ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΕΥΛΟΓΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ π. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΔΟΧΕΙΑΡΙΤΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΟΥ π. ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΕΥΛΟΓΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ π. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ  ΔΟΧΕΙΑΡΙΤΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΟΥ π. ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση, παραθέσαμε το Β΄ Μέρος άρθρου του κεκοιμημένου Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου, Αρχιμανδρίτη Γρηγορίου, που επιγράφεται “ΓΙΑΤΙ ΕΝΑΣ ΑΣΚΗΤΗΣ ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΣΕ ΜΕΓΑΡΑ ΚΟΣΜΙΚΑ Β;”.

Το άρθρο του Αγίου Καθηγουμένου αναφέρεται εκτενώς στις κακοδοξίες που διατύπωσε ο π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός, αλλά και στο απαράδεκτον της παρουσίασης του βιβλίου του π. Εφραίμ Βατοπαιδινού στο Μέγαρο Μουσικής στην Αθήνα.

Τα ερωτήματα του Γέροντα Γρηγόριου για τις κακοδοξίες του π. Ιωσήφ του Βατοπαιδινού, ουδέποτε απαντήθηκαν, επειδή ο μ. Ιωσήφ διατύπωσε σωρεία σοβαρών αιρέσεων. Αλλά ποιος τολμά να τα βάλει με τους Βατοπαιδινούς;

Ο Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος μιλά με συγκεκριμένα παραδείγματα Καθηγητών πανεπιστημίου και επισκόπων, οι οποίοι συμφώνησαν οπωσδήποτε με τις επιφυλάξεις του για τις κακοδοξίες του π. Ιωσήφ. Δυστυχώς, όμως, επειδή η Ιερά Μονή Βατοπαιδίου επιχορηγεί τις εκδόσεις τους, δεν είχαν την παραμικρή διάθεση να αναιρέσουν δημόσια τις πλάνες του.

Η κατάσταση είναι πολύ πιο σοβαρή από ότι νόμιζε ο Γέροντας Γρηγόριος. Δεν είναι απλά τα τρία πρόσωπα που επισκέφθηκαν την Ιερά Μονή Δοχειαρίου που αρνήθηκαν να αναιρέσουν δημόσια τις πλάνες του π. Ιωσήφ. 

Η συμπερίληψη στις εκδόσεις της Μονής Βατοπαιδίου βιβλίων πολλών Καθηγητών πανεπιστημίου και η επιχορήγηση για την έκδοση πολύ περισσότερων βιβλίων, οδήγησαν σε πλήρη αφωνία την Ακαδημαική κοινότητα για τις πλάνες του π. Ιωσήφ. 

Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν υπάρχει ούτε ένας Καθηγητής πανεπιστημίου που τολμά να αναιρέσει τις κακοδοξίες του π. Ιωσήφ και δεν υπάρχει ούτε ένας Διδάκτωρ ή υποψήφιος Διδάκτωρ, που τολμά να δημοσιεύσει κάτι για τις κακοδοξίες του π. Ιωσήφ.

Αυτό φυσικά φανερώνει ανάγλυφα την θλιβερή κατάντια που ζούμε, αλλά και την ισχύ που έχουν τα Βατοπαιδινοαργύρια στα εκκλησιαστικά και θεολογικά μας πράγματα.

Στο Β΄ Μέρος του άρθρου του ο Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος καταπιάνεται με τις αιρέσεις του π. Ιωσήφ και καλεί τους επαίοντες να δώσουν απαντήσεις.

Μεταξύ άλλων αναφέρεται 

1.) στην κακοδοξία ότι δήθεν το ανθρώπινο πρόσωπο είναι ανώτερο από την χάρη του Θεού, 

2.) στην κακοδοξία για την δήθεν εμψύχωση του εμβρύου στον τρίτο μήνα της κυήσεως,

3.) στην άστοχη και στην πραγματικότητα αιρετική δογματικά χρήση θεολογικών όρων, κτλ..

Ας ελπίσουμε ότι θα υπάρξουν εγκρατείς και καταξιωμένοι θεολόγοι, οι οποίοι θα δώσουν ορθόδοξη απάντηση στα εύλογα ερωτήματα του μακαριστού Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου.

ΕΝΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΡΗΓΟΡΙΟ, ΗΓΟΥΜΕΝΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ

ΕΝΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΡΗΓΟΡΙΟ, ΗΓΟΥΜΕΝΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ

Του εκδότη και συγγραφέα κ. Δ. Σωτηρόπουλου

=====

Εκοιμήθη ο Γέροντας Γρηγόριος Δοχειαρίτης, ένας Αγιορείτης που πρόσφερε πολλά στο Μοναστήρι του και την Ορθοδοξία. Σίγουρα γι' αυτόν μπορούν να καταθέσουν τις εμπειρίες τους τα πνευματικά του παιδιά και όσοι τον γνώρισαν από κοντά. Επιτρέψτε μου, όμως, να σας αναφέρω ένα μικρό περιστατικό από την «γνωριμία» μου μαζί του. Και βάζω τη λέξη σε εισαγωγικά, γιατί ουδέποτε αξιώθηκα να τον συναντήσω από κοντά. «Γνωριστήκαμε» με έναν αρκετά περίεργο τρόπο, που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας:

Τέλη 2011 - Αρχές 2012. Έχει μόλις εκδοθεί το δεύτερο βιβλίο μου, το «Αγιορείτικο Προσκύνημα». Η χαρά μου είναι μεγάλη, καθώς επιτέλους, ένα από τα όνειρά μου, να κυκλοφορήσω βιβλίο με φωτογραφίες για τον αγαπημένο μας Άθωνα, πραγματοποιείται.

Στέλνω λοιπόν το βιβλίο, τιμής ένεκεν, στα Μοναστήρια του Αγίου Όρους. Από κάποια λαμβάνω απαντητικές επιστολές. Μία από αυτές, είναι και του Γέροντος Γρηγορίου.

Ανοίγω το φάκελο με αγωνία. Περιμένω καλά λόγια, αφού στο εξώφυλλο του βιβλίου απεικονίζεται η Ιερά Μονή Δοχειαρίου, ενώ υπάρχει και αναλυτική παρουσίασή της στις εσωτερικές σελίδες.

Μου έχει στείλει μια κάρτα, αντί για επιστολή. Είναι χειρόγραφη και μόλις την διαβάζω, στέκομαι αποσβολωμένος. Είμαι έκπληκτος και εξοργισμένος.

Τι μου έγραφε ο Γέροντας;

«Το βιβλίο σας δείχνει μια ασέβεια προς το Άγιον Όρος. Θα έπρεπε να γράφετε "Ιερά" μπροστά από το όνομα κάθε Μονής, αλλά εσείς δεν το κάνατε. Φαίνεται ότι δεν σέβεστε τους μοναχούς και το Περιβόλι της Παναγίας μας».

Αυτά είναι όσα θυμάμαι, γιατί δυστυχώς δεν κράτησα την κάρτα, αλλά από τα νεύρα μου την πέταξα κατευθείαν.

Γιατί τα έγραφε αυτά ο Γέροντας; Διότι, όντας άπειρος, είχα αναφέρει τα Μοναστήρια στην αρχή κάθε κεφαλαίου σκέτα ως «Μονή» και όχι «Ιερά Μονή». Αυτό δεν άρεσε - δικαίως - στον Γέροντα και θέλησε να με συνετίσει.

Ήμουν, όμως, έξαλλος. «Μα είναι δυνατόν, από όλο το βιβλίο να βρήκε μόνο αυτό;», σκέφτηκα. 

Πραγματικά ο Γέροντας, δεν έγραφε τίποτα άλλο, ούτε για το περιεχόμενο, ούτε καν για το εξώφυλλο, που έδειχνε το Μοναστήρι του.

Αισθανόμουν προσβεβλημένος, επειδή με είχε αποκαλέσει...ασεβή! Ετοιμάστηκα να του απαντήσω με οργή «για να τον βάλω στη θέση του». Ευτυχώς, αυτή την απάντηση δεν την έστειλα ποτέ. Όμως, η πίκρα για τη συμπεριφορά του Γέροντος έμεινε μέσα μου για χρόνια. Μάλιστα, ενώ επισκεπτόμουν 2 φορές το χρόνο το Άγιον Όρος, απέφευγα να προσκυνήσω στο Δοχειάρι εξαιτίας αυτού του γράμματος! Τόσο πολύ με είχε ενοχλήσει…

Όσο πέρναγαν τα χρόνια και βλέποντας τον αγώνα του Γέροντος για διάφορα θέματα, τόσο καταλάβαινα πως ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ στις δριμείες παρατηρήσεις του «εναντίον» μου. Ναι, είχε δίκιο! Γιατί, κάποιες φορές, χρειάζεται να «ταρακουνάμε» κάποιον για να διορθωθεί. Κι εκτός των άλλων, ο Γέροντας πάντα ήταν αυθόρμητος, πηγαίος, σκληρός ίσως στις εκφράσεις του, όμως, εξίσου καθαρός, τίμιος και ευθύς. Με λίγα λόγια, από τους ανθρώπους που δεν πρέπει να φοβόμαστε, ακόμα κι αν μας ενοχλούν καμιά φορά. Αλλοίμονο σε όσους είναι εγευνέστατοι και «με το σας και με το σεις», αλλά οι πράξεις τους δεν συμβαδίζουν με τα λόγια τους.

Περιττό να πω ότι στις επόμενες εκδόσεις για τα ελληνικά Μοναστήρια, μπήκε απαρέγκλιτα το «Ιερά» μπροστά στο όνομα κάθε Μονής. Μάλιστα, σκέφτομαι συχνά αυτό το περιστατικό, κάθε φορά που εκδίδω κάποιο νέο σχετικό βιβλίο.

Επισκέφθηκα την Ιερά Μονή Δοχειαρίου πριν 2 χρόνια περίπου. Δεν μπόρεσα να δω τον Γέροντα, παρότι το ήθελα πολύ. Αξιώθηκα να πάρω την ευχή του τηλεφωνικά, μιλώντας μαζί του για κάποιο άλλο θέμα. Εδώ να σημειώσω ότι μου έκανε εντύπωση πως απαντούσε ο ίδιος στα τηλέφωνα και όχι κάποιος άλλος καλόγερος. Επίσης, οι προσκυνητές του Μοναστηριού έβλεπαν ίσως με απορία, πόσο σκληρά εργάζονταν οι μοναχοί με μπροστάρη τον Γέροντα και πόσο επιμελείς ήταν και στα λατρευτικά τους καθήκοντα. Αξέχαστη θα μου μείνει μια Αγρυπνία εκεί, όσο και οι καθημερινές Παρακλήσεις μπροστά στην θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Γοργοϋπηκόου.

Γέροντα, Καλό Παράδεισο...!

ΓΕΝΝΑΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ ΣΕ ΑΗΘΗ ΕΠΙΘΕΣΗ

ΓΕΝΝΑΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ ΣΕ ΑΗΘΗ ΕΠΙΘΕΣΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ο καθένας δικαιούται να έχει τις αντιρρήσεις του για τα γλαφυρά και γενναία κείμενα που γράφει ο Ηγούμενος της Ι. Μ. Δοχειαρίου Αγίου Όρους Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος.

Αυτό που κανείς, όμως, δεν μπορεί να αρνηθεί είναι το γεγονός ότι ο Άγιος Καθηγούμενος είναι δόκιμος χειριστής του λόγου που δεν διστάζει να πει τα πράγματα με το όνομά τους.

Δεν μπορούμε, ίσως, πάντοτε να συμμεριστούμε 100% τις απόψεις του, αλλά κανένας έντιμος άνθρωπος δεν μπορεί να παραγνωρίσει το γεγονός ότι ο Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος μιλά με παρρησία χωρίς να φοβάται να συγκρουστεί με όλους -ακόμη και με “τους δοκούντας στύλους είναι”- για να καταθέσει τη μαρτυρία του.

Η ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΜΦΙΛΕΚΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ

_________

Πρόσφατα ο Πανοσιολογιώτατος Καθηγούμενος είπε ορισμένες πικρές αλήθειες για την εκκοσμίκευση του Αγίου Όρους. Αλήθειες παγκοίνως γνωστές που οι πολλοί κρύβουν κάτω από το χαλί με τη δικαιολογία ότι το Άγιον Όρος είναι η Ακρόπολη της Ορθοδοξίας και γι’ αυτό δεν πρέπει να επισημαίνουμε τα όποια προβλήματα παρουσιάζονται στον Άθωνα για να μη σκανδαλιστεί ο κόσμος.

Συγκεκριμένο εκκλησιαστικό πρακτορείο -ένα από τα πολλά που λαμβάνει, από συγκεκριμένη Μονή, “ευλογίες”- εξαπέλυσε δριμεία επίθεση εναντίον του Καθηγούμενου της Μονής Δοχειαρίου επειδή είπε κάποιες αλήθειες για την εκκοσμίκευση του Αγίου Όρους.

Ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ ΑΠΕΤΥΧΕ ΝΑ ΕΝΤΟΠΙΣΕΙ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ

_______

Η τραγική αλήθεια είναι ότι το άρθρο του Αγίου Καθηγουμένου είπε την πάσαν αλήθεια για την εκκοσμίκευση του Αγίου Όρους. Αλήθεια που ομολογούσε κατ' ιδίαν και ο Άγιος Παίσιος. 

Το μόνο πρόβλημα είναι ότι το άρθρο του Γέροντα της Δοχειαρίου δεν καταγράφει τις ευθύνες των είκοσι Μονών του Άθωνα για την κατάσταση που επικρατεί. 

Η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους δεν θέσπισε κανένα μέτρο για να περιορίσει την εκκοσμίκευση που παρατηρείται στις Μονές αλλά προπαντός σε κελλιά και δη σε ορισμένα κελλιά των Καρυών.

Αντί, όμως, να επισημανθεί αυτή η παράλειψη του άρθρου του Αρχιμανδρίτη Γρηγόριου, το συγκεκριμένο εκκλησιαστικό Πρακτορείο επιτέθηκε στον Άγιο Καθηγούμενο με ανοίκειους χαρακτηρισμούς και ύβρεις που σκοπό έχουν να κρύψουν την αδυναμία του συντάκτη του άρθρου να απαντήσει τις κατηγορίες του Ηγουμένου της Μονής Δοχειαρίου.

ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΗΣ ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ

_______

Επίσης! Η Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου -όπως γνωρίζει το Πανελλήνιο και επέκεινα- έχει καταστεί κέντρο εκκοσμίκευσης και επιχειρηματικός οργανισμός, που εξαγοράζει -με κάθε είδους εκδουλεύσεις- πολιτικούς, επισκόπους, φορείς, Πατριάρχες, δημοσιογράφους, Καθηγητές Πανεπιστημίων και ιστολόγους. Παράλληλα γελά ή και αγανακτεί το Πανελλήνιο με τα δήθεν “θαύματα” του πλανεμένου και θεομπαίκτη μοναχού Ιωσήφ Βατοπαιδινού, του Αρχιμανδρίτη της Μονής Βατοπαιδίου Εφραίμ και του Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιου Βατοπαιδινού.

Αφού, λοιπόν, όλοι κατάπιαν τη γλώσσα τους γι’ αυτά τα θέματα είναι ευχής έργον ότι ο Γέροντας Γρηγόριος ομολογεί, με παρρησία, την τραγική αλήθεια. 

Προσευχόμαστε να φωτίσει ο Θεός τον Άγιο Καθηγούμενο να θέσει, στα αρμόδια όργανα διοίκησης του Αγίου Όρους, τα προβλήματα που καταγράφει στο άρθρο του για να δρομολογηθούν πρακτικά μέτρα καταπολέμησης της εκκοσμίκευσης και της αχαλίνωτης θεομπαιξίας των Βατοπαιδινών.

Ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ ΝΑ ΘΕΣΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

_________

Παράλληλα αναμένουμε ο Πανοσιολογιώτατος να θέσει επιτακτικά, στα αρμόδια όργανα του Άθωνα, τις κακόδοξες αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης. 

Παρόλον ότι θα ήταν ευχής έργον να είχε συμβεί, δεν απαιτούμε από τον Ηγούμενο της Μονής Δοχειαρίου ή από τους άλλους Αγιορείτες Ηγουμένους να διακόψουν κατ' ανάγκην το μνημόσυνο του Πατριάρχη, αφού αυτό επαφίεται αποκλειστικά στη δική τους κρίση. 

Είναι αδιανόητο, όμως, το Άγιον Όρος να σιωπά ή να μιλά χλιαρά, χωρίς ομολογιακό φρόνημα, για την ανάγκη να αναθεωρηθούν οι κακόδοξες αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης ή να διώκει Αγιορείτες μοναχούς επειδή έκαναν χρήση του αναφαίρετου κανονικού δικαιώματος που έχουν να διακόψουν το μνημόσυνο του Πατριάρχη.

Παραθέτουμε, στη συνέχεια, την απάντηση του Αριχμανδρίτη Γρηγορίου:

“Μεγάλο εἶναι τὸ ὄνομα ποὺ ἔδωσες στὴν ἐφημερίδα ποὺ διευθύνεις. Ὅταν ὅμως τὸ βῆμα δὲν εἶναι ἀμερόληπτο, δὲν εἶναι ἀπροσωπόληπτο καὶ δὲν μένει ἀνεπηρέαστο ἀπὸ φίλους καὶ χρηματοδότες, τότε αὐτὸ δὲν εἶναι βῆμα, εἶναι βλῆμα, καὶ ἀφήνει θλίψη καὶ στενοχωρία στοὺς ἀνθρώπους ποὺ γαυγίζουν ἔξω ἀπὸ τὰ ἐξωμάντρια. Ἔτσι, ἐὰν κάτι προσβάλλη τοὺς φίλους σου καὶ τοὺς χρηματοδότες σου, δὲν θὰ τὸ ἀνεβάσης, θὰ τὸ ρίξης στὰ ἀζήτητα. Δὲν σὲ γνωρίζω προσωπικά, δὲν σκέφθηκα ποτέ μου νὰ ἐπηρεάσω βῆμα δημοσιογράφου, οὔτε γιὰ χάρη μου οὔτε γιὰ τοὺς φίλους μου• τὸ θεωρῶ μεγάλη προδοσία τῆς διακονίας καὶ τῆς προσφορᾶς μου στὸν κόσμο. Τὰ βάλεις-δὲν τὰ βάλεις τὰ μικρά μου κείμενα, δὲν μὲ κόφτει. Αὐτὰ ποὺ πιστεύω δὲν θὰ σταματήσω νὰ τὰ ἀντιλαλῶ στὸν κόσμο.

Δὲν μπαίνω στὴν προσωπικὴ ζωὴ κανενός. Γίνομαι ὁρμητικός, ὅταν ἀλλοιώνωνται οἱ θεσμοί, ὅπως εἶναι ὁ θεσμὸς τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ὁ ὀρθόδοξος ἀνατολικὸς μοναχισμὸς ὑπῆρξε πάντοτε ἀγροτικὸς καὶ ὄχι ἐπιχειρηματικός. Τὸ ἐπιχειρεῖν εἶναι ὀθνεῖο πρᾶγμα γιὰ τὸν ὀρθόδοξο μοναχισμό. Αὐτό, εἴτε κρυφὰ γίνεται εἴτε φανερά, ἐκφράζεται καὶ προδίνεται στὰ πρόσωπα τῶν μοναχῶν, ὅσο καὶ νὰ καμουφλάρωνται μὲ ὁράσεις καὶ ὀπτασίες καὶ δυσαπόδεικτες θαυματουργίες. Βλέπεις μέσα στὸ μάτι τοῦ μοναχοῦ, ὄχι τὰ σύμπαντα, ἀλλὰ τὸ ἐπιχειρεῖν, τὴν συναλλαγή. Ἐνῶ στὸ μάτι τοῦ ἁπλοῦ μοναχοῦ βλέπεις τὸ γραφικό: «πλοῦτος ἐὰν ῥέῃ, μὴ προστίθεσθε καρδίαν».

Εἶναι φοβερὸ καὶ τρομερὸ νὰ χρησιμοποιῆ ὁ μοναχὸς τὸν εὐπορισμὸ μὲ πρόφαση τὴν ἐλεημοσύνη καὶ ὄχι βέβαια στοὺς ἀναξιοπαθοῦντες, ἀλλὰ δοσίματα γιὰ νὰ ἐξασφαλίσουμε ὀπαδούς. ῾Υλικὰ τί ἄφησε ὁ Χριστὸς στοὺς Ἀποστόλους; Φτώχεια, εὐλογημένη φτώχεια. Αὐτὸς ὁ μεγάλος Βασιλιᾶς ἔκοψε μουρέλα γῆς, γιὰ νὰ δώση στοὺς μαθητές του; Δὲν εἶχε; Αὐτὸς βαστάει στὴν παλάμη του ὅλη τὴν κτίση. 

«Πορευθέντες…», τοὺς εἶπε, «καὶ νὰ μὴν ἔχετε στὸν δρόμο μήτε ραβδὶ στὸ χέρι σας μήτε πορτοφόλι». Εἶναι φοβερὸ νὰ τσεπώνουμε τὸν κάθε ἕνα, γιὰ νὰ μᾶς πῆ πόσο καλοὶ εἴμαστε καὶ πόσο σπουδαῖοι! Τὰ φακελάκια τὰ καταραμένα κατέστρεψαν τὴν ἰατρική, κατέστρεψαν τὴν ἱερατικὴ ζωή, κατέστρεψαν τὴν ἀληθινὴ ἀποστολὴ τῶν ὑπουργῶν μέσα στὴν Ἑλλάδα. Αὐτὸ τὸ τρισκατάρατο φακελάκι πρέπει νὰ συνεχίζεται;

Ἀβάστακτα εἶναι αὐτὰ ποὺ εἰσῆλθαν μέσα στὸν μοναχικὸ θεσμό. Ἔχουμε πλούσιους κελλιῶτες μὲ τὸ πρόσχημα τῆς προσευχῆς κι ἔτσι τὰ ἐργόχειρα, ἀρχαία παράδοση μέσα στὸν μοναχισμό, ἐξέλιπαν. Ποῦ εἶναι οἱ φανοποιοί; Ποῦ εἶναι οἱ ραφτάδες; Ποῦ εἶναι οἱ μπαλλωματῆδες; Ποῦ εἶναι οἱ παπουτσῆδες; Ὅλα πρέπει νὰ ἔρθουν ἀπ᾽ ἔξω. Καλόγερε, μὴ χαχανίζης μὲ αὐτὰ ποὺ ἀκοῦς ἢ διαβάζεις. Τὸ Ὄρος εἶχε καὶ ἀργυροχόους, εἶχε καὶ μπρουντζοκατασκευαστές, ἔκαναν καὶ καμπάνες, ἔπλεκαν καὶ φανέλλες καὶ κάλτσες, ἔφτιαχναν καὶ σκούφους. Τώρα τί φτιάχνεται στὸ Ἅγιον Ὄρος; 

Ὅταν παλαιότερα εἶχα τὸ φῶς μου, πήγαινα ἐπίσκεψη στὰ κελλιὰ καὶ τὸ πρῶτο ποὺ τοὺς ρωτοῦσα: «Τί ἐργόχειρα κάνετε;». Τώρα… «πορτοκαλάδα θέλετε ἢ χυμὸ ἀπὸ φροῦτα;» Λὲς καὶ στέρεψαν οἱ πηγὲς τοῦ Ἄθωνα καὶ δὲν μᾶς δίνουν πιὰ δροσερὸ νερό. Δούλευε καὶ ἡ τσάπα τοῦ μοναχοῦ, ὄχι μόνον στὸν κῆπο του, ἀλλὰ καὶ στὸ μεροδούλι. Ἀμφιβάλλω ἂν θὰ βρῆς σὲ κελλὶ τσάπα, τσεκούρι ἢ κασμᾶ. Κινητό, ταξὶ καὶ φιγούρα.

Δὲν θίγω κανένα. Θυμᾶμαι τὰ περασμένα καὶ κλαίω καὶ θρηνῶ καὶ ὀδύρομαι. Στὴν Μονὴ Λογγοβάρδας στὸν νέο ποὺ προσήρχετο στὸν μοναχισμό, τοῦ ἔδιναν κομποσχοίνι, Ψαλτήρι, Ὡρολόγιο καὶ τσάπα. Ὁ γέροντας Φιλόθεος, μέχρι τελευταῖα, εἶχε τὴν τσάπα του πίσω ἀπὸ τὴν πόρτα του. Τώρα, τί μπορεῖ νὰ βρῆ κανεὶς πίσω ἀπὸ τὴν πόρτα τοῦ μοναχοῦ;

Ἀξιότιμε κύριε διευθυντὰ τοῦ Βήματος Ὀρθοδοξίας, λὲς ὅτι ἔρχεσαι στὸ Ἅγιον Ὄρος, ἀλλὰ ἐγὼ ὁ ἀφανὴς μοναχὸς σοῦ λέγω ὅτι δὲν ἦρθες ποτέ. Ἔλα μιὰ φορὰ εὐλαβὴς προσκυνητὴς καὶ δὲν χρειάζεται νὰ ἔρθης ἄλλη φορά. Τὸ «περᾶστε-περᾶστε» καὶ τὸ «ἀπὸ δῶ ὁ κύριος τάδε καὶ ἀπὸ κεῖ ὁ κύριος τάδε» καὶ τιμητικὴ θέση στὸν ὑπουργὸ στὴν ἐκκλησία καὶ στὴν τράπεζα, ὅσο ρεμάλι καὶ νὰ εἶναι, εἶναι μνῆμα καὶ γιὰ τὸν μοναχὸ ποὺ τὸ λέει καὶ γι᾽ αὐτὸν ποὺ ὑποδέχεται.

Καημένε διευθυντὰ τοῦ Βήματος Ὀρθοδοξίας, μαντρωμένο σὲ ἔχουνε καὶ σὲ παντρεύουν κάθε μέρα μὲ ὅσες ἐσὺ δὲν ἐπιθυμεῖς οὔτε νὰ τὶς δῆς. Ἐλευθέρωσον σεαὐτὸν καὶ ὅλους ὅσοι σὲ διαβάζουν καὶ σὲ ἀκροάζονται.

Ὅσο ζῶ θὰ τραβῶ τὶς λαμαρίνες ἀπὸ τὸν φοῦρνο, νὰ μὴ καρβουνιάσουν τὰ πάντα. Κλείνω μὲ τὴν προσευχή: «Ἐπίβλεψον ἐπ᾽ ἐμὲ καὶ ἐλέησόν με».

ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΑΓΝΩΡΙΣΤΟΥΣ

ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΑΓΝΩΡΙΣΤΟΥΣ

                                                     

Του Β. Χαραλάμπους

=====

Τ’ ανηφορικό λιθόστρωτο

στο Δοχειαρίτικο αυλόγυρο

τα λιγοστά σκαλοπάτια

προσμετρούν τον άλλο ανασασμό

ίσαμε το το ξύλινο προστώον

κατάμπροστα στο αρχονταρίκι.

Διαλάλημα κείνη η ορμήνεια

τ’ Αθωνίτη Αγίου Αθανασίου

στο αρχαίον εκείνο τυπικόν

που ξηγά δέκα τόσους αιώνες ακόμα

«ίνα προσδέχονται αδελφούς αγνωρίστους»

*«ίνα προσδέχονται αδελφούς αγνωρίστους» (από αγιορείτικο έγγραφο)