ΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΕ ΝΑΟ ΚΑΙ Η ΑΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΙΕΡΕΩΝ ΝΑ ΔΕΧΤΟΥΝ ΚΡΙΤΙΚΗ

ΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΕ ΝΑΟ ΚΑΙ Η ΑΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΙΕΡΕΩΝ ΝΑ ΔΕΧΤΟΥΝ ΚΡΙΤΙΚΗ

Της κ. Ελένης Λωρίτου

=====

Το accent το έχουμε έτοιμο για τυχόν καλλιτεχνικές εκδηλώσεις εντός του ναού:
https://www.youtube.com/watch?v=HqCbTDg8MOQ

Ιδού και ένα σχολιαστικό μας κείμενο, το οποίο θεωρήθηκε υβριστικό για την αξιοπρέπεια του παπά μας και πρέπει να απολογηθούμε ενώπιον των δικαστών γι' αυτό ΚΑΙ εισάγουν νεωτερισμούς, ΚΑΙ παραβιάζουν την νομιμότητα, καθ' οτι οι μεταφράσεις είναι παράνομες σύμφωνα με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της εκκλησιας της Ελλάδος, ΚΑΙ δέν θέλουν να υποστούν καμμία δημόσια κριτική. 

Ο ψυχίατρος κ. Μπαλογιάννης σε ένα βιβλίο του “Ποιμαντική ψυχολογία” περιλαμβάνει τους παπάδες στην ψυχοπαθολογία, καθ' ότι άνθρωποι κοσμικώς άσημοι και πνευματικώς στερούμενοι της αρετής της ταπείνωσης ξαφνικά δια της ιερωσύνης τίθενται στο μέσον της εκκλησιαστικής κοινότητος και αδυνατούν να διαχειριστούν την τιμή που τους γίνεται λόγω της περιβολής του ράσου. 

Θεωρούν ότι κάθε κριτική στο πρόσωπό τους είναι ανοίκειος και υβριστική, ότι το ιερό τους πρόσωπο είναι υπεράνω κάθε κριτικής. Τους παρακαλούμε λιγάκι να ξεπεζέψουν, γιατί τους πήραν χαμπάρι και οι ψυχίατροι και τους περιλαμβάνουν στην ψυχοπαθολογία:
http://trelogiannis.blogspot.gr/2013/10/blog-post_1673.html

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΨΥΧΟΠΑΘΕΙΕΣ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΨΥΧΟΠΑΘΕΙΕΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

============

Διαβάσαμε στο ιστολόγιο “Χριστιανική Βιβλιογραφία” από το ιστολόγιο parembasis.gr το ακόλουθο κείμενο του Σεβ. Ναυπάκτου κ. Ιερόθεου:

“Ἔτσι, πρέπει κανεὶς νὰ ἔχη διάκριση γιὰ τὸ πότε μιὰ ἀρρώστια εἶναι ψυχολογικὴ ἢ ψυχιατρική, πότε εἶναι δαιμονικὴ καὶ πότε μιὰ κατάσταση εἶναι τῆς θείας Χάριτος. 

Δηλαδή, πρέπει νὰ διακρίνωνται τὰ ἐνεργήματα τῆς θείας Χάριτος ἀπὸ τὶς δαιμονικὲς ἐνέργειες καὶ τὶς φυσικὲς καταστάσεις. 

Συγκεκριμένα, γιὰ τὶς ἀσθένειες πρέπει νὰ ξεχωρίζεται πότε εἶναι σωματικές, πότε εἶναι ψυχολογικές, πότε εἶναι δαιμονικὲς καὶ πότε, ἀλλὰ καὶ πόσο ὑφίσταται ἡ ἀλληλεπίδραση μεταξύ τους.

Τὸ συμπέρασμα εἶναι ὅτι οἱ καλοὶ Πνευματικοὶ Πατέρες πρέπει νὰ γνωρίζουν τὴν ἁρμοδιότητά τους, ὅπως τὸ ἴδιο πρέπει νὰ γίνεται καὶ ἀπὸ τοὺς γιατροὺς νευρολόγους - ψυχιάτρους καὶ τοὺς ψυχολόγους-ψυχοθεραπευτές, ἀλλὰ νὰ καθορίζουν καὶ τὸν βαθμὸ καὶ τὸν τρόπο τῆς συνεργασίας τους.            

Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος ἔχει βαθὺ πόνο, εἶναι ὁλόκληρος μιὰ πληγή, ἡ ὁποία ἐκδηλώνεται σωματικά, ψυχολογικὰ καὶ πνευματικὰ καὶ πρέπει ὅλοι νὰ ἀγωνιζόμαστε καὶ νὰ συνεργαζόμαστε γιὰ νὰ τὸν βοηθήσουμε. 

Ἔχουμε χρέος ἀπέναντί του, ὄχι μόνο γιὰ νὰ ἀποκτήση σωματικὴ ὑγεία καὶ ψυχολογικὴ ἰσορροπία, ἀλλὰ νὰ ἱκανοποιήση τὴν ὁρμή του πρὸς τὸν Θεό.”

Τι μας λέγει ο Σεβ. Ναυπάκτου για το θέμα;

Οτι υπάρχουν ψυχοπάθειες που οφείλονται σε κληρονομικές καταβολές και αυτές δεν είναι δουλειά των πνευματικών να τις αντιμετωπίζουν, αλλά των ψυχιάτρων, οι οποίοι έχουν την ανάλογη παιδεία, που είναι εντελώς απαραίτητη προυποθεση για να αντιμετωπιστούν αυτές οι περιπτώσεις. 

Βεβαίως υπάρχουν και οι περιπτώσεις ανθρώπων, οι οποίοι παθαίνουν κατάθλιψη εξαιτίας του τρόπου ζωής που διάγουν. Ο κ. Μπαλογιάννης έκανε μια πολύ εμπεριστατωμένη ομιλία γι' αυτές τις περιπτώσεις. 

Υπάρχουν επίσης οι δαιμονισμένοι. 

Οι πνευματικές αρρώστιες αντιμετωπίζονται με πνευματικά μέσα: Ταπείνωση, άσκηση, συμμετοχή στα μυστήρια της Εκκλησίας κτλ.. 

Οπου πρόκειται για δαιμονισμό χρειάζεται άνθρωπος αρετής που μπορεί να εκβάλλει δαιμόνια. 

Οπου το πρόβλημα είναι ψυχοπαθολογικό τότε οι πνευματικοί μπορούν μεν και πρέπει να βοηθούν, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να παριστάνουν τους γιατρούς εκτός και αν πρόκειται για κληρικούς ψυχιάτρους.

Αυτά προσπαθήσαμε να εξηγήσουμε από την αρχή για το θέμα και ελπίζουμε ότι η παρέμβαση του αγίου Ναυπάκτου να βοήθησε όσους είχαν πλανεμένες θέσεις να τις διορθώσουν, επειδή είναι πραγματικά απογοητευτικό ορισμένοι πνευματικοί να επιβαρύνουν - αντί να ανακουφίζουν - τον ανθρώπινο πόνο σφετεριζόμενοι ιδιότητες που δεν έχουν. Στη συγκεκριμένη περίπτωση του ψυχιάτρου.

ΠΕΡΙΕΡΓΟ! ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΨΥΧΟΠΑΘΕΙΕΣ;

ΠΕΡΙΕΡΓΟ! ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΨΥΧΟΠΑΘΕΙΕΣ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΒΓΑΛΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΤΟΥ;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=============

Διαβάσαμε έκπληκτοι στον ιστοχώρο:

“Στο Δαφνί o 38χρονος που έβγαλε τα μάτια της μητέρας του.

Νέα στοιχεία που αφορούν στην ψυχολογική κατάσταση του 38χρονου άνδρα από την Πάτρα ο οποίος πριν από τέσσερα εικοσιτετράωρα έβγαλε τα μάτια της 72χρονης μητέρας του στην περιοχή της Αγυιάς φέρνει στο φως το patrastimes.gr. Ο 38χρονος με εντολή εισαγγελέα μεταφέρθηκε και κλείστηκε στο Δαφνί. Είχε προηγηθεί η αποστολή εκ μέρους του εγγράφου προς την ψυχιατρική κλινική του ΠΠΝΠ με την οποία ζητούσε ψυχιατρική γνωμάτευση σχετικά με την κατάσταση του δράστη.

Η απάντηση της ψυχιατρικής κλινικής ήταν πως η ψυχική κατάσταση του άντρα ήταν τέτοια ώστε δεν είναι σε θέση ούτε να απολογηθεί. Στο μεταξύ σοκ έχει προκαλέσει στην τοπική κοινωνία η είδηση σύμφωνα με την οποία, λίγα εικοσιτετράωρα πριν ο 38χρονος βγάλει τα μάτια της μητέρας του, είχε μόνος του μεταβεί στην ψυχιατρική κλινική του Ρίου και ζήτησε να του κάνουν εισαγωγή γιατί δεν αισθανόταν καλά. Ωστόσο οι γιατροί δεν του έκαναν εισαγωγή καθώς υπήρχε πληρότητα κλινών.”

Διερωτόμαστε: Δεν είχε υπόψη του ο δράστης ότι δεν υπάρχουν ψυχοπάθειες και πήγε και έβγαλε τα μάτια της μητέρας του; 

Και γιατί ένιωσε ότι χρειαζόταν επείγουσα ιατρική βοήθεια πριν κάνει το έγκλημα και πήγε σε ψυχιατρική κλινική για να τον βοηθήσουν;

Θα διερωτούνται ίσως ορισμένοι αναγνώστες. 

Ποιοι είναι αυτοί που κατάργησαν τις ψυχοπάθειες;

Ορισμένοι πνευματικοί, οι οποίοι νομίζουν ότι, επειδή γνωρίζουν θεολογία, είναι ταυτόχρονα ειδικοί επί παντός του επιστητού και αποφαίνονται - εν τη πανθαυμάστω αυτών πολυμερή σοφία - για ψυχιατρικά θέματα, ασχέτως του ασήκωτου βάρους που φορτώνουν έτσι στους ώμους σκληρότατα δοκιμαζομένων συνανθρώπων μας.

Αντί να δοξάσουν τον Θεό επειδή δεν επέτρεψε να περάσουν οι ίδιοι και η κατά σάρκα οικογένειά τους από αυτή την απίστευτα σκληρή δοκιμασία, και αντί να προτρέπουν τους ψυχασθενείς να ακολουθούν τη φαρμακευτική αγωγή που τους καθορίζουν οι ψυχίατροί τους, αποφαίνονται με αφόρητα ενοχλητική και επικίνδυνη αυταρέσκεια, για θέματα για τα οποία δεν έχουν απολύτως καμία παιδεία ή γνώση.

Ο π. Βασίλειος Βολουδάκης έχει ή τουλάχιστον είχε στο παρελθόν τέτοιες ιδεοληψίες. Νομίζω ότι δυστυχώς εξακολουθεί να εμφορείται από την ίδια πλάνη.

Δεν είμαι εντελώς σίγουρος ποια είναι η θέση του π. Σαράντη για το θέμα, αν και με ανησυχούν ιδιαίτερα κάποια δημοσιεύματα του ιστολογίου "Αναβάσεις". 

Η χειρότερη - ή τουλάχιστον μια από τις χειρότερες περιπτώσεις που γνωρίζω -, είναι του π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, ο οποίος εμπόδιζε τα πνευματικά του παιδιά να παίρνουν ψυχοφάρμακα ή τους καθόριζε τη δόση με ολέθρια φυσικά αποτελέσματα για τους ψυχασθενείς. 

Πληροφορούμαι - ελπίζω οι πληροφορίες που μου δόθηκαν να είναι ακριβείς - ότι τα ολέθρια αποτέλεσματα της ποιμαντικής του στάσης έναντι των ψυχασθενών ανάγκασαν τον π. Κωνσταντίνο να διαφοροποιήσει - σε κάποιο βαθμό - την πλάνη του ότι δεν υπάρχουν ψυχοπάθειες.

Απορία: Αφού ορισμένοι  "καθάρισαν" - κατά τη λαική έκφραση - με τις ψυχοπάθειες, δεν ξεπαστρεύουν επίσης τις καρκινοπάθειες, τις νεφροπάθειες, τις καρδιοπάθειες κτλ., για να γλυτώσει οριστικά ο κόσμος από τις αρρώστιες;

Ή μήπως δεν βρήκαν ακόμη τα σχετικά Πατερικά χωρία και ρητά από σύγχρονους Γέροντες για να αντιμετωπίσουν αυτές τις ασθένειες;

Τους παρακαλούμε μόνον θερμά όποια θεραπεία προτείνουν να μην οδηγεί παιδιά να βγάζουν τα μάτια της μητέρας τους.

Ακου δεν υπάρχουν ψυχοπάθειες, επειδή το λέγει ο τάδε Γέροντας ή επειδή κάποιοι αναζητούν απάντηση για ιατρικά - και όχι για πνευματικά και θεολογικά - προβλήματα στα συγγράμματα των Πατέρων της Εκκλησίας!