Α. ΚΥΡΙΑΚΟΥ, ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝ ΑΥΤΩ

 ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝ ΑΥΤΩ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

 

Μια πρόσφατη δημοσίευση μας υποχρεώνει να επανέλθουμε στο σοβαρό αυτό ζήτημα. 

Στην αίθουσα της Ιεραρχίας στο μέγαρο της Ιεράς Συνόδου στην Αθήνα έγινε στις 3 τρέχοντος, παρουσία του Μακ. Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου, παρουσίαση του μεταλλίου της Εκκλησίας της Ελλάδος  για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση. 

Στο Μετάλλιο απεικονίζονται η Θεοτόκος και εικοσιτέσσερις Άγιοι Νεομάρτυρες, μεταξύ των οποίων και ο Άγιος Γρηγόριος Ε΄, η Αγία Φιλοθέη, ο Άγιος Ραφαήλ κ.α.  

Αυτό που μας κίνησε την προσοχή εν προκειμένω είναι η συμπερίληψη στους Αγίους Νεομάρτυρες και του Κύπρου Κυπριανού. 

Χαρήκαμε “χαράν μεγάλην σφόδρα” διότι η εν Ελλάδι Εκκλησία πήρε την πρωτοβουλία αυτή. Ελπίζουμε να μην είναι μακρυά η ώρα που η καθ’ ύλην αρμοδία, δηλ. η εν Κύπρω Εκκλησία, θα διακηρύξει με τη σειρά της την αγιότητα, τόσο του μακαρία τη λήξει γενομένου νεομάρτυρος Αρχιεπισκόπου Κυπριανού, όσο και των συν αυτώ, δηλαδή των επισκόπων, των ιερέων και λοιπών κληρικών αλλά και των λαϊκών που έγιναν θυσία για την πίστη του Χριστού. 

Όσοι ψάχνουν επιχειρήματα υπέρ της αγιότητος των Νεομαρτύρων ας έχουν και τούτο υπόψη: Κάπου τετρακόσιοι κληρικοί και λαϊκοί συνελήφθηκαν από τους Τούρκους τον Ιούλιο του 1821. Σε όλους οι Τούρκοι, κατά την πάγια τακτική τους, πρόσφεραν την εξωμοσία σαν διέξοδο για να γλυτώσουν τη ζωή και την περιουσία τους. Οι Νεομάρτυρες είπαν ΟΧΙ. Όμως γύρω στα 36 άτομα εξώμοσαν γλυτώνοντας τη ζωή τους. Συγκρίνετε και βγάλτε συμπεράσματα. Είναι τόσο απλό. 

Πάντως προ ετών μπαίνοντας στον Άγιο Ελευθέριο Λευκωσίας (στην εντός των τειχών πόλη) προσκύνησα εικόνισμα του “Αγίου Κυπριανού”. 

Δεν νομίζω να έκανε λάθος, ούτε ο αγιογράφος, ούτε ο δωρητής της εικόνας. 

Το λόγο τώρα επαναλαμβάνω έχει ο Μακαριώτατος κ. Χρυσόστομος και η περί αυτόν σύνοδος των επισκόπων.

9 ΙΟΥΛΙΟΥ, ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ

9 Ιουλίου 1821!

Ημέρα Μνήμης της θυσίας (απαγχονισμού) του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού, των άλλων ιεραρχών της Κύπρου και εκατοντάδων προκρίτων, από τους Τούρκους.

Η θυσία τους μαρτυρεί την Ελληνική ταυτότητα της Κύπρου και αποδεικνύει ότι η Εκκλησία ήταν πάντοτε στην εμπροσθοφυλακή των αγώνων του έθνους.

Αντιλαμβάνομαι ότι συζητείται ευρέως η Αγιοκατάταξη του μαρτυρικού Αρχιεπισκόπου και των συναγωνιστών του.

ΕΧΕΙ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΧΘΕΙ Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ;

Η εικόνα της ανάρτησης βρίσκεται στον Ιερό Ναό του Αγίου Ελευθερίου, στο Μετόχιο της Ιεράς Μονής Μαχαιρά στη Λευκωσία.

Ο εικονιζόμενος ιεράρχης είναι ο εθνομάρτυρας Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, που κρεμάστηκε από τους Τούρκους το 1821.

Είναι σαφές ότι πρόκειται για εικόνισμα και όχι για πορτραίτο. 

Καταρχήν επειδή είναι εικόνα που προσκυνούν οι πιστοί στο Μετόχι της Ιεράς Μονής Μαχαιρά.

Επίσης, επειδή το κεφάλι του Αρχιεπισκόπου περιβάλλεται με φωτοστέφανο και αναγράφεται στην εικόνα ότι είναι Άγιος ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός.

Εξ όσων γνωρίζουμε δεν έχει  αγιοκαταταχθεί ο Εθνομάρτυρας Κυπριανός.

Μήπως η αγιογράφηση της εικόνας και η έκθεσή της για προσκύνηση προαναγγέλλει σύντομα αγιοκατάταξη του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού;

ΕΝΝΑΤΗ ΙΟΥΛΙΟΥ, Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΣΗΜΑΔΕΥΕΙ ΚΑΙ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΛΗΣΜΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΩΝ ΜΑΣ

ΕΝΝΑΤΗ ΙΟΥΛΙΟΥ, Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΣΗΜΑΔΕΥΕΙ ΚΑΙ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΛΗΣΜΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΩΝ ΜΑΣ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Την 9η Ιουλίου 1821, ημέρα Σάββατο όπως η σημερινή, οι Τούρκοι απαγχόνισαν τον Αρχιεπίσκοπο της Κύπρου Κυπριανό, και τους άλλους τρεις Μητροπολίτες, τον Μητροπολίτη Πάφου Χρύσανθο, τον Μητροπολίτη Κιτίου Μελέτιο και τον Μητροπολίτη Κηρυνείας Λαυρέντιο. Πάνω από 400  Έλληνες της Κύπρου εκτέλεσαν και κάποιους εξισλάμισαν ετούτη την αποφράδα μέρα.

Η διασωθείσα επιστολή του Αλέξανδρου Υψηλάντη, καταμαρτυρεί την βοήθεια που έστειλε ο Αρχιεπίσκοπος της Κύπρου Κυπριανός, σε χρήμα και άλλα είδη για τη Επανάσταση του Γένους. «Ας ταχύνη λοιπόν», γράφει η επιστολή του Αλέξανδρου Υψηλάντη, «η υμετέρα Μακαριότης να εμβάση τόσον της υμετέρας Μακαριότητας τας συνεισφοράς, όσον και των λοιπών αυτού ομογενών, είτε χρηματικάς, είτε είναι ζωοτροφίας προς τον εν παλαιά Πάτρα της Πελοποννήσου κύριον Ιωάννην Παππά Διαμαντόπουλον... ».

Ο  Αρχιεπίσκοπος Κυπριάνος που τόλμησε το έτος 1815 να καταδικάσει με σχετική εγκύκλιό του την δαιμονική μασονία, τον λεγόμενο ‘’ελευθεροτεκτονισμό’’, είπε το σπουδαίο ‘’παρά το γαίμαν (αίμαν) των πολλών εν κάλλιον του Πισκόπου’’, καταδεικνύοντας το κάλλος του Ορθοδόξου Ιεράρχου.

Ακόμα ένα μαρτύριο προστέθηκε στο πολύπαθο τούτο νησί. Η ιστορία του πονεμένου λαού του νησιού μας, γίνεται μάρτυρας της βαρβαρότητας του Τούρκου κατακτητή. Αυτών όμως που η γραφίδα τόσο εύκολα τα διαγράφει, προδιαγράφοντας τον ‘’βάρβαρο ιδεολογικό ρομαντισμό’’, που οι αυτοκαλούμενοι ‘’προοδευτικοί’’ ανακάλυψαν με το διαφημιζόμενο  ζήσαμε ‘’πλάϊ- πλάϊ’’, τη συνενοχή τους μεταχρονογημένα σημαδεύει, στη μεγάλη τούτη αδικία του λαού μας. Γιατί και μόνο τα παιδομαζώματα, οι εξισλαμισμοί και οι αρπαγές των κοπέλλων, θα έπρεπε να τους κάνει να είναι πιο φειδωλοί σε τέτοια ιδεολογικά φληναφήματα.

Ήταν τα  μαρτυρικά χρόνια, που ζήσαμε ‘’πλάϊ- πλάϊ’’ κατά πως λένε κι οι προοδευτικοί, που οι Τούρκοι κατακτητές, τυρανούσαν τούτο τον τόπο τον χιλιοπονεμένο. Τα χρόνια εκείνα οι Τούρκοι κατακτητές, έπαιρναν το ένα δέκατο της σοδειάς των Ορθοδόξων Ελλήνων της Κύπρου, τη λεγόμενη ‘’δεκατία’’. Όμως σύμφωνα με τις ιστορικές διηγήσεις δεν αρκούνταν στο ένα δέκατο της σοδειάς, αλλά κυριολεκτικά αποδεκάτιζαν τη σοδειά του λαού. Η κατά κυριολεξία ονομασία έπρεπε να ήταν ‘’αποδεκατία’’ και όχι ‘’δεκατία’’. Καιροί δύσκολοι για τους Ορθοδόξους Έλληνες της Κύπρου.  

Φυσικά οι βαρβαρότητες των Τούρκων κατακτητών παλαιότερα ήταν ακόμα πιο πολλές, με προεξάρχουσα την απάνθρωπη βαρβαρότητα του παιδομαζώματος. Παρενθετικά να αναφέρω ότι αυτοί που αφορμούν τις απόψεις τους από τον ‘’βάρβαρο ιδεολογικό ρομαντισμό’’ του ζήσαμε ‘’πλάϊ- πλάϊ’’, βρήκαν να μας πουν και καλά για το παιδομάζωμα, στην ‘’μεταγραφείσα ιστορία’’ που σκόπευαν, για τον λόγο λένε ότι κάποια παιδιά από αυτά που κλέψανε από τις μανάδες τους οι Τούρκοι, ανήλθαν σε ψηλές θέσεις της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Είτε το παραδέχονται, είτε όχι, αυτοί που πεισματικά λησμονούν την αποφράδα τούτη μέρα της ενάτης Ιουλίου, εκείνα ήταν τα χρόνια που οι Τούρκοι κατακτητές τυραννούσαν τούτο τον τόπο τον χιλιοπονεμένο. Γιατί τόση λησμονιά για τούτη την αποφράδα μέρα;

Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΜΟΥΕΛΛΙΜ ΑΓΑ ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΜΟΥΕΛΛΙΜ ΑΓΑ ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=========

Ιδού πώς ο βάρδος της Ελευθερίας της Ελληνικής Κύπρου Βασίλης Μιχαηλίδης αποθανάτισε το διάλογο του Εθνομάρτυρα Αρχιεπισκόπου της Κύπρου Κυπριανού όταν την αποφράδα ημέρα της 9ης Ιουλίου όλοι οι επίσκοποι και οι ηγούμενοι των Μονών, με εκατοντάδες πρόκριτους της Κύπρου σφαγιάστηκαν από τον αιμοβόρο Τούρκο διοικητή της Κύπρου Μουελλίμ Αγά:

Ο ΜΟΥΕΛΛΙΝ ΑΓΑΣ ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕ ΓΕΝΙΚΟ ΑΦΑΝΙΣΜΟ

____________

« – Εχω στον νουν μου, πίσκοπε, να σφάξω, να κρεμμάσω,

τζι’ αν ημπορώ που τους Ρωμιούς την Τζιύπρον να παστρέψω,

τζι’ ακόμα αν ημπόρεια τον κόσμον να γυρίσω,

έθεν να σφάξω τους Ρωμιούς, ψυσιήν να μεν αφήσω.

- Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου,

κανένας δεν εβρέθηκεν για να την-ι-ξηλείψη,

κανένας, γιατί σιέπει την που τάψη ο Θεός μου.

Η Ρωμιοσύνη εν να χαθή, όντας ο κόσμος λείψη!

Σφάξε μας ούλους τζι’ ας γενή το γαίμαν μας αυλάτζιν,

κάμε τον κόσμον ματζιελλειόν τζιαι τους Ρωμιούς τραούλλια,

αμμά ξέρε πως ίλαντρον όντας κοπή καβάτζιν

τριγύρου του πετάσσουνται τρακόσια παραπούλια.

Το ‘νιν αντάν να τρώ’ την γην τρώει την γην θαρκέται,

μα πάντα τζιείνον τρώεται τζιαι τζιείνον καταλυέται."

Ιδού και τα τελευταία λόγια προσευχής για τα πάθη της Ρωμηοσύνης που απευθύνει στον Κύριο ο Εθνομάρτυρας Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, όπως μας τα διέσωσε ο Βασίλης Μιχαηλίδης:

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ

____________

” Τότες, ο Αρχιεπίσκοπος εψήλωσεν το δειν του

στον ουρανόν, τζι’ εφάνησαν τα μμάδκια του κλαμένα,

εφάνην πως επόνησεν που μέσα στην ψυσιήν του,

τζι’ είπεν τα τούν’ τα δκυο λόγια με δκυο σιείλη καμένα:

«Θεέ, που νάκραν δεν έσιεις ποττέ στην καλωσύνην,

λυπήθου μας τζιαι δώσε πκιον χαράν στην Ρωμιοσύνην.»

Τζι’ ετρέξασιν τα ‘δρώματα απού το πρόσωπόν του,

απού του ήλιου την πολλήν την καψερήν την αύραν

τζι’ εβάλαν την συρτοθηλειάν ευτύς εις τον λαιμόν του

τζιαι τζιει πκιον ετελειώσασιν τα κάστια που ταύραν."