ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΕΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

Η ανάλυση του Καθηγητή κ. Κυριάκου Κυριαζόπουλου χτυπά κέντρο.

Αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα η Εκκλησία της Ελλάδας και δεν είναι δυνατό να βρουν την λύση τους με ημίμετρα.

Μόνον η απόσυρση από το προσκήνιο του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου μπορεί να δώσει την δέουσα απάντηση στις προκλήσεις. 

Μόνον η εκλογή αντιοικουμενιστή, αδιάβλητου και παραδοσιακού Αρχιεπισκόπου, με πυγμή, ο οποίος θα προασπίζεται τα δικαιώματα της Εκκλησίας, μπορεί να οδηγήσει την Εκκλησία της Ελλάδος σε μέρες δόξας.

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΕΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

ΚΑΙΡΙΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ κ. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΥ

=====

Χρειάζεται επειγόντως νέος Αρχιεπίσκοπος με ατζέντα προσαρμογής της Ορθόδοξης πίστης στις σημερινές περιστάσεις και ταυτοχρόνως διασφαλίσεως της μέγιστης δυνατής ελευθερίας από τον σφιχτό εναγκαλισμό της Εκκλησίας με την κρατική εξουσία, και όχι με de facto ατζέντα μεταρρύθμισης της Ορθόδοξης πίστης και συγχρόνως πλήρους υποταγής της Εκκλησίας στον εκκοσμικευμένο Καίσαρα, ακόμη και επί θεμάτων της αποκλειστικής δικαιοδοσίας της Εκκλησίας. 

Οι Μητροπολίτες ας αναλάβουν τις ευθύνες τους στο ζήτημα της ταχύτατης επισπεύσεως της αρχιεπισκοπικής εκλογής, προκειμένου:

1.) να διαφυλάξουν και να διευρύνουν το συνταγματικώς κατοχυρωμένο αυτοδιοίκητο της Εκκλησίας, το οποίο παραβιάστηκε από την Κυβέρνηση και τον Αρχιεπίσκοπο, με πρόσχημα την προληπτική προστασία της δημόσιας υγείας, καθώς και 

2.) να υπερασπιστούν την Ορθόδοξη πίστη στον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό, η οποία βάλλεται εμφανώς από τον Διαθρησκειακό Οικουμενισμό και τον Ορθολογισμό, για να απογυμνωθεί ο Χριστός από τη θεία του φύση και να υποβιβαστεί στο επίπεδο των «μεγάλων μυστών της Ανθρωπότητας», δηλαδή των ανθρώπων ιδρυτών ανθρωπογενών θρησκειών (= νεο-αρειανισμός). 

Ο Λαός του Θεού, στον οποίο και οι Μητροπολίτες ανήκουν, και ο οποίος κατά συντριπτική πλειοψηφία συνιστά και τον Λαό (με την πολιτειολογική έννοια του όρου) της Χώρας θα επιδοκιμάσει ή θα αποδοκιμάσει την επιλογή τους. 

Αν ο Λαός του Θεού επιδοκιμάσει την επιλογή τους, τότε θα υπάρχει ισορροπία εκκλησιαστικής διοίκησης και κρατικής εξουσίας, καθώς και πραγματικό όφελος τόσο για την πνευματική αποστολή της Εκκλησίας όσο και για την άσκηση της κρατικής εξουσίας υπέρ των πολιτών της Χώρας και όχι υπέρ άλλων συμφερόντων. 

Αλλιώς, είναι πιθανό να διευρύνονται καταστάσεις παρόμοιες με την ιατρική, οικονομική και εκκλησιαστική κρίση του κορωναϊού. 

Ο αληθινός Θεός ας επαναφέρει την προστασία Του στο Λαό του Θεού και στο Λαό της Χώρας. 

ΠΗΓΗ:

Ιστοσελίδα “Ρομφαία”

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ Η κ. ΝΙΝΕΤΤΑ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ!

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ Η κ. ΝΙΝΕΤΤΑ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ!

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Και να θέλεις να αγιάσεις δεν σε αφήνουν.! 

Σε ποιους αναφέρομαι; 

Στον σεβαστό π. Βασίλειο Βολουδάκη και την μυθιστοριογράφο των Εξαρχείων.

Χθες την Κυριακή ο σεβαστός πατήρ Βασίλειος απουσίαζε από το οίκημα που κάνει ομιλίες. 

Αντί αυτού ενεφανίσθη η κ. Νινέττα Βολουδάκη, η οποία ανάλωσε τον μισό χρόνο της ομιλίας της για να μας διαβάσει αποσπάσματα από την εξαίρετη όντως μελέτη του Καθηγητή του Εκκλησιαστικού Δικαίου κ. Κυριάκου Κυριαζόπουλου για την φίμωση των κληρικών για τον κορωνοιό που επέβαλε η Ιερά Σύνοδος καθώς επίσης για το κλείσιμο των ναών.

Παράλληλα μας ενημέρωσε ότι ο σεβαστός πατήρ θα λείψει από τις ομιλίες μέχρι το Πάσχα. 

Αν και ο προσφιλής Γέρων προσπάθησε με μια χειροβομβίδα αγαπολογίας και ένα προσποιητό οίστρο ποιμαντικής ευθύνης να εξωραΐσει τα πράγματα, ο λόγος της αποχώρησής του είναι προφανής ακόμη και στον εκ γενετής τυφλόν της παραβολής. 

Μετά την απαγόρευση της Ιεράς Συνόδου αντελήφθη πολύ ορθά ότι, αν παραβίαζε την εντολή της Συνόδου, θα έβρισκε τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο απέναντί του.

Άφησε, λοιπόν, κατά μέρος τα νταηλίκια και τις ιαχές “εξεγερθείτε” και ώχετο απιών στα παρασκήνια.

Αφού, λοιπόν, ο Μινωτής απεσύρθη, "ιδού στάδιον δόξης λαμπρό" για την Παξινού για να κάνει το ντεπούτο της.!!!

Την θέση του πρωταγωνιστή ανέλαβε η μυθιστοριογράφος των Εξαρχείων, η οποία προσπάθησε να μας πείσει ότι είναι μια απλή γιαγιά σαν αυτές που συναντούμε σε όλες τις Ορθόδοξες χώρες.

Η σκηνοθεσία, όμως, απέτυχε παταγωδώς.

Προσπάθησε βέβαια η κ. Νινέττα να παίξει τον ρόλο της όσο καλύτερα μπορούσε χωρίς, όμως, καμμιά επιτυχία. 

Καταρχήν η προπέτεια που την χαρακτηρίζει είναι λίαν εμφανής στο βίντεο, ενώ οι απλές και παραδοσιακές γιαγιάδες στις οποίες αναφέρθηκε, διακρίνονται για την χαρακτηριστική τους ταπείνωση και σεμνότητα.

Επιπλέον οι απλές γιαγιάδες με την πηγαία πίστη δεν βάφουν τα μαλλιά τους μαύρα για να φαίνονται 20 χρόνια νεώτερες, ούτε σωφεράρουν, ούτε κάνουν μπανάκια στις παραλίες.

Επί της ουσίας τώρα. 

Τι μας είπε η κ. Νινέττα; 

Διάβασε Ανακοίνωση του σεβαστού συζύγου της, ο οποίος επανέλαβε τις ασυναρτησίες προηγουμένων ομιλιών του για τον κορωνοιό. 

Επιμένει να υποβαθμίζει τον κίνδυνο της πανδημίας, να επιτίθεται εναντίον κορυφαίων λοιμωξιολόγων και να φρονεί ότι δεν υπάρχει κίνδυνος από την πανδημία.!!! 

Για την ακρίβεια, αντίθετα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, δεν πιστεύει καν ότι υπάρχει πανδημία.!!!

Κι αυτά την ώρα που η υφήλιος έχει κυριολεκτικά γονατίσει, η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται στο χείλος της καταστροφής και οι ιθύνοντες του ΟΗΕ προειδοποιούν ότι πιθανώτατα θα υπάρξει και σιτοδεία.

Ποιος φταίει για τα επικίνδυνα αυτά καραγκιοζιλίκια του σεβαστού πατρός;

Ποιος άλλος;

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, φυσικά, ο οποίος έπρεπε από μακρού χρόνου να αρπάξει τον σεπτό Γέροντα από το αυτί και να τον καθήσει στο εδώλιο του κατηγορουμένου για τις Μακρακιστικές και τις άλλες επιδόσεις του.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ 5/4/2020

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

5/4/2020

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

1.) Διαβάσαμε, στην ιστοσελίδα “Ρομφαία”, πολύ τεκμηριωμένο άρθρο του Καθηγητή του Εκκλησιαστικού Δικαίου κ. Κυριάκου Κυριαζόπουλου, που επιγράφεται “Προβλήματα της από 1/4/2020 απόφασης της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου.”

Στο όντως συγκροτημένο του άρθρο ο κ. Καθηγητής αναιρεί με ακαταμάχητα επιχειρήματα τις αποφάσεις της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου

α.) Για την αντισυνταγματική και αντορθόδοξη απαγόρευση της Θείας Λατρείας,

β.) Την αντισυνταγματική και αντισυνοδική επιβολή φίμωτρου στους Ιεράρχες, αλλά και σε όλους τους κληρικούς, μοναχούς και εργαζόμενους στην Διοίκηση της Εκκλησίας.

*****

2.) Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος έκανε επέμβαση στο Ωνάσειο για να του τοποθετήσουν βηματοδότη.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης και σχεδόν το σύνολο της πολιτικής και εκκλησιαστικής Ιεραρχίας έσπευσε να του ευχηθεί.

Συντονίζουμε τις προσευχές μας με όλο το ποίμνιο της Εκκλησίας για την υγεία του Μακαριώτατου.

*****

3.) Έλεγε ο Άγιος Παΐσιος: “Οι σημερινοί Χριστιανοί δεν είναι για μάχες. Οι πρώτοι Χριστιανοί ήταν γερά καρύδια· άλλαξαν όλο τον κόσμο.

Και στην βυζαντινή εποχή μια εικόνα έβγαζαν από την Εκκλησία και αντιδρούσε ο κόσμος.

Αν η Εκκλησία δεν μιλάη, για να μην έρθη σε ρήξη με το κράτος, αν οι Μητροπολίτες δεν μιλούν, για να τα έχουν καλά με όλους, γιατί τους βοηθάνε στα Ιδρύματα κ.λπ., οι Αγιορείτες πάλι δεν μιλούν, για να μην τους κόψουν τα επιδόματα, τότε ποιος θα μιλήση;

Οι καθηγητές της Θεολογίας κ.λπ. δεν φωνάζουν, γιατί λένε: «Είμαστε υπάλληλοι· θα χάσουμε τον μισθό μας, και μετά πως θα ζήσουμε;».

Τα μοναστήρια εν τω μεταξύ τα έπιασαν με τις συντάξεις. Ο μοναχός άφησε μεγάλες συντάξεις, έφυγε από τον κόσμο και ήρθε στο μοναστήρι, και να πάρη πάλι σύνταξη! Και να φθάνουμε για την σύνταξη να προδώσουμε τον Χριστό!”

Ούτε που θέλω να σκέφτομαι πόσο πολύ θα αγανακτούσε ο Άγιος Παΐσιος αν ζούσε στις μέρες μας και μάθαινε ότι έκλεισαν οι ναοί με την έγκριση της Ιεραρχίας και απαγορεύθηκε στους πιστούς να εξομολογούνται και να κοινωνούν ακόμη και την Μεγάλη Εβδομάδα.!!!

*****

4.) “Εν εκκλησίαις ευλογείτε τον Θεόν”, γράφει η επιγραφή στην πρόσοψη του ναού. Αλλά, άραγε, πώς θα δοξολογήσουμε τον Θεό “εν εκκλησίαις” τώρα που έκλεισαν οι ναοί με την σύμφωνη γνώμη της Ιεραρχίας;

*****

5.) “Να επιδείξουν σύνεση, ψυχραιμία και να τηρήσουν όλους τους περιοριστικούς όρους που έχουν επιβάλλει οι αρχές, για την προστασία του γενικού πληθυσμού, προτρέπει ο Μητροπολίτης Χίου Μάρκος, τους πιστούς.

Με δεδομένο ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, για πρώτη φορά στους Ιερούς Ναούς του νησιού θα τελούνται λειτουργίες αλλά κεκλεισμένων των θυρών, ο ίδιος προβάλει ως εναλλακτική λύση την παρακολούθηση των Λειτουργιών από το Ραδιόφωνο της Χιακής Εκκλησίας.

Ερωτώμενος για την Ανάσταση, ο Μητροπολίτης και πάλι προτρέπει σε σύνεση και υπομονή, αποκαλύπτοντας όμως τις προθέσεις του:

«Όταν με τη βοήθεια του Θεού περάσει αυτή η δοκιμασία και αν είμαστε όλοι καλά, τότε θα γίνει μία Λειτουργία, με όλους τους Ιερείς της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, στην οποία θα μπορεί να έρθει όλο το νησί και ο κόσμος να κοινωνήσει από 86 Άγια Δισκοπότηρα»” (Ιστοσελίδα “Ρομφαία”).

Σεβασμιώτατε! Μας λέτε τι θα κάνετε όταν αρθούν τα περιοριστικά μέτρα για τον κορωνοιό!

α.) Τι θα γίνει, όμως, μέχρις ότου αρθούν; 

β.) Μήπως γνωρίζουμε πόσο θα διαρκέσουν τα περιοριστικά μέτρα; 

γ.) Μήπως έχουμε εχέγγυα ότι δεν θα επανέλθει τον Σεπτέμβριο, αν σταματήσει για λίγους μήνες, η πανδημία;

δ.) Πρώτη φορά η Εκκλησία ζει σε καιρό πανδημίας; 

ε.) Για ποιο λόγο οι Ιεράρχες των προηγούμενων αιώνων δεν έκλειναν τους ναούς όταν ξεσπούσαν πανδημίες πολύ χειρότερες από τον κορωνοιό (τύφος, λέπρα, μαλάρια, πανώλη, φθίση), αλλά αντίθετα καλούσαν τους πιστούς να πηγαίνουν στους ναούς πιο συχνά;

στ.) Πού εκ του αιώνος ηκούσθη ποτέ οι επίσκοποι να κλείνουν αντί να ανοίγουν εκκλησίες; 

ζ.) Να αποτρέπουν, αντί να προτρέπουν, τους πιστούς να εξομολογηθούν και να κοινωνήσουν;

*****

6.) Στο άρθρο του Καθηγητή του Εκκλησιαστικού Δικαίου κ. Κυριάκου Κυριαζόπουλου, που επιγράφεται “Προβλήματα της από 1/4/2020 απόφασης της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου” διαβάσαμε το εξής: 

“Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ως Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, δεν προέτρεψε τους πιστούς της Θεσσαλονίκης, να κλειστούν στα σπίτια τους για να μην μολυνθούν από την επιδημία, αλλά τους κάλεσε στη λιτανεία στην οποία προεξήρχε με αφορμή την επιδημία που ξέσπασε τότε, και με αφορμή την οποία εκφώνησε τη συγκεκριμένη Ομιλία του.” 

Ακούει κανείς; Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς έκανε τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που κάνει η συντριπτική πλειοψηφία των Ιεραρχών σήμερα. Αντί να συστήσει στους πιστούς να απέχουν από τον ναό και τα μυστήρια της Εκκλησίας, τους προσκάλεσε σε λιτανεία όπου και εκφώνησε την ομιλία του με την οποία καλούσε το ποίμνιό του σε μετάνοια.

Εμείς σήμερα συμπεριφερόμαστε με τρόπο που δείχνει ότι τα ξέρουμε καλύτερα από τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά και όλους τους Αγίους της Εκκλησίας, οι οποίοι προσκαλούσαν τους πιστούς στους ναούς -εν μέσω πανδημιών- για να κάνουν ευχέλαια, παρακλήσεις, λιτανείες και αγρυπνίες.

Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ κ. Κ. ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ

Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ κ. Κ. ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ  ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ

Του κ. Λυκούργου Νάνη

===== 

Ο καθηγητής του Εκκλησιαστικού Δικαίου κ. Κυριαζόπουλος, σε άρθρο του, σχετικό με την κυβερνητική απαγόρευση της Θείας Λατρείας, με ακαταμάχητα επιχειρήματα, επισημαίνει και υπογραμμίζει, ότι με βάση το Σύνταγμα, η κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να περιορίζει την ελευθερία της θρησκευτικής λατρείας, αλλά όχι και να την καταργεί.

Η σχετική διατύπωση έχει ως εξής: “Απαγορεύεται από το Σύνταγμα (αρθ. 13 παρ. 2) και από το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων (αρθ. 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και αρθ. 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα) η πλήρης κατάργηση της συλλογικής διάστασης της ελευθερίας της λατρείας, εξαιτίας οποιουδήποτε νόμιμου συνταγματικού ή διεθνούς περιορισμού, περιλαμβανομένου και εκείνου της δημόσιας υγείας”. (Βλέπε https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/35960-i-prosorini-apagoreusi-tis-latreias-gia-tin-prostasia-tis-ugeias-parabiazei-ti-thriskeutiki -eleutheria.

Ερωτώνται οι ιεράρχες μας: γιατί δεν επεκαλέσθησαν το ανωτέρω κείμενο, το οποίο επ’ ουδενί καταλείπει περιθώρια παρερμηνειών, σοφιστικώς διατυπουμένων, προκειμένου να κατοχυρώσουν το αναφαίρετο δικαίωμα στην άσκηση της θρησκευτικής λατρείας;

Η «χριστιανική» πολιτεία ταπείνωσε και εξευτέλισε την Εκκλησία και οι ιεράρχες μας, ενώ διαθέτουν και το νομικό αυτό όπλο, το άφησαν αχρησιμοποίητο!

https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/36056-i-upourgiki-apofasi-gia-apagoreusi-leitourgion-einai-akuri-anupostasi-kai-antisuntagmatiki

Μολις προ ολίγου, είδαμε και αυτό το άρθρο, που αποδεικνύει ότι η επίμαχη υπουργική απόφαση είναι άκυρη, ανυπόστατη και αντισυνταγματική.

Και οι ιεράρχες σιωπούν.

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο "Τρελλογιάννης"

ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΓΙΑ ΙΔΡΥΣΗ ΣΤΑΥΡΟΠΗΓΙΩΝ ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ

ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΓΙΑ ΙΔΡΥΣΗ ΣΤΑΥΡΟΠΗΓΙΩΝ ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ

Του Καθηγητή κ. Κ. Κυριαζοπούλου

=====

Όπως είναι γνωστό έγινε πρόσφατα απόπειρα φατρίας κατά της εκκλησιαστικής τάξης που προβλέπεται από τους ιερούς κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων, από τους τέσσερις προκαθημένους Ιεροσολύμων, Μόσχας, Σερβίας και Τσεχίας – Σλοβακίας.

Η αμφισβήτηση αυτής της ιεραρχικής τάξης διαχρονικά προκαλείται από το Πατριαρχείο Μόσχας - με τη μειονότητα των συνοδοιπόρων του Αυτοκέφαλων Εκκλησιών οι οποίες ασπάζονται και εκδηλώνουν πανσλαβιστική ιδεολογία - με την εκ μέρους του αμφισβήτηση των κανονικών προνομίων του πρώτου μεταξύ ίσων Οικουμενικού Πατριαρχείου, τα οποία έχει με βάση τους σχετικούς ιερούς κανόνες Οικουμενικών Συνόδων και με εκκλησιαστικά έθιμα. 

Σημειωτέον ότι, με την ιδιότητά του του πρώτου μεταξύ ίσων (primus inter pares) στην ιεραρχική τάξη των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών, αναγνωρίστηκε, μάλλον από τον 7ο αιώνα, το προνόμιο του Οικουμενικού Πατριάρχη να ιδρύει σταυροπήγια μονών ή ναών στα εδάφη των Μητροπόλεων και Επισκοπών του κλίματός του. 

Το προνόμιό του αυτό για την ίδρυση σταυροπηγίων επεκτάθηκε και στα κανονικά εδάφη ή κλίματα των λοιπών Αυτοκέφαλων Εκκλησιών από τον 9ο αιώνα με αυτοκρατορικό νόμο της Ορθόδοξης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που αποτελεί τμήμα του κοινού για όλες τις Αυτοκέφαλες Εκκλησίες κανονικού δικαίου. 

Τούτο το κοινό για όλες τις Αυτοκέφαλες Εκκλησίες κανονικό δίκαιο τονίζει και υπενθυμίζει, στην δικαιολογημένα αυστηρή προς τον Μητροπολίτη Τσεχίας – Σλοβακίας από 20-1-2020 επιστολή του, ο Επίτροπος του, απουσιάζοντος από την έδρα του, Οικουμενικού Πατριάρχη Μητροπολίτης Δέρκων Απόστολος.

Η εν λόγω επιστολή του Οικουμενικού Πατριαρχείου διαλαμβάνει σχετικώς τα εξής: 

«Εις αυτήν την ενοποιούσαν χαρισματοθεσμικήν λειτουργίαν της Μεγάλης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως εντάσσεται ο θεσμός, ή, κάλλιον ειπείν, το άγιον έθος των Πατριαρχικών Σταυροπηγίων, μαρτυρουμένων εις την συνείδησιν και πράξιν της Εκκλησίας «εξ αμνημονεύτων χρόνων και μέχρι του νυν» (Γ. Ράλλη – Μ. Ποτλή, Σύνταγμα, ΙΙ, 41).

Ο Πατριάρχης, αγαπητέ άγιε αδελφέ, «… κατά πάσαν την Οικουμένην σχεδόν πατριαρχικά καταγράφεται και δίδωσι σταυροπήγια" (Γ.Ράλλη – Μ. Ποτλή, Σύνταγμα IV, 535) ή, όπως κωδικοποιεί εναργώς η Επαναγωγή του νόμου: «Τω δε Κωνσταντινουπόλεως προέδρω έξεστι και εν ταις των άλλων θρόνων ενορίαις, εν αις ουκ έστι προκαθιέρωσις ναού, σταυροπήγια διδόναι (τιτλ. ΙΙΙ, 10)»"https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/35500-i-ekklisia-tsexias-kai-i-drasi-allon-orthodojon-ekklision-sto-edafos-tis" https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/35500-i-ekklisia-tsexias-kai-i-drasi-allon-orthodojon-ekklision-sto-edafos-tis).

Ο Βαλσαμών, στην εξήγηση του 31ου Αποστολικού Κανόνα, διευκρινίζει ότι το προνόμιο του Οικουμενικού Πατριάρχη για την ίδρυση σταυροπηγίων, στα όρια της δικαιοδοσίας του και εκτός αυτών μέσα στις δικαιοδοσίες των λοιπών Αυτοκέφαλων Εκκλησιών, έγινε «δια της μακράς εκκλησιαστικής αγράφου συνηθείας (δηλαδή με έθιμο), της αντί κανόνων κρατησάσης εξ αμνημονεύτων χρόνων και μέχρι του νυν (δηλαδή αυτό το έθιμο έχει ισχύ γραπτού κανόνα)».

ΠΗΓΗ:

Ιστοσελίδα “Ρομφαία”

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ κ. Κ. ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ κ. Κ. ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Εντελώς απροσδόκητη η παρέμβαση του Καθηγητή του Εκκλησιαστικού Δικαίου κ. Κ. Κυριαζόπουλου για το Ρωσσοκίνητο Συνέδριο της ανομίας του Αμμάν.

Βεβαίως ο κ. Καθηγητής του Εκκλησιαστικού Δικαίου, ως εκ της φύσεως του αντικειμένου του, είναι άριστος γνώστης των Ιερών Κανόνων, σε αντίθεση με τους Ρωσσολάγνους Ουκρανομάχους σχισματίκλες, οι οποίοι θέλουν να πείσουν για τις έωλες θέσεις τους, ενώ αγνοούν σε βαθμό κακουργήματος το Κανονικό Δίκαιο.

Η μεγάλη έκπληξη της παρέμβασης αφορά το γεγονός ότι ο κ. Κυριαζόπουλος δεν μπορεί να θεωρηθεί κατά καμμία έννοια φίλος του Πατριάρχη Βαρθολομαίου ή των άλλων Φαναριωτών.

Το ακριβώς αντίθετο είναι τοις πάσιν γνωστό! Είναι σφορδρός αντιοικουμενιστής και έχει καταστήσει τις θέσεις του ευρέως γνωστές κατ’ επανάληψη πάλαι τε και επ' εσχάτων.

Η συνείδησή του, όμως, ως ορθόδοξου χριστιανού, αλλά και ως ειδικού Καθηγητού του Εκκλησιαστικού Δικαίου, δεν του επιτρέπει να σιωπήσει για όσα αντικανονικά και απαράδεκτα συνέβησαν στο Συνέδριο της ανομίας του Αμμάν, το οποίο κατ’ επίφαση μεν συνεκλήθη για να συζητήσει το Ουκρανικό. 

Στην πραγματικότητα, όμως, σε ένα και μόνο αποσκοπούσε: Στην υφαρπαγή της πρωτοκαθεδρίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας από το Πατριαρχείο της Ρωσσίας είτε αμέσως, είτε έμμεσα, με την απόδοση της πρωτοκαθεδρίας στην Εκκλησία των Ιεροσολύμων, η οποία τώρα ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από την Ρωσσία και η οποία στο εγγύς μέλλον μπορεί να ελεγχθεί σε απόλυτο βαθμό.

Προσυπογράφω δι’ αμφοτέρων των χειρών τις θέσεις του κ. Κυριαζόπουλου, οι οποίες ελπίζω να ήγειραν εκ του βαθέος ύπνου το Οικουμενικό Πατριαρχείο το οποίο τυρβάζει και μεριμνά, επί καθημερινής βάσεως, για την εμπέδωση της παναίρεσης του Οικουμενισμού και όχι για την ενότητα και την αλήθεια της Εκκλησίας.

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΒΟΛΟΚΟΛΑΜΣΚ

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΒΟΛΟΚΟΛΑΜΣΚ

Του κ. Κυριάκου Κυριαζόπουλου
Καθηγητή του Εκκλησιαστικού Δικαίου

=====

Το κοινό ανακοινωθέν της δήθεν «Αδελφικής Συνάντησης του Αμμάν» δεν έχει καμία σημασία, ούτε η φαινομενική αναγνώριση των προνομίων του Οικουμενικού Πατριαρχείου από τη δεύτερη επιστολή του Πατριάρχη Ιεροσολύμων προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη, η παραδόθηκε από αντιπροσωπεία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων στον Οικουμενικό Πατριάρχη και τα μέλη της Πατριαρχικής Συνόδου λίγες ημέρες πριν την έναρξη αυτής της «Συνάντησης».

Σημασία έχει η δήλωση της 26-2-2020 του Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα, προέδρου του Τμήματος Εξωτερικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας ("https://www.romfea.gr/patriarxeia-ts/patriarxeio-mosxas/35490-bolokolamsk-uparxoun-polla-zitimata-pou-den-exoun-epiluthei") γι’ αυτήν την Συνάντηση.

Από τη δήλωσή του αυτή του Βολοκολάμσκ προκύπτουν οι ακόλουθες κατευθύνσεις πολιτικής διορθόδοξων σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας και γεωστρατηγικής της Ρωσικής Ομοσπονδίας:

1.) Να παραμεριστεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο από τη πρώτη θέση στα δίπτυχα των Ορθόδοξων Αυτοκέφαλων Εκκλησιών.

Αυτή η πρώτη κατεύθυνση πολιτικής του Πατριαρχείου Μόσχας αναδύεται σαφώς από τη δήλωση του Βολοκολάμσκ κατά την οποία «υπάρχουν πολλά ζητήματα στην ημερήσια διάταξη τα οποία δεν έχουν λυθεί, λόγω του ότι ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως έχει περάσει στην αυτοαπομόνωση».

Το απόσπασμα αυτό της δήλωσής του δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Διότι στη Συνάντηση του Αμμάν συμμετείχαν μόνον οι Προκαθήμενοι των Εκκλησιών των Ιεροσολύμων, της Ρωσίας, της Σερβίας, της Τσεχίας – Σλοβακίας, και αντιπροσωπείες των Εκκλησιών της Ρουμανίας και της Πολωνίας.

Τούτο σημαίνει ότι με το Πατριαρχείο Μόσχας συντάσσονται μόνον το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, το Πατριαρχείο της Σερβίας και η Εκκλησία Τσεχίας – Σλοβακίας, δεδομένου ότι εκπροσωπήθηκαν σε επίπεδο Προκαθημένων τους.

Το Πατριαρχείο Ρουμανίας και η Εκκλησία Πολωνίας παρουσιάζουν μια διψυχία, έχοντας το ένα μέρος της διάθεσής τους προσανατολισμένο στο Πατριαρχείο Μόσχας και το άλλο μέρος στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, δεδομένου ότι εκπροσωπήθηκαν μόνο σε επίπεδο μητροπολιτικό.

Οι λοιπές επτά Αυτοκέφαλες Εκκλησίες συντάσσονται με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, όπως και η μέχρι τώρα αναγνωριζόμενη από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και την Εκκλησία της Ελλάδος Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας.

2.) Να ηγείται τυπικά των Πανορθόδοξων Συνόδων ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων και ουσιαστικά ο Πατριάρχης Μόσχας.

Αυτή η δεύτερη κατεύθυνση πολιτικής του Πατριαρχείου Μόσχας αναδύεται σαφώς από τη δήλωση του Βολοκολάμσκ κατά την οποία «ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων συγκέντρωσε εδώ τους Προκαθημένους και τους αντιπροσώπους των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών».

Μετά τη συνεννόησή του με το Πατριαρχείο Μόσχας και τον Πρόεδρο της Ρωσίας στη Μόσχα το Νοέμβριο 2019, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων προσκάλεσε τις Αυτοκέφαλες Εκκλησίες στο Αμμάν, με παράκαμψη και χωρίς συνεννόηση με του πρωτόθρονου Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Η δήλωση αυτή του Βολοκολάμσκ είναι ανακριβής, διότι στην πρόσκληση του Πατριάρχη Ιεροσολύμων δεν ανταποκρίθηκαν όλοι, αλλά μόνον μια μειοψηφία των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών.

3.) Σταδιακή προσέλκυση και άλλων Αυτοκέφαλων Εκκλησιών στην σχεδιαζόμενη Πανορθόδοξη Σύνοδο υπό την τυπική ηγεσία του Πατριαρχείου Ιεοσολύμων και υπό την ουσιαστική ηγεσία του Πατριαρχείου Μόσχας.

Αυτή η τρίτη κατεύθυνση πολιτικής του Πατριαρχείου Μόσχας αναδύεται σαφώς από τη δήλωση του Βολοκολάμσκ κατά την οποία «αν συνεχιστεί η διαδικασία των διο-ορθόδοξων διαβουλεύσεων, τότε και άλλες Εκκλησίες θα συμμετάσχουν, καθώς δεν υπάρχει πλέον εναλλακτική διαδικασία».

Από τη δήλωση αυτή του Βολοκολάμσκ προκύπτει, εκτός από την πρόθεση του Πατριαρχείου Μόσχας για προσέλκυση και άλλων Αυτοκέφαλων Εκκλησιών σε μια σχεδιαζόμενη από το Πατριαρχείο Μόσχας Πανορθόδοξη Σύνοδο υπό την τυπική ηγεσία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων και υπό την ουσιαστική ηγεσία του Πατριαρχείου Μόσχας, και η απαξίωση του ίδιου Πατριαρχείου Μόσχας στις Πανορθόδοξες Συνόδους υπό την ηγεσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το οποίο έχει πρεσβεία τιμής στα δίπτυχα των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών.

4.) Θεσμοθέτηση της Πανορθόδοξης Συνόδου υπό την τυπική ηγεσία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων και υπό την ουσιαστική ηγεσία του Πατριαρχείου Μόσχας.

Αυτή η τέταρτη κατεύθυνση πολιτικής του Πατριαρχείου Μόσχας αναδύεται σαφώς από τη δήλωση του Βολοκολάμσκ κατά την οποία «Αυτή είναι η πρώτη συνάντηση και θα ακολουθήσουν κι άλλες, όπου θα συζητήσουμε αυτά τα θέματα μέχρι να τα λύσουμε… Υπάρχει μία γενική αίσθηση ότι οι Εκκλησίες θέλουν να έχουν κάποια πλατφόρμα για να συζητήσουν ζητήματα ζωτικής σημασίας, καθώς η πρώην πλατφόρμα, υπό την ηγεσία του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης, έχει χάσει το νόημά της». 

Από τη δήλωση αυτή του Βολοκολάμσκ προκύπτει ότι ο σκοπός των δήθεν «Αδελφικών Συναντήσεων» τύπου Αμμάν είναι η θεσμοθέτηση μιας Πανορθόδοξης Συνόδου υπό την τυπική ηγεσία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, ως δήθεν «Μητέρας Εκκλησίας» - την ιδιότητα αυτή του οποίου οψίμως, δηλαδή ύστερα από 2.000 χρόνια, θυμήθηκαν - η οποία έχει την τέταρτη θέση στα πρεσβεία τιμής, αλλά υπό την ουσιαστική ηγεσία του Πατριαρχείου Μόσχας.

Η σκοπιμότητα αυτή του Πατριαρχείου Μόσχας εμφανίζεται από τον Βολοκολάμσκ ως δήθεν «γενική αίσθηση ότι οι Εκκλησίες θέλουν να έχουν κάποια πλατφόρμα για να συζητήσουν ζητήματα ζωτικής σημασίας».

Η ίδια σκοπιμότητα αιτιολογείται από τη στοχοθεσία του ίδιου Πατριαρχείου Μόσχας για την αντικατάσταση της ηγεσίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου την οποία έχει με βάση τους Ιερούς Κανόνες στην Ορθόδοξη Εκκλησία, από την τυπική ηγεσία της δήθεν «Μητέρας Εκκλησίας», δηλαδή του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, και από την ουσιαστική ηγεσία του Πατριαρχείου Μόσχας, με τη φράση του Βολοκολάμσκ «η πρώην πλατφόρμα, υπό την ηγεσία του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης, έχει χάσει το νόημά της».

Ως γνωστόν, το Πατριαρχείο Μόσχας διαθέτει πακτωλό χρημάτων και την υποστήριξη της Ρωσικής Ομοσπονδίας, για την επιδίωξη των σκοπών της θρησκευτικής και πολιτικής γεωστρατηγικής τους.

Η Ρωσική Ομοσπονδία χρησιμοποιεί το Πατριαρχείο Μόσχας ως μέσο άσκησης γεωστρατηγικής επιρροής στις χώρες με επικρατούσα Ορθόδοξη πληθυσμιακή πλειονότητα.

Και το Πατριαρχείο Μόσχας επιχειρεί τη διάσπαση των εσωτερικών μετώπων των ποιμένων και των πιστών των λοιπών Αυτοκέφαλων Εκκλησιών με τη χρήση της ψευδο-θεολογικής και ψευδο-κανονικής προπαγάνδας 

α.) του δήθεν εξακολουθούντος «σχίσματος των σχισματικών αναθεματισμένων (του Φιλαρέτου) και αχειροτόνητων (του Μακαρίου)», το οποίο εκείνο προκάλεσε και διαιωνίζει με τη διαχρονική θρησκευτική και πολιτική γεωστρατηγική του, και

β.) της δήθεν κοινωνίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου με το δήθεν εξακολουθούν «σχίσμα» αυτό.

Σημειωτέον ότι το Πατριαρχείο Μόσχας, μέσω αρθρογράφων του ή απευθείας, δεν μπόρεσε να απαντήσει επαρκώς στα επιχειρήματά του Οικουμενικού Πατριαρχείου, μέσω αρθρογράφων του ή απευθείας, για τη δικαιοδοσία του πρωτόθρονου Πατριαρχείου στην Ουκρανία, με βάση τα έγγραφα του 1686 από το Ιστορικό Αρχείο της Ρωσίας και με βάση τους Ιερούς Κανόνες οι οποίοι δεν προβλέπουν την παραγραφή πατριαρχικών δικαιοδοσιών, αλλά μόνον επισκοπικών δικαιοδοσιών σε ενορίες χωριών που βρίσκονται στα όριά τους, όταν συμπληρωθούν τριάντα χρόνια από την αυθαίρετη κατάληψή τους από πλησιόχωρο επίσκοπο.

Από τη σύγκριση των εκατέρωθεν επιχειρημάτων προέκυψε ότι το Πατριαρχείο Μόσχας διέπραξε το κανονικό αδίκημα της εισπήδησης στην Ουκρανία, η οποία αποτελεί κανονικό έδαφος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, μέσω της παραβίασης των όρων της Πατριαρχικής και Συνοδικής Πράξης του 1686 του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

5.) Εκτός ορίων εκκλησιαστικής και κοσμικής ηθικής προπαγάνδα του Πατριαρχείου Μόσχας για την αμφισβήτηση της ηγεσίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου την οποία έχει με βάση του Ιερούς Κανόνες, εμφανίζοντάς το παραπλανητικά ως δήθεν πηγή δημιουργίας προβλημάτων στις διορθόδοξες σχέσεις και ειδικότερα ότι δήθεν κοινωνεί με «ακοινώνητους σχισματικούς της Ουκρανίας», δηλαδή τα μέλη της Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, την οποία μέχρι στιγμής αναγνωρίζουν το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το δευτερόθρονο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και τη Εκκλησία της Ελλάδος.

Αυτή η πέμπτη κατεύθυνση πολιτικής του Πατριαρχείου Μόσχας αναδύεται σαφώς από τη δήλωση του Βολοκολάμσκ κατά την οποία «(ο Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης, αφού η Ιεραρχία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, στη διαχρονική της πολιτική της αμφισβήτησης της ιεραρχικής τάξης της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αποφεύγει να αποκαλεί τον Οικουμενικό Πατριάρχη ως Οικουμενικό Πατριάρχη, αλλά τον αποκαλεί ως Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης, και μάλιστα μερικοί αρθρογράφοι του περιφρονητικά ως Πατριάρχη της Ινστανμπούλ) δεν μπορεί πλέον να βοηθήσει στην επίλυση της σύγκρουσης που δημιούργησε ο ίδιος. Είναι κομμάτι της διαμάχης. Έτσι, είναι απαραίτητο για όλους μας να λύσουμε τα προβλήματα που δημιουργούνται από εκείνον».

Τα μέλη της Ορθόδοξης Ουκρανικής Εκκλησίας θεωρούνται από το Πατριαρχείο Μόσχας ως δήθεν «σχισματικοί», υπό το πρίσμα και για την πραγμάτωση της πολιτικο-θρησκευτικής του θεωρίας και ιδεολογίας της ενότητας τριπλής Ρωσίας, της Μεγάλης Ρωσίας (Ρωσικής Ομοσπονδίας), της Μικρής Ρωσίας (Ουκρανίας) και της Λευκής Ρωσίας (Λευκορωσίας), δεδομένου ότι η ίδια Αυτοκέφαλη Εκκλησία δεν είναι φιλορωσική, αλλά φιλοδυτική από πλευράς προσανατολισμού της Ουκρανίας στον πολιτικό, γεωστρατηγικό και στρατιωτικό τομέα.

Η θεωρία και ιδεολογία αυτή έχει κατ’ επέκταση ως σκοπούς την ανάληψη της ηγεσίας του Πατριαρχείου Μόσχας στην Ορθόδοξη Εκκλησία και τη δημιουργία γεωστρατηγικού τόξου ορθόδοξων χωρών υπό την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Κατόπιν των ανωτέρω, και προς ανάσχεση της φατρίας των τεσσάρων (4) Προκαθημένων, Ιεροσολύμων, Μόσχας, Σερβίας και Τσεχίας-Σλοβακίας και της πολιτικής του Πατριαρχείου Μόσχας, την οποία, όπως φαίνεται από το αρχικό της στάδιο, εκτελεί το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων για αντικατάσταση του Οικουμενικού Πατριαρχείου από την ηγεσία Πανορθόδοξης Συνόδου την οποία έχει με βάση τους Ιερούς Κανόνες, απαιτείται η άμεση σύγκληση είτε της κανονικής Πανορθόδοξης Συνόδου είτε της κανονικής Συνόδου των Προκαθημένων από το Οικουμενικό Πατριαρχείο με ημερήσια διάταξη την οποία εκείνο, με τη σοφή του κρίση, μπορεί να καθορίσει.

Στην ημερήσια αυτή διάταξη, πάντως, πρέπει ενημερωτικά να αντιπαραβληθούν τα κανονικά επιχειρήματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου και εκείνα του Πατριαρχείου Μόσχας, όπως αυτά διατυπώθηκαν από εκατέρωθεν συνοδικές αποφάσεις και δηλώσεις και από κείμενα αρθρογράφων τους.

Στην Πανορθόδοξη Σύνοδο υπό την κανονική ηγεσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου δεν πρέπει να κληθούν οι παραπάνω τέσσερις Προκαθήμενοι, οι οποίοι είναι σαφές ότι διέπραξαν απόπειρα φατρίας σε βάρος της ιεραρχικής τάξης της Ορθόδοξης Εκκλησίας, εκτός αν προβούν σε δημόσιες δηλώσεις ειλικρινούς μετάνοιάς τους.

ΠΗΓΗ:

Ιστοσελίδα “Ρομφαία”