ΦΙΛΙΠΠΙΝΕΣ, ΝΕΟΙ ΠΡΟΣΗΛΥΤΟΙ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΕΣ

ΦΙΛΙΠΠΙΝΕΣ, ΝΕΟΙ ΠΡΟΣΗΛΥΤΟΙ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΕΣ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι στις Φιλιππίνες, την πολυάνθρωπη, νησιωτική χώρα της Ασίας, υπήρχαν μερικές ορθόδοξες κοινότητες, που υπάγονταν στην Ι. Μητρόπολη Χονγκ-Κονγκ του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Προσφάτως οι Ρώσοι έφτιαξαν στη χώρα δικές τους κοινότητες, υπαγόμενες στο Πατριαρχείο της Μόσχας. Οι τελευταίες ειδήσεις αναφέρουν ότι  το Πατριαρχείο Αντιοχείας και συγκεκριμένα η Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας και Ν. Ζηλανδίας δέχθηκε πρόσφατα στους κόλπους της κοινότητες  αποστασιοποιημένων Παπικών («Καθολικό πατριαρχείο της Ανατολής»)  και Προτεσταντών («Ευαγγελικών»). Οι αντιπρόσωποί τους, όπως μας πληροφορεί μια επιστολή του Αρχιεπισκόπου Παύλου (του Πατριαρχείου Αντιοχείας), κατέληξαν σε συμφωνία με το Πατριαρχείο Αντιοχείας ώστε να γίνουν δεκτοί στην Ορθόδοξη Εκκλησία πλέον των τριάντα κληρικοί με το ποίμνιο τους. Το Πατριαρχείο αυτό θα αναλάβει την εκπαίδευση και ακολούθως τη χειροτονία τους. Αυτοί προέρχονται από το νησί Λουζόν των Φιλιππινών (4 ενορίες), Βιζάγιας, Μιντανάο, που είναι επίσης νησιά των Φιλιππινών, από μία ενορία και τέλος μια ενορία από το νησί Βανουάτου της Πολυνησίας. 

Χωρίς ίχνος αμφιβολίας το γεγονός της εισόδου στην Εκκλησία τόσον ανθρώπων μας χαροποιεί και μας ευφραίνει τα μέγιστα. Αν «χαρά μεγάλη γίνεται εν ουρανώ επί ενί αμαρτωλώ μετανοούντι» πόση πρεπει να είναι η χαρά για τόσους άδελφούς μας που μπαίνουν στην Εκκλησία εγκαταλείποντας τις αιρέσεις! 

Από την άλλη σκέφτομαι τι θ’ απογίνει με το ακανθώδες πρόβλημα της Διασποράς. Αντί να βαίνει προς λύσιν σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες και τα εκκλησιαστικά θέσμια, δυστυχώς μάλλον περιπλέκεται επικίνδυνα, αν θυμηθούμε την εισήγηση του Σεβασμιωτάτου Αμερικής κ. Δημητρίου στη Σύναξη των Αρχιέρεων του Οικουμενικού Θρόνου 28.8-2.9. ε.έ. 

Γιατί, λοιπόν, σχίζει τα ιμάτιά του το Πατριαρχείο Αντιοχείας, που έφτασε στο σημείο να διακόψει την κοινωνία με το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων για το … Κατάρ; Κι η εν λόγω αντίφαση αγγίζει τα όρια του τραγικού, άμα σκεφτούμε ότι το εν λόγω Πατριαρχείο πλευρίζει επικίνδυνα τις αιρετικές ομάδες των Ουνιτών της Συρίας αλλά και τους Μονοφυσίτες Ιακωβίτες.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΣΗΡΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΣΜΟ ΤΩΝ "ΕΚΟΥΣΙΩΝ" ΣΤΑΥΡΩΣΕΩΝ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΠΙΝΕΖΩΝ

ΤΟ ΟΛΙΣΘΗΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗΣ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΤΩΝ ΠΑΠΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

(Σχολιασμός και για το νοσηρό συναισθηματισμό, των “εκουσίων” σταυρώσεων Παπικών στις Φιλιππίνες)

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Ο συναισθηματισμός των Παπικών ένεκα του ολισθήματος της εκκοσμίκευσης, μετά την αποκοπή αυτών από τη Μία Αγία Εκκλησία, έχει παρεισφρύσει  στη ζωγραφική και τη μουσική που χρησιμοποιούν στους ναούς των.

Ακούοντας κανείς το «Αλληλούϊα» του Χαίντελ και συγκρίνοντάς το με τον τρόπο που ψάλλεται στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αντιλαμβάνεται ευκόλως τη διαφορά. Ταπεινά ο Ορθόδοξος, με την αρμόζουσα παρασημαντική ευπρέπεια, δοξολογεί τον υπέρ ημών Παθόντα και Ταφέντα και Αναστάντα Κύριο.  

Αν δει κανείς ένα πίνακα ζωγραφικής της Σταύρωσης, σε ναό των Παπικών, με τη νατουραλιστική εικαστική παρουσίαση και τα συγκρίνει με την Ορθόδοξη εικονογράφηση, θα διαπιστώσει ότι η Ορθόδοξη Αγιογραφία, έχει το θεολογικό βάθος που κουβαλά η Ορθόδοξη Πατερική Παράδοση.

Ο συναισθηματισμός των Παπικών ένεκα του ολισθήματος της εκκοσμίκευσης, έχει παρεισφρύσει δυστυχώς και σε αυτό τον τρόπο εορτασμού των Αγίων Παθών, με αποκορύφωμα νοσηρού συναισθηματισμού, το γεγονός των “εκουσίων” σταυρώσεων ανθρώπων στις Φιλιππίνες, τη χώρα που έχει τους περισσότερους Παπικούς. Το αποτρόπαιο και οδυνηρό αυτό γεγονός πραγματοποιείται δυστυχώς κάθε χρόνο, με μόνο καρπό τη λύπη και τον αποτροπιασμό για τη συναισθηματική κατάντια. Αρκεί ο σωτήριος οδυρμός της μετανοίας και ο δοξολογικός χαρακτήρας της μεγάλης ευχαριστίας για την άφατο Αυτού οικονομία, για τον εορτασμό των  Αγίων Παθών.

«Επί τω οδυρμώ νυν προσθήσωμεν οδυρμόν», οδυρμόν  για τις αμαρτίες του ο καθένας. Για τούτο ψάλλομε «Ρύπον πάντα εμπαθή απωσάμενοι». «Φθάσαντες πιστοί, το σωτήριον Πάθος, Χριστού του Θεού, την άφατον αυτού μακροθυμίαν δοξάσωμεν, όπως τη αυτού ευσπλαχνία, συνεγείρη και  ημάς, νεκρωθέντας τη αμαρτία, ως αγαθός και φιλάνθρωπος», ψάλλομε εις τα Στιχηρά Ιδιόμελα των Αίνων της Αγίας και Μεγάλης Δευτέρας.

Ο αντιλαμβανόμενος Ορθοδόξως τα σωτήρια Πάθη, ψάλλει αυτό που ψάλλομε στην Εκκλησία μας: «Φιλάνθρωπε Χριστέ ο Θεός, των πταισμάτων δώρησαι την άφεσιν, τοις προσκυνούσιν εν πίστει τα άχραντα Πάθη σου». Εις το Τροπάριον της Προφητείας ψάλλομε «Εν ψυχή συντετριμμένη προσπίπτομέν σοι και δεόμεθα σου Σωτήρ του κόσμου. Συ γαρ ει Θεός μετανοούντων». 

Στο Κάθισμα κατά το εσπέρας της Κυριακής των Βαΐων εις το Λυχνικόν, ψάλλομε «Τα Πάθη τα σεπτά, η παρούσα ημέρα, ως φώτα σωστικά, ανατέλλει τω κόσμω· Χριστός γαρ επείγεται, του παθείν αγαθότητι, ο τα σύμπαντα εν τη δρακί περιέχων, καταδέχεται αναρτηθήναι εν ξύλω, του σώσαι τον άνθρωπον».  

Εις τα Στιχηρά Ιδιόμελα των Αίνων της Αγίας και Μεγάλης Δευτέρας ψάλλομε «Δεύτε  ουν και ημείς κεκαθαρμέναις διανοίαις, συμπορευθώμεν αυτώ και συσταυρωθώμεν και νεκρωθώμεν δι’ αυτόν, ταις του βίου ηδοναίς, ίνα και συζήσωμεν αυτώ», για να μας συνανυψώσει εις την Άνω Ιερουσαλήμ «εν τη Βασιλεία των ουρανών». Αυτά αρκούν για τον εορτασμό των σωτηρίων Παθών.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΗΣΟΥΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΙΛΙΠΠΙΝΕΣ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΗΣΟΥΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΙΛΙΠΠΙΝΕΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

==============

Διαβάσαμε στο Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων Romfea.gr ρεπορτάζ του κ. Γιάννη Λαμπράκη:

“Ένα μωσαϊκό του Αγίου από τις Φιλιππίνες Pendro Calungsod, ευλόγησε σήμερα ο Πάπας Φραγκίσκος σε κρύπτη κάτω από την Βασιλική του Αγίου Πέτρου.

Να αναφερθεί ότι το ψηφιδωτό θα τοποθετηθεί, κοντά στον τάφο του Πάπα Παύλου.

Το Μωσαϊκό μετέφερε στην κρύπτη ο Αρχιεπίσκοπος της Μανίλα, Καρδινάλιος Λουις Αντόνιο Τάγκλ.

Κατά τη διάρκεια της τελετής ο Πάπας Φραγκίσκος, μίλησε με λόγια παρηγοριάς για τα θύματα στις Φιλιππίνες, τα οποία υποφέρουν από τον καταστροφικό τυφώνα.

"Αναρωτιόμαστε γιατί συμβαίνουν τέτοια γεγονότα, τα οποία δεν μπορούμε να τα εξηγήσουμε", ανέφερε ο Πάπας.

Σε άλλο σημείο πρόσθεσε: "Σ' αυτές τις ώρες του πόνου, προσεύχομαι καθημερινά για τον λαό των Φιλιππίνων.”

Ο Πάπας Φραγκίσκος αντί να μιλά σαν αγνωστικιστής και αντί να παριστάνει τον Μέγα Αντώνιο που με τις προσευχές του στήριζε την Οικουμένη, οφείλει καταρχήν ο ίδιος να μετανοήσει, να βαπτιστεί και να γίνει ορθόδοξος και να οδηγήσει το 1,200,000 πιστούς του Βατικανού στην Ορθοδοξία.

Οσο για τις Φιλιππίνες, αντί να προσφέρει ευχολόγια, ερωτήματα αμφιβολίας για την πίστη και αλλά αχαρακτήριστα, οφείλει να ανοίξει το πουγγί του Βατικανού και να βοηθήσει γενναιόδωρα τον εμπερίστατο λαό των Φιλιππινών επειδή οι αμπελοθεολογίες του δεν χορταίνουν στομάχια, ούτε προστατεύουν από τους κινδύνους από μολυσματικές ασθένειες.

Η υποχρέωση αυτή του Πάπα καθίσταται ακόμη πιο επιτακτική πολλώ μάλλον αφού ο λαός των Φιλιππινών -στη συντριπτική του πλειοψηφία- είναι μέρος του ποιμνίου του.

Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ ΣΤΟ ΑΠΟΓΕΙΟ ΤΗΣ

Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ ΣΤΟ ΑΠΟΓΕΙΟ ΤΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

===============

Διαβάσαμε στο Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων “Ρομφαία” την ακόλουθη είδηση:

“Το Βατικανό ανακοίνωσε τη Δευτέρα ότι έχει αποστείλει 112,000 ευρώ στους πληγέντες στις Φιλιππίνες μετά τον φονικό τυφώνα Χαϊγιάν.

Οπως ανακοινώθηκε η βοήθεια θα διανεμηθεί στους πληγέντες μέσω της Εκκλησίας στη χώρα και αποτελεί όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση, απτή ένδειξη της συμπαράστασης του Ποντίφικα προς τους πληγέντες.

Ο Ποντίφικας στην καθιερωμένη προσευχή της Κυριακής κάλεσε τους πιστούς να προσευχηθούν και να εισφέρουν για το λαό των Φιλιππινών.

Η χώρα αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες με ρωμαιοκαθολικό πληθυσμό στο κόσμο.”

Οταν λέμε ότι ο Πάπας Φραγκίσκος είναι Ιησουίτης περιωπής και μέγας θεατρίνος που εξαντλεί όλη την ενεργητικότητά του στους επικοινωνισμούς, πολλοί δεν μας πιστεύουν και θεωρούν ότι είμαστε υπερβολικοί.

Οι Φιλιππίνες είναι μια από τις μεγαλύτερες χώρες του κόσμου που οι κάτοικοί της είναι μέλη του Παπισμού. Η χώρα αυτή έχει πληγεί από πρωτοφανή σε αγριότητα τυφώνα που ισοπέδωσε τα πάντα στο πέρασμά του και θα αφήσει πίσω του τουλάχιστον πενήντα χιλιάδες νεκρούς.

Και ο Αγιότατος της Ρώμης; 

Αντί να οργανώσει ολόκληρη καμπάνια και να προσφέρει δεκάδες εκατομμύρια για να βοηθήσει μια χώρα που οι περισσότεροί της κάτοικοι είναι μέλη της “Εκκλησίας" του, τους στέλλει το αστείο -για τις ανάγκες τους- ποσό των 112,000 ευρώ.

Ψίχουλα, δηλαδή, μαζί με αέρα κοπανιστό περί προσευχής, αγάπης και προσωπικού ενδιαφέροντος του ποντίφηκα για τους πληγέντες κτλ., κτλ..