σε τιμούν, τόσο θεώρησε τον εαυτό σου ανάξιο της τιμής, και κράτησε σταθερά μέσα στην καρδιά σου το φρόνημα της ταπεινώσεως. Θυμήσου τον θάνατο που τους εξισώνει όλους, πλουσίους και φτωχούς, άρχοντες και υποτακτικούς, ένδοξους και άσημους, σοφούς και μωρούς, ανδρείους και αδυνάτους. Όλοι κλείστηκαν μέσα σ' ένα μικρό μνήμα.

ΠΗΓΗ:

Ιερός Ναός Αγίας Βαρβάρας Πατρών

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΙΣ ΘΛΙΨΕΙΣ

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΙΣ ΘΛΙΨΕΙΣ

Του Αββά Ισαάκ του Σύρου

=========

«Νὰ προσεύχεσαι, λέγει, νὰ μὴν εἰσέλθεις σὲ πειρασμοὺς τῆς πίστης σου.

Νὰ προσεύχεσαι νὰ μὴν εἰσέλθεις στὸν πειρασμὸ τοῦ δαίμονα τῆς βλασφημίας καὶ τῆς ὑπερηφάνειας μὲ τὴν οἴηση τοῦ νοῦ σου.

Νὰ προσεύχεσαι νὰ μὴν εἰσέλθεις, κατὰ παραχώρηση τοῦ Θεοῦ, στοὺς φανεροὺς πειρασμοὺς τῶν αἰσθήσεων, ποὺ ὁ διάβολος ξέρει πὼς νὰ σοὺ δημιουργεῖ ὅταν τὸ ἐπιτρέπει ὁ Θεὸς λόγω τῶν ἀνόητων λογισμῶν ποὺ καλλιεργεῖς.

Νὰ προσεύχεσαι νὰ μὴν εἰσέλθεις στοὺς πειρασμοὺς τῆς ψυχῆς μέσα ἀπὸ ἀμφιβολίες καὶ προκλήσεις, μὲ τὶς ὁποῖες ἡ ψυχὴ σύρεται βίαια σὲ μεγάλη σύγκρουση.

Ἀκόμα καὶ σ' αυτή την περίπτωση, ἑτοιμάσου νὰ δεχτεῖς ὁλόψυχα σωματικοὺς πειρασμούς. Νὰ τοὺς διαπλεύσεις μὲ ὅλα σου τὰ μέλη καὶ νὰ γεμίσεις τὰ μάτια σου μὲ δάκρυα, ἔτσι ὥστε ὁ ἄγγελος ποὺ σὲ φυλάει νὰ μὴ σὲ ἐγκαταλείψει.

Ἐπειδὴ χωρὶς δοκιμασίες δὲν φαίνεται ἡ Πρόνοια τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν μπορεῖς νὰ ἀποκτήσεις παρρησία μπροστὰ στὸν Θεό, οὔτε νὰ μάθεις τὴ σοφία τοῦ Πνεύματος, οὔτε μπορεῖ νὰ ἑδραιωθεῖ μέσα σου ὁ θεῖος πόθος.

Πρὶν ἀπὸ τοὺς πειρασμοὺς ὁ ἄνθρωπος προσεύχεται στὸν Θεὸ σὰν νὰ εἶναι ξένος, ἀλλὰ ὅταν εἰσέρχεται στοὺς πειρασμοὺς γιὰ χάρη τῆς ἀγάπης του καὶ δὲν ἀφήνεται νὰ ἐκτραπεῖ, τότε ἄμεσα ἔχει, οὕτως εἰπεῖν, τὸν Θεὸ ὡς χρεώστη του καὶ ὁ Θεὸς τὸν ὑπολογίζει ὡς ἀληθινὸ φίλο, διότι γιὰ χάρη τοῦ θελήματός Του πολέμησε ἐναντίον τοῦ ἐχθροῦ του καὶ τὸν νίκησε.

Αὐτὸ σημαίνει το «προσεύχεσθε ἴνα μὴ εἰσέλθετε εἰς πειρασμόν».

Καὶ πάλι, νὰ προσεύχεσαι νὰ μὴν εἰσέλθεις στὸ φοβερὸ πειρασμὸ τοῦ διαβόλου γιὰ τὴν ἀλαζονεία σου, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἀγαπᾶς τὸν Θεό, ὥστε ἡ δύναμή Του νὰ σοὺ εἶναι ἀρωγός, καὶ διὰ μέσου σου νὰ συντρίψει τοὺς ἐχθρούς Του.

Νὰ προσεύχεσαι νὰ μὴν εἰσέλθεις σὲ τέτοιες δοκιμασίες ἐξαιτίας τῆς ἀφροσύνης τῶν λογισμῶν καὶ τῶν ἔργων σου, ἀλλὰ ἀντίθετα γιὰ νὰ δοκιμαστεῖ ἡ ἀγάπη σου πρὸς τὸν Θεὸ καὶ γιὰ νὰ δοξαστεῖ ἡ δύναμή Του στὴν ὑπομονή σου».

ΠΗΓΗ:

Ρωμηοσύνη,

Απόψεις για τη Μονή Βατοπεδίου,

(Ἀπὸ τὸ βιβλίο: Ἰλαρίων Ἀλφέγιεφ, Ἅγιος Ἰσαὰκ ὁ Σύρος, Ἔκδ. Ἀκρίτας, Ἀθήνα 2005, σ. 119 - 125).

ΕΝΑΣ ΤΑΠΕΙΝΟΣ ΛΟΓΙΣΜΟΣ ΦΕΡΝΕΙ ΑΜΕΣΩΣ ΤΗ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΕΝΑΣ ΤΑΠΕΙΝΟΣ ΛΟΓΙΣΜΟΣ ΦΕΡΝΕΙ ΑΜΕΣΩΣ

ΤΗ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Του Γέροντος Παισίου

==================

Μου έκανε εντύπωση πώς ένας ταπεινός λογισμός κάνει αμέσως την Χάρη του Θεού να ενεργεί. Είχε έρθει στο Καλύβι ένα ξένο γατάκι. Το καημένο, φαίνεται, κάτι είχε φάει που το πείραξε και ζητούσε βοήθεια. Χτυπιόταν από τον πόνο και πεταγόταν σαν το χταπόδι, όταν το χτυπούν...Το λυπόμουν που το έβλεπα σ' αυτήν την κατάσταση, αλλά δεν μπορούσα να κάνω τίποτε.

Το σταύρωνα, το ξανασταύρωνα, τίποτε! «Βρε ταλαίπωρε, λέω τότε στον εαυτό μου, βλέπεις τα χάλια σου; Τόσα χρόνια καλόγερος, ούτε ένα γατί δεν μπορείς να βοηθήσεις!».

Μόλις ελεεινολόγησα τον εαυτό μου, εκεί που το γατάκι κόντευε να ψοφήσει, αμέσως συνήλθε. Ήρθε κοντά μου, μου έγλειφε τα πόδια και έκανε χαρούμενο όμορφες τούμπες...Τι δύναμη έχει η ταπείνωση!

Γι' αυτό λέει: «Εν τη ταπεινώσει ημών εμνήσθη ημών ο Κύριος».

Έχω προσέξει ότι ένας ταπεινός λογισμός κάνει τον άνθρωπο να λάμπη, να ακτινοβολεί.

Οταν ο άνθρωπος παίρνει όλο το σφάλμα επάνω του, τον λούζει η Χάρις του Θεού.

Ηρθε προχθές ένας γιατρός που έχει πολλά παιδιά και μου είπε: «Πάτερ μου, έχω πολλή υπερηφάνεια και γίνεται αιτία η δική μου υπερηφάνεια να κάνουν αταξίες τα παιδιά». Και το έλεγε αυτό μπροστά στα παιδιά του και τα μάτια του ήταν βουρκωμένα, αλλά το πρόσωπο του έλαμπε!

Το ίδιο πρόσεξα προ ημερών και εδώ. Ηρθαν μερικές αδελφές να συζητήσουμε. Είπαμε διάφορα" αναγκάστηκα να τις μαλώσω πολύ. Μία από αυτές δεν βοηθήθηκε καθόλου" κρύα ήρθε, κρύα έφυγε" μόνον εκεί πέρα έλεγε τα κουσούρια των άλλων χαρτί και καλαμάρι - βλέπεις, όποιος δεν κάνει δουλειά στον εαυτό του, έχει αυτό το...χάρισμα!

Μία άλλη στριμώχτηκε, μέχρι που έκλαψε. Ταπεινώθηκε, αλλά μετά έλαμπε το πρόσωπό της. Βλέπετε τι κάνει ένας ταπεινός λογισμός με συντριβή! Αμέσως πάνε όλα τα κουσούρια στην άκρη, τακτοποιείται ο άνθρωπος και ακτινοβολεί το πρόσωπο του" ενώ με έναν λογισμό υπερήφανο ή βλάσφημο σκοτεινιάζει.

"Όσο ανεβάζει πνευματικά την ψυχή ένας πολύ ταπεινός λογισμός που θα φέρει για μια στιγμή ο άνθρωπος, δεν την ανεβάζουν χρόνια ολόκληρα αγώνες υπερφυσικοί.

- Γέροντα, αν κάποιος είναι υπερήφανος και βάλει έναν ταπεινό λογισμό, θα τον βοηθήσει ο Θεός;

- Έμ, αν βάλη έναν ταπεινό λογισμό, τότε δεν θα είναι υπερήφανος" θα είναι ταπεινός και θα τον βοηθήσει ο Θεός. Ο άνθρωπος είναι τρεπτός" πάει μιά από 'δώ-μιά από 'κεί, ανάλογα με το τι λογισμό έχει.

Ο υπερήφανος, αν βάλει έναν ταπεινό λογισμό, βοηθιέται. Και ο ταπεινός, αν φέρει έναν υπερήφανο λογισμό, παύει να είναι ταπεινός.

Είναι κανείς σε καλή πνευματική κατάσταση;

Αν υπερηφανευθεί, τον εγκαταλείπει η Χάρις του Θεού και φθάνει σε άσχημη κατάσταση.

Είναι σε άσχημη κατάσταση, γιατί έκανε λ.χ. κάποιο σφάλμα;

Αν συναισθανθεί το σφάλμα του και μετανοήσει ειλικρινά, έρχεται η ταπείνωση και φθάνει σε καλή κατάσταση, γιατί η ταπείνωση φέρνει τη Χάρη του Θεού.

Αλλά, για να γίνει η ταπείνωση μόνιμη κατάσταση στον άνθρωπο, ώστε να παραμείνει μέσα του η Χάρις του Θεού, χρειάζεται δουλειά πνευματική.

ΠΗΓΗ:

Ψήγματα χρυσού