ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ.ΑΡΧΙΜ Ι. ΚΩΣΤΩΦ,ΠΑΤΕΡ, ΕΙΣΘΕ ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ ΣΗΜΕΡΑ;

 

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΕΣ

Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Θέσεις του Χριστιανισμού,  «Πάτερ, είσθε εφημέριος σήμερα;» εκδ. Άγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός, Ωρωπός 2022, σσ. 293.

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

 

Ακολουθώντας το αποστολικό λόγιο, που μας προτρέπει να είμαστε «έτοιμοι αεί προς απολογίαν παντί τω αιτούντι υμάς λόγον περί της εν ημίν ελπίδος» ο ακούραστος συγγραφέας μας Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ, εξοπλίζει κι αυτή τη φορά τα χέρια με ουκ ολίγα βέλεμνα (βέλη) και ξίφη για να αντιμετωπίσουμε τους υπεναντίους, οι οποίοι πάντοτε βάλλουν κατά της αμωμήτου μας πίστεως. 

Στο παρόν, όπως μας αποκαλύπτουν τα περιεχόμενα του βιβλίου, δίνει απαντήσεις σε ουκ ολίγες αιτιάσεις των  εχθρών της πίστεως. Επιτρέψτε μου να παρουσιάσω κάτι από τη συμπεριφορά του  αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτη, που θαυμάζουν οι αρχαιόπληκτοι και οι νοσταλγοί του παγανισμού. «Όταν ο Ιουλιανός έκανε το προσκύνημά του στην Πεσσινούντα, την πόλι της Μ. Ασίας που θεωρούνταν «γενέτειρα» της Κυβέλης κατάφερε τους κατοίκους να συμμετάσχουν στις εορταστικές τελετές για τη θεά, μονάχα πληρώνοντάς τους» (σελ. 217). 

Πράγματι. Προσπαθούσε να μαστιγώσει ένα ψόφιο άλογο! Στο κεφάλαιο Περί Ηθικής σημειώνω την παρατήρηση του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς: «Εάν σου πρόσφεραν ένα χρυσό κύπελλο με το καλύτερο κρασί του κόσμου κι έλεγαν; «πιές, όμως να ξέρεις ότι στον πάτο υπάρχει σκορπιός», θα έπινες»; 

Και κάτι άλλο από την κατά Θεόν σοφία του ιδίου Αγίου: «Αν ένας που διψά δεν μπορέσει να ξεδιψάσει σε πηγή μεγάλη του βουνού, πώς θα χορτάσει νερό γλύφοντας σταγόνα –σταγόνα τη δροσιά του λιβαδιού;» 

Δίνω τέλος στο λόγο με το ακόλουθο σχόλιο: «Ποιοι κατηγορούν την Εκκλησία πως υποβιβάζει τον άνθρωπο; Εκείνοι που διεκδικούν τον πίθηκο για πατέρα, την τύχη για δάσκαλο, την ηδονή για κανόνα της ζωής, το μηδέν για τέλος» σελ. 75). 

Ακόμη ένας εύχυμος καρπός, έργον των χειρών του σεμνού και μεθοδικού εργάτου του νοητού αμπελώνος. Αξίζει να του απευθύνουμε για μια ακόμη φορά τον έπαινο. Δεν συμφωνείτε;

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ,ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΙΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

 Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΙΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

(Βρέχει ρούβλια στην Αφρική, από τους Ρώσσους εισβολείς, που έκαναν καραμπινάτη εισπήδηση στο πατριαρχείο Αλεξναδρείας και εξαγοράζουν τους ιθαγενείς Ορθόδοξους ιερείς προσφέροντάς τους τετραπλάσιο μισθό από αυτό που παίρνουν.!!!

=====

Πρέπει νά ξέρεις ὅτι πάντοτε ἦταν τέτοιοι οἱ τρόποι τῶν αἱρετικῶν καί ὅσων ἔπεφταν από την αληθινή πίστη: νά δείχνουν τους εαυτούς του ἐμφανῶς πιο ἐλεήμονες ἀπό τούς ὀρθοδόξους.

Ἀκόμα καί ὁ Αὐτοκράτορας Ἰουλιανός ὁ Παραβάτης, πού εξέπεσε ἀπό τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ καί γύρισε στήν εἰδωλολατρία, μοίραζε ἐλεημοσύνη πρός ὅλες τίς κατευθύνσεις κομπάζοντας ὅτι εἶναι πιο ἐλεήμων ἀπό τούς χριστιανούς. Ἀλλά οἱ πραγματικοί χριστιανοί δέν δέχονταν νά λάβουν τήν ἐλεημοσύνη του ἐπειδή τόν ἔβλεπαν ὡς παγανιστή. 

Εἶναι καθῆκον ὅλων τῶν ἀληθινῶν χριστιανῶν νά εἶναι πιό ἐλεήμονες ἀπό τούς ἄλλους ἀνθρώπους καί νά μην ἐπιτρέπουν στούς ἀλλόπιστους καί στούς αἱρετικούς νά τούς ὑπερβαίνουν 

στήν ἐλεημοσύνη. 

Ἀλλά πρέπει νά φυλαγόμαστε ἀπό τά αἱρετικά καί σεκταριστικά δῶρα σάν ἀπό πυρκαγιά. Αὐτοί προσφέρουν λάσπη γιά νά πάρουν χρυσό, πού σημαίνει δίνουν στό σῶμα γιά νά πάρουν τήν ψυχή. Ἐσύ νά προσέχεις, νά φυλάξεις τήν ψυχή σου ἀπό ἐκείνους πού παρουσιάζονται ὡς ἀμνοί ἀλλά μέσα τους εἶναι ἁρπακτικοί λύκοι.

ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΛΙΜΙΡΟΤΣ,ΑΛΛO ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ

 

Ο ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ ΒΕΛΗΜΙΡΟΒΙΤΣ

=====

“Όλα όσα έχει πει, είναι θησαυρός ουράνιος. 

Όλα όσα έχει γράψει είναι άφθαρτο, ουράνιο, αιώνιο χρυσάφι. 

Πράγματι, αν κάνετε μια επισκόπηση των μεγάλων Αγίων του Θεού, των μεγάλων συγγραφέων της Εκκλησίας του Χριστού, μετά τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, τον ήλιο της Κωνσταντινουπόλεως, ο πλησιέστερος του είναι ο άγιος Επίσκοπος Αχριδών Νικόλαος, ο άγιος Δαμασκηνός, ο Γρηγόριος Παλαμάς και ελάχιστοι ακόμη.”

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ,ΜΕΧΡΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΔΙΑΡΚΕΣΕΙ Η ΚΡΙΣΗ

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: 

“Μέχρι πότε θα διαρκέσει η κρίση;” 

“Όσο το πνεύμα των ανθρώπων παραμείνει δίχως αλλαγή! 

Ώσπου οι υπερήφανοι υπαίτιοι αυτής της κρίσης, να παραιτηθούν μπροστά στον Παντοδύναμο. 

Ώσπου οι άνθρωποι και οι Λαοί να θυμηθούν, την ακαταλαβί­στικη λέξη “Κρίση” να τη μεταφράσουν στη γλώσσα τους, ώστε με αναστεναγμό και Μετάνοια να φωνάξουν: “Η Θεία Δίκη”!

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΧΡΙΔΩΝ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΠΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ

 Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΧΡΙΔΩΝ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΠΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ

=====

Η Δύση σταμάτησε να παράγει Αγίους και σοφούς. 

Αυτό χρονολογείται από τότε που οι Πάπες σταμάτησαν να είναι Άγιοι και σοφοί και έγιναν Πολιτικοί και διπλωμάτες. 

Ο δυτικός άνθρωπος δεν σκέφτεται ποτέ τον θάνατο, δεν έχει χρόνο να σκεφτεί τον θάνατο. 

Σκέφτεται μονάχα την υποταγή και την εκμετάλλευση. 

Την εκμετάλλευση γης και αέρα, πυρός και ύδατος, φυτών και ζώων, γειτονικών Λαών και Κρατών. 

Ανακάλυψε το σύνθημα της επιστήμης και του Πολιτισμού του: υποτάξτε και εκμεταλλευτείτε. 

Η παγκοσμιοποίηση είναι η κατάρα των καιρών μας. 

Ποιό το όφελος από το ότι η Ευρώπη, η Αμερική και όλες οι Ήπειροι τρέχουν να κατακτήσουν τον κόσμο, το σύμπαν, τη Σελήνη, τον Άρη και τ’ αστέρια; 

Τι θα ωφελήσει τον άνθρωπο αν αποκτήσει τον κόσμο όλο και βλάψει την ψυχή του, αν χάσει την ψυχή του; 

ΟΙ ΔΥΟ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΑ

 

Οι Άγιοι Αχριδών Νικόλαος Βελιμίροβιτς και Αρχιμανδρίτης Ιουστίνος Πόποβιτς δεν είναι απλά μεγάλοι Άγιοι, αλλά Πατέρες και Διδάσκαλοι της Εκκλησίας, οι οποίοι στοιχούνται στην μακράν σειρά των δεινών πολέμιων του Παπισμού και του Οικουμενισμού.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΧΡΙΔΩΝ,Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΜΑΣ

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΜΑΣ

Tου Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

=====

Ο πολιτισμός δεν θεραπεύει μήτε και μειώνει την ωμότητα και τον εγωισμό των ανθρώπων, ενώ συχνά τα αυξάνει.

Στη Δύση κυριαρχεί η ταραχή. 

Η αιτία της ταραχής στη Δύση είναι που γύρισαν την πλάτη τους στον Θεό και έστρεψαν το πρόσωπό τους προς τον Σατανά.

Πάντα η ίδια αιτία, η έκπτωση δηλαδή από τον Θεό και η συμπόρευση με τον σατανά.

Ο Θεός προειδοποιεί σοβαρά και πατρικά, ενώ ο σατανάς προβάλλει ψεύτικες εικόνες, προσελκύοντας κοντά του τους άφρονες και ελαφρόμυαλους.

Με τα φαρμακερά του γλυκίσματα ψαρεύει και έλκει τους ηδυπαθείς και κοντόφθαλμους.

Στη Δύση όλα κατάντησαν ερώτημα και όλα τέθηκαν σε αμφισβήτηση: ο Θεός, η ψυχή, η ηθική, ο γάμος, η οικογένεια, η κοινωνία, το κράτος, αυτός ο κόσμος μα και ο άλλος κόσμος.

Όλα έγιναν ερωτήματα πάνω στα ερωτήματα… Η δυτική επιστήμη είναι το ατσάλινο χτένι στα χέρια του αντιχρίστου, ένα χτένι που ξύνει παλιές πληγές και ανοίγει καινούριες…

Και, πραγματικά, ο άρχοντας του Άδου, με τη συνδρομή της ψευδο-επιστήμης, γέννησε στη Δύση μια ταραχή ανήκουστη στην ανθρώπινη ιστορία. Με την ταραχή είναι εξέλιξη, πολιτισμός, πρόοδος, η ταραχή είναι ζωή!

Η Δύση σταμάτησε να παράγει άγιους και σοφούς. Αυτό χρονολογείται από τότε που οι πάπες σταμάτησαν να είναι άγιοι και σοφοί και έγιναν πολιτικοί και διπλωμάτες.

Ο δυτικός άνθρωπος δεν σκέφτεται ποτέ τον θάνατο, δεν έχει χρόνο να σκεφτεί τον θάνατο.

Σκέφτεται μονάχα την υποταγή και την εκμετάλλευση. Την εκμετάλλευση γης και αέρα, πυρός και ύδατος, φυτών και ζώων, γειτονικών λαών και κρατών.

Ανακάλυψε το σύνθημα της επιστήμης και του πολιτισμού του: υποτάξτε και εκμεταλλευτείτε. Η παγκοσμιοποίηση είναι η κατάρα των καιρών μας.

Ποιο το όφελος από το ότι η Ευρώπη, η Αμερική και όλες οι ήπειροι τρέχουν να κατακτήσουν τον κόσμο, το σύμπαν, τη Σελήνη, τον Άρη και τ’ αστέρια;

Τι θα ωφελήσει τον άνθρωπο αν αποκτήσει τον κόσμο όλο και βλάψει την ψυχή του, αν χάσει την ψυχή του; Από ποιον θέλετε, ω άνθρωποι, να κατακτήσετε τη Σελήνη; Από ποιον να πάρετε τα άστρα;

Από τον Κύριο ο Οποίος τα έχει σπείρει σαν άλλα άνθη στην ατέλειωτη απεραντοσύνη;

Πόσο ελεεινός είναι ο ευρωπαίος άνθρωπος όταν εκστρατεύει κατά του ουρανού, σαν να πρόκειται για τον εχθρό του!

ΠΗΓΗ:

Από το βιβλίο: Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Αγιοπνευματικές διδαχές για τον Θεό και τους ανθρώπους, Εκδόσεις “Ορθόδοξος Κυψέλη” 2017, σελ. 105, 106.,

Ιστοσελίδα “Ρομφαία”

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ (ΓΙΕΦΤΙΤΣ): «ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΑΛΛΑ ΣΥΝΟΔΙΚΟΤΗΤΑ»

Τα χάλια τα μαύρα της Εκκλησίας της Σερβίας, που βρίσκεται ουσιαστικά υπό την ομηρία του αρχιοικουμενιστή Μητροπολίτη Μπάτσκας Ειρηναίου (Μπούλοβιτς) και παρόλα αυτά το μόνο που ενδιαφέρει όλες τις πτέρυγες της Ιεραρχίας της είναι ο εθνικισμός και ο εθνοφυλετισμός.

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ (ΓΙΕΦΤΙΤΣ): «ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΑΛΛΑ ΣΥΝΟΔΙΚΟΤΗΤΑ»

=====

Σχολιάζοντας τον εορτασμό των 800 χρόνων της αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Σερβίας, ο πρώην Ερζεγοβίνης επίσκοπος Αθανάσιος Γιέφτιτς, σε συνέντευξή του, στο ραδιοτηλεοπτικο σταθμό RTV Kim, δήλωσε:

«Όλος ο εορτασμός έπρεπε να είναι πιο καλά οργανωμένος, αλλά η Διαρκής Ιερά Σύνοδος το διοργάνωσε. Για να είμαστε ειλικρινείς, αυτή η Σύνοδος, με αυτόν τον πατριάρχη και άλλα τέσσερα μέλη, δεν είναι μια πραγματική έκφραση και δεν αντικατοπτρίζει την ιεραρχία μας», είπε ο Αθανάσιος και προσέθεσε ότι, νωρίτερα, ο επίσκοπος Μπάτσκας Ειρηναίος είχε επιβάλει τον δικό του τρόπο εργασίας.

Παρόλα αυτά ο εορτασμός στην Ζίτσα ήταν ένα γεγονός Ενώσεως και καθολικότητας.

Ο εορτασμός συνεχίστηκε στο Πατριαρχείο Πεκίου, αλλά δεν παρέστησαν όλοι οι επίσκοποι της Εκκλησίας μας.

Ο επίσκοπος Αθανάσιος δήλωσε ότι ο εορτασμός «έπρεπε να μετατραπεί σε μια σύνοδο ιεραρχίας, μαζί με το εορτασμό στη Ζίτσα».

«Αργότερα, στη Ζίτσα, οι επίσκοποι ξεκίνησαν μια πρωτοβουλία να συγκαλεστεί τώρα η Σύνοδος, επειδή οι κανόνες επιβάλουν να συγκαλούνται δύο συνόδοι το χρόνο, μια την άνοιξη και μια το φθινόπωρο. Ο αείμνηστος πατριάρχης Παύλος σεβόταν αυτή την παράδοση. Τώρα, δεν μπορώ να καταλάβω τί κάνει αυτή η Σύνοδος. Μπορώ να δηλώσω ότι ο επίσκοπος Μπάτσκας Ειρηναίος είναι εκείνος που εμποδίζει τη συμμετοχή μου στην Ιεραρχία, παρόλο που υπάρχει απόφαση από την εποχή του Πατριάρχη Παύλου να με καλούν όταν γίνεται σύνοδος, αλλά δεν αισθάνομαι παραμελημένος», τόνισε ο πρώην Ερζεγοβίνης Αθανάσιος.

Εκτός από τον Μητροπολίτη Χρυσόστομο, κανένα από τα μέλη της Συνόδου δεν παρευρέθηκε στον εορτασμό του Πεκίου.

Ο Επίσκοπος Αθανάσιος ισχυρίζεται ότι ο Επίσκοπος Μπάτσκας Ειρηναίος ανέλαβε το Πατριαρχείο στο Βελιγράδι και το ελέγχει πλήρως. 

«Το είπα στον Πατριάρχη μας Ειρηναίο και του έγραψα ότι σχεδόν του έκλεψε το Πατριαρχείο, προσθέτοντας ότι "ο Επίσκοπος Μπάτσκας αγωνίζεται αγωνιωδώς να γίνει πατριάρχης».

Ο πρώην Ερζεγοβίνης καταδίκασε την παράνομη συνοδική απομάκρυνση του επισκόπου Δυτικής Αμερικής Μαξίμου και του καθηγητή Markо Vilotic από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Βελιγραδίου, την «ιδιωτικοποίηση» της επίσημης ιστοσελίδας του Πατριαρχείου Σερβίας και το γεγονός ότι δεν του επιτρέπεται να δημοσιεύει κείμενα στο «Pravoslavlje», το επίσημο ενημερωτικό δελτίο της Σερβικής Εκκλησίας.

«Ο Επίσκοπος Μαξίμος είναι ένας λόγιος και τίμιος άνθρωπος και επιστήμονας, αλλά με κάθε τρόπο θέλουν να τον διώξουν. Ισχυρίζονται ότι δεν είναι Ορθόδοξος σε μερικά δοκίμια. Όμως, ο Μαυροβουνίου Αμφιλόχιος και εγώ έχουμε κάνει μια αναφορά ότι ο εν λόγω επίσκοπος είναι απόλυτα ορθόδοξος. Το γεγονός ότι αναφέρθηκε στην ινδική φιλοσοφία δεν έχει καμία σχέση με κακοδοξία, διότι και ο άγιος Νικόλαος Ζίτσης είχε τέτοιες αναφορές», λέει χαρακτηριστικά ο επίσκοπος Αθανάσιος.

Σχολιάζοντας μια επίσημη δήλωση στην ιστοσελίδα του Πατριαρχείου Σερβίας για τις παρατυπίες που σχετίζονται με την απόλυση των καθηγητών της Θεολογικής Σχολής, όπου ο Μπάτσκας ως συγγραφέας επιτίθεται τις δύο ημερήσιες εφημερίδες «Blic» και «Danas» για αντι-εκκλησιαστικές αντιδράσεις, ο επίσκοπος Αθανάσιος πιστεύει ότι αυτό δεν αποτελεί επίσημη καταδίκη της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

«Αυτή δεν είναι η θέση της Σερβικής Εκκλησίας, αλλά η θέση του επίσκοπου Μπάτσκας. Ας τα βρεί ο ίδιος μαζί τους, και να μην μπλέκει την Ιεραρχία μας. Όμως, αυτό δεν θα περάσει, και δεν μπορεί να περάσει μια τέτοια μνησικακία και ντροπή που κάνει ο Μπάτσκας προσπαθώντας να απολύσει τον Επίσκοπο Μάξιμο ο οποίος είναι το καύχημα της Καθολικής Ορθοδοξίας».

Ο Επίσκοπος Αθανάσιος μας υπενθυμίζει ότι δεν υπάρχει εξουσία στην Εκκλησία, αλλά υπάρχουν συνοδικότητα και συμφωνία, καθώς και ότι «το Άγιο Πνεύμα λειτουργεί στην Εκκλησία. Ο Χριστός με το Άγιο Πνεύμα οδηγεί την εκκλησία, και εμείς αναπνέουμε το Άγιο Πνεύμα. Πώς θα μπορούσαν οι άγιοι να ακούν τις προσευχές μας αν δεν ήταν για το Άγιο Πνεύμα».

Μιλώντας για την κατάσταση στο Κοσσυφοπέδιο, πιστεύει ότι «οι Σέρβοι θα επιβιώσουν και θα παραμείνουν. Έχουμε την παροιμία ‘για να είμαστε, να φθάσουμε, αν χρειάζεται να ξεφύγουμε αλλά και να υπάρχουμε σε τόπο τρομερό’. Φτάνοντας όταν χρειαστεί, και είμαστε όλοι έτοιμοι αύριο να πάμε στο Κοσσυφοπέδιο».

«Οι Σέρβοι είναι μάρτυρες αυτού του τρομερού τόπου. Είμαστε οι κληρονόμοι, φορείς και υπερασπιστές της αιώνιας και ζώσας παράδοσης της διαθήκης του Κοσσυφοπεδίου», λέει ο επίσκοπος Αθανάσιος, προσθέτοντας ότι «οι Σέρβοι στο Κοσσυφοπέδιο και τη Μετοχία είναι οι σπόροι μεταξύ 1500 εκκλησιών και μοναστηριών. Πρέπει να τα επισκεφτόμαστε, επειδή τους φέρνουμε μεγάλο θάρρος», κατέληξε ο εφησυχάζων επίσκοπος Ζαχουμίου και Ερζεγοβίνης Αθανάσιος (Jevtic).

Ο Σεβασμιώτατος Δρ. Αθανάσιος Γιέβτιτς, πρώην Επίσκοπος Ζαχουμίου και Ερζεγοβίνης, γεννήθηκε το 1938 στη Μπρντάριτσα της Σερβίας.

Σπούδασε Θεολογία στο Βελιγράδι (όπου εκάρη μοναχός το 1960), στη Χάλκη, στην Αθήνα και το Παρίσι.

Διετέλεσε καθηγητής στο Παρίσι, καθηγητής και κοσμήτωρ στη Θεολογική Σχολή Βελιγραδίου.

Συνέγραψε θεολογικά έργα, όπως: Ο Θεός Σαρξ Εγένετο, Η Εκκλησιολογία του Αποστόλου Παύλου, Ιλαρόν Φως του Κόσμου, Χριστός Αρχή και Τέλος.

Τέκνο πνευματικό του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς και emeritus professor του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου.

ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Ο ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ

ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Ο ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Λίγοι γνωρίζουν τον βίο και την πολιτεία του Αγίου Ιωάννου Μαξίμοβιτς στον Ελλαδικό χώρο και ακόμη λιγότεροι στην Κύπρο.

Αυτό είναι πολύ λυπηρό επειδή ο σύγχρονος αυτός αντιοικουμενιστής Άγιος είναι πολύ μεγάλος Άγιος της Εκκλησίας. 

Γεννήθηκε στο Χαρκώβ της Ουκρανίας το 1896.

Ήταν, από τα άγουρα του χρόνια, μια βαθύτατα ευλαβής ψυχή.

Ο Άγιος Ιωάννης διέπρεψε καταρχήν ως ασκητής εν τω κόσμω. 

Η άσκηση που υπέβαλλε τον εαυτό του, από τα παιδικά χρόνια, ήταν πάνω από τα ανθρώπινα μέτρα.

Ήταν πολύ λιτός. 

Ακτήμων μέχρι υπερβολής.

Το φιλανθρωπικό του έργο συγκρίνεται με το έργο του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Μπατσέν Λογγίνου.

Όπως ακριβώς ο Σεβασμιώτατος Μπατσέν Λογγίνος, ο Άγιος Ιωάννης έκανε ορφανοτροφείο στο οποίο περιέθαλπε 3.500 ορφανά όταν ήταν επίσκοπος στην Σαγκάη.

Ο Άγιος Ιωάννης ήταν, επίσης, ένας μεγάλος Ομολογητής της πίστης μας.

Μαζί με τον Όσιο Ιουστίνο Πόποβιτς είναι οι μεγαλύτεροι αντιοικουμενιστές Άγιοι της Εκκλησίας.

Ο Άγιος Ιωάννης, όπως και οι άλλοι Άγιοι του εικοστού αιώνα, αντελήφθησαν από την αρχή ότι ο Οικουμενισμός δεν είναι απλά αίρεση αλλά παναίρεση. Γι’ αυτό και υπήρξαν σφοδρότατοι εχθροί του Οικουμενισμού.

Πολλές φορές υπέβαλα το ερώτημα στους Οικουμενιστές: Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον εικοστό αιώνα είχε την ευλογία να Αγιοκατατάξει δεκάδες Αγίους. Παράλληλα γνώρισε δεκάδες Αγίους Γέροντες.

Γνωρίζουν έστω και ένα (επαναλαμβάνω έστω και ένα) που είναι Οικουμενιστής;

Ασφαλώς και δεν γνωρίζουν επειδή απλούστατα δεν υπάρχει.

Και πώς θα μπορούσε, άλλωστε, να υπάρξει; 

Είναι δυνατόν ένας Άγιος να είναι συγκρητιστής;

Ήδη, όταν ήταν εν ζωή, είχε φήμη Αγίου Ιεράρχη, όπως ομολογεί -μεταξύ πολλών άλλων- ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς.

Ο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς κοιμήθηκε εν Κυρίω το 1966 στο Σιάτλ των ΗΠΑ.

Όταν έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του  αποκαλύφθηκε ότι το μυροβόλο λείψανό του ήταν άφθαρτο και εξακολουθεί να είναι άφθαρτο μέχρι σήμερα.

Μακάρι να πρεσβεύει για όλους μας και για την απαλλαγή της Ορθοδόξου Εκκλησίας από την παναίρεση του Οικουμενισμού.

ΟΙ ΔΥΟ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Οι δύο γίγαντες της Σερβικής Ορθοδοξίας του εικοστού αιώνα Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς επίσκοπος Αχριδών και ο Όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς.

Δυνατά μυαλά, με σπάνια ακαδημαική παιδεία, αναμετρήθηκαν με την αθεία, την εκκοσμίκευση και τον Οικουμενισμό και αναδείχθηκαν πατερικές μορφές του 20ού αιώνα.

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΩΗΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΙ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΩΗΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΙ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

Του ιστολογίου “Χριστιανική Βιβλιογραφία”

======

«Μ’ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ, ΟΡΓΙΣΜΕΝΟΙ, ΜΙΛΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ “ΔΙΚΑΙΟΙ” ΑΝΘΡΩΠΟΙ τῆς ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»

Του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

=====

[…] Ὅταν ἔμαθε, ὀργίστηκε καὶ εἶπε στὸν πατέρα του: «Ἰδού, τοσαῦτα ἔτη δουλεύω σοι καὶ οὐδέποτε ἐντολήν σου παρῆλθον, καὶ ἐμοὶ οὐδέποτε ἔδωκας ἔριφον ἵνα μετὰ τῶν φίλων μου εὐφρανθῶ· ὅτε δὲ ὁ υἱός σου οὗτος, ὁ καταφαγών σου τὸν βίον μετὰ πορνῶν, ἦλθεν, ἔθυσας αὐτῷ τὸν μόσχον τὸν σιτευτὸν» (Λουκ. ιε΄ 29). Ὁρίστε, τόσα χρόνια σὲ ὑπηρετῶ καὶ ποτὲ δὲν καταπάτησα κάποια ἐντολή σου. Κι ὅμως, ποτὲ δὲν μοῦ ἔδωσες ἕνα κατσίκι γιὰ νὰ γλεντήσω μὲ τοὺς φίλους μου. Καὶ τώρα ποὺ ἦρθε ὁ γιός σου αὐτός, ποὺ κατασπατάλησε τὴν περιουσία σου μὲ πόρνες, ἔσφαξες γιὰ χάρη του τὸ θρεφτὸ μοσχάρι.

Ἔτσι μίλησε στὸν πατέρα του ὁ δίκαιος γιός. Μ’ αὐτὸν τὸν τρόπο, ὀργισμένοι, μιλοῦν κάποιοι δίκαιοι ἄνθρωποι τῆς Ἐκκλησίας, ὅταν Ἐκείνη ὑποδέχεται μὲ ἱλαρότητα καὶ ἐπιείκεια τοὺς μετανιωμένους ἁμαρτωλοὺς καὶ τοὺς ὁδηγεῖ στὸ μυστήριο τῆς θείας κοινωνίας. Ἔτσι μίλησαν πολλοὶ δίκαιοι ἄνθρωποι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὅταν εἶδαν τὸν Θεὸ νὰ προσφέρει τὸν μονογενῆ Του Υἱὸ θυσία γιὰ τὶς νεώτερες καὶ πιὸ ἁμαρτωλὲς γενιὲς τῶν ἀνθρώπων. (ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ-2 (Ἅγ. Νικόλ. Βελιμίροβιτς))

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ “ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ” 

________

Μ’ αὐτὸν τὸν τρόπο, ὀργισμένοι, μιλοῦν κάποιοι δίκαιοι ἄνθρωποι τῆς Ἐκκλησίας, ὅταν Ἐκείνη ὑποδέχεται μὲ ἱλαρότητα καὶ ἐπιείκεια τοὺς μετανιωμένους ἁμαρτωλοὺς καὶ τοὺς ὁδηγεῖ στὸ μυστήριο τῆς θείας κοινωνίας.

Αὐτὰ τὰ λόγια τοῦ Ἁγ. Νικολάου ἐπ. Ἀχρίδος πάνω στὴν παραβολὴ τοῦ Ἀσώτου παρακινοῦν τὴν σκέψη νὰ ταξιδεύσει σὲ ὅλη ἐκείνη τὴν ἱεροκανονικὴ ἐπιχειρηματολογία, ποὺ τὸν τελευταῖο καιρὸ ἐπιστρατεύεται, μὲ σκοπὸ νὰ καταδειχθεῖ ὅτι οἱ πρώην σχισματικοὶ τῆς Οὐκρανίας ἦταν καταδικασμένοι νὰ παραμείνουν ἐσαεὶ στὸ σχίσμα, δηλαδὴ ἔξω ἀπὸ τὴν Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία, ἔξω ἀπὸ τὸν Οἶκο τοῦ Εὐσπλάγχνου Πατρός.

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ

=====

Σεβασμός στις πεποιθήσεις των άλλων; 

Πώς είναι δυνατόν να γίνεται σεβαστό το ψέμα; 

Το να σέβεσαι όλες τις πεποιθήσεις σημαίνει να εξισώνεις όλες τις πεποιθήσεις. 

Ώ εσείς, εξισωτές του άσπρου και του μαύρου! 

Του στρογγυλού και του αιχμηρού, που μόνο την εξομοίωση των πάντων απολαμβάνετε, το ''ίσιωμα'', την ισοπέδωση όλων...! 

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΑΣΗ; Ζ΄

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΑΣΗ;

Ζ΄

Του Γραφείου επί των αιρέσεων της Ι. Μ. Πειραιώς

=====

Πέραν αυτών τίθενται τα ερωτήματα: Γιατί άραγε οι διοργανωτές του Συνεδρίου δεν συμπεριέλαβαν στο πρόγραμμα του Συνεδρίου την παρουσίαση αληθινά μεγάλων συγχρόνων Γερόντων, όπως ο άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, ο άγιος Νικόλαος Αχρίδος (Βελιμίροβιτς), ο άγιος Γέροντας π. Φιλόθεος Ζερβάκος, ο Γέροντας π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, ο Γέροντας π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, ο Γέροντας π. Σεραφείμ Ρόουζ, κ. α. οι οποίοι παράλληλα με την υποδειγματική μοναστική τους ζωή υπήρξαν και σθεναροί ομολογητές της Ορθοδόξου πίστεως και πολέμιοι του Οικουμενισμού; Γιατί δεν ανετέθη σε ειδικό εισηγητή η παρουσίαση του Οικουμενισμού και η μέχρι σήμερα εξέλιξή του; Γιατί δεν τονίστηκε η υποχρέωση και το καθήκον των μοναχών να αγωνίζονται κατά της παναιρέσεως αυτής, η οποία «στρώνει το χαλί» του Αντιχρίστου και προετοιμάζει την μιαρή θρησκεία του; Γιατί δεν ανετέθη εισήγηση, η οποία θα αξιολογούσε από Ορθόδοξη σκοπιά την «Σύνοδο» της Κρήτης; Η απάντηση στα παρά πάνω ερώτημα είναι προφανής: Ο βίος και οι αγώνες των ως άνω οσιακών μορφών, αλλά και η παρουσίαση τέτοιου είδους εισηγήσεων θα αποτελούσαν δριμύτατο έλεγχο για την απραξία, τον φόβο και την δειλία πολλών.

  

Πέραν αυτών θα περιμέναμε από τους διοργανωτές του Συνεδρίου να αναθέσουν σε ειδικούς εισηγητές θέματα, τα οποία άπτονται των σημερινών μεγάλων προκλήσεων, όπως είναι το σύγχρονο αλγεινό φαινόμενο του εφησυχασμού και της εν πολλοίς εκκοσμικεύσεως του Μοναχισμού. Τα Μοναστήρια μας σήμερα δυστυχώς τείνουν να καταντήσουν τουριστικοί προορισμοί και τόποι συνάντησης προσκυνητών με κάποιους αξιοπερίεργους «Γέροντες», κάτι σαν τους ινδουιστές γκουρού, οι οποίοι προαναγγέλλουν τα μέλλοντα και τα έσχατα. Να αναθέσουν ακόμη εισήγηση για το μεγάλο καινοφανές πρόβλημα των μικτών μοναστικών κοινοτήτων, τα οποία μας ήρθαν από την αιρετική Δύση. Επίσης μια άλλη εισήγηση η οποία θα στηλίτευε την απόπειρα νόθευσης της γνησίας Ορθόδοξης πνευματικότητας με την ψεύτικη, οικουμενιστικής εμπνεύσεως, η οποία καλλιεργείται σε «Μονές» των αιρετικών παπικών, όπως αυτές του Μπόζε και του Ταϊζέ, στις οποίες συρρέει πλήθος Ορθοδόξων μοναχών και μοναζουσών, προκειμένου να συμμετάσχουν στα Συνέδριά τους, τα οποία υποτίθεται έχουν σκοπό να γνωρίσουν και να προάγουν την Ορθόδοξη πνευματικότητα.

(Συνεχίζεται)