ΠΟΙΗΜΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΕΥΓΕΝΙΟΝ ΡΟΝΤΙΟΝΩΦ

(Ποίημα εις τον Άγιον Ευγένιον Ροντιόνωφ)

ΑΓΙΕ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΕΥΓΕΝΙΕ

                                                            

Του Β. Χαραλάμπους

=====

Τον Σταυρόν του Χριστού

ουκ ηρνήθης

Άγιε Νεομάρτυς Ευγένιε

της Ρωσίας το μέγα καύχημα.

Του Θεού Λόγου Ομολογητής

γέγονας Άγιε

των χριστομάχων Ισμαηλιτών

περιφρονήσας την άνοιαν.

Τον Σταυρόν του Κυρίου της δόξης

μη αρνησάμενος

σταυροφόρος γέγονας

υπομείνας εις τέλος

του μαρτυρίου τον θάνατον

από των δεξαμένων την θεοστυγή

και θεομάχον του Ισλάμ την ασέβειαν.

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΡΟΝΤΙΟΝΩΦ

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΡΟΝΤΙΟΝΩΦ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Ο νεομάρτυρας του Χριστού Ευγένιος Ροντιόνωφ, γεννήθηκε στο χωριό Κουρίλοβο κοντά στη Μόσχα στις 23 Μαΐου 1977. Βαπτίστηκε σε νεαρή ηλικία και όταν έγινε δώδεκα χρόνων η ευλαβέστατη γιαγιά του το πήρε στην εκκλησία του χωριού, για εξομολόγηση και θεία κοινωνία. Κατά την εξομολόγηση ο ιερέας πρόσεξε πως ο μικρός δεν φορούσε σταυρό και του έδωσε ένα. Ο Ευγένιος από τότε δεν τον αποχωρίστηκε ποτέ. Τελειώνοντας τις σπουδές του εργάστηκε σαν επιπλοποιός, μέχρι που πήγε στρατιώτης. 

Στις 13.1.1996 βρέθηκε σε συνοριακό φυλάκιο στα σύνορα Τσετσενίας στο Βόρειο Καύκασο. Ένα βράδυ αυτός και τρεις άλλοι στρατιώτες σταμάτησαν ένα ασθενοφόρο για έλεγχο. Απ’ αυτό βγήκαν αστραπιαία δέκα Τσετσένοι ένοπλοι που τελικά τους συνέλαβαν αιχμαλώτους. Η μητέρα του Ευγένιου, μαθαίνοντας τα νέα, έφτασε στη Τσετσενία και έψαχνε να βρει το γιο της. Η προσπάθειά της δεν τελεσφόρησε διότι οι εγκληματίες ζητούσαν ένα υπέρογκο ποσό για λύτρα. Ο νεομάρτυρας έμεινε φυλακισμένος στην Τσετσενία για εκατό μαρτυρικές μέρες. Οι Μωαμεθανοί απαγωγείς του τον πίεζαν με ξυλοδαρμούς κι άλλα βασανιστήρια να αρνηθεί το Χριστό και να γίνει Μωαμεθανός. Αυτός δεν δέκτηκε και υπέμεινε καρτερικά τις κακουχίες. Τελικά οι απαγωγείς του αποφάσισαν να τον αποκεφαλίσουν. Λίγο πριν την εκτέλεση βλέποντας το σταυρό που φορούσε από παιδί του πρότειναν να βγάλει το σταυρό και θα του χάριζαν τη ζωή. Ο Άγιος αρνήθηκε κατηγορηματικά κι οι αιμοδιψείς δήμιοι του έκοψαν το κεφάλι. Ήταν 23 Μαΐου του 996 όταν συνέβηκε το μαρτύριο του Αγίου μέρα των γενεθλίων του και ήταν μόλις 19 χρόνων. Μετά από χίλια βάσανα η μητέρα του κατάφερε να πάρει το τίμιο λείψανό του και να το θάψει στο χωριό του. 

Από τότε πλήθος ανθρώπων μαρτυρούν ότι έχει κάνει πολλά θαύματα σ’ αυτούς που τον επικαλούνται με πίστη. Ο τάφος του έχει γίνει προσκύνημα των Ορθοδόξων.

Ο Άγιος Ευγένιος Ροντιόνωφ -όπως όλοι οι Νεομάρτυρες- συνιστούν τον μόνο ορθόδοξο τρόπο διεξαγωγής διαλόγου Ορθοδοξίας και Ισλάμ.

Κλείνω, αναξία χειρί, το σύντομο αυτό σημείωμα παραθέτοντας ένα Μεγαλυνάριο για το σύγχρονο αυτό Άγιο της Εκκλησίας:

Χαίρεις αθλοφόρων ο κοινωνός, 

σταυροφόρε μάρτυς και ακόλουθε του Χριστού, χαίρεις Εκκλησίας ο μέγας αντιλήπτωρ,

Ευγένιε Ρωσίας το νέον καύχημα. 

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΟΡΦΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΟΛΙΣΤΙΚΗ" ΙΑΤΡΙΚΗ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΟΡΦΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ"

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε, στη Romfea.gr, συνέντευξη που έδωσε στο “Sigma/live”, ο Σεβ. Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νέοφυτος:

“Στην Κύπρο, λόγω της προσφυγιάς, συγκρότησαν τους συνοικισμούς γύρω από τις μεγάλες πόλεις. Αποτέλεσμα, δημιούργησαν τέσσερις τερατουπόλεις. 

Αυτό δημιουργεί έλλειμμα στις σχέσεις του ανθρώπου. Οταν δεν έχει σχέση με τα ζώα, με τη γη, μετά νομίζεις ότι μπορείς να δημιουργήσεις σχέση με τους ανθρώπους;

Ενα όν, όπως είναι ο άνθρωπος, το οποίο είναι φτιαγμένο για να είναι σε σχέση, το βάζεις σε ένα κλουβί, που λέγεται διαμέρισμα ή γραφείο, μπροστά σε μια οθόνη, που του δίνει την ψευδαίσθηση της επικοινωνίας, αλλά δεν είναι κοινωνία αυτό το πράγμα.

Η Εκκλησία αν θέλει να κάμει μια επανάσταση στο μεγάλο πρόβλημα του μοντέρνου ανθρώπου, που λέγεται πρόβλημα σχέσεων, με το σώμα μας, με την ψυχή μας, με τον πλησίον μας, με τη φύση, πρέπει να βοηθήσει τους ανθρώπους να επιστρέψουν στη γη, διαφορετικά, όσα κηρύγματα και να κάμουμε θα είναι λειψά.

Εμείς εδώ κάνουμε βιοκαλλιέργειες. Αρα η Εκκλησία πρέπει να δώσει λύσεις. Τα μοναστήρια και οι μητροπόλεις κάνουμε βιοκαλλιέργειες για να δίνουμε εργασία σε ανθρώπους και για να διδάσκουμε τη βιοκαλλιέργεια στους νεότερους.

Είναι μια υγιής στάση. Η νέα γενιά το θέλει αυτό το πράγμα. Τα σχολεία της περιοχής έκαναν λαχανόκηπους. 

Να μην δεχτούμε το όραμα της νέας τάξης πραγμάτων, το οποίο καλλιεργούν πέντε μυστικοί πράκτορες του χρήματος. Το άλλο είναι να μην δεχτούμε τα φάρμακα που μας προτείνουν και να μην δεχτούμε τα φαγητά που μας προτείνουν. Πρέπει να έχουμε αντιπρόταση σε επίπεδο φαρμακευτικό. Και υπάρχει αντιπρόταση, η ολιστική ιατρική, την οποία όμως την πολεμούν.”

Είναι δυνατόν να έκανε αυτές τις δηλώσεις ο Σεβασμιότατος Μόρφου;

Είναι δυνατόν να δήλωσε ότι δεν πρέπει οι ασθενείς να παίρνουν φάρμακα και να ακολουθούν τις μεθόδους της “ολιστικής ιατρικής”;

Δεν θα σταθώ στο αν η “ολιστική ιατρική” είναι αποτελεσματική ή όχι μέθοδος θεραπείας. Δεν είμαι σε θέση να εκφράσω απόψεις γι' αυτά τα θέματα. Ούτε αν "η ολιστική ιατρική" σχετίζεται με άλλο τρόπο αντιμετώπισης της ασθένειας ή για κάτι που έπρεπε να μας κάνει πολύ επιφυλακτικούς απέναντί της.

Θα μείνω μόνον στο ότι ένας ορθόδοξος επίσκοπος προτείνει στους πιστούς -πολλοί από τους οποίους παίρνουν φάρμακα για την πίεση, την καρδία, τον διαβήτη κτλ.- να εγκαταλείψουν τη θεραπευτική μέθοδο που τους συνταγογράφουν οι γιατροί τους και να στραφούν στην “ολιστική ιατρική.”

Συνειδητοποιεί ο Σεβασμιότατος τις ευθύνες του;

Είναι δυνατόν να είπε ότι η σημερινή κρίση μπορεί να επέλθει μόνον με την επιστροφή του ανθρώπου στη γη;

Δηλαδή; 

Πρέπει να επιστρέψουμε στο γεωργικό μοντέλο κοινωνίας για να μπορεί να μιλά το Ευαγγέλιο στους ανθρώπους;

Η χάρις της Εκκλησίας μόνον μέσα στα χωράφια ευδοκιμεί; 

Καταρχήν πόσο ρεαλιστική πρόταση είναι η επιστροφή στο γεωργικό μοντέλο; 

Το πιο σπουδαίο: Αδυνατεί ο Θεός να επιτελέσει θαύματα μέσα σε μια ευλογημένη καρδιά που ζει στην Αθήνα;

Και τότε πώς άγιασε στο κέντρο της Ομόνοιας ο Οσιος Πορφύριος και λίγο πάρα πέρα ο Αγιος Νικόλαος Πλανάς;

Είναι δυνατόν να είπε ο Αγιος Μόρφου ότι δεν πρέπει να τρώμε τα διαθέσιμα φαγητά, αλλά να επιστρέψουμε στις βιοκαλλιέργειες ως τρόπο για να ξεπεραστεί η κρίση και να αποκτήσει σωστή σχέση ο άνθρωπος με την ψυχή του;

Αντί ένας επίσκοπος να προτείνει η ψυχή του ανθρώπου να γίνει "Θεού γεώργιον" και να ποτίζεται από τα νάματα του Ευαγγελικού κηρύγματος και τη χάρη των μυστηρίων της Εκκλησίας, μιλά για "ολιστική ιατρική" και για κοινωνικά μοντέλα παρωχημένων εποχών στα οποία προσπαθεί να εγκλωβίσει τη χάρη του Θεού και το μήνυμα του Ευαγγελίου!!!

Αντιλαμβάνομαι ότι κάποιος μπορεί να προκρίνει τις βιοκαλλιέργειες ως καλύτερες για την υγεία μας. Ισως να θεωρεί ότι η "ολιστική ιατρική" είναι αποδεχτή ή και καλύτερη ιατρική μέθοδος από τη συμβατική ιατρική. Ουδεμία αντίρρηση να προωθούνται οι βιοκαλλιέργειες ως ευκαιρία να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. 

Αλλά ως πρόταση της Εκκλησίας για να ξεπεραστεί η κρίση και να αποκτήσει ο άνθρωπος τη σωστή σχέση με τους συνανθρώπους του ή προπαντός σαν προυπόθεση της σωτηρίας του; Είναι δυνατόν να λέγονται αυτές οι κουβέντες από ορθόδοξο επίσκοπο;

Ο Αγιος Λουκάς της Κριμαίας δεν ήταν γιατρός της συμβατικής ιατρικής; Ο Αγιος Λουκάς της Κριμαίας και ο Αγιος Ροντιόνωφ έτρωγαν διαφορετικά φαγητά από αυτά που τρώμε; Συνιστούσαν ποτέ τις βιοκαλλιέργειες ως τρόπο αγιασμού του ανθρώπου και ως απαραίτητη προυπόθεση για να ξεπεραστεί η κρίση;

Μήπως δεν απεδόθησαν ορθά οι θέσεις του Σεβασμιότατου;

Είναι δυνατόν να είπε τόσο αθεολόγητες κουβέντες!

ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ ΣΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕΝ ή ΚΑΤΑΠΑΤΟΥΜΕΝ;

ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ ΣΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕΝ ή ΚΑΤΑΠΑΤΟΥΜΕΝ;

Του Θεολόγου Ανδρέα Κυριακού

=====

Την Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου λειτουργήθηκα στην εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνος Παλαιού Κοιμητηρίου Λευκωσίας. Ο ναός είναι από τους σημαντικότερους της Λευκωσίας και δίπλα βρίσκονται οι τάφοι σχεδόν όλων των αρχιεπισκόπων Κύπρου των τελευταίων δεκαετιών. Μικρή εκκλησία, κατανυκτική που διασώζει εικόνες από τις κατεχόμενες εκκλησίες της Λευκωσίας.

Κατά τη συνήθεια των Κυπρίων υπήρχαν πολλοί δίσκοι με κολύβα μνημοσύνων διακοσμημένοι με πολυποίκιλα σχέδια που έχουν κοινό παρονομαστη τον Τίμιο Σταυρό. Μόνο όποιος δεν έχει επισκεφθεί την Κύπρο χρειάζεται να του ερμηνεύσω τι εννοώ. Η επιφάνεια του δίσκου καλύπτεται με ρόδια, αμυγδαλόψυχα ασπρισμένη (κούννες όπως τις λέμε στο νησί), σουσάμι, κορινθιακή σταφίδα.

Ολα αυτά με την γνωστή καλαισθησία της Κύπριας γυναίκας μεταμορφώνονται σε ωραιότατα σχέδια με κοινό μοτίβο τον σταυρό. Κυριολεκτικά χίλια μύρια σχέδια με αυτά τα υλικά της κυπριακής γης

σκαρφίζεται η γυναίκα της Κύπρου για να τιμήσει τον σταυρόν του Κυρίου. Μένω ενεός μπροστά στο πολυμήχανο της Κυπρίας χριστιανής γυναίκας που φτιάχνει τόσο ωραία σχέδια με τον σταυρό. 

Ομως όλα αυτά είναι απλώς το προοίμιο της αγανάκτησης, της πικρίας και της στενοχωρίας μου. Περί τίνος προκειται; 

Ολόκληρη η αυλή που περιβάλλει την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνος καλύπτεται από τσιμεντένιες πλάκες, μαύρες κι άσπρες, που σχηματίζουν σταυρούς του τύπου του πολυσταύριου. Τι είναι το πολυσταύριο; Γεωμετρικό σχήμα αποτελούμενο από αλλεπάλληλους σταυρούς χωρίς το παραμικρό κενό διάστημα μεταξύ τους. Αρα όποιος δοκιμάσει να εισέλθει στον ναό κι από τις τρεις θύρες που διαθέτει θα καταπατήσει τον Τίμιο Σταυρό. Εκτός αν περιπατεί επί πτερύγων ανέμων.   

Ερωτώ τον ευλαβέστατο πρεσβύτερο π. Λουκά Λουκά, τον εφημέριο του ναού, τους επιτρόπους και κάθε καλής πίστεως ανθρωπο, που διαθέτει ευλάβεια και φόβο Θεού: Επιτρέπονται αυτά τα πράγματα; Ασφαλώς για κάποιον άθεο ή παντελώς αδιάφορο στα της πίστεως το πράγμα είναι ανάξιο κάθε συζητήσεως ή έστω απλής μνείας. Πατάμε το σταυρό. Και τι έγινε;

Ομως μιλάμε σε ανθρώπους που είναι πιστοί. Το 1995 ο Αγιος νεομάρτυρας Ευγένιος Ροντιόνωφ προτίμησε να του κόψουν το κεφάλι οι Τσετσένοι οπαδοί του Μωάμεθ, παρά να βγάλει από το λαιμό του το σταυρό που φορούσε. Στα μαύρα χρόνια της τουρκικής κυριαρχίας, όταν κάποιος άνδρας αρνιόταν το Χριστό οι μωαμεθανοί του έκαναν περιτομή, εμφανές σημάδι της προδοσίας του Χριστού. Αν επρόκειτο περί γυναίκας τι γινόταν; Την έβαζαν να πατήσει τον τίμιο σταυρό. Αυτό και μόνο ήταν αρκετό για να δηλώσει την αποστασία της από την πίστη και την προσκόλλησή της στην ακανθώδη θρησκεία του Μωάμεθ.

Πρόκειται για διδασκαλία της Εκκλησίας. Δεν ομολογούμε στο Σύμβολο της Πίστεως: Πιστεύω "εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν;" Μάλιστα. Τι σημαίνει αυτό; Απλούστατα η Εκκλησία είναι ο αρχηγός κι εμείς οι χριστιανοί, όλοι χωρίς καμιά εξαίρεση οι στρατιώτες Της. Κι οι στρατιώτες υπακούουν στον αρχηγό.  

Ακούστε, λοιπόν, τι λέει ο αρχηγός, η Εκκλησία, που στόμα της είναι όχι ο αλάθητος άνθρωπος της Ρώμης, που δεν ανήκει κν σ’ αυτή όντας αβάπτιστος, αλλά η Οικουμενική Σύνοδος. 

Τι λέει η ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδος επί του θέματος αυτού: "Του ζωοποιού σταυρού δείξαντος ημίν το σωτήριον πάσαν σπουδήν ημάς τιθέναι χρη, του τιμήν την αξίαν αποδιδόναι, τω δι’ ου σεσώσμεθα του παλαιού παραπτώματος. Οθεν και νω και λόγω και αισθήσει την προσκύνησιν αυτώ απονέμοντες, τους εν τω εδάφει του σταυρού τύπους υπό τινων κατασκευαζομένους εξαφανίζεσθαι παντοίως προστάσσομεν ως αν μη τη των βαδιζόντων καταπατήσει το της νίκης τρόπαιον εξυβρίζοιτο. Τους ουν από του νυν του σταυρού τυπον επί του εδάφους κατασκευάζοντας ορίζομεν αφορίζεσθαι." (Κανών ογ΄). Ερμηνεία του κανόνος στο Πηδάλιον (σελ. 283-284, έκδοσις Αστέρος, Αθήναι 1984).

Παρακαλώ θερμά τον εφημέριο του ναού του Αγίου Σπυρίδωνος αλλά και τους επιτρόπους να διαλύσουν πάραυτα και χωρίς καμιά αναβολή, "τα του πλάνου ένεδρα και σκάμματα", καταστρέφοντας τους σταυρούς που καλύπτουν ολόκληρο το δάπεδο της αυλής. Δεν κάνει να υβρίζει σε κάθε γιορτή και καθημερινή τόσος κόσμος το σύμβολο της σωτηρίας. Η παραμικρή αδιαφορία αγγίζει τα όρια της συναίνεσης και της συνενοχής. Δεν είπαμε να σπάσουν τόσες πλάκες. Ας τις βγάλουν κι ας τις αναδιατάξουν. Δεν πρόκειται για παρονυχίδα αλλά για θέμα πίστεως.