ΕΝΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΑΓΙΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
=====
Γράφει ο Σεβ. Μητροπολίτης Φθιώτιδος Νικόλαος για τον Μητροπολίτη Κεφαλληνίας κυρό Γεράσιμο:
“Πάντοτε ἁπλοϊκὸς καὶ ταπεινὸς μᾶς γέμισε χαρὰ μὲ τὴν ἀγάπη του καὶ τὴν εὐγενικὴ ψυχή του. Σὲ ὅλη του τὴ ζωὴ ὁ μακαριστὸς ἀδελφὸς Γεράσιμος ὑπῆρξε ἀναζητητὴς τῆς ἁγιότητος. Ἀνεκάλυπτε τοὺς ἐναρέτους ἀνθρώπους στὰ Μοναστήρια, στὶς Ἐνορίες, μέσα στὸν κόσμο, ὅπως ἀκριβῶς ὑπογράμμισε στὸν χειροτονητήριο λόγο του καὶ ἐδιδάσκετο ἀπὸ τὴν ὑπομονή τους, τὴν ἀγάπη τους, τὴν καθαρότητα τῆς ζωῆς τους.
Τὸν εἶδα νὰ δακρύζει, ὅταν ἀνεφέρετο σὲ διάφορα περιστατικὰ μὲ τὸν ἅγιο Παΐσιο, τὸν Γέροντα Ἰάκωβο καὶ ἄλλους ἀφανεῖς συγχρόνους ἁγίους της κοινωνίας τῆς Κεφαλονιᾶς καὶ ἄλλων μερῶν.
Δύο ἀπὸ τὰ πολλὰ χαρίσματά του ἔβγαιναν στὴν ἐπιφάνεια. Ὁ πόθος του γιὰ τὴν ἁγιότητα καὶ ἡ πλούσια ἀγάπη του γιὰ τὸν πάσχοντα ἄνθρωπο. Η παρουσία στὴν Ἱεραρχία θὰ ἦταν πολὺ χρήσιμη καὶ διδακτική. Ὁ Θεὸς ὅμως εἶχε ἄλλο σχέδιο. Τὸν ἀφήρπασε εἰς τὴν ἄνω Ἱερουσαλὴμ καὶ τὸν ἐνθρόνισε στὸν θρόνο τοῦ Οὐρανοῦ. Ἔφυγε μὲ τὸν μανδύα τῆς Ἀρχιερωσύνης ἀκηλίδωτο ὡς Ἄγγελος, πρὶν προλάβουν τὰ προβλήματα, οἱ παγίδες, καὶ τὰ ἐνεδρεύοντα πάθη τοῦ Ἐπισκοπικοῦ ἀξιώματος, νὰ μειώσουν τὴν δύναμη καὶ καθαρότητα τοῦ Παναγίου Πνεύματος.
Πολλοὶ μετὰ τὴν κοίμησή του τὸν ὀνόμασαν ἅγιο. Ὡς ἅγιο, μιμητὴ τοῦ προστάτου τῆς Κεφαλληνίας καὶ συνωνύμου του ἁγίου Γερασίμου τὸν ἐδέχθησαν οἱ Κεφαλλῆνες, γιὰ νὰ τὸν ἐνθρονίσουν ὄχι πιὰ στὸν Ἀρχιερατικὸ θρόνο, ἀλλὰ στὸν θρόνο τῶν καρδιῶν τους.
Θὰ μείνει στὴν ἱστορία, ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Κεφαλληνίας ὑπεδέχθη καὶ ἐνεθρόνισε νεκρὸν τὸν νέον Μητροπολίτην της Γεράσιμον Φωκᾶν.”
*****
Αναφέρει σε σχετικό ρεπορτάζ του το protothema.gr για τον κυρό Γεράσιμο:
“Ο Μητροπολίτης Γεράσιμος ήταν από 9 ετών μέσα στην Εκκλησία. Είχε παραιτηθεί από τα εγκόσμια κι ήταν ένας ευτυχισμένος κι ακούραστος άνθρωπος. Όλοι τον αγαπούσαν εντός κι εκτός Κεφαλονιάς. Στο νησί δεν υπάρχει σπίτι που να μην είχε πάει και να μην είχε βοηθήσει. Μεγάλο κακό αυτό που μας βρήκε», σημειώνουν άνθρωποι, που όταν είχαν χρειαστεί βοήθεια, εκείνος είχε τρέξει πρώτος, για να βρεθεί κοντά τους.
Δεν ήθελε ούτε μεγαλεία ούτε τίποτα. Τον έβλεπες παντού σε κάθε αγώνα και σε κάθε πονεμένο. Μέσα στα νοσοκομεία και στα γηροκομεία να τρέχει και να προσφέρει. Έδινε το βιβλιάριο ασθενείας του σε όσους δεν είχαν ασφάλιση, μοίραζε τα χρήματά του και φορούσε πάντα παλιά ράσα και τρυπημένα παπούτσια. Τα δώρα που του έκαναν τα χάριζε και δεν κρατούσε ποτέ τίποτε για εκείνον. Ήταν ο παπάς μας κι ο άνθρωπός μας. Ξέραμε πως ό,τι κι αν συμβεί θα είναι εκεί», τονίζουν ακόμη, προσθέτοντας πως «δεν τον ένοιαζαν οι τιμές, παρά μόνο το καθήκον του. Ήταν ένας άγιος άνθρωπος.
Ήταν τόσο ανιδιοτελής που όταν είχε πάει στον πόλεμο στη Σερβία για να μοιράσει τρόφιμα, γύρισε στην Κεφαλονιά χωρίς παπούτσια. Τόσο καλός άνθρωπος και τόσο αφοσιωμένος στο καθήκον του. Και στους σεισμούς πέρυσι έτρεχε στα σπίτια που ήταν απομακρυσμένα και δεν μπορούσε να φτάσει κανείς και μοίραζε τρόφιμα σε όσους το είχαν ανάγκη, σημειώνουν ντόπιοι.
Ο πόνος στο νησί της Κεφαλονιάς για την ξαφνική απώλειά του είναι ανείπωτος. Ο Μητροπολίτης Γεράσιμος, όπως υπογραμμίζουν στο protothema.gr, τις τελευταίες ημέρες ήταν πολύ ευτυχισμένος για τα νέα του καθήκοντα κι όλο το νησί ανυπομονούσε για την ενθρόνισή του, καθώς έπειτα από δεκάδες χρόνια η Κεφαλονιά θα αποκτούσε Κεφαλονίτη μητροπολίτη.
Ενδεικτικό της αγάπης που έτρεφε ο κόσμος του νησιού στο πρόσωπό του ήταν το γεγονός ότι στη χειροτονία του τον περασμένο Μάιο στην Αθήνα το «παρών» έδωσαν 4.000 κόσμου, που ήθελαν να τον συγχαρούν και να εκφράσουν τη στήριξή τους στα νέα του καθήκοντα. Ακόμη και τότε ο Μητροπολίτης Γεράσιμος, δεν άφησε το απλό και ταπεινό του προφίλ, κι εμφανίστηκε και πάλι με παλιά ράσα και τρυπημένα παπούτσια. «Ο Θεός μού έδωσε τόσους πολλούς αδελφούς κι αδέλφια, τόσους αρρώστους και πονεμένους, που είμαι πλήρης», είχε πει στον κόσμο μετά τη χειροτονία του, ενώ πήγε μέχρι και στα ΚΤΕΛ, για να ευχαριστήσει όσους ταξίδευσαν στην Αθήνα για χάρη του.
Η ενθρόνισή του είχε προγραμματιστεί για τις 2 Ιουλίου με 3.500 χιλιάδες ιερωμένους να δίνουν το «παρών» και το νησί να «βουλιάζει» από κόσμο την ημέρα αυτή για να γιορτάσει μαζί του.”
