ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΗΚΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ; (Απάντηση στον π. Βασίλειο Βολουδάκη) Γ΄

Η τάση του π. Βασίλειου Βολουδάκη να επικαλείται παραπλανητικά τον Γέροντα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο είναι ενδημική.

Άραγε, αυτό γίνεται επειδή αδυνατεί να κατανοήσει τι έλεγε ο Γέροντας Επιφάνιος ή απλά δεν έχει δισταγμό να  διασύρει ένα άγιο Γέροντα για να υποστηρίξει τις αντικανονικές και έωλες δογματικά θέσεις του;

ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΗΚΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ;

(Απάντηση στον π. Βασίλειο Βολουδάκη)

Γ'

Του Οσιολ. Μοναχού π. Σεραφείμ Ζήση

=====

Συνεχίζει ο π. Βασίλειος Βολουδάκης.

"Ο π. Επιφάνειος μάλιστα, προχωρεί ακόμη περισσότερο και λέει ότι ακόμη και για τις συμπροσευχές. 

«Οἱ Ὀρθόδοξοι ἀναμφιβόλως δὲν πρέπει νὰ συμπροσεύχωνται ἡ ἄλλως πὼς νὰ ἔχουν θρησκευτικὴν κοινωνίαν μετὰ τῶν αἱρετικῶν (Παπικῶν, Διαμαρτυρομένων κ.λπ. ). (Τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ προκειμένου περὶ σχισματικῶν). Ἂν τὶς ὅμως συμπροσεύχηται (ἡ ἄλλως πὼς κοινωνῆ) μεθ’ αἱρετικῶν, εἶνε μὲν, προσέξτε, παραβάτης τῶν ἱερῶν Κανόνων καὶ ἄξιος ἐκκλησιαστικῶν ποινῶν, δὲν εἶνε ὅμως αὐτομάτως καὶ αἱρετικός.»

"Ο ΚΑΝΩΝ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΔΕΥΤΕΡΑΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ. Και μάλιστα για εκείνους που κηρύσσουν υπέρ εγνωσμένης και καταδικασμένης αιρέσεως."

Όχι π. Βασίλειε. Ο Κανών της Πρωτοδευτέρας δεν μιλά για αιρετικούς. Μιλά για «ἐκείνου τὴν αἵρεσιν», για ψευδεπίσκοπους και ψευδοδιδάσκαλους. Αιρετικοί θα ήταν εάν είχαν καταδικασθεί. Για αυτό και ο Κανόνας ομιλεί για «πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως». Διότι δεν έχουν καταδικασθεί ακόμη. Δεν τους έχει δοθεί ακόμη η ευκαιρία να απολογηθούν σε Σύνοδο. Και όχι μόνο αυτό. Υπάρχει και το ενδεχόμενο να συνετιστούν και να μετανοήσουν μετά από την φιλάνθρωπη διακοπή μνημόνευσης που θα τους γίνει. Πώς γίναν ξαφνικά αιρετικοί; Εάν είχαν καταδικασθεί από Σύνοδο ΔΕΝ θα χρειαζόταν να αποτειχισθεί κανείς από αυτούς. Θα ήταν σαν τους καταδικασμένους αιρετικούς παπικούς, προτεστάντες, μονοφυσίτες. Έχει ακούσει κανείς για αποτείχιση από παπικούς, προτεστάντες, 

μονοφυσίτες; 

Ο 15ος Κανών μιλά για κατεγνωσμένη αίρεση όχι για κατεγνωσμένο αιρετικό: «Οἱ γὰρ δι’ αἱρεσίν τινα, παρὰ τῶν ἁγίων Συνόδων ἢ Πατέρων κατεγνωσμένην, τῆς πρὸς τὸν πρόεδρον κοινωνίας ἑαυτοὺς διαστέλλοντες, ἐκείνου τὴν αἵρεσιν…» 

Και λίγο πιο κάτω: «Οἱ γὰρ ἐπισκόπων, ἀλλὰ ψευδεπισκόπων καὶ ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν,…» Το πολύ πολύ λοιπόν να τους αποκαλέσουμε αιρετίζοντες, όπως αποκαλούνται συνήθως, όχι όμως αιρετικοί προ συνοδικής καταδίκης.

Ο ίδιος ο π. Βασίλειος αμέσως πιο κάτω, εμφανώς μπερδεμένος παραδέχεται ότι:

Το «προ συνοδικής διαγνώμης» είναι για την κατηγορία και την καταδίκη αυτού που κηρύσσει γυμνή τη κεφαλή.

Σωστά. Για την κατηγορία και την καταδίκη του. Τότε αφού θα διαγνωσθεί συνοδικά ως αιρετικός, όχι πριν. Συνεπώς, η αναφορά στον π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο δεν έχει καμία σχέση με το θέμα μας εδώ.

(Συνεχίζεται)

Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ,ΕΙΔΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΝΑ ΔΙΑΣΠΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΔΙΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

=====

Μόνο μέσα στὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ, γιὰ τὴν ὁποία πέθανε ὁ Χριστὸς καὶ στὴν ὁποία ἐξέχεε πλούσια τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, διαπίστωσα πολλὴ καὶ ὑπερβολικὴ διαφωνία στὶς σχέσεις τῶν περισσοτέρων καὶ στὶς ἀπόψεις τους περὶ τῶν θείων Γραφῶν.

Καί, τὸ φρικτώτερο ὅλων, εἶδα τοὺς ἴδιους τοὺς προεστῶτες τῆς Ἐκκλησίας νὰ διαφέρουν τόσο πολὺ μεταξύ τους ὡς πρὸς τὴ διάθεση καὶ τὴ γνώμη, νὰ ἀντιτίθενται τόσο πολὺ στὶς ἐντολές τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, νὰ διασποῦν ἀνηλεῶς τὴν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ συνταράσσουν χωρὶς λύπη τὸ ποίμνιό Τους.

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο “Ορθοδοξία και Οικουμενισμός”

ΣΤΑΡΕΤΣ ΑΝΑΤΟΛΙΟΣ,Η ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ

 

 Πηγή: "Περιοδ. ΣΠΙΘΑ, Ἰούν. 2015

«Ὁ ἐχθρὸς θὰ ἐνεργεῖ μὲ σκοπὸ νὰ ἑλκύσει ἐντὸς τῆς αἱρέσεως καὶ τοὺς ἐκλεκτούς»!

«Δὲν θὰ ἀρχίσει κατ’ εὐθεῖαν ὠμὰ νὰ ἀπορρίπτει τὰ δόγματα, ἀλλὰ θὰ ἀρχίσει ἀνεπαίσθητα νὰ τὰ διαστρεβλώνει».

«Ὅταν δεῖς τὴν παράβαση τῆς πατερικῆς παράδοσης, γνώριζε ὅτι οἱ αἱρετικοὶ ἔχουν ἤδη ἐμφανιστεῖ. 

Οἱ αἱρετικοὶ θὰ πάρουν τὴν ἐξουσίαν τῆς Ἐκκλησίας καὶ θὰ τοποθετήσουν τοὺς δικούς τους. 

Νὰ ἀναγνωρίζεις αὐτοὺς τοὺς λύκους ἀπὸ τὶς ὑπερήφανες διαθέσεις τους καὶ ἀπὸ τὴν ἀγάπη τους γιὰ ἐξουσία».

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο "Ορθοδοξία και Οικουμενισμός"

Ο ΠΑΝΙΕΡΩΤΑΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΣΤΡΕΦΕΙ ΑΣΥΣΤΟΛΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Ο ΠΑΝΙΕΡΩΤΑΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΣΤΡΕΦΕΙ ΑΣΥΣΤΟΛΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Συνεχίζουμε τον σχολιασμό του προλόγου του Πανιερώτατου Λεμεσού Αθανάσιου στο βιβλίο που εξέδωσε η Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου με τίτλο  “Μυσταγωγία προσευχής κατά τον Γέροντα Ιωσήφ τον Βατοπαιδινό”.

Γράφει ο Πανιερώτατος Λεμεσού:

“7.) Εἶχε ἔντονα τὸ χάρισμα τῆς θεολογίας. Μολονότι δὲν διέθετε τὴν κοσμικὴ μόρφωση, μποροῦσε νὰ διεισδύει σὲ πολὺ βαθιὰ θεολογικὰ νοήματα ποὺ ἀφοροῦν τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, 

ἀλλὰ καὶ γενικότερα τὴν 

πνευματικὴ ζωή.”

Επλήττεται κανείς με το μέγεθος της ξετσιπωσιάς του Μητροπολίτη Λεμεσού, αλλά και τον βαθμό της θρασύτητας του Πανιερώτατου.

Ποιον μας προβάλλει ως βαθύ αναλυτή των μυστηρίων του Θεού και της πνευματικής ζωής;

Τον πλανεμένο Ιωσήφ τον Βατοπαιδινό.!!!

1.) Δεν γνωρίζει, άραγε, ο Πανιερώτατος ότι υπάρχει ηχητικό του Ιωσήφ του Βατοπαιδινού με το οποίο ο πλανεμένος Ιωσήφ κακίζει τους πατέρες της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου επειδή θεωρούν την εξ άκρας συλλήψεως ανθρώπινη 

υπόσταση του 

εμψυχωμένου εμβρύου;

Συμφωνεί ο Πανιερώτατος με τον πλανεμένο του Γέροντα ότι το έμβρυο εμψυχούται μετά τον τρίτο μήνα της κυήσεως;

Αν μεν συμφωνεί προφανώς 

είναι εξίσου πλανεμένος με τον Γέροντα του.!!!

Αν διαφωνεί, όμως, τότε γιατί προβάλλει ως μεγάλο μύστη της θεολογίας τον Ιωσήφ τον Βατοπαιδινό; Προφανώς λόγω Θεομπαιξίας και ανεντιμότητας.!!!

2.) Ο ίδιος πλανεμένος μοναχός -μεταξύ πολλών άλλων κακοδοξιών- πρέσβευε ότι η Σταυρική Θυσία του Κυρίου έγινε δήθεν για να ικανοποιηθεί η τρωθείσα Θεϊκή Δικαιοσύνη.!!! Δηλαδή υιοθετεί την πλάνη του Παπικού Άνσελμου Κανταρβουργίας.!!! Τόσο μεγάλος μύστης της 

θεολογίας ήταν ο 

πλανεμένος Ιωσήφ.!!!

Ο Πανιερώτατος Λεμεσού Αθανάσιος υιοθετεί την πλάνη που πρέσβευε ο Άνσελμος Κανταργουργίας και ο πλανεμένος του Γέροντας;

Αν μεν την υιοθετεί είναι εξίσου πλανεμένος μαζί του.!!!

Αν δεν την υιοθετεί, πώς τολμά να παρουσιάζει τον πλανεμένο μοναχό ως μεγάλο μύστη της θεολογίας; Οι μεγάλοι μύστες της θεολογίας πρεσβεύουν αιρέσεις;!!!

Τόσο Θεομπαίκτης και αδίστακτος είστε Πανιερώτατε;

3.) Ο πλανεμένος μοναχός Ιωσήφ πρέσβευε ότι ο ανθρώπινος νους είναι 

ανώτερος από την χάρη 

του Θεού.!!!

Πώς μπορεί κάτι το ανθρώπινο να είναι πάνω από το Θεϊκό; Μόνον σοβαρά πλανεμένος θα τολμούσε να υποστηρίξει τόσο σοβαρή πλάνη.!!!

Πανιερώτατε Λεμεσού! Υιοθετείτε την πλάνη του Γέροντά σας ότι ο η χάρη του 

Θεού είναι κατώτερη από τον ανθρώπινο νου;

Αν μεν την υιοθετείτε είστε όντως πλανεμένος!!!

Αν, όμως, δεν την υιοθετείτε πόσο Θεομπαίκτης, αδίστακτος και χωρίς φραγμούς είστε, ώστε να προβάλλετε τον πλανεμένο 

Ιωσήφ ως βαθύ γνωστή της 

Θεολογίας και της 

πνευματικής ζωής;!!!

Έχετε βάλει πλώρη, εν πλήρει συνεννοήσει με τον αδίστακτο και χωρίς φραγμούς φιλάργυρο Πατριάρχη Βαρθολομαίο, ο Θεός ξέρει αντί πόσων δεκάδων εκατομμυρίων, να “Αγιοκατατάξετε” τον κακόδοξο, φαύλο και 

Θεομπαίκτη σας Γέροντα.

Τόσο πολύ είστε βέβαιοι και εσείς οι Ιωσηφίτες, αλλά και ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ότι δεν υπάρχει Θεός και Ημέρα της Κρίσεως;

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΔΙΑΙΡΕΙΤΑΙ!

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΔΙΑΙΡΕΙΤΑΙ! 

Οἱ σχισματικοὶ καὶ οἱ αἱρετικοὶ ἀποσπῶνται ἀπὸ τὴν μοναδικὴ αδιαίρεση Ἐκκλησία!

Του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς

=====

Ἐν τῷ Κυρίω Ἰησοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν πολλὰ σώματα κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἐν αὐτῶ πολλὲς Ἐκκλησίες. Ἐν τῷ θεανθρωπίνω αὐτοῦ σώματι ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία καὶ μοναδική, ὅπως ὁ Θεάνθρωπος, ὁ Χριστός, εἶναι ἕνας καὶ μοναδικός. Δὶ’ αὐτὸν τὸν λόγον διαίρεσις, σχίσμα τῆς Ἐκκλησίας εἶναι πρωτίστως ἕνα πράγμα ὀντολογικῶς ἀδύνατον. 

Δὲν ὑπῆρξε ποτὲ διαίρεσις τῆς Ἐκκλησίας, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξη, πλὴν ὑπῆρξε καὶ θὰ ὑπάρξη ἔκπτωσις ἐκ τῆς Ἐκκλησίας κατὰ τὸν τρόπον, ποὺ πίπτουν τὰ ξερὰ καὶ ἄγονα κλήματα ἀπὸ τὴν θεανθρωπίνην καὶ αἰωνίως ζῶσαν ἄμπελον, ποὺ εἶναι ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς (Ἰω. 13,16). 

Κατὰ καιροὺς ἀπεσπάσθησαν καὶ ἐξεβλήθησαν ἀπὸ τὴν μοναδικὴν ἀδιαίρετον Ἐκκλησίαν οἱ αἱρετικοὶ καὶ σχισματικοί,οἱ ὁποῖοι ἔκτοτε ἔπαψαν νὰ ἀποτελοῦν μέλη τῆς Ἐκκλησίας καὶ μέρη τοῦ θεανθρωπίνου σώματός της. 

Ἔτσι ἔχουν κατ’ ἀρχὴν ἀποκοπῆ οἱ Γνωστικοί, κατόπιν οἱ Ἀρειανοί, κατόπιν οἱ Πνευματομάχοι, κατόπιν οἱ Μονοφυσίται, κατόπιν οἱ Εἰκονομάχοι, κατόπιν οἱ Ρωμαιοκαθολικοί, κατόπιν οἱ Προτεστάνται, κατόπιν οἱ Οὐνίται καὶ ἐν συνέχεια ὅλα τὰ ἄλλα μέλη τῶν αἱρετικῶν καὶ σχισματικῶν λεγεώνων. 

(Ἰουστίνου Πόποβιτς, «Δογματική της Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας», Τόμος 4ος, σέλ. 181).

ΠΗΓΗ:

enromiosini

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΝΩΘΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Ο ΚΑΤΑΚΕΡΜΑΤΙΣΜΕΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ;

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΝΩΘΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Ο ΚΑΤΑΚΕΡΜΑΤΙΣΜΕΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ;

Του Γραφείου επί των αιρέσεων της Ι. Μ. Πειραιώς

=====

Όπως κάθε χρόνο έτσι και εφέτος πραγματοποιήθηκε σε όλο τον κόσμο «Παγκόσμια Προσευχή για την Χριστιανική Ενότητα», την οποία συνέλαβε και οργανώνει ο αιρετικός Παπισμός, με στόχο την «ένωση των Εκκλησιών», όπως την κατανοεί το Βατικανό, δηλαδή την υποταγή όλου του χριστιανικού κόσμου στην απόλυτη κυριαρχία του διαδόχου των Φράγκων ηγεμόνων, ο οποίος σφετερίζεται εδώ και δέκα αιώνες τον αγιασμένο θεσμό του Πάπα της Ρώμης. Η κατ’ έτος αυτή ανούσια, ανιαρή και δυστυχώς ανίερη «προσευχή» πραγματοποιήθηκε και στην ορθόδοξη πατρίδα μας, με πρωτοβουλία της εδώ παπικής κοινότητας.

Μάλιστα οι διοργανωτές της φρόντισαν να δοθεί πλέρια δημοσιότητα, ώστε να σχηματιστεί η εντύπωση στους αφελείς ότι η παπική «εκκλησία» «ποθεί» την χριστιανική ενότητα και αναλαμβάνει «τολμηρές» πρωτοβουλίες για την προώθησή της. Ότι δήθεν το Βατικανό έχει «αλλάξει διαθέσεις» και προωθεί όντως την χριστιανική ενότητα, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού και τις αρχές της Εκκλησίας. Αλλά, όσοι έχουμε επαρκή γνώση τι είναι στην ουσία ο Παπισμός, τι κρύβεται κάτω από τα διάφορα προσωπεία που φοράει κάθε φορά, για να προωθεί τις θέσεις του και τα κατακτητικά του συμφέροντα, ξέρουμε ότι και οι «προσευχές» αυτές αποτελούν μια ακόμη κρυφή τακτική του, για να παρασύρει την Εκκλησία μας σε μια ανίερη ενότητα με την αιρετική «εκκλησία» του. Άλλωστε η χιλιόχρονη ιστορία του μας διδάσκει πως, αφότου ο Παπισμός απόσχισε την Δυτική Εκκλησία από τον ενιαίο και αδιαίρετο κορμό της Εκκλησίας, πασχίζει να την υποτάξει, με κάθε τρόπο, στην δυναστεία του σφετεριστή του πατριαρχικού θρόνου της Δύσεως.

Το δυστύχημα όμως είναι ότι σε αυτές τις υποκριτικές «προσευχές για την ενότητα του χριστιανικού κόσμου», συμμετέχουν και πολλοί ορθόδοξοι κληρικοί, όλων των βαθμών, καθηγητές θεολόγοι και απλοί πιστοί, δίνοντας άλλοθι στους παπικούς, για τις δήθεν καλές προθέσεις τους, παραβλέποντας το γεγονός ότι τέτοιου είδους τακτικές και πρακτικές για τη χριστιανική ενότητα είναι παντελώς άγνωστες στην εκκλησιαστική ιστορία. Η Εκκλησία καλούσε τους αιρετικούς και πλανεμένους σε μετάνοια, αποβολή των πλανών και επιστροφή σε Αυτή. Ουδεμία μαρτυρία υπάρχει ότι οι άγιοι και θεοφόροι Πατέρες συμπροσεύχονταν με τους αιρετικούς για να επέλθει ενότητα στην Εκκλησία, διότι η ενότητα είναι δεδομένη. Καλούσαν τους αιρετικούς στις άγιες Συνόδους για να απολογηθούν και να δηλώσουν τη μετάνοιά τους και όταν αυτοί παρέμειναν αμετακίνητοι στις πλάνες τους, τους απέκοβαν οριστικά από το εκκλησιαστικό σώμα, ως «σάπια μέλη», για να μην μολυνθούν και τα υγιή.

ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΟ ΙΕΡΑΡΧΗ ΤΙΜΟΥΝ ΣΥΝΟΔΟΙ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ!!!

Αυτόν τον βλάσφημο ιεράρχη τιμούν Σύνοδοι και επίσκοποι ανά την υφήλιο.

Αυτόν τον αρχιοικουμενιστή που διαμφισβήτησε την αναμαρτησία του Κυρίου.

Αυτόν τον συνθηκολόγο του Μπαλαμάντ που αναγνώρισε ως έγκυρα τα μυστήρια των Παπικών.

Αυτόν που τυραννούσε δυναστικά την Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας (επισκόπους, άλλους κληρικούς, πρεσβευτικές και προξενικές Αρχές) για 43 ολόκληρα χρόνια.

Μέχρι και ο ιχθύος αφωνότερος Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος άνοιξε το στοματάκι του, για να υμνήσει τον ανεκδιήγητο Στυλιανό, παρόλον ότι το κρατά ερμητικά κλειστό για όλα τα ουσιαστικά θέματα της πίστης και της πατρίδας μας.

Αληθώς! Εις οίους καιρούς τετήρηκεν ημάς ο καλός Θεός!

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΥΠΕΝΑΝΤΙΩΝ, ΟΧΙ, ΟΜΩΣ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΕΝΑΝΤΙΟΥΣ

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΥΠΕΝΑΝΤΙΩΝ, ΔΕΝ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ, ΟΜΩΣ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΕΝΑΝΤΙΟΥΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε, στο ιστολόγιο “Αναστάσιος,” το ακόλουθο απόσπασμα από κήρυγμα του Παναγιώτατου Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου: 

“Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ὡς χῶρος βιώσεως τῆς ἐλευθεροποιοῦ Ἀληθείας καί τοῦ «ἀληθεύειν ἐν ἀγάπῃ» (πρβλ. Ἐφεσ. δ’, 15), σταυρώνεται καί δέν σταυρώνει, θυσιάζεται δέ ὄχι μόνον χάριν τῶν φίλων αὐτῆς, ἀλλά προσεύχεται καί ὑπέρ τῶν ὑπεναντίων.” 

Ορθότατο, βεβαίως, το κήρυγμα του Οικουμενικού Πατριάρχη και απολύτως συμβατό με την πίστη μας, αφού μας προτρέπει να συγχωρούμε και να ευεργετούμε τους εχθρούς μας και να προσευχόμαστε γι’ αυτούς.

Στο Ευχολόγιο της Εκκλησίας, μάλιστα, περιλαμβάνεται και η ακόλουθη προσευχή: “τους πεπλανημένους επανάγαγε, και σύναψον τη αγία σου Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.”

Ο Παναγιώτατος, όμως, για να βρίσκεται σε πλήρη αρμονία με την ευαγγελική αλήθεια και τους Ιερούς Κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων, θα έπρεπε να συμπληρώσει ότι η Εκκλησία προσεύχεται μεν καθηκόντως υπέρ των υπεναντίων και μάλιστα των αιρετικών και των σχισματικών που είναι οι δεινοί της πολέμιοι, αλλά δεν συμπροσεύχεται ΠΟΤΕ με τους υπεναντίους (αιρετικούς και σχισματικούς).

Ένα πράγμα είναι να προσεύχεται ένας ορθόδοξος, όπως έχει χρέος στο Θεό, για να φωτίσει τους αιρετικούς, τους σχισματικούς, τους αλλόθρησκους και τους άθεους να επιστρέψουν στην Εκκλησία και να ξεφύγουν από το θανατηφόρο δίχτυ των αιρέσεων και των σχισμάτων, και εντελώς διαφορετικό πράγμα να συμπροσεύχεται μαζί τους ένας ορθόδοξος -πόσο μάλλον ο Οικουμενικός Πατριάρχης- και να τους δίνει, έτσι, την εντύπωση ότι η αίρεση και το σχίσμα είναι αποδεκτές καταστάσεις.

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΩΝ

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΩΝ

Του Πρωτοπρεσβύτερου Νικόλαου Μανώλη

=====

Μπροστά στον κίνδυνο, να αφανίσουμε με τα Σχίσματα την Πίστη, έχουμε μεγάλη ευθύνη να είμαστε ενωμένοι. Όχι ενωμένοι μόνο στους λόγους αλλά και στη σκέψη. Συμφωνία λόγων και σκέψεως. Ομοφροσύνη στα θέματα της Πίστεως δηλαδή ζητά ο απόστολος, όχι άλλα να λέγει και να σκέφτεται ο ένας και άλλα ο άλλος. Αυτό το συγκεκριμένο σημείο, είναι που χαρακτηρίζει ολόκληρη την αποστολική και πατερική σκέψη έως τις ημέρες μας. Οι άγιοι απόστολοι και Πατέρες μας, φρόντισαν διαχρονικά να μένουν ενωμένοι επί τω αυτώ, να ομιλούν και να σκέφτονται όπως ο Χριστός. Γι αυτό η Εκκλησία είναι ο Χριστός ο επεκτεινόμενος εις τους αιώνας, κατά την έκφραση του ιερού Αυγουστίνου.

Η ομολογία της Πίστεως που περιλαμβάνει το Σύμβολο της Πίστεως, πάνω σε αυτήν την αποστολική και πατερική προσπάθεια βασίζεται. Ομολογούμε πίστη στην Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική (και πατερική) Εκκλησία, η οποία παρά τα όσα σχίσματα και τους κινδύνους της διάλυσής της, έμεινε η Μία Εκκλησία με αρχηγό της Τον Ιησού Χριστό. Η δημιουργική και συνθετική ενέργεια του Παναγίου Πνεύματος, φωτίζοντας τους χριστιανούς, διατήρησε ενωμένη την Εκκλησία. 

Τα σχίσματα όμως απώλεσαν την αυθεντικότητα. Για αυτό δεν έχουν χάρη τα μυστήριά τους, εφόσον δεν αποτελούν εκκλησίες Χριστού. Οι αιρέσεις συνεπώς του παπισμού, του προτεσταντισμού και του μονοφυσιτισμού, δεν είναι Εκκλησίες, δεν είναι συστήματα με σωστικές ιδιότητες, αλλά όσοι μετέχουν σε αυτές οδηγούνται στην απώλεια. Το λεγόμενο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, είναι Συμβούλιο αιρέσεων και πραγματικά αποτελεί όνειδος για την σημερινή διοικούσα Εκκλησία να αποδίδει στις αιρέσεις εκκλησιαστική ιδιότητα. Μία τέτοια αντιχριστιανική απόφαση έλαβε και η ψευδοσύνοδος των προκαθημένων στην Κρήτη κατά την λεγόμενη "αγία και μεγάλη σύνοδο".

Αδελφοί μου, ο σκοπός μας ως πιστών Ορθοδόξων Χριστιανών είναι πρώτα να μην παρασυρόμαστε από τις ετεροδιδασκαλίες των διδασκόντων σχίσματα. Να μένουμε πιστοί στην Ορθοδοξία και να προσέχουμε επίσης ώστε το ποίμνιο της Εκκλησίας να μην παρασυρθεί από ξένες διδασκαλίες. Όμως ταυτόχρονα με τη ζωή μας, την χριστιανική και αγία, να νουθετούμε τους σχισματικούς και αιρετικούς ώστε βλέποντας μας, να θαυμάζουν την ποιότητα της Πίστης μας  και δοξάζοντας τον Θεό να επιστρέψουν εν τέλει στην Εκκλησία.  Αμήν!

ΕΥΣΤΟΧΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

ΕΥΣΤΟΧΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

=====

Σὲ συνέχεια τῆς ἀπὸ 19ης Ὀκτωβρίου 2014 Ἐγκυκλίου τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Μαξίμου μὲ θέμα τὴ στάση τῶν χριστιανῶν ἔναντι τῶν αἱρέσεων, ὑπενθυμίζουμε καὶ πάλι τὸ χρέος ὅλων μας, νὰ στεκόμαστε ἀκλόνητοι στὴν Ὀρθόδοξη Πίστη, τὴν πίστη τῶν Πατέρων μας, καὶ νὰ προσέχουμε ἀπὸ τὶς παγίδες τῶν ποικιλώνυμων αἰρετικῶν (χιλιαστῶν, κ.ἄ.), ποὺ μᾶς πλησιάζουν μὲ ἔνδυμα προβάτου, ἐνῶ, κατὰ τὸν ἀποστολικὸ λόγο, εἶναι «λύκοι βαρεῖς, μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου».

Ἀδελφοί∙ μὴν ἐμπιστεύεσθε, πέραν τῶν πνευματικῶν σας πατέρων καὶ διδασκάλων, ἀνθρώπους, ποὺ δὲν γνωρίζετε ποῖοι εἶναι καὶ ἀπὸ ποὺ ἔρχονται. Τὴν εὐθύνη γιὰ τὴν ἀλήθεια τῆς πίστεώς μας τὴν ἔχει ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Ἡ Κανονικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι γιὰ μᾶς ἡ ἀσφάλεια καὶ ἡ προστασία ἀπὸ τὴν πλάνη∙ ἡ Κανονικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησίαεἶναι γιὰ ὅλους μας «στῦλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας»∙ στὴν Κανονικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία παρέχεται ἡ Θεία Χάρη καὶ δωρεὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος∙ στὴν Κανονικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, εἶναι ὁ Χριστός, τὸ φῶς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή∙ ἡ Κανονικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, τὴν ὁποία, τοπικά, ἐκφράζει ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη Ἰωαννίνων, εἶναι ἡ κιβωτὸς τῆς σωτηρίας μας.

Τὸ λοιπόν, ἀδελφοί, «μὴ προσέχετε πνεύμασι πλάνης καὶ διδασκαλίαις δαιμονίων»∙ «ἀλλοτρίῳ (διδασκάλῳ) μὴ ἀκολουθήσητε», ἀλλὰ φεύγετε μακρυὰ ἀπὸ αὐτόν. Οἱ ἀληθινοὶ χριστιανοὶ «οὐκ οἴδασι τῶν ἀλλοτρίων τὴν φωνήν». Γνωρίζουν μόνον τὴ φωνὴ καὶ τὴν διδαχὴ τῶν ὀρθοδόξων Ποιμένων καὶ Διδασκάλων τους.

Εὐχόμεθα σὲ ὅλους σας καλὴ Σαρακοστή, μὲ προκοπὴ στὴν ἁγία πίστη τοῦ Εὐαγγελίου μας καὶ στὴν ἐν Χριστῷ ζωή.

ΔΩΡΗΜΑ ΜΕΓΑ ΣΤΟΝ ΚΗΡΥΚΑ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ ΑΓΙΟ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΤΟΝ ΠΑΛΑΜΑ Η ΑΝΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΑΙΡΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ ‘’ΠΕΡΙ ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΝΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ’’

ΔΩΡΗΜΑ ΜΕΓΑ ΣΤΟΝ ΚΗΡΥΚΑ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ ΑΓΙΟ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΤΟΝ ΠΑΛΑΜΑ Η ΑΝΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΑΙΡΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ ‘’ΠΕΡΙ ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΝΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ’’

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Δώρημα μέγα στον «της Εκκλησίας διδάσκαλον του φωτός του θείου τον κήρυκα, τον ουρανομύστην της Τριάδος», τον θαυματουργό Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, η απόσυρση και ανασκευή της αιρετικής καινοτομίας ότι «ο νους του ανθρώπου που είναι πρόσωπον και το καθ’ εικόνα και ομοίωσιν, είναι υπεράνω της Χάριτος», που προβάλλεται σε Ορθόδοξους διαδικτυακούς ιστότοπους.

Αυτόν τον μεγάλο Άγιο, τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, που η υμνολογία της Εκκλησίας μας σοφά απεκάλεσε «κήρυκα της χάριτος», ας ευαρεστήσουν με την απόσυρση και ανασκευή της νεοφανούς αιρετικής πλάνης περί της Θείας Χάριτος.

Όντως «στύλος της Εκκλησίας και προμάχος ο μέγας Γρηγόριος» ανεδείχθη καταρρίπτοντας της καινοτόμο αίρεση, του αντιησυχαστή και αντιπαλαμίτη  αιρετικού Βαρλαάμ του Καλαβρού περί κτιστής Θείας Χάριτος. Αυτόν λοιπόν τον μέγα Γρηγόριο  ας ευαρεστήσουν, αποσύροντας και ανασκευάζοντας την αιρετική θέση που προβάλλουν.

«Ήδη μικρόν μετά τον θάνατον αυτού 1359-1360, εν Θεσσαλονίκη και εν ταις Μοναίς του Αγίου Όρους, ετιμάτο ως Άγιος» γράφει ο τότε Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, αναφερόμενος στον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά σε κείμενό του που τιτλοφορείται ‘’Ο  Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς Θεσσαλονίκης και Λατινική Εκκλησία’’ και που δημοσιεύτηκε στο παλαίτυπο τεύχος του Εκκλησιαστικού Περιοδικού Γρηγόριος ο Παλαμάς (Τεύχη Κστ΄ και Κζ΄ - Θεσσαλονίκη 1918).

Ενδεικτικό του μεγαλείου της προσφοράς του στην Εκκλησία, είναι το ψαλλόμενο κατά τη Β΄ Κυριακή των νηστειών κατά την οποία επιτελούμε τη μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά: «Δρεπάνη των λόγων σου, και ιεροίς συγγράμμασιν έτεμες αιρέσεις ακανθώδεις και ζιζανίων νόθα βλαστήματα της Ορθοδοξίας δε ευσεβή κατέβαλον σπέρματα, Ιεράρχα Γρηγόριε» (Από την Ε΄ ωδήν).

«Όντως σοφίαν ενυπόστατον, έχων εν τη καρδία του, δι’ ης μετ’ ήχου έθραυσε, τα σαθρά τούτων φρυάγματα», για τούτο η Εκκλησία μας τον κατέταξε στο Αγιολόγιό της. «Τα ρείθρα των θείων διδαχών του φυλάττοντες», ας απορρίψουν την καινοτόμο αίρεση, που προβάλλουν Ορθόδοξοι διαδικτυακοί ιστότοποι, περί της Θείας Χάριτος ως κατώτερης του ανθρώπινου νου.

Ο «πνευματορρήτωρ" θείος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ας γίνει αρωγός για απόσυρση και ανασκευή της αιρετικής καινοτομίας ότι «ο νους του ανθρώπου που είναι πρόσωπον και το καθ’ εικόνα και ομοίωσιν, είναι υπεράνω της Χάριτος», που προβάλλεται σε Ορθόδοξους διαδικτυακούς ιστότοπους.

*Οι εντός εισαγωγικών υμνολογικοί έπαινοι, είναι παρμένοι από την Ακολουθία του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά.

ΟΠΟΙΟΣ ΑΓΑΠΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΜΙΣΕΙ ΤΗΝ ΠΛΑΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ

ΟΠΟΙΟΣ ΑΓΑΠΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΜΙΣΕΙ ΤΗΝ ΠΛΑΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ

Της Χριστούφαντου

=====

Ψυχή πού δέν ἀγανακτεῖ, πού δέν κοχλάζει ἀπό τήν αἵρεση, τίς κακοδοξίες, τίς πλᾶνες κλπ. ψυχή πού δέν μισεῖ, τά ἔργα τοῦ Διαβόλου, ἀπ᾽ ὅπου κι ἄν αὐτά ὡς μανιτάρια ξεφυτρώνουν, σημαίνει ὅτι ἔχει μολυνθεῖ ἴσως καί ἀνεπανόρθωτα. Ἡ ψυχή πού ἀγαπᾶ τόν Θεό, ὄχι μόνο παραμένει ἀσυμβίβαστη καί ἀδιάφθορη ἀπό τήν «ἐκκλησίαν τῶν πονηρευομένων», ἀλλά ταυτοχρόνως ἀντιδρᾶ μέ ἱερό παλμό καί μέ ἅγιο μῖσος ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ «Συνασπισμοῦ» τῶν ἀνόμων καί ἀναξίων καί οὐδεμία κοινωνία μαζί τους ἐπισυνάπτει.

Ἡ ἀγάπη τοῦ καλοῦ, ὁ ζῆλος τῆς ἀρετῆς καί ἡ ἕλξις τῆς ἁγιότητος γίνονται συνάμα μῖσος ἄσπονδο ἀπέναντι τοῦ αἰσχροῦ, τοῦ φαύλου, τῆς διαστροφῆς, τῆς πλάνης, τῆς αἱρέσης, τοὐτέστιν τοῦ πνευματικοῦ θανάτου.

Εἰς ἕνα ψαλμό ὅπου ὁ Προφήτης Δαυΐδ ἀντιπαραθέτει τήν δική του ἀθωότητα πρός τήν κακία τῶν ἀσεβῶν γιά νά ζητήσει ἀπό τόν Θεό νά τόν ὁδηγήσει «ἐν ὁδῷ αἰωνίᾳ», ἀναφέρει ὑπό τύπον ἐρωτήσεως: «Δέν ἐμίσησα Κύριε αὐτούς οἱ ὁποῖοι σέ μισοῦν καί ἐκ τοῦ ζήλου μου δέν ἔλειωσα ὅπως τό κερί λόγῳ τῆς ἀποστροφῆς μου πρός τούς ἐχθρούς σου;" (ΡΛΗ´, 21).

Δέν κηρύσσουμε μῖσος πρός τά πρόσωπα, ἀλλά μισοῦμε τήν Πλάνη καί τήν Αἵρεση. 

Η ΚΑΚΟΔΟΞΙΑ ΠΕΡΙ ΑMΒΛΩΣΕΩΝ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΙΚΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ π. ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ, ΚΑΤΑΔΕΙΚΝYΟΥΝ ΟΤΙ ΟΝΤΩΣ «ΣΥΝΙΣΤΑ ΕΑΥΤΟΝ», ΛΕΓΟΝΤΑΣ «ΟΤΙ ΤΟΥ ΔΟΘΗΚΕ ΟΛΗ Η ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ»

Η ΚΑΚΟΔΟΞΙΑ ΠΕΡΙ ΑMΒΛΩΣΕΩΝ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΙΚΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ π. ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ, ΚΑΤΑΔΕΙΚΝYΟΥΝ ΟΤΙ ΟΝΤΩΣ «ΣΥΝΙΣΤΑ ΕΑΥΤΟΝ», ΛΕΓΟΝΤΑΣ «ΟΤΙ ΤΟΥ ΔΟΘΗΚΕ ΟΛΗ Η ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ»

«Ου γαρ ο εαυτόν συνιστών, εκείνος εστί δόκιμος, αλλ’ ον ο Κύριος συνίστησιν» Β΄ Κορ. 10,18. 

Του θεολόγου κ. Β. Χαραλάμπους

======

«Συνιστών εαυτόν» ο π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός έλεγε «…κι έλεγα πάλι “αφού το λέει ο Θεός δεν γίνονται λάθη’’ και περίμενα πως θα είναι αυτό. Και μια μέρα, όπως καθόμουν κι είχα αυτήν την απορία, εκατέβηκεν ο Γέροντάς μου από τον ουρανό και στάθηκε  δίπλα μ’ έναν άλλο γεροντάκο που είμαστε γνωστοί. Μου έδωσε μια πλάκα άσπρη λέει “πάρτη αυτή και φρούρα” λέω τι να το κάνω;” “πάρε το, πάρε το.” Αφού το πήρα, τι να το κάνω εγώ, το έβαλα μέσα στον κόρφο μου και μόλις το έβαλα μέσα στον κόρφο μου…άνοιξε  (ο νους)  κι άρχισε η θεολογία…» και αλλού πάλι «συνιστών εαυτόν» ότι του δόθηκε όλη η πατερική θεολογία. Οπως λέγει ο Απόστολος Πάυλος «Ου γαρ ο εαυτόν συνιστών, εκείνος εστί δόκιμος, αλλ’ ον ο Κύριος συνίστησιν» Β΄ Κορ. 10,18.  

Αντί άλλης απαντήσεως ας αναφέρομε τα λόγια του ασκητού Γέροντος των Κατουνακίων «Ο άνθρωπος όσο σοφός και να είναι, να συμβουλεύεται και λιγάκι. Δεν είμαστε εμείς θεοδίδακτοι. Ούτε ο Θεός και συ˙ μπορείς να πάρεις πληροφορίαν από τον Θεό; Δεν είμαστε σ’αυτή την κατάσταση. Α, να ρωτήσουμε και κάναν άλλονε. Να ρωτήσουμε, να συμβουλευτούμε. Ε, δεν έχεις κανέναν άνθρωπο καλύτερό σου;» «Ορος γαρ εστίν άναντες ως αληθώς δυσπρόσιτον η Θεολογία» λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης, παρομοιάζοντάς την Θεολογία, με απότομο ανηφορικό βουνό. 

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς αναφέρει «Οι θεόσοφοι θεολόγοι θεοχαρίστως τε εδιδάχθησαν και θεομιμήτως ημάς εδίδαξαν». Τα σοβαρά δογματικά λάθη του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού, με προεξάρχουσα την πλάνη για το μη εφάμαρτο της έκτρωσης πριν τον τρίτο μήνα της κύησης, καταδεικνύουν ότι, ούτε θεοχαρίστως, αλλ’ ούτε και θεομιμήτως μας δίδαξε.

Ιδού κάποια από τα δογματικά λάθη του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού που καταρρίπτουν πλήρως τον αυτοισχυρισμό του, περί θεόσδοτου θεολογικού χαρίσματός του:

Η κακόδοξη θέση του για το μη εφάμαρτο της έκτρωσης πριν τον τρίτο μήνα της κύησης. Πέραν της εγκληματικής παρερμηνείας του συγκεκριμένου χωρίου από την Έξοδο, που αναφέρεται στο «εξεικονισμένο και μη έμβρυο», υπήρχε και πλήρης άγνοια της Πατερικής διδασκαλίας στο θέμα τούτο, γιατί ισχυρίστηκε ότι δεν έχει πάρει θέση η Εκκλησία μας. Αλίμονο αν δεχθούμε το αυτοισχυρισμό του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού που είπε “συνιστών εαυτόν” «ο ίδιος ο Θεός Λόγος μας έβαλεν μέσα εις τον δρόμον της Πατερικής ορολογίας. Δεν αρνούμαι τίποτα, μας έδωσεν την ικανότηταν να γράψωμεν με λεπτομέρειαν όλην την Πατερικήν ορολογίαν… ». Ορος της Στ΄ Οικουμενικης Συνόδου αναφέρει ότι, εάν τολμηθεί καινοτομία εις τα περί πίστεως, ήτοι λέξεως εφεύρεσις, από μονάζοντα υπάρχει κίνδυνος αναθεματισμού.

Τρία βίντεο με ομιλίες π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού, παραπέμπουν στη δυτική σωτηριολογία, στην ανσέλμεια σωτηριολογική θεώρηση, περί αναγκαιότητας εξόφλησης της ενοχής, όπου κυριαρχεί η δικαιική έννοια της σωτηρίας, η «περί ενοχής διδασκαλία», η ξεκάθαρη διδασκαλία των Λατίνων, που την αρχή έλκει στη θεωρία του Ανσέλμου Καντερβουρίας. Να υπενθυμίσομε ότι το βίντεο είναι αναρτημένο στο διαδύκτιο, με τον γέροντα Ιωσήφ Βατοπαιδινό, το οποίο τιτλοφορείται «Γέροντας Ιωσήφ 3ος Παγκόσμιος Πόλεμος είναι κοντά», που μεταξύ άλλων αναφέρει «…λέει εις την τελευταία  του προσευχή πριν ανεβεί στον Γολγοθά, στο παγκόσμιο λογιστήριο, να πληρώσει την πανανθρώπινο ενοχή…». 

Επί πλέον βίντεο αναρτημένο στο διαδύκτιο, με τον γέροντα Ιωσήφ Βατοπαιδινό, (που προβλήθηκε στην εκπομπή Αρχονταρίκι του Καναλιού  4Ε) και τιτλοφορείται Ιωσήφ Βατοπαιδινός-Χριστός Σωτήρας 1, αναφέρει «αυτήν την πεπτωκυίαν φύσιν την ανθρωπίνην, που την κατάστρεψε ο ίδιος ο άνθρωπος, έρχεται ο ίδιος ιδιοχείρως (ο Χριστός) γίνεται άνθρωπος και έτσι να πληρώσει το τίμημα της ενοχής και να διδάξει τον τρόπο της επιστροφής…μυστήρια μυστηρίων…». Επίσης βίντεο αναρτημένο στο διαδύκτιο, με τον γέροντα Ιωσήφ Βατοπαιδινό, το οποίο τιτλοφορείται «Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός  μέρος 1ο», αναφέρει μεταξύ άλλων «…γιατί εκατέβηκε ο Θεός ίδιος εδώ και επλήρωσε με το αίμα του τη δική μας ενοχή και μας υπέδειξε τον τρόπο της επιστροφής…»

«Η συζυγία συνεχίζεται στην αιωνιότητα» έλεγε ο π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός. Ποιός Αγιος της Εκκλησίας μας είχε πει ότι «η συζυγία συνεχίζεται στην αιωνιότητα;» Ποία έννοια μπορεί να έχει η συνέχεια της συζυγίας στην αιωνιότητα; Σε ποία πατερική βάση στηρίζεται τούτο; Το μέγα μυστήριο του γάμου, εις σωτηρία οδηγεί. Ο π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός όχι μόνο «μετήρεν όρια», όχι μόνο «υπερέβη την θείαν παράδοσιν», αλλά «ετεροδιδασκαλίαν εισήγαγεν». Εδώ μάλλον ταιριάζει το του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης «Αλλο Θεολογίας εστί μυστήριον και άλλη των ρευστών σωμάτων φυσιολογία.»

Στις νουθεσίες του προς μοναχούς, π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός είπε «γινόμαστε αγχιστειακά υιοί του Θεού, αδελφοί του Χριστού και επεξηγώ συγγενικά, αγχιστειακά». Προς τι η πρόσθεση του επεξηγηματικού «αγχιστειακά;» Ποία πατερική βάση υπάρχει; Με την ατυχέστατη επεξηγηματική προσθήκη «αγχιστειακά» αλλοιώνεται το νόημα των χωρίων, «υιοί Υψίστου πάντες» (Ψαλμ. 81,6) «νυν τέκνα Θεού εσμέν» (Α΄ Ιωαν. 3,2) «όσοι γαρ Πνεύματι Θεού άγονται, ούτοι εισίν υιοί Θεού» κλπ. Ο Aγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς προτρεπτικά λέγει «(ουκ έστιν) ασφαλές ομιλείν περί Θεού τους μη ομιλείν ειδότας Θεώ».

Στο βίντεο «Η γέννηση του Χριστού» ή «Ιησούς Χριστός Σωτήρας μέρος 1ο Ιωσήφ Βατοπαδινός» περιγράφει με θέση ανοίκεια στη γλώσσα των Πατέρων της Εκκλησίας μας, λέγοντας πως «εκεί που καθόταν η Παναγία στο σπήλαιον, βρέθηκε ο Χριστός στην αγκαλιά της». Χωρίς καμιά πατερική βάση ανέφερε τα λόγια τούτα. Είναι τούτο αποτέλεσμα θεόσδοτης θεολογίας; Ο δε Αγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός προτρέπει «μη μεταίροντες όρια». «Επικίνδυνον εστίν ου μόνον τοις αγνοούσιν, αλλά και τοις επισταμένοις το περί πίστεως λαλείν» λέγει ο Aγιος Αναστάσιος ο Σιναΐτης. 

Με όλα τούτα, γιατί «συνιστά εαυτόν», αυτοσχυριζόμενος ότι του δόθηκε όλη η πατερική θεολογία; Η επιμονή των «φανατικών υποστηρικτών» δεν διδάσκει ετεροδιδασκαλίες, σε τόσους ανύποπτους αδελφούς μας; Πώς είναι δυνατόν (ισοκρατούντων αλλοτρόπως των “ημετέρων”) να αυτοισχυρίζεται, «συνιστών εαυτόν» ότι του δόθηκε όλη η πατερική θεολογία και άλλα να καταδεικνύει η κακοδοξία του περί αμβλώσεων, καθώς και τα δογματικά του λάθη;