Showing posts with label ΔΟΣΙΘΕΟΣ ΤΑΤΑΡΝΗΣ. Show all posts
Showing posts with label ΔΟΣΙΘΕΟΣ ΤΑΤΑΡΝΗΣ. Show all posts

Friday, December 22, 2017

“Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ”



“Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ”

Του Πορφυρίτη
=====

Εἶναι τουλάχιστον, ἄξιος προβληματισμοῦ, ὁ τρόπος σκέψης καί γραφῆς κάποιων συνανθρώπων μας, καί προκαλεῖ λογικά ἐρωτηματικά στούς καλοπροαίρετους ἀναγνῶστες. Διαβάζουμε: «Συμπληρώθηκαν ‘‘Χάριτι Θεοῦ’’ 26 συναπτᾶ ἔτη ἀπό τῆς ἐκλογῆς τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου Α΄ (1991) στόν μαρτυρικό Ἀποστολικό, Πατριαρχικό καί Οἰκουμενικό Θρόνο τῆς Μητρός Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Κωνσταντινουπολίτιδος Ἐκκλησίας».

Μέ ἀφορμή τό εὐλογημένο αὐτό γεγονός γιά ὁλόκληρο τόν Ὀρθόδοξο κόσμο ἀναδημοσιεύουμε κάποια ἰδιαίτερα χαρακτηριστικά ἀποσπάσματα ἀπό τό πόνημα τοῦ λογίου Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμ. π. Δοσιθέου, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Τατάρνης Εὐρυτανίας, ὑπό τόν τίτλο: «Θέλω νά πιῶ ὅλο τόν Βόσπορο». Τά ἀποσπάσματά αὐτά σκιαγραφοῦν ἐν πολλοῖς ἄγνωστες γιά τόν πολύ κόσμο πτυχές τῆς προσωπικότητος τοῦ Πρωτοθρόνου Πρωτεπισκόπου τῆς Ὀρθοδοξίας, Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου Α΄.

Τό τρίτο πραγματικό γεγονός ἀφορᾶ τήν σθεναρή στάση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου ἔναντι τῆς Παπικῆς Οὐνίας. Τό περιστατικό ἔχει ὡς ἐξῆς: ‘‘Τό 1995 συνέβη ἕνα συνταρακτικό γεγονός πού οὔτε στά «ψιλά» τῶν ἐφημερίδων δέν πέρασε: Μόλις χθές διέρρευσε ἡ πληροφορία πώς τήν τελευταία στιγμή ἀπεφεύχθη σοβαρό ἐπεισόδιο κατά τή διάρκεια τῆς ἐπίσημης συνάντησης τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μέ τόν Πάπα Ἰωάννη- Παῦλο Β΄ στόν Καθεδρικό ναό τοῦ Ἁγίου Πέτρου, τήν 29 Ἰουνίου.

Τήν ἡμέρα αὐτή καί κατά τήν διάρκεια ἐπίσημης λειτουργίας, στήν ὁποία παρίστατο ὁ Πατριάρχης, εἶχε προγραμματισθεῖ νά δοθεῖ ἀπό τά χέρια τοῦ Πάπα σέ τριάντα Παπικούς Ἀρχιεπισκόπους τό Pallium, τό μάλλινο ὕφασμα, τό ὁποίο τούς διακρίνει ἀπό τούς ἄλλους ἐπισκόπους.

Τελικά ἐδόθη στούς 29. Ὁ τριακοστός τό παρέλαβε ἀπό τόν Πάπα τήν προηγούμενη ἡμέρα, κατά τήν διάρκεια ἰδιωτικῆς τελετῆς. Ἐπρόκειτο περί τοῦ οὐνίτου Judson Michall Procyk, Ἀρχιεπισκόπου στό Πίτσμπουργκ τῶν ΗΠΑ. Ὁ Πατριάρχης εἶχε τήν πρόνοια νά ζητήσει τόν κατάλογο τῶν 30 Ἀρχιεπισκόπων καί ὅταν διεπίστωσε ὅτι μέσα σ’ αὐτόν περιλαμβανόταν καί ὁ ὡς ἄνω οὐνίτης δήλωσε κατηγορηματικά ὅτι θά ἀποχωρήσει τῆς τελετῆς. Κατόπιν αὐτοῦ ὁ Πάπας ὑποχώρησε καί ἡ τελετή διεξήχθη ὁμαλά’’» [1].

Ὁ Πρωτοπρεσβύτερος  Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος, γράφει[2] γιά «de facto ἀναγνώριση τῆς Οὐνίας παρὰ τὶς λεκτικὲς καταδίκες» ἀπό τό Πατριαρχεῖο, καί τό τεκμηριώνει μέ τά ἐξῆς παραδείγματα: «Φαναριώτικα “κατορθώματα” μὲ τοὺς Οὐνίτες, γιὰ νὰ ἐπιβεβαιωθεῖ τραγικὰ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Αὐστραλίας Στυλιανὸς ὅταν ἒγραψε ὅτι οἱ Ὀρθόδοξοι «καταντήσαμε Οὐνίτες»:

α) ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἐπέδωσε ἅγιο Ποτήριο στὸν Οὐνίτη πρώην “Ἀρχιεπίσκοπο” ἐν Ἀθῆναις  Δημήτριο Σαλάχα, ἐπὶ τῇ ἐκλογῇ του[3] (!),  ἐνῶ ἀπέστειλε εὐχαριστήριο ἐπιστολὴ στὸν Οὐνίτη “Ἀρχιεπίσκοπο” Οὐκρανίας γιὰ τὶς εὐχές του γιὰ εὐόδωση τῶν ἐργασιῶν τῆς Πανορθοδόξου! Τὸ Πατριαρχικὸ εὐχαριστῶ ἦρθε μετὰ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης ποὺ κατὰ τὰ ἄλλα… κατεδίκασε τὴν Οὐνία…

β) Ὁ Μητρ. Προύσης Ἐλπιδοφόρος κατὰ τὴ διάρκεια “ἀρχιερατικῆς Λειτουργίας” Οὐνιτῶν στὴν Ἰταλία (25.10.2015) ἀπήγγειλε τὸ «Πιστεύω», ἀντάλλαξε λειτουργικὸ ἀσπασμὸ μὲ τὸν οὐνίτη “ἐπίσκοπο” καὶ τὸν ἄκουσε στὴ Μ. Εἴσοδο  νὰ μνημονεύει τοῦ «πάπα Φραγκίσκου καὶ τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου». Στὸ τέλος, ὁ κ. Ἐλπιδοφόρος ἀπὸ Ὡραίας Πύλης στὴν προσφώνησή του πρὸς τὸν Οὐνίτη “ἐπίσκοπο” εἶπε τὰ ἑξῆς ἀδιανόητα γιὰ Ὀρθόδοξο ἐπίσκοπο: «Σήμερα ἔγινε μεγάλη χαρὰ στὸν οὐρανό, καὶ οἱ Ἄγγελοι ἀνέβαιναν καὶ κατέβαιναν μὲ τὰ φτερά τους, πετώντας πάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια μας! Γιατὶ ἀκόμη μία φορὰ ἡ Κωνσταντινούπολη, ἡ μητέρα μας Ἐκκλησία, τὸ Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο, ὁ Παναγιώτατος Πατριάρχης μας κ. Βαρθολομαῖος, ἔστειλε στὰ παιδιά του τὰ ἀγαπημένα, σὲ σᾶς ὅλους, ἕνα Ἱεράρχη τῆς Κωνσταντινούπολης. (Δὲν ἀκούγεται  εὐκρινῶς) … χρησιμοποιοῦμε δύο Πατέρες μας, τόν πάπα Φραγκίσκο καὶ στὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, ὁ Θεὸς νὰ τοὺς δίδει ὑγεία, νὰ τοὺς δίδει χρόνια πολλά, γιὰ νὰ μᾶς καθοδηγοῦν, ὅλους μας, στὸ δρόμο τῆς σωτηρίας καὶ τῆς ἀγάπης! Τὴν χαρά μας αὐτὴ τὴν ὀφείλομε καὶ στὴν ἀδελφικὴ πρόσκληση τοῦ θεοφιλεστάτου ἀδελφοῦ, τοῦ ἀγαπημένου Ἐπισκόπου Μύρων κ. Δονάτου, ὁ ὁποῖος ποιμαίνει αὐτὴν τὴν ἐπαρχία σὰν ἄγγελος Κυρίου[4]».

Τί συμβαίνει τελικά, τό ἀγαπητό μας Πατριαρχεῖο, καταδικάζει τήν οὐνία ἤ τήν ἐπιδοκιμάζει; Ἄς μᾶς ἀπαντήσει κάποιος χριστιανός, πού δέν εἶναι «ἀνίερος φαναριομάχος»[5]! Ἡ ἐπιστήμη σηκώνει τά χέρια ψηλά...! Ἤ ὁ γυαλός εἶναι στραβός, ἤ κάποιοι στραβά ἀρμενίζουν!

Ὁ ὑπερβολικός ἐγκωμιασμός τοῦ «Πρωτοθρόνου Πρωτεπισκόπου τῆς Ὀρθοδοξίας», καταλήγει στό συμπέρασμα, ὅτι «ἄνθρωπος πού προσεύχεται δέν προδίδει τήν πίστη του»(!!!) καί ἡ ἀπόδειξη; Ὅτι  «γονατίζει καί προσεύχεται!»[6]!!!

ΣHMΕΙΩΣΕΙΣ:
[1] Ἰωάννου Ἐλ. Σιδηρᾶ,  «Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ»,http://fanarion.blogspot.gr/2017/12/blog-post_78.html
[2] Πρωτοπρ. Ἀναστασίου Γκοτσόπουλου, «Τὸ Ἅγιο Ὅρος καὶ ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης. Παρατηρήσεις στό ἀπό 17/30.6.2017 ‘‘Μήνυμα τοῦ Ἁγίου Ὄρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου’’»,http://aktines.blogspot.gr/2017/07/173062017.html
[3] ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ, ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ: «Τήν ἐνέργεια τοῦ νῦν Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου νά προσφέρει στόν Οὐνίτη «ἐπίσκοπο» τῶν Ἀθηνῶν κ. Δημήτριο Σαλάχα τόν Μάϊο τοῦ 2008 ἕνα ἅγιο Ποτήριο ὡς συμβολικό δῶρο,  μέ τό ὁποίο ἀποδεικνύει στήν πράξη, ὅτι ὄχι μόνο ἀμνηστεύει ἀλλά καί πανηγυρικά ἀναγνωρίζει τήν Οὐνία.», Βλ. τό δημοσίευμα τῆς ἐφημερίδος Ἐλεύθερος Τύπος,  26.5.2008,http://www.katanixis.gr/2014/04/blog-post_5280.html,
5] Ἰωάννου Ἐλ. Σιδηρᾶ,  «Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ», http://fanarion.blogspot.gr/2017/12/blog-post_78.html
[6] Ἰωάννου Ἐλ. Σιδηρᾶ,  «Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ... «Γράφει λοιπόν ὁ π. Δοσίθεος: ‘‘…Βρέθηκα ἀρκετές φορές πίσω ἀπό τόν Πατριάρχη καί εἶδα καί τά τακούνια καί τίς σόλες ἀπό τά παπούτσια του. Πού σημαίνει ὅτι γονατίζει καί προσεύχεται. Καί ἄνθρωπος πού προσεύχεται δέν προδίδει τήν πίστη του’’».

Thursday, May 26, 2016

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΤΑΤΑΡΝΗΣ ΔΟΣΙΘΕΟΥ


ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΤΑΤΑΡΝΗΣ ΔΟΣΙΘΕΟΥ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού
=====

Ανέγνωσα με προσοχή αυτά που αναφέρει στο ιστολόγιο ΑΜΗΝ ο Καθηγούμενος της Ι. Μονής Παναγίας της Τατάρνης Αρχιμ. Δοσίθεος. Ξιφουλκεί λαύρος ο Γέροντας κατά των «υπερορθοδόξων, ζηλωτών, στερεοελλαδιτών». Όλοι αυτοί, πάλι κατά το Γέροντα, «ουδέν καλόν ευρίσκουσιν εις τας ενεργείας του Πατριαρχείου». 

Ο π. Δοσίθεος συγχέει δύο κατηγορίες ανθρώπων: τους αντιοικουμενιστές με τους δεδηλωμένους εχθρούς του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι οι αντιοικουμενιστές σέβονται, τόσο τον θεσμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου όσο και τη σταυρωμένη Μεγάλην του Χριστού Εκκλησίαν.  Όμως αυτό δεν εμποδίζει τους καλώς φρονούντας να αντιμάχονται πάσαν εκτροπήν εκ της Ορθοδόξου πίστεως, όπως συμβαίνει δυστυχώς στις μέρες μας. 

Εντυπωσιακοί, γλαφυροί και υψηλοί είναι οι λόγοι του καλλιεπούς Αρχιμανδρίτου υπέρ της Ορθοδοξίας, της οποίας, με χάρη περισσή, πλέκει το εγκώμιον. Όμως να μας επιτρέψει να μη συμμερισθούμε τα πιο κάτω: «Ο λαός του Θεού, η Ρωμιοσύνη, εμπιστεύεται πλήρως την δεξιάν οιακοστροφίαν του Οικουμενικού Πατριάρχου της ιεράς ολκάδος». Δεν αντελήφθη ο Γέροντας Δοσίθεος τις κατ’ επανάληψιν συμπροσευχές του Παναγιώτατου και των μετ’ αυτού μετά πλειάδος αιρετικών και κακοφρόνων; Δεν περνάει μέρα που να μην προκαλέσουν την αυτοσυνειδησίαν των Ορθοδόξων κι αυτός βλέπει ότι όλα βαίνουσι καλώς; Δεν άκουσε τι έγινε στην Πόλη, κατά την υποδοχή του αιρεσιάρχου Πάπα στις 29.11.2014; 

Οφείλει να γνωρίζει ο Γέροντας ότι οι «σκοπίμως συγχέοντες οικουμενικότητα και οικουμενισμόν» είναι οι οικουμενιστές, οι οποίοι ανερυθριάστως, προκλητικότατα και «γυμνή κεφαλή» ονομάζουν, από του 1993 (Συμφωνία του Μπαλαμάντ), τον εκπεσόντα της αληθείας Παπισμόν «αδελφήν Εκκλησίαν της πρεσβυτέρας Ρώμης». 

Αναφέρει επίσης ο Αρχιμανδρίτης Δοσίθεος: «Τα όσα λέγονται και γράφονται περί της Πανορθοδόξου Συνόδου υπερβαίνουσι τα λύματα των οχετών…» Και «άμα τω ακούσματι αυτής της Συνάξεως ήρξαντο … λέγοντες μη φαγείν μήτε ποιείν εως αν ματαιώσωσι την Σύνοδον». Ομολογουμένως το λεξιλόγιο αυτό δεν περιποιεί τιμήν εις ουδένα και δη εις κληρικόν. Λυπούμαστε εκ μέρους του. Όλα όσα γράφτηκαν κατά της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, μετά τη δημοσιοποίηση των θεμάτων που θα την απασχολήσουν, γράφτηκαν με πόνο ψυχής, από επισκόπους, καθηγητές κι όχι μόνο, διότι πάνε οι οικουμενιστές να μετατρέψουν σε «Εκκλησίες» τους παντοειδείς  αιρετικούς, Παπικούς, Προτεστάντες, Μονοφυσίτες (ίδε αρθρο 6 της Συνάξεως των Προκαθημένων του Σαμπεζύ), ενώ οι Σύνοδοι στην Εκκλησία πολεμούσαν και καταδίκαζαν τους αιρετικούς, αν αυτοί επέμεναν στις αντιχριστιανικές τους απόψεις. Άρα είναι άνω ποταμών και εν ταυτώ ατυχέστατη, η παρομοίωση των αντιοικουμενιστών με τους Εβραίους που κυνηγούσαν μανιωδώς και επεδίωκαν να φονεύσουν τον Απ. Παύλο (Πραξ. κβ΄ 23). 

Τέλος λόγου. Οι μοναχοί αείποτε ευρίσκονταν στην πρώτη γραμμή, υπερασπίζοντας την αλήθεια της πίστεως. Γιατί, Άγιε Καθηγούμενε, εσείς δεν ακολουθείτε τη φιλόθεη και θεοφιλή αυτή πορεία;